Η "δημοκρατική" χούντα προσπαθεί να φιμώσει τις ελεύθερες φωνές

Βόμβα! Απέλυσαν τον σκιτσογράφο και αρθρογράφο Στάθη Σταυρόπουλο

Ως βόμβα ακούσαμε την πληροφορία ότι ο αγαπητός σκιτσογράφος και αρθρογράφος, που με την εξαίρετη και μοναδική σε ύφος και περιεχόμενο δουλειά του κοσμούσε τις στήλες του e-nikos.gr και της Real News της Κυριακής απολύθηκε από την ιδιοκτησία-διεύθυνση του συγκροτήματος.

Νίκος Χατζηνικολάου, ο "Δάσκαλος" της ελληνικής δημοσιογραφίας

Θαυμάστε τον!

1/11/2013

Διεφθαρμένη Πολιτεία ήθη πολιτών διαφθείρει

Πώς; Ποικιλοτρόπως, ή μάλλον παντοιοτρόπως.

Γιατί; Ίνα ζεστό χρήμα εισπράξει, και στην εξουσία, έστω και με αήθη μέσα, επί μακρόν ν' αράξει.

Εδώ θα εξετάσουμε ένα από τα ανήθικα μέτρα που η Πολιτεία-μαστροπός μετέρχεται για να τσοντάρει στον τρύπιο κρατικό κορβανά, και διαφθείροντας τους πολίτες απρόσκοπτα να κυβερνά. Πρόκειται για τα σάπια φρούτα του τζόγου, χαϊδευτικά φρουτάκια.
Κατ’ αρχήν ας θυμηθούμε τι λέει το Σύνταγμα της Ελλάδας, δηλαδή το Ευαγγέλιο της Δημοκρατίας μας.

Άρθρο 2, παράγραφος 1
«Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας.»

Και ερωτώ: Τι είδους σεβασμό και προστασία στην αξία του ανθρώπου συνιστά η συμβολή της Πολιτείας προς τον εθισμό του πολίτη στο τζόγο;

Άρθρο 21, παράγραφος 1
«Η οικογένεια, ως θεμέλιο της συντήρησης και προαγωγής του Έθνους, καθώς και ο γάμος, η μητρότητα και η παιδική ηλικία τελούν υπό την προστασία του Κράτους.»

Και ξαναρωτάω: Πώς συμβάλει ο τζόγος στην προστασία της συνοχής και της συντήρησης της οικογένειας, που υποτίθεται ότι τελεί υπό την προστασία του κράτους;

Άρθρο 25, παράγραφος 2
«Η αναγνώριση και η προστασία των θεμελιωδών και απαράγραπτων δικαιωμάτων του ανθρώπου από την Πολιτεία αποβλέπει στην πραγμάτωση της κοινωνικής προόδου μέσα σε ελευθερία και δικαιοσύνη.»

Και ρωτάω: Σε ποια πραγμάτωση κοινωνικής προόδου συμβάλλει ο τζόγος;

Άρθρο 106, παράγραφος 2
«Η ιδιωτική οικονομική πρωτοβουλία δεν επιτρέπεται να αναπτύσσεται σε βάρος της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ή προς βλάβη της εθνικής οικονομίας.»

Ερώτηση: Η ιδιωτική οικονομική πρωτοβουλία που εμπορεύεται το τζόγο δεν αναπτύσσεται εις βάρος της ανθρώπινης αξιοπρέπειας;

Μάλιστα, ω του θράσους, η Κυβέρνηση Σωτηρίας του George Papandreou, με την AITIOΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ«ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗ – ΘΕΜΑΤΑ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ KAI ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ», ομολογεί: «Η αγορά τυχερών παιγνίων δεν αποτελεί ούτε συνήθη εμπορική δραστηριότητα, ούτε συνήθη μορφή παροχής υπηρεσιών.» (Θ. Ειδικότερα επί του Κεφαλαίου H΄) Δείτε εδώ.

Τι θα πει συνήθης εμπορική δραστηριότητα και συνήθης μορφή παροχής υπηρεσιών; Το Σύνταγμα δεν κάνει πουθενά λόγο για συνήθεις ή ασυνήθεις εμπορικές δραστηριότητες και παροχές υπηρεσιών. Το ασύνηθες μπορεί να είναι από ανήθικο έως εγκληματικό. Το Σύνταγμα κάνει λόγο για προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της οικογένειας και της κοινωνικής προόδου. Τίποτα περισσότερο. Και δεν υπάρχει ουδεμία αμφιβολία ότι ο τζόγος, με όποιο απατηλό νομοθετικό πλαίσιο κι αν περιβληθεί, καταρρακώνει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, διαβρώνει ήθη χρηστά, διαλύει οικογένειες και βυθίζει στη φτώχεια και την απόγνωση άτομα και νοικοκυριά.

Ώστε, λοιπόν, «Άδειες για 35.000 παιγνιομηχανήματα σε όλη τη χώρα και 15-20 άδειες, μέσω διεθνούς πλειοδοτικού διαγωνισμού, για τη διεξαγωγή τυχερών παιγνίων και στοιχήματος μέσω διαδικτύου, θα χορηγήσει το Δημόσιο, στο πλαίσιο της ρύθμισης της αγοράς των τυχερών παιχνιδιών στην Ελλάδα.» (πηγή)

Κοντολογίς, για να σώσετε την Ελλάδα από τη χρεοκοπία, θα τη μετατρέψετε σ’ ένα απέραντο καζίνο, ε; Φαίνεται ότι κάποιοι από σας ονειρεύονται να την "αναβαθμίσουν" σε Λας Βέγκας! Ντροπή σας αδίστακτοι προαγωγοί του τζόγου! Και δε μ’ ενδιαφέρει τι σας υπαγορεύει η Ευρωπαϊκή Ένωση, ούτε εξαγνίζεστε ρίχνοντας τις ευθύνες σε δαύτη.

Άλλωστε, τα ίδια είχε πει και ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής, Απόστολος Κακλαμάνης, σε παλιότερη συνέντευξή του στο Realfm και στο Νίκο Χατζηνικολάου:

Ν. Χατζηνικολάου: «Κύριε πρόεδρε θέλω το σχόλιό σας για την αντίδραση βουλευτών του ΠΑΣΟΚ για τα φρουτάκια.»

Α. Κακλαμάνης: «Είναι δικαία αυτή η αντίδραση. (…) Δεν είναι απαραίτητο να έχει πάντοτε δίκιο η κυβέρνηση. (…) Τα φρουτάκια πρέπει να ξέρετε ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο μας επέβαλε ποινή όχι για τα τυχερά αλλά για τα τεχνητά, συγνώμη για τα τεχνικά. Άρα τα φρουτάκια δεν χρειάζονται, εκτός αν θέλουμε να εισπράξουμε χρήματα. Αλλά να εισπράξουμε χρήματα χωρίς να καταστρέψουμε την ελληνική κοινωνία, τη νεολαία, τη γειτονιά. (…)»

«Τι κακό μπορεί να κάνει ο νομοθετημένος τζόγος;», αναρωτιούνται οι μωρές παρθένες της κυβέρνησης. Να σας πω: σε μια εποχή που οι νέοι είναι άνεργοι, απελπισμένοι, χωρίς καμία προοπτική, εναποθέτουν τις ελπίδες τους στην τύχη. Και τα φρουτάκια, ο απαγορευμένος καρπός ενός απατηλού παραδείσου, είναι εκεί, δίπλα τους, στη γειτονιά, ηχώντας τις σειρήνες και προσκαλώντας τους για ένα ραντεβού με την καπριτσιόζα θεά Τύχη. Το ένα ραντεβού θα γίνει δύο, πέντε, εκατό, και βάλε, μέχρι που ο τζογαδόρος θα μείνει πανί με πανί, θα χάσει την αξιοπρέπειά του, την ψυχή του, την οικογένειά του, τους φίλους του, και κάποτε την ίδια του τη ζωή.

