Ο Α. Τσίπρας δεν ξεχνάει ποιος είναι, ποιους εκπροσωπεί και για ποιους παλεύει

Ομολόγησε ο αμετανόητος δημαγωγός, Α. Τσίπρας, ότι δεν εκπροσωπεί ούτε παλεύει για ολόκληρο τον ελληνικό λαό, για την Ελλάδα! Τι έτι χρείαν έχομεν μαρτύρων ότι υποθάλπει τα εμφυλιοπολεμικά σύνδρομα; Η τραγική ειρωνεία είναι ότι ο βίος και η πολιτεία του, η αποδοχή των ελκυστικών δώρων από τους "επάρατους" ολιγάρχες του κεφαλαίου, διαψεύδουν τις δήθεν αρχές και αξίες του ως "αριστερού".

Γιατί, όμως, η ΝΔ έχει ανεχθεί τη δαιμονοποίησή της από τις αυτοαποκαλούμενες "δημοκρατικές" και "προοδευτικές" δυνάμεις που στην πράξη έχουν κινηθεί δεξιότερα της Δεξιάς, εφαρμόζοντας τόσο ως ΠΑΣΟΚ όσο και ως ΣΥΡΙΖΑ τις πιο σκληρές νεοφιλελεύθερες πολιτικές; 

Οι αιτίες της ήττας του ΣΥΡΙΖΑ

Η «αριστερά» έχασε τα αυγά με τα πασχάλια, δολιχοδρομώντας και πελαγοδρομώντας μεταξύ των τοτέμ (Βελουχιώτης) και της πραγματικότητας (Κόκκαλης). 

Το παράδοξο συνεχίζει την πορεία του μέσα στο αδιέξοδο… 

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πιο ΔΕΞΙΑ και πιο ΥΠΟΥΛΗ ΔΕΞΙΑ από τη ΝΔ

Η ΝΔ δεν μπορεί να κάνει αυτά που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ, διότι θα ξεσηκωνόντουσαν και οι πέτρες... 

Η συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ. Διέξοδος… διάσωσης οι εκλογές

Ο Ελληνικός λαός τιμώρησε σκληρά τους αλαζόνες της «αριστερής» κυβερνητικής αλητείας: Τους αυθάδεις δημίους του, τα εκτελεστικά όργανα της διεθνούς χρηματιστηριακής μαφίας και του 4ου Ράιχ… 

Δελεαστικές παροχές εν όψει Ευρωεκλογών

Παροχές με ξένα κόλλυβα, φυσικά... Τα κόλλυβα της ακατάσχετα αιμορραγούσας μεσαίας τάξης συνταξιούχων και μη... 
Ωστόσο, μεταξύ μας τώρα, μπρος στα δώρα τι ειν' το κότερο;

Μάκης Βορίδης, ένα φίδι στον κόρφο του Αντώνη Σαμαρά!

Ιδού ο νέος "Ιούδας" της Νέας Δημοκρατίας: Μαυρουδής (όνομα και πράγμα) Βορίδης! Είναι ένας από τους πολλούς χαμαιλέοντες της πολιτικής! Εκμεταλλευόμενος την ισχνή πλειοψηφία του κυβερνητικού σχήματος, ξεσέλωσε προεκλογικά!

Μάκης Βορίδης: «Αν οι πολίτες αποδοκιμάσουν την κυβερνητική πολιτική, ο Αντώνης Σαμαράς δεν θα έχει τη νομιμοποίηση να διαπραγματευτεί την διευθέτηση του ελληνικού χρέους! Τι θα παριστάνει ο Σαμαράς; Τον δικτάτορα; Θα κάθεται εκεί είτε έχει την έγκριση των πολιτών είτε δεν την έχει;». 

Πισώπλατη, ε;  Με τέτοιους φίλους-φίδια τι χρειάζεσαι τους εχθρούς, Αντώνη Σαμαρά;
Λέτε να ονειρεύεται κι ο Μαυρουδής αρχηγιλίκι στη Νέα Δημοκρατία; Τέτοιο κακό να μη δούμε!

Ο Αλέξης Τσίπρας βιάζεται να κυβερνήσει για να... "καεί"

 

Ο Αλέξης Τσίπρας απαιτεί εκλογές εδώ και τώρα για να μας "σώσει"! Το ατύχημα είναι ότι η "μασκότ" του, ο 92χρονος Μανώλης Γλέζος που σάρωσε στις Ευρωεκλογές, θα βρίσκεται στην Ευρωβουλή διεκδικώντας τις γερμανικές αποζημιώσεις, κι έτσι δεν θα μπορεί ν' αναλάβει το Υπουργείο Οικονομικών για να κάνει το θαύμα του με τις αλχημείες που μόνο εκείνος γνωρίζει. Άμα δε σε θέλει...

Θυμάστε τον εφιάλτη Γιωργάκη Παπανδρέου ο οποίος, κάνα δυο μήνες μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2007, που διεξήχθησαν στις 16 Σεπτεμβρίου και έδωσαν τη νίκη στη Νέα Δημοκρατία με Πρόεδρο τον Κώστα Καραμανλή με ποσοστό 41,84% και 152 έδρες, ζητούσε επίμονα εκλογές με το σύνθημα "ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε";  
Θυμάστε που ο ΓΑΠ είχε ξεσηκώσει και τις πέτρες...

Το φαινόμενο "Χρυσή Αυγή" χωρίς παρωπίδες

 

Το τελευταίο πράγμα που θα περίμενε το πολιτικο-μιντιακο-δικαστικό σύστημα της χώρας μας από μια οικονομική εφημερίδα, τη bankingnews.gr, είναι ένα κολακευτικό άρθρο για τη Χρυσή Αυγή. Την ώρα που πολλοί κρυφοί θαυμαστές και οπαδοί της Χρυσής Αυγής τραυλίζουν μπροστά στους δημοσκόπους, λέγοντας "ουκ οίδα τον άνθρωπο", η bankingnews.gr τολμά και μας αφήνει κατάπληκτους, γράφοντας τα εξής σε σημερινό της άρθρο:

«Γιατί η Χρυσή Αυγή θα είναι ο μεγάλος νικητής των ευρωεκλογών; 
- Μια ανάλυση που πρέπει να διαβάσετε χωρίς παρωπίδες

Ευρωεκλογές με παροχολογία ως οιονεί εθνικές εκλογές;

Η βάρβαρη προεκλογική φιέστα έχει φουντώσει για τα καλά, και αν ερχόταν ξαφνικά κάποιος από άλλο πλανήτη θα νόμιζε ότι πρόκειται για εθνικές εκλογές κι όχι για ευρωεκλογές. Για τέτοια "δημοκρατική" παράνοια μιλάμε! 
Η  αξιωματική αντιπολίτευση έχει μπει επιθετικά στο κλίμα της παροχολογίας -  αφού λεφτά υπάρχουν, ενώ πλεόνασμα δεν υπήρχε! - λες και την επομένη των ευρωεκλογών θα σχηματίσει κυβέρνηση. Κοντολογίς, η "δημοκρατία" μας είναι ΑΡΡΩΣΤΗ! Δεν το πήρατε ακόμη χαμπάρι;
Παραδοσιακά στις ευρωεκλογές οι πολίτες ψήφιζαν χαλαρά,

ΣΥΡΙΖΑ: ήξεις αφήξεις ουκ εν τω ευρώ θνήξεις

Τι εννοεί ο "ποιητής" Αλέξης Τσίπρας; Μέσα στο ευρώ, αλλά καμία θυσία για το ευρώ! 
Εντός εκτός και επί τα αυτά, δηλαδή! Και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ! 
Τρέμε Ευρώπη! Έρχεται ο αλχημιστής Αλέξης να σας αλλάξει τον αδόξαστο! 
Ποιος είναι άραγε ο (δοξασμένος) αδόξαστος;

Αλέξης Τσίπρας χέρι-χέρι με Δημήτρη Δασκαλόπουλο-ΣΕΒ!

"Ευσεβείς πόθοι" και ευφάνταστα παραμύθια του Αλέξη Τσίπρα, πρόσχωμεν!

"Πρώτη πράξη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ θα είναι η ακύρωση του μνημονίου και ο τερματισμός της λιτότητας!" OLE, OLE! 
Δηλαδή, δηλαδή; Θα μου δώσεις πίσω, Αλέξη μ', ατόφια τη σύνταξη που είχα το 2009; 
Αυτό δεν εννοείς με την ακύρωση του μνημονίου και τον τερματισμό της λιτότητας; 
Διότι αν δεν μου δώσεις πίσω τη σύνταξή μου, πώς θα τερματιστεί η δική μου η λιτότητα, Αλέξη Τσίπρα; Θα συνεχίσω να φυτοζωώ. Κι όχι μόνον εγώ, αλλά και όλοι οι ομοιοπαθείς συνταξιούχοι, 70άρηδες, 80άρηδες και βάλε...

Δυστυχώς η απορία μου δεν κράτησε για πολύ διότι σύντομα ο εξ αριστερών δημοκόπος Τσίπρας διευκρίνισε τι εννοούσε με το τέρμα στη λιτότητα. Εννοούσε τέρμα σε περισσότερη λιτότητα. Δηλαδή σταθεροποίηση της σημερινής λιτότητας στα

Ηχηρότατο το ράπισμα της αποχής!

Χαστούκι, ε; Λέτε να τους έτσουξε, ή μήπως λόγω… παχυδερμίας το εξέλαβαν ως χάδι; 47,3% οι μη μασώντες και αποσχόντες! Δηλαδή κοντά στο ήμισυ του εκλογικού σώματος γύρισαν την πλάτη στο χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα. Κάποιοι από μας άρχισαν να ξυπνάνε και ν’ αντιδρούν, έστω δια της αποχής. Διακρίνω καλά ένα αμυδρό φως έντασης πυγολαμπίδας στο βάθος του σκοτεινού τούνελ, ή είναι παραίσθηση λόγω ζέστης; Όπως και νάχει το πράγμα, η τεράστια αποχή έστειλε πολιτικό μήνυμα. Το θέμα είναι πόσοι το έλαβαν και πόσοι θα θελήσουν να το αναλύσουν και να κάνουν την αυτοκριτική τους.

Αν κρίνουμε από τις μετά την καταμέτρηση των ψήφων δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών, ο Κ. Καραμανλής φαίνεται πως το έλαβε. Όπως είπε, «Το ποσοστό της αποχής είναι πρωτοφανές για τα ελληνικά δεδομένα. Και το ποσοστό αυτό εκφράζει το κεντρικό μήνυμα των Ευρωεκλογών. Εκφράζει τη δυσαρέσκεια των πολιτών από το χώρο της πολιτικής.»

