Ανίερες δραστηριότητες της Εκκλησίας

Η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα Εκκλησία, που τον μεν Μαμμωνά λάτρευσε σφόδρα, τον Θεό δε βλασφήμησε και βλασφημεί καθημερινά με τα ανίερα έργα της, δεν είναι άλλη από τη μεγάλη πόρνη της Αποκάλυψης. Τα πολλά σχόλια για το ποιόν της περιττεύουν διότι από τους καρπούς που παράγει εγνωρίσαμεν αυτή. 

Μετέρχεται παντός ανίερου μέσου (π.χ. μίσθωση ακινήτων της σε νυχτερινά κέντρα διασκέδασης, τζόγος στο χρηματιστήριο, εξαπάτηση πιστών με δήθεν θαυματουργικά αντικείμενα και λείψανα, εξαναγκασμός γερόντων σε δωρεές με υποσχέσεις μιας θέσης στον παράδεισο, κλπ.) προκειμένου να θησαυρίσει θησαυρούς επί της γης. Το όποιο φιλανθρωπικό έργο κάνει, διαθέτοντας ένα μικρό μέρος από τους θησαυρούς της, δεν την εξαγνίζει. Βλέπετε ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα...

Και η Εκκλησία μέρος του προβλήματος…

Στα τρομερά οικονομικά και κοινωνικά αδιέξοδα που έχει περιέλθει η χώρα μας, θα περίμενε κανείς η Εκκλησία να παρείχε μια κάποια λύση στο πρόβλημα και όχι ν' αποτελεί η ίδια μέρος του προβλήματος που καλείται ν' αντιμετωπίσει η κυβέρνηση, προσπαθώντας με νύχια και με δόντια να διατηρήσει τα κεκτημένα της. Θα ήλπιζε κανείς οι δήθεν διάδοχοι των Αποστόλων και τάχατες εκπρόσωποι του Χριστού επί της γης ότι θα πρόσφεραν απλόχερα από τα περισσευούμενα εκείνα που οι αφελείς πιστοί τους έχουν καταθέσει, με την προσδοκία ν’ αποφύγουν την κόλαση, στην ύπαρξη της οποίας οι ίδιοι οι Ιεράρχες με τη ζωή τους δείχνουν να μην πιστεύουν. Όμως η Εκκλησία εδώ και αιώνες έχει αποστατήσει από την αποστολή της κι έχει καταντήσει ένας κοσμικός οργανισμός μαμούθ, ενώ οι κληρικοί είναι απλά λειτουργοί μιας πνευματικά νεκρής τυπολατρίας.

Θα μου πείτε, αν η Εκκλησία ήταν πιστή στην αποστολή της, δηλαδή αν ο κλήρος της ήταν το “άλας της γης και το φως του κόσμου”, δε θα είχαμε φτάσει σε τούτο τον ηθικό εκτροχιασμό που σηματοδότησε και την οικονομική εξαθλίωση της Ελλάδας. Σ’ αυτή την περίπτωση η Εκκλησία δε θα είχε ποτέ αποδεχτεί το θανάσιμο εναγκαλισμό με το διεφθαρμένο κράτος, ως εκ του πονηρού προερχόμενο, και θα είχε το δικαίωμα, όπως άλλωστε έχει και το χρέος, να καταγγέλλει δημόσια τους διεφθαρμένους κρατικούς λειτουργούς και πολιτικούς, όπως έκαναν οι προφήτες της Π.Δ., ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, ο Ιησούς και οι Απόστολοι. Τα έχω ξαναπεί αυτά κατά κόρον στο παρελθόν μέσα από βιβλία και άρθρα μου κι έχω δεχτεί χυδαίες επιθέσεις από “ευσεβείς” Ορθόδοξους Χριστιανούς. Ας έλθουμε όμως στα πιο πρόσφατα:

«Ορισμένες εκτιμήσεις θέλουν την αξία της εκκλησιαστικής περιουσίας, μαζί με αυτήν των μονών, μόνο σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη να προσεγγίζει τα 2 δισ. ευρώ και άλλες την ανεβάζουν ακόμα και στα 15 δισ. ευρώ. Αξίζει να προστεθεί ότι 1.300 είναι τα ακίνητα που διαχειρίζεται η Εκκλησία της Ελλάδος, από τα οποία το 2008 είχε έσοδα 20 εκατ. ευρώ.Μέχρι σήμερα κάθε προσπάθεια φορολόγησης της εκκλησιαστικής περιουσίας έπεσε στο κενό, ενώ την ίδια ώρα ο κρατικός προϋπολογισμός καλείται να καταβάλει κάθε χρόνο εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για τη μισθοδοσία και τις συντάξεις των κληρικών. Για το 2010 ο λογαριασμός θα φτάσει τα 315 εκατ. ευρώ. Επιπλέον, από τα στοιχεία του προϋπολογισμού προκύπτουν και άλλες επιχορηγήσεις προς την Εκκλησία ύψους 8 εκατ. ευρώ.» Πηγή ΕΘΝΟΣ

Σύμφωνα με την ίδια πηγή, «κανείς δεν φαίνεται να γνωρίζει ποια είναι ακριβώς η εκκλησιαστική περιουσία, ούτε και η Ελλαδική Εκκλησία. Οι πληροφορίες χάνονται μέσα σε ένα πολυδαίδαλο πλαίσιο, αφού τόσο οι μονές όσο και τα περίπου 10.000 νομικά πρόσωπα, που απαρτίζουν διοικητικά την Ελλαδική Εκκλησία, έχουν το προνόμιο της αυτοδιαχείρισης και της μη λογοδοσίας, ούτε καν στην κεντρική διοίκηση της Εκκλησίας της Ελλάδος.»

Στις πρόσφατες εξαγγελίες του Υπουργού Οικονομικών για τριπλασιασμό του ΕΤΑΚ, συγκροτήθηκε επιτροπή αγώνα (!) υπό τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο! Ο Μητροπολίτης Ιωαννίνων Θεόκλητος (καμία σχέση με αυτό που υποδηλώνει το όνομά του), σε συνέντευξή του με την ιδιότητα του προέδρου της Εκκλησιαστικής Κεντρικής Υπηρεσίας Οικονομικών, για το θέμα της φορολόγησης της εκκλησιαστικής περιουσίας, είπε μεταξύ άλλων: «Δεν υπάρχει πόλεμος ή θεομηνία για να συνεισφέρουμε. Καλούμαστε, αντίθετα, να συνεισφέρουμε για τις ανύπαρκτες οικονομικές πολιτικές. Δεν θα πληρώσουμε εμείς τα σπασμένα άλλων», παρατήρησε και υποστήριξε ότι «πολλές φορές το κράτος αφαίμαξε την περιουσία της Εκκλησίας» (gianniotis)

Προσέξτε παρακαλώ το αλαζονικό ύφος του άνδρα, ένα ύφος που υπογραμμίζει ότι ο άνθρωπος δεν έχει καταλάβει τι σημαίνει να είσαι, δηλαδή να τολμάς να λες ότι είσαι, εκπρόσωπος του Θεού επί της γης. Τι έτι χρείαν έχομεν μαρτύρων; Ο "ιεράρχης" όχι μόνο δεν είναι θεόκλητος – καλεσμένος από το Θεό – αλλά με τα προκλητικά του λόγια συστήνεται ως Μαμμωνόκλητος. Δεν έχει καταλάβει τίποτα από τη διδασκαλία του Χριστού, που είπε, μη θησαυρίζετε θησαυρούς επί της γης. Τίνος είναι η περιουσία, κύριε Θεόκλητε, που λέτε ότι πολλές φορές το κράτος αφαίμαξε από την Εκκλησία; Δεν είναι του λαού; Αυτός δεν σας τη χάρισε; Σε ποιους θα πάνε οι φόροι από την Εκκλησία; Στο λαό δεν θα επιστρέψουν, όσα τέλος πάντων απομείνουν από τα τρωκτικά; Το λαό δε λέτε κι εσείς ότι εξυπηρετείτε με τις φιλανθρωπίες σας;