Ο εθισμός στο τζόγο είναι τόσο επικίνδυνος και διαβρωτικός όσο και ο εθισμός στα ναρκωτικά. Είναι και ο τζόγος ένα σκληρό ψυχοναρκωτικό, και ως τέτοιον έπρεπε να τον αντιμετωπίζει και να τον εξορκίζει η Πολιτεία, αν οι κυβερνώντες είχαν στοιχειώδη ηθικά ερείσματα. Αλλά δυστυχώς δεν έχουν, και αυτό το επιδεικνύουν καθημερινά με πλείστες άλλες επιδόσεις τους.

Ο εθισμός στο τζόγο υποσκάπτει τις αρμονικές διαπροσωπικές σχέσεις, κάνει τον εθισμένο ανεύθυνο στο σπίτι και στη δουλειά, και τον οδηγεί νομοτελειακά στην οικονομική καταστροφή. Μάλιστα, όπως συμβαίνει και με το ναρκομανή, μπορεί να τον οδηγήσει σε πράξεις που πριν δε μπορούσε ούτε καν να διανοηθεί, π.χ. να κλέψει χρήματα για να τζογάρει, ή να στερήσει το γάλα από τα παιδιά του.

Οι ψυχολόγοι θεωρούν τον εθισμό στο τζόγο ως ένα είδος διαταραχής του ελέγχου της παρόρμησης. Οι παθολογικοί τζογαδόροι δε μπορούν να ελέγξουν την παρόρμηση να τζογάρουν (αυτό ισχύει και για το χρηματιστήριο), ακόμη κι αν γνωρίζουν ότι τούτο θα βλάψει τους ίδιους και τ' αγαπημένα τους πρόσωπα. Ανεξαρτήτως συνεπειών, ο τζόγος είναι το μόνο που σκέπτονται οι εθισμένοι. Είτε κερδίσουν είτε χάσουν, και σε λύπη και σε χαρά, επανέρχονται στο κολαστήριο του τζόγου, όπως ο σκύλος ξαναγυρνά στο ξέρασμα αυτού.

Ακόμη κι όταν γνωρίζουν ότι τελικά θα βγουν χαμένοι, οι εθισμένοι στο τζόγο δε μπορούν ν’ απαρνηθούν τ' απατηλά στοιχήματα. Το μυαλό και η καρδιά τους έχουν κολλήσει εκεί. Προσπαθώντας να ρεφάρουν, σέρνονται ξανά και ξανά ως κινούμενα ζόμπι στο νεκροταφείο της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της λογικής και της θέλησης.

Και να σκεφτεί κανείς ότι ο δολοφόνος της ψυχής τους είναι η πόρνη Πολιτεία! Αυτή η ξετσίπωτη είναι που τους έπιασε από το χέρι και τους έφερε έως το κολαστήριο του τζόγου! Αφού δε μπορεί να τους δώσει δουλειά, ελπίδα και προοπτική, τους ρίχνει στη βλοσυρή μάγισσα, την Τύχη, για να τους εξαθλιώσει ακόμη περισσότερο.

Ας όψονται όλοι οι εξουσιαστές-μαστροποί, εντός και εκτός Ελλάδας.

Πού έχετε θάψει τη συνείδησή σας, βρε εφιάλτες; Τόσο πολύ αγαπήσατε το χρήμα και την εξουσία που πουλάτε την ψυχή σας στο διάβολο για δαύτα;
Ω, πόσο αξιοθρήνητα ανθρωπάκια είστε!

Το τελευταίο ανέκδοτο του Θόδωρου Πάγκαλου

Απολαυστικός ήταν χθες το βράδυ ο Θόδωρος Πάγκαλος στην εκπομπή «Πρόσωπο με Πρόσωπο» του Νίκου Χατζηνικολάου. Το κυρίαρχο θέμα ήταν ο διαχωρισμός των τριχών της πρόσφατης συνέντευξης των εκπροσώπων της Τρόικας, και κυρίως της αναφοράς τους στην ανάγκη ξεπουλήματος Δημόσιας περιουσίας ύψους 50 δις.
(Φωτογραφία: Eurokinissi )

Στην εκπομπή σχολιάστηκε αρκούντως και η μεταμεσονύχτια υποκριτική και λαϊκίστικη αντίδραση της πανικόβλητης και υπό πλήρη σύγχυση τελούσας κυβέρνησης εκχώρησης της εθνικής κυριαρχίας. Στην ερώτηση γιατί ενοχλήθηκε τόσο η κυβέρνηση, ο άκρως τοξικός, ου μην αλλά και πληθωρικός, Θeόδωρος Πάγκαλος, απάντησε με το ανέκδοτο: «Η κυβέρνηση ενοχλήθηκε γιατί ενοχλήθηκε ο ελληνικός λαός»!

Χα, χα, Χάαα! Ηρεμήστε, παιδιά, μήπως και λυθεί ο αφαλός σας από τα γέλια! Η στοργική μας κυβέρνηση ενοχλείται όταν μας ενοχλούν ξένοι. Θέλει να κρατήσει για τον εαυτό της το αποκλειστικό προνόμιο να μας ενοχλεί μέχρι σκασμού με τη χουντική συμπεριφορά και την αντιλαϊκή πολιτική της, και δεν το εκχωρεί σε κανέναν άλλο! Ούτε καν σε αυτούς που ελαφρά τη καρδία εκχώρησε την εθνική κυριαρχία. Απολαύστε τον ανυπέρβλητο σε υποκριτική τέχνη δικό μας Θεό-δωρο (δώρο Θεού!):



Ένα άλλο χαριτωμένο στιγμιότυπο ήταν όταν ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης μίλησε για την ονείρωξη του Αλέξη Τσίπρα. Ειρωνικός, αλαζονικός, αγενής, ακοινώνητος, όπως πάντα ο εαυτός του. Λυπάμαι για λογαριασμό σας κύριε Πάγκαλε! Απλά επιβεβαιώνετε για άλλη μια φορά ότι δεν πιστεύετε στη δημοκρατία, στην πολυφωνία, και στο δικαίωμα του λαού να αντιδρά στην καταπίεση και καταλήστευσή του.

Ο Χάρης Καστανίδης "πονάει" που πρόδωσε την Κεντροαριστερά!

Δάκρυσα χτες σαν άκουσα,
Του Καστανίδη τη σπαραξικάρδια ομολογία,
Πως του ματώνει σφόδρα την ψυχή,
Που το ΠΑΣΟΚ επρόδωσε την "ιδεολογία".

