Άρον-άρον σταύρωσον Muammar al-Gaddafi!

Βρε πώς αλλάζουν τους λαούς οι καιροί… Είναι αυτό που λένε, καιρός φέρνει τα λάχανα καιρός τα παραπούλια. Σαράντα δύο χρόνια η πλειοψηφία των Λίβυων ήταν ευχαριστημένοι με τον ηγέτη τους, ή έστω τον ανέχονταν. Αξίζει να θυμηθούμε ότι και ο Ανδρέας Παπανδρέου, μετά την πρώτη του επίσκεψη στη Λιβύη, το 1977, είχε πει: «Δεν είναι στρατιωτική δικτατορία. Το αντίθετο μάλιστα. Πρόκειται για μια διακυβέρνηση στα πρότυπα του δήμου των αρχαίων Αθηναίων». Ήταν η εποχή που ο Παπανδρέου φλέρταρε με τον τρίτο δρόμο του Λίβυου ηγέτη. (Πηγή)

Στις 9 Ιουνίου του 2010, ο Έλληνας πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου είχε συνάντηση δύο ωρών με το Μουαμάρ Καντάφι στην Τρίπολη. Όπως είπε ο ίδιος στους Έλληνες δημοσιογράφους, η συνάντηση είχε την πολιτική της πλευρά αλλά και τη συναισθηματική της ανθρώπινη διάσταση. (Πηγή) Ο Λίβυος ηγέτης υποσχέθηκε βροχή επενδύσεων στην Ελλάδα. (Πηγή)

Η ιστορία όμως έχει ξαφνικά γυρίσματα, και η τύχη δεν συντροφεύει πάντα τους τολμηρούς και ισχυρούς. Έτσι πρόσφατα σηκώθηκε στη Λιβύη ένα λαϊκό αντικανταφικό τσουνάμι χωρίς έλεος! Το αν και σε ποιο βαθμό ήταν αυθόρμητο ή υποκινούμενο ας το αποφασίσει ο κάθε σκεπτόμενος παρατηρητής για λογαριασμό του. Όποια κι αν είναι η αλήθεια, ο ιός της επανάστασης για “ελευθερία” που ξεκίνησε από την Τυνησία και επεκτάθηκε στην Αίγυπτο, χτύπησε τώρα και τη Λιβύη. Μα τι ιός! Ήταν άραγε και αυτός κατασκευασμένος στα σκοτεινά εργαστήρια των υπερδυνάμεων, όπως και τόσοι άλλοι ιοί; Κύριος οίδε…

Παρακολουθώ με τρόμο και ψυχικό πόνο το αιματοκύλισμα και τον εμφύλιο που έχει ξεσπάσει στη Λιβύη και εύχομαι να μην κλιμακωθεί στα χειρότερα. Αδελφοί εναντίον αδελφών! Οποία κατάρα!

Ας θυμηθούμε εν συντομία ποιος ήταν ο Συνταγματάρχης Καντάφι και ποια ήταν η πολιτική του σταδιοδρομία, και ας αναλογιστούμε με ψυχραιμία αν του αξίζει ένα ταπεινωτικό και τραγικό τέλος.

Ο Μουαμάρ αλ Καντάφι κατάγεται από οικογένεια Βεδουίνων νομάδων. Γεννήθηκε το 1942 σε μία τέντα στην έρημο. Σε ηλικία 19 ετών διώχτηκε από τη Sebha εξαιτίας της δράσης του ως ακτιβιστής. Σπούδασε νομικά και στη συνέχεια έκανε στρατιωτική καριέρα. (Πηγή)

Την 1η Σεπτεμβρίου του 1969, μια μικρή ομάδα από αξιωματικούς του στρατού υπό την ηγεσία του 27χρονου Καντάφι έκανε πραξικόπημα και ανέτρεψε το βασιλιά Idris, ενώ ο τελευταίος παραθέριζε στην Ελλάδα (στα Καμένα Βούρλα) για λόγους υγείας. Ο Καντάφι είναι ένας από τους μακροβιότερους σε υπηρεσία μη-βασιλικούς ηγέτες της ιστορίας.

