Ο Γιωργάκης πήρε άδεια να πάει στο Κέιπ Τάουν!

Και η Βουλή, λέει, του ενέκρινε την άδεια απουσίας δια βοής, γελώτων και ειρωνικών σχολίων!
Καλό παιδί ο Γιώργος! Δεν του χαλάνε χατίρι!
Αυτή είναι είδηση με βαρύτητα, παίδες, όχι τ' άλλα που γράφουμε περί περικοπών επί των περικοπών επί των περικεκομμένων και δε συμμαζεύεται... 

Οι μετακινήσεις του Γιωργάκη Παπανδρέου, προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς Συμμορίας, πρέπει να μας απασχολούν σφόδρα, καθότι έχουν τεράστια οικολογική και υφεσιακή σημασία. Ο άδοξα εκπεσών επίδοξος, δια της πράσινης ανάπτυξης μαθές, "σωτήρας" μας (πράσινα άλογα) και κακήν κακώς εκδιωχθείς από την προεδρία του ΠΑΣΟΚ, έχοντας μετατρέψει το κόμμα του σε κώμα, τρέχει τώρα να διδάξει άλλα σοσιαλιστικά κώματα του πλανήτη, πώς να σώσουν κι εκείνα τις χώρες τους δια του ΔΝΤ και της ασιτίας των λαών τους. Λίγο τόχεις αυτό;

Η είδηση, παίδες, από τα πρακτικά της Βουλής (27/8/2012) έχει ως εξής:

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αθανάσιος Νάκος): «Κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να ανακοινώσω στο Σώμα ότι ο Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κ. Γεώργιος Παπανδρέου ζητεί άδεια ολιγοήμερης απουσίας στο εξωτερικό. Η Βουλή εγκρίνει;»

ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: «Μάλιστα, μάλιστα.»

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αθανάσιος Νάκος): «Η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια.»

Να και το ηχητικό ντοκουμέντο για τους δύσπιστους:



Κι εγώ την εγκρίνω, αφού, είτε παρών είναι ο GIORGO είτε απών, άχρηστος είναι για την Ελλάδα. Ό,τι ζημιά είχε να κάνει την έφερε εις πέρας επιτυχώς!
Έχω όμως να κάνω μία ερώτηση: θα τον πληρώνουμε το Γιωργάκη όταν θα είναι απών;
Διότι το άρθρο 63, παράγραφος 3 του Συντάγματος λέει: «Αν βουλευτής απουσιάσει αδικαιολόγητα σε περισσότερες από πέντε συνεδριάσεις το μήνα, κρατείται υποχρεωτικά, για κάθε απουσία, το ένα τριακοστό της μηνιαίας αποζημίωσής του.»

Και βέβαια ο Γιωργάκης απουσιάζει συχνά στο πλαίσιο των υψηλών διεθνών υποχρεώσεών του, και επομένως τζάμπα τον χρυσοπληρώνουμε ως βολευτή. Δε φτάνει δηλαδή που βούλιαξε τη χώρα; Πρέπει να συνεχίσουμε να τον "αποζημιώνουμε";

Βρε κοίτα να δεις τύχη που την έχουν όλοι οι προδότες στο Λαμογιστάν. Αντί να βρίσκεται πίσω από τα σίδερα ο George Papandreou, απολαμβάνει τα διεθνή σουλάτσα του δίνοντας διαλέξεις για το πώς να παραδώσει κανείς μια χώρα σιδηροδέσμια στους τοκογλύφους δανειστές της ώστε να μη σηκώσει ποτέ κεφάλι.

Βρε σεις, θυμάστε ότι ο Γιωργάκης ως πρωθυπουργός του κακού μας του καιρού βρισκόταν περισσότερες μέρες στο εξωτερικό παρά στο εσωτερικό;  Τότε δεν ζητούσε άδεια από τη Βουλή, απλά έγραφε και τους 299, όπως και τον ελληνικό λαό στα αρ@@@ια του. Ήταν πάντα φευγάτος, κι όχι μόνο γεωγραφικά αλλά και στο μυαλό. Θυμηθείτε εδώ τις επιδόσεις του.

