"Ψήφο εμπιστοσύνης από τις αγορές" έλαβε ο Κυριάκος Μητσοτάκης

Το ότι η Ελλάδα προσφέρει ακόμη θετική απόδοση αποτελεί για πολλούς επενδυτές ευπρόσδεκτη ευκαιρία. Ήταν η τρίτη απόπειρα έκδοσης ομολόγου από το τέλος του προγράμματος βοήθειας τον Αύγουστο του 2018. Οι αποδόσεις των ελληνικών κρατικών ομολόγων έχουν στο μεταξύ πέσει σε επίπεδα ρεκόρ.

Handelsblatt: Ψήφος εμπιστοσύνης στην Ελλάδα η έκδοση επταετούς ομολόγου.

Η "έξοδος" των στεναγμών

"Μεταμνημονιακή" εποχή με ληστρικά δάνεια και αποικιακούς όρους που αντιπροσωπεύει το Αγγλικό Δίκαιο!

Δεκαετές ομόλογο: Ληστεία του ελληνικού λαού με κυβερνητικές ζητωκραυγές! 

Τον  “κούκο αηδόνι” θα πληρώσει ο ελληνικός λαός την “έξοδο” της χώρας στις λεγόμενες αγορές με δεκαετές ομόλογο.

SOS!!! Η Ελλάδα σε πλήρες μνημονιακό αδιέξοδο...

Μας έχουν εγκλωβίσει σαν το ποντίκι στη φάκα! Με τη βοήθεια τις σάπιας πολιτικο-οικονομικής ολιγαρχίας, φυσικά...

4ο ΜΝΗΜΟΝΙΟ; ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ; Ή ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ;

 by Giwrgos Triantafyllopoulos 

"Τρεις κι ο κούκος" χθες στη Βουλή!

Ντροπή και αίσχος στους κοπανατζήδες χαραμοφάηδες βΟλευτές! Έτρεξαν εγκαίρως να πιάσουν το Μάη τούτη τη φορά... Να τη βράσω την κατ' επίφαση "δημοκρατία" σας!
Όταν αντέγραψα τη χθεσινή ομιλία του Υπουργού Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη από τα Πρακτικά της Ολομέλειας, την οποία ανάρτησα εδώ, δεν είχα οπτική εικόνα της Βουλής.
Προχωρώντας, όμως, στον επόμενο ομιλητή, τι νομίζετε ότι διαπίστωσα και οργίστηκα σφόδρα; Διαπίστωσα ότι η "Ολομέλεια" απαρτιζόταν από όλους κι όλους δύο βουλευτές και τον Υπουργό! Ναι, όπως το ακούτε!
Για το σοβαρότατο θέμα της διεθνούς οικονομικής τρομοκρατίας (τοξικά παράγωγα, short selling, γυμνά CDS, κλπ.) το οποίο ανέπτυξε ο ΥπΟικ - όχι διεξοδικά πρέπει να ομολογήσω - ενδιαφέρονταν μόνο δύο βουλευτές! Προφανώς οι υπόλοιποι τα γνώριζαν όλα...
Χαρά στο κουράγιο του Γιάνη Βαρουφάκη να μιλάει σε άδεια έδρανα!

OOPS! Foul του ΣΥΡΙΖΑ η επιλογή της Lazard

Ο Υπουργός Οικονομικών, Γιάνης Βαρουφάκης, ανακοίνωσε την ανάθεση στην εταιρεία χρηματοοικονομικών συμβούλων LAZARD του ρόλου του συμβούλου του Υπουργείου Οικονομικών σε θέματα δημοσίου χρέους και δημοσιονομικής διαχείρισης. 
Τυχαία άραγε η επιλογή ή επιβεβλημένη "άνωθεν”; 
Μήπως ο "δολοφόνος" επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος;  
Πάντως ο Ευάγγελος Βενιζέλος χάρηκε σφόδρα!

Από το Γραφείο Tύπου του ΠΑΣΟΚ εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση σχετικά με την επιλογή της Lazard:

 «Είδαμε ότι  ο νέος Υπουργός Οικονομικών κ. Βαρουφάκης επέλεξε ως σύμβουλό του για θέματα δημοσίου χρέους τη Lazard που είχε αξιοποιηθεί ως σύμβουλος του τότε Υπουργού, Ευάγγελου Βενιζέλου, και του ΟΔΔΗΧ  την κρίσιμη περίοδο των μεγάλων παρεμβάσεων στο χρέος (Ιούλιος 2011 – Μάρτιος 2012). Πρόκειται για μια πολύ καλή επιλογή.

