Μηδενισμός δημοσιονομικού ελλείμματος χωρίς... μάγια!

Να πώς ο Richard D. Wolff, καθηγητής οικονομίας στο University of Massachusetts Amherst, που υπήρξε και καθηγητής του George Papandreou στο ίδιο πανεπιστήμιο, θα μηδένιζε τα ελλείμματα, χωρίς να είναι αλχημιστής. Η συνταγή του είναι απλούστατη. Απολαύστε τον:



Παραθέτω ολόκληρο το κείμενο της περί ελλειμμάτων διδασκαλίας του Richard D. Wolff για να το μελετήσουμε καλύτερα και να εμπεδώσουμε τη "μαγική" συνταγή.

«Στην Ελλάδα αυτό που συμβαίνει για πολλά χρόνια είναι το ίδιο με αυτό που τώρα βλέπετε στην Ουάσινγκτον. Η Ελλάδα, όπως όλες οι καπιταλιστικές χώρες, μπαίνει συνεχώς σε δίλλημα – κι αυτό είναι μια αντίφαση αυτού του συστήματος. Οι πολιτικοί μπαίνουν συνέχεια σε δίλλημα από μία θεμελιώδη δυσλειτουργία. Οι επιχειρήσεις και οι πλούσιοι θέλουν την κυβέρνηση να τους υπηρετεί κι όχι να τους βάζει φόρους. Καμία έκπληξη. Ο λαός θέλει επίσης το ίδιο. Θέλει την κυβέρνηση να τους ωφελεί και να μην τους φορολογεί. Αυτό φέρνει τους πολιτικούς σε μία πολύ άσχημη θέση. Από τους πλούσιους και τις επιχειρήσεις χρειάζονται τα χρήματα για την πολιτική τους δράση. Από το λαό χρειάζονται τις ψήφους.

Με ποιο τρόπο θα χειριστούν αυτό το δίλλημα; Λύση: Δώσε και στις δυο πλευρές αυτό που θέλουν. Μη φορολογείς κανέναν και λύσε το πρόβλημα με δανεισμό. Είναι πολύ καλή λύση. Ο λαός δεν γνωρίζει τι ακριβώς συμβαίνει. Τουλάχιστον δεν έχουν φόρους κι έχουν και τις κρατικές υπηρεσίες τους. Είναι χαρούμενοι. Οι πλούσιοι είναι εξίσου χαρούμενοι – παίρνουν αυτό που θέλουν, δεν πληρώνουν, αλλά έχουν κι ένα έξτρα μπόνους: Τα χρήματα που δεν πληρώνουν φόρους είναι τα χρήματα που δανείζουν στην κυβέρνηση για το έλλειμμα. Αυτός είναι ο λόγος που οι πλούσιοι δεν ενοχλούνται από τα ελλείμματα. Κερδίζουν διπλά.

Εάν η κυβέρνηση χρειάζεται να πάρει χρήματα για να πληρώσει τα προγράμματά της, μπορεί να πάει στους πλούσιους και τις επιχειρήσεις και να τους φορολογήσει. Δεν το κάνει. Αντιθέτως δανείζεται τα χρήματα από αυτούς. Σ’ αυτό το σημείο εάν είχαμε χρόνο θα έπαιζα ξανά τον εθνικό ύμνο. Εάν καταλαβαίνετε τι σας είπα μόλις τώρα, το έλλειμμα είναι μια υπηρεσία προς τους πλούσιους.

Θα σας δώσω έναν υπολογισμό, μια πολύ απλή επεξήγηση. Στις ΗΠΑ υπάρχει αυτό το όνομα: HNWI (High Net Worth Individuals). H Μέριλ Λιντς, σε συνδυασμό με άλλους οίκους, δίνει έναν κατάλογο με τους πλουσιότερους ανθρώπους της Αμερικής. Για την ακρίβεια, τον δίνει για τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν ένα όνομα. Άτομα Υψηλής Καθαρής Θέσης. (ΑΥΚΘ) Σε περίπτωση που το βρίσκετε σέξι, υπάρχουν και τα ΑΕΥΚΘ (UHNWI - Ultra High Net Worth Individuals). Άτομα Εξαιρετικά Υψηλής Καθαρής Θέσης. Είτε θα κλάψετε με αυτό είτε θα γελάσετε. Πρέπει να κάνετε το ένα ή το άλλο. Αν δεν κάνετε τίποτα από τα δύο, χρειάζεστε βοήθεια.

Τι είναι το ΑΥΚΘ; Είναι ένας πολίτης που έχει τουλάχιστον ένα ή περισσότερα εκατομμύρια δολάρια στο μετοχικό του χαρτοφυλάκιο. ΑΕΥΚΘ είναι κάποιος που έχει 30 ή περισσότερα εκατομμύρια. Αυτή είναι η διαφορά. Πόσα ΑΥΚΘ υπήρχαν στις ΗΠΑ το 2009, το τελευταίο έτος για το οποίο διαθέτουμε αριθμούς; 2,9 εκατομμύρια άτομα. Με άλλα λόγια, λιγότερο από 1% του πληθυσμού στις ΗΠΑ είναι AYKΘ. Το συνολικό ποσόν των μετοχικών τους χαρτοφυλακίων το 2009 ήταν περίπου 12,7 τρισεκατομμύρια δολάρια. Θέλω να βεβαιωθώ ότι το καταλάβατε. Η Υψηλή Καθαρή Θέση αναφέρεται μόνο στο μετοχικό τους χαρτοφυλάκιο. Δεν υπολογίζονται σπίτια, αυτοκίνητα, κοσμήματα, έργα τέχνης ή κάτι άλλο. Μονάχα χαρτοφυλάκιο μετοχών και ομολόγων.

Ποιο ήταν το έλλειμμα, δηλαδή το συνολικό ποσόν που η κυβέρνηση έπρεπε να δανειστεί για να ζωντανέψει την οικονομία το 2009; Το έλλειμμα ήταν περίπου 1,3 τρισεκατομμύρια δολάρια. 12,7 τρις ο συνολικός πλούτος που είχε λιγότερο από 1% του πληθυσμού – μόνο για μετοχές και ομόλογα, όχι για σπίτια. Συνολικό έλλειμμα 1,3 τρις.

Εάν εφαρμόζαμε ως έθνος 10% φορολόγηση στο χαρτοφυλάκιο μετοχών και ομολόγων των ΑΥΚΘ, χωρίς να πειράξουμε τα σπίτια τους, τα τιμαλφή τους, τα αυτοκίνητά τους, και το χαρτοφυλάκιο μετοχών και ομολόγων τους έπεφτε μόλις στο 90% απ’ ό,τι ήταν πριν ένα χρόνο, εάν δηλαδή φορολογούσαμε με 10% τα 12,7 τρις, βγαίνει περίπου αυτό το ποσό (1,27 δισ). Δεν θα υπήρχε καθόλου έλλειμμα. Κανένα τόκος για να πληρώσουμε. Καμία μεγάλη κρίση για ν’ ανησυχούμε. Καθόλου έλλειμμα. Θα πήγαινε στους λιγότερο από 1% πλουσιότερους ανθρώπους. Οι υπόλοιποι 99% από εσάς θα μένατε ανεπηρέαστοι από αυτό. Δε θα είχατε όμως έλλειμμα, ούτε ανησυχία μήπως φορολογηθείτε για να το καλύψετε. Καμία ανάγκη να κόψετε τα κοινωνικά προγράμματα. Τίποτα από αυτά. Οι πλούσιοι θα είχαν να πληρώσουν 10% από το χαρτοφυλάκιο μετοχών και ομολόγων τους.

Τα τελευταία 30 χρόνια αυτοί με τις μετοχές και τα ομόλογα τα πήγαν καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον. Είχαν τα καλύτερα 20 χρόνια στην ιστορία του χρηματιστηρίου της Αμερικής. Θα πας λοιπόν στους πλουσιότερους που είναι λιγότεροι από 1%. Αυτοί που είναι προφανώς πιο ικανοί να πληρώσουν και τα πήγαν καλύτερα από όλους τα τελευταία 30 χρόνια. Και θα μπορούσες να πας και να τους πεις: "Ως πατριώτης και πιστός Αμερικάνος, είναι το λιγότερο που μπορείς να κάνεις: 10%. Κι αυτό καλύπτει όλα όσα χρειαζόμαστε, και δε θα επιβαρύνουμε την κυβέρνηση ούτε στο ελάχιστο."

Αν λοιπόν κάποιος σας πει: "Έχουμε τρομερό έλλειμμα και πρέπει να περικόψουμε τις κρατικές δαπάνες και πρέπει…" Σταμάτα! Αυτό μοιάζει σα να σε σταματάει κάποιος στο δρόμο και να λέει: "Θα σου δώσω τώρα ελευθερία επιλογής. Μπορείς να επιλέξεις αν θα σε μαχαιρώσω ή αν θα σε στραγγαλίσω." Κι όλοι σας γνωρίζετε ότι η απάντηση σ’ αυτό είναι: "Δεν αποδέχομαι το εύρος των επιλογών."

