Ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης περί πονηρού οφθαλμού και σάρκας

Πριν κατέβω σήμερα στην παραλία, είχα τη φαεινή ιδέα ν’ ανοίξω την ΕΤ3. Τι το ήθελα; Έπεσα επάνω στο κήρυγμα του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμου ο οποίος επεξηγώντας τη σημερινή Ευαγγελική περικοπή επιτίθετο κατά των γυναικών που σκανδαλίζουν με τις καλοκαιρινές αμφιέσεις τους και κατά των λουομένων που κάνουν τις παραλίες να μοιάζουν με υπαίθρια κρεοπωλεία! Επειδή το πράγμα παρουσίαζε ενδιαφέρον, πήρα μερικά βιντεάκια για να μπορέσετε κι εσείς να "οικοδομηθείτε" και να "συνετιστείτε".

Κατ’ αρχήν δείτε απόσπασμα όπου ο κ. Άνθιμος τα μπέρδεψε, και, αφού κόμπιασε, δεν διόρθωσε το λάθος του, ίσως από υπερβολικό εγωισμό.



Το εν λόγω εδάφιο του Ματθαίου (6: 22-23), έχει ως εξής: «Ο λύχνος του σώματος είναι ο οφθαλμός· εάν λοιπόν ο οφθαλμός σου είναι καθαρός, όλον το σώμα σου θα είναι φωτεινόν· εάν όμως ο οφθαλμός σου είναι πονηρός, όλον το σώμα σου θα είναι σκοτεινό. Εάν λοιπόν το φως το εν σοι σκότος εστί, το σκότος πόσον;»

Όπως ακούσατε, αυτή την τελευταία πρόταση, «Εάν λοιπόν το φως το εν σοι σκότος εστί, το σκότος πόσον;», ο κ. Άνθιμος την παρέθεσε ως εξής: «εάν το σκότος το εν συ σκότος εστί, το σκότος πόσον;»

Δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν:
1. Ή ο κ. Άνθιμος δεν γνώριζε καλά την πασίγνωστη ευαγγελική περικοπή που επεξηγούσε,
2. Ή τη γνώριζε μεν, αλλά εκ παραδρομής την παρέθεσε λάθος, και στη συνέχεια, για να μην παραδεχτεί το λάθος του λόγω εγωισμού, προσπάθησε να την αναλύσει λάθος.

Διαλέγετε και παίρνετε: Στην πρώτη περίπτωση ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης είναι απαράδεκτος ως Ιεράρχης, ενώ στη δεύτερη είναι καταδικαστέος. Ας ελπίσουμε ότι κάποιος θα τον ενημερώσει για τούτο το σχόλιο, οπότε οφείλει την επομένη Κυριακή να επανορθώσει, και να ζητήσει συγνώμη από το ποίμνιο στο οποίο προκάλεσε αμηχανία και σύγχυση.

Παραθέτω τη συνέχεια της επεξήγησης που έδωσε στη λανθασμένη πρόταση: «Εάν δηλαδή το σκοτάδι που προέρχεται από τη μη καθαρότητα του οφθαλμού και το σκοτάδι που δημιουργείται έρχεται μέσα μας, τότε όταν υπάρξει και το πραγματικό σκότος της αμαρτίας πόσο εντονότερο θα είναι μέσα στην ύπαρξή μας ώστε να μην καταλαβαίνουμε πού πατούμε πνευματικά, πού περιπατούμε, πού πορευόμεθα, πού αναστρεφόμεθα, τι ελπίζουμε τι επιδιώκουμε;»

Πολύ σκοτάδι έπεσε στην ερμηνεία σας, κύριε Άνθιμε! Πολύ μπέρδεμα! Είναι άραγε συμπτωματικό ή ενδεικτικό της πνευματικής σύγχυσης που υπάρχει μέσα σας; Εσείς γνωρίζετε πού πατάτε, πού πορεύεστε, τι ελπίζετε και τι επιδιώκετε; Για ψάξτε το!

Λοιπόν, για να σας δώσω και τη μεταφορική ερμηνεία του εδαφίου που επεξηγήσατε λάθος, αντικαθιστώ τη λέξη "οφθαλμός" με την Εκκλησία, και τη λέξη "σώμα" με τη λέξη "κοινωνία", και σας καλώ να προβληματιστείτε επ’ αυτού:

«Ο λύχνος της κοινωνίας είναι η Εκκλησία· εάν λοιπόν η Εκκλησία σας είναι καθαρή, όλη η κοινωνία σας θα είναι φωτεινή·
Εάν όμως η Εκκλησία σας είναι πονηρή, όλη η κοινωνία σας θα είναι σκοτεινή.
Εάν λοιπόν το φως της κοινωνίας είναι σκότος, το σκότος πόσον;»

Και για να μη νομίσει κανείς ότι η μεταφορά που χρησιμοποίησα είναι άσχετη και άστοχη, παραθέτω συναφή ευαγγελικά εδάφια που την επιβεβαιώνουν:

«Σεις είσθε το φως του κόσμου· πόλις κειμένη επάνω όρους δεν δύναται να κρυφθή. (...) Ούτως ας λάμψη το φως σας έμπροσθεν των ανθρώπων.» (Ματθ. 5: 14-16)

Είναι άραγε η Εκκλησία "ΦΩΣ", κύριε Άνθιμε; Λάμπει η Εκκλησία έμπροσθεν των ανθρώπων, όπως θα έπρεπε; Η απάντηση είναι απλή: Αν η Εκκλησία ήταν "ΦΩΣ", αν έλαμπε, αν φώτιζε την κοινωνία, τότε η Ελλάδα δεν θα είχε βυθιστεί σε τόσο βαθύ πνευματικό, ηθικό, πολιτιστικό και οικονομικό σκοτάδι.

Στη συνέχεια παραθέτω βίντεο με παραινέσεις κυρίως προς τις γυναίκες.



Προφανώς ο οφθαλμός του κ. Άνθιμου σκανδαλίζεται όταν βλέπει το γυναικείο σώμα. Ίσως θα προτιμούσε η γυναικεία περιβολή να προσομοιάζει μ’ εκείνη των Μουσουλμάνων γυναικών! Βέβαια, για νάμαστε αντικειμενικοί, κάπου ίσως έχει δίκιο, σχετικά με τον προσέλευση ξέστηθων γυναικών (με χαμηλά ντεκολτέ) στα "Μυστήρια" (γάμοι, βαπτίσεις). Αυτό είναι όντως πρόκληση και ασέβεια προς το εκκλησίασμα, και ιδιαίτερα τον ιερέα. Άλλωστε ο παπάς δεν παύει να είναι άνθρωπος, και μάλιστα σεξουαλικά πεινασμένος όταν πρόκειται για άγαμο (αρχιμανδρίτη ή Μητροπολίτη) και τη στιγμή που εκτελεί το μυστήριο είναι επόμενο το βλέμμα του να πέφτει στα μυστήρια του γυναικείου σώματος της νύφης, της πεθεράς, της νονάς, ή της μαμάς του βαπτιζόμενου βρέφους).

Θα μπορούσε όμως ο κ. Άνθιμος να περιορίσει το κήρυγμά του στον τρόπο της ενδεδειγμένης αμφίεσης των γυναικών που προσέρχονται στην Εκκλησία. Η γενίκευση για τον τρόπο αμφίεσης των γυναικών, και δη το καλοκαίρι με τους καύσωνες, προκαλεί θυμηδία.

Σχετικά με τη βαριά αμφίεση των κληρικών, θέλω να τον ρωτήσω: Τι σκοπό εξυπηρετεί; Γιατί ο κλήρος έχει καταδικάσει τον εαυτό του στην αντιοικολογική και αντιαισθητική αυτή ενδυμασία; Σε τι χρησιμεύει; Μήπως η ψυχή εξαγνίζεται ανάλογα με το βάρος και το χρώμα των ρούχων που φοράει κανείς; Τους είπε ο Θεός ότι ευαρεστείται σ’ αυτές τις αραβοπερσικής προέλευσης μαύρες κελεμπίες; Ειλικρινά, νιώθω μεγάλο οίκτο όταν βλέπω ντάλα καλοκαίρι κληρικούς να στενάζουν και να ιδρώνουν κάτω από τα ράσα τους.

Αχ, κύριε Άνθιμε, να ξέρατε πόσο μακριά είναι νυχτωμένη η Ορθοδοξία! Αχ και να ξέρατε πόσο αυτοί οι βασανιστικοί τύποι στους οποίους έχετε προσκολληθεί σκοτώνουν την υγιή πνευματικότητα και απωθούν τον υγιώς σκεπτόμενο άνθρωπο, δημιουργώντας στρατιές αθέων...

Δείτε τώρα ένα ακόμη βιντεάκι, που δείχνει ότι ο κ. Άνθιμος τα βάζει ακόμη και με τους λουόμενους.



