Debate: Άλλος για "Χίο" τράβηξε, κι άλλος για "Μυτιλήνη"…

Τη λένε “τηλεμαχία”, είναι και της φαίνεται. Χτες το βράδυ, για μια ακόμη φορά “απολαύσαμε”, και πολλοί οικτίραμε, τους αρχηγούς των κομμάτων – σωτήρες του λαού, μαθές – οστούν εκ των οστέων μας και σάρκα εκ της σαρκός μας, να μάχονται κατά των αντιπάλων, ως εάν να επρόκειρο για αλλόφυλους, και να αλληλομηδενίζονται, με αγέρωχο πρωταγωνιστή εκείνον που θα έπρεπε να είχε βάλει την ουρά στα σκέλια και να έχει εξαφανιστεί από την πολιτική σκηνή της Ελλάδας, λόγω των πρόσφατων αμαρτιών του εις βάρος του λαού και της χώρας.

Το θέαμα προκαλούσε απογοήτευση, ακόμη και απελπισία στο σκεπτόμενο τηλεθεατή. Είχαμε επανάληψη ενός από τα ίδια επεισόδια μονολόγων και διαλόγων κωφών, αλληλοταπείνωσης και αλληλοαμφισβήτησης, ή μάλλον αλληλοακύρωσης, των κομματαρχών μας! Ο καθένας μονοπωλούσε για τον εαυτό του την υπευθυνότητα, την εντιμότητα, την ικανότητα και την άδολη αγάπη για το λαό. Οι δε γεμάτες καχυποψία ερωτήσεις και το αλαζονικό έως εριστικό ύφος των δήθεν αντικειμενικών δημοσιογράφων, όπως πάντα, σου έδιναν την εντύπωση ότι ανέκριναν καμουφλαρισμένους υποκριτές, ψεύτες και εν δυνάμει απατεώνες και προδότες… Για τέτοιο πολιτικό πολιτισμό μιλάμε και για τόοοση Δημοκρατία! Χαρείτε την! Εγώ από τότε που άρχισα να καταλαβαίνω τη μοιραία συμβολή της στην καταρράκωση της Ελλάδας, πήρα τις αποστάσεις μου από δαύτη… Εσείς να τη χαίρεστε, όμως!

Εκτός από κλάματα, η παράσταση είχε και επεισόδια για σπαρταριστό γέλιο, αν βέβαια δεν έχει χάσει κανείς εντελώς το χιούμορ του λόγω χαλεπών καιρών. Ο ΚΚ junior, κοινώς ΚΑΚ, προκαλούσε τη νοημοσύνη και τη μνήμη μας στο έπακρον οσάκις κακαρίζοντας διαφήμιζε την "υπευθυνότητά" του για τη σωτηρία της χώρας από τον αφανισμό, μια "υπευθυνότητα" που την ανάκτησε φαίνεται την επομένη της προκήρυξης πρόωρων εκλογών, τις οποίες επέσπευσε για να κάνει το χατίρι του άσπονδου φίλου του ΓΑΠ! Ο τελευταίος, τώρα που πλησιάζουν τα δύσκολα, έχει εμφανώς συσταλεί, και ειλικρινά τον συμμερίζομαι γι’ αυτά που τον περιμένουν. Ήγγικε γαρ η ώρα για να θερίσει κι αυτός τον καρπό από το σπόρο που έσπειρε μηδενίζοντας συστηματικά το έργο της κυβέρνησης της ΝΔ, αν και σε πολλά είχε δίκιο.

Ο ΚΑΚ, βασικός αντίπαλος του ΓΑΠ - πώς λέμε βασικός μέτοχος; - του καταμαρτυρεί ότι το ΠΑΣΟΚ δεν έχει πρόγραμμα για να βγάλει τη χώρα από την οικονομική κρίση, υιοθετώντας ακριβώς το ίδιο λαϊκίστικο “επιχείρημα” που χρησιμοποιούσε και ο ΓΑΠ όταν ζητούσε επίμονα εκλογές από το 2007, επειδή, κατά τη γνώμη του, ο Καραμανλής δεν είχε πρόγραμμα! Είναι αυτό που λέει η παροιμία, "όλα εδώ πληρώνονται", και το "μάχαιραν έδωσες, μάχαιρα θα λάβεις", ενώ ο λαός, δηλαδή εμείς τα βατράχια, στενάζουμε καθώς μας τσαλαπατούν τα πολιτικά βουβάλια που αντιμάχονται ανηλεώς στο βάλτο-Ελλάδα.

Στις "Δημοκρατίες" σαν τη δική μας – κούνια που μας κούναγε – ο κάθε κομματάρχης εύχεται ν' αποτύχει ο αντίπαλος ώστε ο ίδιος να κερδίσει πόντους, δηλαδή ψήφους στις επόμενες εκλογές και να γευτεί το γλυκόπικρο καρπό της λάγνας εξουσίας. Για τόση “φιλοπατρία” μιλάμε, για τόση πολιτική ανευθυνότητα, για τόσο φιλοτομαρισμό και αθλιότητα. Σύντροφοι στην απογοήτευση, μην αναρωτιέστε γιατί η χώρα πισωγυρίζει διαρκώς αντί να προοδεύει. Η απάντηση είναι στις ίδιες τις διχαστικές δομές της Δημοκρατίας μας, όπως κατά καιρούς έχω γράψει.

Ας δούμε όμως μερικές χαρακτηριστικές αποστροφές από τη χθεσινή τηλεμαχία – (Πώς λέμε ‘σκυλομαχία’ με το συμπάθιο; Ε, κάτι παρόμοιο)

ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ: «Η ουσία η πραγματική είναι ότι αυτή την ώρα έχουμε μπροστά μας δύο δρόμους. Το δρόμο της υπευθυνότητας με ένα πολύ συγκεκριμένο πρόγραμμα, με δύσκολες αποφάσεις, αλλά που βγαίνει πέρα το πρόβλημα και η χώρα θα τρέξει μετά στο δρόμο της ανάπτυξης, ή νεφελώδεις κουβέντες, ανευθυνότητα, λαϊκισμούς, υποσχέσεις σε όλους και τελικά, πολύ δυσκολότερα προβλήματα στο μέλλον.»