Όταν λοιπόν κάποιος σας πει ότι έχουμε έλλειμμα κι επομένως πρέπει να πληρώσετε με μεγαλύτερους φόρους, διαφορετικά θα ξοδέψουμε λιγότερα για κοινωνικές υπηρεσίες, η απάντηση ξανά είναι "δεν αποδέχομαι αυτές τις επιλογές". Θα προτιμούσα να τα χώσω σε αυτούς εδώ. Αυτό θα ήθελα να κάνω. Κι αυτό θα έλυνε το πρόβλημά μας, και δε θα είχαμε έλλειμμα. Και παρεμπιπτόντως, τα καταναλωτικά έξοδα των πλουσιότερων αυτών ανθρώπων δεν θα άλλαζαν σημαντικά, εάν φορολογήσεις τον πλούτο τους. Κάθε οικονομολόγος που έκανε ποτέ μακροοικονομία το γνωρίζει. Όσοι από σας είχατε αυτά τα μαθήματα, θα θυμάστε ότι μάθατε κάτι για την οριακή τάση προς αποταμίευση. Οριακή τάση προς αποταμίευση. Οριακή τάση προς κατανάλωση.

Κεντρική ιδέα: Όσο πιο φτωχός είσαι, τόσο περισσότερο ξοδεύεις από το εισόδημά σου. Όσο πλουσιότερος είσαι, τόσο λιγότερο ξοδεύεις από το εισόδημά σου. Γιατί; Διότι είσαι πλούσιος και δεν χρειάζεται. Πολύ "περίπλοκο". Οι πλούσιοι θα συνεχίσουν να ξοδεύουν, διότι τα έξοδά τους δεν καθορίζονται ποτέ από τον πλούτο τους. Κι αν πιστεύετε κάτι τέτοιο, είναι επειδή δεν είστε ένας από αυτούς. Αυτό μπορεί να σας πληγώνει, αλλά έτσι είναι. Αυτός είναι ο τρόπος που λειτουργεί. Επομένως δεν υπάρχει λογική.

Θα μπορούσε η ελληνική κυβέρνηση να λύσει τα προβλήματά της; Φυσικά και θα μπορούσε. Η ελληνική κυβέρνηση θα έλυνε τα προβλήματά της εάν φορολογούσε τον πλούτο. Ο πλούτος στην Ελλάδα είναι εξαιρετικά άνισα κατανεμημένος. Υπάρχει ένα σχετικά μικρό μέρος του ελληνικού πληθυσμού το οποίο είναι εξαιρετικά πλούσιο. Τι γίνεται με αυτούς; Στην Ελλάδα το πρόβλημα ήταν αυτό που σας είπα. Πολιτικοί, δεξιοί, αριστεροί δεν έχει διαφορά, όλοι τους δανείστηκαν χρήματα και τα ξόδεψαν.

Όταν η Ελλάδα έγινε μέλος της ΕΕ όλοι είπαν: ωραία, είναι μέλη της Ε.Ε., κι όλα αυτά τα πλούσια κράτη, Γαλλία, Γερμανία, θα τους στηρίξουν. Θα δανείσουμε λοιπόν την Ελλάδα. Υπέροχα, είπε η ελληνική κυβέρνηση. Λύσαμε όλα μας τα προβλήματα. Συνεχίστε να δανείζεστε. Κρατάμε τις μάζες χαρούμενες δίνοντας χρήματα χωρίς να τις φορολογούμε. Οι πλούσιοι θα είναι χαρούμενοι. Τους δίνουμε ό,τι θέλουν χωρίς να τους φορολογούμε. Δανειζόμαστε, δανειζόμαστε, δανειζόμαστε. Μέχρι που φτάνει η μέρα που οι δανειστές λένε: "Η κατάσταση πάει να ξεφύγει εδώ."

Στο σημείο αυτό η Ελληνική κυβέρνηση θα μπορούσε να πάρει μία απόφαση. Κι αυτή θα ήταν: οκ, πρέπει να περικόψουμε το δανεισμό μας. Κι ο τρόπος να το κάνουμε χωρίς να πειράξουμε τα κρατικά έξοδα είναι να αυξήσουμε τους φόρους στους πλούσιους. Θα μπορούσε να το κάνει. Ίσως αυτό θα περιμένατε να ακούσετε. Στην ελληνική κυβέρνηση βρίσκεται το σοσιαλιστικό κόμμα ΠΑΣΟΚ. Κέρδισαν τις εκλογές. Βρίσκονται στην εξουσία αυτή τη στιγμή.

Η λιτότητα, η αύξηση φόρων στο μέσο Έλληνα πολίτη, οι περικοπές στις κρατικές δαπάνες και την απασχόληση, οι οποίες είναι υπερβολικές στην Ελλάδα, εφαρμόζονται από το σοσιαλιστικό κόμμα της Ελλάδας. Και ο αρχηγός τους ονομάζεται Παπανδρέου, κατάγεται από την οικογένεια πολιτικών Παπανδρέου. Ο πατέρας του και ο παππούς του ήταν ηγέτες της Ελλάδας. Είναι λοιπόν μια από παλιά εδραιωμένη οικογένεια αριστεριστών πολιτικών.

Ο Γιώργος Παπανδρέου, ο σημερινός πρωθυπουργός, ήταν φοιτητής οικονομικών στο κολλέγιο Άμχερστ της Μασσαχουσέτης. Κι όσο ήταν εκεί παρακολούθησε μαθήματα από εμένα. Με άλλα λόγια, τον δίδασκα. Έπρεπε να είχατε κάνει καλύτερη δουλειά. Έπρεπε. Προσκλήθηκα και πήγα στην Ελλάδα το Μάιο αυτού του έτους (2010). Ακριβώς στη μέση της κρίσης πήγα να δώσω διάλεξη στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Κάποια στιγμή οι καθηγητές που με προσκάλεσαν έμαθαν – δεν ξέρω πώς – ότι ήμουν καθηγητής του Πρωθυπουργού και μου είπαν ότι ίσως δεν μου επιτραπεί η είσοδος.

Δεν ξέρω τι θα λέγατε κάτω από τέτοιες συνθήκες, αλλά αποφάσισα να πάω, και το χειρότερο που θα μπορούσαν να μου κάνουν θα ήταν να μη με αφήσουν να βγω από το αεροδρόμιο, κι έτσι να πάω κάπου αλλού στην ηλιόλουστη Νότια Ευρώπη και να περάσω καλά. Δεν υπήρξε όμως πρόβλημα. Πήγα εκεί, κανείς δεν με ενόχλησε κι έδωσα τις διαλέξεις μου στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Και τους είπα όλα αυτά που σε γενικές γραμμές έχω πει και σ’ εσάς.»

Δυστυχώς, φαίνεται ότι ο Γιώργος Παπανδρέου ως φοιτητής οικονομικών ήταν ανεπίδεκτος μάθησης... Θα μου πεις, αυτά του είπαν να κάνει, αυτά έκανε. Άλλωστε το ομολόγησε από το Καστελλόριζο ότι είναι πρωθυπουργός μειωμένης εθνικής κυριαρχίας. Άλλοι αποφασίζουν. Το μειωμένης αντίληψης που λένε οι κακιές γλώσσες είναι επειδή τον ζηλεύουν.

Αλέκα Παπαρήγα: “Δεν σας λέμε, δεν σας λέμε”!!!

Μη μου πείτε ότι δεν είναι χαριτωμένη! Είναι η μασκότ του Κοινοβουλίου μας. Κάθε Κοινοβούλιο έχει τη μασκότ που του ταιριάζει, και το δικό μας έχει την Αλέκα. Και μη μου πείτε ότι με την κατάθλιψη που μας έχει βαρέσει, λόγω της πανταχόθεν άπνοιας και της έξωθεν

επιβαλλόμενης ασφυξίας, δεν έχουμε ανάγκη από την Αλέκα;

Σας το έχω ξαναπεί, παίδες, και αμαρτίαν ουκ έχω. Ώρες-ώρες βρίσκω την Αλέκα διασκεδαστική και πικάντικη. Εκτός που ζει στην κοσμάρα της ανατροπής και σύγκρουσης χωρίς συνέχεια, τα λέει κι έξω από τα δόντια. Είναι το αντίπαλο δέος του Πάγκαλου. Μόνο μην της μιλήσεις για διαφάνεια στα οικονομικά του ΚΚΕ. Εκεί γίνεται τούρκος! Όλα κι όλα! Η διαφάνεια μπορεί ν’ αρχίζει με τον Πάγκαλο (βλέπε κοπριτισμός και πάσης Ελλάδος εδώ) αλλά σταματάει στις πύλες του Περισσού. Εκεί πέφτει η μπάρα και υπάρχει η κόκκινη πινακίδα: «Μη παρέκει».

Μη μου τις δημόσιες συγκοινωνίες τάραττε!

Κάτω τα χέρια, βέβηλοι, από το δημόσιο χαρακτήρα των συγκοινωνιών! Και σεις, ιερόσυλοι “δημοκρατικοί σύμμαχοι”, σταματήστε τους ψιθύρους περί ολικής ή μερικής ιδιωτικοποίησης των ΜΜΜ. Όσο για σας, ψευτοσοσιαλιστές χασάπηδες, κάτω τα ξερά σας από τα επιδόματα των παχυλόμισθων των ΜΜΜ! Τι τους περάσατε τους ανθρώπους; Συνταξιούχους-κότες;

Φτιάξτε ελλείμματα, μέχρι να βγει η ψυχή μας,

Και με τις απεργίες τυρρανήστε τη ζωή μας,

Μαζόχοι είμαστε, και το βασανισμό τον πάμε,

Τις δε ρεμούλες, ως ραγιάδες, ευλογάμε.

Αυξήστε εισιτήρια, την τρύπα να ψευτοβουλώσετε,

Για νάχουν και τ’ αυριανά λαμόγια να μασάνε,

Μειώστε δρομολόγια, τους επιβάτες να εξουθενώσετε,

Καθώς στη στάση θα σταλίζουνε και θα χασομεράνε.