Το 1970 ο Καντάφι έδιωξε από τη Λιβύη τις Αμερικάνικες και Βρετανικές στρατιωτικές βάσεις. Το 1973 κρατικοποίησε όλες τις ξένες πετρελαϊκές εταιρείες στη χώρα του. Από το 1974 και μετά υιοθέτησε μια μορφή Αραβικού Σοσιαλισμού που περιγράφτηκε μέσα στο περίφημο ή, αν θέλετε, διαβόητο, «Πράσινο Βιβλίο». Αυτό συνδύαζε την κρατικοποίηση πολλών οικονομικών τομέων με ένα είδος λαϊκής κυβέρνησης που φαινομενικά λειτουργούσε μέσω των λαϊκών συμβουλίων, των εργατικών συνδικάτων και άλλων μεγάλων οργανισμών.

Στη διεθνή σκηνή ο Καντάφι έγινε γνωστός για την παρορμητική και απρόβλεπτη συμπεριφορά του, και κατηγορήθηκε ότι η κυβέρνησή του χρηματοδοτούσε τρομοκρατικές ομάδες Παλαιστινίων και Αράβων εξτρεμιστών παγκοσμίως. Αυτές οι δραστηριότητες τον έφεραν σε σύγκρουση με την κυβέρνηση των ΗΠΑ, και τον Απρίλιο του 1986 Αμερικάνικα αεροσκάφη από βάσεις στη Βρετανία βομβάρδισαν αρκετές περιοχές της Λιβύης, σκοτώνοντας ή τραυματίζοντας μερικά από τα παιδιά του. Ο ίδιος μόλις διασώθηκε.

Η φημολογούμενη εμπλοκή του στην ανατίναξη αεροσκάφους της Ρan Αm με απολογισμό 270 νεκρούς στο Lockerbie της Σκωτίας, το 1988, οδήγησαν τα Ηνωμένα Έθνη να επιβάλουν κυρώσεις στη Λιβύη πράγμα που απομόνωσε ακόμη περισσότερο τον Καντάφι.

Το 2003 ο Καντάφι ανακοίνωσε ότι διακόπτει το πρόγραμμα των μη συμβατικών όπλων και σε απάντηση τα Ηνωμένα Έθνη ήραν τις περισσότερες κυρώσεις. Σταδιακά η εικόνα του Καντάφι στο εξωτερικό αποκαταστάθηκε και η Λιβύη επανεντάχθηκε στην παγκόσμια κοινότητα.
Το Νοέμβριο του 2005 ο αντιπρόεδρος της CIA είχε μυστικές συναντήσεις με τον Καντάφι στη Λιβύη. (Πηγή)

Το Φεβρουάριο του 2009 ο Καντάφι εκλέχτηκε πρόεδρος της Αφρικανικής Ένωσης , και αργότερα τον ίδιο χρόνο έδωσε την πρώτη του ομιλία στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών.

Αυτός είναι με λίγα λόγια ο εκκεντρικός και αμφιλεγόμενος Λίβυος ηγέτης. Δείτε τη χρονολογία του καθεστώτος Καντάφι εδώ. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι το εξωτερικό χρέος της υπό δικτατορικό καθεστώς Λιβύης στις 31 Δεκεμβρίου του 2010 ήταν μόλις 11% επί του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος, ενώ το δικό μας ανέρχεται στο 165%, λόγω "δημοκρατικής" διακυβέρνησης. (Πηγή)

Προσωπικά έχω πολλά ερωτηματικά σχετικά με τη σημερινή εξέγερση εναντίον του και ανησυχώ πολύ για τα αιματηρά γεγονότα στη φίλη Αραβική χώρα. Μακάρι να μη χυθεί άλλο αίμα αδελφών από αδελφούς και να αποκατασταθεί η κοινωνική ειρήνη το συντομότερο.
Στη συνέχεια θα παραθέσω videο από τις παλιές καλές ημέρες του Λίβυου ηγέτη. Βρε πώς αλλάζουν οι καιροί!