Έκλαψα χτες σαν άκουσα,
Τον Καστανίδη να μας λέει ότι πονάει,
Πως στριμωγμένος νιώθ' ιδεολογικά,
Μα ήσυχος αισθάνεται πολιτικά!

Θρήνησα χτες σαν άκουσα,
Ότι τα μέτρα με Κεντροαριστερά δεν έχουν σχέση,
Μα ο νεοφιλελευθερισμός τους τα επέβαλε,
Ώστε ο μονεταρισμός να μην ξεπέσει.

Πικράθηκα που άκουσα ότι πικραίνεται,
Που το ΠΑΣΟΚ εφόρεσε μονεταριστικό μανδύα,
Και πως ο Παπανδρέου θυσιάζεται,
Τη χώρα για να σώσει χρόνια τρία!

Μ’ αν είναι έτσι Καστανίδη μου,
Δώστε στους νεοφιλελεύθερους τη μπάλα,
Για να μη χάσει η Κεντροαριστερά
Την αίγλη που της έδωσαν τα παραμύθια τα μεγάλα!

Και εις έτη λαμογιών πολλά! Ζήτω η Κεντροαριστερά, το δεκανίκι του νεοφιλελευθερισμού. Ζήτω ο Σοσιαλισμός, το alter ego του αγριοκαπιταλισμού. Ζήτω τα πράσινα παραμύθια της χαλιμάς.



Μελετήστε τώρα τη σπαραξικάρδια συνέντευξη απομαγνητοφωνημένη, και στοχαστείτε πάνω στην τέχνη της σοσιαλιστικής υποκρισίας και σύγχυσης.

Ν. Χατζηνικολάου: «Θέλω να ρωτήσω πώς αισθάνεστε πολιτικά σε αυτή τη συγκυρία που η κυβέρνηση καλείται να λάβει τόσο δυσάρεστα μέτρα στα εργασιακά, στο ασφαλιστικό γενικότερα στο οικονομικό μέτωπο και αν αυτά τα μέτρα αισθάνεστε ότι μπορεί να αλλοιώνουν και την πολιτική φυσιογνωμία και την παράδοση του ΠΑΣΟΚ.»

Χ. Καστανίδης: «Κύριε Χατζηνικολάου αισθάνομαι συναισθηματικά δύσκολα, πολιτικά ήσυχος, γιατί πιστεύω ότι εφαρμόζεται μια δεοντολογία για τη σωτηρία της χώρας και ιδεολογικά απόλυτα στριμωγμένος. Αυτό θα μου επιτρέψετε λίγο να το εξηγήσω.»

Ν. Χατζηνικολάου: «Παρακαλώ.»

Χ. Καστανίδης: «Είναι μέτρα τα οποία δεν έχουν καμία σχέση με την ιδεολογική και πολιτική φυσιογνωμία της Κεντροαριστεράς, ενός χώρου τον οποίον εκπροσωπεί το ΠΑΣΟΚ και η Κυβέρνηση.

Συναισθηματικά δύσκολα γιατί κατανέμονται τα βάρη σ’ όλους τους Έλληνες. Ίσως η διαφοροποίηση σε σχέση με το παρελθόν είναι ότι για πρώτη φορά κατανέμονται με μία δικαιότερη κλίμακα, δηλαδή χτυπιούνται πολύ και τα υψηλά εισοδήματα, κι όχι μόνο τα μεσαία και τα χαμηλά. Αλλά είναι όμως βάρη που σηκώνουν όλοι οι Έλληνες σε μια δύσκολη συγκυρία.

Πολιτικά ήσυχος γιατί έχουμε αποφασίσει ότι πρώτα απ’ όλα θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να σώσουμε την χώρα – μια κατάσταση για την οποία δεν ευθύνεται αυτή η κυβέρνηση. Αυτή η κυβέρνηση καλείται να σκουπίσει λάθη του παρελθόντος.»

Ν. Χατζηνικολάου: «Από τη δημοσκόπηση που είδαμε επιβεβαιώνεται αυτό: ήταν το χαμηλότερο ποσοστό…»

Χ. Καστανίδης: «Και να μην ήταν η δημοσκόπηση κύριε Χατζηνικολάου, αυτό λέει η λογική, η απλή λογική των πραγμάτων. Είναι μια κυβέρνηση που αισθάνεται μια αδικία στην πλάτη της με την έννοια ότι καλείται να σκουπίσει, να σβήσει τα λάθη του παρελθόντος και μπροστά σε μια απόλυτη κυριαρχία των νεοφιλελεύθερων ιδεών στην Ευρώπη, ουσιαστικά να συρθεί σε λύσεις τις οποίες δεν θα τις επέλεγε αν ήταν πιο ομαλές οι συνθήκες.»

Ν. Χατζηνικολάου: «Όμως κύριε Υπουργέ θεωρώ ότι δυσκολεύει την θέση σας, την πολιτική σας θέση σήμερα, ο προεκλογικός σας λόγος. Το γεγονός δηλαδή ότι στις τελευταίες εκλογές μιλήσατε σα να μην υπήρχε η κρίση, και συνθηματοποιήσατε μάλιστα την τοποθέτησή σας με κείνο το Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα, με συνέπεια να αισθάνονται σήμερα οι πολίτες ότι εκεί υπάρχει ένα πολιτικό έλλειμμα αξιοπιστίας.»

Χ. Καστανίδης: «Θα σας πω αυτό που φαίνεται κι αυτό που πραγματικά είναι. Κατ’ αρχήν φαίνεται όπως το περιγράψατε. Υπάρχει ένας προεκλογικός πολιτικός λόγος που στηριζόταν σε μερικά δεδομένα τα οποία δεν επιβεβαιώθηκαν μετά, και συνεπώς πολλοί πολίτες αναρωτιούνται τι ακριβώς έχει συμβεί. Ήταν κάτι που ξέρανε και μας το κρύψανε, είχαν κάνει λάθος υπολογισμούς, τι ακριβώς; Αυτό όμως θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι είναι αυτό που φαίνεται. Με το είναι, αυτό δηλαδή που πράγματι συνέβη, είναι που έχω πρόβλημα διότι πολλοί από εμάς δεν εξηγούν επαρκώς. Για κάποιο λόγο δεν εξηγούμε επαρκώς, ίσως πνιγμένοι στην καθημερινή μάχη για τα προβλήματα του χώρου, της χώρας και των Ελλήνων πολιτών.

Θα σας πω τι ακριβώς εννοώ: Είχαμε μια εκτίμηση για τα άσχημα οικονομικά δεδομένα. Μάλιστα, την είχαμε αυτή την εκτίμηση. Παρ’ όλα αυτά, με βάση ορισμένες επίσημες εκτιμήσεις που δίνονταν από την τότε κυβέρνηση, εκτιμούσαμε κάνοντας μερικούς βασικούς υπολογισμούς ότι με μερικές κινήσεις, πολύ σοβαρές κινήσεις, θα μπορούσαμε σιγά-σιγά, πάντως σε σχετικά ομαλές συνθήκες, να ανατάξουμε τα πράγματα.