Κάτω τα χέρια απ’ τα δημόσια ΜουΜουΜου,

Μια και γνωρίζουν πώς μπορούν τα χρέη να διαιωνίζουν,

Τους παχυλόμισθους των ΔΕΚΟ μην ταράζετε,

Αφού για τα επιδόματά τους ο συνταξιούχος νοιάζεται.

Φέρτε κι άλλα ελλείμματα, είπα και ξαναλέω,

Και απεργείτε κάθε τρεις, δέρνοντάς με, κι ας κλαίω,

Κι ας παραλύει η πρωτεύουσα και η Θεσσαλονίκη,

Αφού η δημοκρατία θεωρεί το χάος νίκη.

Εμπρός, κάντε στα εισιτήρια χοντρές αυξήσεις,

Αντέχει ο μαζοχιστής λαός, τόπε κι ο Όλι Ρεν,

Το λένε περιέργως κι οι... δημοσκοπήσεις!

Μόνο να μου το θυμηθείτε, αύριο κλαιν…

Μπιρμπίλω κοιλοπόνεσε και γέννησε “ποντίκι”

Και τι “ποντίκι”! Ενεργειακό κι αναπτυξιακό, όπως αναμενόταν. Το προηγούμενο “ποντίκι”-έκτρωμα γεννήθηκε ημιυπαίθριο, και το είχα εξορκίσει σε άρθρο μου εδώ.

Η σύλληψη βέβαια και των δύο αυτών “ποντικιών” ήταν εξωσωματική. Το μεν έμβρυο του ενεργειακού “ποντικιού” είχε καταψυχθεί, κοινώς παγώσει, στο σωλήνα των κυβερνήσεων της Εσπερίας από το 2002 - παρά το γεγονός ότι η χώρα μας είχε παραπεμφθεί στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο με αφορμή την καθυστέρηση ενσωμάτωσης της σχετικής Οδηγίας (2002/91) - το δε ημιυπαίθριο “ποντίκι” είχε μπει στο σωλήνα κατάψυξης από την εποχή του κατασυκοφαντημένου Γ. Σουφλιά, που το είχε επινοήσει ως εισπρακτικό μέτρο, όπως τον κατήγγειλαν δριμύτατα οι GAP και GPAPAK.

Το σύμπαν όμως συνωμότησε (δείτε εδώ) και μας προέκυψε η GreenTina για να μας ξελασπώσει! Η Μπιρμπίλω σκαρφίστηκε την ταχτοποίηση των ημιυπαίθριων ως πρασινοεισπρακτικό μέτρο (για στάχτη στα μάτια του Συμβουλίου Επικρατείας που αποφάσισε αλλιώς, όπως έγραφα εδώ), που έμελλε τάχιστα και χωρίς αναστολές να μεταλλαχτεί σε σκέτο εισπρακτικό μέτρο για τις ανάγκες του GPAPAK. Βλέπετε μεταξύ συντηρητικής και προοδευτικής κυβέρνησης υπάρχει χαώδης διαφορά στο μέγεθος της υποκρισίας, αν και οι άλλες διαφορές είναι συχνά αόρατες δια γυμνού οφθαλμού.

Κυβερνητικό ΑΜΟΚ: αγριεύει το μαστίγωμα των πολιτών

Εκτός από τον ταύρο σε κατάσταση αμόκ, η άλλη εικόνα που μου έρχεται στο νου τούτη την ώρα είναι μιας πολύτεκνης, ηθικά και οικονομικά χρεοκοπημένης οικογένειας, που οι έκφυλοι γονείς ξύπνησαν ξαφνικά από μακροχρόνιο μεθύσι, όργιο και αποχαύνωση, κατελήφθησαν από εκδικητικό αμόκ, άρπαξαν το μαστίγιο και όρμησαν με μοχθηρία εναντίον των παιδιών τους τα οποία οι ίδιοι είχαν συμπαρασύρει και εθίσει στον άσωτο βίο.

Το αμόκ των αχαΐρευτων γονιών εκδηλώθηκε με ιδιαίτερη αγριότητα εναντίον των πιο αδύνατων και παραμελημένων παιδιών τους, ενώ τα μεγαλύτερα και πιο αδίστακτα συνεπικουρούσαν τους ελεεινούς γονείς στο μαστίγωμα των μικρότερων και καχεκτικών αδελφών τους. Αυτή είναι η τραγική εικόνα που δίνει η κατοχική κυβέρνηση του μνημονίου.

Τι σημαίνει αμόκ; Αμόκ είναι η ανεξέλεγκτη συμπεριφορά κάποιου που βρίσκεται σε κατάσταση μανίας. Ο σχιζοφρενής έχει υποστεί ολοσχερή απώλεια ελέγχου λόγων και έργων και εκδηλώνει μανιακή ετεροκαταστροφική συμπεριφορά. Αυτό προϋποθέτει αποδιοργάνωση του λογικού, νέκρωση των συναισθημάτων και παράλυση της συνείδησης, έτσι ώστε ο ευρισκόμενος σε κατάσταση αμόκ να είναι άκρως επικίνδυνος για το περιβάλλον, αφού δεν γνωρίζει τι κάνει και γιατί το κάνει. Για παράδειγμα, λέμε ότι καταλήφθηκε από αμόκ ένας στυγνός δολοφόνος που πυροβολούσε αδιάκριτα όποιον έβρισκε μπροστά του.

Στην περίπτωση της κυβέρνησης του μνημονίου, που καταλήφθηκε από αμόκ, ελλοχεύει ο κίνδυνος η αλλοπρόσαλλη πολιτική της να πυροδοτήσει λαϊκό αμόκ και να γίνουν όλα γης μαδιάμ στην Εσπερία. Αυτό είναι το εφιαλτικότερο σενάριο, αν συνεχίσει αυτόν τον κατήφορο. Η χύτρα του λαού βράζει, η πίεση συσσωρεύεται και κάποια στιγμή η βαλβίδα ασφαλείας θα εκτοξευθεί και θα επέλθει το απόλυτο χάος. Τότε, δυστυχώς, η Παπαρήγα και η Κανέλλη δεν θα μπορούν να δώσουν την εναλλακτική σωτήρια λύση που χρειάζεται η χώρα, διότι ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος...

Αδιαφορώντας για τις ολέθριες συνέπειες της αδιέξοδης πολιτικής τους, αδιαφορώντας για τον κίνδυνο διάρρηξης του κοινωνικού ιστού με ό,τι τραγικό αυτό συνεπάγεται, αδιαφορώντας για το φαύλο κύκλο ύφεσης τον οποίο έχουν πυροδοτήσει με τις αδιέξοδες επιλογές τους, αδιαφορώντας για τον ανθρώπινο πόνο και την απόγνωση που προκαλούν στις πιο ευάλωτες ομάδες της κοινωνίας με τις περικοπές μισθών και συντάξεων, αδιαφορώντας για το κλείσιμο επιχειρήσεων και τις στρατιές ανέργων που δημιουργούνται, αδιαφορώντας για την προβλεπόμενη εκτίναξη του δημόσιου χρέους, κοντολογίς αδιαφορώντας για την Ελλάδα και τους Έλληνες και ενδιαφερόμενοι μόνο για τους τοκογλύφους δανειστές μας, οι εντολοδόχοι της Τρόικας άρπαξαν το μαστίγιο και πού πονεί και πού σε σφάζει. Τα επόμενα video είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του αμόκ της κυβέρνησης σχιζοφρενών.

Αύξησαν τα εισιτήρια κατά 40% με κουτοπονηριές, για να βάλουν, αν βάλουν, στον κρατικό κορβανά 80 εκατομμύρια ευρώ ετησίως, όταν πολλαπλάσιο αυτού του ποσού θα μπορούσαν να εξοικονομήσουν από την πάταξη της φοροδιαφυγής, ή από μικρή περιστολή των δαπανών της Βουλής, των επιχορηγήσεων των κομμάτων, των βουλευτικών αποζημιώσεων και της προεδρίας της Δημοκρατίας, ή απλά με την πάταξη της λαθρεπιβίβασης η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, με την αύξηση των εισιτηρίων θα αυξηθεί κατακόρυφα. Παρεμπιπτόντως, ακόμη δεν έχουν στείλει οι αχαΐρευτοι το ΕΤΑΚ στους ιδιοκτήτες ακινήτων!

Αύξησαν και πάλι τα διόδια σε δρόμους καρμανιόλες, βλέπε Κορίνθου Πατρών, η οποία βρίσκεται στην ίδια άθλια κατάσταση εδώ και τριάντα χρόνια, ενώ για όλο αυτό το διάστημα οι διερχόμενοι πλήρωναν διόδια σαν ραγιάδες. Έλεος!

Αυξάνουν τα τιμολόγια της ΔΕΗ για τις χαμηλές καταναλώσεις, δηλαδή για τους φτωχούς, και τα μειώνουν για τις μεγάλες καταναλώσεις για να ελαφρύνουν τους έχοντες και κατέχοντες. Ντροπή τους!

Απλησίαστη και η αμόλυβδη:

ERZURUM: Άλλα η γλώσσα έλεγε και άλλα η καρδιά τους…

Πήγε, είπε και απήλθε με άδεια χέρια ο Πρωθυπουργός, ενώ τα κόμματα της αντιπολίτευσης - πλην Ντόρας Μπακογιάννη - γκρινιάζουν επειδή ο George Papandreou τόλμησε να εκφράσει δημόσια εκείνα που ήθελε ν’ ακούσει ο ελληνικός λαός! Κεκτημένη κομματική ταχύτητα, βλέπετε. Τους πληρώνουμε για να γκρινιάζουν, βρέξει χιονίσει.