Σωστά το καταλάβατε, κύριε Καραμανλή, απομένει τώρα σ’ εσάς να βρείτε σε τι οφείλεται αυτή η δυσαρέσκεια και τι πρέπει να κάνετε για να την ανατρέψετε, ή έστω να τη μετριάσετε. Προσωπικά πιστεύω ότι ως Πρωθυπουργός της τελευταίας πενταετίας είστε και ο μεγάλος υπεύθυνος αυτής της δυσαρέσκειας. Εδώ που τα λέμε, φτηνά τη γλιτώσατε. Με τον ορυμαγδό των σκανδάλων μέσα στα οποία είχε βουλιάξει η κυβέρνησή σας, με την έξαρση της βίας και της εγκληματικότητας στη χώρα μας, με την ανεξέλεγκτη εισροή λαθρομεταναστών επί των ημερών σας, και με την ακρίβεια και την αισχροκέρδεια στα ύψη – και γι’ αυτά δε σας έφταιξε η παγκόσμια οικονομική κρίση – εγώ θα περίμενα να πάρετε το πολύ κάνα 10%, αντί για το 32,29% που πήρατε. Αυτό, βέβαια, αν δεν υπήρχαν οι ψυχικά δεμένοι με το κόμμα σας, όπως άλλωστε υπάρχει και σταθερός αριθμός ψυχικά δεμένων - κοινώς προβάτων - με τ' άλλα παραδοσιακά κόμματα, που δε μετακινείται ούτε με σεισμό 10 ρίχτερ...

Είμαι περίεργη να δω τι θα κάνετε για να μετριάσετε το εις βάρος σας κλίμα στον ελάχιστο χρόνο που σας απομένει ως Πρωθυπουργός. Βέβαια, με 151 βουλευτές είστε κολοβός και δε μπορείτε να προχωρήσετε σε "καρατομήσεις". Είναι αυτό που λένε, πιάσε τ’ αυγό και κούρεψτο. Μπορείτε όμως να κάνετε κάτι σημαντικό διότι τώρα πλέον δε θα έχετε να φοβάστε το πολιτικό κόστος. Ο βρεγμένος το νερό δεν το φοβάται, λέει η παροιμία, κι εσείς, ως μούσκεμα μέχρι το λαιμό και χαμένος, δεν έχετε πλέον να χάσετε τίποτε άλλο.
Απομένει, λοιπόν, να τολμήσετε εκεί που μέχρι σήμερα ήσασταν αφάνταστα δειλός και αναποτελεσματικός. Βλέπετε έχουν και οι ήττες τις ευκαιρίες τους. Και δεν εννοώ ευκαιρίες για τη ΝΔ, αλλά για τον προδομένο λαό. Ποσώς μ' ενδιαφέρει η τύχη του κόμματός σας, για να μη γίνει και καμιά παρεξήγηση...

Εσείς, όμως, κύριε Γ. Παπανδρέου δε φαίνεται να πήρατε το ηχηρό μήνυμα της αποχής. Τουλάχιστον δεν ομολογήσατε κάτι τέτοιο με τις δηλώσεις σας, αν και η έκφρασή σας μαρτυρούσε κάποια υπολανθάνουσα απογοήτευση. Και γιατί με μια τόσο μεγάλη φθορά της κυβερνητικής παράταξης το κόμμα σας καρπώθηκε τόσο λίγο; Γιατί σε περιοχές όπου η ΝΔ έχασε περίπου 11%, το ΠΑΣΟΚ κέρδισε μόνο 1,5%; Δείτε εδώ. Αλήθεια, γιατί χάσατε περίπου 200.000 ψήφους σε σχέση με τις βουλευτικές εκλογές του 2007; Πάντως, καλού κακού, είπατε: «Μέχρι σήμερα παλέψαμε για την ψήφο του Έλληνα και μας την εμπιστεύτηκε. Από σήμερα παλεύουμε για την καρδιά και την ψυχή του, για την εμπιστοσύνη του.» Ομολογήσατε δηλαδή, εμμέσως πλην σαφώς, ότι ακόμη δεν έχετε κερδίσει την καρδιά, την ψυχή και την εμπιστοσύνη του Έλληνα! Αυτό σωστά το εννοήσατε...

Κύριε Παπανδρέου, το ότι ήλθατε πρώτο κόμμα στις Ευρωεκλογές, με διαφορά 4,34% από το δεύτερο, πρέπει να ερμηνευτεί και σε σχέση με όλα αυτά που προανέφερα. Και όταν ερμηνευτεί σωστά, πρέπει να οδηγήσει κι εσάς προσωπικά και το κόμμα σας σε περισυλλογή και αυτοκριτική. Κάτι λείπει από τις πολιτικές σας εξαγγελίες, που ομολογουμένως θύμιζαν εθνικές εκλογές. Σε κάποια σημαντικά προβλήματα που απασχολούν την κοινωνία, όπως φορολογία, οικονομία, αισχροκέρδεια, το μεταναστευτικό, θέματα δημόσιας ασφάλειας, εθνικά ζητήματα, κλπ., δεν έχετε πάρει ξεκάθαρη θέση. Δε μας είπατε συγκεκριμένα πώς θα τ' αντιμετωπίσετε και ποια θα είναι η πολιτική σας. Τ' αφήσατε όλα θολά και ομιχλώδη, όπως άλλωστε είναι και η οικογενειακή σας παράδοση.

Γέλασα πάντως, και σας ευχαριστώ γι’ αυτό, διότι θριαμβολογήσατε λέγοντας: «Αποδείξαμε ότι δεν υπάρχει ένα πολιτικό σύστημα, όπου όλοι είμαστε ίδιοι. Αποδείξαμε ότι σήμερα εκφράζουμε το νέο, το προοδευτικό και την ελπίδα. Ότι όλοι μαζί μπορούμε.» Μα καλά, θέλετε και τα λέτε κάτι τέτοια ή σας ξεφεύγουν; Με τρομάζετε στ’ αλήθεια! Δηλαδή κάθε φορά που ένα κόμμα κερδίζει τον αντίπαλο, και πριν ακόμη δοκιμαστεί στην πράξη, έχει αποδείξει ότι δεν είναι όλοι ίδιοι κι ότι εκφράζει το νέο; Δηλαδή το 2007 που κέρδισε για δεύτερη φορά σε εθνικές εκλογές η ΝΔ, εξέφραζε «το νέο, το προοδευτικό και την ελπίδα»; Ώστε δεν είσαστε όλοι ίδιοι! Και τότε γιατί σας εναλλάσσει κάθε τόσο ο λαός στην εξουσία, επιστρέφοντας εκεί που προηγουμένως έφτυνε; Επειδή δεν είσαστε όλοι ίδιοι;

Και κάτι άλλο που με απογοήτευσε από τη συμπεριφορά σας. Στις νίκες τους, κύριε Παπανδρέου, οι πολιτικοί αρχηγοί συνηθίζουν να είναι ενωτικοί και ευγενείς με τους χαμένους. Δε διδαχτήκατε τίποτα από τον Ομπάμα, ο οποίος στο λόγο που εκφώνησε στην ορκωμοσία του δεν είπε τίποτα εις βάρος του προκατόχου του, απεναντίας τον συνόδεψε ευγενικά μέχρι το ελικόπτερο; Εσείς όμως, που σαν γνήσιος Παπανδρέου έχετε την πόλωση για βιότοπό σας, στις δηλώσεις σας μετά τη νίκη του ΠΑΣΟΚ, είπατε μεταξύ άλλων: « Η καταδίκη της νεοσυντηρητικής ιδεολογίας και πρακτικής είναι πια γεγονός. Εδώ και καιρό, το ΠΑΣΟΚ ζητούσε εκλογές για να λυτρωθεί ο τόπος από πολιτικές που μας βουλιάζουν και μας προσβάλλουν όλους. Σήμερα, αυτό το αίτημα γίνεται λαϊκή απαίτηση.»

Έλεος, πια! Μην αρχίσετε αύριο το πρωί να μας κουδουνίζετε και πάλι τ’ αυτιά με το αίτημα άμεσων εκλογών! Μην αρχίσετε ξανά να κατασπαταλάτε τα χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου στις δημοσκοπήσεις. Αφήστε μας ν’ ανασάνουμε λίγο. Θα ’ρθει και η ώρα σας να "κυβερνήσετε". Γιατί βιάζεστε να καείτε κι εσείς μια ώρα αρχύτερα; Διότι κι εσείς θα καείτε με νομοτελειακή ακρίβεια, κύριε Παπανδρέου, ακόμη κι αν ο ίδιος είστε ο Άγιος Γεώργιος ο “Καστρίτης”. Τα τρωκτικά δεν έχουν χρώμα και είναι αόρατα. Βρίσκονται καλά κρυμμένα παντού μέσα στο Δημόσιο μπάχαλο, και δεν έχουν καμία πρόθεση να σταματήσουν τη νεοελληνική παράδοση της ρεμούλας και της μίζας. Ολόκληρο το σύστημα είναι σάπιο. Μη βιάζεστε, λοιπόν! Απολαύστε έστω για λίγο ακόμη την αίγλη του άφθαρτου (τρόπος του λέγειν, βέβαια, διότι κι εσείς συμμετείχατε σε αμαρτωλές κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ) και μελετήστε πώς θα καθαρίσετε, έστω επιφανειακά, την κόπρο του Αυγείου στη δημόσια ζωή της χώρας μας, όταν με το καλό ανεβείτε κι εσείς στον πολυπόθητο θρόνο της εξουσίας για να καείτε με τη σειρά σας.

Και κάτι ακόμη, πριν κλείσω το σύντομο μήνυμά μου σ’ εσάς τους αρχηγούς του εθνοκτόνου δικομματισμού. Θα μας πείτε πόσα χρήματα του Ελληνικού λαού ξοδέψατε για δημοσκοπήσεις, αφίσες, τηλεοπτικά σποτ, εκλογικά κέντρα, σημαιούλες, ντουντούκες, τραπεζώματα, μεταφορές ψηφοφόρων, κλπ; Δε νομίζετε ότι ο Ελληνικός λαός σας γνωρίζει πολύ καλά, τουλάχιστον εσάς τα παραδοσιακά κόμματα της νεοελληνικής συμφοράς, και δε χρειάζεται τις αφίσες και τ’ άλλα παραπλανητικά τεχνάσματά σας για να του θυμίσετε ποιοι είστε; Έχετε πολύ υποτιμήσει τη νοημοσύνη μας και δε σέβεστε τον ιδρώτα του ελληνικού λαού που κατασπαταλάτε χωρίς λόγο. Εξάλλου, με την άκρως πολωτική προεκλογική σας καμπάνια, αποτύχατε όλοι να μας δείξετε στην πράξη τι σημαίνει πολιτικό ήθος. Και χωρίς πολιτικό ήθος, πώς μπορούμε να ελπίζουμε σε κυβερνητικό ήθος;

Το ιλαροτραγικό πάντως είναι ότι, όπως συνέβη προεκλογικά έτσι και με τις μετεκλογικές τους δηλώσεις, οι πολιτικοί αρχηγοί "ξέχασαν" να μας πουν τι ακριβώς θα πάνε να κάνουν στην Ευρώπη οι νεοεκλεγέντες ευρωβουλευτές. Προφανώς αυτό δεν είναι σημαντικό να το γνωρίζει ο Ελληνικός λαός. Απλά όφειλε να πάει να ψηφίσει για κάτι που δε γνώριζε. Γι’ αυτό και το 47,3% τους έστρεψε την πλάτη.

