GPAPAK: Περίπτωση για Παγκόσμια Τράπεζα κι όχι για ΔΝΤ η Ελλάδα

Τάδε έφη Γιώργος Παπακωνσταντίνου: Στον Καιάδα της Παγκόσμιας Τράπεζας, θα έπρεπε να ήταν η Ελλάδα!

Ο Γ. Παπακωνσταντίνου αντί, μαζί με το ΓΑΠ, να είναι υπόδικος για την πραξικοπηματική εισαγωγή της χώρας στο μνημόνιο, φτάνει στο σημείο να υποδεικνύει την Παγκόσμια Τράπεζα, που κηδεμονεύει τριτοκοσμικές και πιο εξαθλιωμένες χώρες στον κόσμο, ως τον καταλληλότερο θεσμό, στον οποίο θα έπρεπε να υπαχθεί η Ελλάδα, στέλνοντας την απευθείας στον Καιάδα του πλανήτη.

Στόχος της μαζικής μετανάστευσης είναι να σπάσει η αίσθηση της εθνικής ταυτότητας

"Οι εξεγέρσεις του ΔΝΤ", του Greg Palast

H ανάρτηση αυτή είναι η μετάφραση του τέταρτου και τελευταίου μέρους του άρθρου του Greg Palast, με τίτλο "The Golden Dawn Murder Case, Larry Summers and the New Fascism" . 

«Ανάμεσα στις απίστευτες αποκαλύψεις του Joseph Stiglitz ήταν η περιγραφή του για την εξέγερση ΔΝΤ ("the IMF riot.”)

Του παρουσίασα εμπιστευτικά σχέδια της Παγκόσμιας Τράπεζας και του ΔΝΤ για το έθνος του Ecuador. Αυτά περιελάμβαναν κάτι που φαινόταν να είναι μια προειδοποίηση προς τον υπουργό οικονομικών του έθνους ότι η λιτότητα θα μπορούσε να οδηγήσει σε βία στους δρόμους - "κοινωνική αναταραχή"  που η Παγκόσμια Τράπεζα συνέστησε να συντριβεί με "αποφασιστικότητα". Στο Ecuador "αποφασιστικότητα" σημαίνει τανκς. 

Συμπεριέλαβε πράγματι το ΔΝΤ τις εξεγέρσεις στα σχέδιά του; 
Για την ακρίβεια, ναι, είπε ο Stiglitz. "Είχαμε ένα όνομα γι’ αυτό: 'Η Εξέγερση ΔΝΤ' ('The IMF Riot'). Όταν ένα έθνος δεν ξέρει πού βρίσκεται (is down and out), [το ΔΝΤ] το εκμεταλλεύεται και τους απομυζά μέχρι και την τελευταία ρανίδα αίματος. Ανεβάζουν τη θερμοκρασία μέχρι που, τελικά, ολόκληρο το καζάνι εκρήγνυται". Και αυτό είναι εκείνο που βλέπουμε στην Ελλάδα. 

Άρχισε το Μάιο του 2010, όταν κάποιος αρρωστημένος, παραπλανημένος μανιακός πυρπόλησε μια τράπεζα και σκότωσε τρεις υπαλλήλους της Τράπεζας και ένα αγέννητο μωρό. Οι δολοφονίες έκαναν το τρικ: οι διαδηλώσεις της Αριστεράς εναντίον της παράλογης λιτότητας και του γκαγκστερισμού των τραπεζιτών διακόπηκαν. 

Ωστόσο, οι άνθρωποι μπορούσαν να δουν ότι το φάρμακο της λιτότητας αρρώσταινε την Ελλάδα. Έτσι, εναπέθεσαν τις ελπίδες τους σ’ ένα νέο κόμμα, τον ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο, από το πουθενά, έγινε το δεύτερο σε ψήφους στην Ελλάδα υποσχόμενο να αντιταχθεί στη λιτότητα. Από τη στιγμή που μπήκε στο Κοινοβούλιο, ο ψευτοαριστερός ΣΥΡΙΖΑ απεμπόλησε εντελώς τις θέσεις του. 