Βλέπετε πόσο πανεύκολα εκπαιδεύεται ένας Πρωθυπουργός στου κασίδη λαού το κεφάλι; Μετά από 5,5 χρόνια κυβερνητικής ανευθυνότητας, λιτότητας, σκανδάλων και χρεοκοπίας, ανακαλύπτει επιτέλους την υπευθυνότητα, κι εμείς οι χιλιοπροδομένοι ιθαγενείς πρέπει να τον εμπιστευθούμε ξανά λόγω καλής ρητορικής και… όγκου! Βρε δεν πάει να κουρεύεται, που λένε και στο χωριό μου…
Α, ναι, κατά σύμπτωση, αυτές οι δύσκολες αποφάσεις που παίρνει ο Καραμανλής είναι πανεύκολες για τους έχοντες και κατέχοντες, οι οποίοι δεν έχουν βραδιάς ύπνο τώρα μπας και οι κάλπες φέρουν τον ΓΑΠ στην εξουσία και τους ξαναμπεί ο φόρος μεγάλης ακίνητης περιουσίας, φόρος ογκωδών κληρονομιών, κλπ. Το ίδιο έχει πάθει και η σεπτή μας Εκκλησία. Αχ πόσο συμμερίζομαι την αγωνία τους!

ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ: «Και οι αντοχές της οικονομίας σήμερα επιτάσσουν κάποιες αποφάσεις. Και οι αποφάσεις είναι, το κωδικοποιώ και πάλι: Πρώτον, περιορισμός της δημόσιας δαπάνης. Δεύτερον, πόλεμος στη φοροδιαφυγή, θα ενοχληθούν πολλοί αλλά πρέπει να γίνει με αποτελεσματικότητα. Και τρίτον, διαρθρωτικές αλλαγές.»

Κοίτα να δεις! Ακούστε: τώρα θα γίνει αποφασιστικός ο κ. Καραμανλής! Άσχετο αν είχε διαπιστώσει τα προβλήματα αυτά - που άλλωστε τα γνωρίζει ακόμη κι ο μη ενημερωμένος πολίτης αυτής της χώρας - από το 2004 που έγινε Πρωθυπουργός, τώρα ήρθε η ώρα τους... Και για ποιο λόγο δεν τα είχε αντιμετωπίσει τα προηγούμενα χρόνια; Διότι «όλη η αντιπολίτευση πάντα αντιδρούσε», είπε ανερυθρίαστα ο ΚΑΚ!

Βρε σεις, κι εγώ πώς είχα την εντύπωση ότι στις Δημοκρατίες μια κυβέρνηση εκλέγεται για να κυβερνήσει κι όχι για να άγεται και να φέρεται από την αντιπολίτευση; Άραγε τώρα που τάχα είναι αποφασισμένος να εφαρμόσει όλα αυτά τα ωραία που δεν έκανε στα 5,5 χρόνια, έχει εξασφαλίσει τη συναίνεση της αντιπολίτευσης; Κι αν δεν τον αφήσουν; Να, κάτι τέτοια στριφογύριζαν στο μυαλό μου χτες τη νύχτα και μου ερχόταν να κοπανήσω το κεφάλι μου στον τοίχο. Κι αν δεν τον αφήσουν; Για ελάτε κι εσείς στη θέση του!

ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ: «Θα απευθύνω το ερώτημά μου στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, στον κ. Παπανδρέου. Είδα σε πρόσφατη συνέντευξή του σε εφημερίδα ότι λέει και εκείνος ότι αν δεν ληφθούν μέτρα θα φτάσουμε σε έκρηξη. Δηλαδή χρειάζεται νοικοκύρεμα. Ταυτόχρονα λέει ότι θα μοιράσει μία σειρά από παροχές που ξεπερνούν, κατά πρόχειρους υπολογισμούς, τα άμεσα μετρήσιμα, τα 10 δισεκατομμύρια ευρώ. Η επίκληση ότι αυτά θα βρεθούν δήθεν από τις ανείσπρακτες οφειλές του Δημοσίου, που τις αναβιβάζει στα 31 δις, όταν γνωρίζει ότι σχεδόν τα 3/4 από αυτά είναι ή οφειλές οργανισμών του Δημοσίου ή από πτωχευμένες επιχειρήσεις, είναι ανακριβής. Ποια λοιπόν δύσκολα μέτρα...»

Αυτό το τελευταίο δεν το κατάλαβα! Δηλαδή υπάρχουν οργανισμοί του Δημοσίου που πληρώνουν φόρο στο Δημόσιο; Με άλλα λόγια, τα βγάζουν από τη μία κρατική τσέπη και τα βάζουν στην άλλη για να βρίσκονται σε δουλειά οι χαραμοφάησες του Δημοσίου; Δημόσιο εγκαλεί Δημόσιο! Ποιοι άραγε είναι αυτοί οι τρισάθλιοι οργανισμοί του Δημοσίου και γιατί δεν έκαναν τη μεταφορά του δημόσιου χρήματος από τη μια τσέπη στην άλλη επί της Πρωθυπουργίας του Καραμανλή; Μήπως ήταν άδειες οι τσέπες τους και δεν είχαν τι να μεταφέρουν; Εδώ μου μυρίζει άγριο δούλεμα από τον ΚΑΚ. Σου λέει, κάφροι είναι αυτοί που μας ακούν, κουτόχορτο τους ταΐζουμε χρόνια και δεν καταλαβαίνουν τίποτα. Ας πετάξω τη μπουρδολογία μου και κάποιοι θα την καταπιούν.

Γιατί, όμως, δεν τον ξεμπρόστιασε ο ΓΑΠ ερωτώντας για τους αμαρτωλούς δημόσιους Οργανισμούς, ποιοι είναι και γιατί η είσπραξη των φόρων από δαύτους, δηλαδή η μεταφορά τους από τη μια τρύπια τσέπη στην άλλη, ήταν και θα είναι αδύνατη; Είναι κι αυτοί χρεοκοπημένοι; Ανύπαρκτοι; Ποιος τους έφτιαξε; Τι σκοπό επιτελούσαν; Δεν πρέπει να τους γνωρίζουμε για να πάρουμε τα μάτια μας μια ώρα αρχύτερα και να εγκαταλείψουμε τη χρεοκοπημένη χώρα μας μπας και επιβιώσουμε κάπου αλλού;

Δυστυχώς η απάντηση του ΓΑΠ με απογοήτευσε. Έκανε αναδίπλωση, δείχνοντας δειλία, άγνοια και αμφιβολία. Κρίμα, Πρόεδρε του ΠΑΣΟΚ. Πριν αλέκτωρ φωνήσαι, εσύ απαρνείσαι τα μέτρα που εξήγγειλες; Τι ρεζιλίκια πράγματα είναι αυτά; Ιδού η ηττοπαθής απάντηση του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ:

ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Εγώ είμαι αποφασισμένος για νοικοκύρεμα. Και οι ανείσπρακτοι φόροι, δεν λέω ότι μπορούμε να τους εισπράξουμε όλους, αλλά μπορούμε ένα μεγάλο μέρος. Είναι 31 δις. 8 δις; 6 δις; Είναι σημαντικό μέρος για την είσπραξη.»

