2012-02-22. Συνέντευξη Ευ. Βενιζέλου στο Mega Channel from Evangelos Venizelos on Vimeo.
Μεγάλη ήταν η χθεσινοβραδινή αυτοδικαίωση του μεγάλου το δέμας και μεγάλου σφαγέα μισθωτών και συνταξιούχων, Ευάγγελου Βενιζέλου, στο MEGALO κανάλι. Μεγάλη ήταν και η αβεβαιότητα που αναδυόταν πίσω από τις γραμμές των απαντήσεών του ως προς το τι θα μας ξημερώσει μετά τη μεγάλη προχθεσινή "σωτηρία" της χώρας (διάβαζε "των λαμογιών, τραπεζιτών και τοκογλύφων δανειστών") χάρη στις μεγάλες θυσίες μισθωτών και συνταξιούχων, ωιμέ, αλί και τρισαλί, απ’ το πρωί φάνηκε η μέρα η κακή…Όλγα Τρέμη: «… Θέλω, λοιπόν, να σας ρωτήσω εάν μπορείτε να τους διαβεβαιώσετε ότι δεν υπάρχει θέμα χρεοκοπίας της χώρας πλέον, ένα, και δεύτερον, ότι οι θυσίες στις οποίες καλούνται να υποβληθούν, αυτές οι νέες θυσίες μαζί με τις προηγούμενες, θα πιάσουν τόπο.»
Ευ. Βενιζέλος: «Κυρία Τρέμη, όπως ακριβώς είπατε, οι συμφωνίες αυτές των Βρυξελλών της 21ης Φεβρουαρίου είναι ιστορικής σημασίας για την Ελλάδα γιατί η Ελλάδα πλέον δένεται άρρηκτα με το ευρώ και την τύχη του. (…)
Η Ελλάδα είναι και θα είναι μέλος του ευρώ. Η Ελλάδα στηρίζεται και θα στηρίζεται από τους εταίρους της, άρα δεν υπάρχει ζήτημα χρεοκοπίας. Δεν υπάρχει ζήτημα κατάρρευσης της ελληνικής οικονομίας. (…)
Φυσικά, ο κάθε πολίτης ο οποίος ζει την αγωνία του, ο οποίος ζει το πρόβλημά του, βλέπει να είναι ο ίδιος ή το παιδί του άνεργο και βλέπει να μειώνεται το εισόδημά του, δεν αντιλαμβάνεται πώς συνδέονται αυτά τα μεγάλα ποσά των συμφωνιών των Βρυξελλών με τη δική του κατάσταση, με το σπίτι του, τη δουλειά του, την επιχείρησή του.
Αλλά, θέλω να σας πω ότι πίσω από αυτές τις συμφωνίες, οι οποίες δεν ήταν ούτε εύκολες ούτε αυτονόητες, αλλά προϊόν μιας πολύ δύσκολης και πολύ επικίνδυνης διαπραγμάτευσης, πίσω λοιπόν από τις συμφωνίες αυτές υπάρχουν οι θυσίες των Ελλήνων πολιτών. Εάν δεν είχαμε έναν λαό που υφίσταται περικοπές και που σηκώνει ένα τεράστιο βάρος προσαρμογής της πατρίδας μας στις νέες συνθήκες, για το μέλλον των παιδιών μας κυρίως και των εγγονιών μας, τότε δεν θα μπορούσαμε να πάμε ευπρόσωπα και να διαπραγματευθούμε, να διαπραγματευθούμε σκληρά και να έχουμε το αποτέλεσμα που είχαμε, ξέροντας ότι το δίλημμα είναι δίλημμα τραγικό. Γιατί το δίλημμα ήταν και είναι: θυσίες και περικοπές ή καταστροφή και θάνατος της ελληνικής οικονομίας; (…)»
Ό. Τρέμη: «Γιατί θα πιάσουν τώρα τόπο οι θυσίες κ. Βενιζέλε; Διότι τα δύο προηγούμενα χρόνια οι Έλληνες πολίτες υποβλήθησαν ήδη σε πολλές και διαρκείς θα λέγαμε θυσίες. Το βαρέλι όμως δεν απέκτησε πάτο. Γιατί λοιπόν αυτή θα είναι η τελευταία διάσωση της χώρας»
(…) (…)
Ευ. Βενιζέλος: «Και η απάντηση είναι: Η Ελλάδα είναι βιώσιμη ως οικονομία και ως χώρα.»