Αφηνίασε η αντιπολίτευση για την έξοδο της Ελλάδας στις αγορές

Για άλλη μια φορά στην ελληνική φαυλοδημοκρατία, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τα εθνοκαταστροφικά πολιτικά μίση και πάθη που τα έχει πληρώσει ο ελληνικός λαός με συμφορές, δάκρυα και αίμα κατά τη διάρκεια της ιστορίας του. Σύσσωμη η αντιπολίτευση, μείζων και ελάσσων, δεν διέκρινε τίποτα θετικό στην επιτυχημένη έξοδο της Ελλάδας στις αγορές, η οποία σηματοδοτεί τη σταδιακή, έστω και βραδεία, απεξάρτησή μας από την Τρόικα και τα μνημόνια λιτότητας.

Ωστόσο, το αυτονόητο για τον κοινό νου είναι δυσνόητο για την αντιπολίτευση όταν της κλέβει ψήφους. Δυστυχώς, νυν και αεί και εις τους αιώνας, το ατομικό και κομματικό συμφέρον των πολιτικάντηδων τίθεται υπεράνω του εθνικού...

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης, και ιδιαίτερα η αξιωματική αντιπολίτευση που ισχυρίζεται ότι είναι έτοιμη να κυβερνήσει, δεν θέλουν τα χρήματα των αγορών. Ούτε όμως θέλουν τα χρήματα της Τρόικας, διότι αυτά συνεπάγονται μνημόνια λιτότητας. Φυσικά ούτε εγώ τα θέλω, διότι βογκάω να τα βγάλω πέρα με την πετσοκομμένη μου σύνταξη. Δεν έχω όμως να προτείνω κάτι καλύτερο, εκτός από το να... μαστιγωθούν όλοι οι φοροφυγάδες και να βρέξει μάννα εξ ουρανού.

Τι θέλουν άραγε; Μακάρι να ήξεραν κι αυτοί. Ίσως έχουν υπόψη τους να κόψουν ρευστό από τα…νταμάρια. Ίσως ευελπιστούν ότι με τσαμπουκά και τζάμπα μαγκιά θα κάνουμε τους δανειστές να μας προσκυνήσουν και να μας διαγράψουν όλα τα χρέη, δανείζοντάς μας εξ’ αρχής με μηδενικά επιτόκια.

Είναι τραγικό αυτό που συμβαίνει τούτη την ώρα στη χώρα μας. Και επειδή η ομόνοια χτίζει σπίτια και η διχόνοια τα γκρεμίζει, μου είναι δύσκολο να είμαι αισιόδοξη για το μέλλον. Ας όψεται η δημοκρατία, το πιο ακατάλληλο πολίτευμα για νοητικά καθυστερημένους και εις τα πολιτικά πάθη παραδομένους λαούς όπως ο ελληνικός.

Παραθέτω απόσπασμα από χθεσινό άρθρο του Έθνους, μπας και κάποιοι ανανήψουν από την πλάνη τους και δουν στην έξοδο στις αγορές κάτι, ελάχιστο έστω, θετικό...

«Το στοίχημα έπρεπε να κερδηθεί πάση θυσία δεδομένου ότι μια επιτυχημένη προσπάθεια εξόδου τις αγορές, αυτές τις αγορές που πριν από 4 χρόνια μας καταδίκασαν στα μνημόνια, θα έθετε τις βάσεις για την ομαλή ροή χρηματοδότησης της χώρας και την απεξάρτηση από τα δάνεια των εταίρων μας στην ΕΕ και το ΔΝΤ.

Το βράδυ της περασμένης Τετάρτης ο επικεφαλής του ΟΔΔΗΧ Στέλιος Παπαδόπουλος ενημέρωνε τον Γιάννη Στουρνάρα ότι διαγράφεται μια άνευ προηγουμένου επιτυχία.