Αχ, Γιώργο, με στενοχώρησες! Έκανες φάουλ, Πρόεδρε, και οπισθοχώρησες κάποια βήματα πριν ακόμη αρχίσεις τη μάχη! Επιτρέπονται αυτά λίγες μέρες πριν από τις κάλπες; Αδιάβαστος είσαι; Τι τον φοβάσαι τον αντίπαλο; Επειδή έχει ευφράδεια λόγου; Μα από λόγια έχουμε χορτάσει και δεν εντυπωσιαζόμαστε. Εκείνο που χρειαζόμαστε είναι η αλήθεια γυμνή και έργα. Έργα, σωτήρια έργα, θέλουμε να δούμε! Κι αν αυτά τα έργα υλοποιηθούν από κάποιον χωρίς ρητορική δεινότητα, ποσώς μας απασχολεί. Άλλωστε κοτζάμ Μωυσής που οδήγησε το λαό του Ισραήλ έξω από τη δουλεία της Αιγύπτου ήταν, λένε, βραδύγλωσσος και ισχνόφωνος. Όμως αυτό το μειονέκτημα δεν τον εμπόδισε να είναι φοβερός ηγέτης. Άντε να σε δούμε να ζωηρεύεις απόψε στο τετ-α-τετ με τον «υπεύθυνο», για να καταλάβουμε κι εμείς αν έχεις τις γνώσεις, την τόλμη και την αποφασιστικότητα να κάνεις κάτι καλύτερο για τη χώρα. Θα το δούμε;

ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Εγώ θα ρωτήσω τον κ. Καραμανλή κάτι που τον έχω ρωτήσει και προσωπικά. Το 2004 τον συγχάρηκα για τις δηλώσεις του τις προγραμματικές γύρω από το μεγάλο ζήτημα της αντιμετώπισης της διαφθοράς, μίλησε για διαπλοκή, για το θέμα της αξιοκρατίας στη δημόσια διοίκηση, το θέμα της διαφάνειας και τη βούλησή του πραγματικά να βάλει τάξη σε μερικά θέματα για τη χώρα μας σε ότι αφορά το κράτος, την αξιοκρατία κ.λ.π. (…) Τον ρωτώ, γιατί δεν δέχθηκε την στήριξή μου και δεν τα προχώρησε και αν αύριο ως πρωθυπουργός θα είναι κοντά να στηρίξει αυτά για τα οποία εγώ είμαι αποφασισμένος να κάνω.»

Πω, πω, πω, ηττοπάθεια! Πώ, πω, πω, υποκλίσεις και παρακλήσεις! Φοβάσαι την Πρωθυπουργία, Γιώργο, και ζητάς εκ των προτέρων συμπαράσταση; Μα καλά, ποιος σε βάσκανε, Πρόεδρε; Ώστε αυτό ήταν το πιο φοβερό που είχες να ρωτήσεις τον Καραμανλή; Στη Βουλή τον κατακεραύνωνες αμείλικτα σε κάθε ευκαιρία, σε κάθε αντιδημοκρατική παραγραφή σκανδάλων με πραξικοπηματικό κλείσιμο της Βουλής κλπ., μιλώντας για βιασμό του Κοινοβουλίου, ακυβερνησία, κοινωνικές αδικίες και ανικανότητα της κυβέρνησης, και τώρα που ήρθε η ώρα σου να βάλεις γκολ, φέρεσαι σαν προδομένη γκόμενα που υπενθυμίζει στον εραστή της το καλό παρελθόν και ζητά υποσχέσεις για το μέλλον; Α, πα, πα, πα! Ούτε ένα σχολιαρούδι δε θα έκανε τέτοια γκάφα. Κρίμα στη δυναμική νίκης που έχει το ΠΑΣΟΚ. Φαντάζομαι ο Βενιζέλος να υπομειδιά χαιρέκακα από το παρασκήνιο…

Αυτά τα λίγα παιδιά προς το παρόν, διότι έχω και κάτι άλλες δουλίτσες να κάνω. Για τους μικρούς, ου μην αλλά λίαν γραφικούς, κομματάρχες, ίσως γράψω αργότερα, αν έχω καιρό και διάθεση. Λοιπόν, ες απόψε τα σπουδαία ή τα ευτράπελα! Κοντός ψαλμός…

Εσύ γιατί τους χειροκροτάς, ρε;

Ναι, σ’ εσένα μιλάω ορκισμένε οπαδέ των κομματικών θιάσων του "δημοκρατικού" θεάτρου του παραλόγου. Σ’ εσένα που πήρες το σημαιάκι και τη ντουντούκα σου, φρεσκάρισες τα παλιά διχαστικά συνθήματα, έμαθες και τα καινούργια, και τρέχεις στις συνάξεις των άχρηστων πολιτικάντηδων για να τους χειροκροτήσεις και να τους επευφημήσεις. 
Γιατί μας παίρνεις στο λαιμό σου με τα παιδαριώδη καμώματά σου, ρε, και τους δίνεις το δικαίωμα να μας θεωρούν όλους ηλίθιους; Γιατί δίνεις την ευκαιρία στους λαοπλάνους υποκριτές, στους ψεύτες και τους ανίκανους, να αισθάνονται σπουδαίοι;

Ηχηρότατο το ράπισμα της αποχής!

Χαστούκι, ε; Λέτε να τους έτσουξε, ή μήπως λόγω… παχυδερμίας το εξέλαβαν ως χάδι; 47,3% οι μη μασώντες και αποσχόντες! Δηλαδή κοντά στο ήμισυ του εκλογικού σώματος γύρισαν την πλάτη στο χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα. Κάποιοι από μας άρχισαν να ξυπνάνε και ν’ αντιδρούν, έστω δια της αποχής. Διακρίνω καλά ένα αμυδρό φως έντασης πυγολαμπίδας στο βάθος του σκοτεινού τούνελ, ή είναι παραίσθηση λόγω ζέστης; Όπως και νάχει το πράγμα, η τεράστια αποχή έστειλε πολιτικό μήνυμα. Το θέμα είναι πόσοι το έλαβαν και πόσοι θα θελήσουν να το αναλύσουν και να κάνουν την αυτοκριτική τους.