Π. Τσίμας: «Αυτή είναι η μία και μεγάλη αγωνία. Η δεύτερη αγωνία που είναι καθημερινή είναι: τι μας εξασφαλίζει ότι τον Ιούνιο όταν θα έρθει η Τρόικα δεν θα διαπιστώσει ότι η ύφεση –ήδη σήμερα το ακούσαμε– θα είναι μεγαλύτερη της προβλεπόμενης, συνεπώς τα έσοδα του κράτους λιγότερα, συνεπώς οι κοινωνικές δαπάνες μεγαλύτερες, χρειάζονται νέα μέτρα. Θα ληφθούν νέα μέτρα, η ύφεση θα είναι ακόμη μεγαλύτερη. Τον Σεπτέμβρη θα ξανάρθει η Τρόικα και θα πει "ακόμη ένα πακέτο νέων μέτρων". Τι μας διασφαλίζει ότι δεν θα ξαναζήσουμε αυτό το φαύλο κύκλο;»
Ευ. Βενιζέλος: «Θα σας απαντήσω. Το επιχείρημα της ύφεσης είναι αυτό που λέτε. Οι προβλέψεις των εταίρων μας, οι προβλέψεις των διεθνών οργανισμών για την ύφεση στην Ελλάδα διαψεύδονται κάθε δίμηνο–τρίμηνο. (…)
Αυτό λοιπόν το ξέρουν. Γι’ αυτό και είναι πάρα πολύ προσεκτικοί, γιατί έχουν διαψευστεί πολλές προγνώσεις τους. Αυτό λοιπόν το ξέρουν. Γι’ αυτό και είναι πάρα πολύ προσεκτικοί, γιατί έχουν διαψευστεί πολλές προγνώσεις τους. Και τώρα έχουμε διαμορφώσει ένα μηχανισμό με το νέο πρόγραμμα, ώστε να μπορούμε να πετύχουμε τα δημοσιονομικά μας αποτελέσματα με βάση τα πρωτογενή πλεονάσματα, την πρωτογενή διαχείριση, ώστε να είμαστε σίγουροι για το στόχο και δεύτερο, όλοι τώρα έχουν καταλάβει ότι δεν μπορούμε να στρίψουμε την βίδα περισσότερο, γιατί στρίβοντας την βίδα θα σπάσει το μπουλόνι. Τους το έχουμε πει πολλές φορές αυτό.»
Παύλος Τσίμας: «Μου λέτε δηλαδή ότι τον Ιούνιο δεν θα μας ζητήσουν νέα μέτρα;»
Ευ. Βενιζέλος: «Κοιτάξτε, τον Ιούνιο θα χρειαστεί να συζητήσουμε τον Προϋπολογισμό του 2013. Και τον Ιούνιο του 2013, τον Προϋπολογισμό του 2014. Το δικό τους επιχείρημα ποιο είναι; Γιατί πρέπει να ξέρουμε και τον διάλογο. Το δικό τους επιχείρημα είναι, ότι "εάν κάνετε τις διαρθρωτικές αλλαγές, αν ανοίξετε επαγγέλματα, αν λειτουργεί ομαλά η αγορά, εάν πέσουν οι τιμές" - που πρέπει να στρέψουμε το ενδιαφέρον μας φυσικά στο να πέσουν οι τιμές γιατί δεν νοείται να πέφτουν οι μισθοί και οι συντάξεις και να μην πέφτουν οι τιμές ιδίως στα είδη πρώτης ανάγκης στο καλάθι της νοικοκυράς - εάν κάνουμε λοιπόν τις διαρθρωτικές αλλαγές χωρίς δισταγμούς, χωρίς καθυστερήσεις, θα μειώσουμε την πίεση στους μισθούς και στις συντάξεις.»
Π. Τσίμας: «Αυτό που δεν εμπιστεύεται κανείς ότι θα κάνουμε.»
Ό. Τρέμη: «Λέτε όμως το δέον γενέσθαι και ξέρετε επειδή υπάρχει μια προϊστορία η οποία δεν είναι θετική προϊστορία.»
Ευ. Βενιζέλος: «Εμείς φταίμε κα Τρέμη.»
Ό. Τρέμη: «Επιτρέψτε μου να ολοκληρώσω το συλλογισμό μου. Αυτό καταρχήν δημιουργεί μια ανασφάλεια για το εάν θα μπορέσει η Ελλάδα να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις και στις δεσμεύσεις τις οποίες έχει αναλάβει και προκαλεί και πολλά σχόλια.