Κύριε Άνθιμε, η θάλασσα είναι δώρο Θεού, το νερό είναι ζωή, το κολύμπι είναι γιορτή, οι παραλίες είναι πανηγύρι! Εσείς γιατί τα ξορκίζετε; Γιατί θέλετε να σκοτώνετε τη χαρά της ζωής; Θα σας συμβούλευα να πάτε κι εσείς σε καμιά παραλία της Χαλκιδικής για να δροσιστείτε. Να πετάξετε τα ράσα και να μπείτε στο νερό της θάλασσας ν' αναβαπτιστείτε. Μήπως νομίζετε ότι αυτό θα βλάψει την ψυχή σας; Μήπως νομίζετε ότι θα δυσαρεστήσετε το Θεό; Αχ, κύριε Άνθιμε, πόσο λυπάμαι που δεν γνωρίσατε ποτέ το Θεό για τον οποίο κηρύσσετε και που λέτε ότι υπηρετείτε... Ούτε τα μακριά γένια, ούτε τα ράσα κάνουν τον παπά, κύριε Άνθιμε! Τι κακό βλέπετε στο επόμενο βίντεο;

Γ. Παπακωνσταντίνου: Διαψεύδουμε τις Κασσάνδρες με τις πράξεις μας

«Κατεπείγουσα έρευνα για τις φημολογίες περί πτώχευσης της χώρας και εξόδου από το ευρώ, διέταξε η εισαγγελία Πρωτοδικών. Η προϊσταμένη της εισαγγελίας πρωτοδικών Αθηνών κ. Ράικου με κατεπείγουσα εντολή, ζήτησε τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης για όλη αυτή τη φημολογία που "σέρνεται" τις τελευταίες ημέρες, αναφορικά με το ενδεχόμενο εξόδου της χώρας από την Ευρωζώνη και την επιστροφή στην δραχμή.» (πηγή)

Αυτό κι αν είναι ανέκδοτο! Και τώρα η ποινικοποίηση της γνώμης, της άποψης, της πρόβλεψης, της επιφύλαξης, της εξωτερίκευσης του φόβου!

Εν τω μεταξύ, σε επίκαιρη ερώτηση του Γ. Καρατζαφέρη στη Βουλή, ο Υπουργός Οικονομικών απάντησε: «Όλες οι δόσεις είναι εξασφαλισμένες, ΑΡΚΕΙ να υλοποιούμε το πρόγραμμα.»

Κι από ποιόν εξαρτάται η υλοποίηση του προγράμματος, κύριε Παπακωνσταντίνου; Μήπως από το μισθωτό και το συνταξιούχο που του φορτώσατε τις αμαρτίες μιας παράλυτης και διεφθαρμένης Δημοκρατίας; Μήπως εξαρτάται από τον άνεργο ή από τη μικρομεσαία επιχείρηση που έκλεισε; Δεν είναι αποκλειστική ευθύνη της κυβέρνησης να υλοποιήσει το πρόγραμμα ώστε να παίρνει τις δόσεις κανονικά; Το ΑΡΚΕΙ πρόσεξα ότι το τονίσατε αρκούντως, νομίζοντας ότι θα έχετε άλλοθι αν κάποια στιγμή, ο μη γένοιτο, δεν πληρωθεί κάποια δόση. Δεν θα έχετε όμως κανένα άλλοθι. Αυτό χωνέψτε το και στρωθείτε στη δουλειά με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, κάτι που έως τώρα δεν έχετε δυστυχώς επιδείξει... Ακόμη και το ύφος σας δείχνει αλαζονεία, αυταρέσκεια και έλλειψη επίγνωσης της κρισιμότητας των καιρών.

Γ. Παπακωνσταντίνου: «Είναι πράγματι ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα για τη χώρα μας οι φήμες. Να το ξεκαθαρίσουμε. Οι φήμες έχουν δύο διαφορετικές αφετηρίες. Υπάρχουν αυτοί οι οποίοι απλώς δεν καταλαβαίνουν πως δουλεύει η Ευρωζώνη. Δεν καταλαβαίνουν ότι η Ευρωζώνη δεν διαλύεται και κανένα κράτος δεν φεύγει από το ευρώ. Κανένα κράτος της Ευρωζώνης δεν πτωχεύει. Και υπάρχουν βεβαίως αυτοί οι οποίοι έχουν επενδύσει σε μια τέτοια κατεύθυνση και περιμένουν να βγάλουν χρήματα.» (πηγή)

Δηλαδή το αξίωμα τα πάντα ρει δεν ισχύει για την Ευρωζώνη και το ευρώ; Πολύ επιπόλαιη και μαξιμαλιστική η απάντησή σας, κύριε Υπουργέ, και με ανησυχείτε.



Πώς όμως ν’ αγνοήσουμε τις διαρροές όταν μέχρι σήμερα όλες οι μαγκούφες έχουν επαληθευτεί, ακόμη και τα εφιαλτικότερα σενάρια, όπως η προσφυγή μας στο ΔΝΤ; Πώς να βγάλουμε την εμπειρία των οκτώ μηνών από το μυαλό μας; Πώς να ξεχάσουμε ότι όλα εκείνα τα επώδυνα μέτρα που φημολογούνταν τους προηγούμενους μήνες, και τα οποία ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός Οικονομικών διέψευδαν κατηγορηματικά, ήρθε η αποφράδα μέρα και τα υιοθέτησαν ΟΛΑ κι ακόμη περισσότερα, χωρίς καν να ζητήσουν συγνώμη από τον ελληνικό λαό, έστω για το ότι είχαν πέσει έξω;

Giorgos Papandreou: φοβού τον φόβον!

Τάδε έφη ο Πρωθυπουργός προχθές στην Τρίπολη, στην ομιλία του στη Σύσκεψη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής Αρκαδίας. Προηγουμένως τον είχε επευφημήσει το πλήθος των Αρκάδων που είχε συγκεντρωθεί για να τον υποδεχτεί. Ανάμεσά τους έμαθα πως ήταν και το προεδρείο των συνταξιούχων Αρκάδων, που έσπευσαν να τον ευχαριστήσουν διότι έδωσε την ευκαιρία στα περήφανα γηρατειά να θυσιάσουν τη 13η και 14η σύνταξη, κι’ έτσι να περάσουν στην ιστορία ως ήρωες και ηρωίδες που έσωσαν την πατρίδα.

Μεταξύ άλλων, ο ΓΑΠ απηύθυνε προς τους ραγιάδες απανταχού της Επικράτειας το εξής βαρυσήμαντο μήνυμα στη νοηματική: «Μη φοβού μικρόν ποίμνιον! Μη ταρασσέσθω υμών η καρδία μηδέ δειλιάτω. Πιστεύετε εις το ΔουΝουΤου και εις εμέ πιστεύετε. Εν τη οικία του ΔουΝουΤου μοναί πολλαί εισί. Υπήγα δια να σας ετοιμάσω τόπον χλοερόν, όπου το κουτόχορτον θα είναι καθημερινά το κύριο πιάτο της ημέρας. Ως επιδόρπιον θ’ ακολουθεί μεταλλαγμένος σανός, κατάλληλος δια βοοειδή όπως εσείς. Όπου εγώ υπάγω υμείς ουκ οίδατε, και την οδόν ουκ εγνώκατε, διότι ως ποίμνιον που είστε το μόνο που δικαιούστε να γιγνώσκετε είναι το πώς να βελάζετε, μπέεε, μπέεε…»
Όπως προείπα, αυτά ελέχθησαν στη νοηματική γλώσσα και γι’ αυτό δεν καταγράφηκαν στον Τύπο. Εγώ, επειδή στο σχολείο ήμουνα καλή στη νοηματική, τα αποκρυπτογράφησα και σας τα μετέφερα εδώ ώστε να είστε πληροφορημένοι.

Είπε κι άλλα ο Γ. Παπανδρέου που δεν ήταν στη νοηματική, τα οποία μπορείτε να βρείτε εδώ.
Στην ανάρτηση αυτή θα παραθέσω μόνο τα σπουδαιότερα, ώστε να μπορέσετε κι εσείς να εξορκίσετε το φόβο από μέσα σας και να χαλαρώσετε. Μη φοβάστε! Ο λυτρωτής μας είναι εδώ, ήγουν το Νομισματικό. Ήρθε για να μείνει ώστε σάλιο να μη μας απομείνει.

Γ. Παπανδρέου: «Φίλες και φίλοι, η Ελλάδα δεν έχει σήμερα να φοβηθεί τίποτα. Παλαιότερα, θα σας έλεγα ότι είχε να φοβηθεί τον εαυτό της. Τώρα, για να χρησιμοποιήσω μια γνωστή ρήση, δεν έχει να φοβηθεί τίποτα, παρά μόνο τον ίδιο το φόβο. Γιατί σήμερα, η αποφασιστικότητά μας να κάνουμε ό,τι χρειάζεται είναι πρωτοφανής.»
Of course! Η αποφασιστικότητά τους να μας κάνουν να πούμε το ψωμί ψωμάκι είναι προφανής. Η αποφασιστικότητά τους να μας αλλάξουν τα φώτα δεν κρύβεται. Η αποφασιστικότητά τους να μας ξεκάνουν χωρίς σάλιο είναι παροιμιώδης. Επίσης η αποφασιστικότητά τους να ξεπουλήσουν τη χώρα για ψίχουλα θ’ αποδειχτεί ιστορική. Κάνουν ό,τι χρειάζεται για να μας βουλιάξουν στην ύφεση, ώστε όταν ξαναβγούν στις αγορές για δανεισμό τα spreads να έχουν εκτοξευθεί στα ύψη. Για τέτοια πρωτοφανή αποφασιστικότητα μιλάμε, παίδες Ελλήνων αλύτρωτων.

