Για τα άρθρα μου από τις 12 Μαΐου του 2022 μέχρι σήμερα, παρακαλώ επισκεφτείτε την ιστοσελίδα μου seferou-maria.gr. Σας ευχαριστώ πολύ.
ΖΗΤΕΙΤΕ ΚΑΙ ΕΥΡΗΣΕΤΕ: Για τα άρθρα από 12/05/2022 μέχρι σήμερα, μπείτε στο seferou-maria.gr
Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.
**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί. **"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει"Βίβλος **"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε." **"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων **"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν
Με αφορμή την πρόσφατη παραμόρφωση της πρόσοψης του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου από γκράφιτι, πολλά ερωτήματα ανακύπτουν επιτακτικά και ζητούν απάντηση. Ας μην κρυβόμαστε, το γκράφιτι είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο που πρέπει να μελετηθεί ως προς τα αίτια που το προκαλούν και τις επιπτώσεις του στο περιβάλλον και στον πολιτισμό.
Κατ' αρχήν πρέπει ν' απαντήσουμε αν το γκράφιτι είναι τέχνη ή απλά βανδαλισμός ξένης περιουσίας. Αν το συγκρίνουμε με πολλά έργα αφηρημένης τέχνης που κοσμούν εθνικές πινακοθήκες και κυβερνητικά γραφεία, θα έλεγα ότι και το γκράφιτι μπορεί να θεωρηθεί τέχνη, και μάλιστα συχνά ανώτερη από έργα κάποιων καλοπληρωμένων επωνύμων ζωγράφων...
Τι επιδιώκουν άραγε οι νεαροί καλλιτέχνες-βάνδαλοι;
Μήπως αυτοεπιβεβαίωση;
Μήπως αναγνώριση του ταλέντου τους από συναδέλφους-καλλιτέχνες εντός και εκτός της φυλής-συμμορίας τους;
Μήπως εκδίκηση εναντίον της κοινωνίας που τους αδικεί και δεν τους καταλαβαίνει;
Είναι άραγε το γκράφιτι μια κραυγή απόγνωσης, ένα εικαστικό κλάμα, για να τους προσέξουν οι νομοταγείς πολίτες;
Αφορμή για το άρθρο τούτο μου έδωσε το Email που έλαβα προχθές από ένα φοιτητή, ο οποίος μου έδωσε και πλήρη στοιχεία της ταυτότητάς του. Το παραθέτω αυτούσιο:
"Αγαπητή κυρία Σεφέρου καλησπέρα,
Μόλις διάβασα το άρθρο σας για το Όσλο και μόλις γύρισα από την (επίγεια) κόλαση την Αθήνα , συγκεκριμένα το κέντρο της. Πράγματι όπως είναι και το νόημα της λέξεως κολάζω, η Αθήνα και η 'Ελλάδα' είναι τιμωρία για όσους δεν έχουν πάρει διαζύγιο με την λογική. Δεν ξέρω αν έχετε επισκεφτεί κάποιο Ελληνικό Πανεπιστήμιο (και οι δύο λέξεις σε εισαγωγικά). Δυστυχώς η ασθένεια του Ελληνικού λαού είναι τόσο βαθεία και βαρειά που δεν τους ενδιαφέρει τους πολλούς που η Ελλάδα είναι η μοναδική 5-κοσμική χώρα στον κόσμο, κάτω από Αφρική , Ασία. Τελευταία πήγα 2 μικρές εκδρομές σε Ναύπακτο-Πάτρα και ορεινή Κορινθία και δυστυχώς και εκεί υπάρχουν σημάδια βαρβαρότητας. Επίσης έχω παρατηρήσει ότι έχει καταστραφεί η όποια νεολαία έχει απομείνει. Εσείς τι λέτε ότι φταίει ; Μπορείτε να μου εξηγήσετε ποιοί είναι αυτοί που έχουν γεμίσει όλη την Ελλάδα γκράφιτι αλλά και άλλα παρανοικά σχήματα ; Από την Πάτρα μέχρι τον Σταθμό Λαρίσσης ΟΛΑ τα τραίνα αλλά και σταθμοί κολώνες κλπ είναι όλα γραμμένα. Ποιός τα γράφει αυτά ; Γιατί ; Είναι έτσι και στην Ευρώπη ; Εγώ έχω ζήσει μόνο στην Αγγλία αλλά δεν ξέρω για την υπόλοιπη Ευρώπη. Σας παρακαλώ να με βοηθήστε να καταλάβω.