Αυτό αφήνει τη Χρυσή Αυγή, αν και άρρωστη από το ρατσισμό και με κλίση προς τη βία, να είναι το μοναδικό από τα τέσσερα πρώτα κόμματα της Ελλάδας που στέκεται ανυποχώρητα ενάντια στη λυσσασμένη λιτότητα και στην οικονομία που είναι αλυσοδεμένη σαν δαρμένο σκυλί στο νόμισμα της Γερμανίας. 

Το 2010, το κάψιμο τραπεζών χρησιμοποιήθηκε για να δυσφημίσει τις διαδηλώσεις της Αριστεράς. Σήμερα, για άλλη μια φορά, η ελληνική κυβέρνηση, που χορεύει στα πισινά της, ζητιανεύοντας για ένα μπισκότο από τους Γερμανούς τραπεζίτες, έχει χρησιμοποιήσει μια δολοφονία ως δικαιολογία για να θέσει εκτός νόμου το μόνο μεγάλο κόμμα που αντιτίθεται στο πακέτο αυτοκτονίας της λιτότητας. 

Μακάρι να μπορούσα να πω ότι ο λόγος που η Χρυσή Αυγή εξοστρακίζεται είναι λόγω της ροπής προς τη βία των ρατσιστών οπαδών της. Αλλά δεν είναι ακριβώς αυτό που συμβαίνει εδώ. 

Ο Δημήτρης Καζάκης, ο αρχηγός του πραγματικού προοδευτικού κόμματος της Ελλάδας, του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου (ΕΠΑΜ), έχει ταχθεί κατά της ρατσιστικής βίας της Χρυσής Αυγής - και κατά του μεγαλύτερου κινδύνου που είναι οι σαθρές κατηγορίες που δημιουργήθηκαν για να συλληφθούν μέλη του Κοινοβουλίου. Επιπλήττει τους Έλληνες, υπενθυμίζοντάς τους ότι έτσι κατέλαβε την εξουσία η στρατιωτική δικτατορία του 1967. 

Οπότε, ποιοι είναι οι πραγματικοί φασίστες; Ο φασισμός, όπως ορίζεται από την εποχή του Ντούτσε, είναι ο επίσημος συνδυασμός κυβέρνησης και μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων. 

Με βάση αυτόν τον ορισμό, η Χρυσή Αυγή είναι το μοναδικό μη-φασιστικό κόμμα ανάμεσα στα τέσσερα μεγαλύτερα κόμματα της Ελλάδας. 
Και γι’ αυτό η Χρυσή Αυγή στοχοποιείται προς εξαφάνιση. 

Ελπίζω οι προοδευτικοί συνάδελφοί μου να με συγχωρήσουν που δεν χειροκροτώ.»

Τα προηγούμενα τρία μέρη του άρθρου του Greg Palast θα τα βρείτε εδώ, εδώ, κι εδώ.

Χρηματοπιστωτικές αλχημείες μεταξύ ΕΚΤ και ΔΝΤ

Το τι μαγειρεύεται διεθνώς με τη στημένη χρηματοπιστωτική κρίση και τη δαμόκλειο σπάθη των αγορών να υπερίπταται απειλητικά πάνω από τα κεφάλια των Ευρωπαϊκών λαών, και όχι μόνο, ο υγιής κοινός νους είναι αδύνατο να συλλάβει. Τα σπουδαιογελοία όσο και μακάβρια παιχνίδια των διεστραμμένων εγκεφάλων των πρωθιερέων του Μαμμωνά δεν έχουν τέλος.

Όπως έγραψε χθες η Καθημερινή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) εξετάζει, λέει, το ενδεχόμενο να δανείσει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), για να επιλυθεί η κρίση χρέους στην Ευρωζώνη. Διαβάστε κι εδώ το original.