Γ. Παπανδρέου: «Πρώτη φορά, έρχονται στο φως όλες οι σκοτεινές υποθέσεις, που δημιούργησαν στη χώρα μας μία λάθος και μία σαθρή νοοτροπία, αλλά και μια αναξιοπιστία διεθνώς.»
Οι σκοτεινές υποθέσεις δημιούργησαν τη σαθρή νοοτροπία, κύριε Πρωθυπουργέ, ή η σαθρή νοοτροπία, που ζει και βασιλεύει εν Ελλάδι, δημιούργησε τις σκοτεινές υποθέσεις; Δεν σας τάγραψε καλά ο/η λογογράφος.

Γ. Παπανδρέου: «Πρώτη φορά, αποκαλύπτονται οι υπεύθυνοι, που οδήγησαν στην ηθική απαξίωση.»
Τι να τις κάνουμε τις αποκαλύψεις, Πρωθυπουργέ μου, τώρα που μας πήρατε τη μπουκιά απ’ το στόμα, τώρα που μας κόψατε το οξυγόνο του 13ου και 14ου μισθού και σύνταξης, τώρα που στέλνετε τους ασφαλισμένους στη σύνταξη μετά… θάνατον, τώρα που φτάσατε τη βενζίνη στα ύψη και μας αναγκάσατε να τραβήξουμε χειρόφρενο; Το ερώτημα είναι: στη φυλακή θα πάει κανείς; Τα κλεμμένα θα τα επιστρέψει κανείς; Κατασχέσεις θα γίνουν; Δεν αρκούν οι επιλεκτικές αποκαλύψεις για να καταπραΰνουν την οργή του λαού και ν’ αποκαταστήσουν στοιχειωδώς την κοινωνική δικαιοσύνη.

Γ. Παπανδρέου: «Πρώτη φορά, αντιμετωπίζουμε θέματα, όπως το φακελάκι και η μη υποβολή φορολογικής δήλωσης από διάφορες κατηγορίες επαγγελμάτων και όχι μόνον.»

Αλήθεια; Για πείτε μας πώς αντιμετωπίζετε το φακελάκι, διότι απ' ό,τι ακούω ζει και βασιλεύει και τον ασθενή κυριεύει! Βρήκατε τρόπο; Στείλατε τη ΣΔΟΕ να ψάχνει τις τσέπες, τ' ακίνητα και τους λογαριασμούς των γιατρών όλης της Επικράτειας, συν γυναιξί και τέκνοις; Ποια είναι η ευρεσιτεχνία σας;

Γ. Παπανδρέου: «Και πρώτη φορά, σχεδιάζουμε συστηματικά μια νέα αναπτυξιακή πορεία της χώρας. Πρώτη φορά, με τόσο συγκροτημένο τρόπο, κάνουμε μεγάλες προσπάθειες για επενδύσεις στη χώρα μας.»

Καλά, εδώ, παίδες, γέλασα πολύ! Έχει χιούμορ ο Πρωθυπουργός! Κύριε Παπανδρέου, όταν ευκαιρήσετε από τα ταξίδια στο εξωτερικό και αφού "εξυγιάνετε" το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα από τις επιδρομές των στοιχηματιών μαζί με τους μεγάλους του πλανήτη, δώστε σας παρακαλώ και μια ακρόαση στη Λούκα την παραπονεμένη και καρφιά μπήγουσα. Ίσως αντιληφθείτε κάποια χρήσιμα πράγματα. Θυμάστε άραγε ότι από τον περασμένο Μάρτιο, όταν εσείς κι ο "τσάρος" σας μας παραμυθιάζατε ότι δε θα ληφθούν άλλα μέτρα, η Λούκα Κατσέλη υποστήριζε ανοιχτά την προσφυγή στο ΔΝΤ, κι ότι γι’ αυτό την είχατε (τάχα;) απομονώσει, όπως διάβαζα εδώ;



Σύμφωνα με άρθρο στο χθεσινό ΒΗΜΑ, «Η κυρία Κατσέλη αρνείται την ευθύνη για την άνοδο του πληθωρισμού σε συνθήκες οικονομικής ύφεσης και υποστηρίζει ότι οφείλεται στις αποφάσεις του υπουργείου Οικονομικών για την επιβολή ειδικών φόρων κατανάλωσης και την αύξηση του ΦΠΑ.»


Είπε κι άλλα βαρυσήμαντα ο Πρωθυπουργός στην Τρίπολη της Αρκαδίας, όπου μετέβη μετά από την Τρίπολη της Λιβύης.
Γ. Παπανδρέου: «Έχετε και αυτό υπόψη σας, ότι αυτή η Κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να συγκρουστεί με κατεστημένα, τα οποία και λυμαίνονταν το δημόσιο χρήμα, και ήθελαν να αιχμαλωτίσουν το πολιτικό σύστημα.»

Το καημένο το αθώο πολιτικό σύστημα που ήθελαν να αιχμαλωτίσουν τα παλιοκατεστημένα που λυμαίνονταν το δημόσιο χρήμα… Μου ’ρχεται να κλάψω, σας λέω. Ποια είναι αυτά τα βρωμοκατεστημένα, βρε παιδιά, που προσπαθούσαν να διαφθείρουν τα χρηστά ήθη των πολιτικών μας; Δε θα ’πρεπε να τα ονομάσει ο Πρωθυπουργός ώστε να τ’ αποδοκιμάσουμε κι εμείς οι σφιχτοζωναριασμένοι σωτήρες της πατρίδας και να χαρούμε; Ακούσατε εσείς καμία σύγκρουση;

Γ. Παπανδρέου: «Μιλούν πολλοί για χρεοκοπία, μιλούν πάλι για έξοδο από το ευρώ και για επιστροφή στη δραχμή. Μέχρι και καράβια ακόμα, άκουσα, ότι φέρνουν ειδικό χαρτί, για να τυπωθούν δραχμές! Προφανώς, είναι αστεία πράγματα.»

Αστεία πράγματα, ε; Όταν βγάζατε εσείς ο ίδιος και το πρωτοπαλίκαρό σας τις φήμες για επικείμενη χρεοκοπία της χώρας, όταν μιλούσατε για τιτανικό, όταν "διαφημίζατε" τη χώρα μας στο εξωτερικό ως διεφθαρμένη και μας είχατε κάνει ρόμπα ανοίγοντας την όρεξη των κερδοσκόπων, δεν ήταν αστεία πράγματα; Τότε δεν υπονομεύατε την οικονομία; Τότε η οικονομία δεν ήταν ψυχολογία; Από πότε σοβαρευτήκατε; Πότε ήταν που ενηλικιωθήκατε; Από τότε που πραγματοποιήθηκε το όνειρό σας να μας υποδουλώσετε και να μας κατακρεουργήσετε μέσω του ΔΝΤ;

Γ. Παπανδρέου: «Όσοι σπέρνουν φημολογίες, ουσιαστικά, υπονομεύουν τις θυσίες του Ελληνικού λαού, αυτές τις θυσίες που έκανε. Δεν σέβονται αυτές τις θυσίες. Γιατί με αυτές τις θυσίες, έχουμε βάλει τη χώρα μας σε ένα σίγουρο δρόμο.»

Αφήστε τώρα τα γλοιώδη υποκριτικά και δημαγωγικά! Ποιές "θυσίες"; Τη "σφαγή" τη λέτε "θυσία"; Όταν ο σφαγέας σφάζει το πρόβατο μήπως εκείνο του λέει "ευχαριστώ" που θυσιάστηκε για να τον θρέψει; Είδατε κανένα πρόβατο να προσέρχεται εθελουσίως στη σφαγή επείδη πρόκειται για ιερό σκοπό; Μήπως μας ρωτήσατε και σας είπαμε περάστε ευχαριστώ, κόψτε ό,τι θέλετε από τον ιδρώτα μας, για την πατρίδα; Και γιατί δεν επιβάλατε θυσίες και στους κηφήνες και τα λαμόγια; Στους 300 της Βουλής και το υπηρετικό της προσωπικό; Γιατί δεν επιβάλατε θυσίες στην Εκκλησία; Γιατί δεν επιβάλατε θυσίες στους μεγαλοτραπεζίτες και λοιπούς μεγαλοκαρχαρίες;

Ώστε μ’ αυτές τις "θυσίες" βάλατε τη χώρα σ’ ένα σίγουρο δρόμο, ε; Ποιο δρόμο; Το μόνο σίγουρο είναι ότι τη βάλατε σε δρόμο σίγουρης ύφεσης, πληθωρισμού και ανεργίας…

Τέλος, και για να επανέλθουμε στον τίτλο αυτού του άρθρου, φοβηθείτε και ξορκίστε το φόβο, παιδιά, μπας και δούμε ανάσταση με τη μεταφυσική! Επαναλάβετε μαζί μου μεγαλοφώνως τον ακόλουθο αυτοεξορκισμό μπας και λυτρωθούμε από τον αυτοεπαληθευόμενο φόβο:

Εξορκίζω το φόβο ότι ο πληθωρισμός θα ξεπεράσει τον άλλο μήνα το 7%, κι ότι μαζί με τα κομμένα θα έχω πραγματική μείωση τους εισοδήματός μου κατά 27%.