Ευχαριστώ
Παρασκευάς Κολοκοτρώνης "
Στην οπτική ρύπανση του graffiti είχα αναφερθεί και σε προηγούμενο άρθρο μου. Αυτά βέβαια συμβαίνουν και αλλού... Όμως σε καμία περίπτωση τούτο δε δικαιολογεί την αδράνεια της Ελληνικής Πολιτείας απέναντι στο οξύτατο αυτό πρόβλημα και τη σιωπηρή ανοχή και αδιαφορία των πολιτών μπροστά στο περιβαλλοντικό έγκλημα του graffiti που έχει καραγκιοζοποιήσει τη χώρα μας. Στην πρόσφατη επίσκεψή μου στις Σκανδιναβικές πρωτεύουσες, ομολογώ ότι δεν είδα πουθενά ρύπανση με γκράφιτι. Ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη, που όμως με προβλημάτισε καθώς έκανα την αναπόφευκτη σύγκριση με τη δική μας κατάντια.
Στο Λονδίνο υπάρχουν ειδικά sites των Δήμων (Borough) όπου κατατίθενται καταγγελίες και επεμβαίνει ειδική υπηρεσία καθαρισμού του graffiti. Υπάρχουν επίσης και εθελοντικές οργανώσεις. Παραθέτω εδώ μερικά από τα σχετικά links, μήπως ευαισθητοποιηθεί κάποιος από το Υπουργείο Πολιτισμού και ενεργοποιηθούν οι αρμόδιοι, ξεκινώντας μια πανελλαδική εκστρατεία κατά των βανδαλισμών μέσω του γκράφιτι. Δείτε παρακαλώ εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, και εδώ.
Όταν δεν υπάρχει στοιχειώδης σεβασμός της Εξουσίας προς τους πολίτες, τότε θα υπάρξουν εκείνοι που θα κάνουν την επανάστασή τους με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Και η οπτική ρύπανση με γκράφιτι είναι μια μορφή επανάστασης, παρόλα όσα λένε οι ρομαντικοί περί μορφής τέχνης. Διότι μόνο τέχνη δεν είναι να σκεπάζεις με γκράφιτι τις πληροφορίες δρομολογίων των λεωφορείων στις στάσεις. Είναι εκδίκηση κατά των συνανθρώπων σου, δικαίων και αδίκων, συλλήβδην.
Δεν αποκλείεται να υπάρχουν και σκοτεινά κέντρα που χρηματοδοτούν τους νεαρούς εραστές του γκράφιτι για να εξαθλιώνουν τις πόλεις ακόμη περισσότερο. Διότι τα σπρέι στοιχίζουν ακριβά, και ποιος άνεργος νέος έχει λεφτά για πέταμα;
Τα video που παραθέτω στη συνέχεια είναι τεκμήρια βαρβαρότητας και εκφυλισμού της τέχνης, πειστήρια έκπτωσης αρχών και αξιών, αποδείξεις παρακμής και κοινωνικής εξαθλίωσης, αναρχία και κακόβουλη αντίδραση, ξέσπασμα απελπισίας, έκρηξη της ψυχής από το ιδεολογικό κενό και την έλλειψη οραμάτων και προοπτικής, οργή κατά της διαφθοράς και των προκλήσεων της εξουσίας, όλα αυτά μαζί και όχι μόνο.
