Ο Σερ Βασίλης Μαρκεζίνης και οι πέντε κρίσεις μας

Η χθεσινοβραδινή συνέντευξη του Βασίλη Μαρκεζίνη στο MEGA μου έκανε την καρδιά περιβόλι… Τα είπε έξω από τα δόντια ο Σερ ως προς τη σημερινή τραγική πραγματικότητα που βιώνει η χώρα μας. Θέτω στην κρίση σας τις κρίσεις του για τις πέντε κρίσεις μας, παραθέτοντας χαρακτηριστικά αποσπάσματα, μαζί με τα Video της συνέντευξης.

Παύλος Τσίμας: «Κύριε Μαρκεζίνη, όλοι εδώ και ένα χρόνο μιλάμε για την κρίση. Εσείς διαλέξατε στον τίτλο του βιβλίου σας να χρησιμοποιήσετε τη λέξη στον πληθυντικό, δηλαδή “η Ελλάδα των κρίσεων” κι όχι της κρίσης. Δεν είναι μία η κρίση; Είναι πολλές;»

Β. Μαρκεζίνης: «Ναι, δυστυχώς, είναι πολλές. Είναι πρώτα απ’ όλα η κρίση η οικονομική. Είναι κρίση μεταναστευτική, η οποία χτυπάει όλη την Ευρώπη και θα αποβεί μια μέρα τεράστιο πρόβλημα. Είναι κρίση μειονοτική, το θέμα των μειονοτήτων, ιδίως της Θράκης. Είναι κρίση εξωτερική, η οποία είναι εξίσου σοβαρή. Αλλά η μεν οικονομική κρίση χτυπάει στην τσέπη και το καταλαβαίνεις αμέσως, η δε εξωτερική κρίση σε χτυπάει, κι όταν σε χτυπήσει είναι πολύ αργά για ν’ αντιδράσεις. Πέμπτον, η πιο σημαντική κρίση για μένα είναι η κρίση ελλείψεως εμπιστοσύνης προς το κράτος, τις αρχές και τα κόμματα. Τόσες πολλές… Κάθε μία απ’ αυτές τις κρίσεις είναι ικανή να μας σκοτώσει, κι εμείς έχουμε πέντε!»

Παύλος Τσίμας: «Ας πάρουμε αυτήν για την οποία όλοι μιλάμε (…)»

Β. Μαρκεζίνης: «Εγώ θέλω ν’ αφήσω κατά μέρος το θέμα, το πρόβλημα, της επιστροφής στη δραχμή. Το θεωρώ το πιο αδύνατο σενάριο και το πιο καταστροφικό. Αλλά και μέσα στο χώρο του ευρώ, που νομίζω θα κινηθούμε τουλάχιστον σε μια άμεση φάση, υπάρχουν πολλές δυσκολίες. Οι δυσκολίες είναι τρεις:

Πρώτον, επαναλαμβάνω, έχει χαθεί η εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση γενικά, αλλά και στους θεσμούς. Κι έχει χαθεί η εμπιστοσύνη διότι μας λένε διαφορετικά πράγματα. Από το κλασσικό “υπάρχουν χρήματα” και μετά δεν υπάρχουν, από το επόμενο κλασσικό “κάναμε 100% ό,τι μας ζητήσανε”, και μετά το κάναμε 80%, και τώρα καινούργια μέτρα, από το εξίσου κλασσικό ότι “στο 2011 θα βγούμε στις αγορές” και δεν βγαίνουμε - τώρα πήγαμε 2012 - και λοιπά.

Αυτό έχει δημιουργήσει μια έλλειψη εμπιστοσύνης και μέσα στην Ελλάδα, και όχι μόνο εναντίον της κυβερνήσεως, αλλά τους τελευταίους μήνες και εναντίον του Πρωθυπουργού που είχε ξεφύγει, ήταν στο απυρόβλητο. Αλλά ακόμη πιο σημαντικό, κι αυτό μπορώ να το βεβαιώσω διότι ζω στο εξωτερικό, έχει δημιουργήσει μια τεράστια κρίση εμπιστοσύνης στο εξωτερικό. Δεν μας πιστεύουν πια. Και κυρίως κάνουν συνεχείς συγκρίσεις με το τι γίνεται στην Ιρλανδία και στην Πορτογαλία.