Αντί δηλαδή η ΕΚΤ να δανείζει απ’ ευθείας ακόμη και τις μεγαλύτερες χώρες της Ευρώπης, θα τ’ ακουμπάει στο ΔΝΤ κι εκείνο με τη σειρά του θα τις δανείζει, δένοντας και την ασφυκτική θηλιά των εξοντωτικών μέτρων γύρω από το λαιμό τους, ώστε οι λαοί της Ευρώπης να μην σηκώσουν κεφάλι στον αιώνα τον άπαντα!

Μου θυμίζει την παροιμία «Δουλειά δεν είχε ο διάβολος, μαμούσε τα παιδιά του»… Αυτή η "λύση" προέκυψε, λέει, μέσω της σύνθεσης αντιπαρατιθέμενων απόψεων! «Μέσα από όλες αυτές τις αντιπαρατιθέμενες προσεγγίσεις, προβάλλει μέσω της σύνθεσης μια νέα: η ΕΚΤ, προκειμένου να συμπράττει κατά της κρίσης χρέους στην ευρωζώνη, να δανείζει το ΔΝΤ.» (πηγή)

Δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν: ή αυτοί που κάνουν κουμάντο στην Ευρώπη είναι ανόητοι κι έτσι οι αόρατοι αφέντες της ανθρωπότητας εύκολα τους παγιδεύουν για να εξυπηρετήσουν τα σχέδιά τους, ή είναι ξεπουλημένοι και συνεργάζονται με το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα σ’ ένα καταχθόνιο σχέδιο προώθησης γεωπολιτικών στρατηγικών και εκμετάλλευσης των λαών. Διαλέγετε και παίρνετε.

Διαφωτιστική είναι και σχετική μελέτη των Julien Reynaud και Julien Vauda, με τίτλο IMF LENDING AND GEOPOLITICS. Παραθέτω απόσπασμα:

«Υπάρχει αυξανόμενη συνειδητοποίηση ότι η κατανομή των χρηματοδοτήσεων του ΔΝΤ μπορεί να μην επηρεάζεται μόνο από τις οικονομικές ανάγκες των οφειλετών. (…) Το ΔΝΤ ίσως να ευνοεί γεωπολιτικά σημαντικές χώρες στην κατανομή των δανείων του, διαφοροποιώντας μεταξύ προνομιακών και μη προνομιακών διευκολύνσεων. (…) Οι γεωπολιτικές παράμετροι είναι ένας σημαντικός παράγοντας στη διαμόρφωση αποφάσεων δανεισμού του ΔΝΤ, κάτι που δυνητικά επηρεάζει την αποτελεσματικότητα και την αξιοπιστία του ιδρύματος.»

Περισσότερα για τα μακάβρια γεωπολιτικά σχέδια του αόρατου (προς το παρόν) παγκόσμιου δικτάτορα στο video που ακολουθεί.

Εγκλωβιστήκαμε στο ΔΝΤ σαν τα ποντίκια στη φάκα…

Και δεν υπάρχει ο ελευθερωτής Μεσσίας... Τώρα πια, μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα… Είτε μέσα στο ευρώ είτε έξω, η τύχη της Ελλάδας είναι προδιαγεγραμμένη, πλην υπερφυσικού θαύματος…

Ακούγοντας τις καινούργιες πιέσεις από το βλοσυρό "σωτήρα" μας, το ΔΝΤ, τη στιγμή που δεν είχε προλάβει να πάρει ανάσα ο νέος Πρωθυπουργός, κ. Λουκάς Παπαδήμος, αγανάκτησα σφόδρα. Οργισμένη σερφάρισα στο Διαδίκτυο, όπου εντόπισα ένα παλιό άρθρο του F. William Engdahl, που επιβεβαιώνει στο ακέραιο το σκοτεινό ρόλο του ΔΝΤ που είχαμε εξ’ αρχής καταγγείλει, και αποκαλύπτει με αδιάσειστα στοιχεία πού το πάει. Ας όψεται ο George Papandreou που έστησε τη φάκα με το τυρί και μας έχωσε μέσα…