Εξορκίζω το φόβο πως όταν η Ελλάδα επιστρέψει στις αγορές θα της ζητούν αστρονομικό επιτόκιο, οπότε θα εξαναγκαστεί σε αναδιάρθρωση του χρέους με ό,τι καταστροφικό αυτό συνεπάγεται.

Εξορκίζω το φόβο κοινωνικών εκρήξεων και το σύνθημα που ακούστηκε, «Να καεί, να καεί το μπ*****λο η Βουλή», αποκηρύσσοντάς το ως βλασφημία κατά της σωτήριας Δημοκρατίας μας.

Εξορκίζω το φόβο ότι μπήκαμε σε φαύλο κύκλο ύφεσης κι ότι σύντομα θα υπάρξει κύμα Ελλήνων μεταναστών σε άλλες χώρες.

Εξορκίζω το φόβο ότι το ΕΣΥ θα συνεχίσει βαρέως να νοσεί και να μας υπερχρεώνει με δις, διότι οι λειτουργοί του δεν θα πάψουν να είναι διεφθαρμένοι μέχρι το κόκκαλο, και η ατιμωρησία τους θα διαιωνίζεται.

Εξορκίζω το φόβο ότι ενδέχεται να επαναληφθεί το ψιλομαγείρεμα των στατιστικών στοιχείων από τους "αρμόδιους" περί μείωσης του ελλείμματος.

Εξορκίζω το φόβο ότι τα πανεπιστημιακά ιδρύματα θα συνεχίσουν να είναι άσυλα μπαχαλάκηδων και οι αίθουσές τους θα είναι, όπως πριν, καταλύματα για καταλήψεις των εκπαιδευτικά απροσάρμοστων και των κουκουλοφόρων.

Εξορκίζω το φόβο ότι η φοροδιαφυγή θα συνεχίζεται business as usual, κι ότι θα πληρώνουν πάντα τη νύφη οι συνήθεις ύποπτοι, μισθωτοί και συνταξιούχοι.

Εξορκίζω το φόβο ότι τα φακελάκια σε γιατρούς εφοριακούς, υπαλλήλους πολεοδομίας, κλπ. δεν θα εκλείψουν.

Εξορκίζω το φόβο ότι η κυβέρνηση θα ξεπουλήσει το δημόσιο πλούτο αντί πινακίου φακής.

Εξορκίζω το φόβο που προέρχεται από τη φήμη που θέλει την εξουσία να είναι γκόμενα τόσο γλυκιά και πλανεύτρα, ώστε όσοι μωροφιλόδοξοι και τυχοδιώχτες τη γεύτηκαν να προσκολλώνται σε δαύτη με νύχια και με δόντια προδίδοντας ιερά και όσια, για να διατηρήσουν τη δημοσιότητα, το χρήμα και τη δύναμη που τους εξασφαλίζει.

Εξορκίζω το φόβο ότι τούτη η χώρα is doomed for destruction.
ΑΜΗΝ, ΑΛΛΗΛΟΥΙΑ!

Γιατί ο Παπακωνσταντίνου έτριβε τη μύτη του;

Η γλώσσα του σώματος προδίδει την αλήθεια! Τη στιγμή που ο Γ. Παπανδρέου έλεγε αυτά που του είχε γράψει ο "τσάρος της Οικονομίας" που καθόταν παραδίπλα, ο Γ. Παπακωνσταντίνου προδόθηκε από τη γλώσσα του σώματός του. Τράβαγε επίμονα τη μύτη του, και είναι κρίμα που η κάμερα εστίασε σ' αυτόν μόνο λίγα δευτερόλεπτα. Δείτε παρακαλώ το βίντεο, και προσέξτε τι διάβαζε ο Γ. Παπανδρέου εκείνη ακριβώς τη στιγμή: «Βρισκόμαστε στο δρόμο της επιστροφής στην οικονομική και δημοσιονομική ομαλότητα, έχοντας αφήσει πίσω τους μεγάλους κινδύνους.»

Έχουμε όντως αφήσει πίσω μας τους μεγάλους κινδύνους; Μακάρι! Το εύχομαι! Ποιος δεν θα το 'θελε! Όμως υπάρχουν χίλιοι δυο παράγοντες που μας κάνουν ν' αμφιβάλλουμε, και κυρίως το γεγονός ότι τα επώδυνα μέτρα του ΔΝΤ οδηγούν νομοτελειακά σε φαύλο κύκλο ύφεσης, και επομένως σε υστέρηση των αναμενόμενων εσόδων. Αν προσθέσουμε σ' αυτό και την ανικανότητα της κυβέρνησης να πατάξει τη φοροδιαφυγή και εισφοροδιαφυγή, και να εισπράξει τα ήδη οφειλόμενα, η απαισιοδοξία μας ενισχύεται. Όταν μάλιστα έχουμε και πικρή πείρα από την Πασοκική ψευδολογία του παρελθόντος, βλέπε το παροιμιώδες "Λεφτά υπάρχουν", και "Όχι πάγωμα σε μισθούς και συντάξεις διότι οδηγεί σε ύφεση", δεν μπορούμε παρά να είμαστε δύσπιστοι.

Επειδή μου έκανε εντύπωση το επίμονο τράβηγμα της μύτης του Γ. Παπακωνσταντίνου, άρχισα να σερφάρω στο Διαδίκτυο για να μάθω τι σημαίνει το τρίψιμο της μύτης. Βλέπετε, κι εγώ γηράσκω αεί διδασκόμενη και, ελπίζω, συνετιζόμενη.

Λοιπόν; Τι βρήκα;

Παραθέτω τα αποκαλυπτικά ευρήματα με την πηγή τους:

1. Το τρίψιμο ή το άγγιγμα της μύτης είναι ένα σήμα αμφιβολίας ή ανεντιμότητας. (getthejob.com.au)

2. Όταν ένα πρόσωπο ψεύδεται, πρόσεξε ειδικά το τρίψιμο της μύτης. (learnbodylanguage)

3. Όταν ένα άτομο ψεύδεται, συνηθισμένη κίνηση είναι και το τρίψιμο της μύτης. (psychology.suite101)

4. Το άγγιγμα ή ελαφρό τρίψιμο της μύτης σημαίνει απόρριψη, αμφιβολία, ψέματα. (deltabravo.net)

5. Το τρίψιμο της μύτης σημαίνει αποστροφή και δυσαρέσκεια. (quizstop.com)

6. Κάποιος μπορεί να πιάνει ή να τρίβει ελαφρά τη μύτη του εάν αμφιβάλλει γι' αυτό που λέγεται ή απορρίπτει μια ιδέα. (1to101.com)

7. Τρίψιμο της μύτης σημαίνει ότι κάποιος ψεύδεται. (arielspeaks.com/Psychology)

8. Άγγιγμα της μύτης σημαίνει ότι δεν νιώθεις άνετα με το θέμα που συζητιέται. (fortifyservices)

9. Οι ειδικοί της γλώσσας του σώματος έχουν βρει ότι οι ψεύτες συχνά πιάνουν τη μύτη με νευρικότητα. (ehow.com)

10. 'Εχουμε διεγερτικούς ιστούς στις μύτες μας, οι οποίοι παρουσιάζουν υπεραιμία όταν ψευδόμαστε. Αυτό προκαλεί ένα αίσθημα μυρμηγκιάσματος ή φαγούρας. (selfgrowth.com)

11. Το άγγιγμα της μύτης είναι κοινό σημάδι για άτομα που δεν λένε την αλήθεια. Όταν ένα άτομο ψεύδεται, τα αιμοφόρα αγγεία της μύτης μπορεί να διασταλούν, κάνοντας τη μύτη να διογκώνεται ή να κοκκινίζει. Αυτό μπορεί να οδηγήσει το άτομο στο να πιάνει ή να ξύνει τη μύτη του. Τρίβοντας το χέρι στη μύτη μπορεί επίσης να σημαίνει διαφωνία. Τσιμπώντας τη γέφυρα της μύτης μπορεί να δείχνει ότι το άτομο αξιολογεί κάτι, συνήθως αρνητικά, με κάποια δυσαρέσκεια. (changingminds.org)

12. Όταν ψευδόμαστε, ρέει αίμα στη μύτη μας που μας κάνει να την τρίβουμε ή να την αγγίζουμε. (bodylanguagecentre)

Αυτός, λοιπόν, είναι ο δωδεκάλογος της μύτης, αστείος ή σοφός, ανάλογα με το πώς τον αξιολογεί κανείς. Είναι χρήσιμο, κατά τη γνώμη μου, να μελετήσουμε τη γλώσσα του σώματος, και ιδιαίτερα του προσώπου και των χεριών, ώστε να μπορούμε ν' ανιχνεύουμε τα ψέματα που μας λένε οι επαγγελματίες της πολιτικής και να μην πέφτουμε εσαεί θύματα εξαπάτησης. Τώρα αν με ρωτάτε γιατί ο Γ. Παπανδρέου δεν έξυνε και ο ίδιος τη μύτη του, ίσως είναι επειδή πίστευε πως αυτά που του είχαν γράψει ήταν αλήθεια! Άλλωστε, πού να προλάβει να σκεφτεί και να διαμορφώσει ιδίαν άποψη με τόσα απανωτά ταξίδια;

Και το ερώτημα παραμένει: Έχουμε αφήσει πίσω μας τους μεγάλους κινδύνους;

Ψευτοκάθαρση με… μπλάνκο!!!