Σήμερα ψηφίζω "παραλία"!

Ο κύβος ερρίφθη. Οι αμφιταλαντεύσεις μου κόπασαν. Τέρμα! Τέλος!
Σήμερα δε θα δώσω το παρόν στις "κάλτσες" όπως μου ζήτησε ο κ. Παπανδρέου. Σήμερα θα απέχω, κι ας μην είναι trendy! Όχι κυρία Συλβάνα Ράπτη, γουστάρω να είμαι ντεμοντέ, παρά να παίξω το παιχνίδι σας ώστε κάποιοι σαν και του λόγου σας να είναι trendy πηγαίνοντας στις Βρυξέλλες για Ευρωτουρισμό και με τη συνδρομή της ψήφου μου. Με τα γενικόλογα και τους αφορισμούς σας δε με πείσατε ότι πάτε στο Στρασβούργο να κάνετε κάτι σημαντικό για τη χώρα και το λαό της.

Όχι, κύριε Παπακωνσταντίνου, με το να στείλω και με την ψήφο μου κάποιους από το κόμμα σας για Ευρωτουρισμό δε θα σταματήσει ο κατήφορος της χώρας. Μπερδέψατε τις ευρωεκλογές με τις εθνικές εκλογές και τάζετε λαγούς με πετραχήλια λέγοντας ότι «Το ΠΑΣΟΚ έχει συγκεκριμένες προτάσεις για την οικονομική κρίση, για τη διαφάνεια στο δημόσιο βίο, για την αναβάθμιση της παιδείας, για την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, για την προώθηση της πράσινης ανάπτυξης.»

Και μη με φοβερίζετε κύριε Λαμπρινίδη ότι αν δεν πάω στις "κάλτσες" κάποιοι άλλοι θ’ αποφασίσουν για μένα. Έτσι κι αλλιώς, είτε πάω είτε δεν πάω, είτε πάμε όλοι στις "κάλτσες" είτε δεν πάμε, άλλοι αποφασίζουν για μας, χωρίς εμάς. Το έχω εμπεδώσει πια αυτό και το μόνο αξιοπρεπές που μπορώ να κάνω είναι να μην αυτοεμπαίζομαι συμμετέχοντας στη φαρσοκωμωδία των ευρωεκλογών για ν’ αποφασίζουν και να διατάσσουν κάποιοι με τις ευλογίες μου, χωρίς να με ρωτάνε.

Ούτε εσείς κυρία Γιαννάκου με πείσατε με τις αναλύσεις σας ότι η Ευρωβουλή αποτελεί σώμα διαβούλευσης για σοβαρές αποφάσεις. Εσείς δε μπορείτε να διαβουλευτείτε μέσα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο με τους ομοεθνείς σας, και μας λέτε ότι θα διαβουλευτείτε στο Στρασβούργο; Όταν είστε ανίκανοι να συζητήσετε πολιτισμένα στα τηλεοπτικά παράθυρα και σε χρόνο μηδέν ξεσπάτε σε σκυλοκαυγάδες, μας λέτε ότι θα διαβουλευτείτε στην Ευρωβουλή; Εσείς είστε στα μαχαίρια συναμεταξύ σας, κι όταν ο ένας θα ζητάει το άλφα για την Ελλάδα - αν βέβαια μπείτε στον κόπο να ζητήσετε οτιδήποτε - ο άλλος, απλά από κομματική εμπάθεια, θα το ακυρώνει. Σας έμαθα επιτέλους όλους…

Δυστυχώς, ούτε κι εσείς με πείσατε κυρία Ρόδη Κράτσα ότι το Ευρωκοινοβούλιο θα λύσει τα προβλήματα της καθημερινότητας. Αν ήταν αλήθεια, δε θα είχε φτάσει εκεί που έφτασε η ανεργία, δε θα μας απειλούσε η ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση, δε θα είχε εκτιναχθεί στα ύψη η εγκληματικότητα, δε θα οργίαζε η ακρίβεια και η κερδοσκοπία. Εκτός αν περίμενε η Ευρωβουλή να τα λύσει όλα αυτά μετά τις σημερινές εκλογές!

Και δε με πείθετε κύριε Πουπάκη λέγοντας ότι «Η αποχή από την κάλπη λειτουργεί μόνο υπέρ της γιγάντωσης και διαιώνισης των σημερινών προβλημάτων» και ότι τάχα «Έχουμε υποχρέωση όλοι μας να φέρουμε τις Βρυξέλλες πιο κοντά μας.» Τα προβλήματα που πρόσθεσε το κόμμα σας στη χώρα μας την τελευταία πενταετία δε θα τα λύσουν οι Βρυξέλλες όπως και δεν τα έλυσαν μέχρι τώρα. Ποιος τις εμπόδισε να το έχουν κάνει;

Όσο για εσάς κύριε Αγγουράκη, που ανήκετε σ’ ένα κόμμα που απορρίπτει και καταδικάζει κατά πάντα και δια πάντα την ΕΕ, δεν καταλαβαίνω τι ρόλο παίζετε που κατεβαίνετε στις Ευρωεκλογές. Προφανώς ακούσατε ότι εκεί πέρα υπάρχει πολύ ψητό και θέλετε κι εσείς να τσιμπολογήσετε κάνα μεζέ, για το καλό του ΚΚΕ προφανώς. Δει δη χρημάτων, και μακριά από σας η εφορία, όπως δήλωσε η κ. Παπαρήγα στο πρόσφατο γελοίο διακαναλικό debate για τις Ευρωεκλογές. Ζητάτε μαζική συμμετοχή και ενίσχυση του ΚΚΕ, έστω κι αν δε συμφωνούμε μαζί του, για ποιο λόγο; «Για να γίνει καταλύτης για την ανασύνταξη του εργατικού, λαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος.» (Η έρμη βελόνα του παλιού γραμμοφώνου έχει κολλήσει). Προφανώς κι εσείς μπερδέψατε τις Ευρωεκλογές με τις εθνικές εκλογές.

Κι εσείς κύριε Χουντή, υποψήφιε του κοκκινοπράσινου ΣΥΡΙΖΑ (λίγο απ’ όλα!), επίσης έχετε σύγχυση για ποιο λόγο τραβολογάτε το λαό στις κάλπες σήμερα. Μας είπατε ότι «Η άρνηση της συμμετοχής στις εκλογές, είναι σε τελική ανάλυση άρνηση της ίδιας της ιδιότητάς του, ως πολίτης.» Μεγάλος αφορισμός αυτός που είπατε, αλλά δε με μεταπείθει. Εγώ το βλέπω αλλιώς το πράγμα. Επειδή ακριβώς είμαι ενεργός πολίτης, δεν ανέχομαι άλλο τον εμπαιγμό και την προδοσία και επιλέγω την αποχή ως ένα είδος διαμαρτυρίας. Η δικαιολογημένη αγανάκτησή μου προς το πολιτικό σύστημα την οποία επικαλεστήκατε αφορά και το κόμμα σας. Κι εσείς στο ίδιο σάπιο πολιτικό σύστημα ανήκετε και μαζί με τους άλλους ψηφίζετε για τις αυξήσεις των παχυλών βουλευτικών αποζημιώσεών σας και τη βουλευτική ασυλία (ασυδοσία), η δε πολιτική σας, πολιτική των ανοιχτών συνόρων και της ανεξέλεγκτης λαθρομετανάστευσης, όπως και ο εναγκαλισμός του αναρχικού χώρου με τρομάζει.

Κυρία Τζαβέλλα, με τη δήλωσή σας ότι «Για τις ευρωεκλογές, πρέπει να επιλέγουμε ευρωβουλευτές και όχι κόμματα.», με οδηγείτε σε δύο συνειρμούς. Ή ότι ντρέπεστε για το κόμμα το οποίο σας τίμησε βάζοντάς σας επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου του, ή ότι σκέπτεστε να λειτουργείτε αυτόνομα και όχι σε συνεννόηση με το δεύτερο υποψήφιο του ΛΑΟΣ τον κ. Πλεύρη. Πολύ σωστά πάντως είπατε πως «Η αποχή δείχνει ότι ο πολίτης δεν εμπνέεται από την πολιτική. Καταδεικνύει έλλειψη οράματος.» Πραγματικά οι πολιτικοί δε μας έχουν εμπνεύσει μ’ ένα συλλογικό όραμα. Όταν το ένα κόμμα αντιμετωπίζει το άλλο ως λέπρα και μίασμα, πώς θα συνεργαστείτε στην Ευρώπη για το καλό της Ελλάδας;

Εσείς κύριε Πλεύρη, μας είπατε πώς «Σε κάθε περίπτωση η αποχή είναι βούτυρο στο ψωμί του δικομματισμού και όποιος δεν ψηφίσει να ξέρει ότι κάποιος άλλος θα ψηφίσει στη θέση του με την αναλογική αύξηση των ποσοστών όλων των κομμάτων.» Αυτός ο δικομματισμός σας έχει γίνει εφιάλτης όπως και σε όλα τα μικρότερα κόμματα. Όμως σας θυμίζω ότι πρόκειται για Ευρωεκλογές και όχι για εθνικές εκλογές, και ο δικομματισμός εδώ δεν παίζει. Εξάλλου, οι μαξιμαλιστικές σας θέσεις σε εθνικά θέματα, αν και σφόδρα επιθυμητές, δεν είναι ρεαλιστικές, και επομένως δεν έχουν προοπτική υλοποίησης όσους ευρωβουλευτές κι αν στείλει ο ΛΑΟΣ στο Στρασβούργο.

