Η ΔΕΗ αλλάζει τα φώτα στους ιδιοκτήτες εξοχικών κατοικιών

Δεν έχουν ιερό και όσιο στην κυβερνητική χούντα! Τούτη τη φορά έβαλαν στο στόχαστρο όσους έχουν δεύτερο κεραμίδι στο χωριό τους και θέλουν να τους εκδικηθούν γι' αυτή την "πολυτέλεια". Δεν αφήνουν τον κοσμάκη να πάρει ανάσα. Μαστίγωμα στο μαστίγωμα, κι όποιος αντέξει!

Αυξήσεις της τάξεως του 11% θα δούν στους λογαριασμούς της ΔΕΗ από την 1η Ιουλίου περισσότεροι από 1,2 εκατομμύρια καταναλωτές με εξοχικά και δευτερεύουσες κατοικίες, οι οποίοι ανήκουν στη χαμηλή κατηγορία έως 800 κιλοβατώρες/τετράμηνο.

Ζήτω η Ελληνική Λαμογιοκρατία!

Και μη μου πείτε, υποκριτές δημοσιογράφοι, ότι για όλα τα κακά της ΚοινοβΟλευτικής ολιγαρχίας μας φταίει η Τρόικα!

Εφιάλτες! Δώστε πίσω το ψωμί μας!

 Έχει στερέψει το σάλιο μου να σας φτύνω, άχρηστοι καραγκιόζηδες, που έχετε το θράσος να ζητάτε και πάλι την ψήφο μου για να με ξαναματασώσετε! Από το 2009 μου έχετε υπεξαιρέσει το 50% της σύνταξής μου, λήσταρχοι, και θα έπρεπε να είστε όλοι στη φυλακή, αντί να θέλετε να ξανακυβερνήσετε για να μας αφανίσετε εντελώς. Από το 2010 έχουν αυτοκτονήσει  εκατοντάδες άνθρωποι από τη φτώχεια και την απόγνωση, ενώ εσείς, οι ηθικοί αυτουργοί, συνεχίζετε τις προκλητικές σπατάλες, τη χλιδάτη ζωή και τα πολιτικά παραμύθια σας.

 Δε μ' ενδιαφέρει, βρε φοροεφιάλτες,  το μέσα ή έξω από το ευρώ.  Καρφί δε μου καίγεται, αφού είτε μέσα είτε έξω, με τέτοιο πολιτικό σκυλολόι που διαθέτει η χώρα μας, η μαύρη μοίρα μας είναι προδιαγεγραμμένη. Θα μου πεις κάθε λαός έχει τους ηγέτες που του αξίζουν...

 Ωστόσο,  εκείνο που με απασχολεί είναι να βρεθεί κάποιος να σας χώσει όλους στη φυλακή και να σας δημεύσει τις περιουσίες που παρανόμως αποκτήσατε. Μ' ενδιαφέρει ν' αποδοθεί δικαιοσύνη μέχρι κεραίας!!!
Μ' ακούτε;  Και δε φαντάζομαι να πιστεύετε ότι νομίζουμε πως ο Άκης Τσοχατζόπουλος ήταν ο μόνος πολιτικός απατεώνας της τελευταίας τριακονταετίας, ε; Δεν πιστεύω να έχετε τέτοιες ψευδαισθήσεις, άχρηστοι!

Και ούτε προσβλέπω στον παραμυθά καλαμοκαβαλημένο Τριπρ-ανδρέου να μας σώσει - άααλλος καραγκιόζης!  Άσε που φοβάται να κυβερνήσει και θα βρει πάλι πρόσχημα για να λουφάξει στην αντιπολίτευση, αφού οι αριστερές -  δήθεν "προοδευτικές" δυνάμεις, τρομάρα τους - θα του γυρίσουν την πλάτη, κάτι που βεβαίως το γνωρίζει από τώρα. Όλοι αυτοί οι αριστεροπροοδευτικοί καμώνονται πως δεν καταλαβαίνουν ότι ολόκληρος ο κυβερνητικός ιστός - Δημόσιο, ΔΕΚΟ,  Τοπική Αυτοδιοίκηση - έχει σαπίσει μέχρι το τελευταίο κύτταρο και δε θεραπεύεται με καμία κυβέρνηση.

   Έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου να το λέω: τούτος ο λαός είναι ανάξιος της Δημοκρατίας...

Ούτως εχόντων των δραμάτων, η πυγολαμπίδα ψιθυρίζει αδιάντροπα: Μια χού... μια χού... πες το,  μια χούντα θα μας σώσει, κάτσε καλά!

 Τι είπατε; Είμαι φασίστρια; Σωπάτε καλέ, λάθος κάνετε! Λάτρης της ασυδοσίας, του χάους και του μπάχαλου είμαι! Ζήτω η "δημοκρατική" λαμογιοκρατία της εξαθλίωσης των μαζών!