Τι δεν είχαμε υπολογίσει, και αυτό είναι απολύτως κρίσιμο να το εξηγήσουμε, και να το εξηγήσουμε και πολιτικά και οικονομικά. Τι δεν είχαμε υπολογίσει: ότι, περίπου στο μήνα από τις εκλογές, θα υπήρχε μία ανεπανόρθωτη, προκλητική, φοβερή προσπάθεια διεθνών κερδοσκοπικών κύκλων να οδηγήσουν τη χώρα σε πιστωτική ασφυξία, διότι πόνταραν στη χρεοκοπία της χώρας, κι αυτό μάλιστα το κάνανε χωρίς να μπορεί να το έχει υπολογίσει κανείς πιο μπροστά.»

Ν. Χατζηνικολάου: «Αυτό είναι αλήθεια. Κατηγορείστε όμως ότι αργοπορήσατε. Ότι το πρώτο διάστημα, έτσι λένε και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αλλά και πολλοί από τους οικονομικούς αναλυτές, ότι θα μπορούσατε πιο γρήγορα να προσγειωθείτε στην πραγματικότητα αυτή, και να πάρετε τα μέτρα νωρίτερα και επομένως να είναι αυτά τα μέτρα της δικής μας επιλογής κι όχι μέτρα της επιλογής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.»

Χ. Καστανίδης: «Αυτή η εκτίμηση την οποία δίνουν οικονομικοί αναλυτές ή και πολιτικές εκτιμήσεις…»

Ν. Χατζηνικολάου: «Ότι θα μπορούσαμε νάχουμε αποφύγει, δηλαδή μια διαφορά…»

Χ. Καστανίδης: «Ποια είναι η διαφορά; Ας πούμε ότι είναι μια διαφορά τριών τεσσάρων μηνών;»

Ν. Χατζηνικολάου: «Τόσο.»

Χ. Καστανίδης: «Ας πούμε ότι είναι μια διαφορά τριών, τεσσάρων μηνών. Αυτό σημαίνει ότι αυτοί που ισχυρίζονται τα περί καθυστερήσεως έχουν την άποψη ότι η χώρα θα μπορούσε να μην οδηγηθεί σε πιστωτική ασφυξία από τους κερδοσκοπικούς κύκλους. Ε λοιπόν, διαφωνώ απολύτως, και θέλω να το εξηγήσω. Γι’ αυτό είπα ότι έχει πολύ μεγάλη σημασία να το εξηγήσουμε πάρα πολύ απλά.

Οι κύκλοι που δημιούργησαν ξεκινώντας από την Αμερική, κύριε Χατζηνικολάου, με τη στεγαστική κρίση, οι κύκλοι που δημιούργησαν τη μεγάλη χρηματοπιστωτική κρίση, πρώτα στην Αμερική και σ’ ολόκληρο τον κόσμο, όταν άρχισαν να καταρρέουν γίγαντες στην Αμερική και μετεβιβάσθη η κρίση σε ολόκληρο τον κόσμο, λούφαξαν για ένα χρονικό διάστημα και περίμεναν τις κρατικές χρηματοδοτήσεις και ενισχύσεις σε όλο τον κόσμο, παρά το γεγονός ότι ήταν υπέρμαχοι της αγοράς.

Όταν το περασμένο καλοκαίρι και ύστερα άρχισε να γίνεται ένας πρώτος συντονισμός μεταξύ της Αμερικής και της Ευρωπαϊκής Ένωσης για πιθανά μέτρα ελέγχου του διεθνούς κερδοσκοπικού κεφαλαίου, των διεθνών δηλαδή χρηματοπιστωτικών κύκλων, οι κύκλοι που δημιούργησαν την κρίση από το 2008 πέρασαν σε μία αντεπίθεση προσπαθώντας να χτυπήσουν τους πιο αδύναμους κρίκους και να δείξουν στην απόπειρα συνεννόησης των κυβερνήσεων παγκοσμίως ότι δεν μπορούν να πάρουν μέτρα ελέγχου του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Άρχισαν λοιπόν να χτυπούν αυτόν που ήταν ο πιο αδύνατος. Και ήταν ο πιο αδύνατος εξαιτίας της δημοσιονομικής κατάστασης που μας είχε οδηγήσει η προηγούμενη κυβέρνηση, δηλαδή την Ελλάδα.

Άρα, λοιπόν, αυτοί οι οποίοι ισχυρίζονται ότι θα μπορούσε να μην οδηγηθεί σε πιστωτική ασφυξία η χώρα κάνουν ένα δραματικό λάθος: Δεν έχουν εξηγήσει ποια ήταν η πολιτική των διεθνών κερδοσκοπικών κύκλων που ήταν υπεύθυνοι για την κρίση από το 2008 και ύστερα. Παίχτηκε λοιπόν ένα παιχνίδι στις πλάτες της χώρας. Η διαφορά των τριών, τεσσάρων μηνών είναι μία διαφορά ανύπαρκτου χρόνου μέσα στο βάθος της πολιτικής.

Η χώρα λοιπόν, ευτυχώς, απέκτησε μία κυβέρνηση που κατάφερε μέσω της εξαιρετικής κινητικότητας του Πρωθυπουργού, αλλά και του Υπουργού των Οικονομικών και της Κυβέρνησης, να αποκτήσει διεθνείς συνομιλητές στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τελικά να καταλήξει υπό συνθήκες εξαιρετικά δυσμενείς οφείλω να πω, σε μια συμφωνία που σώζει τη χώρα για τα επόμενα τρία χρόνια με την πιστωτική διευκόλυνσή της με τα 120 δισεκατομμύρια ευρώ…»

Ν. Χατζηνικολάου: «Τώρα θα λαϊκίσω.»

Χ. Καστανίδης: «Αν θέλετε να πω μόνο μία φράση και είμαι στη διάθεσή σας.»

Ν. Χατζηνικολάου: «Βεβαίως.»

Χ. Καστανίδης: «Και μάλιστα πήγε υπό εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες και με τέτοιο τρόπο που δυστυχώς όταν βρίσκεσαι σε δυσμενή θέση είσαι υποχρεωμένος να αποδεχτείς και όρους που σου επιβάλλουν οι δανειστές σου.»

Ν. Χατζηνικολάου: «Ξέρετε τι λένε οι πολίτες; Το λένε έντονα, και μπορεί να ακουστεί λαϊκίστικο αλλά έχει μία βάση. Λένε ότι θα σωθεί η χώρα, αλλά εμείς θα υπάρχουμε για να το δούμε αυτό; Δηλαδή αισθάνονται, και ιδίως οι αδύναμοι οικονομικά πολίτες οι οποίοι εξωθούνται στα όρια της φτώχειας ή και στη φτώχεια πολλοί, ότι τα μέτρα έχουν σκληρότητα τέτοια που οι αριθμοί παύουν να τους ενδιαφέρουν. Που το να μειώσουμε τα ελλείμματα, το να προσαρμοστούμε στους αριθμούς που θέλει να δει η Ευρώπη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δεν μπορεί να τους ενδιαφέρει γιατί μπαίνει σε κρίση το οικογενειακό εισόδημα και η οικογενειακή γαλήνη.»