Ομολογουμένως στο Erzurum ο Γιώργος Παπανδρέου τα έψαλλε στους Τούρκους έξω απ’ τα δόντια, όπως άλλωστε τα είχε πει και το Μάιο του 2010 κατά την επίσκεψη του Tayyip Erdogan στην Αθήνα. Μάλιστα, πολλοί μη καχύποπτοι υπερπατριώτες, όπως ο “άγιος” Θεσσαλονίκης, Άνθιμος, ενθουσιάστηκαν κιόλας.

Ωστόσο το αποτέλεσμα, για άλλη μια φορά, είναι μηδέν εις το πηλίκο των αγεφύρωτων διαφορών Ελλάδας-Τουρκίας πάνω σε εθνικά θέματα. Προφανώς ο Έλληνας Πρωθυπουργός μιλούσε σε ώτα μη ακουόντων. Και όπως ήταν επόμενο, με διάλογο κωφών δεν μεταλλάσσεται η λυκοφιλία με την Τουρκία. Δυστυχώς, όμως, η ειρήνη που στηρίζεται πάνω σε λυκοφιλίες είναι πάντα εύθραυστη και πανάκριβη, διότι βασίζεται στη διαρκή αύξηση των εξοπλισμών, δηλαδή στη στέρηση των λαών από τον άρτο τον επιούσιο που έχουν ανάγκη και δικαιούνται.

Δεν ισχυρίζομαι, βέβαια, ότι η Ελλάδα έχει πάντα δίκιο σε ό,τι αφορά τα εθνικά θέματα, όπως δεν θα ισχυριστώ ότι η Τουρκία είναι ένας καλόπιστος συνομιλητής, αφού έχει βεβαρημένο παρελθόν και συνεχίζει, στα καλά καθούμενα, να μας προκαλεί δείχνοντας τα δόντια της, όπως κάνει με τις παραβιάσεις ρουτίνας στο Αιγαίο. Θα πω, όμως, ότι η διεθνής διπλωματία δεν είναι η τέχνη του επιθυμητού αλλά του εφικτού. Και, δίχως αμφιβολία, το εφικτό απαιτεί ρεαλισμό και αμοιβαίους συμβιβασμούς και υποχωρήσεις.

Επιπλέον, χωρίς αυτό να σημαίνει κόμπλεξ κατωτερότητας ή ηττοπάθεια εκ μέρους της Ελλάδας, είναι χρήσιμο να συνειδητοποιήσουμε ότι δυστυχώς και στις διεθνείς σχέσεις, όπως συμβαίνει στην κοινωνία μας, υπερισχύει το “δίκιο” του ισχυροτέρου. Ακόμη και ο πληθυσμιακός όγκος της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα προκαλεί δέος. Βλέπετε οι Τούρκοι δεν βαριούνται να κάνουν παιδιά, όπως εμείς οι Έλληνες… Και η Φύση ευνοεί πάντα τα ζωτικά κύτταρα κι όχι τα εκφυλισμένα.

Ας μην έχουμε λοιπόν ψευδαισθήσεις. Το διακύβευμα είναι: Ψωμί ή όπλα; Συνεκμετάλλευση του Αιγαίου ή εσαεί ΜΗ-εκμετάλλευση; Ρεαλισμός ή επιδεικτικός και κούφιος βερμπαλισμός; Συνεργασία ή λυκοφιλία; Δούναι και λαβείν ή μόνο λαβείν; Ειρήνη ή "ισορροπία" του τρόμου;

Όταν μάλιστα γνωρίζουμε ότι οι ίδιοι οι ισχυροί και διεφθαρμένοι της γης μηχανεύονται τις ισορροπίες του τρόμου και υποδαυλίζουν την καχυποψία και τις συγκρούσεις μεταξύ κρατών, ώστε να σπρώχνουν στους καταχρεωμένους λαούς τα οπλικά τους απόβλητα – ξεπερασμένους εξοπλισμούς παλιάς τεχνολογίας για χωματερές – τότε θα κατανοήσουμε γιατί το Κυπριακό δεν λύθηκε επί 36 χρόνια και γιατί οι Τούρκοι συνεχίζουν τις παραβιάσεις στον εναέριο χώρο του Αιγαίου. Απλά πράγματα: κάποιος τους ενθαρρύνει, για να μην πω κάποιος τους αναγκάζει να προκαλούν. Για φανταστείτε για μια στιγμή πόσα θα έχαναν οι πολεμοκάπηλοι αν εμπεδωνόταν η εμπιστοσύνη και η ειρήνη μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας!

Τι θα κάνουμε λοιπόν; Θα συνεχίσουμε να πτωχεύουμε σαν κράτος πλουτίζοντας τα ταμεία των τοκογλύφων και αγοράζοντας εξοπλισμούς με δανεικά, ή θα έλθουμε στα συγκαλά μας, θα τα βρούμε με την Τουρκία και θα εκμεταλλευτούμε από κοινού, στο μέτρο της δικαιοσύνης, τους θησαυρούς που η Φύση έκρυψε κάτω από την θάλασσα του Αιγαίου και για τους δύο λαούς;
Πού άραγε, πότε και πώς θα σταματήσει αυτή η παράνοια του ανταγωνισμού και των εκβιασμών μεταξύ των δύο χωρών, αν δεν υπάρξουν αμοιβαίοι συμβιβασμοί και υποχωρήσεις; Καλή είναι η προώθηση των εμπορικών και οικονομικών σχέσεων, αλλά μόνη της δεν αρκεί για ν’ αποκατασταθεί κλίμα εμπιστοσύνης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

George Papandreou: «Την Τετάρτη, την παραμονή της άφιξής μου στην Τουρκία, οκτώ αεροσκάφη της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας πέταξαν πάνω από το Αγαθονήσι, ένα μικρό ελληνικό νησί, με εκατόν πενήντα κατοίκους. Οκτώ αεροσκάφη παραβίασαν την ελληνική κυριαρχία.

Γιατί; Ποιο είναι το νόημα; Τι προσπαθεί να αποδείξει η Τουρκία; Αυτές οι ενέργειες δεν θα αλλάξουν το καθεστώς στο Αιγαίο, να είστε βέβαιοι γι’ αυτό. Μπορεί να έχουν γίνει πια ρουτίνα για την Τουρκία. Μη νομίζετε, όμως, ότι έχουν γίνει ρουτίνα για την Ελλάδα.

Κάθε τέτοια ενέργεια θέτει ένα ερώτημα στους Έλληνες, αν η Τουρκία έχει αποφασίσει να δημιουργήσει διαφορετικές σχέσεις με την Ελλάδα.» (Περισσότερα εδώ.)

Ρητορική η απορία του Έλληνα Πρωθυπουργού, αφού οι “διαφορετικές σχέσεις” της Τουρκίας με την Ελλάδα που ο Γιώργος Παπανδρέου οραματίζεται, και που τις θέλει ολόκληρος ο ελληνικός λαός, δεν δημιουργούνται με μονομερή απόφαση της Τουρκίας. Χρειάζονται δύο για το “ταγκό της ειρήνης”, και στις διενέξεις μεταξύ χωρών, όπως και ατόμων, το δίκιο δεν βρίσκεται ποτέ ολοκληρωτικά στη μια πλευρά. Και οι δυο πλευρές κάπου έχουν δίκιο και κάπου άδικο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, βεβαίως, μια από τις δυο χώρες αντικειμενικά μπορεί να έχει περισσότερο δίκιο, όπως πιστεύω εν προκειμένω η Ελλάδα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι κάπου και η Ελλάδα δεν έχει άδικο κι ότι δεν πρέπει να ρίξει νερό στο κρασί του εθνικισμού της.

Σύντροφοι, γνωρίζω ότι αυτά που γράφω κάνουν τους υπερπατριώτες ν’ ανατριχιάζουν, αλλά η Αλήθεια πρέπει να λέγεται διότι είναι η μόνη που μπορεί να μας ελευθερώσει από τα δεσμά του φόβου και της ανασφάλειας. Η πολυπόθητη ειρήνη, όμως, δε μπορεί να χτιστεί πάνω σε μαξιμαλισμούς, λεονταρισμούς και ψευδαισθήσεις, ούτε βέβαια πάνω στην ολοκληρωτική απεμπόληση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και παράδοση άνευ όρων. Η Ειρήνη θα κτιστεί πάνω στον αλληλοσεβασμό, την αλληλεγγύη και το κοινό συμφέρον των δύο λαών.

Και επαναλαμβάνω τα βασανιστικά ερωτήματα :
Συνεκμετάλλευση ή ΜΗ εκμετάλλευση; Πραγματισμός ή παραλογισμός; Ψωμί ή όπλα; Ανάπτυξη ή χρεοκοπία;

Ανέκδοτο το "πόθεν έσχες" των βΟλευτών

Πρόκειται για το απόλυτο ανέκδοτο. Και μόνο που το θυμάμαι ξεκαρδίζομαι στα γέλια. Χα, χα, χάαα! Νάναι καλά ο Ραγκούσης - χρόνια πολλά Γιάννη - που μας έκανε και γελάσαμε. Το γέλιο είναι το καλύτερο αντίδοτο στην κατάθλιψη που μας προκαλεί το μαστίγωμα του μνημονίου. Και το κυριότερο, είναι φάρμακο με μηδενικό Φου Που Α(χ). Χα, Χα, Χάαα! Γελάστε κόσμε!