Οι πρώτες ενδείξεις από τις προεγγραφές στο βιβλίο προσφορών έδειχναν όχι μόνο ότι υπήρχε πολύ μεγάλη ζήτηση για τα ελληνικά ομόλογα, αλλά κυρίως ότι αυτή προερχόταν από σοβαρούς επενδυτές οι οποίοι εμπιστεύονταν και πάλι την ελληνική οικονομία.

Την επομένη, με το άνοιγμα του βιβλίου προσφορών στις 11 ώρα Ελλάδος, οι ενδείξεις έγιναν βεβαιότητα αφού χιλιάδες επενδυτικές τράπεζες, ιδιώτες και ταμεία απ' όλο τον κόσμο προσέφεραν σε χρόνο-ρεκόρ πάνω από 20 δισ. ευρώ για να επενδύσουν ξανά στην Ελλάδα.

Το ενδιαφέρον των επενδυτών ήταν ισχυρό και ευρύ, κυρίως από το real money της Ηπειρωτικής Ευρώπης και μετά από τη Βρετανία και άλλες χώρες. Το 31% περίπου καλύφθηκε από την Ευρώπη εκτός Βρετανίας, το 47% στη Βρετανία και περίπου το 15% σε άλλες χώρες, ενώ περίπου το 7% της έκδοσης διανεμήθηκε σε επενδυτές της Ελλάδας.

Στο βιβλίο προσφορών υπάρχει ενδιαφέρον από διαχειριστές κεφαλαίων, ασφαλιστικές εταιρείες, συνταξιοδοτικά ταμεία, τράπεζες και άλλους επενδυτές.

Οι διαχειριστές κεφαλαίων αντιστοιχούν περίπου στο 49% της επενδυτικής βάσης.

Ακολουθούν τα επενδυτικά και ασφαλιστικά ταμεία που αντιστοιχούν περίπου στο 4%, τα hedge funds με περίπου 33% και οι τράπεζες με 14% αναφέρεται στην ανακοίνωση.

Το επιτόκιο έσπασε το ψυχολογικό φράγμα του 5%, σχεδόν τα όρια που δανειζόταν η χώρα τις καλές εποχές.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η τελευταία αποτυχημένη έξοδος το 2010 μας έδωσε επιτόκιο 6,1%, ενώ έναν χρόνο πριν, τον Αύγουστο του 2009 δανειστήκαμε με επιτόκιο 5,5% και τον Ιανουάριο του 2009 με επιτόκιο 5%…» ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΑΧΑΚΗΣ

Αποτάσση τω Σατανά της αναδιάρθρωσης; Αποτάσσομαι!

---Απετάξω τω Σατανά της αναδιάρθρωσης και πάσι τοις διαβόλοις αυτού;
---Απεταξάμην!
---Συντάσση τοις αγγέλοις της επιμήκυνσης του χρέους;
---Αν δεν συμπεριλαμβάνει σκληρότερους όρους, συντάσσομαι, αλλιώς… μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα…

Πολύς ντόρος γίνεται τελευταία για αναδιάρθρωση. Δε μας αφήνουν να πάρουμε ανάσα οι αθεόφοβοι εξαποδώ. Μας έχουν ζαλίσει τ’ αυτιά στα Δελτία Ειδήσεων για το τι είπε ο τάδε και τι είπε ο δείνα περί της αναδιάρθρωσης του χρέους της Ελλάδας. Μεγάλη πρεμούρα τους έχει πιάσει, κι αυτό κάτι μυρίζει. Προφανώς μυρίζει ψητό για κάποιους. Βλέπετε, ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται.
Δείτε το επόμενο video.



Κι ενώ κάποιοι στην Ευρώπη θεωρούν ότι μια ενδεχόμενη αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους θα κάνει "καλό" (σε ποιους άραγε;), ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος μας είπε ότι δεν πρέπει να πιάνουμε την κακιά λέξη στο στόμα μας διότι κάνει μεγάλη ζημιά! Δεν γνωρίζει άραγε ο κύριος Γ. Προβόπουλος τόσα πολλά για την οικονομία όσα κάποιοι άσπονδοι φίλοι μας στην Ευρώπη, ή μήπως θέλει το κακό της Ελλάδας ενώ οι έξω θέλουν τάχα το "καλό" μας;