 Τάδε έφη Γιούργκεν Φίτσεν, συν-διευθύνων σύμβουλος της Deutsche Bank: «Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που, κατά την κρίση μου, μπορούμε να αποκαλέσουμε αποτυχημένο κράτος. Είναι ένα διεφθαρμένο κράτος, η πολιτική της ηγεσία είναι διεφθαρμένη.» (πηγή)
 Είναι ψέματα;

Ο καρπός της εξέγερσης του Πολυτεχνείου

Σήμερα γιορτάζουμε την 37η επέτειο της ηρωικής εξέγερσης του Πολυτεχνείου! Εσύ, πολίτη του καναπέ, πήγες να καταθέσεις στεφάνι; Τι; Δεν ξέρεις τι ακριβώς γιορτάζουμε, και γι΄αυτό δεν πήγες; Καλά πού ζεις; Λοιπόν να σου εξηγήσω εν ολίγοις, αρχίζοντας με το απολυτίκιο της εξέγερσης:

Σήμερον της σωτηρίας τσι "δημοκρατίας" το κεφάλαιο,
Και της λαμογιοκρατίας η ασφαλής εδραίωση.
Για τα λαμόγια οι υιοί των Ελλήνων θυσιάστηκαν,
Και οι ιοί της πολιτικής πανηγυρικά αποκατεστάθησαν.

Σήμερον της επανίδρυσης της ρεμούλας το κεφάλαιο,

Και των ελλειμμάτων το εκθαμβωτικό μεσουράνημα.
Σήμερον η πελατειακή κομματοκρατία επανήλθε δριμύτερη,
Και η εθνική χρεοκοπία νομοτελειακώς δρομολογήθηκε.

Σήμερον της πολιτικής υποκρισίας η πανήγυρις,

Και τσι λαϊκής κυριαρχίας η ματαίωση.
Η δουλεία των συνταγματαρχών ανατράπηκε,
Και η υποδούλωση στο ΔουΝουΤου σηματοδοτήθηκε.

Γι’ αυτό, πατριώτες, άσομεν βοώντες:

Ζήτω τσι "Δημοκρατίας" το κάγκελο,
Και του δημοκρατικού εμπαιγμού ο θρίαμβος!
Ζήτω της πολιτικής υποκρισίας η αποθέωση,
Και της δημοκρατικής χούντας η βαρβαρότητα!

Τριάντα επτά χρόνια σκληρής "δημοκρατικής" δουλειάς χρειάστηκαν, παίδες, για να μπορέσει Έλληνας Πρωθυπουργός να ομολογήσει μια άλλη δουλεία την οποία σήμερα ο ελληνικός λαός αγόγγυστα υφίσταται.

Θυμηθείτε τα λόγια του George Papandreou στην Θεσσαλονίκη, στις 26-10-2010:

Στη συνέχεια, ας δούμε τις χτεσινές δηλώσεις του ανώτατου άρχοντα τσι "Δημοκρατίας". Εντός παρενθέσεως, δημοκρατικώ δικαίω, μπαίνουν οι απαραίτητες διευκρινίσεις για dummies:

Προεδρικό Μέγαρο, 16 Νοεμβρίου 2010

«Η φετινή επέτειος του Πολυτεχνείου συμπίπτει με μια δύσκολη συγκυρία στην οποία κρίνονται και διακυβεύονται πολλά: Πρώτα-πρώτα πόσα θα είναι τα πέτρινα χρόνια για την ελληνική κοινωνία που δοκιμάζεται (και πόσα είναι τα ψωμιά που απομένουν στο σάπιο κατεστημένο), αλλά επίσης πότε και πώς η πολιτική θα ανακτήσει την κυριαρχία της επί των αγορών (πότε ο λαός θα ανακτήσει την κυριαρχία επί της κομματοκρατίας), πότε και πώς το πολιτικό σύστημα θα βρει τον τρόπο να ανταποκριθεί στις ανάγκες των καιρών (πότε και πώς το σάπιο πολιτικό σύστημα θα κατεδαφιστεί εκ θεμελίων).

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου μας θυμίζει ότι στην πρωτοπορία των κοινωνικών ανατροπών βρίσκεται πάντα η νέα γενιά. (Μην κακομελετάς, Πρόεδρε, διότι ο κοιμώμενος γίγαντας μπορεί να ξυπνήσει). Οι ανατροπές γίνονται με συμμετοχή και αγώνα, με αφοσίωση στο συλλογικό, με την πίστη σε κάτι που μπορεί να φαίνεται άπιαστο και με απομάκρυνση από το δρόμο της ιδιώτευσης. (Οι ανατροπές και η απομάκρυνση των πολιτικών από το δρόμο της ιδιώτευσης θα επιβληθούν βίαια με συμμετοχή και αγώνα των προδομένων).

Η επέτειος του Πολυτεχνείου μας θυμίζει επίσης ότι το σύνθημα του τότε παραμένει, με κάποιον τρόπο, ζητούμενο σήμερα: Θέλουμε ψωμί για όλους, παιδεία που παράγει κοινωνικό πολιτισμό και ενεργούς πολίτες, ελευθερία που δεν περιορίζεται από την δημοσιονομική αναγκαιότητα. (Θέλουμε τιμωρία για εκείνους που μας στέρησαν το ψωμί, που εξαχρείωσαν την παιδεία, που απεργάστηκαν την εξαθλίωση του κοινωνικού πολιτισμού).

Κοιτάζοντας στο Πολυτεχνείο, βλέπουμε πιο καθαρά τον ορίζοντα και πιο ζωντανή την ελπίδα. (Κοιτάζοντας σήμερα το Πολυτεχνείο βλέπουμε πιο καθαρά ότι πέτυχε μια τρύπα στο νερό).»

Καλά κρασιά, παιδιά! Τα πρώτα εκατό χρόνια είναι δύσκολα στις λαμογιοκρατούμενες "δημοκρατίες" σαν τη δική μας.