Αν κρίνουμε από τις μετά την καταμέτρηση των ψήφων δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών, ο Κ. Καραμανλής φαίνεται πως το έλαβε. Όπως είπε, «Το ποσοστό της αποχής είναι πρωτοφανές για τα ελληνικά δεδομένα. Και το ποσοστό αυτό εκφράζει το κεντρικό μήνυμα των Ευρωεκλογών. Εκφράζει τη δυσαρέσκεια των πολιτών από το χώρο της πολιτικής.»

Σωστά το καταλάβατε, κύριε Καραμανλή, απομένει τώρα σ’ εσάς να βρείτε σε τι οφείλεται αυτή η δυσαρέσκεια και τι πρέπει να κάνετε για να την ανατρέψετε, ή έστω να τη μετριάσετε. Προσωπικά πιστεύω ότι ως Πρωθυπουργός της τελευταίας πενταετίας είστε και ο μεγάλος υπεύθυνος αυτής της δυσαρέσκειας. Εδώ που τα λέμε, φτηνά τη γλιτώσατε. Με τον ορυμαγδό των σκανδάλων μέσα στα οποία είχε βουλιάξει η κυβέρνησή σας, με την έξαρση της βίας και της εγκληματικότητας στη χώρα μας, με την ανεξέλεγκτη εισροή λαθρομεταναστών επί των ημερών σας, και με την ακρίβεια και την αισχροκέρδεια στα ύψη – και γι’ αυτά δε σας έφταιξε η παγκόσμια οικονομική κρίση – εγώ θα περίμενα να πάρετε το πολύ κάνα 10%, αντί για το 32,29% που πήρατε. Αυτό, βέβαια, αν δεν υπήρχαν οι ψυχικά δεμένοι με το κόμμα σας, όπως άλλωστε υπάρχει και σταθερός αριθμός ψυχικά δεμένων - κοινώς προβάτων - με τ' άλλα παραδοσιακά κόμματα, που δε μετακινείται ούτε με σεισμό 10 ρίχτερ...

Είμαι περίεργη να δω τι θα κάνετε για να μετριάσετε το εις βάρος σας κλίμα στον ελάχιστο χρόνο που σας απομένει ως Πρωθυπουργός. Βέβαια, με 151 βουλευτές είστε κολοβός και δε μπορείτε να προχωρήσετε σε "καρατομήσεις". Είναι αυτό που λένε, πιάσε τ’ αυγό και κούρεψτο. Μπορείτε όμως να κάνετε κάτι σημαντικό διότι τώρα πλέον δε θα έχετε να φοβάστε το πολιτικό κόστος. Ο βρεγμένος το νερό δεν το φοβάται, λέει η παροιμία, κι εσείς, ως μούσκεμα μέχρι το λαιμό και χαμένος, δεν έχετε πλέον να χάσετε τίποτε άλλο.
Απομένει, λοιπόν, να τολμήσετε εκεί που μέχρι σήμερα ήσασταν αφάνταστα δειλός και αναποτελεσματικός. Βλέπετε έχουν και οι ήττες τις ευκαιρίες τους. Και δεν εννοώ ευκαιρίες για τη ΝΔ, αλλά για τον προδομένο λαό. Ποσώς μ' ενδιαφέρει η τύχη του κόμματός σας, για να μη γίνει και καμιά παρεξήγηση...

Εσείς, όμως, κύριε Γ. Παπανδρέου δε φαίνεται να πήρατε το ηχηρό μήνυμα της αποχής. Τουλάχιστον δεν ομολογήσατε κάτι τέτοιο με τις δηλώσεις σας, αν και η έκφρασή σας μαρτυρούσε κάποια υπολανθάνουσα απογοήτευση. Και γιατί με μια τόσο μεγάλη φθορά της κυβερνητικής παράταξης το κόμμα σας καρπώθηκε τόσο λίγο; Γιατί σε περιοχές όπου η ΝΔ έχασε περίπου 11%, το ΠΑΣΟΚ κέρδισε μόνο 1,5%; Δείτε εδώ. Αλήθεια, γιατί χάσατε περίπου 200.000 ψήφους σε σχέση με τις βουλευτικές εκλογές του 2007; Πάντως, καλού κακού, είπατε: «Μέχρι σήμερα παλέψαμε για την ψήφο του Έλληνα και μας την εμπιστεύτηκε. Από σήμερα παλεύουμε για την καρδιά και την ψυχή του, για την εμπιστοσύνη του.» Ομολογήσατε δηλαδή, εμμέσως πλην σαφώς, ότι ακόμη δεν έχετε κερδίσει την καρδιά, την ψυχή και την εμπιστοσύνη του Έλληνα! Αυτό σωστά το εννοήσατε...

Κύριε Παπανδρέου, το ότι ήλθατε πρώτο κόμμα στις Ευρωεκλογές, με διαφορά 4,34% από το δεύτερο, πρέπει να ερμηνευτεί και σε σχέση με όλα αυτά που προανέφερα. Και όταν ερμηνευτεί σωστά, πρέπει να οδηγήσει κι εσάς προσωπικά και το κόμμα σας σε περισυλλογή και αυτοκριτική. Κάτι λείπει από τις πολιτικές σας εξαγγελίες, που ομολογουμένως θύμιζαν εθνικές εκλογές. Σε κάποια σημαντικά προβλήματα που απασχολούν την κοινωνία, όπως φορολογία, οικονομία, αισχροκέρδεια, το μεταναστευτικό, θέματα δημόσιας ασφάλειας, εθνικά ζητήματα, κλπ., δεν έχετε πάρει ξεκάθαρη θέση. Δε μας είπατε συγκεκριμένα πώς θα τ' αντιμετωπίσετε και ποια θα είναι η πολιτική σας. Τ' αφήσατε όλα θολά και ομιχλώδη, όπως άλλωστε είναι και η οικογενειακή σας παράδοση.