Το παραμύθι-ανέκδοτο έχει ως εξής: «Σε νομοθετική μέγγενη μπαίνουν τα “πόθεν έσχες” των βουλευτών, αλλά και τα οικονομικά των κομμάτων, με νομοθετική πρωτοβουλία που προωθεί το υπουργείο Εσωτερικών στοχεύοντας να έχει ψηφιστεί μέχρι τον Μάρτιο.» (Καθημερινή)
Χα, χα, χάαα!

Μέχρι το Μάρτιο υπολογίζεται ότι οι βολευτές θα έχουν αρκετό χρόνο να ταχτοποιήσουν εκκρεμότητες, και να κάνουν τις ενδεδειγμένες μεταβιβάσεις ακινήτων σε συγγενολόι, πεθερές, κουμπάρους, κλπ. Βρε τους μπαγάσηδες τι σκαρφίστηκαν χρονιάρες μέρες. Χα, χα, χάαα!

Η νομοθετική πρόταση προβλέπει, λέει, αυστηρότερες διαδικασίες, με προμετωπίδα την αλλαγή του συστήματος ελέγχου ώστε οι ελεγχόμενοι (βουλευτές) να μην έχουν ταυτόχρονα και τον ρόλο του ελεγκτή, όπως ίσχυε μέχρι σήμερα. Για φαντάσου! Δηλαδή υπήρχαν και λιγότερο αυστηρές διαδικασίες ελέγχου μέχρι σήμερα και δεν τις είχαμε πάρει χαμπάρι; Χα, χα, χάαα!

Τον έλεγχο, λέει, θα ασκεί «ειδική επιτροπή», η οποία «θα απαρτίζεται κυρίως από ανώτατους δικαστικούς λειτουργούς, ενώ μικρότερη θα είναι η συμμετοχή πολιτικών.» Αμ πώς; Λείπει ο Μάρτης απ’ τη Σαρακοστή; Χα, χα, χάαα!

Στόχος, λέει το παραμύθι, είναι «να συγκροτηθεί μια ανεξάρτητη επιτροπή ελέγχου η οποία θα μπορεί να διενεργεί και αυτεπάγγελτους ελέγχους.» Ε ρε, γέλια που έχουμε να κάνουμε! Και πόσα θα παίρνουν τα μέλη της “ανεξάρτητης” επιτροπής, για νάχουμε καλό ρώτημα; Ώχ, βασανούλια μας! Άλλες περικοπές, κι άλλο Φου Που Α(χ); Να ρίξω μια ιδέα;
Επειδή δεν αντέχουμε κι άλλη ασιτία, προτείνω οι επιτροπές να πληρώνονται με ποσοστά από τα κλεμμένα των βολευτών που θα κατάσχουν. Ε; Πώς σας φαίνεται; Δηλαδή να πληρώνονται με αέρα κοπανιστό, για την πατρίδα, ντε! Χα, χα, χάαα!

Μάλιστα, «ο υπουργός Εσωτερικών Γ. Ραγκούσης κατά την παρουσίαση των προτάσεων δεν απέκλεισε την πιθανότητα να διενεργηθούν έλεγχοι ακόμα και μιας δεκαετίας πριν, ακόμη και για πρώην βουλευτές.» Σώωωπα! Χα, χα, χάαα! Ε ρε χοντρό δούλεμα που πέφτει… Ώστε δεν την απέκλεισες, Γιάννη μου, αυτή την πιθανότητα; Καλοσύνη σου! Δηλαδή αν πήγαινες καμιά τριανταριά χρόνια πίσω θα χάλαγε η σούπα; Κι αν σου πούνε ότι τα απέκτησαν από το επάγγελμα που εξασκούσαν παράλληλα με το βολευτιλίκι, αφού δεν υπήρχε το ασυμβίβαστο, τι θα πεις Γιάννη μ;

Γιάννη μ, ό,τι και να κάνεις τώρα για κάθαρση των βολευτικών στάβλων δεν πρόκειται να μας πείσεις ούτε να κατευνάσεις την οργή του λαού ο οποίος άρχισε να ξυπνάει επιτέλους. Είναι πολύ αργά για να επαναποκτήσουν οι πρώην και νυν πολιτικοί το σεβασμό του ελληνικού λαού. Τα έχετε κάνει σκ**ά!

Εκείνο το νόμο περί ανευθυνότητας των Υπουργών και ασυλίας των βολευτών πότε θα τον καταργήσετε, Γιάννη μ;

Και το απόλυτο ανέκδοτο συνεχίζει: «Προκειμένου η νομοθετική πρωτοβουλία να αποκτήσει οντότητα, θα συγκροτηθεί επιστημονική επιτροπή η οποία θα επεξεργαστεί τις προτάσεις με σκοπό να ολοκληρώσει το έργο της εντός ενός μήνα.»
Μην ανησυχείτε, λοιπόν, σύντροφοι, διότι η επιτροπή που θα συγκροτηθεί θα είναι επιστημονική! Ξέρετε από επιστήμονες, ε; Επιστήμονες ήταν και είναι όλοι εκείνοι που φιλοτέχνησαν και συντηρούν το νεοελληνικό χάος. Χα, χα, χάαα! Πάντως τα μέλη της επιστημονικής επιτροπής πρέπει να ξέρουν καλά τις τέσσερις πράξεις της αριθμητικής, και κυρίως πρόσθεση και αφαίρεση.
--Πόσα έπαιρνες το μήνα ως βολευτική αποζημίωση, κύριε βολευτά;
--Τόσα.
--Πόσα ξόδευες για διαβίωση;--Τόσα.--Άρα δεν σου περίσσευε τίποτα για να βάλεις στην άκρη και ν’ αγοράσεις τα ακίνητα που δηλώνεις στο τι έσχες. Έτσι δεν είναι;
Τώρα, πολλοί από δαύτους θα ισχυριστούν ότι "κέρδισαν" (υπεξαίρεσαν) ζεστό χρήμα στο Χρηματιστήριο, με την εσωτερική πληροφόρηση που είχαν, πουλώντας την κατάλληλη στιγμή μετοχές που δεν κατείχαν και ξαναγοράζοντάς τες σε χαμηλότερη τιμή, δηλαδή επενδύοντας αέρα κοπανιστό, κατά το χρηματιστηριακό έπος του 1998-2001 που άνθισε ο απατηλός λαϊκός καπιταλισμός-σκούπα του μαθητευόμενου μάγου Κ. Σημίτη και του τσάρου του Γ. Παπαντωνίου, για ν’ αποδώσουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και την δόξα όπου δει.

Άντε τότε να βρεις άκρη με τα λαμόγια... Εν τω μεταξύ οι υποσιτιζόμενοι Έλληνες μακάκες θα πληρώνουν για πλάκα επιστημονικές επιτροπές ώστε να ζουν αυτοί καλά κι εμείς χειρότερα, όπως επιτάσσουν οι παραδόσεις τσι "Δημοκρατίας". Καταλάβατε, σύντροφοι;

Παίδες, δεν μούρχεται να γελάσω άλλο. Εσείς γελάτε ακόμα;
Να κλάψω θέλω τώρα… Ωιμέ, αλί και τρισαλί!
Να χ… τη "δημοκρατία" τους…

Λοβέρδο είσαι αισιόδοξος; "ΟΧΙ"!

Μ’ αρέσει ο Λοβέρδος! Καλό παιδί φαίνεται. Τον θεωρώ ειλικρινή, καλοπροαίρετο και δουλευταρά. Επίσης πιστεύω ότι έχει και κάποιες σοσιαλιστικές ευαισθησίες, από τις οποίες δεν διαθέτουν ούτε ίχνος τα μεταλλαγμένα συντρόφια του στη μνημονιακή "κυβέρνηση" του George Papandreou. Θυμάμαι ότι στο θέμα της αποπομπής με μια μονοκονδυλιά των παιδιών των STAGE – ξεχάστηκαν τώρα πια… – είχε φέρει αντιρρήσεις, αλλά πέρασε του Πάγκακου, συγνώμη "Πάγκαλου" ήθελα να πω.

Τι να σου κάνει όμως ο άνθρωπος με το τέρας του ΕΣΥ (ΕΣΑ) που έμπλεξε; Για όσους δεν είστε ενημερωμένοι, ΕΣΑ είναι το ακρωνύμιο για το Εθνικό Σύστημα Αθεράπευτων, ή Εθνικό Σύστημα Απροσάρμοστων, ή Εθνικό Σύστημα Αυτιστικών, ή Εθνικό Σύστημα Αναίσχυντων, κλπ. Το ΕΣΑ (ΕΣΥ) είναι ο καθρέφτης μας, εκεί μέσα αντικατοπτρίζεται όλη η ασχήμια της ράτσας μας. Στο βούρκο του ΕΣΥ βλέπουμε το κατάντημα-κατάρα ενός ολόκληρου λαού που ανέχτηκε και προσκύνησε κυβερνήσεις ανίκανων και διεφθαρμένων πολιτικάντηδων επί δεκαετίες, παίρνοντας όπου μπορούσε και ο ίδιος μέρος στο εθνικό πάρτι της διαφθοράς και καταβρόχθισης της σάρκας του.