Το δεύτερο πρόβλημα είναι ότι δεν είναι μόνο η οικονομική κρίση. Δεν είναι μόνο ένα νέο πακέτο το οποίο πάλι επικεντρώνεται στην περικοπή δαπανών και δεν δίδει την έμφαση που έπρεπε ήδη να είχε δοθεί προ 18 μηνών στην ανάπτυξη και τώρα είναι ακόμη πιο αναγκαίο. Είναι αυτές οι φήμες που κυκλοφορούν που νομίζω έχουν κάποια βάση αληθείας, ότι δηλαδή θα συνδυαστεί με κάποια μορφή ενεχύρου ή υποθηκών ελληνικής περιουσίας. Οπότε πλέον παίρνει μια άλλη μορφή. Δεν είναι μόνο θέμα ότι χρωστάμε και ενδεχομένως κάποια μέρα να σκάσουμε κανόνι. Είναι και ο κίνδυνος όχι μόνο να βρεθούμε να χρωστάμε, αλλά, επειδή χρωστάμε και δεν μπορούμε να πληρώσουμε, να δούμε ελληνική περιουσία να εκποιείται.»

Παύλος Τσίμας: «Αυτό είναι ένα σενάριο που κι εγώ το ακούω. Δεν είμαι σε θέση να εκτιμήσω πόσο ρεαλιστικό είναι. (…)»

Β. Μαρκεζίνης: «Κοιτάξτε, σ’ αυτά που φημολογούνται, και χωρίς να ξέρω τις λεπτομέρειες, οι αντιδράσεις μας είναι πρώτες αντιδράσεις. Δεν μπορεί να τις πάρει κανείς ως οριστικές. Δεν μπορεί να κάνουμε κρίσεις χωρίς τις λεπτομέρειες. Αυτό που φημολογείται είναι ότι κάποια στιγμή θέλουν να κάνουν τα λεγόμενα προστατευμένα ομόλογα (protected bonds).

Η κυβέρνηση πανικοβάλλεται με τη λέξη αναδιάρθρωση του χρέους. Οι ακροατές μας πρέπει να καταλάβουν ότι η αναδιάρθρωση είναι διαφόρων μορφών. Είναι αναδιάρθρωση υπό μορφή επιμήκυνσης της αποπληρωμής, είναι αναδιάρθρωση υπό μορφή μειώσεως του επιτοκίου, και είναι αναδιάρθρωση υπό τη μορφή του λεγόμενου κουρέματος. Δηλαδή στους δανειστές μας θα πληρώσουμε 70 cents το δολάριο, ή 60 cents, αντί 100. Εγώ νομίζω προχωρούν, αγωνίζονται ν’ αποφύγουν το κούρεμα. Δε νομίζω ότι θα το αποφύγουν. Αγωνίζονται σε μια πρώτη φάση να κάνουν επιμήκυνση, ενδεχομένως συνδυαζόμενη με μια μείωση του επιτοκίου. (…)

Εγώ ειλικρινά πιστεύω ότι και στον Αγγλοσαξονικό χώρο και στο Γερμανικό θεωρούν ότι το μέλλον μας είναι πολύ μαύρο, παρά τις δηλώσεις που κάνουν, οι οποίες είναι καθαρά πολιτικές, διάφοροι πολιτικοί αρχηγοί. Λοιπόν, εάν είναι να μας δώσουν επιμήκυνση και μείωση του επιτοκίου θα ζητήσουν κάποια εξασφάλιση για το χρέος τους. Αυτό που ακούω, και μπορεί να είναι λάθος, είναι ότι θα δημιουργήσουμε μια εταιρεία, θα δώσουμε σ’ αυτή την εταιρεία περιουσιακά στοιχεία του Δημοσίου, λιμάνια, αεροδρόμια, κομμάτι της ΔΕΗ, κλπ., και αυτή η εταιρεία θα ανταλλάξει ομόλογα. Θα αγοράσει τα ομόλογα και θα δώσει μετοχές. Θα βρεθούμε δηλαδή χρεωμένοι στους ξένους με μια νέα μορφή που θα συνδέεται με υποθήκευση περιουσιακών στοιχείων.»