Ο εμπαιγμός του λαού δια των δήθεν Εξεταστικών Επιτροπών δε γνωρίζει φραγμούς, και δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος! Καταγγέλλω τα γαλαζοπράσινα μέλη των Επιτροπών για την άρνησή τους να καλέσουν για κατάθεση τους πρώην Πρωθυπουργούς της συμφοράς, Κώστα Σημίτη και Κώστα Καραμανλή. Και βεβαίως καταγγέλλω και τους δύο Κωστήδες, οι οποίοι αφού βύθισαν τη χώρα στη φτώχεια, την εξαθλίωση και τη ντροπή, αντί έστω και τώρα να συνδράμουν πρόθυμα με τις μαρτυρίες τους ώστε να διευκολύνουν το έργο των Εξεταστικών Επιτροπών για να φέρουν στο φως τα παραγραμμένα, έτσι κι αλλιώς, χοντροσκάνδαλα, αγρόν ηγόρασαν και σφυρίζουν αδιάφορα. Αυτό και μόνο τους ενοχοποιεί στη συνείδηση του κάθε σκεπτόμενου πολίτη. Το να βλέπουν τη χώρα να σπαράσσεται και να παραμένουν σιωπηροί, ως δήθεν υπεράνω υποψίας, τους καθιστά κατάπτυστους!

Δεν καταλαβαίνουν οι επίορκοι πως ακόμη κι αν είναι αλήθεια ότι δε γνώριζαν τίποτε για το όργιο της μίζας κάτω από τη μύτη τους μέσω των σκανδάλων Siemens και Βατοπεδίου, αυτό δεν τους εξαγνίζει. Θα έπρεπε τουλάχιστον να βγουν δημόσια και να ομολογήσουν ότι επέλεξαν διεφθαρμένους συνεργάτες, και στη συνέχεια τους άφησαν να δρουν ασύδοτοι καταληστεύοντας την περιουσία του ελληνικού λαού, διότι ουσιαστικά ήταν απόντες ως πρωθυπουργοί. Με άλλα λόγια, οι Κωστήδες δεν κυβερνούσαν, απλώς προήδρευαν. Στη συνέχεια, αφού ζητούσαν συγνώμη από τον Ελληνικό λαό, ν’ αποποιούνταν όλων των απολαβών, συντάξεων και αποζημιώσεων υπέρ του Δημοσίου, και ν’ αυτοεξοριζόντουσαν ώστε να μη μας «ξύνουν τ’ άντερα» με την προκλητική παρουσία τους. Αλλά πού να βρεθούν τέτοιες πολιτικές ευαισθησίες στο Ελλαδιστάν-Γιουνανιστάν… Το πολιτικό δέρμα έχει παχυνθεί σφόδρα και εξομοιώθηκε μ’ εκείνο των γουρουνιών.

«Στην υπόθεση Siemens όχι μόνο δεν εντοπίστηκαν οι μίζες των 100 εκατομμυρίων ευρώ που η εταιρεία ομολόγησε ότι έδωσε σε πολιτικούς και κρατικούς λειτουργούς, αλλά ακόμα και τα δώρα... που έδινε η εταιρεία σε πολιτικούς και δημοσιογράφους... σβήστηκαν με blanco στα έγγραφα της δικογραφίας. Όπως έγινε και στο παρελθόν όταν ο κ. Χριστοφοράκος αντί να συλληφθεί φυγαδεύτηκε στο εξωτερικό μαζί με τα στοιχεία του έτσι και τώρα δημοσιοποιούνται μόνο λίγα στοιχεία για "καμμένα" πολιτικά πρόσωπα ως στάχτη στα μάτια της κοινωνίας.» (e-typos)

Τι έγινε, λοιπόν, με το μπλάνκο; Να, τίποτα το σοβαρό, μικροπράγματα! Απλά, «Κατά την εξέταση του γ.γ. του ΣΔΟΕ Γιάννη Καπελέρη, προέκυψε ότι οι επιθεωρητές του σώματος δεν μπόρεσαν να βρουν περισσότερα στοιχεία από αυτά που ήδη υπάρχουν στη δικογραφία και έχουν αποσταλεί στην εξεταστική. Ο κ. Καπελέρης είπε ότι η έρευνα είναι στα πολύ αρχικά της πλαίσια ακόμη, σημειώνοντας ότι το αίτημα για συνδρομή του ΣΔΟΕ "άργησε τρία χρόνια", (…) Όπως κατέθεσε ο κ. Καπελέρης σε πολλά τιμολόγια έχουν σβηστεί με μπλάνκο ονόματα παραληπτών, διευθύνσεις και φορολογικά στοιχεία. (…)» (πηγή)

Γι’ αυτό το λόγο και για άλλους που εμείς δεν γνωρίζουμε, το κόμμα του ΛΑΟΣ αποχώρησε από την Εξεταστική της Siemens, διότι όπως είπε ο Γ. Καρατζαφέρης, το πράγμα πάει για κουκούλωμα. Μάγος είσαι; Δηλαδή τώρα το καταλάβατε; Το κουκουλωμένο πάει για κουκούλωμα;

Όπως γράφει η ΗΜΕΡΗΣΙΑ, «Την αποχώρηση του ΛΑΟΣ από την εξεταστική επιτροπή του σκανδάλου της Siemens ανακοίνωσε ο εκπρόσωπος του κόμματος κ. Κ. Αϊβαλιώτης. Ο πρόεδρος του κόμματος είχε θέσει προϋποθέσεις για την παραμονή του ΛΑΟΣ στην επιτροπή.
"Τα στοιχεία που απεστάλησαν σήμερα, σχετικά με τα πάσης φύσεως "δώρα" της SIEMENS δείχνουν ότι δεν υπάρχει η ενδεδειγμένη ροή που θα οδηγήσει στην αποκάλυψη των πραγματικών περιστατικών. Το όλο πράγμα οδηγεί στο κουκούλωμα κάποιων πτυχών. Ο ΛΑΟΣ αποχωρεί από την Εξεταστική και περιμένει να δει, αν θα υπάρξει, επιτέλους, πρόθεση για πλήρη αποκάλυψη του τι πραγματικά έγινε ώστε να λειτουργήσει και πάλι κανονικά - και στο σύνολό της - η Επιτροπή για τη διερεύνηση του σκανδάλου SIEMENS", σχολίασε τονίζοντας ο κ. Αϊβαλιώτης.»

Κατά τ’ άλλα, οι μιζαδόροι ζουν καλά και μας εμπαίζουν κι εμείς χειρότερα.
Αυτά έχει η "Δημοκρατία" που προσκυνάτε, βρε. Τι διαμαρτύρεστε, λοιπόν; "Δημοκρατία" αλά ελληνικά = διαφθορά, σκάνδαλα, μίζες και κουκούλωμα. Ας ξυπνήσουμε επιτέλους!

Θέλει αρετή, παίδες, η δημοκρατία! Δυστυχώς όμως, η αρετή είναι είδος υπό εξαφάνιση στο ΤρΕλλαδιστάν… Σε λίγο ίσως την αφαιρέσουν και από τα λεξικά μας…

ΛαΛάκης Λαζόπουλος: ο σεξόπληκτος προαγωγός της χυδαιότητας

Σε μια χώρα που έχει βυθιστεί σε πολιτικό, ηθικό και πολιτιστικό τέλμα, σε μια χώρα που ο χαβαλές είναι η δεύτερη φύση των ιθαγενών, σε μια πατρίδα που οι αρχές κι αξίες έχουν καταντήσει ανέκδοτα για γραφικούς και αιθεροβάμονες, σε μια χώρα-μπουρδέλο που όλοι ασελγούν στο κουφάρι της, σε μια χώρα που λεηλατείται, ξεπουλιέται και βιάζεται πανταχόθεν, δεν είναι σύμπτωση που κάποια προκλητικά και χυδαία ΤΙΠΟΤΑ αναδεικνύονται σε ήρωες πουλώντας τηλεοπτικά σκουπίδια.

Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Οι λαοί έχουν τους ηγέτες που τους αξίζουν και τους χυδαίους σατιριστές που τους εκφράζουν. Όμοιος ομοίω αεί πελάζει! Θα θυμάστε βέβαια ότι το Λαλάκειο ΤΙΠΟΤΑ, στο διαγωνισμό του ΣΚΑΪ πέρυσι είχε αναδειχτεί ένας από τους 100 Μεγάλους Έλληνες (!) και το είχε πιστέψει ο ανεκδιήγητος. Του είχα μάλιστα αφιερώσει και κάνα δυο άρθρα τότε. (Δείτε εδώ κι εδώ).