Αναφέρομαι στη συγκεκριμένη περίπτωση στον κ. Rösler, τον οποίον τον κακολογούμε σε πολλές περιπτώσεις γιατί πράγματι λέει και πράγματα τα οποία είναι ακραία, αλλά θα ήθελα να παρακολουθήσουμε μαζί πώς περιγράφει μια εμπειρία που είχε με μια επίσκεψή του στην Ελλάδα, από την οποία εμπειρία του αποκόμισε ότι η ελληνική πλευρά χαρακτηρίζεται από αναβλητικότητα και αναποτελεσματικότητα. Να το δούμε σας παρακαλώ.»
Ευ. Βενιζέλος: «Βεβαίως ο κ. Rösler έχει ορισμένα έντονα προβλήματα στη Γερμανία…»
Ό. Τρέμη: «Δεν αναφέρομαι σ’ αυτό γι’ αυτό έκανα και τον διαχωρισμό. Άλλωστε το επισημάναμε. Γι’ αυτό έκανα όμως και τον διαχωρισμό. Πάμε όμως να δούμε αυτή την δήλωσή του και αμέσως μετά θα σας ζητήσω το σχόλιο.»
[Philipp Rösler (Αντικαγκελάριος Γερμανίας):
Έχω κι εγώ την εμπειρία μου. Συνάντησα τον Έλληνα συνάδελφό μου στο Βερολίνο και τον ρώτησα: “Τι θέλετε να κάνουμε για να αυξήσουμε την ανταγωνιστικότητα στην Ελλάδα”; Μου λέει, “σε δυο εβδομάδες θα σου πω πώς θα λύσουμε το πρόβλημα.” Ενάμισι μήνα μετά πήγα στην Αθήνα. Η υποδοχή δεν ήταν φιλικά, αλλά, ήμουν εκεί. Ξαναρώτησα, ξανά η ίδια απάντηση: “Σε δυο εβδομάδες θα λύσουμε το πρόβλημα.” Ενάμιση μήνα μετά ήταν ξανά εδώ ο συνάδελφος. Και τώρα προσέξτε ποια ήταν η πρόοδος: Τότε μου είπε, “όχι σε δυο εβδομάδες αλλά, σε μια εβδομάδα θα λύσουμε το πρόβλημα.” Ε, όχι, έτσι δεν μπορούμε να αυξήσουμε την οικονομική δύναμη της Ελλάδας.]
Ό. Τρέμη: «Ορθώς το επισημάνατε. Το είπαμε και εμείς στον σχολιασμό μας προηγουμένως ότι ο κ. Rösler έχει σοβαρά προβλήματα με το κόμμα του και τείνει να εξαφανιστεί από το πολιτικό προσκήνιο στη Γερμανία.»
Ευ. Βενιζέλος: «Το κόμμα του καταρρέει…»
Ό. Τρέμη: «Αλλά αυτό στο συγκεκριμένο που περιγράφει έχει άδικο; Και εν πάση περιπτώσει μια και μιλάμε για πράγματα τα οποία πρέπει να γίνουν. Αφού δεν έγιναν τα δύο προηγούμενα χρόνια, τι θα γίνει θα αλλάξουμε εμείς θα γίνουμε άλλοι και θα τα κάνουμε τώρα; Πείτε μου και για τον Rösler και γι’ αυτό.»
Ευ. Βενιζέλος: «Καταρχάς ο κ. Rösler ήταν ειρωνικός. Και δεν πρέπει αναφερόμενοι σε μια ξένη χώρα και σε ξένους συναδέλφους μας να είμαστε ποτέ ειρωνικοί.»
Ό. Τρέμη: «Τον ίδιο χαρακτηρίζει αυτό»
Ευ. Βενιζέλος: «Και είμαι βέβαιος ότι ο κ. Χρυσοχοΐδης ο Υπουργός Ανάπτυξης ο οποίος είναι ομόλογος του κ. Rösler και έχει τις επαφές μαζί του, θα του απαντήσει και θα δώσει συγκεκριμένα στοιχεία γιατί πρέπει να δοθούν τα συγκεκριμένα στοιχεία.
Εγώ μια φορά που τον συνάντησα τον κ. Rösler στην Αθήνα που ήθελε να δει και τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης και Υπουργό Οικονομικών, είχα μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση μαζί του και συμφωνήσαμε σε όλες τις διαπιστώσεις.