(Δείτε και σχετικά άρθρα εδώ, εδώ και εδώ)

Στο ίδιο πνεύμα του “μη μου τους κύκλους τάραττε” κινείται και η αντίδραση του Αρχιεπισκόπου για το προσχέδιο νόμου για την «Αναμόρφωση του συστήματος προσλήψεων και καθολική υπαγωγή τους στον πλήρη έλεγχο του ΑΣΕΠ». Και εδώ κλωτσάνε οι "άγιοι" πατέρες! Σε μακροσκελή επιστολή του προς τον Υπουργό Εσωτερικών κ. Ραγκούση ο Αρχιεπίσκοπος γράφει μεταξύ άλλων:

«Σε ό,τι αφορά στην Εκκλησία της Ελλάδος υπενθυμίζεται ότι πρόκειται ουσιαστικά για αδιάθετες οργανικές θέσεις διακόνων (του ν.δ. 1398/1973) και ιεροκηρύκων (του ν. 813/1978), οι οποίες “μετατρέπονται” σε θέσεις λαϊκών υπαλλήλων των Ι. Μητροπόλεων, η δε μισθοδοσία των οποίων βαρύνει το Δημόσιο σε ελάχιστη ανταπόδοση των δημεύσεων και δωρεών ανυπολόγιστης σε αξία ακίνητης περιουσίας της Εκκλησίας προς το Ελληνικό Κράτος. Παρατηρητέα λοιπόν τα ακόλουθα :

Πρώτον, η προτεινόμενη υπαγωγή των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου της Εκκλησίας της Ελλάδος στο σύστημα επιλογής προσωπικού, όπως ρυθμίζεται στον ν. 2190/1994 συνεπάγεται την κατάργηση της αυτοτελούς διαδικασίας επιλογής προσωπικού, που έως τώρα ισχύει δυνάμει του Κανονισμού της Εκκλησίας της Ελλάδος 5/1978 (ΦΕΚ Α΄ 78/3.4.1978) και αποτελεί προϊόν της νομοθετημένης εσωτερικής αυτονομίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Ο εν λόγω Κανονισμός έχει εγκριθεί από την Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος στα πλαίσια του δικαιώματος αυτορρύθμισης των υπαλληλικών σχέσεων της Εκκλησίας της Ελλάδος, Ι. Μητροπόλεων κλπ., το οποίο παραχώρησε ο τυπικός νομοθέτης με τον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος, ήτοι τον νόμο 590/1977 (“περί Καταστατικού Χάρτου τής Εκκλησίας τής Ελλάδος”, ΦΕΚ Α΄ 146), ειδικότερα το άρθρο 42 παρ. 2 αυτού.
(…)
Δυνάμει του σχεδίου νόμου ουσιαστικά εν μέρει καταργείται η παραπάνω νομοθετική εξουσιοδότηση του Καταστατικού Χάρτη, τίθεται δηλαδή εκποδών η κανονιστική αυτονομία της Εκκλησίας της Ελλάδος ως προς το ζήτημα καθορισμού των προσόντων και της διαδικασίας και των αρμοδίων οργάνων επιλογής των λαϊκών υπαλλήλων, οι οποίοι θα υπηρετούν σε οργανικές θέσεις των εκκλησιαστικών νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου.
(…)
Ειδικότερα, εντός της κατά πάντα σεβαστής αρχής της αξιοκρατίας τα εκκλησιαστικά νομικά πρόσωπα οφείλουν να αναγράφουν και επιπρόσθετες προϋποθέσεις στις προκηρύξεις επιλογής προσωπικού, οι οποίες κατ’ ανάγκην άπτονται της ιδιότητάς τους και ως θρησκευτικών νομικών προσώπων και έχουν προβλεφθή ήδη στον Κανονισμό 5/1978, όπως ενδεικτικώς οι κατωτέρω:

“Ουδείς διορίζεται εκκλησιαστικός υπάλληλος εάν δεν είναι χριστιανός ορθόδοξος και εάν δεν κέκτηται το προσήκον δι' εκκλησιαστικόν υπάλληλον ήθος.” (8 παρ. 1) “Δεν διορίζεται εκκλησιαστικός υπάλληλος ο λόγω ή έργω επιδεικνύων έλλειψιν σεβασμού προς την ορθόδοξον χριστιανικήν θρησκείαν.” (άρθρο 12) Σημειώνεται δε ότι οι πρόσθετες αυτές και κυριώδους σημασίας προϋποθέσεις ισχύουν έως σήμερα αδιακρίτως της ειδικότητας του υπό πρόσληψη προσωπικού στα εκκλησιαστικά νομικά πρόσωπα.

Οι αναγκαίες αυτές προϋποθέσεις για την ομαλή λειτουργία τους συνεπάγονται κατ’ ανάγκην την εξέταση της συνδρομής ιδιοτήτων, όπως οι θρησκευτικές πεποιθήσεις και το χριστιανικό ήθος, οι οποίες δεν ζητούνται προκειμένου περί διορισμού στον υπόλοιπο δημόσιο τομέα, και αξιολογούνται από όργανα των εκκλησιαστικών νομικών προσώπων, τα οποία είναι και πρέπει να παραμείνουν ως τα καθ’ ύλην και τελειωτικώς αρμόδια, από πλευράς ουσίας αλλά και νομιμότητας, για την διατύπωση αξιολογικών κρίσεων επί τέτοιου είδους προϋποθέσεων.

Συνεπώς, θεωρούμε ότι εν όψει του θρησκευτικού και ειδικότερα σωτηριολογικού προορισμού, αλλά και της εσωτερικής αυτονομίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, που έχει και νομοθετικώς αναγνωρισθή ως “θείον καθίδρυμα” (άρθρο 1 παρ. 1 ν. 590/1977), υφίστανται σοβαροί λόγοι να παραμείνει ως είχε εξ αρχής το άρθρο 14 του ν. 2190/1994 και να μην υπαχθούν τα νομικά πρόσωπα της Εκκλησίας της Ελλάδος στο πεδίο εφαρμογής του ν. 2190/1994 ως προς τον τρόπο επιλογής, τα αρμόδια όργανα αξιολόγησης και τα προσόντα επιλογής προσωπικού τους.» Πηγή romfea.gr

“Θείον καθίδρυμα”, λοιπόν, η Eκκλησία, που ζητάει ανταπόδοση (!) για τις δωρεές της, με “σωτηριολογικό προορισμό” – σωτηρία για τον άλλο κόσμο βέβαια κι όχι για τούτο – και γι’ αυτό δε μπορεί να ισχύσουν οι κανόνες του ΑΣΕΠ που ισχύουν για τους άλλους υπαλλήλους! Διαφορετικά, λέει, είναι τα κριτήρια για τις προσλήψεις του διοικητικού προσωπικού της Εκκλησίας: το θρησκευτικό ήθος και οι θρησκευτικές πεποιθήσεις! Και ποιοι είναι οι αρμόδιοι για να κρίνουν το ήθος; Οι συχνότατα αήθεις ιεράρχες; Και πώς γνωρίζουν ότι αυτός που θα δηλώσει Ορθόδοξες πεποιθήσεις δεν ψεύδεται απλά για να διοριστεί στο Δημόσιο; Ακόμη και στη Θεολογική Σχολή σπουδάζουν άθεοι επειδή εκεί τους έριξαν τα άτιμα τα μόρια που συγκέντρωσαν στις πανελλήνιες!

Φοβάμαι ότι η Εκκλησία είναι κράτος εν κράτει και δε θα ξεμπλέξει εύκολα η έτσι κι αλλιώς σαθρή Πολιτεία μαζί της. Βέβαια σε αυτό τη μεγαλύτερη ευθύνη έχει ο λαός που την έχει ανεβάσει στο θρόνο και την προσκυνάει...