Παραθέτω μεταφρασμένα χαρακτηριστικά αποσπάσματα που πρέπει να μας προβληματίσουν έντονα, έστω κι αν φαίνεται πως είναι πια πολύ αργά για να βγούμε από τη φάκα μέσα στην οποία χτυπιόμαστε:

«Ένας από τα κρίσιμους πυλώνες της υποστήριξης στο “Σύστημα Δολάριο” (Dollar System) σήμερα είναι ο έλεγχος της Ουάσινγκτον στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το ΔΝΤ. Ο τρόπος που αυτό λειτουργεί πραγματικά είναι προσεκτικά συγκαλυμμένος, πίσω από την πρόσοψη των τεχνοκρατών και της οικονομικής θεωρίας της ιδεολογίας της ελεύθερης αγοράς.

Στην πραγματικότητα, το ΔΝΤ είναι ένα σύγχρονο πρακτορείο συλλογής για την Αυτοκρατορία Δολάριο (Dollar Empire). Συλλέγει τους φόρους υποτέλειας μέσα από μεγάλες διεθνείς τράπεζες, οι οποίες χρησιμοποιούν τα δολάρια για να επεκτείνουν περαιτέρω τη δύναμη της αμερικανικής οικονομικής και εταιρικής ηγεμονίας, στην πραγματικότητα η κινητήρια δύναμη αυτού που είναι η παγκοσμιοποίηση.

Κατά ειρωνικό τρόπο, αν και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αποτελεί κύριο στήριγμα του Dollar System, κατ’ όνομα διευθύνεται από Ευρωπαίο (…). Η πραγματική δύναμη είναι προσεκτικά κρυμμένη πίσω από την πρόσοψη. Σύμφωνα με τον κανονισμό του ΔΝΤ, καμία σημαντική απόφαση δεν είναι δυνατή χωρίς την υποστήριξη του 85% του διοικητικού συμβουλίου. (…)

Insiders γνωρίζουν καλά ότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο διοικείται από την Ουάσιγκτον. Δεν είναι τυχαίο ότι τα κεντρικά γραφεία του είναι επίσης εκεί. (…)
Η αρχική ιδέα του ΔΝΤ ήταν να συγκεντρώσουν ένα μέρος των αποθεματικών των κρατών-μελών, τα οποία τα επιμέρους κράτη θα μπορούσαν στη συνέχεια να δανείζονται, σε περίπτωση βραχυπρόθεσμων κρίσεων πληρωμών, για τη σταθεροποίηση των νομισμάτων τους. (…)

Από το 1977, καμία ευρωπαϊκή ή G7 χώρα δεν είχε πάει στο ΔΝΤ για να δανειστεί. Αντ 'αυτού έχουν δανειστεί από ιδιωτικές τράπεζες ή εξέδωσαν δημόσιο χρέος. Ξέρουν πολύ καλά πόσο καταστροφικοί είναι οι όροι του ΔΝΤ. Κατά το τέλος της δεκαετίας του 1970, μερικοί άνθρωποι πρότειναν ότι το ΔΝΤ είχε εκπληρώσει το ρόλο του, όπως ορισμένοι υποστήριζαν και για το ΝΑΤΟ μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Ωστόσο, η Ουάσιγκτον είχε άλλες ιδέες για το ΔΝΤ.

Ο ρόλος του ΔΝΤ αλλάξει δραματικά στις αρχές του 1980, υπό την πίεση των ΗΠΑ. Αντί να λειτουργεί ως σταθεροποιητικό ταμείο για τις βιομηχανικές χώρες της Ευρώπης ή της Ιαπωνίας, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έγινε ο αποφασιστικός πράκτορας ελέγχου της οικονομικής πολιτικής των υπανάπτυκτων χωρών.