Γέλασα πάντως, και σας ευχαριστώ γι’ αυτό, διότι θριαμβολογήσατε λέγοντας: «Αποδείξαμε ότι δεν υπάρχει ένα πολιτικό σύστημα, όπου όλοι είμαστε ίδιοι. Αποδείξαμε ότι σήμερα εκφράζουμε το νέο, το προοδευτικό και την ελπίδα. Ότι όλοι μαζί μπορούμε.» Μα καλά, θέλετε και τα λέτε κάτι τέτοια ή σας ξεφεύγουν; Με τρομάζετε στ’ αλήθεια! Δηλαδή κάθε φορά που ένα κόμμα κερδίζει τον αντίπαλο, και πριν ακόμη δοκιμαστεί στην πράξη, έχει αποδείξει ότι δεν είναι όλοι ίδιοι κι ότι εκφράζει το νέο; Δηλαδή το 2007 που κέρδισε για δεύτερη φορά σε εθνικές εκλογές η ΝΔ, εξέφραζε «το νέο, το προοδευτικό και την ελπίδα»; Ώστε δεν είσαστε όλοι ίδιοι! Και τότε γιατί σας εναλλάσσει κάθε τόσο ο λαός στην εξουσία, επιστρέφοντας εκεί που προηγουμένως έφτυνε; Επειδή δεν είσαστε όλοι ίδιοι;

Και κάτι άλλο που με απογοήτευσε από τη συμπεριφορά σας. Στις νίκες τους, κύριε Παπανδρέου, οι πολιτικοί αρχηγοί συνηθίζουν να είναι ενωτικοί και ευγενείς με τους χαμένους. Δε διδαχτήκατε τίποτα από τον Ομπάμα, ο οποίος στο λόγο που εκφώνησε στην ορκωμοσία του δεν είπε τίποτα εις βάρος του προκατόχου του, απεναντίας τον συνόδεψε ευγενικά μέχρι το ελικόπτερο; Εσείς όμως, που σαν γνήσιος Παπανδρέου έχετε την πόλωση για βιότοπό σας, στις δηλώσεις σας μετά τη νίκη του ΠΑΣΟΚ, είπατε μεταξύ άλλων: « Η καταδίκη της νεοσυντηρητικής ιδεολογίας και πρακτικής είναι πια γεγονός. Εδώ και καιρό, το ΠΑΣΟΚ ζητούσε εκλογές για να λυτρωθεί ο τόπος από πολιτικές που μας βουλιάζουν και μας προσβάλλουν όλους. Σήμερα, αυτό το αίτημα γίνεται λαϊκή απαίτηση.»

Έλεος, πια! Μην αρχίσετε αύριο το πρωί να μας κουδουνίζετε και πάλι τ’ αυτιά με το αίτημα άμεσων εκλογών! Μην αρχίσετε ξανά να κατασπαταλάτε τα χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου στις δημοσκοπήσεις. Αφήστε μας ν’ ανασάνουμε λίγο. Θα ’ρθει και η ώρα σας να "κυβερνήσετε". Γιατί βιάζεστε να καείτε κι εσείς μια ώρα αρχύτερα; Διότι κι εσείς θα καείτε με νομοτελειακή ακρίβεια, κύριε Παπανδρέου, ακόμη κι αν ο ίδιος είστε ο Άγιος Γεώργιος ο “Καστρίτης”. Τα τρωκτικά δεν έχουν χρώμα και είναι αόρατα. Βρίσκονται καλά κρυμμένα παντού μέσα στο Δημόσιο μπάχαλο, και δεν έχουν καμία πρόθεση να σταματήσουν τη νεοελληνική παράδοση της ρεμούλας και της μίζας. Ολόκληρο το σύστημα είναι σάπιο. Μη βιάζεστε, λοιπόν! Απολαύστε έστω για λίγο ακόμη την αίγλη του άφθαρτου (τρόπος του λέγειν, βέβαια, διότι κι εσείς συμμετείχατε σε αμαρτωλές κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ) και μελετήστε πώς θα καθαρίσετε, έστω επιφανειακά, την κόπρο του Αυγείου στη δημόσια ζωή της χώρας μας, όταν με το καλό ανεβείτε κι εσείς στον πολυπόθητο θρόνο της εξουσίας για να καείτε με τη σειρά σας.

Και κάτι ακόμη, πριν κλείσω το σύντομο μήνυμά μου σ’ εσάς τους αρχηγούς του εθνοκτόνου δικομματισμού. Θα μας πείτε πόσα χρήματα του Ελληνικού λαού ξοδέψατε για δημοσκοπήσεις, αφίσες, τηλεοπτικά σποτ, εκλογικά κέντρα, σημαιούλες, ντουντούκες, τραπεζώματα, μεταφορές ψηφοφόρων, κλπ; Δε νομίζετε ότι ο Ελληνικός λαός σας γνωρίζει πολύ καλά, τουλάχιστον εσάς τα παραδοσιακά κόμματα της νεοελληνικής συμφοράς, και δε χρειάζεται τις αφίσες και τ’ άλλα παραπλανητικά τεχνάσματά σας για να του θυμίσετε ποιοι είστε; Έχετε πολύ υποτιμήσει τη νοημοσύνη μας και δε σέβεστε τον ιδρώτα του ελληνικού λαού που κατασπαταλάτε χωρίς λόγο. Εξάλλου, με την άκρως πολωτική προεκλογική σας καμπάνια, αποτύχατε όλοι να μας δείξετε στην πράξη τι σημαίνει πολιτικό ήθος. Και χωρίς πολιτικό ήθος, πώς μπορούμε να ελπίζουμε σε κυβερνητικό ήθος;

Το ιλαροτραγικό πάντως είναι ότι, όπως συνέβη προεκλογικά έτσι και με τις μετεκλογικές τους δηλώσεις, οι πολιτικοί αρχηγοί "ξέχασαν" να μας πουν τι ακριβώς θα πάνε να κάνουν στην Ευρώπη οι νεοεκλεγέντες ευρωβουλευτές. Προφανώς αυτό δεν είναι σημαντικό να το γνωρίζει ο Ελληνικός λαός. Απλά όφειλε να πάει να ψηφίσει για κάτι που δε γνώριζε. Γι’ αυτό και το 47,3% τους έστρεψε την πλάτη.