Και μια ερώτηση στον κ. Ιερώνυμο: Εσείς που κόπτεστε τώρα για τα κεκτημένα σας και αποτάσσεστε τον ΑΣΕΠ, πώς νιώσατε που η Κυβέρνηση πετάει στο δρόμο τους εργαζόμενους των STAGE αφού το κράτος τους ξεζούμισε για δύο, τρία, τέσσερα και πέντε χρόνια; Δεν σας άκουσα ν’ αντιδράσετε και να ζητήσετε έστω να τους βάλουν στο ταμείο ανεργίας όπως κάθε απολυόμενος. Δεν σας άκουσα να υπερασπιστείτε το δίκιο τους. Δεν τους θεωρείτε άραγε κι αυτούς παιδιά σας;

Κύριε Ιερώνυμε, αν υπήρχε Δευτέρα Παρουσία σαν αυτήν που διακηρύσσετε, φοβάμαι ότι οι περισσότεροι ιεράρχες θα έπαιρναν θέση εξ ευωνύμων και θ’ άκουγαν από το Μέγα Κριτή εκείνο το φοβερό «ουδέποτε σας εγνώρισα.» Ίσως ουδέποτε γνωρίσατε τον αληθινό Χριστό, ουδέποτε τον αφήσατε ν’ αγγίξει την καρδιά σας με το πνεύμα του. Αν αυτό είχε συμβεί δε θα δεχόσασταν ν' ανεβείτε σε ιεραρχικό θρόνο ενός κοσμικού οργανισμού που σφετερίζεται το όνομα και τη θυσία του Θεανθρώπου, σκανδαλίζοντας τους πιστούς και δημιουργώντας στρατιές αθέων. Συγνώμη για τη σκληρότητα των λόγων μου. Σας διαβεβαιώ λυπάμαι που θεωρώ χρέος μου να τους εκφέρω.

Βέβαια, σαν άνθρωπος εσείς φαίνεστε σεμνός και ταπεινός, και αναγνωρίζω τη δύσκολη θέση σας να κρατήσετε ισορροπίες μέσα στην Ιεραρχία και στο εκκλησιαστικό κατεστημένο που λυμαίνεται την τεράστια περιουσία της Εκκλησίας. Και να θέλατε, δεν είστε ελεύθερος να κινηθείτε προς τη σωστή κατεύθυνση, αφού είστε κι εσείς δέσμιος-θύμα του σάπιου εκκλησιαστικού κατεστημένου, ενός κατεστημένου στο οποίο είναι σιδηροδέσμιο-θύμα και όλο το χριστεπώνυμο ποίμνιο. Ωιμέ!

Πότε άραγε θα σπάσουν τις "ορθόδοξες" αλυσίδες οι ραγιάδες; Πότε θα ξεσηκωθούν και θα βγουν στους δρόμους για να σας επαναφέρουν στην ηθική και χριστιανική τάξη;

Άργειε νάρθει εκείνη η μέρα,
κι ήταν όλα σιωπηλά,
γιατί τάσκιαζε το ράσο
και τα πλάκωνε η πνευματική σκλαβιά…

****************
Υ.Γ. 1/12/2009

Τελικά η Εκκλησία δέχτηκε τον ΑΣΕΠ για τις διαδικασίες πρόσληψης προσωπικού. Είναι ένα πολύ θετικό βήμα. Δείτε εδώ.