Παύλος Τσίμας: «Αν μείνουμε στην οικονομική κρίση, από πού ν’ αρχίσει κανείς; Δηλαδή, αν θέλει να βρει τρόπο να σκαρφαλώσει έξω από αυτή την τρύπα και να ξαναβγεί στο φως η χώρα, από πού νομίζετε ότι πρέπει να κάνει το πρώτο βήμα; Από πού ν’ αρχίσει;»

Β. Μαρκεζίνης: «Ωραία ερώτηση και δύσκολη. Διότι να σας πω τι νομίζω ότι πρέπει να γίνει, αλλά το πώς αρχίζεις δεν ξέρω. Με βάζετε στον πειρασμό να σας πω ότι το πρώτο πράγμα που πρέπει να γίνει είναι να αναδιαρθρώσουμε την οικονομία, να κάνουμε το κράτος να δουλεύει. Να βρούμε τρόπο ανθρώπινο, μελετημένο, που ν’ απαλλαγούμε από ανθρώπους, οργανώσεις, κλπ., που δεν προσφέρουν τίποτα στο κράτος. Το θέμα της απασχολήσεως στο Δημόσιο τομέα είναι γνωστό. Δεν είναι ανάγκη να μπούμε τώρα σε λεπτομέρειες, αλλά κάτι πρέπει να γίνει. Το κράτος δεν δουλεύει. (…)

Πρέπει να γίνει μια δομική αλλαγή. Και αυτή η δομική αλλαγή πρέπει να γίνει κατόπιν ενός σχεδίου διασώσεως. Να αποφασίσουμε ποιοι είναι οι τομείς της ελληνικής οικονομίας που μπορούν να προωθηθούν. Ο εφοπλισμός είναι επιτυχημένος τομέας. Ο τουρισμός είναι πετυχημένος τομέας. Ενδεχομένως τα ορυκτά εις τη βόρειο Ελλάδα είναι σπουδαία. Οι επιδιώξεις του υποθαλασσίου ορυκτού πλούτου, που τον αγνοούμε για λόγους που δεν καταλαβαίνω, είναι πολύ σημαντικές. Αυτό είναι το ένα.

Το δεύτερο είναι ότι πρέπει – δε νομίζω ότι η επιμήκυνση θα αρκέσει, αυτό πάνε γιατί θεωρούν ότι είναι το πιο μαλακό, αλλά κάθε αναδιάρθρωση έχει το κόστος της – σε κάποιο σημείο θα πάμε αναγκαστικά σε κάποιας μορφής κούρεμα. Ελπίζω, αυτό είναι αναγκαίο, με τη συνεννόηση των Ευρωπαίων. Διότι αν δεν μειώσουμε το ετήσιο τοκοχρεολύσιο, δεν θα τα βγάλουμε πέρα. Έχουμε φτάσει σ’ ένα σημείο που το χρέος μας συνολικά πλησιάζει το 160% του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος. Αυτό δεν ξεπληρώνεται. Κάθε χρόνο πρέπει να βγάζουμε 12, 15 δισεκατομμύρια. Αυτό δεν βγαίνει. Αυτό είναι το δεύτερο.

Και το τρίτο, εξαιρετικά σημαντικό και πολύ δύσκολο πάλι (…) πρέπει να διευκολύνεις την ανάπτυξη. Πρέπει να βάλεις μεγάλο μαχαίρι στη γραφειοκρατία, και πρέπει να βρεις έναν τρόπο που να ζυγίσεις προσεκτικά τα συγκρουόμενα συμφέροντα μεταξύ αναπτύξεως και περιβαλλοντικών θεμάτων. Κάπου πρέπει να υπάρξει κάποια ισορροπία. Διότι αν ο ξένος επενδυτής είναι έτοιμος να βάλει 10, 20, 30 εκατομμύρια και μετά, από την ώρα που θα αποφασίσει μέχρις ότου αρχίσει το έργο, χρειάζεται πέντε χρόνια γιατί θα τρέχει στα δικαστήρια, δεν θα έλθει ποτέ.»