Είχα καιρό να μπω στο τηλεοπτικό χυδαιοτσαντίρι του, κι επειδή τελευταία άκουγα γύρω μου επαίνους για τις πολιτικές του ατάκες, άνοιξα το βρωμοτσάντιρο να δω μπας και βελτιώθηκε. Βλέπεις, αιθεροβάμων ούσα, πιστεύω και σε θαύματα-μεταλλάξεις χαρακτήρων, ξεχνώντας σοφές παροιμίες, όπως αυτήν: "ο λύκος το τρίχωμα αλλάζει μα δέρμα δεν αλλάζει."

Και πού έπεσα επάνω λέτε; Στην ηχητική "επεξεργασία" του "μαλάκα". Κινητή εγκυκλοπαίδεια ο χυδαίος! Αναμφισβήτητα ο Λαλάκης έχει επίγνωση ότι απευθύνεται σε μαλάκες, αφού στη μαλακία τους, διάολε, επενδύει και θησαυρίζει, και το διασκέδαζε, ενώ το αποχαυνωμένο του κοινό χειροκροτούσε ασταμάτητα, πιστεύοντας προφανώς πως κάποιοι άλλοι ήταν οι "μαλάκες" κι όχι οι παρευρισκόμενοι...

Ο Λαλάκης είναι κλασσική περίπτωση χυδαιολόγου που χρησιμοποιεί την πολιτική σάτιρα ως περιτύλιγμα για να εκτονώνει ενδιαμέσως τη σεξομανία του και να γαργαλίσει τα ζωικά ένστικτα των χειροκροτητών του. Κι εκεί που δίνει στο ακροατήριό του, μεταξύ των οποίων ΔΥΣΤΥΧΩΣ και πολλοί μαθητές, λίγη τροφή για πολιτικό και κοινωνικό προβληματισμό, έστω προκατειλημμένο και αριστερόστροφο, τροφή πάντως που αν οι ακροατές την επεξεργάζονταν στη σκέψη τους θα μπορούσε να οδηγήσει σε αφύπνιση και δράση κατά της σαπίλας που τους απειλεί το παρόν και το μέλλον, εν τω άμα το ρίχνει στη σεξοχυδαιότητα, στη σαχλαμάρα και στον αποβλακωτικό χαβαλέ, χύνοντας το "γάλα" που μόλις είχε ρίξει στην καρδάρα. Δεν δίνει στους ακροατές του ούτε δευτερόλεπτα για να μπορέσουν ν' αφομοιώσουν κάτι το σοβαρό. Το αφιόνι για συντήρηση της αποχαύνωσης πρέπει να πέσει αστραπιαία στο κεφάλι των θεατών του, μέσα κι έξω από το στούντιο, μπας και προλάβουν και ξυπνήσουν.

Διότι η αφύπνιση της νεολαίας θα έβλαπτε σοβαρά το σάπιο κατεστημένο, και ο Λαλάκης έχει εντολή να είναι προσεκτικός. Άλλωστε τον συμφέρει και τον ίδιο να παραμένει ο λαός και ιδιαίτερα οι νέοι στο σημείο μηδέν της συνειδητότητας, ώστε να του δίνουν ρεκόρ τηλεθέασης για να θησαυρίζει.

Αυτός είναι ο Λαλάκης: Σάρκα εκ της σαρκός και οστούν εκ των οστέων μιας κοινωνίας που έχει κάνει το χαβαλέ θρησκεία κι έχει εκχυδαΐσει τη γενετήσια λειτουργία σα να ήταν ό,τι πιο βρώμικο υπάρχει στη φύση. Κολυμπώντας ο ίδιος στο χρήμα και στη χλιδή, μας παριστάνει εκ του ασφαλούς τον κοινωνικό επαναστάτη ξεγελώντας τους αφελείς που κρέμονται από τα χείλη του.

Αυτή είναι η δυστυχία και η φτώχεια της κοινωνίας μας. Σε μια κρίσιμη εποχή που χρειαζόμαστε κοινωνικούς αναμορφωτές, κήρυκες δικαιοσύνης με πύρινο λόγο που να γεμίζουν τα γήπεδα με νεολαία και ν' αφυπνίσουν αποχαυνωμένες συνειδήσεις, σε μια εποχή που οι νέοι πνίγονται στα αδιέξοδα και ψάχνουν απεγνωσμένα για πρότυπα που να τα μιμηθούν και να ξαναβρούν την ελπίδα και νόημα στη ζωή τους, η Ελλάδα το μόνο που έχει να τους προσφέρει είναι σπουδαιοχυδαίοι τύποι σαν το Λαλάκη. Αλίμονο! Η ηθική χρεοκοπία μας είναι πολύ πιο επικίνδυνη από την οικονομική πτώχευση, που άλλωστε έπεται

της πρώτης.

Πρόσθεσα σκόπιμα αρκετές φωτογραφίες σε τούτη την ανάρτηση, για να παρατηρήσετε, κάνοντας κλικ για μεγέθυνση, τη φάτσα του χυδαιοσατιρικού μας, μια φάτσα καλοθρεμμένη από την καλοπέραση, με ύφος αλαζονικό και ειρωνικό. Είναι ο σύγχρονος ψευδοπροφήτης του ΤΙΠΟΤΑ. Αυτόν αξίζει η σημερινή Ελλάδα, αυτόν αναδείξαμε. Παλιότερα "αφιερώματα" στο χυδαιοΛάκη μπορείτε να βρείτε εδώ, εδώ, κι εδώ.

Δώσε ρε Λάκη χαβαλέ και πάρε την ψυχή μου,
Δόξα και πάλι δόξα εις το χυδαίο χαβαλέ!
Στο χαβαλέ τη βρίσκω, αυτός ειν’η ζωή μου,
Δος μου χαβαλέ, ρε, χαβαλέ, χαβαλέεε!

Δε θέλω συμβουλές, δε θέλω παραινέσεις,
Και δε γουστάρω, Λάκη, προβληματισμούς!
Βαρέθηκα τις 'παιδαγωγικές' τους επιθέσεις,
Δώσε μου χαβαλέ, και όχι ηθικούς χρησμούς!

Ποσώς μ’ ενδιαφέρει το τι θα ξημερώσει,
Στο χαβαλέ τη βρίσκω, δόξα στο χαβαλέ!
Αδιαφορώ εάν κανείς μεθαύριο θα με σώσει,
Δώσε μου Λάκη χαβαλέ, χαβαλέ, χαβαλέεε!

Εδώ και τώρα εκτόνωσέ μας με το χαβαλέ,
Και ας αφήσουμε ες αύριον τα σπουδαία,
Πολύ τη βρίσκω, με του Λάκη μας το χαβαλέ,
Με τη χυδαιοσάτιρα περνάω ξένοιαστα κι ωραία!

Simon Anholt: Το όνομα μιας χώρας είναι το παν!

«Καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά τ’ όνομα», λέει η σοφή παροιμία. Όταν μάλιστα το κακό όνομα σου βγήκε όχι αδίκως, όπως το έπαθε η Ελλάδα, τότε τα πράγματα είναι τραγικά. Κι όταν η δυσφήμιση μιας χώρας ξεκίνησε από τα πιο επίσημα χείλη, εκείνα του Πρωθυπουργού της και του Υπουργού των Οικονομικών, τότε η κακή φήμη είναι δυστυχώς δύσκολα αναστρέψιμη... Χρειάζεται τίποτα λιγότερο από ένα θαύμα εθνικής παλιγγενεσίας!



O Simon Anholt είναι ειδικός γι’ αυτό που ονομάζουμε φήμη. Η δουλειά του είναι να συμβουλεύει χώρες που βρίσκονται στο ναδίρ της παγκόσμιας συνείδησης, για να τις επαναφέρει στο κέντρο της καλής δημοσιότητας. Ο Άνχολντ συμφώνησε να συναντήσει τους Νέους Φακέλους για να τους εξηγήσει γιατί η Ελλάδα πρέπει να βγει από την μαύρη λίστα.

Παραθέτω χαρακτηριστικά αποσπάσματα από την έρευνα της Σοφίας Παπαϊωάννου για το Σκάι.
Σάιμον Άνχολντ (σύμβουλος πολιτικής και επικοινωνίας):
«Αυτή τη στιγμή έχετε μια συνταγή ατυχή, από μεσογειακή ανικανότητα, οικονομική κακοδιαχείριση, πολιτική διαφθορά κι έναν υπέροχο, ηλιόλουστο και τεμπέλικο τρόπο ζωής. Είναι καταστροφή, δεν είναι μια καλή ελληνική συνταγή. Οπότε αν η Ελλάδα επιτρέψει σ’ αυτήν την κρίση να καταστρέψει ολοσχερώς τη φήμη της, θα είναι τραγωδία. (…)
Το όνομα που έχει μια χώρα είναι τα πάντα, είναι ακόμα πιο σημαντικό κι απ’ την πραγματικότητα.

Αυτό που με κάνει να αποφασίσω αν θα πάω διακοπές στην Ελλάδα, αν θα αγοράσω ένα ελληνικό προϊόν, αν θα προσλάβω Έλληνα στη δουλειά μου, ή αν θα δεχτώ Έλληνα φοιτητή στο πανεπιστήμιό μου, για όλα αυτά τα πράγματα μετράει πάνω απ’ όλα η αντίληψη που έχω για τη χώρα.