Αυτό στο οποίο εξελίχτηκε από την πρώτη κρίση χρέους της Λατινικής Αμερικής, στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ήταν ένας εντελώς καινούργιος ρόλος για το ΔΝΤ να ενεργεί ως αστυνομικός για τη συλλογή δανείων σε δολάρια για ιδιωτικές Νεοϋορκέζικες και διεθνείς τράπεζες. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έγινε η κινητήρια δύναμη γι’ αυτό που ονομάστηκε "παγκοσμιοποίηση". (…)

Το ΔΝΤ έχει χαρακτηριστεί από κάποιους ως ένα εργαλείο της νεο-αποικιοκρατίας. Αυτός είναι πολύ ήπιος χαρακτηρισμός, καθώς η Βρετανική και Ευρωπαϊκή αποικιοκρατία του 19ου αιώνα, όσο σκληρή κι αν ήταν, ποτέ δεν κατάφερε να πετύχει την έκταση της εξαθλίωσης και της καταστροφής της υγείας και του βιοτικού επιπέδου που έχει επιφέρει το ΔΝΤ από το 1970.

Το ΔΝΤ λειτουργεί ως ένας υπερεθνικός οργανισμός που αναλαμβάνει τον έλεγχο ανήμπορων κρατών-μελών οφειλετών, για να επιβάλλει οικονομικές πολιτικές που πιέζουν τη χώρα όλο και βαθύτερα στο χρέος, ενώ ανοίγει την αγορά στο ξένο, συχνά αμερικάνικο, κεφάλαιο και στην εκμετάλλευση πολυεθνικών εταιριών.

Το γεγονός ότι ποτέ οι χώρες-οφειλέτες δεν βγαίνουν από το χρέος τους, αλλά βυθίζονται πιο βαθιά, είναι σκόπιμο. Στην πραγματικότητα ΔΝΤ πολιτική εξασφαλίζει αυτό.(…) Εφ 'όσον το χρέος μεγαλώνει, η τραπεζική πίστωση μπορεί να αυξάνεται - το παράδοξο του σύγχρονου τραπεζικού συστήματος.

Η απόδειξη ότι ο πραγματικός σκοπός του ΔΝΤ είναι αρκετά διαφορετικός από τις δημόσιες δηλώσεις του, είναι ότι παρά τις επανειλημμένες αποδείξεις για την καταστροφικότητα των πολιτικών του, που ονομάζονται "όροι", το ΔΝΤ ποτέ δεν άλλαξε τη μέθοδο που χρησιμοποιεί σε μια χώρα-στόχο. Υπάρχει λόγος γι 'αυτό. (…)

Τι ακριβώς κάνει το ΔΝΤ όταν έρχεται σε μια χώρα με κρίση που ζητά τη χορήγηση δανείων έκτακτης ανάγκης για να ξεπεράσει ένα χρέος ή νομισματική κρίση; Το ΔΝΤ χρησιμοποιεί πάντα το ίδιο πρόγραμμα, ανεξάρτητα από το αν είναι η Ρωσία ή η Αργεντινή, η Ζιμπάμπουε και η Νότια Κορέα, όλες με πολύ διαφορετικούς πολιτισμούς, οικονομίες και καταστάσεις. (…)

Το φάρμακο του ΔΝΤ σχεδόν πάντα περιλαμβάνει απαιτήσεις για την ιδιωτικοποίηση των δημοσίων επιχειρήσεων, περικοπές των δημοσίων δαπανών, ακόμη και για την υγεία και την εκπαίδευση, την υποτίμηση του εθνικού νομίσματος έναντι του δολαρίου, και το άνοιγμα της χώρας σε ελεύθερη ροή του διεθνούς κεφαλαίου-τόσο εντός όσο και, κυρίως, εκτός.