Τελικά, παίδες, δε βλέπω να μας αφήνουν ήσυχους. Όσο η κυβέρνηση περαιώνει τις οφειλές των φοροφυγάδων, τόσο θα μας περαιώνουν με διάφορες μεθόδους οι δανειστές μας, λόγω κλονισμού της εμπιστοσύνης τους.
Για να δούμε λοιπόν τι είπε ο Γ. Προβόπουλος στην προχθεσινή συνέντευξή του στο Έθνος:

Γ. Προβόπουλος: «Πιστεύω ότι το πολιτικό και οικονομικό κόστος της αναδιάρθρωσης θα ήταν πολύ μεγαλύτερο από το βραχυχρόνιο κόστος της δημοσιονομικής προσαρμογής, που καλούμεθα να καταβάλουμε σήμερα. Η αναδιάρθρωση θα πυροδοτούσε ανεξέλεγκτες, αλυσιδωτές αντιδράσεις που θα άνοιγαν έναν νέο, μακροχρόνιο, κύκλο δυσπιστίας για το μέλλον της ελληνικής οικονομίας. Θα είχε επίσης άμεσες και σημαντικές αρνητικές συνέπειες για τα ασφαλιστικά ταμεία, τις τράπεζες και όλους όσοι κατέχουν κρατικούς τίτλους. Θεωρώ ότι ακόμη και η απλή συζήτηση περί αναδιάρθρωσης ζημιώνει τον τόπο.»

Σαφής και κατηγορηματική η απάντηση του κ. Γ. Προβόπουλου: Η αναδιάρθρωση δεν συμφέρει τη χώρα μας. Τελεία.

Καλύτερα νέα ήρθαν χθες από την Ευρώπη:



Και ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου; Τι λέει ο τσάρος του μνημονίου-μνημοσύνου για την αναδιάρθρωση; Ας δούμε τι είπε χθες στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία:

Ερώτηση: «Ειλικρινά», γράφει ο Κρούγκμαν, «δυσκολεύομαι να δω πώς η Ελλάδα μπορεί να αποφύγει μια αναδιάρθρωση του χρέους».

Απάντηση: «Ειλικρινά, απαντώ εγώ, μπορεί και θα το αποφύγει.»

Ερώτηση: «Πώς;»

Απάντηση: «Δημιουργώντας και διατηρώντας για αρκετά χρόνια πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 5%-6%, πετυχαίνοντας μεγάλες διαρθρωτικές τομές και αλλαγές που ανεβάζουν τον πραγματικό ρυθμό ανάπτυξης της οικονομίας πάνω από 2%, αλλά και με τη βοήθεια της επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής του δανείου των 110 δισ. και - ελπίζουμε - πιο ευνοϊκούς όρους χρηματοδότησης στο πλαίσιο των νέων ευρωπαϊκών αποφάσεων που θα παρθούν.»

Η Ελλάδα μπορεί και θα αποφύγει την αναδιάρθρωση του χρέους, είπε ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου. Αυτό το "θα αποφύγει" δεν μου φαίνεται τόσο ισχυρό. Θα προτιμούσα ν’ ακούσω: "η Ελλάδα αποκλείει κατηγορηματικά την αναδιάρθρωση κάτω από οποιουσδήποτε όρους." Θα μου πεις, ακόμη κι αν το έλεγε έτσι, θα ήμασταν σίγουροι ότι θα το τηρούσε; Εδώ έχει διαψεύσει τον εαυτό του τόσες και τόσες φορές! Ποιος μπορεί να έχει εμπιστοσύνη στα λεγόμενά του;
Ας δούμε τι είχε πει σε πρόσφατη συνέντευξη στο MEGA:


Και πάλι δεν μας πείθει ο GPAPAK . Η απάντησή του ήταν πολύ χαλαρή. «Η Ελλάδα δεν σκέπτεται την αναδιάρθρωση.»
Δηλαδή δεν τη σκέπτεται σήμερα, αλλά δεν αποκλείεται να την αναγκάσουν να τη σκεφτεί αύριο, χτύπα ξύλο!

Έτσι χαλαρός να είσαι, κύριε Παπακωνσταντίνου, κι όταν μεθαύριο ξαναβγεί στην πιάτσα ο ΟΔΔΗΧ με καμία δημοπρασία εντόκων γραμματίων για να μαζέψει κάνα ψιλό, να μη μπορεί να μαζέψει ούτε σάλιο. Διότι ποιος νουνεχής θα πάει για μαλλί όταν κινδυνεύει να βγει κουρεμένος; Ξυπνάτε, βρεεε!