Όσο για σας, κύριε Μάνο, που σας αναγνωρίζω ότι μιλήσατε αμιγώς για την ΕΕ, με φοβίσατε δηλώνοντας πως ελπίζετε ότι θα επικυρωθεί τελικά η συνθήκη της Λισσαβώνας και θα περιοριστούν τα εθνικά βέτο, ενώ θα ισχύσει ο κανόνας της πλειοψηφίας! Δηλαδή χαράς ευαγγέλια για τα Σκόπια και την Τουρκία! Επαίρεστε δε ότι έχετε τις πιο προωθημένες θέσεις για την οικοδόμηση μιας ενιαίας Ευρωπαϊκής πολιτικής, και μας λέτε πως «η Ευρώπη έχει αποδείξει ότι μπορεί να "σπρώξει" την Ελλάδα σε μια σειρά τομείς, όπου οι δικές μας αδράνειες είναι ακόμα ισχυρές.» Ώστε λοιπόν η Ευρώπη θα σπρώξει για να βγούμε από τα χάλια μας; Η Ευρώπη θα στείλει την αστυνομία της για να περιοριστεί η εγκληματικότητα στην Ελλάδα; Η Ευρώπη θα πατάξει την αισχροκέρδεια και τη φοροδιαφυγή που είναι τα παραδοσιακά χούγια του Έλληνα; Η Ευρώπη θα καταργήσει τα λαμόγια που μας πίνουν το αίμα; Πολλές αρμοδιότητες αποδίδετε στην Ευρώπη κύριε Μάνο, δε νομίζετε;

Τελικά, εσείς κύριε Τρεμόπουλε, με τις «φρέσκιες απαντήσεις και οπτικές» που φέρνετε, επιτρέψτε μου να πω ότι με τρομάζετε. Ναι μεν καλά τα λέτε για την Οικολογία και την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά όταν καταπιάνεστε με εθνικά θέματα και ισχυρίζεστε ότι η Ελλάδα έχει τεράστιο έλλειμμα στα δικαιώματα, με πιάνει τρεμούλα. Στο μόνο που εγώ δε βλέπω έλλειμμα είναι στα δικαιώματα των λαθρομεταναστών και των μειονοτήτων.

Στο κόμμα του ΠΑΜΜΕ, που περιέργως δεν το περιέλαβε το in.gr στην πρόσκλησή του, έχω ήδη αναφερθεί σε προηγούμενο άρθρο μου.

Πείτε μου λοιπόν, ποιον θα ψήφιζα αν προσερχόμουν στην κάλπη σήμερα, αφού δεν εγκρίνω κανένα κόμμα; Εξάλλου το μη χείρον δε θεωρώ πως είναι και βέλτιστο. Ή μήπως θα ήταν καλύτερο να στηνόμουνα με τη ζέστη στις ουρές για να ρίξω λευκό ή άκυρο; Γι’ αυτό και για χίλιους άλλους λόγους ψηφίζω αποχή, ψηφίζω "παραλία". Αυτόν τον τρόπο επιλέγω για να στείλω κι εγώ το μήνυμά μου και τη διαμαρτυρία μου για την πλύση εγκεφάλου που μου έχουν κάνει τα διαπλεκόμενα τηλεοπτικά κανάλια τους τελευταίους δέκα μήνες με τις μαγειρεμένες δημοσκοπήσεις επί δημοσκοπήσεων τρεις φορές την ημέρα. Αντί οι υποψήφιοι να εξηγήσουν στον Ελληνικό λαό μέσα από την κρατική τηλεόραση, χωρίς επιπλέον δαπάνες, τι θα κάνουν στην Ευρωβουλή, αντί να μας ενημερώσουν ποια προβλήματα θα προωθήσουν - κι όχι να τα λένε μέσω του in.gr την τελευταία στιγμή στα μουλωχτά, γενικώς και αορίστως, και για τους λίγους - αναλίσκονταν και καταναλίσκονταν σε τηλεοπτικούς σκυλοκαυγάδες και μας άλλαζαν τα φώτα στον αλληλομηδενισμό, στη σκανδαλολογία, τα σκανδαλοκουκουλώματα και τις "τυχαίες" αποδράσεις κακοποιών.

Επειδή, λοιπόν, οι πολιτικάντηδες δεν έμαθαν να σέβονται στοιχειωδώς τον πολίτη, επειδή το πολιτικό τους επίπεδο είναι ελεεινό και τρισάθλιο και θυμίζει κάφρους, επειδή μου υποτιμούν τη νοημοσύνη και με ραπίζουν κατά πρόσωπο με τα λόγια και τις πράξεις τους, επειδή κατασπατάλησαν, Κύριος οίδε πόσα, εκατομμύρια ευρώ του ελληνικού λαού για τηλεοπτικά σποτ, αφίσες, πινακίδες, εκλογικά κέντρα, τραπεζώματα και δημόσιες σχέσεις, δε θα προσέλθω σήμερα στις κάλτσες για να τους τιμήσω. Κι αν ακόμη υπήρχε τιμωρία για την αποχή, ευχαρίστως θα τη δεχόμουνα, παρά να παραβιάσω τη συνείδησή μου συμμετέχοντας στο απατηλό παιχνίδι της προκλητικής και αναποτελεσματικής ψευτοδημοκρατίας τους, δίνοντάς τους άλλοθι για τις με μαθηματική ακρίβεια επακόλουθες ανεπάρκειες, λαμογιές και μειοδοσίες τους.

Τώρα, αν με την αποχή μου κοντά στα ξερά καίγονται και κάποια χλωρά, ζητώ συγνώμη, αλλά έχω πλέον απορρίψει ολόκληρο το σάπιο πολιτικό σύστημα. Ας όψονται όλοι εκείνοι που το ευτέλισαν και το απαξίωσαν, βουλιάζοντας τη χώρα στη σημερινή της εξαθλίωση… Το σύνθημα «Ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε», θα είναι πετυχημένο μόνο εάν η αυτή η αλλαγή σημάνει επανάσταση ήθους στα κόμματα και στο λαό, και αποκατάσταση αρχών, αξιών, κοινής λογικής, εθνικής εγρήγορσης, συλλογικής συνείδησης, αλληλοσεβασμού και πνεύματος συνεργασίας και αλληλεγγύης. Ωστόσο, ακόμη κι αν τούτο το θαύμα επρόκειτο να συμβεί ποτέ, πάλι το ισχύον μοντέλο της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας που στηρίζεται στον ανταγωνισμό, τον κοινωνικό κατακερματισμό και την πόλωση θα το εξαχρείωνε σε χρόνο μηδέν. Βλέπετε το πρόβλημά του είναι εγγενές. (Κάτι εναλλακτικό προσπάθησα να διατυπώσω σ' ένα προηγούμενο άρθρο μου)

Γι’ αυτό επιμένω "παραλία" αντί να δώσω κι εγώ το παρόν στις "κάλτσες"…
Πάντως δηλώνω ότι αγαπώ όλους τους συγκατοίκους μου στο τρελλοκομείο "Η Ελλάς". Καλή ψήφο στους νομοταγείς!

Το σπουδαιογελοίον της Ευρω-debate

Καλό μήνα, σύντροφοι στην ταλαιπωρία! Σωτήριος μήνας ο Ιούνης του 2009, δεν παίζεται! Για όσους δεν ευτυχήσατε να παρακολουθήσετε την τηλεμαχία των κομματικών αρχηγών – ‘debate’ το λένε, για να μην καταλαβαίνουν οι πολλοί περί τίνος πρόκειται - η στιχομυθία του Μπόμπου με τη μαμά του θα σας διευκολύνει στις αποφάσεις σας στις 7 του Ιούνη.

- Μαμά, γιατί τον είπες τον Ιούνη “σωτήριο μήνα”;

- Ευχαριστώ για την ερώτηση παιδί μου! Στις 7 Ιουνίου ο δημοκρατικός ελληνικός λαός θα προσέλθει στις κάλπες για να ψηφίσει ποιους εκλεκτούς θα στείλει στο Στρασβούργο. Μεγάλο το διακύβευμα της κάλπης, παιδί μου!

- Τι θα κάνουν στο Στρασβούργο μαμά;

- Μην κάνεις αφελείς ερωτήσεις, βρε Μπόμπο! Πενταετή χρυσοπληρωμένο ευρωτουρισμό θα κάνουν οι άνθρωποι. Δε μάθατε στο σχολείο για την Ευρωβουλή;

- Τι να προλάβουν να μας πουν αφού το μισό χρόνο έχουμε κατάληψη;

- Άκου για να μαθαίνεις παιδί μου: στο Στρασβούργο είναι η έδρα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

- Α, ναι; Κι εγώ γιατί νόμιζα ότι η έδρα είναι στις Βρυξέλλες;

- Είναι και οι Βρυξέλλες. Πάνε κι εκεί για τουρισμό, όπως πάνε και στο Λουξεμβούργο, για να μην πλήττουν. Κατάλαβες; Ρίξε μια ματιά κι εδώ για να ξεστραβωθείς. Αυτά τα πράγματα είναι σημαντικά για το μέλλον σου και πρέπει να τα ξέρεις. Εκτός από τουρισμό, θα τους περισσέψουν και μπόλικα ευρώ για να φτιαχτούν. Δεν είδες ο Αλαβάνος τι περιουσία έκανε από τις επί εικοσαετία ευρωβουλευτικές αποζημιώσεις; Οι κακές γλώσσες τον φέρνουν ως έναν από τους πλουσιότερους Έλληνες Βουλευτές. Για διάβασε κι εδώ να δεις για τι ποσά μιλάμε και τι κομπίνες γίνονται. Γι’ αυτό όταν ανακοινώθηκαν τα ευρωψηφοδέλτια εκείνοι που μπήκαν σε εκλόγιμες θέσεις κατουρήθηκαν, με το συμπάθιο, από την χαρά τους.

- Δεν ξέρω αν κατουρήθηκαν, αλλά εγώ όσους είδα στην τηλεόραση γέλαγαν και τ’ αυτιά τους με τη σωτήρια είδηση. Εκείνη η κυρία του ΠΑΣΟΚ, πώς τη λένε, που μπήκε δεύτερη στο ευρωψηφοδέλτιο, έλαμπε από τη χαρά της. Ποτέ δεν την είχα δει πιο όμορφη!