Σημασία έχει ότι πρέπει να βοηθήσουν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και οι ευρωπαϊκοί θεσμοί την ελληνική πραγματική οικονομία. Αυτό το λένε όλοι: Ο κ. Rompuy, ο κ. Barroso…»
Ό. Τρέμη: «Δεν πρέπει πρωτίστως να βοηθήσουμε εμείς τον εαυτό μας;»
Ευ. Βενιζέλος: «Πρέπει, εμείς να βοηθήσουμε τον εαυτό μας. Αλλά για να βοηθήσουμε τον εαυτό μας πρέπει να συμφωνήσουμε ότι θέλει δουλειά, δουλειά και πάλι δουλειά για να εφαρμόσουμε το νέο πρόγραμμα και να σεβαστούμε τις υποχρεώσεις μας. Δεν πρέπει εμείς να υποθάλπουμε μια γραφειοκρατική αντίληψη. Δεν πρέπει εμείς να συζητάμε ως κοινωνία γύρω από τα ίδια θέματα. (…)»
Π. Τσίμας: «Πάντως, δεν διώχνουν οι πολίτες τους επενδυτές. Όποιος μιλήσει με άνθρωπο με επιχειρηματία, με επιχείρηση ξένη η οποία προσπάθησε κάποτε να κάνει μια δουλειά στην Ελλάδα, δεν θα σου πει ότι με διώξανε οι Έλληνες πολίτες. Η ελληνική γραφειοκρατία δεν μου επιτρέπει να κάνω κάτι.»
Ευ. Βενιζέλος: «Ναι αλλά ξέρετε κάτι; Όταν λέμε ελληνική κοινωνία, ελληνικός λαός, Έλληνες πολίτες, δεν εννοούμε τον μεμονωμένο πολίτη που αγωνίζεται να βγάλει το μεροκάματο. Εννοούμε μια κοινωνία, ένα κράτος, μια πολιτεία, θεσμούς, οι οποίοι αναφέρονται στους πολίτες και οι πολίτες πρέπει να πιέσουν τους θεσμούς. Και οι θεσμοί αυτοί δεν είναι μόνο η εκάστοτε κυβέρνηση, είναι πολλοί που συμμετέχουν σ’ αυτή τη διαδικασία. Θέλει μεγάλη εθνική κινητοποίηση κύριε Τσίμα προς την κατεύθυνση αυτή.»
Π. Τσίμας: «Σωστό… Kαι μεταρρυθμίσεις. Παίρνω λοιπόν αφορμή από αυτό που λέτε για να σας θέσω υπόψη τις επιφυλάξεις που ασφαλώς έχετε δει πριν από μένα που υπάρχουν, κυκλοφορούν σήμερα για την συμφωνία που επετεύχθη χθες. Όσοι εκφράζουν επιφυλάξεις και δεν αναφέρομαι σε ανθρώπους οι οποίοι εκπροσωπούν συμφέροντα κερδοσκόπων και προσπαθούν να υπονομεύσουν την συμφωνία, ακριβώς γιατί περιμένουν να κερδίσουν από την ανατροπή τους…»
Ευ. Βενιζέλος: «Μπορεί κάποιοι να τα υπερασπίζονται τα συμφέροντα αυτά εν αγνοία τους και εν τη αφελεία τους.»
Π. Τσίμας: «Ναι, διαβάζω όμως και ακούω ανθρώπους ανοιχτόμυαλους και όχι κακοπροαίρετους να λένε, είναι ποτέ δυνατόν μια χώρα σαν την Ελλάδα να κάνει το βάθος μεταρρυθμίσεων που της ζητάμε σε συνθήκες ύφεσης που μόλις εσείς είπατε ότι σωρευτικά φαίνεται το 20%; Υπάρχει προηγούμενο χώρα η οποία να φτωχαίνει τόσο πολύ και ταυτοχρόνως να καταφέρνει να αλλάζει, να μεταρρυθμίζεται θετικά;»
Ευ. Βενιζέλος: «Κύριε Τσίμα, με συγχωρείτε, να σας το εξηγήσω αυτό. Δυστυχώς το λέω, δυστυχώς, με λύπη ψυχής, δεν είναι δύσκολο να ψηφίσεις ένα νόμο και να μειώσεις μισθούς ή συντάξεις.»
Π. Τσίμας: «Δυστυχώς.»