Κύριε Ιερώνυμε, έχετε γράμμα από μία “αιρετική”

Κατ’ αρχήν να σας συστηθώ και να διευκρινίσω ότι τον άκρως τιμητικό τίτλο της “αιρετικής” δεν τον οικειοποιήθηκα μόνη μου και αυθαίρετα. Μου τον απέδωσαν όλοι όσοι έχουν διαβάσει βιβλία και άρθρα μου, γνωστοί και άγνωστοι, σε οποιοδήποτε Χριστιανικό δόγμα ή ομολογία κι αν ανήκουν. Το μόνο που δε μου έχουν αποκαλύψει είναι σε ποια αίρεση ανήκω, προφανώς επειδή ακόμη το ψάχνουν. Ίσως εσείς μπορέσετε να με κατατάξετε κάπου και να τους λύσετε την απορία. Αυτά σαν εισαγωγή.

Αγαπητέ κύριε Ιερώνυμε, το "αγαπητέ" το εννοώ και δεν είναι σχήμα λόγου κενού περιεχομένου. Σέβομαι το υψηλό σας αξίωμα και κατανοώ τις τεράστιες δυσκολίες που αντιμετωπίζετε στην άσκηση των καθηκόντων σας. Γι΄αυτό και είναι προφανής η δυσφορία σας καθώς κάθεστε επί του αρχιεπισκοπικού, αλλά ουδόλως χριστιανικού, θρόνου σας. Σαν άνθρωπος, είστε συμπαθής διότι εξ αρχής διατηρήσατε χαμηλό προφίλ και δείξατε σεμνότητα. Επίσης δεν αμφισβητώ τις αγαθές σας προθέσεις να κάνετε το καλύτερο για την Εκκλησία, και σας εύχομαι επιτυχία σε κάθε τομέα. Όμως ένιωσα χρέος μου να σας επιστήσω την προσοχή σε κάποια πράγματα που ίσως δεν τα έχετε κατανοήσει αρκούντως. Θα είμαι σύντομη για να μη σας κουράσω.

Όπως διάβασα στο Romfea.gr, κατά τη χθεσινή εναρκτήρια ομιλία σας στην Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας, είπατε μεταξύ άλλων: «Είναι εμφανής πλέον και στην χώρα μας η τάσις και η επιδίωξις ορισμένων κύκλων για αποχριστιανοποίηση της ελληνικής κοινωνίας και η αποξένωσις αυτής από τις γνήσιες παραδόσεις της. Οι απέναντί μας δεν είναι πλέον έξω και μακριά μας. Είναι εντός των τειχών μας. Έτσι ο επανευαγγελισμός του λαού μας γίνεται προτεραιότης. Θα ήταν αδικία αν δεν υποστηρίζαμε ότι πολλά έγιναν και γίνονται στον τομέα αυτό. Είναι όμως ανάγκη να γίνουν περισσότερα και μεθοδικότερα».

Κύριε Ιερώνυμε, η διαπίστωσή σας είναι τραγικά αληθινή, και καταλαβαίνω με πόσο πόνο παρατηρείτε την «αποχριστιανοποίηση» της ελληνικής κοινωνίας. Όμως για το κάθε τι που συμβαίνει σε μας και γύρω μας υπάρχει πάντα κάποια αιτία που το προκάλεσε. Κι αν δε βρούμε την αιτία ώστε να τη θεραπεύσουμε απλά θα παρατηρούμε την ηθική σήψη να καλπάζει χωρίς να μπορούμε να την αποτρέψουμε. Διότι η νομοτέλεια δεν αποτρέπεται με ευχολόγια. Όταν κάποιος θεσμός είναι αναποτελεσματικός, η κοινωνία τείνει να τον απορρίψει και να τον πετάξει από μέσα της ως άχρηστο, όπως πετάει η νοικοκυρά την τρίχα από το προζύμι.