Η δαιμονοποίηση της “αντίπαλης” παράταξης

Την αφορμή για να γράψω τούτο το κείμενο την πήρα διαβάζοντας άρθρο του κ. Δημήτρη Καραμήτσα στο καλό ιστολόγιο ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ. Ιδιαίτερα με εξόργισε η γενίκευση του αφορισμού, ο μηδενισμός του έργου και η διαχρονική δαιμονοποίηση μιας ολόκληρης παράταξης, που εκπροσωπεί το ήμισυ του Ελληνικού λαού κι έχει προσφέρει τα μέγιστα στην Ελλάδα. Κι αυτό εξαιτίας της πραξικοπηματικής, ομολογουμένως, απόφασης του Πρωθυπουργού να κλείσει τη Βουλή! Πάντως, η απόφαση αυτή που κι εγώ καταδίκασα ήταν μέσα στα όρια της νομιμότητας, γι’ αυτό άλλωστε και την υπέγραψε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Στη συνέχεια παραθέτω δύο γενικούς αφορισμούς από το άρθρο, που είναι άκρως μηδενιστικοί, παθιασμένα μισαλλόδοξοι, και διχαστικοί και δηλητηριάζουν την ψυχή του αναγνώστη:
«Η ελληνική δεξιά, από τον καιρό των αριστοκρατικών κομμάτων της αρχαιότητας μέχρι σήμερα, έχει μία μόνιμη τάση να αποφεύγει και να πολεμά την δημοκρατία.»
«Η Νεοελληνική Δεξιά δεν αντέχει την Δημοκρατία, έστω αυτή την λίγη και ψευδεπίγραφη.»

Στο ίδιο κλίμα κινήθηκε στην πρόσφατη (9/5/2009) ομιλία του ο Γ. Παπανδρέου στην 4η Σύνοδο του Εθνικού Συμβουλίου του Κινήματος, η οποία ήταν ένα μηδενιστικό σοσιαλιστικό παραλήρημα με ισχυρές δόσεις μίσους προς την “αντίπαλη” παράταξη. Κάποιοι αθεράπευτα ρομαντικοί που νόμιζαν ότι Σοσιαλισμός σημαίνει πάνω απ’ όλα πολιτικό ήθος, απογοητεύθηκαν για μια ακόμη φορά από τον αρχηγό τους. Παραθέτω χαρακτηριστικές φράσεις για ν’ αναπτερωθεί το ηθικό σας και να βγείτε από την κατάθλιψη. Εκτός κοσμογονικού απροόπτου, όπου νάναι θα ξημερώσει πράσινη μέρα και για την Ελλάδα!

Είπε και ελάλησε, λοιπόν, ο Γιώργος Παπανδρέου: «Θα την αλλάξουμε την Ελλάδα, θα αλλάξουμε την Ευρώπη, θα φέρουμε ξανά ελπίδα.»
Άραγε τι θ’ αλλάξει; Θα κατεβάσουν οι τράπεζες τα ληστρικά επιτόκια των πιστωτικών καρτών από το 15% στο 5%, τώρα που έφτασαν τα επιτόκια προθεσμιακών καταθέσεων στο 2% και τα πάνε για μηδενισμό; Θα βγάλουν τις κουκούλες οι κουκουλοφόροι για να υπογράψουν κοινωνική ειρήνη; Θα σταματήσουν οι καταλήψεις και οι βανδαλισμοί στα σχολεία και στα πανεπιστήμια; Μα όλα αυτά προϋπήρχαν της πενταετίας του Καραμανλή. Και θ’ αποκατασταθεί άραγε η τάξη, η ασφάλεια και η καθαριότητα στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας;

Μήπως με τον επερχόμενο "σοσιαλισμό" όλοι οι άστεγοι λαθρομετανάστες, που ήρθαν, έρχονται και θα έρχονται στη χώρα μας, θα στεγαστούν σε εργατικές πολυκατοικίες και θα λαβαίνουν επίδομα ανεργίας και δωρεάν πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ώστε να μην καταφεύγουν στην παρανομία; Θα δώσει άραγε ο κ. Παπανδρέου αύξηση σε μισθούς και συντάξεις που τις καθήλωσε ο κ. Καραμανλής; Θα μειώσει τους φορολογικούς συντελεστές των μεσαίων εισοδημάτων; Θα αυξήσει τους φορολογικούς συντελεστές των υψηλών εισοδημάτων; Δυστυχώς δε μας είπε τίποτα το συγκεκριμένο γι’ αυτά. Ούτε πώς θα κλείσει τη μαύρη τρύπα των ελλειμμάτων μας είπε. Τις λεπτομέρειες τις κρατάει για κατόπιν εορτής, ακριβώς όπως κάνει και ο “αντίπαλός” του.

Άλλο ένα ενδιαφέρον σημείο της ομιλίας του κ. Παπανδρέου είναι το εξής: «Οι ευρωεκλογές του Ιουνίου είναι μια κρίσιμη ιδεολογική μάχη. Είναι μάχη του σοσιαλισμού, μάχη της Δημοκρατίας απέναντι στους μύθους, στα δόγματα του νεοσυντηρητισμού. Αυτά που κυριάρχησαν τις τελευταίες δεκαετίες και στην Ευρωπαϊκή Ένωση και αλλού, αυτά που έχουν ευθύνη για το αδιέξοδο που ζούμε σήμερα.»
Ώστε Σοσιαλισμός=Δημοκρατία! Οι άλλοι είναι οι νεοσυντηρητικοί μυθομανείς. Αυτοί δεν είναι δημοκράτες, κι ας εκλέχτηκαν από το λαό. Τι είναι; Είναι "νεοσυντηρητικοί", δηλαδή το αντίθετο των "προοδευτικών" που είναι οι σοσιαλιστές, παρόλο που με όλη την καλή μου θέληση δεν μπορώ να βρω διαφορά στις επιλογές και τις αμαρτίες της σοσιαλιστικής οκταετίας του κ. Σημίτη και της νεοσυντηρητικής πενταετίας του Καραμανλή.