Αν στο μυαλό μου η Ελλάδα έχει αρνητική φήμη, ό,τι κάνει θα το αντιλαμβάνομαι ως αρνητικό, και θα το υποτιμώ. Αν όμως έχω θετική αντίληψη για τη χώρα, ότι κάνει το τιμολογώ υψηλά. Πληρώνω περισσότερα χρήματα για τα προϊόντα της, είμαι διατεθειμένος να ξοδέψω περισσότερα για να έρθω διακοπές εκεί, με ενδιαφέρουν πιο πολύ οι Έλληνες ως φίλοι, συνάδελφοι, υπάλληλοι.

Όλα μετράνε και όλα συνδέονται με την υπόληψη της χώρας. (…)
Οι χώρες που μπαίνουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση ανεβαίνουν αυτόματα στην υπόληψη των άλλων, γιατί ο κόσμος αμέσως υποθέτει ότι είναι ακμάζουσες, προοδευτικές, δημοκρατικές και οργανωμένες. (…)

Αυτή τη στιγμή όλος ο κόσμος ξέρει ότι η χώρα σας περνάει κρίση κι ότι υπάρχει θυμός με τους πολιτικούς και εσωτερική αστάθεια. Αυτό είναι το βασικό πράγμα που γνωρίζουν για την Ελλάδα, κι εκεί ακριβώς βρίσκεται ο κίνδυνος. Η οικονομική κρίση δεν είναι η κύρια πληροφορία που έχει κανείς για τις ΗΠΑ, ούτε για την Αγγλία ούτε για την Ισλανδία. Είναι όμως το βασικότερο που γνωρίζουν αυτή τη στιγμή για την Ελλάδα και την Ισλανδία. Και γι’ αυτό το λόγο η κρίση μπορεί να γίνει, τουλάχιστον για κάποιον καιρό, ολόκληρη η εικόνα της χώρας, ο ένας και μοναδικός συνειρμός που φέρνει στο μυαλό το όνομα Ελλάδα, κι αυτό είναι τεράστιο ρίσκο. (…)

Για όνομα του Θεού είστε η Ελλάδα, μπορείτε να κάνετε σχέδια όχι μόνο για αύριο και μεθαύριο, αλλά και για την επόμενη χιλιετία. Σκεφτείτε λοιπόν, τι είναι η Ελλάδα; Ποιος είναι ο σκοπός της; Τι θα δώσει στην ανθρωπότητα; Ποιο είναι το δαιμόνιο του Έλληνα που μπορεί να κάνει τη χώρα γνωστή στον κόσμο; Μόλις αποφασίσετε ποιοι είστε και συμφωνήσετε πάνω σ’ αυτό το όραμα, τότε θα έχετε έτοιμη τη στρατηγική σας.

Η εικόνα προέρχεται απευθείας από την πραγματικότητα, δεν μπορείς να κάνεις αλχημείες με την εικόνα χωρίς να έχεις αλλάξει την πραγματικότητα, είναι άμεσα συνδεδεμένες, είναι δίδυμα. Η Ελλάδα πρέπει να συνεχίσει να προωθεί ενεργητικά τον τουρισμό, να προσελκύει ξένες επενδύσεις, να χτίζει και να προβάλλει αποτελεσματικά τους επιμέρους τομείς της οικονομίας της και να επικεντρωθεί στην πρόοδο και την αλλαγή. Αν τα κάνει όλα αυτά, κι όταν περάσει η καταιγίδα της κρίσης, που θα περάσει όπως όλες, μπορεί να χρειαστούν 20 με 30 χρόνια για να αρχίσει να ανακτά τη χαμένη της φήμη, αλλά μπορεί και να επιταχύνει λίγο αυτή τη διαδικασία. Υπάρχουν παραδείγματα χωρών που το έχουν καταφέρει.

Μερικές φορές, όταν βλέπω τον τρόπο που επικοινωνεί η Ελλάδα με τον έξω κόσμο, νιώθω ότι αυτό που της λείπει πραγματικά είναι η αυτοπεποίθηση. Έχει χάσει τον στόχο, την κατεύθυνσή της και νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να την ξαναβρεί. Οι Ιταλοί έχουν μια υπέροχη παροιμία που λέει “όποιος γίνεται πρόβατο, τον τρώει ο λύκος”.

Έτσι είναι η ανθρώπινη φύση, κι όταν βλέπω τον τρόπο που επικοινωνεί η Ελλάδα βλέπω ένα υπέροχο, ξεχωριστό έθνος που φέρεται σαν να μην πιστεύει ότι είναι υπέροχο και ξεχωριστό. Είναι πολύ δύσκολο να αγαπήσεις κάποιον που δεν ξέρει πώς να αγαπά τον εαυτό του, κι ίσως αυτό να είναι μέρος του προβλήματος.»

Πολλές αλήθειες, μεγάλες αλήθειες, πικρές αλήθειες μας είπε ο Σάιμον Άνχολντ. Τον ευχαριστούμε! Άξιος σύμβουλος πολιτικής και επικοινωνίας! Βέβαια δεν είπε όλα όσα έπρεπε ν’ ακούσουμε. Μήπως άραγε δεν μας γνωρίζει καλά, ή μήπως από λεπτότητα για να μη μας θίξει; Αξίζει πάντως να εμβαθύνουμε σε κάθε λέξη του, ακόμα και στα κόμματα και στις τελείες.

Στέκομαι στο τελευταίο: «Είναι πολύ δύσκολο να αγαπήσεις κάποιον που δεν ξέρει πώς να αγαπά τον εαυτό του, κι ίσως αυτό να είναι μέρος του προβλήματος.»

Ωραία λοιπόν, ας αγαπήσουμε τον εαυτό μας για να μας αγαπήσουν και οι ξένοι! Είναι όμως δυνατόν κάποιος με σώας τας φρένας ν' αγαπήσει τον κακό εαυτό του; Κατ' αρχήν να διευκρινίσουμε εδώ πως όταν λέμε πρέπει να αγαπήσουμε τον εαυτό μας, τούτο προϋποθέτει ότι έχουμε δύο εαυτούς: τον αγαπώντα και τον αγαπώμενο, το υποκείμενο και το αντικείμενο. Το υποκείμενο είναι ο Ανώτερος Εαυτός, που εκδηλώνεται ως ηθική συνείδηση, και το αντικείμενο είναι η προσωπικότητα με τα ελαττώματα, τα κουσούρια, τα πάθη, τα μίση και τις αρετές μας, όσες και αν υπάρχουν, εδώ που καταντήσαμε...

Όταν όμως στην προσωπικότητα κυριαρχούν τα αρνητικά χαρακτηριστικά, όταν η ασχήμια της ψυχής επισκιάζει την ομορφιά της, δεν είναι δυνατό ν’ αγαπηθεί, εκτός κι αν έχει κανείς διαφθαρεί μέχρι το κόκκαλο, πράγμα που σίγουρα συμβαίνει με τους διεφθαρμένους του σάπιου κατεστημένου – κοινώς λαμόγια – και όχι μόνο.

Κοντολογίς, για ν’ αγαπήσουμε τον εαυτό μας, ώστε να μας αγαπήσουν και οι άλλοι, πρέπει πρώτα ν’ αλλάξουμε τον κακό μας εαυτό, να εξυγιάνουμε την ψυχή μας, και να θέσουμε υψηλούς στόχους για τον εαυτό μας και για τη χώρα μας.

Προς το παρόν ο μόνος εθνικός στόχος που έχουμε είναι να μπορούμε να… δανειζόμαστε και να καταναλώνουμε! Μια ζωή παίρνουμε τη ζωή μας λάθος… Θ’ αλλάξουμε επιτέλους, έστω και τώρα που κάποιοι εξ’ από δω ανέλαβαν να μας αλλάξουν τα φώτα χορεύοντάς μας στο ταψί;

Joachim Starbati: Γυρίστε πίσω στη δραχμή

Ο Joachim Starbati, Γερμανός ομότιμος καθηγητής οικονομικών στο πανεπιστήμιο του Tübingen, είναι χαρακτηριστική περίπτωση άσπονδου φίλου της Ελλάδας. Ο εν λόγω Γερμανός "φίλος" μας, επικεφαλής και εμπνευστής της προσφυγής πέντε καθηγητών στο Συνταγματικό Δικαστήριο της Καρλσρούης με σκοπό να κριθεί αντισυνταγματική η "βοήθεια"” (έντοκο δάνειο) που δίνει η Γερμανία και ολόκληρη η Ευρωπαϊκή Ένωση στην Ελλάδα, μας προτείνει να βγούμε από τη δραχμή, για το καλό μας. (folders.skai)

Το πολιτικό σύστημα: θύτης ή θύμα;

Σε πρόσφατη ομιλία του στη Βουλή, ο Γιώργος Παπανδρέου δήλωσε ότι το πολιτικό σύστημα της χώρας είναι θύμα ενός πλέγματος συμφερόντων που το θέλει εξαρτημένο, και πολλοί δημοκράτες έκλαψαν από ιερή συγκίνηση, όπως μαθαίνω. Προσπαθεί να μας πείσει, δηλαδή, ότι άααλλοι φταίνε για τη χρεοκοπία της Ελλάδας και την εξαθλίωση του Έλληνα, κι όχι οι εκλεγμένοι πολιτικοί.