Όντως οι απέναντί σας δεν είναι έξω και μακριά αλλά εντός των τειχών μας. Είναι οι στρατιές των αθέων που έχουν δημιουργηθεί, και ιδιαίτερα μεταξύ των νέων ανθρώπων, επειδή η Εκκλησία δε στάθηκε στο ύψος της αποστολής της και τους έχει σκανδαλίσει, σπρώχνοντάς τους στο άλλο άκρο. Αυτό, βέβαια, δε συνέβη πρόσφατα και απότομα, αλλά πάει αιώνες πίσω, από τότε που οι θρησκευτικοί ταγοί νόθευσαν και παρερμήνευσαν το νόημα των λόγων του Ιησού, του μεγάλου προφήτη από τη Ναζαρέτ, και τον πρόδωσαν με το βίο και την πολιτεία τους. Απλά στην εποχή της πληροφορίας που ζούμε, οι νέοι είναι πολύ πιο απαιτητικοί κι έχουν μάθει να σκέπτονται. Δεν έχετε πια απέναντί σας πρόβατα αλλά σκεπτόμενους και προβληματιζόμενους νέους, με τεράστια υπαρξιακά ερωτήματα στα οποία η Εκκλησία δε μπορεί να δώσει λογικές απαντήσεις. Το "πίστευε και μη ερεύνα" ανήκει άλλωστε σε περασμένες εποχές. Έτσι πολλοί νέοι καταλήγουν στο μηδενισμό των πάντων, και ποιος έχει το ηθικό ανάστημα να τους κρίνει γι’ αυτό;

Σεβασμιότατε, κατανοώ ότι το θρησκευτικό οικοδόμημα «Ορθοδοξία» είναι βαθιά θεμελιωμένο στη χώρα μας, κι ότι στην πλειοψηφία του ο λαός είναι ακόμη δεμένος με τις θρησκευτικές του παραδόσεις. Όμως, όπως διαπιστώνετε κι εσείς, αυτό το δέσιμο δεν έχει αποτρέψει τη σήψη και την παρακμή της κοινωνίας μας, και το αποτέλεσμα είναι που μετράει. Κάτι μας διαμηνύει το θλιβερό αποτέλεσμα που βιώνουμε σαν κοινωνία. Εσείς δεν παίρνετε το μήνυμα; Δε βλέπετε που γίναμε ένας λαός χωρίς ιερό και όσιο; Τι να τις κάνω εγώ τις παραδόσεις όταν δεν αφυπνίζουν το πνεύμα και δεν αναγεννούν την ψυχή; Τι ωφελούν οι τάχατες «ιερές» παραδόσεις όταν δεν ξυπνούν τις αποχαυνωμένες συνειδήσεις;

Κύριε Ιερώνυμε, για ένα μόνο πράγμα σας ζηλεύω: Έχετε ένα αξίωμα που σας επιτρέπει ν’ απευθύνετε εμπνευσμένο λόγο σ’ έναν ολόκληρο λαό και να τον επηρεάσετε θετικά, πράγμα που είναι αδύνατο για την ταπεινότητά μου. Από το ηλεκτρονικό μετερίζι μας, εγώ και κάποιες άλλες φωνές βοώντων εν τη ερήμω, δεν έχουμε αυτή τη μοναδική ευκαιρία και προνόμιο που έχετε εσείς και όλοι οι Ιεράρχες. Τι κρίμα που δεν εκμεταλλεύεστε το θρόνο που ανεβήκατε για να σηματοδοτήσετε μια εθνική παλιγγενεσία. Δε μπορείτε, το ξέρω… Γνωρίζω, δυστυχώς, και το γιατί δε μπορείτε. Το γνωρίζω, θλίβομαι και δεν ελπίζω σε θαύματα.

Αγαπητέ, και τραγικέ, κύριε Ιερώνυμε. Έχω τη διαίσθηση ότι είστε ευγενής ψυχή, αλλά είστε κι εσείς θύμα του θρησκευτικού κατεστημένου. Ίσως η ψυχή σας θα ήθελε να πετάξει αλλά είναι δέσμια ενός θρησκευτικού οργανισμού-τέρατος που την έχει φυλακίσει. Ναι, σωστά είπατε ότι οι απέναντί σας είναι εντός των τειχών. Αν όμως παρατηρήσετε καλύτερα θα τους δείτε θρονιασμένους και εντός των τειχών της ίδιας της Εκκλησίας. Η ίδια η Εκκλησία αντιστρατεύεται τον εαυτό της. Η ίδια η Εκκλησία πολεμάει λυσσωδώς την Εκκλησία. Και ο πόλεμος αυτός διενεργείται πρωτίστως μέσα στην ψυχή και στη συνείδηση του κάθε ιεράρχη, του κάθε κληρικού, του κάθε ρασοφόρου. Είναι ένας διαρκής πόλεμος μεταξύ της αλήθειας που ψιθυρίζει το πνεύμα μέσα σας και του ψεύδους που διαλαλείτε με τα χείλη σας και προσυπογράφετε με τα έργα σας.