Λοιπόν, τι άλλα νέα, κύριε Παπακωνσταντίνου; Έμαθα ότι επεκτείνεις την περαίωση και σε άλλους τυχερούς, με ακίνητη περιουσία πάνω από 400.000€, διότι σαν σοσιαλιστική κυβέρνηση που είστε (σοσιαλιστική χούντα σας λένε οι κακές γλώσσες) δεν θέλετε να μείνει κανένα λαμόγιο παραπονεμένο. Ε ρε γλέντια οι απατεώνες!

Λοιπόν, έχω μια ιδέα! Να καταργήσεις τους φορολογικούς ελέγχους εντελώς, κι από δω και πέρα να δουλεύεις μόνο με περαιώσεις! Κάλιο ψίχουλα και στο χέρι παρά καρβέλια και καρτέρει. Έτσι δεν είναι; Το γοργόν και χάριν έχει, λέει η παροιμία. Έτσι κι αλλιώς περαιωμένοι είμαστε, και οι τοκογλύφοι δανειστές δε βλέπουν την ώρα και τη στιγμή ν’ αρχίσουν τις κατασχέσεις νησιών μας, τη μία μετά την άλλη, κούφια η ώρα που τ' ακούει!

Μάλιστα, άκουσα ότι πολλοί κάτοικοι νησιών σε άγονες γραμμές θα το χαρούν κιόλας. Θα δουν κι αυτοί άσπρη μέρα! Εδώ που τα λέμε, έχουν άδικο; Μερικοί δε βλέπουν ούτε καράβι, ούτε γιατρό, ούτε δάσκαλο, ούτε παπά, ούτε διάκο. Ε; Τι λες; Καλή ιδέα και πολύ σοσιαλιστική δεν είναι; Γιατί δηλαδή να είμαστε μοναχοφάηδες και να θέλουμε όλα τα νησιά δικά μας; Εδώ οι άνθρωποι μας δάνεισαν τοκογλυφικά 110 εκατομμύρια ευρώ κι εμείς τσιγκουνιές θα κάνουμε; Δεν είναι σωστό παιδιά! Άλλωστε, χωρίς κατασχέσεις τι νόημα θα είχε η άνευ όρων παραίτηση από την ασυλία που υπογράψατε, ωρέ προδότες;

Άντε, λοιπόν, και εις άλλη χαριστική περαίωση με υγεία! Μαθαίνω ότι οι φοροφυγάδες της Επικράτειας ετοιμάζονται να σας απονείμουν το Μεγαλόσταυρο της Περαίωσης. Βρε μπας και υπάρχει "Αγία Περαίωση" στο εορτολόγιο της Ορθοδοξίας και μου διαφεύγει; Για ψάξτε το κι εσείς οι θρησκόληπτοι. Κι αν δεν υπάρχει, μπορούν να την εφεύρουν εκεί πάνω στο Άγιο Όρος, και να σκαρφιστούν και το βίο της Αγίας Περαίωσης, πώς άγιασε, πώς μαρτύρησε, κλπ. Πρώτη φορά θα είναι; Εδώ επινόησαν τον Άγιο Φανούριο εκ του μηδενός και στην Περαίωση θα κωλώσουν;

Βρε τι κατάρα είναι αυτή που έπεσε πάνω στη φυλή μας; Ποιος θα μας εξορκίσει από τούτο το κακό που φέραμε πάνω μας;

Προστέθηκε στις 25/1/2011

Ήταν πράγματι αναπόφευκτο το "Μνημόνιο";

Μελετώντας τη χθεσινή συνέντευξη Τύπου του Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη, στάθηκα ιδιαίτερα στην κάτωθι δήλωσή του.
George Papandreou: «Διότι δεν μιλάμε για μια επιλογή μεταξύ ενός παραδείσου και του μνημονίου. Μιλάμε για μια επιλογή μεταξύ της χρεοκοπίας και του μνημονίου. Αυτή ήταν η επιλογή.»