"Κοπριτισμός": η πεμπτουσία τση “δημοκρατίας” αλά ελληνικά

Από μικρό κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια, λέει η σοφή παροιμία. Μικρός δεν είναι, τρελός δεν είναι, τι είναι; Μα, προφανώς, ο ΠΑΣΟΚυνικός Θεόδωρος Πάγκαλος!
Τι σημαίνει άραγε “κοπριτισμός”; Εδώ σας θέλω! Ο “κοπριτισμός” ήταν το απαραίτητο συστατικό τσι φαυλοδημοκρατίας, εκ των ων ουκ άνευ του δημοκρατικού (διάβαζε 'πελατειακού') πολιτεύματος της Εσπερίας, και η κύρια αιτία της χρεοκοπίας μας, όπως ομολόγησε πρωτοχρονιάτικα ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Δείτε εδώ. Ελληνική δημοκρατία χωρίς “κοπριτισμό” είναι σα να λέμε σκορδαλιά χωρίς σκόρδο. Γίνεται; Αμ δε γίνεται!
Ας αναλύσουμε, όμως, βαθύτερα τη λέξη: “Κοπριτισμός” είναι η φιλοσοφία της λούφας και της λαμογιάς του ρουσφετολογικά και αναξιοκρατικά διορισμένου υπεράριθμου “κοπρίτη”, ο οποίος, αντί να εργάζεται, κοπρίζει, δηλαδή επιβαρύνει και ρυπαίνει το δημόσιο χώρο με την κοπριά του ως κοπρόσκυλο. Με άλλα λόγια, “κοπρίτης” είναι ο δημόσιος υπάλληλος που αποπατεί πάνω στους φορολογούμενους πολίτες, αντί να δημιουργεί προσφέροντας καλή υπηρεσία. Το αν οι “κοπρίτες” αυτού του είδους είναι πολλοί ή λίγοι, και πόσοι, ρωτήστε τον Πάγκαλο. Πάμε πάρα κάτω:

H γενεσιουργός αιτία του “κοπριτισμού” είναι ο “αρχι-κοπριτισμός”. Οι αρχικοπρίτες ηγέτες ηγούνται και οι κοπρίτες πελάτες ακολουθούν. Πίσω από μερικές δεκάδες ή εκατοντάδες διορισμένους κοπρίτες, με το συμπάθιο, υπάρχει ένας πολιτικός αρχι-κοπρίτης που τους εκπόρνευσε στο δημόσιο κοπριτισμό, με το αζημίωτο φυσικά. Πρόκειται για το δημοκρατικό αξίωμα του “δούναι και λαβείν”. Kοπριτισμός χωρίς αρχικοπριτισμό δεν υπάρχει.

Κοντολογίς, ο κοπριτισμός είναι δύσοσμο παράγωγο του αρχικοπριτισμού, περί του οποίου γνωρίζει από πρώτο χέρι ο Θόδωρος Πάγκαλος, καθότι επί 30 χρόνια εξάσκησε, όπως ομολόγησε εμμέσως πλην σαφώς, και ο ίδιος τον αρχικοπριτισμό, παρέα με τους συντρόφους του αρχικοπρίτες των κομμάτων εξουσίας του κοινοβΟλευτισμού.

«Έπεσε έξω το Δημόσιο. Το 75% των δαπανών του Δημοσίου είναι οι μισθοί και οι συντάξεις. Δανειστήκαμε για να πληρώνουμε μισθούς και συντάξεις σε υπαλλήλους που προσλαμβάναμε απλώς και μόνο για να πάρουμε την ψήφο τους.» Αυτά δήλωσε μεταξύ άλλων ο Θόδωρος, σε μια κρίση ειλικρίνειας.

Ωστόσο, και αν ακόμη υποθέσουμε ότι ο ίδιος ήταν υπεράνω αρχικοπριτισμού, δεν εξαγνίζεται με μια όψιμη κυνική ομολογία του συλλογικού πολιτικού εγκλήματος, διότι επί 30 χρόνια που το παρατηρούσε (20 χρόνια με το κόμμα του στην εξουσία και τον ίδιο σε υπουργικούς θώκους) δεν το κατήγγειλε και δεν διαχώρισε τη θέση του από τους αρχικοπρίτες αποχωρώντας από το σάπιο πολιτικό σύστημα.

Δυστυχώς, το θλιβερό και άδικο αποτέλεσμα του εφαρμοσμένου αρχικοπριτισμού-κοπριτισμού είναι ότι σήμερα οι κατά Πάγκαλον κοπρίτες, και όχι μόνον αυτοί, γεύονται με αναστεναγμούς τους πικρούς καρπούς του αρχικοπριτισμού, ενώ οι αρχικοπρίτες ευημερούν όπως πριν, κηρύσσοντας μάλιστα με περισσό θράσος στους κοπρίτες και λοιπούς συγγενείς να ευαρεστούνται με τις οδυνηρές επιλογές των αρχικοπριτών, λέγοντας ευχαριστώ!

Σύμφωνα με την πρωτοχρονιάτικη βαρυσήμαντη συνέντευξη του ΠΑΣΟΚυνικού Θ. Πάγκαλου στο ΒΗΜΑ, δεν πρέπει να μας τρομάζει η αλήθεια, η αντικειμενικότητα και η αξιοκρατία. Και η αλήθεια από το στόμα του λύκου είναι ότι οι αρχικοπρίτες διόριζαν στο Δημόσιο αναξιοκρατικά κοπρίτες επειδή τους ψήφιζε η οικογένειά τους και έπαιρναν πολλούς σταυρούς! Έτσι η Βουλή γέμιζε με αρχικοπρίτες και το Δημόσιο με κοπρίτες, οι οποίοι κατά Πάγκαλο θα παραμείνουν σε όλη τους τη ζωή κοπρίτες, όπως άλλωστε, λέω εγώ, παραμένουν αμετανόητοι και οι αρχικοπρίτες που σήμερα μας κηρύττουν ανερυθρίαστα άλλου παπά βαγγέλιο.

Θεόδωρος Πάγκαλος: «Όταν στο Δημόσιο βάζεις τον κοπρίτη επειδή σε ψηφίζει η οικογένειά του και παίρνεις πολλούς σταυρούς, ε, τότε ο κοπρίτης θα μείνει κοπρίτης σε όλη του τη ζωή, δεν πρόκειται να βελτιωθεί.»
Συγνώμη, σύντροφοι, για την κοπριτολογία, αλλά οφείλω ν’ απαντήσω στον Πάγκαλο στη γλώσσα που εκείνος χρησιμοποιεί, μπας και καταλάβει τίποτα, αν και φοβάμαι ότι είναι ανεπίδεκτος μάθησης.

Με την αλαζονεία που τον διακρίνει και την έλλειψη επίγνωσης των ευθυνών του για την de facto ελληνική χρεοκοπία, ο Θόδωρος Πάγκαλος μας είπε ακόμη ότι είναι άδικος κόπος να συζητάει κανείς με κάποιον που δεν διαθέτει αυτά τα στοιχειώδη: λογική, μνήμη και φαντασία…

Ωστόσο, ο πρώην θιασώτης του αρχικοπριτισμού στερείται και των τριών αυτών ικανοτήτων. Αντί για λογική έχει το ακαταλόγιστο, αντί για μνήμη υποφέρει από αμνησία όσον αφορά τις τεράστιες κομματικές και προσωπικές του ευθύνες, κι αντί για φαντασία υποτάχτηκε τυφλά και άκριτα στις αδιέξοδες επιταγές του Μνημονίου, επειδή τάχα δεν υπάρχει εναλλακτική πρόταση εξόδου από την κρίση.

Για τον Πάγκαλο δεν υπάρχει μέση λύση μεταξύ Μνημονίου ή χρεοκοπίας με επιστροφή στη δραχμή. Επειδή στερείται υποτυπώδους φαντασίας, δεν βλέπει, π.χ., πώς μπορούν να εισπραχτούν τα 24 δις από τους φοροφυγάδες, δεν καταλαβαίνει ότι με τη μείωση αντί για αύξηση του ΦΠΑ θα αυξανόταν η κατανάλωση (γι’ αυτό δε μείωσαν τον ΦΠΑ στους ξενοδόχους;) κι επομένως θα αυξάνονταν τα κρατικά έσοδα. Δε μπορεί να φανταστεί ότι για ν’ αναθερμανθεί η οικοδομική δραστηριότητα δεν χρειαζόταν να παγώσει το πόθεν έσχες, αλλά να μειωθεί δραστικά ο φόρος στις μεταβιβάσεις και ν’ αυξηθεί η αντικειμενική αξία των ακινήτων ώστε να φτάσει την εμπορική. Αυτό θα σήμαινε ότι ο μεν αγοραστής θα πλήρωνε λιγότερο φόρο, ο δε πωλητής, εργολάβος συνήθως, δεν θα έβαζε στην τσέπη ζεστό και αφορολόγητο χρήμα, ενίοτε ισόποσο με αυτό που δηλώνεται ως αντικειμενική αξία. Απλά έριξα κάνα δυο ιδέες, από τις πολλές που έχω κατά καιρούς διατυπώσει σε τούτο το ιστολόγιο, και έχει άλλωστε όποιος διαθέτει λίγη φαντασία και κοινό νου.