«Έτσι ο επανευαγγελισμός του λαού μας γίνεται προτεραιότης», είπατε. Δηλαδή δεν ήταν πάντα προτεραιότης; Δεν είναι αυτό το πρωταρχικό έργο σας; Δεν είναι αυτή η αποστολή σας; Τώρα θα γίνει προτεραιότης; Έστω… Μα εσάς, την Ιεραρχία και σύσσωμο τον κλήρο, ποιος θα σας επανευαγγελίσει, κύριε Ιερώνυμε; Αν, βέβαια ήσασταν ποτέ ευαγγελισμένοι με την έννοια που είχε δώσει στον ευαγγελισμό ο Ιησούς… Εδώ είναι το πρόβλημα. Για να ευαγγελίσετε σωστά και αποτελεσματικά πρέπει πρώτα να ευαγγελιστείτε εσείς οι ίδιοι. Πώς; Πανεύκολο! Δε λέτε ότι έχετε άμεση επαφή με το Άγιο Πνεύμα, μάλιστα και την αποκλειστικότητα; Προσευχηθείτε λοιπόν για να φωτιστείτε ως προς το τι πήγε στραβά. Αν είστε ειλικρινείς στην αναζήτηση της αλήθειας, κι αν παραμερίσετε τα αξιώματα, τον πλούτο, τις τιμές και τη δόξα, θα σοκαριστείτε με όσα θα ανακαλύψετε. Διότι η αλήθεια είναι πολύ απλή, κύριε Ιερώνυμε. Εσείς την περιπλέξατε φράζοντας τη βασιλεία των ουρανών ενώπιον των ανθρώπων, γινόμενοι σκότος αντί για φως που προόριζε ο Ιησούς τους μαθητές του να γίνουν.

Είπατε και το άλλο που σοκάρει εκείνους που θέλετε να επανευαγγελίσετε. Αναφερθήκατε στο θέμα της εκκλησιαστικής περιουσίας, λέγοντας:
«Έχει καταντήσει ένα προσφιλές θέμα για λαϊκισμό, προπαγάνδα και σκοπιμότητες. Για το θέμα αυτό θα κάνει λόγο η ταπεινότης μου που θα αναφερθεί στην Ιστορία του και θα θέσει μια καινούργια προσωπική άποψη». Προφανώς αναφέρεστε στη φημολογούμενη φορολόγηση της Εκκλησιαστικής περιουσίας. Λαϊκισμό, λοιπόν, αποκαλείτε το αυτονόητο; Λαϊκισμό θεωρείτε να αποδώσετε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, όπως είπε ο Ιησούς; Λαϊκισμό θεωρείτε το χρέος σας να επιστρέψετε στο λαό ένα μικρό έστω μέρος από τον πλούτο που σας παρείχαν οι πιστοί, ελπίζοντας σε μια θέση στον απατηλό παράδεισο που τους τάξατε; Κι αν εσείς δεν είστε συνεπείς στις στοιχειώδεις υποχρεώσεις σας προς το κράτος και το λαό, τι επανευαγγελισμό θα του κάνετε και ποιος θα σας δώσει σημασία;

Αυτά τα λίγα είχα να σας πω, διότι πρέπει κι εγώ να κάνω το χρέος μου. Βλέπετε καθείς εφ’ ώ ετάχθη. Ακόμη και οι μικρές πυγολαμπίδες έχουν κάποια αποστολή στο Σύμπαν…