Και μια και τόφερε η κουβέντα, πού βρίσκεται ο μουγκάσας ο προκάτοχός του, ο Κώστας Καραμανλής; Αυτόν γιατί τον χρυσοπληρώνουμε εδώ και τρία χρόνια;  Τι έχει προσφέρει ως βολευτής; Καλά, ως πρωθυπουργός ξέρουμε τι πρόσφερε. Έστρωσε το πράσινο χαλί για το Γιωργάκη και για την τραγωδία του ελληνικού λαού που βιώνουμε... Κι αυτός στη φυλακή έπρεπε να βρίσκεται!

Ο G. Papandreou στις ΗΠΑ για σοσιαληστρικό απολογισμό

Με μεγάλη συγκίνηση και εθνική υπερηφάνεια πληροφορήθηκα ότι ο δικός μας GAP, Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, γνωστής και ως "Δεκανίκι της απατηλής και ύπουλης Παγκοσμιοποίησης", μεταβαίνει σήμερα στη Νέα Υόρκη για να προεδρεύσει αύριο σε συνεδρίαση της «Επιτροπής Στίγκλιτς», στο κτίριο του ΟΗΕ. Εκεί θα συμμετέχουν, λέει, αρχηγοί κρατών που μετέχουν στη Σοσιαλιστική Διεθνή, στελέχη διεθνών οργανισμών και επιφανείς οικονομολόγοι. Δείτε εδώ.

Τη Πέμπτη ο αποπεμφθείς πρωθυπουργός του μνημονίου θα είναι ο κύριος ομιλητής σε στρογγυλό – προσέξτε, όχι τετράγωνο, διότι το μηδέν είναι στρογγυλό – τραπέζι όπου θα ενημερώσει τους εκλεκτούς εκπροσώπους του επιχειρηματικού, του οικονομικού και του πολιτικού κόσμου για τα μακάβρια επιτεύγματά του κατά τη διετή και πλέον εφιαλτική πρωθυπουργική θητεία του στην Ελλάδα.

Στη στρογγυλή τράπεζα, ο Γιωργάκης-Τζέφρυ Παπανδρέου θα τους εκθέσει το σκοτεινό σχέδιο που εφάρμοσε για να φέρει το δούρειο ίππο του ΔΝΤ στην Ευρωζώνη, θα τους διηγηθεί πώς τοποθέτησε το διαβόητο πιστόλι στο τραπέζι για να μας εκτελέσει και πώς εκχώρησε σε χρόνο ντε-τε την εθνική κυριαρχία της χώρας που κυβερνούσε. Θα τους ενημερώσει επίσης για το πώς έσωσε τις τράπεζες με τους άδικους νόμους που ψήφισε για να εξοντώσει τους φτωχούς και να φτωχοποιήσει τη μεσαία τάξη, και βεβαίως θα τους πληροφορήσει για τις μεθόδους που σκαρφίστηκε για να κλείσουν χιλιάδες επιχειρήσεις και οι άνεργοι να ξεπεράσουν το ένα εκατομμύριο.

Θα τους ενημερώσει επίσης για τους εκβιασμούς που χρησιμοποίησε για να προκαλέσει πρόωρες εκλογές το 2009 και να εκθρονίσει τον επικίνδυνο ρωσόφιλο προκάτοχό του Κώστα Καραμανλή, καθώς και τις δεσμεύσεις που υπέγραψε με την Τρόικα για το ξεπούλημα δημοσίων επιχειρήσεων και την εκχώρηση του υπόγειου εθνικού πλούτου της χώρας. Όλα αυτά, βέβαια, στο πλαίσιο του διεθνούς σοσιαλισμού και της αδελφοσύνης και αλληλεγγύης των λαών.