Χ. Καστανίδης: «Κύριε Χατζηνικολάου, δεν λαϊκίζετε. Εγώ περίμενα να πείτε άλλα πράγματα, αλλά θα ξαναγυρίσω στην αρχή της πρώτης μου απάντησης. Είπα ότι αισθάνομαι ιδεολογικά στριμωγμένος. Αυτό δεν είναι μια πολιτική εικόνα της Κεντροαριστεράς. Είναι μια πολιτική ενός κόμματος που είναι πειθαναγκασμένο να σώσει την πατρίδα αλλά που δεν κάνει αυτό που θα ’θελε να κάνει. Δεύτερον, το λέω με πολύ μεγάλη, ξέρετε συναισθηματική και ιδεολογική πικρία. Στην Ευρώπη εξακολουθούν να είναι ηττημένες οι ιδέες της κεντροαριστεράς, και εξακολουθούν να κυριαρχούν οι απόλυτα μονεταριστικές επιλογές ενός στενού χρηματοπιστωτικού κύκλου υπό την καθοδήγηση της κυρίας Μέρκελ.

Έχουν επιβάλλει σκληρές νεοφιλελεύθερες απόψεις. Το κοστούμι που έχουν ράψει είναι ένα κοστούμι μονεταριστικών συμφερόντων και, δυστυχώς, μια χώρα αδυνατισμένη εξαιτίας της πολιτικής που προηγήθηκε - γι’ αυτό λέω με πικρία ότι το πληρώνει μια κυβέρνηση που δε φταίει τίποτα - είναι υποχρεωμένη μέσα σ’ αυτό το διεθνές περιβάλλον να δώσει μια μάχη για την πατρίδα.

Και δυστυχώς σ’ αυτή τη μάχη μέσα προφανώς υπάρχουν και άνθρωποι που δυσκολεύονται. Δυσκολεύονται πάρα πολύ. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο πόνο μπορεί να προκαλεί αυτό. Και δεν το λέω, αυτό δεν το λέω γιατί θέλω συναισθηματικά κάποιον να κάμψω. Αν θέλετε μιλάω φωναχτά, βγάζω έξω τα συναισθήματά μου. Αλλά εδώ πρέπει να θυμόσαστε πάντοτε μια πολύ σοβαρή κουβέντα του Παπανδρέου. Ότι αν είναι να χάσω σε τέσσερα χρόνια ας το κάνω αρκεί να έχει σωθεί η χώρα. Αν δεν έχει σωθεί η χώρα δεν θα υπάρχουν και σωσμένοι Έλληνες.»

Ν. Χατζηνικολάου: «Σας ευχαριστώ θερμά κύριε Υπουργέ. Μπορεί να μη μπήκαμε σήμερα στα θέματα της αρμοδιότητάς σας, αλλά νομίζω ότι η επικαιρότητα επέβαλε να κουβεντιάσουμε αυτά που κουβεντιάσαμε.»

Χ. Καστανίδης: «Νάστε καλά.»

Θαυμάστε τώρα το Χάρη Καστανίδη στη Βουλή, το Δεκέμβρη του 2008, τότε που το ΠΑΣΟΚ ανυπομονούσε να έρθει στην εξουσία για να σώσει την "πατρίδα" (του κεφαλαίου), θυσιάζοντας την ανύπαρκτη κεντροαριστερή "ιδεολογία"!



Ας θυμηθούμε τέλος και το καλύτερο του Χάρη:



"Επιχειρηματίες βουτηγμένοι στη διαπλοκή", με ποιους άραγε;

Θόδωρος Πάγκαλος: Η απόλυτη αλαζονεία της εξουσίας

Σήμερα, λόγω ζέστης, δε μπόρεσα να παράγω σημαντικό έργο. Για να μη μείνετε όμως παραπονούμενοι, σας χαρίζω μερικά βιντεάκια που περιέχουν αποσπάσματα από τη χθεσινοβραδινή φλυαρία του Θόδωρου Πάγκαλου, Αντιπροέδρου της σωτήριας κυβέρνησής μας, στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου "Πρόσωπο με Πρόσωπο", στο Alter. Σας έχω πει κι άλλες φορές ότι πότε-πότε με πιάνει το σύνδρομο του μαζοχισμού και βλέπω εκπομπές, όπως αυτή, παρόλο που μου προκαλούν ναυτία, βασανίζοντας τον εαυτό μου χωρίς λόγο.

Εσείς, βέβαια, δεν είναι ανάγκη ν' αρρωστήσετε με αυτά που θ' ακούσετε. Απλά διασκεδάστε με τον πολιτικό οδοστρωτήρα που λέγεται Θεόδωρος Πάγκαλος. Κι αν μάλιστα έχετε βλέψεις να διαπρέψετε στην πολιτική, μιμηθείτε τον. Δεν κωλώνει σε τίποτα, ούτε έχει καμία υποχρέωση να είναι αντικειμενικός, όπως ομολόγησε ο ίδιος σε μια κρίση κυνισμού και πολιτικής ειλικρίνειας! Πάντως, όπως τον άκουγα, κάτι μέσα μου έλεγε πως μοιάζει πολύ στο δικτάτορα και συνονόματο παππού του.



Ας θυμηθούμε τώρα χαρακτηριστικά αποσπάσματα της συναινετικής ομιλίας του Πρωθυπουργού στη Βουλή (06-05-2010): (Δείτε ολόκληρη την ομιλία εδώ.)

«Γιατί αυτό που συνέβη τα προηγούμενα χρόνια, αυτό που αντικρίσαμε μετά από τις εκλογές, δεν έχει προηγούμενο στα χρονικά της χώρας μας, ίσως οποιασδήποτε χώρας. Ήταν έγκλημα. (...)

Δεν θα βρισκόμασταν σήμερα εδώ, να παίρνουμε αυτές τις αποφάσεις και να ζητάμε από τους πολίτες αυτές τις θυσίες, αυτή την προσπάθεια, αν δεν είχε συμβεί αυτό το πλιάτσικο τα προηγούμενα χρόνια. (...)

Ζήσαμε το πιο σπάταλο και διεφθαρμένο πρόσωπο της εξουσίας, τον διασυρμό της χώρας μας, όχι μόνο από τα δάνεια, όχι μόνο από τα χρέη, αλλά από τα συνεχή ψέματα. (...)

Σήμερα, καλώ και πάλι την Αξιωματική Αντιπολίτευση: τολμήστε να αναλάβετε για μια φορά την ευθύνη για τις πράξεις σας. Τολμήστε την υπέρβαση, τουλάχιστον ως ανάληψη ευθύνης για τα πεπραγμένα. Τολμήστε να στηρίξετε μια προσπάθεια, για τη σωτηρία της χώρας. (...)

Πράγματι, στην εισηγητική έκθεση, το μνημόνιο που επισυνάπτεται, μιλάει, εξ απαλών ονύχων βεβαίως, για τις ευθύνες της προηγούμενης κυβέρνησης. (...)

Αναφέρεται με πολύ ήπιους τόνους. Και βρήκατε αυτό εσείς, κ. Σαμαρά, ως δικαιολογία για να μην ψηφίσετε. Ξέρετε όμως ότι δεν το έχει γράψει το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα αυτό. Το έχει γράψει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το έχει γράψει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και μαζί, και η Τρόικα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Όχι εμείς.»