Τι να σας πω, με πιάνει αλλεργία όταν ακούω κάποια κόμματα να αυτοαποκαλούνται "δημοκρατικές και προοδευτικές δυνάμεις" της χώρας. Βέβαια, για να μην τους αδικήσουμε, αν είναι "πρόοδος" η νομιμοποίηση του γάμου των ομοφυλόφιλων, αν είναι "πρόοδος" να γίνει το κέντρο της Αθήνας γκέτο λαθρομεταναστών και άσυλο διακίνησης όπλων και ναρκωτικών, αν είναι "πρόοδος" να δώσουμε μερικά στρέμματα γης στους γείτονές μας χάριν της ειρήνης, τότε ναι, οι αυτοαποκαλούμενοι σοσιαλιστές είναι όντως προοδευτικοί.
Προσέξτε κι ένα ακόμη μαργαριτάρι: «Είναι δίλλημα καθαρό: Συντηρητικοί και Νέα Δημοκρατία ή Σοσιαλιστές και ΠΑΣΟΚ; Σοσιαλισμός και δημοκρατία ή βαρβαρότητα;» Από τη μια ο Σοσιαλισμός και η Δημοκρατία και απέναντι η βαρβαρότητα! Δε βλέπω την ώρα και τη στιγμή ν’ απαλλαγούμε από τη βαρβαρότητα! Και πώς θ’ απαλλαγούμε; Μα το είπε, ο κ. Παπανδρέου, πιο κάτω:

«Η νίκη των Ευρωπαίων σοσιαλιστών στις κάλπες του Ιουνίου, θα είναι νίκη για την Ευρώπη που σέβεται τον πολίτη (…). Και θα φέρει στο προσκήνιο ένα νέο πρότυπο ανάπτυξης, αυτό που εμείς λέμε πρότυπο της “πράσινης ανάπτυξης”(…).
Ένα πρότυπο που μπορεί να αξιοποιηθεί στην παγκόσμια αρχιτεκτονική, τώρα που χρειάζεται να αναμορφωθούν οι παγκόσμιοι θεσμοί και να υπάρξει παγκόσμια δημοκρατική διακυβέρνηση.»

Ώστε λοιπόν οι παγκόσμιοι θεσμοί χρειάζεται ν' αναμορφωθούν για να υπάρξει παγκόσμια δημοκρατική διακυβέρνηση! Ό,τι καταλάβατε, κατάλαβα. Κι ό,τι φανταστήκατε, φαντάζομαι… Κι αφού ο κ. Παπανδρέου αναθεμάτισε τη νεοσυντήρηση που το μόνο που κατάφερε ήταν «να συγκεντρώσει τεράστιο πλούτο και τεράστια εξουσία στα χέρια των ολίγων, στα χέρια των ισχυρών, στα χέρια εκείνων που τελικά έφεραν την κρίση, την ανισότητα και την διάρρηξη της κοινωνικής συνοχής», διακήρυξε:
«Εμείς, οι σοσιαλιστές, διεκδικούμε μια ευρωπαϊκή στρατηγική για έξυπνη, “πράσινη ανάπτυξη” και απασχόληση.(….) Ζητάμε τη διασφάλιση της κεφαλαιακής επάρκειας των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και τον περιορισμό των επισφαλειών, με έναν τρόπο που θα εγγυάται ότι, μέσα από το χρηματοπιστωτικό σύστημα, θα στηριχθεί επιτέλους η πραγματική οικονομία, η μικρομεσαία επιχείρηση, και δεν θα πρόκειται μόνο για το βόλεμα των τραπεζιτών.»

Μα για τη “διασφάλιση της κεφαλαιακής επάρκειας” έδωσε και ο κ. Καραμανλής τα 28 δις στις τράπεζες, πράγμα για το οποίο ο κ. Παπανδρέου του επιτέθηκε δριμύτατα. Ώστε τα ίδια θα κάνει κι εκείνος, αν χρειαστεί! Κι ο οραματιστής σοσιαλιστής κ. Παπανδρέου επανέλαβε: «Ζητάμε... Την προώθηση κάθε μέτρου για την εξασφάλιση της ισότητας απέναντι στους πολίτες, χωρίς διάκριση φύλου, φυλής, ηλικίας, χρώματος, σεξουαλικού προσανατολισμού, θρησκείας ή εθνότητας.»

Ισότητα ανεξαρτήτως εθνότητας! Πόσες εθνότητες άραγε θ’ ανακαλύψει (κατασκευάσει) ο κ. Παπανδρέου στην Ελλάδα; Αυτές οι εθνότητες είναι παλιές ή καινούριες; Κι αν είναι καινούριες, που δημιουργήθηκαν με την ανεξέλεγκτη εισροή λαθρομεταναστών στη χώρα μας, θα φορολογούνται κι αυτοί λόγω ισότητας; Θα υπηρετούν κι αυτοί στο στρατό λόγω ισότητας; Και μια και θα έχουμε ισότητα των θρησκειών, θα πληρώνουμε άραγε με τους φόρους μας τους μισθούς των λειτουργών τους, όπως πληρώνεται και ο Ορθόδοξος κλήρος, ή θα πάψει να πληρώνεται από το κράτος ο τελευταίος; Για να έχουμε ισότητα, ντε! Ως προς την ισότητα του σεξουαλικού προσανατολισμού, θα επιτρέψει στους ομοφυλόφιλους να υιοθετούν και παιδιά; Τα πλατωνικά ζευγάρια θα συμπεριληφθούν στην ισότητα;

Σχετικά με τους μετανάστες, ο κ. Παπανδρέου είπε μεταξύ άλλων: «Η ένταξη των μεταναστών στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι σημαντική για την οικονομική μας ανάπτυξη, είναι σημαντική για την επιβίωση των Ασφαλιστικών μας Ταμείων, λόγω της αναστροφής της δημογραφικής γήρανσης του πληθυσμού μας, αλλά είναι και σημαντική, διότι φέρνουν, και αυτοί με τη σειρά τους, έναν δυναμισμό με τη συνάντηση των πολιτισμών. Οφείλουμε πολλά στους μετανάστες. Γι' αυτό κι εμείς, ως ΠΑΣΟΚ, έχουμε καθιερώσει την ισότιμη συμμετοχή τους στο Κίνημά μας, το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα.»