- Κι εγώ να ήμουνα, θα ομόρφαινα με μια τέτοια είδηση, κι ας τάχω τα χρονάκια μου…

- Κι αφού τους στέλνουμε εκεί για τουρισμό, μαμά, τότε τι νόημα είχε το debate που με καθήλωσες ανήμερα της Αναλήψεως για να παρακολουθήσω;

- Σου είπα, το διακύβευμα είναι μεγάλο. Έπρεπε να κατατοπιστούμε ποιοι θα πρέπει με την ψήφο μας ν’ αναληφθούν στους ουρανούς του Στρασβούργου για να περάσουν τη χρυσή πενταετία τους. Γι’ αυτό και διάλεξαν την ημέρα της Αναλήψεως για το debate. Κατάλαβες;

- Μόλις τώρα αρχίζω να πιάνω το νόημα. Και τώρα καταλαβαίνω ότι η 7η του Ιούνη - ημέρα της Πεντηκοστής - διαλέχτηκε για να στηθούν οι κάλπες ώστε να έχουν οι Έλληνες ψηφοφόροι την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος ως προς τον ποιον σούπερ τυχερό θα σταυρώσουν ώστε στη συνέχεια ν’ αναστηθεί σε μια ζωή χλιδάτη και πριγκηπική. Σωστά είπες ότι το διακύβευμα της κάλπης είναι μεγάλο…

- Ακριβώς. Το ’πιασες επιτέλους το θέμα, και γι’ άλλη μια φορά με κάνεις υπερήφανη που είμαι μητέρα σου.

- Και καλά, αφού η υπόθεση των ευρωεκλογών είναι σκέτη ξεφτίλα, τότε γιατί με καθήλωσες να παρακολουθήσω κι εγώ το τηλεοπτικό debate;

- Να σου πω την αλήθεια παιδί μου, μέχρι που άκουσα το debate της περασμένης Παρασκευής, είχα κι εγώ τις αμφιβολίες μου. Νόμιζα πως πάνε στην Ευρωβουλή για να κάνουν κάποια σοβαρή δουλειά υποστηρίζοντας τα συμφέροντα της χώρας μας. Όμως, όταν διαπίστωσα ότι όλες οι στημένες ερωτήσεις περιστρέφονταν στη γνωστή εσωτερική αλληλοφαγωμάρα, αλληλομηδενισμό, και παραλογισμό, λες και στις 7 του Ιούνη ψηφίζουμε το νέο Πρωθυπουργό και τη νέα κυβέρνηση της χώρας, άλλαξα γνώμη. Κατάλαβα ότι οι Ευρωβουλευτές δεν έχουν κάποια εθνική αποστολή στο Στρασβούργο αλλά είναι απλοί τουρίστες.

- Τώρα που μου το εξήγησες, συμφωνώ μαζί σου, μαμά. Δεν άκουσα κανένα δημοσιογράφο να ερωτά τους αρχηγούς ποια θέματα που καίνε την Ελλάδα θα υποστηρίξουν στις Βρυξέλλες. Απεναντίας, όλες οι ερωτήσεις περιστρέφονταν στα σκάνδαλα, στα ελλείμματα, στους μετανάστες, στη φορολογία, στα επιδόματα, και άλλα εσωτερικά μας βάσανα που θα αφορούσαν μια συζήτηση για εθνικές εκλογές.

- Γι’ αυτό κι εγώ κατέληξα ότι στις 7 του Ιούνη ψηφίζουμε για τους ευρωτουρίστες της επόμενης πενταετίας. Έχω άδικο; Πες μου κι συ, βρε Μπόμπο μου, διότι ώρες-ώρες βγαίνω από τα ρούχα μου.

- Δίκιο, έχεις μαμά, σε καταλαβαίνω… Όμως σε παρακαλώ μη βγαίνεις από τα ρούχα σου διότι θα σε παρεξηγήσουν για οικολόγο. Δε θέλω στην οικογένεια τέτοια ρετσινιά. Δεν είδες το γράφουν οι bloggers για τον Τρεμόπουλο; Πω, πω, πω! Μ' έπιασε τρεμούλα!

- Καλά, θα προσέξω να μη βγω. Πες μου όμως τώρα πώς σου φάνηκαν οι ερωτήσεις των δημοσιογράφων; Τις βρήκες εύστοχες;

- Χα, χα, χα!

- Τι χα, χα, χα, χάχας είσαι; Πες μου συγκεκριμένα πράγματα.

- Εντάξει, ντε! Μη σπρώχνεις! Λοιπόν, ποιος είχε πει ότι οι μεγαλοδημοσιογράφοι είναι τα πρώτα μυαλά;

- Πάντως όχι εγώ παιδί μου. Κάπου αλλού θα το άκουσες. Πρόκειται μάλιστα για βλασφημία.

- Γέλασα, μαμά, με την πρώτη άσχετη όσο και αφελή ερώτηση του Σρόιτερ: «Θα ήθελα να σας ρωτήσω λοιπόν ευθέως: πόσα λάθη επιτρέπεται τελικά να κάνει ένας πρωθυπουργός. Δικαιούστε πλέον άλλα λάθη;»

- Κι εγώ απόρησα με την ερώτηση αυτή. Λες κι επρόκειτο για εθνικές εκλογές και ο Καραμανλής διεκδικούσε πάλι την Πρωθυπουργία!

- Αλλά και στην ουσία του, μαμά, το ερώτημα είναι βλακώδες και αόριστο. Εκτός κι αν το Σύνταγμα ορίζει σαφώς ότι ο κάθε πρωθυπουργός δικαιούται να κάνει πέντε λάθη, ή επτά, ή δέκα… Μήπως γράφει κάτι τέτοιο και δεν μου το έχεις πει;

- Μπόμπο! Σταμάτα τις βλακείες! Στις Δημοκρατίες τα λάθη που επιτρέπεται να κάνει ένας πρωθυπουργός είναι αναρίθμητα. Άλλωστε ο λαός μας είναι μεγαλόψυχος κι έχει αδύνατη μνήμη! Επιπλέον, δεν ψηφίζει με την κρίση και λογική αλλά με την εμπάθεια. Τα έχουμε ξαναπεί αυτά, μην τα επαναλαμβάνω. Πες μου τι άλλο σου έκανε εντύπωση;

- Ένα άλλο που μου έκανε εντύπωση ήταν ερώτημα επίσης του Σρόιτερ για την πρόσληψη μεταναστών με ελληνική ή ευρωπαϊκή υπηκοότητα στην Αστυνομία! Κοίταξε να δεις τι τον απασχολεί τον άνθρωπο! «Εξηγήστε μου κ. Πρόεδρε, γιατί ένας μετανάστης με υπηκοότητα είναι τόσο φοβερό να γίνει αστυνομικός;», ρώτησε ο Σρόιτερ τον Καρατζαφέρη. Τι λες κι εσύ μαμά;

- Τι να πω παιδάκι μου, η ερώτηση είναι για κλάματα. Ο ερωτών βρίσκεται εκτός τόπου, χρόνου και λογικής… Λες και δεν υπάρχουν Έλληνες άνεργοι να τους κάνουν αστυνομικούς…

- Μην κλαις μαμά, θα σε πουν ρατσίστρια! Ο Σρόιτερ είπε πως αν ο Αστυνομικός ήταν Μουσουλμάνος, «δεν θα έκανε την ανοησία να σκίσει το κοράνι ή τις προσευχές πριν λίγες μέρες στο κέντρο της Αθήνας.»

- Κι εγώ σου λέω, αν ο Αστυνομικός ήταν Μουσουλμάνος αποκλείεται να έκανε την ανοησία να σκίσει καποιανού τη Βίβλο, ή να σπάσει καμιά εικόνα της Παναγίας; Δηλαδή ο Μουσουλμάνος το θρήσκευμα μετανάστης είναι υπεράνω ανοησιών και μισαλλοδοξίας, και πρέπει να του εμπιστευθούμε την τάξη και την ασφάλεια της χώρας που οι Έλληνες αστυνομικοί δε μπορούν να μας εξασφαλίσουν λόγω ανικανότητας; Αυτό είναι το διακύβευμα των Ευρωεκλογών; Ή μήπως θα προσλάβουμε μετανάστες αστυνομικούς για να προσέχουν μόνο τους μετανάστες, ενώ οι Έλληνες αστυνομικοί θα προσέχουν μόνο τους Έλληνες;

- Πάντως, εγώ έχω μια υποψία ότι αν προσλαμβάνονταν μετανάστες αστυνομικοί κανένας Έλληνας δημοσιογράφος δε θα τους αποκαλούσε ποτέ «μπάτσους, γουρούνια, δολοφόνους», και θα έχαιραν άκρας εκτίμησης μεταξύ των μισελλήνων δημοσιογράφων, ό,τι και να έκαναν. Κι ούτε θα υπήρχε ποτέ κουκουλοφόρος αναρχικός να τους επιτεθεί με πέτρες και μολότοφ.

- Η υποψία σου είναι βεβαιότητα για μένα, Μπόμπο μου.

- Και τώρα που το θυμήθηκα, μαμά, άκουσες ποτέ κανένα μεγαλοδημοσιογράφο να διαμαρτυρηθεί όταν οι χούλιγκαν βεβηλώνουν εικόνες και ναούς;

- Όχι μόνο δε διαμαρτύρονται αλλά βρίσκουν πάντα δικαιολογίες για τέτοιες ιεροσυλίες εναντίον της Ορθοδοξίας.

- Πού θα πάει αυτή η κατάσταση μαμά; Φαίνεται πως πάμε για διάλυση.

- Λάθος, παιδί μου. Δεν πάμε για διάλυση. Όπως το διατύπωσε προχθές μια γνωστή μου, διαλυθήκαμε ήδη. Και γι’ αυτό το τραγικό αποτέλεσμα δούλεψαν φιλότιμα πρώτα οι ίδιοι οι Έλληνες-ανθέλληνες και κατόπιν τα ξένα κοράκια. Είδαν το πτώμα-Ελλάδα κι επέπεσαν να το καταβροχθίσουν. Διότι, όπως λέει και η Βίβλος, όπου το πτώμα εκεί και οι αετοί.

- Αμ, ο Ευαγγελάτος, μαμά; Είδες ερώτηση που έκανε;

- Για θύμισέ μου, Μπόμπο. Ίσως δεν την πρόσεξα.

- Είπε: «Αν ένας Έλληνας πολίτης μαθητής, μουσουλμάνος στο θρήσκευμα θα πρέπει να διδάσκεται, ζητώ την απάντησή σας, στο σχολείο τη θρησκεία που αυτός ασπάζεται και να κάνει κάθε πρωί την προσευχή που αυτός θα θέλει να κάνει. Αν θα πρέπει τα ελληνικά σχολεία να διδάσκουν στα θρησκευτικά μόνο το χριστιανισμό ή και τις άλλες θρησκείες των μαθητών που φοιτούν σε αυτά.»