Ας θυμηθούμε τώρα κάποια στιγμιότυπα αξιοπιστίας του Πρωθυπουργού περί ΔΝΤ:

Ημ. Δημοσίευσης : 11/12/2009. Συνέντευξη Τύπου ΓΑΠ μετά τη λήξη της Συνόδου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις Βρυξέλλες:

Κ. ΑΔΑΜ («ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ»): «Κύριε Πρόεδρε εκτιμάτε ότι αυτοί οι άξονες πολιτικής που θα αρχίσουν να φαίνονται από το 2010 και μετά θα μπορέσουν να βοηθήσουν στην άμεση αναβάθμιση της δανειοληπτικής ικανότητας της χώρας μας από τους ξένους οίκους; Και το δεύτερο: θεωρείτε ότι η χώρα ή δεν βρίσκεται ή έχει αποφύγει πλήρως τον κίνδυνο του έκτακτου δανεισμού; Και αν ένα τέτοιο ενδεχόμενο υπάρχει, αφήνετε ανοιχτή την πιθανότητα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου;»

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Εμείς διαμορφώνουμε αποφασιστική πολιτική για να ακολουθήσουμε μια δύσκολη, αλλά ρεαλιστική, εφικτή και εντέλει θετική πολιτική, για να αποφύγουμε ακριβώς όλα αυτά τα σενάρια. Βεβαίως, τα σενάρια για την προσφυγή μας στο IMF, στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, δεν υπάρχουν.»

Ημ. Δημοσίευσης: 13/01/2010. Συνέντευξη Τύπου ΓΑΠ στους εκπροσώπους των ΜΜΕ στο Ζάππειο Μέγαρο:

Π. ΣΩΚΟΣ («ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ»): «Κύριε Πρόεδρε, διαβάζουμε συχνά στο διεθνή Τύπο και ακούμε αρμόδιους κοινοτικούς οικονομικούς παράγοντες να αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο να φύγει η χώρα απ' την Ευρωζώνη, το ακούσαμε προχθές. Ή να παρέμβει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.(…)Τι ακριβώς συμβαίνει; Εξετάζετε εσείς ως κυβέρνηση να προσφύγετε μόνοι σας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, χωρίς τη δικιά της πρωτοβουλία;»

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Πρώτα απ' όλα, δεν υπάρχει περίπτωση ούτε να φύγουμε από το ευρώ, ούτε να προσφύγουμε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Δεν το έχουμε ανάγκη. Απ' την άλλη μεριά θα έλεγα "ναι" και στις δύο πλευρές.»

Ημ. Δημοσίευσης 03/03/2010. Δήλωση ΓΑΠ στο Υπουργικό Συμβούλιο:

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Τώρα είναι η ώρα της Ευρώπης, εμείς αναλάβαμε τις ευθύνες μας. Σε περίπτωση που η Ευρώπη δεν αναλάβει τις δικές της ευθύνες, το σενάριο του ΔΝΤ είναι ανοιχτό.»

Ημ. Δημοσίευσης: 18/03/2010. Ομιλία ΓΑΠ στη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Θέλουμε να τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας, γι' αυτό δεν ζητάμε οικονομική βοήθεια. Και με τις προσπάθειες και τις θυσίες όλων μας, ξέρουμε ότι θα τα καταφέρουμε, αρκεί η χώρα μας να μπορεί να δανείζεται με λογικούς όρους.Υπό αυτούς τους όρους, η χώρα μας δεν ζητά και δεν θα ζητήσει οικονομική βοήθεια από κανέναν, ούτε από τους Ευρωπαίους εταίρους μας, ούτε από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που θα ήταν η ύστατη επιλογή μας.»

Δείτε περισσότερα εδώ, εδώ, κι εδώ.

Ο απόλυτος εκφυλισμός του Τύπου

Ιδού πώς ο μεγαλοδημοσιογράφος και εκδότης
της "Αληθινής Εφημερίδας" διαφημίζει την πραμάτεια του στην κορυφή της ιστοσελίδας zougla.gr και στο ηλεκτρονικό πρωτοσέλιδο της Real News ! Και η πραμάτεια αυτή είναι προφανώς ελκυστική σε όλους εκείνους που δεν ενδιαφέρονται για το τι γράφει μέσα - είτε διότι δε γνωρίζουν Ελληνικά, είτε διότι έπαψαν να διαβάζουν εφημερίδες έχοντας σιχαθεί τα ψέματά τους, την πολιτική προπαγάνδα τους και τα κουτσομπολιά τους.

Όμως αυτό ουδόλως πτοεί το μεγαλοδημοσιογράφο, διότι προφανώς κύριος στόχος της εφημερίδας του δεν είναι το πώς θ' ανεβάσει το πνευματικό επίπεδο και πώς θα οξύνει την κριτική σκέψη του αναγνώστη, ώστε να τον μεταμορφώσει σε ενεργό και υπεύθυνο πολίτη, αλλά πώς θα κερδίσει περισσότερα χρήματα, πουλώντας έστω μια εφημερίδα-περιτύλιγμα δώρων, μια φυλλάδα για αθεράπευτους τζογαδόρους.

Οποίο κατάντημα! Οποίος αυτοεξευτελισμός του μεγαλοδημοσιογράφου αλλά και όλων των εκδοτών που μετέρχονται τέτοιων ευτελών μέσων και μεθόδων για να πουλήσουν φύλλα!

Καθώς γράφω τούτες τις γραμμές η αηδία είναι ζωγραφισμένη στο πρόσωπό μου και το διαπιστώνω στον καθρέφτη που είναι στον τοίχο απέναντί μου. Δε γνωρίζω με ποιες λέξεις θα μπορούσα να εκφράσω αυτή την αηδία που νιώθω. Είναι δυνατόν να πέφτει κανείς τόσο χαμηλά μόνο και μόνο για το χρήμα; Δε μπορούσε, τουλάχιστον για στάχτη στα μάτια εκείνων που καταλαβαίνουν, δε μπορούσε, λέω, να διαφημίσει έστω και δυο-τρία δυνατά άρθρα-αναλύσεις πνευματικών ανθρώπων που γράφουν - αν γράφουν - στην Κυριακάτικη "εφημερίδα" του; Δεν το σκέφτηκε; Ή μήπως είναι σίγουρος ότι κανείς δεν ενδιαφέρεται για το τι γράφει μέσα, διότι απλούστατα κανείς δεν τη διαβάζει; Δηλαδή, κ. Χατζηνικολάου, χωρίς δώρα και χωρίς τζόγο δε θα πωλούσε ούτε φύλλο η εφημερίδα σας, που μάλιστα την αποκαλείτε και "Αληθινή Εφημερίδα";

Συγνώμη, κύριε Χατζηνικολάου, αλλά λυπάμαι πολύ για την αντιδημοσιογραφική εκτροπή σας. Από σας περίμενα κάτι καλύτερο... Περισσότερο όμως λυπάμαι τους Έλληνες που αγοράζουν τέτοιες φυλλάδες-περιτυλίγματα απλά για τα "δώρα" τους... Οποίος πνευματικός ξεπεσμός! Και μετά ονειρευόμαστε, κάποιοι αιθεροβάμονες σαν και μένα, ανάσταση του έθνους...

Αμφιβάλλω, βέβαια, αν ο μεγαλοδημοσιογράφος καταλάβει τι εννοώ και αν κοκκινίσει. Μάλιστα, ενδέχεται να μου είναι και ευγνώμων για τη δωρεάν διαφήμιση που του προσφέρω...