Πρώτα το ΔΝΤ απαιτεί από την εν λόγω κυβέρνηση να υπογράψει μυστικό μνημόνιο συμφωνίας με το ΔΝΤ, με το οποίο συμφωνεί σε μια λίστα όρων, ως προϋπόθεση για να πάρει κάθε δεκάρα βοήθειας από το ΔΝΤ. Κάτω από τις παγκοσμιοποιημένες ελεύθερες κεφαλαιαγορές σήμερα, οι τράπεζες δεν επενδύουν σε μια χώρα που δεν διαθέτει σφραγίδα έγκρισης του ΔΝΤ. Έτσι, λοιπόν, ο ρόλος του ΔΝΤ είναι κάτι πολύ περισσότερο από του να τι δίνει κάποιο δάνειο έκτακτης ανάγκης. Καθορίζει το αν μια χώρα παίρνει κάποια χρήματα από οποιαδήποτε πηγή - Παγκόσμια Τράπεζα, ιδιωτικές τράπεζες και άλλα.

Οι όροι μιας συμφωνίας με το ΔΝΤ είναι πάντα ίδιοι. Ιδιωτικοποίηση των κρατικών βιομηχανιών είναι στην κορυφή του καταλόγου. (…). Συχνά οι πολιτικοί που εμπλέκονται στη χώρα διαφθείρονται από το δέλεαρ του συμφωνιών κάτω από το τραπέζι για την ιδιωτικοποίηση των εθνικών περιουσιακών στοιχείων τους. Ξένες πολυεθνικές εταιρείες μπορούν ν’ αρπάξουν κερδοφόρα ορυχεία, πετρέλαιο, ή άλλους εθνικούς θησαυρούς με τα δολάριά τους. (…)

Η δεύτερη απαίτηση του ΔΝΤ είναι η χώρα να ελευθερώσει, δηλαδή ν’ ανοίξει, τις χρηματοπιστωτικές και τραπεζικές αγορές της σε ξένους επενδυτές. Αυτό επιτρέπει σε υψηλού προφίλ κερδοσκόπους, όπως ο George Soros, η Citibank, ή η Credit Suisse, να έρθουν σε μια χώρα, να φουσκώσουν τις τιμές μετοχών περιουσιακών στοιχείων σπεκουλάροντας, (…) και γρήγορα να πωλούν, βγαίνοντας με τεράστια κέρδη, καθώς η τοπική οικονομία καταρρέει πίσω τους. Στη συνέχεια Δυτικές πολυεθνικές μπορούν να μπουν μέσα και ν’ αγοράσουν προνομιακά περιουσιακά στοιχεία σε πολύ χαμηλές τιμές.

Αυτό είναι ό, τι συνέβη στην Ασία στη δεκαετία του 1990. (…)
Αλλά το ΔΝΤ δεν “διέσωσε” καμία Ασιατική οικονομία το 1998. Διέσωσε διεθνείς τράπεζες και κερδοσκοπικά hedge funds. (…)

Το επόμενο βήμα των όρων του ΔΝΤ, είναι η απαίτηση απελευθέρωσης των εγχώριων τιμών “με βάση την αγορά" ("market-based"). Αυτό είναι ο κωδικός για την εξάλειψη των κρατικών επιδοτήσεων ή του ελέγχου τιμών. (…) Η ιδέα των τιμών που διαμορφώνει η αγορά είναι αυτή καθεαυτή μια μυθοπλασία. Η αγορά είναι τεχνητή, φτιαγμένη από ανθρώπους. Η αγορά στην Ελβετία ή τη Δανία ή την Ιαπωνία είναι διαφορετική από την αγορά στην Κούβα ή στο Καμερούν.

Αυτό που επιδιώκει το ΔΝΤ είναι μια περικοπή των κρατικών προϋπολογισμών για την ελαχιστοποίηση του ρόλου του κράτους στην οικονομία, ώστε να κάνει τη χώρα-στόχο ανυπεράσπιστη έναντι της εξαγοράς βασικών περιουσιακών στοιχείων της από ξένους. Το κρατικό μερίδιο στην εύθραυστη οικονομία κόβεται επίσης, ώστε να εξασφαλιστεί ότι οι ξένες τράπεζες θα πάρουν τη μερίδα του λέοντος.