Παύλος Τσίμας: «Και το ερώτημα, λοιπόν, είναι, αν συμφωνήσουμε ότι αυτά τα τρία πράγματα πρέπει να γίνουν, ή τουλάχιστον απ’ αυτά πρέπει ν’ αρχίσουμε, το επόμενο ερώτημα είναι ποιος θα τα κάνει. (…)»

Β. Μαρκεζίνης: «Η εύκολη απάντηση – δεν σημαίνει ότι είναι η σωστή, αλλά από κει εγώ ξεκινάω – είναι η πεποίθηση που έχω και που νομίζω ότι όλο και περισσότερο εκφράζεται στο λαό, γιατί στο κάτω-κάτω αυτός μετράει κι όχι οι κυβερνώντες, οι εκάστοτε κυβερνώντες, είναι ότι αυτοί που θα μας βγάλουν από το χάλι που είμαστε τώρα, και τονίζω τη λέξη χάλι, οικονομικό, εξωτερικό, πολιτικό, θεσμικό, επί πάσι – στο κάθε επίπεδο είμαστε στο χείλος της αβύσσου – δεν είναι αυτοί που μας φέρανε εδώ. Κι άμα λέω αυτοί που μας φέρανε σ’ αυτό το χάλι δεν περιλαμβάνω μόνο τη σημερινή κυβέρνηση και την προηγούμενη, αλλά πάμε 10-15 χρόνια τουλάχιστον πίσω. (…) Όλοι αυτοί οι οποίοι συνετέλεσαν στην κατάσταση αυτή που είμαστε τώρα δεν είναι αυτοί οι οποίοι μπορούν να μας σώσουν. Αυτό πρέπει να το βάλουμε ως βάση. Τουλάχιστον αυτή είναι η βάση από την οποία ξεκινάω εγώ.

Πώς θα βρεις καινούργιους, πώς θα αναδειχτούν οι καινούργιοι, είναι πολύ δύσκολο. Δεν μπορώ να το προβλέψω. Εγώ έχω δύο σκέψεις επ’ αυτού του θέματος. Η μία σκέψη είναι ότι πρέπει να βρούμε τρόπο να προσελκύσουμε νέους – κι άμα λέω νέους εννοώ 40ρηδες, 45ρηδες επιτυχημένους επιχειρηματίες. Δηλαδή η ανανέωση του πολιτικού κόσμου πρέπει να έλθει από επιτυχημένους ανθρώπους και όχι από τους παλιούς πολιτικούς ή τα παιδιά τους, τους συγγενείς τους, τα ανίψια τους, τις θείες τους, κλπ.

Δεν σημαίνει ότι δεν είναι καλοί. Δεν δέχομαι την ιδέα ότι πρέπει να αποκλειστούν συνταγματικά όπως έγινε κάποια πρόταση, αλλά πρέπει να καταλάβει ο λαός ότι θα εκλεγούν οι άνθρωποι οι οποίοι έχουν αποδείξει ότι έχουν κάνει κάτι στη ζωή τους. Αυτό είναι απαραίτητο.

Αυτό οδηγεί σε μια δεύτερη σκέψη η οποία ανατρέπει την τακτική ψηφοφορίας μέχρι στιγμής. Η δεύτερη σκέψη είναι ότι κατά τη γνώμη μου η ψήφος η λευκή ή άκυρη δεν αποδίδει τίποτα. Το είδαμε στις Δημοτικές εκλογές. Είδαμε μια τεράστια αποχή, είδαμε μια τεράστια λευκή ψήφο, και όμως και τα δύο κόμματα ήρθαν και μας είπαν, ο λαός μας εστήριξε, παρά τα μέτρα έχουμε πλήρη εμπιστοσύνη, ανανεώθηκε ο άλφα, ανανεώθηκε ο βήτα, κλπ. Ε, δεν είναι έτσι! Εάν δεν ντροπιαστούν από μόνοι τους και να φύγουνε όσοι εδημιούργησαν αυτά τα χάλια, πρέπει στις επόμενες εκλογές, όποτε γίνουν, αργά ή γρήγορα, ο ελληνικός λαός να ρίξει στοχευμένη μαύρη ψήφο.»