Ευ. Βενιζέλος: «Αυτό είναι διαδικαστικά το εύκολο μέρος, πολιτικά και κοινωνικά είναι τραγικό. Ξέρετε ποιο είναι το δύσκολο, που προκαλεί καθυστερήσεις και εντάσεις; Οι διαρθρωτικές αλλαγές. Να ανοίξουν τα επαγγέλματα, να ανοίξει η αγορά, να προχωρήσουν οι επενδύσεις, να λειτουργήσει το κράτος, να αλλάξει η νοοτροπία της δημόσιας διοίκησης, η νοοτροπία της δικαιοσύνης. Αυτό δεν μπορούμε να πετύχουμε.»
Μανώλης Καψής: «Και εδώ είναι αλήθεια κ. Βενιζέλε ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν έχει δείξει, τα τελευταία δύο χρόνια δεν έδειξε πραγματικά αντανακλαστικά. Και αναφέρομαι στο άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων. Εγώ θέλω να σας ρωτήσω κάτι άλλο πάντως…»
Ευ. Βενιζέλος: «Μισό λεπτό να σας το απαντήσω αυτό. Υπήρξε σοκ μπροστά στις νέες συνθήκες. Δεν ήταν προετοιμασμένη ούτε η κυβέρνηση ούτε η Βουλή ούτε η κοινωνία και κακώς.»
Μ. Καψής: «Εγώ αισθάνθηκα ότι υπήρχαν και μικροκομματικές αντιστάσεις.»
Ευ. Βενιζέλος: «Και υπήρχαν και μικροκομματικές σκοπιμότητες και υπήρχαν και αντιφάσεις, όλα τα συνομολογώ. Και αυτό δεν αφορά το ΠΑΣΟΚ, αυτό αφορά όλα τα κόμματα, ιδίως τα κόμματα που ακολουθούν τον εύκολο δρόμο της κριτικής χωρίς αντιπρόταση και προτείνουν στους πολίτες την καταστροφή για να αντληθούν πολιτικά οφέλη επειδή οι πολίτες θα είναι ρακένδυτοι και πένητες και έτσι θα ριζοσπαστικοποιηθούν. Αυτό είναι μια τραγική προοπτική για την Ελλάδα. Αλλά τώρα μετά από δυόμισι χρόνια έχουμε δει πώς παίζεται το παιχνίδι, τι γίνεται διεθνώς. Πρέπει να κερδίσουμε το χαμένο χρόνο και τώρα πια δεν μπορούμε να διστάζουμε και να έχουμε μια αμφιταλαντευόμενη στάση.
Πρέπει να προχωρήσουμε. Η χώρα θέλει πολιτική διεύθυνση, θέλει σταθερότητα, θέλει καθαρούς λογαριασμούς, ένα εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης και αυτό μας αφορά όλους. Αφορά τον άνεργο, τον μικροεπιχειρηματία, το συνταξιούχο, τον αγρότη, το δημόσιο υπάλληλο, όλους. Πρέπει η χώρα να λειτουργήσει συντονισμένα με πολιτική διεύθυνση, με ασφάλεια και προοπτική. Τι μας δίνει η απόφαση των Βρυξελλών; Το αίσθημα της ασφάλειας, τη δυνατότητα να αναπνεύσουμε. Ένα πολύ μεγάλο παράθυρο ευκαιρίας να κερδίσουμε το χαμένο έδαφος.»
Ό. Τρέμη: «Αυτό είναι το πρώτο βήμα.»
(…) (…)
Ό. Τρέμη: «Κύριε Βενιζέλε θα έρθω σε εκείνη τη δραματική βραδιά και σε όλα όσα προηγήθηκαν, γιατί δεν είναι μόνο το τι έγινε το βράδυ της Δευτέρας και τα ξημερώματα της Τρίτης.»
Ευ. Βενιζέλος: «Οχτώ μήνες κάνουμε αυτή τη διαπραγμάτευση»
Ό. Τρέμη: «Αλλά πριν πάμε εκεί, για να κλείσουμε το προηγούμενο κεφάλαιο εγώ θέλω να σας πω το εξής. Παράγουμε όλο και πιο λίγα. Δηλαδή το ΑΕΠ μας συνεχώς συρρικνούται και αυτό το γεγονός αποτυπώνεται σε μια πραγματικότητα, η οποία είναι εφιαλτική. Δηλαδή λουκέτα στα μαγαζιά, κατεβάζουν τα ρολά επιχειρήσεις, άνεργοι πολλαπλασιάζονται, κοντεύουν να φτάσουν το εκατομμύριο, πιθανότατα η πραγματική ανεργία να είναι περισσότερη.