Αφού τους ενημερώσει για τα μακάβρια κατορθώματά του ως πρωθυπουργός, θα προχωρήσει σε προτάσεις για την ανόρθωση της παγκόσμιας οικονομίας κατά το πρότυπο της Ελλάδας.

Για το τι καινούργιο ή παλιό θ' αφηγηθεί αύριο, δεν είναι ανάγκη να περιμένουμε μέχρι την Πέμπτη. Αρκεί ν’ ανατρέξουμε σ’ αυτά που είχε πει την Πρωταπριλιά του 2009, σε μια άλλη σύσκεψη της "Επιτροπής Στρίγκλιτς", απ’ όπου και η φωτογραφία με τον Joseph E. Stiglitz. Δείτε εδώ:

Για τη διασκέδασή σας, παραθέτω ολόκληρο το δημοσίευμα της 1ης Απριλίου του 2009 από το in.gr:

«Την ανάγκη σοβαρών και όχι διακοσμητικών τομών στο νέο οικονομικό σύστημα υπογράμμισε ο Γ. Παπανδρέου, ο οποίος προήδρευσε της Επιτροπής Στίγκλιτς. Το μήνυμα που εστάλη εν όψει της G20 είναι ότι απορρίπτεται το παλαιό σύστημα των ανισοτήτων, το οποίο πρέπει να αντικατασταθεί από ένα ανθρωποκεντρικό σύστημα.

Μετά το πέρας της σύσκεψης της Επιτροπής Στίγκλιτς ο πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς Γ.Παπανδρέου δήλωσε: "Το μήνυμα μας είναι καθαρό. Χρειάζονται σοβαρές τομές στο οικονομικό σύστημα, όχι διακοσμητικές.

Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε, ούτε να υποστηρίζουμε, ούτε να επαναδημιουργήσουμε ένα οικονομικό σύστημα, ένα παλιό οικονομικό σύστημα, το οποίο δημιουργεί τεράστιες ανισότητες, το οποίο κατάφερε να διαμορφώσει μερικούς πολύ πλουσίους, αλλά και πολλούς φτωχούς. Ένα σύστημα, το οποίο καταστρέφει δουλειές, αλλά και το περιβάλλον μας. Ένα σύστημα, που δεν προστατεύει τη μεσαία τάξη και τα χαμηλότερα εισοδήματα. Ένα σύστημα, το οποίο δημιουργεί τεράστιες αδικίες.

Χρειάζεται, λοιπόν, να πάμε σε ένα σύστημα με επίκεντρο τον άνθρωπο, με επίκεντρο τα δικαιώματά του στην παιδεία, στην υγεία, στην σύνταξη. Και με μία ανάπτυξη, πράσινη ανάπτυξη, που είναι και βιώσιμη και δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια ευημερία, σήμερα αλλά και για τις επόμενες γενιές».

Συνοψίζω μπας και σας ξέφυγαν. Ο Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, την Πρωταπριλιά του 2009, τότε που τον είχε πιάσει κακοήθης ακράτεια για να κυβερνήσει, επαγγελλόταν τα εξής όμορφα κι ωραία:

**Κατάργηση του παλαιού συστήματος των ανισοτήτων.

** Αντικατάστασή του από ένα ανθρωποκεντρικό σύστημα.

** Κατάργηση του συστήματος που καταστρέφει δουλειές.

**Κατάργηση του συστήματος που δημιουργεί τεράστιες αδικίες.

** Κατάργηση του συστήματος που δεν προστατεύει τη μεσαία τάξη και τα χαμηλότερα εισοδήματα.

Όπως γνωρίζουμε και ζούμε στο πετσί μας, όλα τούτα τα όμορφα κι ωραία που επαγγελλόταν ο Γιωργάκης τα πέτυχε από την ανάποδη. Κι αντί να έχει κάνει χαρακίρι, ή να έχει αποσυρθεί σε καμιά σκήτη του Αγίου Όρους για να μετανοήσει εν σάκκω και σποδώ, περιφέρει το σαρκίο του αδιάντροπα για να κηρύξει τις αρχές εκείνες που ο ίδιος βάρβαρα καταπάτησε. Αθεράπευτα υποκριτής, αδιάντροπος και καλοπερασάκιας ή απλά διανοητικά καθυστερημένος; Όλα μαζί!