Ολόκληρη τη συνέντευξη μπορείτε να την παρακολουθήσετε στα video που παραθέτω.

Αποτάσση τω Σατανά της αναδιάρθρωσης; Αποτάσσομαι!

---Απετάξω τω Σατανά της αναδιάρθρωσης και πάσι τοις διαβόλοις αυτού;
---Απεταξάμην!
---Συντάσση τοις αγγέλοις της επιμήκυνσης του χρέους;
---Αν δεν συμπεριλαμβάνει σκληρότερους όρους, συντάσσομαι, αλλιώς… μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα…

Πολύς ντόρος γίνεται τελευταία για αναδιάρθρωση. Δε μας αφήνουν να πάρουμε ανάσα οι αθεόφοβοι εξαποδώ. Μας έχουν ζαλίσει τ’ αυτιά στα Δελτία Ειδήσεων για το τι είπε ο τάδε και τι είπε ο δείνα περί της αναδιάρθρωσης του χρέους της Ελλάδας. Μεγάλη πρεμούρα τους έχει πιάσει, κι αυτό κάτι μυρίζει. Προφανώς μυρίζει ψητό για κάποιους. Βλέπετε, ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται.
Δείτε το επόμενο video.



Κι ενώ κάποιοι στην Ευρώπη θεωρούν ότι μια ενδεχόμενη αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους θα κάνει "καλό" (σε ποιους άραγε;), ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος μας είπε ότι δεν πρέπει να πιάνουμε την κακιά λέξη στο στόμα μας διότι κάνει μεγάλη ζημιά! Δεν γνωρίζει άραγε ο κύριος Γ. Προβόπουλος τόσα πολλά για την οικονομία όσα κάποιοι άσπονδοι φίλοι μας στην Ευρώπη, ή μήπως θέλει το κακό της Ελλάδας ενώ οι έξω θέλουν τάχα το "καλό" μας;

Τελικά, παίδες, δε βλέπω να μας αφήνουν ήσυχους. Όσο η κυβέρνηση περαιώνει τις οφειλές των φοροφυγάδων, τόσο θα μας περαιώνουν με διάφορες μεθόδους οι δανειστές μας, λόγω κλονισμού της εμπιστοσύνης τους.
Για να δούμε λοιπόν τι είπε ο Γ. Προβόπουλος στην προχθεσινή συνέντευξή του στο Έθνος:

Γ. Προβόπουλος: «Πιστεύω ότι το πολιτικό και οικονομικό κόστος της αναδιάρθρωσης θα ήταν πολύ μεγαλύτερο από το βραχυχρόνιο κόστος της δημοσιονομικής προσαρμογής, που καλούμεθα να καταβάλουμε σήμερα. Η αναδιάρθρωση θα πυροδοτούσε ανεξέλεγκτες, αλυσιδωτές αντιδράσεις που θα άνοιγαν έναν νέο, μακροχρόνιο, κύκλο δυσπιστίας για το μέλλον της ελληνικής οικονομίας. Θα είχε επίσης άμεσες και σημαντικές αρνητικές συνέπειες για τα ασφαλιστικά ταμεία, τις τράπεζες και όλους όσοι κατέχουν κρατικούς τίτλους. Θεωρώ ότι ακόμη και η απλή συζήτηση περί αναδιάρθρωσης ζημιώνει τον τόπο.»

Σαφής και κατηγορηματική η απάντηση του κ. Γ. Προβόπουλου: Η αναδιάρθρωση δεν συμφέρει τη χώρα μας. Τελεία.

Καλύτερα νέα ήρθαν χθες από την Ευρώπη:



Και ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου; Τι λέει ο τσάρος του μνημονίου-μνημοσύνου για την αναδιάρθρωση; Ας δούμε τι είπε χθες στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία:

Ερώτηση: «Ειλικρινά», γράφει ο Κρούγκμαν, «δυσκολεύομαι να δω πώς η Ελλάδα μπορεί να αποφύγει μια αναδιάρθρωση του χρέους».

Απάντηση: «Ειλικρινά, απαντώ εγώ, μπορεί και θα το αποφύγει.»