Ο “Αγιασμός” της Ζούγκλας του Τριανταφυλλόπουλου

Έγινε κι αυτό! Και ήταν επόμενο ότι σε κάποια στιγμή ο μη έχων ιερό και όσιο αλαζόνας της Δημοσιογραφίας θα ενέπαιζε δημόσια τα ιερά και όσια της φυλής για να υπηρετήσει την πολιτική του εμπάθεια και την τηλεθέαση της εκπομπής-ζούγκλας του. Άλλωστε, είναι νομοτελειακά τεκμηριωμένο ότι ο αλαζόνας που καβαλάει ένα καλάμι σε κάποια στιγμή θα διαπράξει το μοιραίο λάθος που θα τον αποκαθηλώσει από είδωλο στη συνείδηση των θαυμαστών του, αποκαλύπτοντας την ηθική γύμνια και την κουφότητά του. Αυτό ακριβώς έγινε την περασμένη Δευτέρα, 12/05/2008, στην εκπομπή Ζούγκλα. Ο αδίστακτος Τριανταφυλλόπουλος κάλεσε παπά με πετραχήλι ν' αγιάσει τάχα το στούντιο για να εξορκίσει τον «ιερό» του χώρο από τη γκαντεμιά του Μητσοτάκη, που λίγο νωρίτερα ήταν προσκεκλημένος στο Alter, στο Δελτίο Ειδήσεων του Νίκου Χατζηνικολάου!

Το θέαμα ήταν ιλαροτραγικό, με τον παπά υπομειδιώντα να ψέλνει τον "αγιασμό" και στη συνέχεια να περιέρχεται για ν' "αγιάσει" τους προσκεκλημένους-γλάστρες (ανθρωπάκια), κανείς από τους οποίους δεν είχε το ηθικό ανάστημα ν' αντιδράσει και να φύγει από τον ανίερο αγιασμό- φιάσκο… Κι αυτό είναι ακόμη θλιβερότερο για το κατάντημα μιας κοινωνίας που ακόμη προσκυνάει ένα δημοσιογράφο ο οποίος, με τις εξελίξεις στο «Πρώτο Θέμα» τους προηγούμενους μήνες, εξέθεσε σε κοινή θέα το μέχρι τότε καλά κρυμμένο ποιον του χαρακτήρα του, απογοητεύοντας όσους διατηρούν κάποια ηθικά αντανακλαστικά…

Για νάμαι ειλικρινής, βλέποντας τον ψευτο-αγιασμό και τα ειρωνικά χαμόγελα του Μ.Τ. και των προσκεκλημένων του, κατ’ αρχήν νόμισα πως κάποιος ηθοποιός είχε ντυθεί παπάς κι ότι γύριζαν τη σκηνή για τις ανάγκες κάποιας ταινίας. Δεν μπορούσα να διανοηθώ ότι ένας αληθινός παπάς θα δεχόταν να εξυπηρετήσει τα κατάπτυστα “δημοσιογραφικά” παιχνίδια του Τριανταφυλλόπουλου… Κι όμως, έπεσα έξω… Το γεγονός μ' έκανε έξω φρενών και δεν είχα διάθεση να παρακολουθήσω τη συνέχεια της εκπομπής. Πριν γράψω και καταγγείλω το επεισόδιο, όπως συνηθίζω να κάνω με ό,τι με προσβάλλει σαν άνθρωπο, περίμενα να δω και την αντίδραση του εθνικού μας χαβαλετζή Λάκη Λαζόπουλου στο χθεσινοβραδυνό τσαντίρι του. Δυστυχώς, και αυτός ο ανεκδιήγητος τύπος-πρότυπο παρουσίασε μέρος του ψευτοαγιασμού δικαιολογώντας πλήρως την ασέβεια του Τριανταφυλλόπουλου! Θα μου πεις, κόρακας κοράκου μάτι δε βγάζει...

Σήμερα σηκώθηκα πρωί-πρωί αποφασισμένη να καταγγείλω δημόσια το επεισόδιο. Έψαξα στο Διαδίκτυο να βρω αν είχε καταγγείλει άλλος το φιάσκο και χάρηκα όταν βρήκα το κατωτέρω σχόλιο στο site: nonews-NEWS:
«13.5.08 Ευχέλαιο....
Εξυπνάδες. Παλαιομοδίτικες. Έφερε παπά στο στούντιο να 'ξορκίσει την γκαντεμιά (του Μητσοτάκη).Άσε που είναι και άσχετος. Ευχέλαιο κάνουν για να εξορκίσουν το κακό, αγιασμό το βάφτισε ο Θύμιος....Χαβαλές παλαιάς κοπής ο Τριανταφυλλόπουλος, βλέποντας τα .....νούμερα να κατρακυλάνε (εδώ και καιρό έχουν πάρει φόρα, φόρα κατηφόρα), το 'ριξε στα θεία....Έβαλε και τις γλάστρες (προσκεκλημένους) να σταυροκοπιούνται με το ζόρι, εκτός από τον Κοέν που είναι Εβραίος...Κατά τ' άλλα, ο τηλεοπτικός σταθμός χρειαζόταν τον τελευταίο καιρό ευχέλαιο. Για τον ίδιο τον Τριανταφυλλόπουλο και (κυρίως για το αφεντικό) τον Γιωργάκη Κουρή...»
Το σύντομο και περιεκτικό τούτο σχόλιο μου άρεσε, γι’ αυτό και το συμπεριλαμβάνω στο άρθρο μου.

Στη συνέχεια απευθύνθηκα στην Αρχιεπισκοπή για να μάθω αν γνώριζαν το επεισόδιο και αν θα επέβαλαν κάποιες κυρώσεις στον παπά-όργανο του Μ.Τ. Μέχρι τις 9:30 π.μ. δεν απαντούσε κανένα τηλέφωνο. Προφανώς τα παιδιά ήταν ξενυχτισμένα, σκέφτηκα, κι αργούν να ξεκινήσουν τις "ιερές" εργασίες τους. Τελικά από τα πολλά κάποιος εδέησε να απαντήσει: «Δεν γνωρίζω τίποτα για το γεγονός αυτό. Πρώτη φορά το ακούω.» «Μα δεν σας το κατήγγειλε κανείς;», τον ρώτησα. «Όχι καθόλου». «Εγώ τώρα από πού να πάρω πληροφορίες για να γράψω κάτι;», τον ρώτησα. «Πάρτε στην Ιερά Σύνοδο» μου απαντάει, δίνοντας και το σχετικό τηλέφωνο. Αγωνιζόμουνα ένα τέταρτο για να βγάλω γραμμή, και τελικά κάποια κυρία μου απάντησε: «Δεν γνωρίζω το γεγονός, αλλά ούτε είμαστε εμείς αρμόδιοι.» «Μα καλά, από το Γραφείο Τύπου του Αρχιεπισκόπου μου έδωσαν αυτό το τηλέφωνο και μου είπαν πως εσείς είστε οι καθ’ ύλην αρμόδιοι.» «Όχι δεν είμαστε. Η Αρχιγραμματεία είναι αρμόδια. Θέλετε το τηλέφωνο;» « Εντάξει, δώστε μου το νούμερο. Ευχαριστώ»