Να λοιπόν τι τρόπο βρήκε ο κ. Παπανδρέου για την αναστροφή της δημογραφικής γήρανσης του πληθυσμού! Αυτό θα πει "πρόοδος"! Και υψώνοντας τους τόνους ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αναφώνησε:
«Και θα συνεχίζω να το λέω στο εξωτερικό, όπως θα συνεχίζουμε να λέμε:
Κάντε τόπο να περάσει αυτή η πραγματική Ελλάδα, που ασφυκτιά.
Κάντε τόπο να περάσει η Ελλάδα.»
Κάντε τόπο, βρε παιδιά! Κάντε στην άκρη να περάσει η πράσινη Ελλάδα του κ. Παπανδρέου για να μας εκσυγχρονίσει! Άλλωστε ο κ. Καραμανλής απέτυχε. Τι να του πρωτοθυμηθούμε…

Αυτά τα λίγα για το λαϊκισμό και τη δημαγωγία! Αυτά τα λίγα για το “δημοκρατικό” διχασμό του έθνους και τον αλληλοσπαραγμό. Αυτά για ένα μοντέλο “δημοκρατίας" που εκτρέφει το μίσος, ευθύνεται για πολλές εθνικές συμφορές, και προοιωνίζεται την πλήρη αποσύνθεση ενός ήδη υπό παρακμή κράτους και πολιτισμού. Αυτά τα λίγα για την αλαζονεία της εξουσίας και τον κομματικό αλληλομηδενισμό. Λυπάμαι, αλλά με τέτοιο πολίτευμα δεν βλέπω πώς η χώρα μπορεί ποτέ να πάει μπροστά. Ανησυχώ και δεν μπορώ να το κρύψω.

“Τι προτείνεις;” με ρωτούν κάποιοι. Σε προηγούμενο άρθρο μου, είχα διατυπώσει μερικές σκέψεις για ένα άλλο μοντέλο Δημοκρατίας, όχι βέβαια πως έχω την ψευδαίσθηση ότι θα τις προσέξει κανείς. Ευτυχώς, πατάω γερά στα πόδια μου. Απλά τις κατέγραψα σαν απάντηση σ’ εκείνους που με ρωτούν ποια θα μπορούσε να ήταν η λύση. Ω, πόσο βάρβαρη και διαβρωτική είναι τούτη η Δημοκρατία του μίσους και του διχασμού! Δεν ωφελεί να καταναλώνει κανείς χρόνο και ενέργεια για να επιχειρηματολογεί υπέρ του ενός ή κατά του άλλου κόμματος ενός εγγενώς άρρωστου πολιτικού δέντρου που κάποιοι ονόμασαν "Δημοκρατία."

Τι ωφελεί να βγάζεις ακτινογραφίες των σάπιων καρπών ενός άρρωστου δέντρου; Το πρόβλημα είναι στις ρίζες του. Κι αν δε βρεις το φάρμακο να εξυγιάνεις τις ρίζες ο καρπός του δε θα είναι ποτέ εύγευστος και υγιεινός. Κι όταν η ασθένεια προσβάλει και τον κορμό του δέντρου, εκείνο θα σωριαστεί κάτω, και θα είναι ο κρότος αυτού μεγάλος… Μήπως δεν είμαστε πολύ μακριά από κάτι τέτοιο; Κι όταν ο εξωτερικός εχθρός δει το μοιραίο να πλησιάζει και εφορμήσει για να ξυλευτεί, πιο άραγε κομμάτι της Ελλάδας θ’ αντισταθεί σθεναρά; Το πράσινο, το γαλάζιο, το κόκκινο, το πορτοκαλί ή το μαύρο;

Γιώργος Παπανδρέου: Η λύση για την κρίση είναι ΠΡΑΣΙΝΗ!

Είχατε ακούσει στο παρελθόν το «Δει δη χρημάτων, ω άνδρες Αθηναίοι»; Σβήστε το αυτό από το μυαλό σας, δεν ισχύει πια. Εκείνο που τώρα είναι η πανάκεια για τη φτώχεια είναι το «Δει δη πράσινης ανάπτυξης». Αυτά τόνισε ο Γ. Παπανδρέου στην ομιλία του «ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ - Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ» στην Αίγλη Ζαππείου. Η Ομιλία αυτή έγινε στις 5 Μαρτίου, του 2009, αποφράδα ημέρα της προαποφασισμένης μη-συναίνεσης των κομματικών αρχηγών κατά τη συνάντησή τους με τον Πρωθυπουργό στο Μέγαρο Μαξίμου, όπου είχαν κληθεί λόγω της κρίσης που διέρχεται η Ελλάδα.

Συναίνεση στην ανευθυνότητα...

Σοφίστηκε προσφάτως ο Καραμανλής,

Δήθεν συναίνεση να βολιδοσκοπήσει,

Κι απ’ των κομμάτων τους οπλαρχηγούς,

Τη στήριξη στην κρίση, τάχα, να ζητήσει.

Και πήγανε στην ώρα τους οι οπλαρχηγοί,

Ο ένας πίσω από τον άλλο,

Προτάσεις για ν’ ακούσουνε,

Απ’ του Μαξίμου τον μεγάλο.

Πρώτος επήγε, υπό βροχήν, ο Γιώργος μας,

Πανέτοιμος για να διαφωνήσει,

Και προσφυγή στις κάλπες να εισηγηθεί,

Ώστε την "Πράσινη Ανάπτυξη" να επιμεληθεί.

Εσείς, κύριε Παπανδρέου, πώς θα μας κυβερνήσετε;

Αγαπητέ κ. Παπανδρέου,
Δεν είμαι σίγουρη αν ποτέ θα διαβάσετε αυτή την επιστολή, αφού γνωρίζω ότι δεν έχετε καιρό ν’ ασχοληθείτε με ταπεινότητες σαν και του λόγου μου. Παρ’ όλα αυτά, ήρθε το πλήρωμα το χρόνου και νιώθω την εσωτερική ανάγκη να σας στείλω ένα μήνυμα, είτε το διαβάσετε είτε όχι.

Κύριε Παπανδρέου, η ζοφερή πραγματικότητα δείχνει ότι ενωρίτερα ή αργότερα είστε κι εσείς καταδικασμένος να κυβερνήσετε, όχι ως το απόλυτα βέλτιστον αλλά ως το μη χείρον, όπως είπε προ ημερών και ο δικός σας κ. Μίμης Ανδρουλάκης. Κάτι θα ξέρει αυτός για να λέει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν είναι έτοιμο ακόμη να κυβερνήσει... Κι όταν εξ ιδίων προέρχονται τα βέλη, τι καλύτερο να πω εγώ; Βέβαια, αν δεν έχετε προλάβει να ετοιμαστείτε μέσα στα πέντε χρόνια που είστε στην αντιπολίτευση, ο κοινός νους λέει ότι δεν θα είστε έτοιμοι ποτέ… δυστυχώς για τον τόπο.