Με συνθήματα και διχασμό δεν σώζεται η Ελλάδα…

Συνθήματα τους έμαθαν οι πολιτικάντηδες, συνθήματα παπαγαλίζουν οι φοιτητές μας, ακόμη και στη Γερμανία! Δείγμα έλλειψης ωριμότητας και υπευθυνότητας! Προτάσεις για λύσεις δεν έχουν ούτε οι νέοι μας, διότι η ανεκπαίδευτη Παιδεία δεν φρόντισε να τους μάθει να σκέπτονται. Έμαθαν όμως να χειρίζονται άψογα τα συνθήματα! Από εποικοδομητικό διάλογο έχουν μεσάνυχτα, εκτονώνονται όμως με συνθήματα! Να χτίσουν δεν ξέρουν, γνωρίζουν όμως να γκρεμίζουν, να καίνε και να ρημάζουν τα χτισμένα από άλλους, αν τους το ζητήσει και τους οργανώσει κάποιο αριστερό κόμμα, το οποίο ούτε μπορεί ούτε θέλει ν΄ αποτελέσει την εναλλακτική λύση διακυβέρνησης της χώρας.

Δεν χρειάζεται νομίζω να σας θυμίσω ότι και το ΠΑΣΟΚ έχει μεγάλη εξειδίκευση και προϋπηρεσία στα δημαγωγικά συνθήματα, ιδίως στα μικρά διαλείμματα που ήταν στην αντιπολίτευση, και πάντα βεβαίως στις προεκλογικές συγκεντρώσεις… Ας βγάλει τώρα το φίδι που εξέθρεψε από την τρύπα!

Οι Έλληνες φοιτητές στο Βερολίνο έχασαν τη ευκαιρία που τους δόθηκε για ν’ ανέβουν στο βήμα και να κάνουν τις προτάσεις τους. Τι κρίμα! Το μόνο που ήξεραν ήταν το σύνθημα: «Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ και ληστεύει το λαό». Δεν αποκλείεται κάποιοι απ’ αυτούς πριν κάνα δυο χρόνια να βροντοφωνούσαν το σύνθημα «Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ ενωμένο δυνατό», ή το άλλο προσφιλέστατο του Ανδρέα, «Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά.»

Κάπως έτσι, με συνθήματα κενά περιεχομένου που έριχναν στο λαό οι εραστές της εξουσίας και της ρεμούλας, φτάσαμε, "δημοκρατικά" πάντα, στη σημερινή εξαθλίωση και τη χρεοκοπία. Το χειρότερο όμως είναι ότι ακόμη δεν το έχουμε καταλάβει και συνεχίζουμε τον αντιπολιτευτικό "διάλογο" με παιδαριώδη συνθήματα.

Σήμερα έχουμε μια ακόμη 24ωρη γενική απεργία των συνδικάτων και πορείες στην Αθήνα και άλλες πόλεις. Δηλαδή μια από τα ίδια και αναποτελεσματικά... Στην τιμητική τους η Αλέκα, ο Αλέκος και ο Αλέξης! Τα Μέσα Μαζικής Αποχαύνωσης φρόντισαν ν' απεργούν κι’ αυτά, όπως άλλωστε το συνηθίζουν, ώστε να μας κρατήσουν στο σκοτάδι ως προς τα τεκταινόμενα. Το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής, του οποίου ηγείται ο Αλέκος Αλαβάνος, κάλεσε τους διαδηλωτές να μη φύγουν από το Σύνταγμα μετά το τέλος της πορείας αλλά να μείνουν εκεί, στο πρότυπο της αιγυπτιακής εξέγερσης (πρωτοτυπία, ε;), με αίτημα να φύγει η κυβέρνηση! (Δείτε εδώ)

Να φύγει! Aυτό θέλω κι εγώ! Mα ποιος να τους αντικαταστήσει, Αλέκο; Μήπως ονειρεύεσαι ο στρατός να πάρει την εξουσία; Αυτό δεν έγινε στην Αίγυπτο; Ή μήπως προτιμάς τον Αντώνη Σαμαρά; Ε, τότε είναι που θα επέλθει το χάος αλά Δεκεμβριανά, όταν οι δικοί σου συμμαχήσουν εναντίον του μαζί με τους κακομαθημένους Πασόκους, με επικεφαλής το Γιωργάκη! Θυμάσαι πώς είχε λυσσάξει ο Τζέφρυ να σπρώξει τον Καραμανλή σε εκλογές, για να τον κατηγορεί έκτοτε ότι λιποτάκτησε;

Μήπως άραγε είσαι έτοιμος να συγκυβερνήσεις εσύ, η Αλέκα και ο Αλέξης, που δε λέτε ούτε καλημέρα μεταξύ σας; By the way, Αλέκο, πόσα από τα δεκάδες ακίνητά σου έχεις παραχωρήσει στους λαθρομετανάστες για να στεγαστούν; Α, ξέχασα, είσαι αριστερός χωρίς αντίκρισμα κι εσύ, όπως ο Γιωργάκης είναι σοσιαλιστής χωρίς αντίκρισμα...