- Βρε καψούρα που την έχουν με τους μετανάστες! Βρε τι φιλευσπλαχνία είναι τούτη; Ενώ στην πράξη έχει καταργηθεί σε πολλά σχολεία η πρωινή προσευχή, και γι’ αυτό κανείς δε διαμαρτυρήθηκε, ενώ πολλοί ζητούν ν’ απαγορευτεί η προσευχή και δια νόμου, ο κ. Ευαγγελάτος ευαγγελίζεται και προσευχή των Μουσουλμάνων. Κι ενώ το μάθημα των θρησκευτικών γίνεται προαιρετικό, ο κ. Ευαγγελάτος ευαγγελίζεται τη διδασκαλία του Ισλάμ στα σχολεία! Και γιατί όχι και του Βουδισμού, και του Ινδουισμού, και του αθεϊσμού και του κάθε ‘ισμού’, έστω κι αν υπάρχει κι ένας μαθητής που να τον ασπάζεται; Βρε κοίτα να δεις ποια ζωτικά προβλήματα συζητήθηκαν στο debate! Άντε τώρα να επανδρωθούν όλα τα σχολεία της χώρας με θεολόγους της κάθε θρησκείας κάτω από τον ήλιο! Γι’ αυτό επιμένω ότι οι μεγαλοδημοσιογράφοι είναι τα πρώτα μυαλά. Δηλαδή τα πρώτα αν μετράμε από την ανάποδη, για να μη γίνει καμιά παρεξήγηση.

- Μαμά, το ξέρεις ότι οι καλοί Μουσουλμάνοι προσεύχονται 5 φορές την ημέρα, και ακολουθούν συγκεκριμένο τελετουργικό στις προσευχές τους; Θα μπορούσε όλο αυτό το τελετουργικό να εφαρμοστεί στα σχολεία;

- Δε νομίζω, παιδάκι μου.

- Θέλουν λέει και δικό τους νεκροταφείο. Εσύ τι λες;

- Δεν έχω αντίρρηση, να τους το φτιάξουμε. Εδώ, όμως, δεν έχουν γίνει ακόμη κρεματόρια για την καύση όσων νεκρών το επιθυμούσαν, και ούτε υπάρχει αρκετός χώρος στην Αθήνα για να θάβονται οι Έλληνες, και γι’ αυτό τους ξεθάβουν κάθε τρία χρόνια, πράγμα που απαγορεύεται στο Ισλάμ. Δηλαδή τώρα που οι Μουσουλμάνοι θάβονται στα χριστιανικά νεκροταφεία τι παθαίνουν; Μολύνονται οι νεκροί από τους γκιαούρηδες (άπιστους), όπως υβριστικά αποκαλούν τους Χριστιανούς οι Μουσουλμάνοι τουρκικής προέλευσης και όχι μόνο; Αυτό δεν είναι ρατσισμός και μισαλλοδοξία εναντίον της χώρας που τους φιλοξενεί; Δεν έχεις ακούσει τη λαϊκή παροιμία που λέει: «Όχι όπως τα ήξερες, νύφη, αλλά όπως τα βρήκες»!

- Μαμά, φοβάμαι για το τι θα μας ξημερώσει. Άκουσα Μουσουλμάνο να λέει ότι το να σκίσει κάποιος το κοράνι είναι ασυγχώρητο αμάρτημα και ότι δικαιολογεί οποιαδήποτε αντίδραση, εξέγερση και καταστροφές, σαν εκείνες που έγιναν τις προάλλες στην Αθήνα και δεν τις στηλίτευσε κανένας δημοσιογράφος. Απεναντίας τις δικαιολόγησαν.

- Μπόμπο μου, σκέπτεσαι πολύ και καταλαβαίνεις πολλά, κι αυτό σου κλέβει τη χαρά και την παιδική ξεγνοιασιά. Όντως είναι επικίνδυνο πράγμα ο θρησκευτικός φονταμενταλισμός. Ευθύνεται για ποτάμια αίματος κατά τη διάρκεια της ιστορίας. Προσπάθησε, όμως, όσο μπορείς να ηρεμήσεις. Είμαστε ακόμη ζωντανοί στη σκηνή, κι αυτό μετράει πάνω απ’ όλα. Άντλησε δύναμη και φώτιση από μέσα σου, και μη δώσεις τόπο σε φανατισμό και μισαλλοδοξία. Να λες πάντα την αντικειμενική αλήθεια με θάρρος και να μη χάσεις ποτέ την επαφή με την κοινή λογική. Τίποτα περισσότερο δε μπορείς να κάνεις. Τα πράγματα έχουν δρομολογηθεί “άνωθεν” με τη συνδρομή των σύγχρονων γενίτσαρων και εφιαλτών.

- Μαμά, τι θα ψηφίσεις στις 7 Ιουνίου;

- Τι θα ψηφίσω; Δε σου είπα να μην κάνεις ανόητες ερωτήσεις;

- ΚΑΤΑΛΑΒΑ… Χα, χα, χα! Σε ποια παραλία θα με πας, μαμά;

- Όπου και να σε πάω την ίδια βρωμιά θ’ απολαύσεις παιδάκι μου…

- Θα μιλάει κανένας Ελληνικά εκεί που θα πάμε;

- Αυτό δε μπορώ να στο εγγυηθώ, Μπόμπο. Γιατί, θα σου λείψει το “μ@@@@ας”; Εσύ δε μου έχεις πει ότι βαρέθηκες ν’ ακούς τα ελληνόπουλα ν’ αποκαλούν το ένα το άλλο “μ@@@@α”;

- Μαμά, πότε πέφτει του αγίου Μα@@@α; Μεγάλη θα είναι η χάρη του, αφού τ’ όνομά του είναι τόσο δημοφιλές.

- Παιδί μου, ο άγιος Μα@@@ας γιορτάζει κάθε μέρα. Μη σου κάνει εντύπωση αυτό. Εκείνο που πρέπει να φοβάσαι είναι μήπως όταν μεγαλώσεις η χώρα σου δε θα ονομάζεται Ελλάδα, ούτε καν Γιουνανιστάν, όπως την αποκαλούν οι Τούρκοι, αλλά θα ονομάζεται επισήμως Μα@@κιστάν. Θα είναι άδικη η ονομασία;

- Μαμά, από τι προκαλείται η μαλάκυνση εγκεφάλου ενός λαού;

- Μα, από την πολλή μα@@@ία, προφανώς.

Να με συμπαθάτε αναγνώστες για το λεξιλόγιο. Τι να κάνω, χάλασα κι εγώ… Όμως, αν κάποιων γέλασε έστω λίγο το χειλάκι με αυτά που διάβασε, θα νιώθω δικαιωμένη. Κι όπως τελειώνω, μου ’ρθε στο στόμα το τραγουδάκι: «Να λες, δεν πειράζει, θα ’ρθει άσπρη μέρα και για μας...» (Αν γνώριζα πώς να προσθέσω ήχο στο μπλογκ, θα σας το τραγουδούσα κιόλας. Υπάρχει κανένας δάσκαλος εκεί πέρα;)

Κι όμως, μπορούμε να τους κόψουμε το “οξυγόνο”!

Σιγά, σιγά, μην τρομάζετε! Δε μιλάω για την κλασσική ευθανασία, αν και αυτό που προτείνω μπορεί να οδηγήσει και σε ευθανασία, αν δεν προκαλέσει επαναφορά συνείδησης. Σε ποιους, πώς; Λοιπόν, ακούστε, είχα μια απλή αλλά φαεινή ιδέα που, αν ποτέ μας "κάτσει", μπορεί να οδηγήσει στην αρχή του τέλους της φαυλότητας. Δε στοιχίζει τίποτα και είναι στο χέρι του καθενός να τη χρησιμοποιήσει. Όσο περισσότεροι από μας πιστέψουν στη "μέθοδο" και την εφαρμόσουν, τόσο το καλύτερο για όλους. Κι όχι μόνο δε στοιχίζει, αλλά δε χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις και πτυχία για να κόψει κανείς το "οξυγόνο" από εκείνους που δεν το αξίζουν.

Για να μη σας κρατάω άλλο σε αγωνία, ο λόγος για τους πολιτικούς μας, κατ’ ακρίβεια τους πολιτικάντηδές μας! Ναι, αυτούς που μια ζωή μας εμπαίζουν και μας ραπίζουν. Αυτούς που μας φτύνουν κατά πρόσωπο. Αυτούς τους λύκους που έχουν παχύ το δέρμα και άγριο το τρίχωμα, αλλά προεκλογικά εμφανίζονται πάντα με ένδυμα προβάτου. Τους γυρολόγους που, αντί να έχουν πάρει δρόμο και να έχουν κρυφτεί σε καμιά σοφίτα, ξαναβγαίνουν τώρα στη γύρα για να μας παραμυθιάσουν και πάλι, πουλώντας φύκια για μεταξωτές κορδέλες, ώστε να υφαρπάξουν την ψήφο μας.

ΚΟΨΤΕ ΤΟΥΣ ΤΟ "ΟΞΥΓΟΝΟ"-ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑ! Σταματήστε να τους χειροκροτείτε, να τους επευφημείτε, να κρατάτε να σημαιάκια τους, να σφυρίζετε τις ντουντούκες που σας μοιράζουν, να αλαλάζετε, να γιουχαΐζετε τον αντίπαλο! Σταματήστε οτιδήποτε τους κάνει να νιώθουν ήρωες και σπουδαίοι. Σταματήστε οτιδήποτε τρέφει τη ματαιοδοξία τους και φουσκώνει την αλαζονεία τους. Και σε τελευταία ανάλυση, σταματήστε να συρρέετε στις πλατείες για ν’ ακούσετε για μια ακόμη φορά τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα.

Αν δε σοβαρευτούμε εμείς, ούτε αυτοί θα σοβαρευτούν ποτέ. Αν δε συνειδητοποιήσουν πως έχουν να κάνουν με ώριμους πολίτες, ούτε εκείνοι θα ωριμάσουν. Αν δεν αντιληφθούν πως διαθέτουμε και μνήμη και κρίση θα καμώνονται κι εκείνοι πως δε θυμούνται το κακό παρελθόν τους. Αν δε γίνουμε οι αυστηροί και αδέκαστοι κριτές τους θα συνεχίζουν, ως συνήθως, τις ασυδοσίες τους και την καταλήστευση του Ελληνικού λαού.

Το έχω πει επανειλημμένως: και οι 300 είναι απαίσιοι. Έφτιαξαν νόμους για να μπορούν να παρανομούν και να παραμένουν στο δικαστικό απυρόβλητο, και κάθε τόσο όλοι μαζί ευλογούν τα γένια τους αυξάνοντας τις παροχές τους και τη βουλευτική τους «αποζημίωση»! Τόσο οι λύκοι-αρχηγοί, όσο και τα λυκόπουλα, για τον ίδιο σκοπό μπαίνουν στην πολιτική: για να πλουτίσουν και να ικανοποιήσουν τις ματαιοδοξίες τους. Άλλωστε, ακόμη και οι αρχηγοί των μικρότερων κομμάτων είναι πάμπλουτοι – πλην της κ. Παπαρήγα. Αλλά η τελευταία δεν πιάνεται διότι έτσι κι αλλιώς είναι εκτός τόπου και χρόνου.