Ερώτηση: «Πώς;»

Απάντηση: «Δημιουργώντας και διατηρώντας για αρκετά χρόνια πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 5%-6%, πετυχαίνοντας μεγάλες διαρθρωτικές τομές και αλλαγές που ανεβάζουν τον πραγματικό ρυθμό ανάπτυξης της οικονομίας πάνω από 2%, αλλά και με τη βοήθεια της επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής του δανείου των 110 δισ. και - ελπίζουμε - πιο ευνοϊκούς όρους χρηματοδότησης στο πλαίσιο των νέων ευρωπαϊκών αποφάσεων που θα παρθούν.»

Η Ελλάδα μπορεί και θα αποφύγει την αναδιάρθρωση του χρέους, είπε ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου. Αυτό το "θα αποφύγει" δεν μου φαίνεται τόσο ισχυρό. Θα προτιμούσα ν’ ακούσω: "η Ελλάδα αποκλείει κατηγορηματικά την αναδιάρθρωση κάτω από οποιουσδήποτε όρους." Θα μου πεις, ακόμη κι αν το έλεγε έτσι, θα ήμασταν σίγουροι ότι θα το τηρούσε; Εδώ έχει διαψεύσει τον εαυτό του τόσες και τόσες φορές! Ποιος μπορεί να έχει εμπιστοσύνη στα λεγόμενά του;
Ας δούμε τι είχε πει σε πρόσφατη συνέντευξη στο MEGA:


Και πάλι δεν μας πείθει ο GPAPAK . Η απάντησή του ήταν πολύ χαλαρή. «Η Ελλάδα δεν σκέπτεται την αναδιάρθρωση.»
Δηλαδή δεν τη σκέπτεται σήμερα, αλλά δεν αποκλείεται να την αναγκάσουν να τη σκεφτεί αύριο, χτύπα ξύλο!

Έτσι χαλαρός να είσαι, κύριε Παπακωνσταντίνου, κι όταν μεθαύριο ξαναβγεί στην πιάτσα ο ΟΔΔΗΧ με καμία δημοπρασία εντόκων γραμματίων για να μαζέψει κάνα ψιλό, να μη μπορεί να μαζέψει ούτε σάλιο. Διότι ποιος νουνεχής θα πάει για μαλλί όταν κινδυνεύει να βγει κουρεμένος; Ξυπνάτε, βρεεε!

Λοιπόν, τι άλλα νέα, κύριε Παπακωνσταντίνου; Έμαθα ότι επεκτείνεις την περαίωση και σε άλλους τυχερούς, με ακίνητη περιουσία πάνω από 400.000€, διότι σαν σοσιαλιστική κυβέρνηση που είστε (σοσιαλιστική χούντα σας λένε οι κακές γλώσσες) δεν θέλετε να μείνει κανένα λαμόγιο παραπονεμένο. Ε ρε γλέντια οι απατεώνες!

Λοιπόν, έχω μια ιδέα! Να καταργήσεις τους φορολογικούς ελέγχους εντελώς, κι από δω και πέρα να δουλεύεις μόνο με περαιώσεις! Κάλιο ψίχουλα και στο χέρι παρά καρβέλια και καρτέρει. Έτσι δεν είναι; Το γοργόν και χάριν έχει, λέει η παροιμία. Έτσι κι αλλιώς περαιωμένοι είμαστε, και οι τοκογλύφοι δανειστές δε βλέπουν την ώρα και τη στιγμή ν’ αρχίσουν τις κατασχέσεις νησιών μας, τη μία μετά την άλλη, κούφια η ώρα που τ' ακούει!

