Τούτα τα Χριστούγεννα, άνθρωπε, μην προσπερνάς αδιάφορα τους μοναχικούς! Μπορεί να ζουν στη γειτονιά σου, μπορεί να είναι ακόμη και στη διπλανή πόρτα... Μην τους ξεχάσεις! Ίσως δεν έχουν ανάγκη από ένα πιάτο φαγητό, αλλά είναι πεινασμένοι για ανθρώπινη συντροφιά. Έχουν ανάγκη κάποιος να σταθεί δίπλα τους για λίγη ώρα, κάποιος πρόθυμος ν' ακούσει τα βάσανα και τους καημούς τους, κάποιος/κάποια να τους πιάσει το χέρι, να τους χαρίσει μια ζεστή αγκαλιά, ένα εγκάρδιο χαμόγελο. Ώ, πόσο το έχουν ανάγκη δεν το φαντάζεσαι, άνθρωπε, αν δεν έχεις κάποτε βιώσει τη μοναξιά ο ίδιος...