Λυπάμαι και για τον δημοσιογράφο που δεν είχε τη φαντασία και το θάρρος να “στριμώξει” τον Πάγκαλο με δύσκολες ερωτήσεις αλλά τον άφησε να έχει την ψευδαίσθηση ότι νίκησε στα σημεία. Στην εν λόγω συνέντευξη ο Θόδωρος επέμεινε για άλλη μια φορά, επαναλαμβάνοντας αναιδέστατα: «μαζί φάγαμε τα λεφτά μέσα στο πλαίσιο ενός φαύλου συστήματος πολιτικής πελατείας με αθρόους διορισμούς στο Δημόσιο. Αυτή είναι. Τελεία.»

Ώστε φαύλο και αδηφάγο ήταν το “δημοκρατικό” σύστημα πολιτικής πελατείας! Καμαρώστε όλοι εσείς που νομίζατε ότι μετά την πτώση της Xούντας είχατε γνήσια δημοκρατία με πρωταγωνιστές στην πολιτική σκηνή του ήρωες του Πολυτεχνείου! Η γράφουσα δεν είχε ποτέ τέτοιες ψευδαισθήσεις…

Δεν δίστασε μάλιστα o αντιπρόεδρος της κυβέρνησης να προσβάλει και τους δημοσιογράφους λέγοντας ότι «ορισμένοι δημοσιογράφοι δεν είναι σε θέση ούτε ως την τελεία να πάνε», και «ο Τύπος δεν αρέσκεται στην ουσία των πραγμάτων, τον ενδιαφέρουν κυρίως οι συγκρούσεις προσώπων, αν είναι δυνατόν στο ίδιο κόμμα.» Καλά να πάθουν, αφού υποκλίνονται, γλείφουν και λιβανίζουν εκείνον και την κυβέρνηση του μνημοσύνου της εθνικής κυριαρχίας.

Επαιρόμενος για την καταστροφική για την Ελλάδα 20ετία αρχικοπριτισμού του ΠΑΣΟΚ, ο Πάγκαλος μίλησε άκρως περιφρονητικά για τη ΝΔ και προέβλεψε ότι ξανά «θα καθίσουν καμιά 20ετία και θα ονειρεύονται εκλογές κάθε χρονιά για τη χρονιά που έρχεται.» Και ο κυνικός εγγονός του δικτάτορα συνέχισε με προκλητική αλαζονεία: «Αναγκαζόμαστε να διαγράψουμε την αντιπολίτευση από το εύρος μιας σοβαρής συζήτησης διότι όταν προσέρχεται με τέτοια επιχειρήματα και τέτοιες προτάσεις χάνει κανείς τον καιρό του.»
Τελικά το μόνο σοβαρό πολιτικό κόμμα που διαθέτει η Ελλάδα είναι το ΠΑΣΟΚ! Τι τις θέλουμε επομένως τις εκλογές; Προς τι οι παχυλές κρατικές χορηγίες σε άχρηστα κόμματα; Μας περισσεύουν χρήματα σε καιρό χρεοκοπίας; Α, ναι, ξέχασα: Υπάρχει ένα ακόμη κόμμα άξιο της αποστολής του κατά τον Πάγκαλο: «Ο μόνος ουσιαστικός συνομιλητής μας είναι ο ΛΑΟΣ. Οι μόνοι που κάνουν σοβαρή αντιπολίτευση. Λυπάμαι που το λέω. Όπως ξέρετε, η αντίθεσή μου με τον ΛΑΟΣ είναι τεράστια, πρέπει όμως να δούμε τα πράγματα όπως είναι...»

Θα είχε, πάντως, ενδιαφέρον να μας διευκρίνιζε ο Θ. Πάγκαλος αυτή την τεράααστια αντίθεσή του με το ΛΑΟΣ, έτσι για να γελάσει και λίγο το χειλάκι μας με την απύθμενη πολιτική υποκρισία του άνδρα. Απ’ ό,τι έχει διαφανεί, ο ΛΑΟΣ διαθέτει μεγαλύτερη φαντασία και είναι δημοκρατικότερος και σοσιαλιστικότερος του “πατριωτικού” ΠΑΣΟΚ.

Εκείνο όμως που με σόκαρε περισσότερο απ’ όλα είναι ότι ο Θόδωρος θλίβεται που θα ζήσει κάποιο διάστημα μαζί με τους τριαντάρηδες που «δεν έχουν καμία ενημέρωση ή αποφεύγουν τις οδυνηρές επιλογές»! Τον καημένο τι τραβάει! Εσύ ποιες οδυνηρές επιλογές δεν απέφυγες για τον εαυτό σου Θόδωρε Πάγκαλε; Μήπως επέστρεψες στο δημόσιο κορβανά τα μισά, έστω, από εκείνα που μας είπες ότι έφαγες μαζί με τους κοπρίτες επί τριακονταετία; Εσύ είπες “μαζί τα φάγαμε”, δεν το είπα εγώ. Ξέρασέ τα λοιπόν, αν παρανόμως τα έφαγες. Ξέρασέ τα και πήγαινε σπίτι σου, αφού υπηρέτησες επί τριακονταετία ένα φαύλο σύστημα πελατειακής δημοκρατίας.

Καλή είναι η αυτοκριτική και η ειλικρίνεια, Θόδωρε, αλλά όταν δεν συνοδεύεται με ανάλογες οδυνηρές επιλογές αποκατάστασης ζημιών και αυτοτιμωρίας είναι απλά κυνισμός, εμπαιγμός και αθεράπευτος αρχικοπριτισμός, με όλο το σεβασμό προς το εκτόπισμά σας.

Καλή χρονιά και καλή ανάνηψη, Θόδωρε! Ακόμη κι εσύ έχεις δικαίωμα στην ανάνηψη, και ποτέ δεν είναι αργά για κανένα!

Υ.Γ. 16-1-2011

Σε σημερινή του συνέντευξη στην Καθημερινή, ο Θόδωρος Πάγκαλος διευκρίνισε και επιβεβαίωσε τον κοπριτισμό ως την πεμπτουσία τσι "δημοκρατίας":

«Ποτέ δεν χαρακτήρισα όλους τους δημοσίους υπαλλήλους "κοπρίτες". Στην Ελλάδα, όμως, δεν μας αρέσει η αλήθεια. Και η αλήθεια είναι ότι χρεοκόπησε το κράτος. Διότι κάποια στιγμή δεν είχε τα χρήματα να καλύψει τις δαπάνες του. Κι αυτό συνέβη από τους μισθούς των υπαλλήλων που πλεονάζουν στο Δημόσιο, διότι απλούστατα δεν χρειάζονταν και διορίστηκαν για λόγους πολιτικής ψηφοθηρίας. Όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο είναι επαίσχυντος ψεύτης.»

2011: χρονιά της ισορροπίας της φτώχειας

Πριν προχωρήσω, θέλω να ευχηθώ ολόψυχα το 2011 να είναι παγκοσμίως μια ειρηνική χρονιά, αν και το πρωτοχρονιάτικο μακελειό της Αλεξάνδρειας υπονομεύει την ελπίδα… Εύχομαι επίσης η καινούργια χρονιά να είναι οικονομικά καλύτερη απ’ αυτή που αποχαιρετήσαμε, όσο καλή μπορεί να είναι μια χρονιά όπου οι περιβόητες αγορές του βλοσυρού Μαμμωνά εντατικοποιούν το ανελέητο διεθνές πρόγραμμα ισορροπίας της φτώχειας, με την Ελλάδα πρώτη στο δοκιμαστικό σωλήνα της φτωχοποίησης και του εθνικού ξεπουλήματος, χάρη στην αβελτηρία και προθυμία των κυβερνώντων.

Το πώς φτάσαμε έως εδώ είναι γνωστό, όπως γνωστό είναι και το θλιβερό γεγονός ότι οι διαχρονικά υπεύθυνοι για την οικονομική κρίση παραμένουν στο απυρόβλητο και συνεχίζουν “δημοκρατικά” το πάρτι της ρεμούλας εμπαίζοντας και προκαλώντας το λαό με κυνισμό.

Επειδή, όμως, είθισται ν’ ανταλλάσουν δώρα τέτοιες μέρες, και μια που το 2010 στο επίκεντρο της κυβερνητικής προσπάθειας βρέθηκε (τουλάχιστον στα λόγια) η καταπολέμηση της διαφθοράς, ως κυρίως υπεύθυνη για την de facto χρεοκοπία της χώρας μας, θα της αφιερώσω ένα παλιό αλλά άκρως επίκαιρο άρθρο, κατάλληλο για αυτοκριτική και περισυλλογή. Το ανέσυρα από τα αρχεία μου, δημοσιευμένο στο ΒΗΜΑ στις 26-11-2000, επί κυβέρνησης της δεύτερης τετραετίας του “εκσυγχρονιστή” Κ. Σημίτη, διαβόητου και ως πρωθυπουργού του απατηλού λαϊκού καπιταλισμού, δια του οποίου εξανεμίστηκε το κομπόδεμα εκατομμυρίων ελληνικών νοικοκυριών στην αδηφάγο χοάνη του ΧΑΑ, γνωστού και ως λίμνης με τα πιράνχας. Το άρθρο υπογράφει ο Δ. Νικολακόπουλος.
Σοφία, πρόσχωμεν:

«Οι υπουργοί “καλύπτουν” τη διαφθορά.
Τα μέτρα που προτείνονται θάβονται στα συρτάρια των αρμοδίων αντί να εφαρμοσθούν αμέσως.