Από το Δεκέμβριο του 2009, βλέποντας τον ΓΑΠ να φλερτάρει απροκάλυπτα και επικίνδυνα με το ΔΝΤ, ανάρτησα για το θέμα κάμποσα άρθρα στο παρόν ιστολόγιο, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια – αιθεροβάμων γαρ! – να αποτρέψω το μοιραίο, ήγουν τη θηλιά στο λαιμό που θα μας έβαζε το ΔΝΤ. (Βλέπετε, το παίζω κι εγώ μικρομέγαλη... Χι, χι, χι!)

Επειδή χθες τέθηκε και πάλι το ερώτημα στον Πρωθυπουργό, θεωρώ χρήσιμο να παραθέσω χαρακτηριστικά αποσπάσματα από πρόσφατο εμπεριστατωμένο άρθρο του antinews με τον τίτλο: «Είναι "αναγκαίο κακό" το Μνημόνιο;»

«Όταν τον Οκτώβριο του 2009 ανέλαβε η νέα κυβέρνηση Παπανδρέου, κανένας δεν μιλούσε για "χρεοκοπία" της Ελλάδος. Βέβαια, η Τράπεζα της Ελλάδος και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προειδοποιούσαν ότι το έλλειμμα πήγαινε να ξεφύγει σε ποσοστά της τάξης του 10%, όμως είχαν ήδη ληφθεί κάποια μέτρα φορολογικού χαρακτήρα, ενώ και ο απερχόμενος πρωθυπουργός, Κ. Καραμανλής, είχε υπογραμμίσει την ανάγκη λήψης "σκληρών" μέτρων (που τώρα πια βέβαια μοιάζουν με χάδι, σε σύγκριση με τα όσα επέβαλε τελικά η κυβέρνηση Παπανδρέου) για να μην ξεφύγει το έλλειμμα (πάγωμα των μισθών στο δημόσιο τομέα κλπ.).
Ξαφνικά, λίγες μέρες μόλις μετά τις εκλογές, είδαμε το νέο πρωθυπουργό, Παπανδρέου, να μιλάει για οικονομία "στα πρόθυρα της χρεοκοπίας", για "οικονομία στην εντατική", για ασφαλιστικά ταμεία υπό κατάρρευση, ενώ υπουργοί του έμειναν στην ιστορία για εκφράσεις του τύπου "δεν υπάρχει σάλιο", "Τιτανικός" κλπ.

Ταυτόχρονα, ανακοινωνόταν ένα παραφουσκωμένο έλλειμμα ύψους 12,7%, καρπός πολιτικής απόφασης και υπερδιπλάσιο από το στόχο-εκτίμηση που είχε θέσει η προηγούμενη κυβέρνηση στο 6%. Όλα αυτά, παράλληλα με μια πρωθυπουργική ρητορική, που μιλούσε, εκ του μη όντος τότε, για μειωμένη εθνική κυριαρχία, δήθεν λόγω των οικονομικών συνθηκών.

Στην αρχή οι αγορές δεν αντέδρασαν. Λίγες εβδομάδες, ωστόσο, μετά την έναρξη της πρωθυπουργικής ρητορικής, ήρθε πρώτα ο οίκος Fitch (ο πλέον αναξιόπιστος και διαπλεκόμενος, σύμφωνα με την τραπεζική πιάτσα), να υποβαθμίσει την ελληνική οικονομία, επίσης, σε εκείνη την φάση, εκ του μη όντος. Με την υποβάθμιση εκείνη, η Ελλάδα τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας. Το spread άρχισε να ανεβαίνει και σταδιακά άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα δημοσιεύματα στο διεθνή τύπο που συζητούσαν το (απίθανο, τότε) ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Ελλάδας.

Εντωμεταξύ, ο νέος πρωθυπουργός συνέχισε να οργιάζει στο εξωτερικό, καταγγέλλοντας τους Έλληνες σαν συλλήβδην φοροφυγάδες, κλέφτες και λωποδύτες, καλλιεργώντας εντέχνως κλισέ που σε κάποιο βαθμό ήδη προϋπήρχαν. Αυτός βέβαια, θα τα έστρωνε όλα.
(...)
Μπήκε ο Ιανουάριος και το πράγμα με το ελληνικό έλλειμμα σοβάρευε όλο και περισσότερο. Η Ευρώπη ζήτησε επιτακτικά Πρόγραμμα Σταθερότητας και η κυβέρνηση εμφάνισε ένα πρόγραμμα ανάξιο λόγου, γεμάτο αοριστολογίες για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής.
Άρχισε τότε να τίθεται στα σοβαρά το ερώτημα του αν η Ελλάδα θα μπορεί να δανείζεται στο μέλλον.