Πότε θα έρθει αυτή η περιβόητη ανάπτυξη; Και προσέξτε με, από πού θα βρεθούν τα λεφτά; Δηλαδή, θα μας τα δώσουν οι Ευρωπαίοι, εκτός από αυτά τα 130 που είναι για τις άλλες δουλειές, θα μας δώσουν και τίποτε χρήματα για να πέσουν να λειτουργήσει η αγορά;»
Ευ. Βενιζέλος: «Ακούστε με. Αυτό που λέτε είναι σημαντικό. Η Ελλάδα δεν παράγει δυστυχώς και επειδή δεν παράγει εισάγει και εξακολουθεί να εισάγει. Εξακολουθούμε μετά από τέσσερα χρόνια βαθιάς σωρευτικής ύφεσης με κρίση, με μείωση μισθών και συντάξεων να έχουμε ένα δυσθεόρατο έλλειμμα ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών. Είμαστε κοντά στο 10%. (…)
Φταίνε οι διαρθρωτικές καταστάσεις, οι δομές όπως λέμε. Φταίει το γεγονός ότι έχουμε ένα κράτος το οποίο έχει διαμορφώσει έναν ιστό διαπλοκής με την οικονομία και τελικά αυτό καταπνίγει κάθε πραγματική αναπτυξιακή και παραγωγική δραστηριότητα.»
Ό. Τρέμη: «Δηλαδή, λέτε ότι μόνο με αυτό, με τις μεταρρυθμίσεις και τις διαρθρωτικές αλλαγές θα επιτευχθεί ανάπτυξη; Δεν χρειάζονται χρήματα;»
Ευ. Βενιζέλος: «Όχι μόνο. Χρειάζεται πρωτίστως λοιπόν ρευστότητα και η μεγάλη αλλαγή που μας φέρνει η συμφωνία των Βρυξελλών είναι η αλλαγή στα επίπεδα ρευστότητας. Αυτά τα 130 δισ. ευρώ δεν πηγαίνουν μόνο για το περιβόητο PSI ή για την επανακεφαλαιοποίηση και ανασυγκρότηση των ελληνικών τραπεζών. Πηγαίνουν για να πληρωθούν ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του κράτους προς επιχειρήσεις και πολίτες. Άρα θα αλλάξουν τα επίπεδα ρευστότητα.»
Ό. Τρέμη: «Φτάνει αυτό;»
Ευ. Βενιζέλος: «Πηγαίνουν για να καλύψουμε τα ετήσια ελλείμματά μας, γιατί εξακολουθούμε να έχουμε και θα έχουμε δημοσιονομικά ελλείμματα. Είναι άλλο το πρωτογενές πλεόνασμα και άλλο τα δημοσιονομικά ελλείμματα. Παρότι μειώνονται δραστικά τα επιτόκια και το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους από τώρα που θα γίνει το PSI και αυτή η αλλαγή στις τράπεζες θα τις απελευθερώσει ώστε να ρίξουν χρήμα στην αγορά, αλλά χρειάζεται.»
Π. Τσίμας: «Έχετε κανέναν τρόπο να εγγυηθείτε ή να νιώσετε ότι υπάρχει κάποια εγγύηση ότι οι τράπεζες όντως τα χρήματα της ανακεφαλαιοποίησής τους θα τα κάνουν ρευστότητα;»
Ευ. Βενιζέλος: «Βεβαίως. Μα κοιτάξτε κ. Τσίμα, το κράτος θα έχει την πλειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου όλων των τραπεζών. Δεν θα ασκεί την καθημερινή διοίκηση γιατί δεν θέλουμε να κάνουμε τις τράπεζες ΔΕΚΟ, παλαιάς αντίληψης, αντίληψης της δεκαετίας του ΄90 ή του ΄80, αλλά στα στρατηγικά θέματα το κράτος έχει μεγάλη ευθύνη και παρακολουθεί πλήρως το ζήτημα. Θα αλλάξουν τα επίπεδα ρευστότητας, και αυτό σημαίνει ότι θα τρέξουν και προγράμματα που έχουν σχέση με τον αναπτυξιακό νόμο, με το ΕΣΠΑ, γιατί όλα κολλάνε στην αδυναμία συμμετοχής των τραπεζών.