Τέλος, το ΔΝΤ απαιτεί η χώρα υποτιμήσει το νόμισμά της, και μαζικά, συχνά από 60-70% ή και περισσότερο. Εδώ το επιχείρημα είναι ότι αυτό θα κάνει τις εξαγωγές της "πιο ανταγωνιστικές" και θα φέρει περισσότερα έσοδα για την αποπληρωμή του εξωτερικού χρέους σε δολάρια. Αυτό είναι ένα κρίσιμο μέρος της ιατρικής ΔΝΤ με Συναίνεση της Ουάσιγκτον. Αν, για παράδειγμα, η Χιλή υποτιμά το Πέσο στο μισό, ή η Δημοκρατία του Κονγκό, πρέπει να εξάγει διπλάσιους τόνους χαλκού για να κερδίσει το ίδιο εξαγωγικό πλεόνασμα σε δολάρια.

Το ΔΝΤ είναι ένας οργανισμός για την κυριαρχία της παγκόσμιας οικονομίας από το Αμερικάνικο δολάριο και όχι ένα όργανο για να βοηθήσει τις αναπτυσσόμενες χώρες. (…)
Τίποτα από αυτά δεν είναι υπερβολή, δυστυχώς. (…) Πάρτε τα επίσημα στατιστικά στοιχεία του χρέους της Παγκόσμιας Τράπεζας και γίνεται φανερό ότι το παιχνίδι του ΔΝΤ είναι να στηρίξει το δολάριο. (…)

Το ΔΝΤ και οι τράπεζες γνωρίζουν ότι περίπου το 80% των χρεών του Τρίτου Κόσμου δεν μπορεί ποτέ να εξοφληθεί. Νοιάζονται μόνο για το νομικό μύθο και τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν το χρέος ως μοχλό για να αρπάξουν περιουσιακά στοιχεία φτηνά. (…)

Η παγκοσμιοποίηση είναι μια λέξη που χρησιμοποιείται σήμερα, συχνά χωρίς ακρίβεια. Αν χρησιμοποιήσουμε την λέξη παγκοσμιοποίηση για ν’ αναφερθούμε στο σύνολο της διαδικασίας του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας για την προώθηση της νεο-αποικιοκρατίας στο πλαίσιο του Dollar System, τότε είναι ένας περιγραφικός όρος. (…)

Ωστόσο επιφανείς επικριτές του ΔΝΤ, όπως ο Joseph Stiglitz, υποθέτουν ότι πρόκειται απλώς για λανθασμένη πολιτική που οδηγεί στα προβλήματα. (…) Όμως, ολόκληρο το ίδρυμα του ΔΝΤ, μαζί με την Παγκόσμια Τράπεζα και τον ΠΟΕ, έχουν σκόπιμα αναπτυχθεί για να προχωρήσουν αυτή την παγκοσμιοποίηση του Dollar System, του δεύτερου πυλώνα της Pax Americana, μετά τη στρατιωτική δύναμη. Δεν είναι λάθος πολιτική, ούτε αποτέλεσμα γραφειοκρατικής γκάφας. Αυτό είναι το κρίσιμο σημείο που πρέπει να γίνει κατανοητό. Το ΔΝΤ υπάρχει για να υποστηρίξει το Dollar System.»

Για την τεκμηρίωση των ανωτέρω θα πρέπει να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο.



Μήπως ακούσατε πότε στήνεται το Ειδικό Δικαστήριο για τους πρωτεργάτες της νεοελληνικής τραγωδίας, Κ. Σημίτη, Κ. Καραμανλή, Γ. Παπανδρέου και τους στενούς συνεργάτες τους; Θα τους χωρέσει όλους του ΓΟΥΔΗ;

Έτσι υποδουλώνουν τους λαούς