Μάλιστα, άκουσα ότι πολλοί κάτοικοι νησιών σε άγονες γραμμές θα το χαρούν κιόλας. Θα δουν κι αυτοί άσπρη μέρα! Εδώ που τα λέμε, έχουν άδικο; Μερικοί δε βλέπουν ούτε καράβι, ούτε γιατρό, ούτε δάσκαλο, ούτε παπά, ούτε διάκο. Ε; Τι λες; Καλή ιδέα και πολύ σοσιαλιστική δεν είναι; Γιατί δηλαδή να είμαστε μοναχοφάηδες και να θέλουμε όλα τα νησιά δικά μας; Εδώ οι άνθρωποι μας δάνεισαν τοκογλυφικά 110 εκατομμύρια ευρώ κι εμείς τσιγκουνιές θα κάνουμε; Δεν είναι σωστό παιδιά! Άλλωστε, χωρίς κατασχέσεις τι νόημα θα είχε η άνευ όρων παραίτηση από την ασυλία που υπογράψατε, ωρέ προδότες;

Άντε, λοιπόν, και εις άλλη χαριστική περαίωση με υγεία! Μαθαίνω ότι οι φοροφυγάδες της Επικράτειας ετοιμάζονται να σας απονείμουν το Μεγαλόσταυρο της Περαίωσης. Βρε μπας και υπάρχει "Αγία Περαίωση" στο εορτολόγιο της Ορθοδοξίας και μου διαφεύγει; Για ψάξτε το κι εσείς οι θρησκόληπτοι. Κι αν δεν υπάρχει, μπορούν να την εφεύρουν εκεί πάνω στο Άγιο Όρος, και να σκαρφιστούν και το βίο της Αγίας Περαίωσης, πώς άγιασε, πώς μαρτύρησε, κλπ. Πρώτη φορά θα είναι; Εδώ επινόησαν τον Άγιο Φανούριο εκ του μηδενός και στην Περαίωση θα κωλώσουν;

Βρε τι κατάρα είναι αυτή που έπεσε πάνω στη φυλή μας; Ποιος θα μας εξορκίσει από τούτο το κακό που φέραμε πάνω μας;

Προστέθηκε στις 25/1/2011

George Papandreou: Πληροφορούμενος και όχι πληροφορών

Θα μπορούσε να είναι ανέκδοτο, αν δεν ήταν τραγικό για τη χώρα. Τι πράγμα; Πρόκειται για μια από τις απαντήσεις που έδωσε ο Πρωθυπουργός μας σε ερώτηση που του τέθηκε στη Συνέντευξη Τύπου στη Θεσσαλονίκη, στα πλαίσια της 75ης ΔΕΘ.

Παραθέτω τα σχετικά αποσπάσματα:

Π. ΣΩΚΟΣ («ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ»): «Κύριε Πρόεδρε, παρουσιάσατε και χθες και προ ολίγου, μια αισιόδοξη εικόνα για τη μείωση του ελλείμματος. Όμως υπάρχει μια υστέρηση εσόδων της τάξης των 3.2 δις ευρώ, η ύφεση βαθαίνει με ρυθμό 3,7, ανάπτυξη δεν υπάρχει.

Όλα αυτά σημαίνουν ότι για να πιάσετε το στόχο της μείωσης του ελλείμματος το 2010, που έχετε θέσει, πρέπει να πληρώσουν και πάλι αυτοί που δεν φταίνε για την κρίση και οι οποίοι, σύμφωνα με αυτά που λέγατε προεκλογικά, δεν θα πλήρωναν.
Την ίδια στιγμή, επειδή είπατε και για "μετρολογία", ακούμε ότι η "τρόικα" έρχεται αύριο και θα ζητήσει ένα νέο σχέδιο περικοπής των μισθών. Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, θα οδηγηθούμε σε αδιέξοδο, γιατί οι μισθωτοί και οι εργαζόμενοι δεν έχουν να πληρώσουν.
Το ερώτημά μου είναι, μήπως η λύση της αναδιάρθρωσης του χρέους πλέον είναι πιο κοντά από κάθε άλλη φορά; Σκέφτεστε και με ποιες προϋποθέσεις να προχωρήσετε σε αυτή την έξοδο;»

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Θα ξεκινήσω από το τελευταίο που είπατε. Η λογική της αναδιάρθρωσης του χρέους, ουσιαστικά δηλαδή το να είχαμε πει κάποια στιγμή ότι προχωράμε σε στάση πληρωμών, θα ήταν καταστροφική για την οικονομία μας, για την αξιοπιστία μας, για το μέλλον μας. (…) (…)
Σε ό,τι αφορά τα νέα μέτρα και πάλι να σας πω: δεν υπάρχουν νέα μέτρα.
(…) (…)
Δεν έχω ακούσει τίποτα για νέα περικοπή μισθού.
Αν εσείς έχετε κάποια πληροφόρηση, εγώ πάντως τέτοια πληροφόρηση δεν έχω.