Οι ελληνικές γιατί έχουν πρόβλημα, οι ξένες γιατί φοβούνται τη μοίρα της χώρας. Τώρα οι ελληνικές ανασυγκροτούνται και αποκτούν δυναμική. Οι ξένες καταλαβαίνουν ότι η χώρα παύει να έχει ή έχει πάντως πολύ μικρότερο κίνδυνο, κατά τη γνώμη μου κανέναν κίνδυνο γιατί η απόφαση των Βρυξελλών είναι σαφής και αποστομωτική, η Ελλάδα είναι και θα είναι μέλος του ευρώ και θα στηριχθεί με κάθε τρόπο έως ότου γυρίσει στις αγορές.»
Ό. Τρέμη: «Πάμε λοιπόν με αυτή την ευκαιρία στα δραματικά 24ωρα τα οποία προηγήθηκαν της συμφωνίας και θέλω να σας ρωτήσω ευθέως αν πιστεύετε ότι η Γερμανία ή τουλάχιστον κάποιες δυνάμεις στο εσωτερικό αυτής της χώρας είχαν σχέδιο να σπρώξουν την Ελλάδα έξω από την Ευρωζώνη. (…)»
(…)(…)
Ό. Τρέμη: «Κατά την γνώμη σας υπήρχε τέτοιο σχέδιο από κύκλους, από δυνάμεις, να μας οδηγήσουν δηλαδή εκτός ευρώ;»
Ευ. Βενιζέλος: «Ναι βεβαίως. Κυρία Τρέμη δεν το έχουν κρύψει ποτέ. Υπάρχουν πάρα πολλοί αυτοί που πιστεύουν και το λένε, ότι θα ήταν καλύτερη λύση ένα default, μια χρεοκοπία της Ελλάδος και όχι ένα PSI και ένα νέο πρόγραμμα. Το έχουν πει πολύ καθαρά.»
Π. Τσίμας: «Εδώ αυτό το σχέδιο αυτό τελειώνει ή εξακολουθούν να το επιθυμούν εκτιμάτε εσείς;»
Ευ. Βενιζέλος: «Όχι, πιστεύω ότι αυτό ήταν που παίχτηκε. Η πραγματική διαπραγμάτευση και η πραγματική απόφαση είναι ότι οριστικά εγκαταλείπουν κάποιοι τις σκέψεις ότι η λύση για την Ελλάδα είναι η χρεοκοπία και κάποιοι άλλοι τις σκέψεις, ότι η λύση για την Ελλάδα και την Ευρώπη είναι η έξοδος από την Ευρωζώνη. (…)
Αλλά ξέρετε τι συμβαίνει; Εδώ δεν συμφωνούν όλοι σε όλα, ο καθένας έχει το δικό του σενάριο και τη δική του θεωρία. Και δεν είναι πάντα οι αντιδράσεις ορθολογικές. Μπορεί να χάσεις το παιχνίδι επειδή υπάρχει μια εσωτερική πολιτική σκοπιμότητα σε μια χώρα. Επειδή κάπου διαφώνησε ένα κόμμα σε μια πολυκομματική κυβέρνηση.»
(…) (…)
Ό. Τρέμη: «Μια και λέτε για εκλογές, θα παραιτηθείτε για να είστε υποψήφιος για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ;»
Ευ. Βενιζέλος: «Κυρία Τρέμη, δεν μπαίνω σε αυτές τις συζητήσεις. Είμαι Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Οικονομικών…»
Ό. Τρέμη: «Ναι, αλλά η εσωκομματική εκλογή είναι στις 18 Μαρτίου, ξέρετε. Δεν σας ρωτώ για κάτι που θα γίνει μετά από 8 μήνες. Είναι 18 Μαρτίου, θα παραμείνετε στις θέσεις σας μέχρι τις 18 Μαρτίου;»
Ευ. Βενιζέλος: «Είχα την τύχη ή την ατυχία να διαχειριστώ ως Υπουργός Οικονομικών την πιο δύσκολη περίσταση και την πιο δύσκολη και σκληρή διαπραγμάτευση, δικαιούμαι να πω πολύ έτσι προσεκτικά ότι εν πάση περιπτώσει μειώνουμε το χρέος κατά 110 δισ. ευρώ, κατά 50 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ και αυτό είναι μια μικρή προσφορά στις επόμενες γενιές των Ελλήνων.