«Επιτέλους, θα βρω μια άκρη», σκέφτηκα. Στα επόμενα είκοσι λεπτά προσπαθούσα να επικοινωνήσω με την Αρχιγραμματεία της Ιεράς Συνόδου και το πράγμα ήταν αδύνατο. Η γραμμή ήταν συνεχώς κατειλημμένη. Ο εκνευρισμός μου αυξανόταν μαζί και η πίεσή μου. Ήθελα να τελειώνω με το θέμα εδώ και τώρα. Μπαίνω πάλι στο Διαδίκτυο ψάχνοντας για κανένα Fax ή Email της Αρχιγραμματείας αλλά τίποτα. Επανέρχομαι στην κυρία που με είχε παραπέμψει εκεί και της λέω ότι η γραμμή είναι συνεχώς κατειλημμένη και αν είχε κανένα άλλο νούμερο να μου δώσει, ή Fax ή Email, διότι η υπομονή μου εξαντλούνταν και δεν είχα άλλο χρόνο για χάσιμο. Μου απαντάει πως δεν είχε, και με προτρέπει να τηλεφωνήσω αύριο…

Ξανακάνω τρεις–τέσσαρις απόπειρες για να βγάλω την Αρχιγραμματεία αλλά τίποτε. Επιστρέφω στην Αρχιεπισκοπή και απαντάει κάποιος με σιγανή φωνή που δύσκολα ακουγόταν. Έτσι κι έτσι έχουν τα πράγματα, του λέω. «Δεν μπορώ όμως να βγάλω γραμμή κι έχω χάσει δυο ώρες από το πρωί. Πείτε μου τουλάχιστον, τώρα που σας περιέγραψα το γεγονός, έχω δίκιο να γίνομαι έξω φρενών με το επεισόδιο και με τον συγκεκριμένο ιερέα, ή μήπως παραλογίζομαι και πρέπει να ηρεμήσω;» «Δεν θέλω να μιλήσω για κληρικό», ήταν η απάντηση. «Δηλαδή κατά τη γνώμη σας έπραξε σωστά;» «Δεν πρόκειται να σας πω τίποτα. Να πάτε στο αρμόδιο τμήμα να κάνετε την καταγγελία», απάντησε ορθά κοφτά. Βρε τι τρομοκρατία έχει πέσει στον κλήρο...

«Τι κάνω τώρα;» αναρωτήθηκα. «Ας ξαναπροσπαθήσω μια τελευταία φορά», σκέφτηκα, και άρχισα να κοπανάω με θυμό τα πλήκτρα του τηλεφώνου με κίνδυνο να τα σπάσω. Κι ω του θαύματος, έπιασα γραμμή! «Δεν γνωρίζω τίποτα, δεν άκουσα τίποτα για το επεισόδιο», μου απάντησε κάποιος κύριος αφού άκουσε την ιστορία. «Μα καλά, από προχθές δεν σας κατήγγειλε κανείς το γεγονός; Δηλαδή από τα δέκα εκατομμύρια των “ευσεβών Oρθόδοξων Xριστιανών” της Eπικράτειας μόνο εγώ ενοχλήθηκα;» «Έτσι φαίνεται», ψιθύρισε, μάλλον ειρωνικά. «Και τώρα που μάθατε, τι θα κάνετε;» τον ρώτησα. «Θα ενημερώσω τους αρμόδιους» ψέλλισε. Η απογοήτευσή μου είχε ολοκληρωθεί. Ο λαός κοιμάται, η Εκκλησία καθεύδει και οι “Τριανταφυλλόπουλοι” και “Λαζόπουλοι” γκρεμίζουν ανενόχλητοι ό,τι έχει απoμείνει όρθιο στη συνείδηση των πολιτών…

Επί της ουσίας, τώρα: Γιατί ο Τριανταφυλλόπουλος επέλεξε τέτοιoν προκλητικό και ανίερο τρόπο για να χλευάσει τον Κ. Μητσοτάκη; Δεν είναι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης πολίτης αυτής της χώρας με το αναφαίρετο δικαίωμα να υπερασπιστεί τον εαυτό του όπως νομίζει; Δεν πρόσφερε στη χώρα τις υπηρεσίες του ως Υπουργός Συντονισμού και ως Υπουργός Εξωτερικών στις κυβερνήσεις του Κ. Καραμανλή; Δεν υπήρξε ο δημοκρατικά εκλεγμένος αρχηγός της ΝΔ από 1/9/1984; Δεν υπήρξε Πρωθυπουργός της χώρας από 9/4/1990; Δεν επέδειξε αξιοθαύμαστη αξιοπρέπεια όταν παραιτήθηκε από αρχηγός της ΝΔ μετά την ήττα του στις Βουλευτικές εκλογές του Οκτωβρίου 1993, τη στιγμή που άλλος αρχηγός κόμματος εξουσίας χάνει δυο φορές τις εκλογές και δε λέει να ξεκολλήσει από την καρέκλα του; Δεν τίμησαν με τη συμμετοχή τους στο τριήμερο συνέδριο (6 έως 8 Μαΐου) που οργάνωσε το Ίδρυμα Κωνσταντίνος Μητσοτάκης με θέμα «Από τον Ανένδοτο στη Δικτατορία» εξέχοντες πολιτικοί του τόπου μας; Δεν είναι ο 92χρονος Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, άσχετα αν κανείς διαφωνεί με κάποιες πολιτικές επιλογές του, ένας αξιοθαύμαστος άνθρωπος και εξαίρετος οικογενειάρχης, που παρά την ηλικία του διατηρεί καταπληκτική σωματική υγεία και πνευματική διαύγεια, και είναι ακόμη ενεργός πολίτης προσφέροντας με την πλούσια εμπειρία του πολύτιμες υπηρεσίες στον τόπο; Εξάλλου, ποιος πολιτικός είναι τέλειος και δεν έχει διαπράξει και σφάλματα;

Εσύ ποιος είσαι Τριανταφυλλόπουλε, που έχεις θησαυρίσει ανακατεύοντας πολιτική λάσπη, κι αποκοιμήθηκες στο τηλεοπτικό παράθυρο της χθεσινοβραδινής εκπομπής του Νίκου Χατζηνικολάου; Με ποιο ηθικό ανάστημα χλευάζεις και γελοιοποιείς μια ιστορική προσωπικότητα κι έναν αξιοσέβαστο άνθρωπο, μη διστάζοντας συγχρόνως να καταπατήσεις ιερά και όσια και να προσβάλεις βάναυσα το θρησκευτικό συναίσθημα των τηλεθεατών σου για να βγάλεις τ’ απωθημένα σου και να κερδίσεις πόντους μεταξύ των εμπαθών οπαδών σου; Απλά, ντρέπομαι για λογαριασμό σου και για λογαριασμό όλων εκείνων που δουλοπρεπώς σπεύδουν στην εκπομπή σου παριστάνοντας τις γλάστρες. Και λυπάμαι που ένα μέρος από τους υπερβολικούς φόρους που πληρώνω σαν συνταξιούχος πηγαίνει στους αστυνομικούς για να φρουρούν και να προστατεύουν τύπους σαν και του λόγου σου…