Γελάτε ή κλαίτε ακόμη; Γελάστε, παρακαλώ, το έχουμε ανάγκη! Κι εσείς λιβανιστήρια της κοινοβολευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ, που μέχρι προχτές προσκυνάγατε τον αρχιψεύτη, υποκριτή και προδότη GAP, χειροκροτώντας τον όρθιοι σε κάθε λέξη του, βήξιμο, φτέρνισμα ή πορδή, μη στενοχωριέστε! Στο πρόσωπο του βλοσυρού διαδόχου του, Ευάγγελου Βενιζέλου, έχετε βρει άξιο συνεχιστή του μακάβριου έργου του.

Ζήτω η παγκοσμιοποίηση της αδικίας, της φτώχειας και της ασιτίας! Ζήτω ο αγριονεοφιλελεύθερος "σοσιαλισμός" του GAP και των αόρατων αφεντικών του. Κάτω ο επάρατος εθνικισμός των λαών – παιδιών ενός κατώτερου θεού. Ζήτω ο εθνικισμός των περιούσιων λαών! (Ονόματα δε λέω, τα ξέρετε...)

Τα περί "innovation" του George Papandreou στο Davos

Πού το ξετρύπωσα; Τα φετινά δρώμενα του Davos έψαχνα να βρω, και κατά τύχην έπεσα πάνω σ' αυτό το περυσινό video που μ' εντυπωσίασε. Και επειδή το βρήκα άκρως ενδιαφέρον για επιστημονικές ψυχαναλύσεις, θέλησα να το αναρτήσω σ' αυτό το ιστολόγιο. Σίγουρα θα είναι χρήσιμο στον ιστορικό του μέλλοντος.

Αυτά τα παιδικά έλεγε ο Γιώργος πριν ένα χρόνο στο Davos, και αναρωτιέμαι μήπως θα έπρεπε να είχαμε ανησυχήσει από τότε...

Καταλάβατε τίποτα εσείς οι αγγλομαθείς; Ο Πρωθυπουργός μας κάπου-κάπου ψεύδιζε και έτρωγε συλλαβές, έτσι ώστε ο λόγος του να καταντάει κουραστικός. Όσο για το συνειρμό, άστα να πάνε. Σκέτη απογοήτευση! Σας εξομολογούμαι ότι ακόμα και το ύφος του το βρήκα ηττοπαθές…
Τελικά τι ήθελε να πει πέρυσι ο Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς στο διεθνές ακροατήριό του;

Θα μου πείτε, από τότε ο Γιωργάκης μεταλλάχτηκε σε Γιώργαρο που εκχώρησε την εθνική μας κυριαρχία στην Τρόικα, άρπαξε το μαστίγιο της λιτότητας και μας άλλαξε τα φώτα, για το "καλό" μας... Ποιος το περίμενε, στ' αλήθεια, από το γιο εκείνου που είπε ότι "Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες";

Δείτε τη φετινή παράσταση του Πρωθυπουργού στο Davos και θαυμάστε την αυτοπεποίθησή του καθώς αποτάσσεται την αναδιάρθρωση. Λέτε τούτη τη φορά να είναι αξιόπιστος; Ίδομεν!