Δείτε απόσπασμα από τη σπαραξικάρδια δευτερολογία του Πρωθυπουργού στη Βουλή, στις 4 Ιουνίου, 2010.

Γιώργος Παπανδρέου: «Βρισκόμαστε σε μία από τις πιο κρίσιμες στιγμές της νεότερης ιστορίας μας. Το οικονομικό πρόβλημα που ζει ο Ελληνικός λαός, ο συνταξιούχος, η νέα γενιά και η ελληνική οικογένεια, είναι συμπτώματα μιας βαθύτερης κρίσης, όχι τεχνοκρατικής, εξαιτίας τεχνικών προβλημάτων σε κάποιο διακανονισμό.

Είναι βαθύτερα συμπτώματα, που έχουν στο επίκεντρό τους το πολιτικό σύστημα στη χώρα μας. Και το πολιτικό σύστημα, κυρίες και κύριοι, το γνωρίζουμε και το ζούμε αυτές τις μέρες, είναι ένα σύστημα που δεν ήταν ανεξάρτητο από κάθε λογής συμφέροντα, μικρά, μεγάλα, επιχειρηματικά, μιντιακά, συντεχνιακά, ρουσφετολογικά, ιδιοτελή.

Και είναι χρέος μας να αλλάξουμε ριζικά αυτό το πολιτικό σύστημα. Είναι χρέος μας να λυτρώσουμε τον πολιτικό, τον βουλευτή, από ένα σύστημα που τον θέλει εξαρτημένο. Να καταρρίψουμε αυτή την ακραία λογική, που λέει "φταίνε οι 300 της Βουλής". Σήμερα, ένα ολόκληρο σύστημα πρακτικών και αντιλήψεων διακυβέρνησης πρέπει να ανατραπεί.»

Λοιπόν, έχουμε και λέμε: Ποια είναι η πρωταρχική πηγή της ομελέτας; Το αυγό ή η κότα; Χωρίς αυγό δε γίνεται ομελέτα, και χωρίς την κότα δε γίνεται αυγό, η οποία κότα δεν θα υπήρχε αν δεν προϋπήρχε το αυγό. Με άλλα λόγια, πιάσε τ’ αυγό και κούρεψτο!

Κάπως έτσι είναι η εξαρτημένη φαυλοδημοκρατία μας, και χωρίς εξάρτηση από συμφέροντα δεν μπορεί να υπάρξει και να λειτουργήσει. Μόνο που εδώ είναι αδύνατο να ξεχωρίσει κανείς ποια είναι η "κότα" και ποιο το "αυγό". "Κότα" και "αυγό" είναι διαπλεκόμενα και συμπλεκόμενα αδιάρρηκτα και μόνο μια φωτισμένη και έντιμη χούντα (πού τέτοια τύχη...) μπορεί να τα απεμπλέξει.

Ώστε το πολιτικό σύστημα «δεν ήταν ανεξάρτητο από κάθε λογής συμφέροντα, μικρά, μεγάλα, επιχειρηματικά, μιντιακά, συντεχνιακά, ρουσφετολογικά, ιδιοτελή», μας είπε ο Τζέφρυ. Κοίτα να δεις τι του ξέφυγε! Ο λαός λέει, από μικρό κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια!

Δε μου λες Γιωργάκη, χωρίς αυτά τα μιντιακά συμφέροντα θα ήσουν εσύ σήμερα Πρωθυπουργός της Ελλάδας; Και άντε κι έγινες, θα μπορούσες να παραμείνεις έστω και μια μέρα περισσότερο στον πρωθυπουργικό θώκο με αυτά τα μέτρα εκτέλεσης του λαού που μας επέβαλε το ΔΝΤ που μας κουβάλησες, αν δεν είχες τη μιντιακή στήριξη; Και θα βρίσκονταν οι 300 βολευτές μέσα στο Κυνοβούλιο χωρίς ρουσφετολογικές συναλλαγές; Ή μήπως θέλεις να μας πείσεις ότι οι βολευτές πολιτεύονται από ανιδιοτελή κίνητρα, επειδή θέλουν με αυτοθυσία να υπηρετήσουν την πατρίδα, που κι εσύ πρόσθεσες στο λεξιλόγιό σου πρόσφατα;

Μ’ αρέσει ο παρατατικός του Πρωθυπουργού: «δεν ήταν ανεξάρτητο». Δηλαδή τώρα είναι; Άσε τα ανέκδοτα και το δούλεμα, Γιώργο, διότι η υπομονή μας έχει εξαντληθεί.

Το τερατόμορφο σύστημα της δήθεν Δημοκρατίας έχει επινοηθεί από συμφέροντα για τα εξυπηρετεί, και οι βολευτές βολεύονται με το να τα εξυπηρετούν ώστε να εξυπηρετηθούν από δαύτα. Τα υπόλοιπα είναι άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε και να βαυκαλιζόμαστε…

Να μην ξεχάσω να δηλώσω συμπαράσταση στον Άκη και τους άλλους δήθεν διωκόμενους «μάρτυρες της Δημοκρατίας» παντός χρώματος και συνομοταξίας…

Ο Νίκος και ο Μίμης θα σώσουν την Ελλάδα!

Ακούστε παρακαλώ με προσοχή το Νίκο Παπανδρέου, αδελφό του σημερινού Πρωθυπουργού της κυβέρνησης παιδικής χαράς, και τον αργόμισθο βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, πρώην ΣΥΝασπισμένο, Μίμη Ανδρουλάκη (αυτόν γιατί τον χρυσοπληρώνουμε για το τίποτα;) να μιλάνε χαλαρά επί παντός επιστητού, προκαλώντας τον πολίτη που αγωνίζεται να επιβιώσει σε τούτο το μπάχαλο που το σάπιο κατεστημένο καταδίκασε την Ελλάδα! Η κουβεντούλα έγινε στο FLASH RADIO 28/11/08, και μας τη θύμισε το καλό ιστολόγιο "Έχω μάτια και βλέπω" .



Πάντως, δεν ξέρω τι λέτε εσείς, εμένα ο Νίκος ο "αδελφόθεος" μου έδωσε ιδέες για το πώς θα τη βγάλω στην αναπαλαιωμένη ψωροκώσταινα:

1. Επιστροφή στο χωριό μου, κι επειδή το πατρικό σπίτι που γεννήθηκα έχει ταλαιπωρηθεί από σεισμούς και δεν μου εμπνέει εμπιστοσύνη, θα βολευτώ σε καμιά τέντα.

2. Λόγω αδυναμίας να πληρώνω τη ΔΕΗ που πάει τον ανήφορο, θα εφοδιαστώ με μερικά λυχνάρια λαδιού, όπως εκείνα που χρησιμοποιούσαμε όταν ήμουνα μικρή.

3. Ι.Χ. τέρμα, και η μετακίνηση θα γίνεται με γαϊδούρι ή μουλάρι, για να θυμηθώ και τα νιάτα μου.

4. Ενεργοποίηση του παλιού πηγαδιού στην αυλή και άντληση νερού με το γουβά και το μαγγάνι.

5. Πέντε κότες, δυο κατσίκες, ένας μικρός λαχανόκηπος ίσα ίσα για καμιά ντομάτα και κανά κρεμμύδι, και ο Θεός βοηθός.

Θέλοντας και μη, θα ξαναζήσω τα παιδικά μου χρόνια! Η άλλη παράπλευρη ωφέλεια θα είναι η μη ενημέρωση με τρομοκρατικές και αηδιαστικές ειδήσεις περί των "ανδραγαθημάτων" των πολιτικών μεγαλοαπατεώνων κλπ. - λόγω έλλειψης ηλεκτρισμού, τηλεόρασης, ιντερνέτ, και δε συμμαζεύεται - και κατά συνέπεια η αποτοξίνωση της σκέψης και της ψυχής μου από τα τοξικά απόβλητα της κουλτούρας του τίποτα. Οι πρώτοι μήνες θα είναι δύσκολοι λόγω επώδυνων στερητικών συμπτωμάτων - οι άνθρωποι εθίζονται ακόμη και στην κόλαση - αλλά όταν το ξεπεράσω θ' αρχίσω επιτέλους να ζω σαν homo sapiens.

Ίσως έτσι ξαναποκτήσω επαφή με τον εσωτερικό άνθρωπο, τον ανώτερο εαυτό, και πάρω μια γεύση από το αληθινό νόημα της ζωής. Άλλωστε ο Κυνικός φιλόσοφος Διογένης ήταν ευτυχισμένος με μόνη του περιουσία ένα βαρέλι κι ένα φανάρι... Αυτάρκεια και Αρετή έλεγε ο Διογένης πως ήταν το μυστικό της ευτυχίας. Εσείς που τον χλευάζετε μήπως βρήκατε την ευτυχία αλλού; Εσείς, αρχιερείς του Μαμμωνά, που καταδικάσατε έναν ολόκληρο λαό στη φτώχεια και τη μιζέρια, τη βρήκατε την ευτυχία μέσα στη χλιδή που εξασφαλίσατε με τα κλεμμένα;