Η πρωτοβουλία του πρωθυπουργού κ. Κ. Σημίτη να καλέσει στο Μέγαρο Μαξίμου τον γιατρό κ. Μαρίνο Σταματάκη και να τον συγχαρεί για την απόφασή του να καταγγείλει κυκλώματα διαφθοράς στον χώρο της υγείας υποδηλώνει σαφώς και την πρόθεση της κυβέρνησης να πατάξει τη διαφθορά στον δημόσιο τομέα. Το ίδιο ενδιαφέρον μάλιστα έχει επιδείξει επανειλημμένως ο κ. Σημίτης, ο οποίος με επιστολές του προς τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου που είναι στη διάθεση του “Βήματος” τους καλεί να συνεργάζονται με τους ελεγκτικούς μηχανισμούς του κράτους και κυρίως με τον Συνήγορο του Πολίτη.

Η “παρέμβαση Σημίτη” λειτούργησε και ως ένα εναρκτήριο λάκτισμα ώστε η αρμόδια υπουργός κυρία Βάσω Παπανδρέου να θέσει το θέμα στην Επιτροπή Θεσμών, η οποία αποφάσισε να προχωρήσει: πρώτον, στην αναμόρφωση ορισμένων υπηρεσιών, κυρίως της Αττικής, από μια ειδική ομάδα, την Ομάδα Άμεσης Παρέμβασης, που συστήθηκε γι' αυτόν τον σκοπό· και, δεύτερον, στην αναβάθμιση του Σώματος Ελεγκτών - Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης με τη δημιουργία ενός συντονιστικού οργάνου, της Επιτροπής Επιθεωρητών - Αξιολογητών Δημόσιας Διοίκησης, η οποία θα συντονίζει τους επί μέρους μηχανισμούς ελέγχου των υπουργείων.

Ο λόγος είναι προφανής: κατεβλήθη μια προσπάθεια να υπερκεραστούν τα προσκόμματα που τίθενται ακριβώς από τους διοικητές των οργανισμών αλλά και από τους καθ' ύλην κατά τομείς υπουργούς να προχωρήσουν στις αναγκαίες νομοθετικές πρωτοβουλίες για την πάταξη της γραφειοκρατίας και την καταπολέμηση της διαφθοράς των δημοσίων υπηρεσιών.
Η υπόθεση όμως μοιάζει να κινείται στον ίδιο “φαύλο κύκλο”: η Ομάδα Άμεσης Παρέμβασης, που λειτουργεί υπό τον καθηγητή κ. Α. Σιδερίδη, συντάσσει εκθέσεις που δεν βασίζονται σε επιτόπιους ελέγχους των μελών της αλλά στα συμπεράσματα των ελέγχων που διενεργεί κατά καιρούς το Σώμα Ελεγκτών - Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης και διαπιστώνουν τα αυτονόητα: ότι, δηλαδή, υπάρχει διαφθορά στο Δημόσιο· ή ότι το φακελάκι για την απόκτηση άδειας ικανότητας οδηγού φθάνει ακόμη και τις 600.000 δρχ.  διαβάζοντας μάλιστα λάθος το νούμερο στην έκθεση η οποία ανέφερε ότι ήταν (μόλις;) 60.000 δρχ.

Το θέμα που τίθεται όμως πλέον δεν είναι να διαπιστώσει κανείς ότι η διαφθορά έχει προσλάβει ευρείες διαστάσεις στο Δημόσιο αλλά η εξεύρεση τρόπων για τον περιορισμό της. Και αποκτά ιδιαίτερη σημασία αν ληφθεί υπόψη ότι οποιαδήποτε προσπάθεια και αν γίνει προς αυτή την κατεύθυνση “σαμποτάρεται” από τους αρμόδιους υπουργούς ή τους διοικητές των οργανισμών και των υπηρεσιών του Δημοσίου.

Τα σημειώματα τα οποία απέστειλε η διοίκηση του Σώματος Ελεγκτών - Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης προς τους υπουργούς που εποπτεύουν τις υπηρεσίες στις οποίες διενεργήθηκαν κατά καιρούς έλεγχοι με τα νομοθετικά μέτρα ή και τις παρεμβάσεις που θα πρέπει να κάνουν ώστε να “κλείσουν” τα παράθυρα της διαφθοράς τα οποία παρουσιάζει σήμερα “Το Βήμα” είναι άκρως αποκαλυπτικά της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί. Και αυτό διότι απαντούν στο ερώτημα ποιοι “σαμποτάρουν” την προσπάθεια, ακόμη και του ίδιου του πρωθυπουργού κ. Κ. Σημίτη, για την πάταξη της γραφειοκρατίας και για τον περιορισμό της διαφθοράς με την απροθυμία που επιδεικνύουν για τη λήψη των αναγκαίων μέτρων, τα οποία βεβαίως συνεπάγονται “πολιτικό κόστος”. Τα παραδείγματα που ακολουθούν είναι ενδεικτικά.

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Η καταπάτηση των δασών και τα αυθαίρετα
Για τον περιορισμό της διαφθοράς που αναπτύσσεται γύρω από την καταπάτηση των δασικών εκτάσεων, την αυθαίρετη δόμηση και την καταστροφή του περιβάλλοντος το Σώμα Ελεγκτών -Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης έχει ζητήσει από τους αρμόδιους υπουργούς κκ. Γ. Ανωμερίτη, Μ. Χρυσοχοΐδη και την κυρία Βάσω Παπανδρέου να λάβουν τα εξής νομοθετικά μέτρα… (Δείτε εδώ τα μέτρα που ουδέποτε ελήφθησαν)

ΑΣΦΑΛΙΣΗ
Η χορήγηση των συντάξεων
Για την πάταξη της διαφθοράς, και όχι μόνο, στον χώρο της κοινωνικής ασφάλισης προτείνεται στον υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων κ. Α. Γιαννίτση η λήψη των εξής μέτρων… (κλικ εδώ.)

ΥΓΕΙΑ
Σύγχρονοι οργανισμοί
Για την πάταξη της διαφθοράς στον χώρο της υγείας προτείνονται στον υπουργό Υγείας κ. Αλέκο Παπαδόπουλο τα εξής μέτρα… (κλικ εδώ.)

ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΕΣ
Έλεγχος των οικοδομικών αδειών
Για την πάταξη της διαφθοράς στις πολεοδομίες έχει προταθεί στους υπουργούς κ. Κώστα Λαλιώτη και κυρία Βάσω Παπανδρέου να λάβουν τα μέτρα… (κλικ εδώ.)

ΚΤΕΟ
Σύστημα ατομικής πρόσκλησης
Για την πάταξη της διαφθοράς στα ΚΤΕΟ προτείνεται στον αρμόδιο υπουργό κ. Χρήστο Βερελή η λήψη των εξής μέτρων… (κλικ εδώ.)

ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ
Η διαδικασία έκδοσης αδειών
Για την πάταξη της διαφθοράς στον χώρο της έκδοσης των αδειών και της λειτουργίας παντός είδους καταστημάτων και χώρων αναψυχής προτείνεται στους αρμόδιους υπουργούς Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης κυρία Βάσω Παπανδρέου και Υγείας κ. Αλέκο Παπαδόπουλο η λήψη των εξής μέτρων…» (κλικ εδώ.)

Επαναλαμβάνω την πεμπτουσία του άρθρου:
«Η υπόθεση όμως μοιάζει να κινείται στον ίδιο “φαύλο κύκλο”: η Ομάδα Άμεσης Παρέμβασης… συντάσσει εκθέσεις … και διαπιστώνουν τα αυτονόητα: ότι, δηλαδή, υπάρχει διαφθορά στο Δημόσιο… Το θέμα που τίθεται όμως πλέον δεν είναι να διαπιστώσει κανείς ότι η διαφθορά έχει προσλάβει ευρείες διαστάσεις στο Δημόσιο αλλά η εξεύρεση τρόπων για τον περιορισμό της. Και αποκτά ιδιαίτερη σημασία αν ληφθεί υπόψη ότι οποιαδήποτε προσπάθεια και αν γίνει προς αυτή την κατεύθυνση “σαμποτάρεται” από τους αρμόδιους υπουργούς ή τους διοικητές των οργανισμών και των υπηρεσιών του Δημοσίου.»

Δυστυχώς επαληθεύτηκε η παροιμία: "ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμμένος με καλές προθέσεις." Και επειδή οι νοοτροπίες και οι παραδόσεις ενός λαού δύσκολα αλλάζουν, αφού πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι, όπως λέει η παροιμία, αναρωτιέμαι αν και οι σημερινές χλωμές προσπάθειες της κυβέρνησης του Μνημονίου – Μνημοσύνου της εθνικής κυριαρχίας – θ’ αποδώσουν τους αναμενόμενους καρπούς ως προς την πάταξη της διαφθοράς. Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη, αλλά η κυβέρνηση του George Papandreou, κυβέρνηση των χαριστικών περαιώσεων και μέχρι στιγμής ΜΗ-πάταξης της φοροδιαφυγής, που έως τώρα κάνει ένα βήμα μπροστά στην πάταξη της διαφθοράς και δέκα πίσω, δεν μου το επιτρέπει…

Ας έχουμε όμως υγεία, κι ας δούμε τη θετική πλευρά της βάρβαρης λιτότητας που μας επέβαλε (με “πόνο”!) η “σοσιαλιστική” μας κυβέρνηση: η δίαιτα του υποσιτισμού συμβάλλει στην αποτοξίνωση, και η αποτοξίνωση του σώματος από τα περιττά λίπη προάγει την υγεία! Βλέπετε ουδέν κακόν αμιγές καλού!

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ, ΥΓΕΙΑ, ΑΓΑΠΗ, EIΡHNH και ΧΑΡΑ σε όλους!