Γιώργος Παπανδρέου: "Απόστολος" της παγκοσμιοποίησης

Λοιπόν, τι λέγαμε; Πού είχαμε μείνει; Να σας πω την αλήθεια έχω χάσει λογαριασμό με το να καταγγέλλω τα ψέματα με τα οποία ο ΓΑΠ υφάρπαξε την ψήφο του ελληνικού λαού, τα απατηλά συνθήματα «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα», το ιστορικό εκείνο «ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε», το δημαγωγικό «λεφτά υπάρχουν», και τ’ άλλα παραμύθια με τα οποία υπνώτιζε το λαό, ων ουκ έστιν αριθμός ούτε τέλος. Και φυσικά δεν υπήρξε, ούτε υπάρχει, ούτε θα υπάρξει μετάνοια και συγνώμη από έναν τέτοιο παραμυθά - όργανο της παγκοσμιοποίησης.

Ευτυχώς που έχουμε ηχητικά ντοκουμέντα που κυκλοφορούν στο Διαδίκτυο για να μας θυμίζουν το ποιόν του άνδρα. Κατά καιρούς έχω αναρτήσει πολλά τέτοια video, και πριν από λίγο βρήκα άλλο ένα εδώ. Το παραθέτω στη συνέχεια, αν και ο ανεύθυνος δημαγωγός, εκτός που υποφέρει από αμνησία, δεν κοκκινίζει με τίποτα.



Τέλος πάντων, άλλος είναι ο στόχος του άρθρου τούτου. Θέλω ν' αναδείξω την παγκοσμιοποιητική φυσιογνωμία του Προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, μέσα από τη προχθεσινή ομιλία του κατά την έναρξη των Εργασιών του Συμβουλίου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς στη Νέα Υόρκη. Εκεί έβγαλε εντελώς τη μάσκα του πατριωτισμού και μίλησε ευθέως για την ανάγκη παγκόσμιας διακυβέρνησης. Παραθέτω χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

Γεώργιος Παπανδρέου: «Κυρίες και κύριοι, αγαπητοί φίλοι, επιτρέψτε μου καταρχήν να ευχαριστήσω τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, που μας φιλοξενεί σε αυτό τον χώρο υψίστης συμβολικής, αλλά και πολιτικής σημασίας. (…)

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, η αλληλεγγύη είναι απαραίτητη σε παγκόσμιο επίπεδο, γι' αυτό και επιθυμώ να ευχαριστήσω όλους τους παρισταμένους, αγαπητούς φίλους και συντρόφους. (…)

Επιτρέψτε μου, όμως, να σας μεταφέρω τη δική μου εμπειρία από αυτή την κρίση και τα όσα συνεπάγεται ενδεχομένως για το έργο και την πολιτική που ακολουθούμε.
Πρώτον: τι διδάγματα αποκομίσαμε από την κρίση αυτή; Για άλλη μια φορά, η κρίση απέδειξε ότι κανείς δεν είναι μόνος ή αποκομμένος από τους υπόλοιπους, γιατί όλοι είμαστε συνεπιβάτες στο ίδιο τρένο.

Είναι επιτακτική επομένως η ανάγκη για αλληλεγγύη, πολλώ δε μάλλον η ανάγκη μιας παγκόσμιας συνεργασίας, μιας παγκόσμιας διακυβέρνησης, για λύσεις παγκόσμιας εμβέλειας. (…)

Αυτή είναι και η πρόκληση την οποία αντιμετωπίζουμε, καθώς καλούμαστε να εξετάσουμε τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να τιθασεύσουμε τέτοιες δυνάμεις, όπως τις δυνάμεις της αγοράς. Θα επιτρέψουμε να περάσουν οι δυνάμεις αυτές στα χέρια και τον έλεγχο των λίγων και να παραμείνουν ανεξέλεγκτες; Ή μήπως θα κυβερνήσουμε με τρόπο δημοκρατικό, θα τιθασεύσουμε τις δυνάμεις αυτές για το καλό της ανθρωπότητας και της εξυπηρέτησης των αναγκών της; Σε αυτό το ζήτημα, το κίνημά μας διαδραματίζει κεντρικό ρόλο, παράγοντας αξίες, εκείνες τις παγκόσμιες αξίες, που συντελούν υπέρ μιας παγκόσμιας και δημοκρατικής διακυβέρνησης.