ΚΟΨΤΕ ΤΟΥΣ ΤΟ "ΟΞΥΓΟΝΟ"! Δεν ξέρετε πόσο πονάει τον άνθρωπο η περιφρόνηση… Δε μπορείτε να φανταστείτε πόσο πληγώνει τη ματαιοδοξία του αρχηγού το να τον αγνοείς. Η απόρριψη είναι αιχμηρό εργαλείο. Οι ύβρεις και οι προπηλακισμοί δεν πονάνε τόσο όσο η περιφρόνηση και η απόρριψη. Ξέρετε τι είναι να πάει ο τάδε αρχηγός κόμματος σε μια επαρχιακή πόλη για να μιλήσει προεκλογικά και να μη βρει ακροατήριο, εκτός από πέντε-έξι συγγενείς και φίλους; Ξέρετε τι σοκ θα υποστεί; Για φανταστείτε το λιγάκι… Θα είναι ένα ηχηρό σιωπηρό μήνυμα: «Δε θέλουμε άλλα λόγια κι άλλες υποσχέσεις, ρε. Έργα ζητάμε. Ζητάμε μια αξιοπρεπώς αμειβόμενη εργασία, κοινωνική ειρήνη, ασφάλεια και προοπτική.» Τι λέτε; Δεν θα το πάρουν κάποιοι το μήνυμα ούτε έτσι;

ΚΟΨΤΕ ΤΟΥΣ ΤΟ "ΟΞΥΓΟΝΟ"-ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑ, ΤΩΡΑ! Δεν το αξίζουν! Μας έχουν όλοι προδώσει: Και οι πρώην και οι νυν, και οι ερχόμενοι το ίδιο θα κάνουν, αν μη τι άλλο από κεκτημένη ταχύτητα και εθισμό. Κι αν κάποιοι δεν μας πρόδωσαν ηθελημένα και συνειδητά, είναι απλώς άχρηστοι και ανίκανοι. Οπότε, προς τι το χειροκρότημα;

Ολόκληρο το πολιτικό σύστημα και ο κρατικός λεβιάθαν έχουν σαπίσει με τις ευλογίες τους. Αφού, λοιπόν, αυτοί αρνούνται ή δε μπορούν να το εξυγιάνουν, πρέπει να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας και να τους συνετίσουμε. Αφού δε μπορούμε να στείλουμε κάποιους απ' αυτούς στη φυλακή και να τους αναγκάσουμε να επιστρέψουν τις μίζες, τουλάχιστον ας μην τους επιβραβεύουμε με το χειροκρότημά μας. Ας σηκώσουν αυτή τη σιωπηρή αντίσταση στο χειροκρότημα οι bloggers. Τώρα είναι η ώρα που οι πολιτικάντηδες ετοιμάζονται ν' ανέβουν στα μπαλκόνια - ψοφάνε για μπαλκόνι!

Σχετικά με τις επικείμενες ευρωεκλογές, ο εμπαιγμός είναι ακόμη μεγαλύτερος. Και αυτόν τον εμπαιγμό τον διαφημίζουν και τον μεγιστοποιούν τα τσιράκια του συστήματος, τα ΜΜΕ. Μας έχουν ζαλίσει με το ποιος θα είναι επικεφαλής του ψηφοδελτίου των μεν ή των δε, λες κι ένας κούκος μπορεί να φέρει την άνοιξη. Και θεωρούν μάλιστα ως κορυφαία επιλογή του ενός κόμματος μια υποψήφια – κυρία καθ’ όλα - η οποία όμως στις προηγούμενες εκλογές είχε μείνει εκτός Βουλής! Αυτή, λένε, λόγω προϋπηρεσίας γνωρίζει καλά τα της Ευρώπης, και θα υπερασπιστεί τα συμφέροντα του Ελληνικού λαού από τις Βρυξέλλες καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο. Κάτι δεν πάει καλά στον εγκέφαλο πολιτικών και ΜΜΕ. Δεν εξηγείται αλλιώς. Έπρεπε δηλαδή η γυναίκα να πάει στον άλλο κόσμο και να γυρίσει για να καταλάβει ο λαός την αξία της;

Και οι "έγκριτοι" σχολιαστές, που κι αυτοί θεωρούν πως δεν έχουμε λογική κρίση και διάκριση, συνεχίζουν την παραφιλολογία τους ανερυθρίαστα. «Το πιθανότερο είναι οι επικεφαλής των ευρωψηφοδελτίων των δύο μεγάλων κομμάτων ν' ανακληθούν στην Ελλάδα για να βάλουν υποψηφιότητα στις εθνικές εκλογές, όποτε κι αν αυτές μας προκύψουν», μας λένε! Ώστε, λοιπόν, εκείνοι οι ικανότατοι υποψήφιοι που μπαίνουν επικεφαλής των ευρωψηφοδελτίων για να δώσουν τη μάχη υπέρ της Ελλάδας δεν είναι απαραίτητοι στις Βρυξέλλες! Με άλλα λόγια, και πάλι εμπαιγμός του ψηφοφόρου εις τη νιοστή! Κι αυτό τα ΜΜΕ το θεωρούν φυσιολογικό και μη κατακριτέο!

Γι αυτό είπα και επαναλαμβάνω: ΚΟΨΤΕ ΤΟΥΣ ΤΟ "ΟΞΥΓΟΝΟ"-ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑ, ΤΩΡΑ! Είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε για ν' αμυνθούμε, και σας διαβεβαιώνω θα τους πονέσει πολύ. Και για να μη γίνει καμιά παρεξήγηση, δεν προέτρεψα να μην ψηφίσουμε.

Η δαιμονοποίηση της “αντίπαλης” παράταξης

Την αφορμή για να γράψω τούτο το κείμενο την πήρα διαβάζοντας άρθρο του κ. Δημήτρη Καραμήτσα στο καλό ιστολόγιο ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ. Ιδιαίτερα με εξόργισε η γενίκευση του αφορισμού, ο μηδενισμός του έργου και η διαχρονική δαιμονοποίηση μιας ολόκληρης παράταξης, που εκπροσωπεί το ήμισυ του Ελληνικού λαού κι έχει προσφέρει τα μέγιστα στην Ελλάδα. Κι αυτό εξαιτίας της πραξικοπηματικής, ομολογουμένως, απόφασης του Πρωθυπουργού να κλείσει τη Βουλή! Πάντως, η απόφαση αυτή που κι εγώ καταδίκασα ήταν μέσα στα όρια της νομιμότητας, γι’ αυτό άλλωστε και την υπέγραψε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Στη συνέχεια παραθέτω δύο γενικούς αφορισμούς από το άρθρο, που είναι άκρως μηδενιστικοί, παθιασμένα μισαλλόδοξοι, και διχαστικοί και δηλητηριάζουν την ψυχή του αναγνώστη:
«Η ελληνική δεξιά, από τον καιρό των αριστοκρατικών κομμάτων της αρχαιότητας μέχρι σήμερα, έχει μία μόνιμη τάση να αποφεύγει και να πολεμά την δημοκρατία.»
«Η Νεοελληνική Δεξιά δεν αντέχει την Δημοκρατία, έστω αυτή την λίγη και ψευδεπίγραφη.»

Στο ίδιο κλίμα κινήθηκε στην πρόσφατη (9/5/2009) ομιλία του ο Γ. Παπανδρέου στην 4η Σύνοδο του Εθνικού Συμβουλίου του Κινήματος, η οποία ήταν ένα μηδενιστικό σοσιαλιστικό παραλήρημα με ισχυρές δόσεις μίσους προς την “αντίπαλη” παράταξη. Κάποιοι αθεράπευτα ρομαντικοί που νόμιζαν ότι Σοσιαλισμός σημαίνει πάνω απ’ όλα πολιτικό ήθος, απογοητεύθηκαν για μια ακόμη φορά από τον αρχηγό τους. Παραθέτω χαρακτηριστικές φράσεις για ν’ αναπτερωθεί το ηθικό σας και να βγείτε από την κατάθλιψη. Εκτός κοσμογονικού απροόπτου, όπου νάναι θα ξημερώσει πράσινη μέρα και για την Ελλάδα!

Είπε και ελάλησε, λοιπόν, ο Γιώργος Παπανδρέου: «Θα την αλλάξουμε την Ελλάδα, θα αλλάξουμε την Ευρώπη, θα φέρουμε ξανά ελπίδα.»
Άραγε τι θ’ αλλάξει; Θα κατεβάσουν οι τράπεζες τα ληστρικά επιτόκια των πιστωτικών καρτών από το 15% στο 5%, τώρα που έφτασαν τα επιτόκια προθεσμιακών καταθέσεων στο 2% και τα πάνε για μηδενισμό; Θα βγάλουν τις κουκούλες οι κουκουλοφόροι για να υπογράψουν κοινωνική ειρήνη; Θα σταματήσουν οι καταλήψεις και οι βανδαλισμοί στα σχολεία και στα πανεπιστήμια; Μα όλα αυτά προϋπήρχαν της πενταετίας του Καραμανλή. Και θ’ αποκατασταθεί άραγε η τάξη, η ασφάλεια και η καθαριότητα στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας;

Μήπως με τον επερχόμενο "σοσιαλισμό" όλοι οι άστεγοι λαθρομετανάστες, που ήρθαν, έρχονται και θα έρχονται στη χώρα μας, θα στεγαστούν σε εργατικές πολυκατοικίες και θα λαβαίνουν επίδομα ανεργίας και δωρεάν πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ώστε να μην καταφεύγουν στην παρανομία; Θα δώσει άραγε ο κ. Παπανδρέου αύξηση σε μισθούς και συντάξεις που τις καθήλωσε ο κ. Καραμανλής; Θα μειώσει τους φορολογικούς συντελεστές των μεσαίων εισοδημάτων; Θα αυξήσει τους φορολογικούς συντελεστές των υψηλών εισοδημάτων; Δυστυχώς δε μας είπε τίποτα το συγκεκριμένο γι’ αυτά. Ούτε πώς θα κλείσει τη μαύρη τρύπα των ελλειμμάτων μας είπε. Τις λεπτομέρειες τις κρατάει για κατόπιν εορτής, ακριβώς όπως κάνει και ο “αντίπαλός” του.