Γι' αυτό λέω προσοχή στο τι λέμε και τι κλίμα δημιουργούμε.»

Η γλώσσα λανθάνουσα λέει την αλήθεια! Ώστε ο Πρωθυπουργός μας "ακούει" το τι θα μας συμβεί από άλλους. "Πληροφορείται" από τρίτους και αυτός, όπως κι εμείς! Αντί να σκέπτεται, να διαβουλεύεται με τους υπουργούς του και με την Τρόικα και ν’ αποφασίζει τελικά ο ίδιος για τις τύχες μας, εγκρίνοντας ή απορρίπτοντας τις προτάσεις που πέφτουν στο τραπέζι, αντί δηλαδή σαν Πρωθυπουργός της χώρας να έχει τον πρώτο και τελευταίο λόγο για τα επώδυνα και άδικα, όπως ο ίδιος ομολογεί, μέτρα που παίρνει η κυβέρνησή του για να σώσει την πατρίδα, περιμένει να πληροφορηθεί από άλλους! Άλλοι αποφασίζουν και απλά τον πληροφορούν!

«Δεν έχω ακούσει τίποτα για νέα περικοπή μισθού»!
«Εγώ πάντως τέτοια πληροφόρηση δεν έχω»!

Οποία κατάντια! Ο δημοκρατικά εκλεγμένος Πρόεδρος της Κυβέρνησης της χώρας μας να περιμένει να πληροφορηθεί από άλλους για το τι περιμένει το λαό του. Για τέτοια απεμπόληση της εθνικής μας κυριαρχίας μιλάμε.

Προσέξτε, δεν είπε, «Δεν θα επιτρέψω κάτι τέτοιο, έχω θέσει κόκκινη γραμμή.»

Είπε απλά ότι δεν είχε πέσει στο αυτί του τέτοια είδηση! Άλλωστε, σε άλλη ερώτηση είχε πει: «Όσο πηγαίνουμε καλά, δεν χρειάζεται κανένα νέο μέτρο.» Κι αν δεν πάτε καλά, όπως δεν πάτε μέχρι τώρα, Πρόεδρε;

Ίσως κάποιοι ισχυριστούν ότι η απάντηση του Πρωθυπουργού είχε ειρωνικό τόνο. Δεν νομίζω. Αν δεν ήταν αυθόρμητη και ειλικρινής, τότε ήταν διπλωματική, ώστε να παραμένει η πόρτα νέων μέτρων ανοιχτή. Άλλωστε η ερώτηση ήταν τόσο σοβαρή που δεν σήκωνε ειρωνική απάντηση. Εκείνο που χρειαζόταν ήταν μια ξεκάθαρη και κατηγορηματική δήλωση ότι δεν θα επέτρεπε νέες περικοπές μισθών και συντάξεων. Ότι η κυβέρνηση θα έκοβε το λαιμό της να πάμε καλά.

Κατά τ’ άλλα, μετά τις θερινές διακοπές, τον ανασχηματισμό και τη ΔΕΘ, ο Γιώργος επιστρέφει στα πολυήμερα ευρωπαϊκά και υπερατλαντικά ταξίδια του, πράγμα που είναι και ο βιότοπός του, δηλαδή η κύρια ασχολία του ως προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Εκεί επιδίδεται σε διαλέξεις και συνεντεύξεις, κάνοντας προτάσεις για το πώς θα σωθεί η παγκόσμια οικονομία δια του Νεοφιλελεύθερου "Σοσιαλισμού". Μαθαίνω δε ότι στο εξωτερικό έχει πολλές συμπάθειες, χαίρει άκρας εκτίμησης και δεν αποκλείεται να τιμηθεί με περίοπτο διεθνές αξίωμα, όταν θα έχει αλλάξει εντελώς τα φώτα της Ελλάδας χωρίς, όπως λέει, να υπολογίζει το πολιτικό κόστος.