Εδώ, μετουσιώνεται και η σημασία του κινήματός μας, δηλαδή στη δημιουργία ενός πιο ανθρώπινου κόσμου, ενόσω διαχειριζόμαστε παρεμφερείς κρίσεις. Αντιμετωπίζουμε επιπροσθέτως και ένα δίλημμα, καθώς βρισκόμαστε σε ένα ιστορικό σταυροδρόμι.

Από τη μια, υφίσταται η πρόκληση της δημιουργίας ενός κόσμου με ανθρώπινο πρόσωπο, η πρόκληση του εξανθρωπισμού της παγκοσμιοποίησης.

Από την άλλη, αν δεν τα καταφέρουμε, θα οδηγηθούμε προς την κατεύθυνση ενός ενισχυμένου λαϊκισμού, περισσότερου φονταμενταλισμού, αύξησης της πόλωσης, εντονότερου ρατσισμού, ξενοφοβίας, εντονότερου εθνικισμού, ρήξεων και βαρβαρότητας. Αυτό είναι το δίλημμά μας, λοιπόν. Καθώς επίκειται η Σύνοδος του G20 εντός των ερχόμενων ημερών, το ζήτημα μιας παγκόσμιας διακυβέρνησης αποτελεί ολοένα και μεγαλύτερη πρόκληση για την ανθρωπότητα. (...)

Μπορούμε να προσφέρουμε ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης, με καινοτόμο, βιώσιμη ανάπτυξη, η οποία θα υπερβαίνει τους παρελθόντες περιορισμούς. Ένα ακόμη παράδειγμα, συνεπεία των τελευταίων μηνών, το οποίο αναδεικνύει εκ νέου την αναγκαιότητα ύπαρξης μιας παγκόσμιας διακυβέρνησης και λύσεων παγκόσμιας κλίμακας, συνδέεται με το γεγονός ότι το 2008, κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, οι κυβερνήσεις, ή η πολιτική, αν θέλετε, και το κράτος, αποτέλεσαν τον έσχατο εγγυητή για να σωθεί το σύστημα.(…)

Ποιος όμως είναι αυτή τη στιγμή ο εγγυητής, στον οποίο μπορεί να προστρέξει κανείς, ως έσχατη λύση; Αν δεν είναι οι κυβερνήσεις, ούτε ο χρηματοπιστωτικός τομέας, τότε μόνον παγκόσμιοι θεσμοί και παγκόσμια όργανα, λύσεις παγκόσμιας, ή και περιφερειακής εμβέλειας, μπορεί να υπάρξουν, όπως έδειξε και η ελληνική κρίση, με τη δημιουργία του μηχανισμού στήριξης από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ. (…)»
(Ολόκληρη η ομιλία εδώ.)

«Χρειαζόμαστε παγκόσμια διακυβέρνηση, παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση και την χρειαζόμαστε γρήγορα», είχε βροντοφωνάξει ο ΓΑΠ στο συνέδριο του Economist στις 28-4-2010. Ακούστε τον:



Τι έτι χρείαν έχομεν μαρτύρων; Γι’ αυτό εσείς οι αγνοί πράσινοι οπαδοί μην ξελιγώνεστε όταν ο Γιώργος μας μιλάει για την "πατρίδα". Τώρα ξέρετε ποια "πατρίδα" εννοεί… Ζήτησε παγκόσμια διακυβέρνηση και την πήρε! Και όπως είδατε, η παγκόσμια διακυβέρνηση, που μας φόρτωσε στην πλάτη ο Τζέφρυ χωρίς να μας ρωτήσει, δεν αστειεύεται, παίδες... Απεναντίας, μας πονάει πολύ, για το καλό μας, φυσικά...
Πείτε και κανένα "ευχαριστώ", βρε αχάριστοι, στο "σωτήρα" μας! Τι θα κάναμε χωρίς αυτόν;