Μπροστά σε αυτόν τον κίνδυνο, ο ΟΔΔΗΧ ήλθε σε προσυνεννόηση με ορισμένες μεγάλες τράπεζες που όρισε αναδόχους και εξέδωσε στις 25 Ιανουαρίου 2010 5ετή ομόλογα, μεγάλο μέρος των οποίων είχε συμφωνηθεί να καλύψουν οι τράπεζες-ανάδοχοι. Η κίνηση αυτή βοήθησε να ξεκινήσει καλά η δημοπρασία και, όταν είδαν οι αγορές ότι αγοράζονται τα ομόλογα, έσπευσαν όλοι να πάρουν ελληνικά ομόλογα! Κι εκεί που η κυβέρνηση ζητούσε 3 με 5 δις, της προσφέρθηκαν 25. Από αυτά πήρε τελικά τα 8.

Όσοι παρακολουθούσαμε την κατάσταση, πήραμε βαθιά ανάσα ανακούφισης. Η χώρα δεν θα χρεοκοπούσε, μπορούσε, ακόμη, να δανειστεί χωρίς πρόβλημα. Λογαριάζαμε όμως χωρίς τον ξενοδόχο. Μέτρα η κυβέρνηση δεν έπαιρνε. Έφτασε στο σημείο ο αρχηγός της αντιπολίτευσης να τους λέει από το βήμα της Βουλής "ξεκολλήστε και πάρτε μέτρα"! Το spread συνέχιζε να ανεβαίνει.

Κάποια στιγμή ήρθε η 3η Μαρτίου 2010 και ο ΓΑΠ πήρε τελικά κάποια όντως σκληρά μέτρα (πολύ σκληρότερα από αυτά που είχε "υποσχεθει" ο Καραμανλής), μειώνοντας δώρα και επιδόματα στους μισθούς. Ο κόσμος σοκαρίστηκε, αλλά τουλάχιστον το spread άρχιζε να πέφτει. Αμέσως μετά τα μέτρα έπεσε στις 287 μονάδες και προβλεπόταν στις 250-280 μονάδες για το επόμενο χρονικό διάστημα. Με επιμονή και σωστή διαχείριση, είναι βέβαιο ότι, σταδιακά, θα έπεφτε κι άλλο.

Ο ΓΑΠ όμως δεν μπορούσε να περιμένει να πέσει! Ήθελε "διεθνή στήριξη". Ξεκίνησε έναν μεγάαααλο και ένδοξο γύρο ("σώζει" την Ελλάδα) σε Ευρώπες και Αμερικές ζητώντας "στήριξη". "Στήριξη" για ποιο πράγμα. Διαλαλούσε στα πέρατα της οικουμένης ότι "δεν χρειάζεται χρήματα" και θέλει μόνον "στήριξη". Μα αφού το spread πέφτει άνθρωπέ μου, χάρη στα μέτρα που εσύ πήρες, τι άλλο θέλεις τώρα ως "στήριξη"; Μια χαρά τα καταφέρνεις μόνος σου.

Όταν όμως εκλιπαρείς για "στήριξη" είναι σαν να λες έμμεσα σε όλους, ότι δεν τα βγάζεις πέρα χωρίς να σε στηρίξουν. Κάπου εκεί το spread άρχισε να ανεβαίνει. Ήρθε και η φαιδρή ιστορία με την Κίνα και πήρε οριστικά την ανηφόρα.

Εκεί λοιπόν που παρακαλούσε για "στήριξη" και "πιστόλι πάνω στο τραπέζι" που"δεν το χρειαζόμαστε" αλλά "θέλουμε να υπάρχει", λήφθηκε με εκβιασμούς και πιέσεις η απόφαση της 25ης Μαρτίου από την Ευρώπη για "στήριξη" της Ελλάδας, για την περίπτωση που δεν θα μπορεί πια να δανείζεται από τις αγορές.