Άλλο ένα ενδιαφέρον σημείο της ομιλίας του κ. Παπανδρέου είναι το εξής: «Οι ευρωεκλογές του Ιουνίου είναι μια κρίσιμη ιδεολογική μάχη. Είναι μάχη του σοσιαλισμού, μάχη της Δημοκρατίας απέναντι στους μύθους, στα δόγματα του νεοσυντηρητισμού. Αυτά που κυριάρχησαν τις τελευταίες δεκαετίες και στην Ευρωπαϊκή Ένωση και αλλού, αυτά που έχουν ευθύνη για το αδιέξοδο που ζούμε σήμερα.»
Ώστε Σοσιαλισμός=Δημοκρατία! Οι άλλοι είναι οι νεοσυντηρητικοί μυθομανείς. Αυτοί δεν είναι δημοκράτες, κι ας εκλέχτηκαν από το λαό. Τι είναι; Είναι "νεοσυντηρητικοί", δηλαδή το αντίθετο των "προοδευτικών" που είναι οι σοσιαλιστές, παρόλο που με όλη την καλή μου θέληση δεν μπορώ να βρω διαφορά στις επιλογές και τις αμαρτίες της σοσιαλιστικής οκταετίας του κ. Σημίτη και της νεοσυντηρητικής πενταετίας του Καραμανλή.

Τι να σας πω, με πιάνει αλλεργία όταν ακούω κάποια κόμματα να αυτοαποκαλούνται "δημοκρατικές και προοδευτικές δυνάμεις" της χώρας. Βέβαια, για να μην τους αδικήσουμε, αν είναι "πρόοδος" η νομιμοποίηση του γάμου των ομοφυλόφιλων, αν είναι "πρόοδος" να γίνει το κέντρο της Αθήνας γκέτο λαθρομεταναστών και άσυλο διακίνησης όπλων και ναρκωτικών, αν είναι "πρόοδος" να δώσουμε μερικά στρέμματα γης στους γείτονές μας χάριν της ειρήνης, τότε ναι, οι αυτοαποκαλούμενοι σοσιαλιστές είναι όντως προοδευτικοί.
Προσέξτε κι ένα ακόμη μαργαριτάρι: «Είναι δίλλημα καθαρό: Συντηρητικοί και Νέα Δημοκρατία ή Σοσιαλιστές και ΠΑΣΟΚ; Σοσιαλισμός και δημοκρατία ή βαρβαρότητα;» Από τη μια ο Σοσιαλισμός και η Δημοκρατία και απέναντι η βαρβαρότητα! Δε βλέπω την ώρα και τη στιγμή ν’ απαλλαγούμε από τη βαρβαρότητα! Και πώς θ’ απαλλαγούμε; Μα το είπε, ο κ. Παπανδρέου, πιο κάτω:

«Η νίκη των Ευρωπαίων σοσιαλιστών στις κάλπες του Ιουνίου, θα είναι νίκη για την Ευρώπη που σέβεται τον πολίτη (…). Και θα φέρει στο προσκήνιο ένα νέο πρότυπο ανάπτυξης, αυτό που εμείς λέμε πρότυπο της “πράσινης ανάπτυξης”(…).
Ένα πρότυπο που μπορεί να αξιοποιηθεί στην παγκόσμια αρχιτεκτονική, τώρα που χρειάζεται να αναμορφωθούν οι παγκόσμιοι θεσμοί και να υπάρξει παγκόσμια δημοκρατική διακυβέρνηση.»

Ώστε λοιπόν οι παγκόσμιοι θεσμοί χρειάζεται ν' αναμορφωθούν για να υπάρξει παγκόσμια δημοκρατική διακυβέρνηση! Ό,τι καταλάβατε, κατάλαβα. Κι ό,τι φανταστήκατε, φαντάζομαι… Κι αφού ο κ. Παπανδρέου αναθεμάτισε τη νεοσυντήρηση που το μόνο που κατάφερε ήταν «να συγκεντρώσει τεράστιο πλούτο και τεράστια εξουσία στα χέρια των ολίγων, στα χέρια των ισχυρών, στα χέρια εκείνων που τελικά έφεραν την κρίση, την ανισότητα και την διάρρηξη της κοινωνικής συνοχής», διακήρυξε:
«Εμείς, οι σοσιαλιστές, διεκδικούμε μια ευρωπαϊκή στρατηγική για έξυπνη, “πράσινη ανάπτυξη” και απασχόληση.(….) Ζητάμε τη διασφάλιση της κεφαλαιακής επάρκειας των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και τον περιορισμό των επισφαλειών, με έναν τρόπο που θα εγγυάται ότι, μέσα από το χρηματοπιστωτικό σύστημα, θα στηριχθεί επιτέλους η πραγματική οικονομία, η μικρομεσαία επιχείρηση, και δεν θα πρόκειται μόνο για το βόλεμα των τραπεζιτών.»

Μα για τη “διασφάλιση της κεφαλαιακής επάρκειας” έδωσε και ο κ. Καραμανλής τα 28 δις στις τράπεζες, πράγμα για το οποίο ο κ. Παπανδρέου του επιτέθηκε δριμύτατα. Ώστε τα ίδια θα κάνει κι εκείνος, αν χρειαστεί! Κι ο οραματιστής σοσιαλιστής κ. Παπανδρέου επανέλαβε: «Ζητάμε... Την προώθηση κάθε μέτρου για την εξασφάλιση της ισότητας απέναντι στους πολίτες, χωρίς διάκριση φύλου, φυλής, ηλικίας, χρώματος, σεξουαλικού προσανατολισμού, θρησκείας ή εθνότητας.»

Ισότητα ανεξαρτήτως εθνότητας! Πόσες εθνότητες άραγε θ’ ανακαλύψει (κατασκευάσει) ο κ. Παπανδρέου στην Ελλάδα; Αυτές οι εθνότητες είναι παλιές ή καινούριες; Κι αν είναι καινούριες, που δημιουργήθηκαν με την ανεξέλεγκτη εισροή λαθρομεταναστών στη χώρα μας, θα φορολογούνται κι αυτοί λόγω ισότητας; Θα υπηρετούν κι αυτοί στο στρατό λόγω ισότητας; Και μια και θα έχουμε ισότητα των θρησκειών, θα πληρώνουμε άραγε με τους φόρους μας τους μισθούς των λειτουργών τους, όπως πληρώνεται και ο Ορθόδοξος κλήρος, ή θα πάψει να πληρώνεται από το κράτος ο τελευταίος; Για να έχουμε ισότητα, ντε! Ως προς την ισότητα του σεξουαλικού προσανατολισμού, θα επιτρέψει στους ομοφυλόφιλους να υιοθετούν και παιδιά; Τα πλατωνικά ζευγάρια θα συμπεριληφθούν στην ισότητα;

Σχετικά με τους μετανάστες, ο κ. Παπανδρέου είπε μεταξύ άλλων: «Η ένταξη των μεταναστών στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι σημαντική για την οικονομική μας ανάπτυξη, είναι σημαντική για την επιβίωση των Ασφαλιστικών μας Ταμείων, λόγω της αναστροφής της δημογραφικής γήρανσης του πληθυσμού μας, αλλά είναι και σημαντική, διότι φέρνουν, και αυτοί με τη σειρά τους, έναν δυναμισμό με τη συνάντηση των πολιτισμών. Οφείλουμε πολλά στους μετανάστες. Γι' αυτό κι εμείς, ως ΠΑΣΟΚ, έχουμε καθιερώσει την ισότιμη συμμετοχή τους στο Κίνημά μας, το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα.»

Να λοιπόν τι τρόπο βρήκε ο κ. Παπανδρέου για την αναστροφή της δημογραφικής γήρανσης του πληθυσμού! Αυτό θα πει "πρόοδος"! Και υψώνοντας τους τόνους ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αναφώνησε:
«Και θα συνεχίζω να το λέω στο εξωτερικό, όπως θα συνεχίζουμε να λέμε:
Κάντε τόπο να περάσει αυτή η πραγματική Ελλάδα, που ασφυκτιά.
Κάντε τόπο να περάσει η Ελλάδα.»
Κάντε τόπο, βρε παιδιά! Κάντε στην άκρη να περάσει η πράσινη Ελλάδα του κ. Παπανδρέου για να μας εκσυγχρονίσει! Άλλωστε ο κ. Καραμανλής απέτυχε. Τι να του πρωτοθυμηθούμε…

Αυτά τα λίγα για το λαϊκισμό και τη δημαγωγία! Αυτά τα λίγα για το “δημοκρατικό” διχασμό του έθνους και τον αλληλοσπαραγμό. Αυτά για ένα μοντέλο “δημοκρατίας" που εκτρέφει το μίσος, ευθύνεται για πολλές εθνικές συμφορές, και προοιωνίζεται την πλήρη αποσύνθεση ενός ήδη υπό παρακμή κράτους και πολιτισμού. Αυτά τα λίγα για την αλαζονεία της εξουσίας και τον κομματικό αλληλομηδενισμό. Λυπάμαι, αλλά με τέτοιο πολίτευμα δεν βλέπω πώς η χώρα μπορεί ποτέ να πάει μπροστά. Ανησυχώ και δεν μπορώ να το κρύψω.

“Τι προτείνεις;” με ρωτούν κάποιοι. Σε προηγούμενο άρθρο μου, είχα διατυπώσει μερικές σκέψεις για ένα άλλο μοντέλο Δημοκρατίας, όχι βέβαια πως έχω την ψευδαίσθηση ότι θα τις προσέξει κανείς. Ευτυχώς, πατάω γερά στα πόδια μου. Απλά τις κατέγραψα σαν απάντηση σ’ εκείνους που με ρωτούν ποια θα μπορούσε να ήταν η λύση. Ω, πόσο βάρβαρη και διαβρωτική είναι τούτη η Δημοκρατία του μίσους και του διχασμού! Δεν ωφελεί να καταναλώνει κανείς χρόνο και ενέργεια για να επιχειρηματολογεί υπέρ του ενός ή κατά του άλλου κόμματος ενός εγγενώς άρρωστου πολιτικού δέντρου που κάποιοι ονόμασαν "Δημοκρατία."

Τι ωφελεί να βγάζεις ακτινογραφίες των σάπιων καρπών ενός άρρωστου δέντρου; Το πρόβλημα είναι στις ρίζες του. Κι αν δε βρεις το φάρμακο να εξυγιάνεις τις ρίζες ο καρπός του δε θα είναι ποτέ εύγευστος και υγιεινός. Κι όταν η ασθένεια προσβάλει και τον κορμό του δέντρου, εκείνο θα σωριαστεί κάτω, και θα είναι ο κρότος αυτού μεγάλος… Μήπως δεν είμαστε πολύ μακριά από κάτι τέτοιο; Κι όταν ο εξωτερικός εχθρός δει το μοιραίο να πλησιάζει και εφορμήσει για να ξυλευτεί, πιο άραγε κομμάτι της Ελλάδας θ’ αντισταθεί σθεναρά; Το πράσινο, το γαλάζιο, το κόκκινο, το πορτοκαλί ή το μαύρο;