Θέματα κομματικά, πολιτικά, εκλογικά, δεν μ’ απασχολούν τώρα. Θα έρθει η ώρα τους, δεν μ’ απασχολούν τώρα. Είμαι πολύ αφοσιωμένος σ’ αυτό που κάνω, στο όνομα όλων των Ελλήνων. Και αυτών που μας κατακρίνουν και μας βρίζουν. Γιατί και αυτοί θα καταλάβουν ότι εδώ παίξαμε και ευτυχώς αυτή τη στιγμή έχουμε κερδίσει αυτή την συγκεκριμένη αν θέλετε ευκαιρία και συγκυρία, αλλά το πρόβλημα δεν έχει λυθεί. Έχουμε μια τεράστια ευκαιρία, πρέπει να την αξιοποιήσουμε. Θέλει όμως σοβαρότητα, ενότητα, συναίνεση και δουλειά, δουλειά, δουλειά.»
Ό. Τρέμη: «Ευχαριστούμε πολύ γι’ αυτή τη συζήτηση.»
Ευ. Βενιζέλος: «Εγώ ευχαριστώ κα Τρέμη.»
Ολόκληρη τη συνέντευξη μπορείτε να τη μελετήσετε εδώ.
Εντύπωση μου έκανε που δεν υπήρχε ούτε η ελάχιστη αναφορά στα καταρρέοντα Ασφαλιστικά Ταμεία και πώς θα καλυφθεί η ζημιά από το κούρεμα των κουρελο-ομολόγων που κατέχουν. Φαίνεται ισχύει εκείνο (εδώ γελάνε) που είχε πει στη Βουλή ο Βαγγέλης στις 6 Δεκεμβρίου του 2011, κατά τη συζήτηση για την κύρωση του κρατικού προϋπολογισμού του 2012:
Ευ. Βενιζέλος: «Και επαναλαμβάνω για να μην παραβιάζουμε ανοιχτές θύρες, ισχύει η δέσμευσή μας, την υιοθετεί η κυβέρνηση όπως φάνηκε από τις προγραμματικές δηλώσεις, ότι η περιουσία των Ασφαλιστικών Ταμείων δεν θα μειωθεί λόγω της συμμετοχής τους στο PSI γιατί θα μεταφερθεί δημόσια περιουσία πέραν του ότι, σε δυο χρόνια μέσα με τις επιχορηγήσεις του δημοσίου προς τα Ασφαλιστικά Ταμεία αναπληρώνεται σε ποσοστό 100% το χαρτοφυλάκιο των Ασφαλιστικών Ταμείων το οποίο δυστυχώς ούτως ή άλλως σε εμπορικές αξίες, αγορές, είναι μειωμένο.»
Μεγάλος παραμυθάς και ο αυριανός πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, σύντροφοι! Προφανώς έχει πάρει τα χούγια του προκατόχου του… Βοήθειά μας!
Βαγγέλη, ο Γιάννης Βαρουφάκης σε γυρεύει. Κλικ εδώ.
Α, ναι, ξέχασα να ρωτήσω, τι έγινε βρε παιδιά εκείνο το ομόλογο της διασποράς που ευαγγελίζονταν τον Ιανουάριο του 2011 οι GAP και GPAPAK; Θα κουρευτεί κι αυτό; Να σας θυμίσω το κάλεσμα;
«Προσκλητήριο στους ομογενείς Έλληνες των ΗΠΑ, του Καναδά και της Αυστραλίας θα σημάνει από το υπουργείο Οικονομικών μέσα στους επόμενους δύο μήνες, με την έκδοση του ομολόγου της Διασποράς και στόχο να "ξεκλειδώσει" τις αγορές.» (kathimerini, 19/1/2011)
Αμ δεν τσίμπησαν πάλι οι ομογενείς! Είχαν πάρει το πικρό μάθημά τους με τη Μεγάλη Ληστεία του Χρηματιστηρίου το 1999-2001 και είχαν πει το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού! Είχαν άδικο; Τώρα θα βρίσκονταν κι αυτοί κουρεμένοι γουλί για τη σωτηρία της πατρίδας! Αυτό είχαν φοβηθεί οι άνθρωποι. Δείτε εδώ.
Και το αμείλικτο ερώτημα στο οποίο καλούμαστε ν’ απαντήσουμε είναι: Μπορούν οι υπεύθυνοι για την κρίση να μας βγάλουν από την κρίση; ΟΟΟΧΙ, δυστυχώς! Έτσι θα σερνόμαστε... πλην θαύματος...