Κι αυτή η απόφαση δεν του άρεσε όμως τελικά του ΓΑΠ και άρχισε να θέλει να την τροποποιήσει. Όταν εξαιτίας αυτής της στάσης το spread άρχισε να παίρνει και πάλι την ανηφόρα, αμέσως μετά το Πάσχα, η κυβέρνηση άρχισε να ψάχνει για "βαθύ λαρύγγι", προσπαθώντας να πείσει τους ιθαγενείς ότι φταίει κάποιος άλλος και όχι ο ίδιος ο Παπανδρέου.

Και τότε φτάνει η 7 Απριλίου. Η ημέρα στην οποία η Τράπεζα της Ελλάδος απαγόρευσε, έμμεσα, το short selling, τοποθετώντας την κερδοσκοπική προθεσμία σε μία ημέρα, αντί για τρεις που ήταν επίσημα και δέκα που ήταν ανεπίσημα, μέχρι τότε: Το
σκάνδαλο Τ+10 μόλις είχε αποκαλυφθεί ευρύτερα! Πολλοί το ήξεραν ήδη από τότε που συνέβαινε.

Ήταν όμως πια αργά. Στις 23 Απριλίου και αφού το spread είχε ξεφύγει από κάθε έλεγχο, ο ΓΑΠ ανακοίνωνε την υπαγωγή της Ελλάδας στο "μηχανισμό στήριξης" με ρομαντικό background το λιμάνι του Καστελλόριζου.

Τι συμπέρασμα βγαίνει από όλα αυτά; Ήταν πράγματι "αναπόφευκτο" το μνημόνιο;

1) Τουλάχιστον μέχρι τις 25 Ιανουαρίου 2010, η Ελλάδα δανειζόταν χωρίς κανένα πρόβλημα. Ο ΓΑΠ επαίρεται γιατί βρήκε 110 δις και "έσωσε τη χώρα" (λέμε τώρα…), ενώ σε μία μόνον δημοπρασία, της 25ης Ιανουαρίου 2010, της είχαν προσφερθεί 25 δις χωρίς τους εξοντωτικούς όρους του μνημονίου.

2) Η καταστροφή της ελληνικής πιστοληπτικής ικανότητας ήταν μεθοδευμένη, συστηματική και σκόπιμη, από την πλευρά της κυβέρνησης. Η πρώτη σοβαρή ένδειξη ότι αυτό συνέβαινε ήταν το σκάνδαλο T+10. Όμως η προϋπάρχουσα κυβερνητική στόχευση για υπαγωγή στο ΔΝΤ ομολογήθηκε ανοιχτά από τον Υφυπουργό Οικονομικών Σαχινίδη («πρώτη επιλογή και μόνη που υπήρχε από τις 5 Οκτωβρίου και μετά»).

3) Δεν ήταν όμως δυνατόν να υπαχθούμε στο ΔΝΤ, εφόσον μπορούσαμε να δανειζόμαστε από τις αγορές. Συνεπώς, ήταν "αναγκαίο" να καταστραφεί πρώτα η ελληνική πιστοληπτική ικανότητα (εκεί αποσκοπούσε το σκάνδαλο Τ+10 και όλη η καταστροφολογική ρητορική) και μετά να ζητηθεί η υπαγωγή στο ΔΝΤ.

Σωστά λοιπόν χαρακτήρισε ο Στάθης τη συγκεκριμένη ενέργεια ως "εσχάτη προδοσία".
Όχι μόνον δεν ήταν αναπόφευκτη, αλλά ήταν, αντιθέτως, σκόπιμη.
Απομένει να απαντηθεί ένα ακόμη σοβαρό ερώτημα: Πώς, στο καλό, τόσος πολύς κόσμος δεν βλέπει αυτά τα προφανή και έχει πεισθεί ότι το Μνημόνιο ήταν "αναγκαίο κακό";»

Τα υπόλοιπα διαβάστε τα εδώ. Εγώ θα περιοριστώ απλά να πω ότι αν δεν πρόκειται περί εσχάτης προδοσίας τότε πρόκειται περί εσχάτης βλακείας, εξίσου επικίνδυνης, όταν πρόκειται για τον Πρωθυπουργό μιας χώρας.

ΩΧ! Τι μας βρήκε... Μήπως σα λαός το αξίζαμε;