Ε, ρε Χούντα που σας χρειάζεται να σας μπαγλαρώσει όλους, μπας και δει άσπρη μέρα ο τόπος. Αλλά πού τέτοια τύχη! Θα μου πεις, χούντα δεν έχουμε και τώρα; Προφανώς. Μόνο που η πράσινη χούντα του Γιωργάκη και της Τρόικας μας επιτρέπει να φωνασκούνε, να διαδηλώνουμε και να μιλάμε σε κουφούς μέσα από τα blogs, ένα είδος ακίνδυνης δημοκρατικής εκτόνωσης. Ίσως, όμως, δεν είναι μακριά η ανάληψη του μαστιγίου από μια χούντα που θα είναι κατά πολύ βλοσυρότερη από την πράσινη του GAP και της Τρόικας που έχουμε στο σβέρκο μας σήμερα. Μήπως γι αυτή δουλεύεις, Αλέκο;

Δείτε τώρα κι ένα video που προϊδεάζει για το πόσο δυσοίωνο διαγράφεται το μέλλον μας…

Δημοκρατία: The Witch που μας εξαθλίωσε…

Επιτέλους! Ανακάλυψα κι εγώ η ιερόσυλη συμπαραστάτες στις αιτιάσεις μου εναντίον της Δημοκρατίας. Όσοι έχετε την υπομονή (ή το μαζοχισμό) και με διαβάζετε θα έχετε ασφαλώς διαπιστώσει ότι σε πάμπολλα άρθρα μου έχω καταφερθεί με πάθος εναντίον της απατηλής μάγισσας που κάποιοι βάφτισαν Δημοκρατία. Μέχρι χτες νόμιζα πως είμαι μόνη μου σ’ αυτή την ανίερη επανάσταση. Σήμερα όμως έμαθα ότι υπάρχουν κι άλλοι μη-φασίστες που την αμφισβητούν, κι έτσι ανακουφίστηκα λίγο.

Σε χθεσινό άρθρο της Καθημερινής, με τίτλο «Τι είναι Δημοκρατία», διάβασα ότι στην έκθεση «Τέχνης Πολιτική», του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, υπάρχει μια οκτακάναλη βιντεοεγκατάσταση του Aυστριακού καλλιτέχνη Όλιβερ Ρέσλερ. Εκεί πολιτικοί αναλυτές και ακτιβιστές από 18 πόλεις του κόσμου απαντούν στο ίδιο ερώτημα: «Τι είναι δημοκρατία;» (What is democracy?). Το αποτέλεσμα, σύμφωνα με το άρθρο, είναι μια πληθώρα διαφορετικών απόψεων από ανθρώπους που ζουν σε κράτη τα οποία χαρακτηρίζονται δημοκρατίες.

Πάρτε μια γεύση:

--- «Όταν σκεφτόμαστε σήμερα την αντιπροσωπευτική δημοκρατία, “δεν εννοούμε κατ’ ανάγκην την αντιπροσώπευση των ατόμων, αλλά την αντιπροσώπευση του κεφαλαίου”.»

--- «Aντιπροσώπευση και δημοκρατία είναι όροι ασύμβατοι. Το υπάρχον σύστημα είναι μια εκλεπτυσμένη μορφή ολιγαρχίας.»

--- «Σήμερα μοιάζει σχεδόν αδύνατον να είναι κανείς κατά της δημοκρατίας, παρ’ όλο που είναι μια έννοια που γίνεται ολοένα και πιο κενή।»

Αξίζει να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο της Μαρίας Κατσουνάκη.

Στα δικά μας τώρα. Όπως σας είπα, έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου να αποκαθηλώνω τη Δημοκρατία μέσα από τούτο το ιστολόγιο, αλλά και στο βιβλίο μου «Τα οψώνια της Δημοκρατίας».

Ο δικός μου ορισμός της Δημοκρατίας είναι:

«Δημοκρατία είναι το πολίτευμα όπου η ολιγαρχία-πλουτοκρατία-ληστοκρατία-φαυλοκρατία εξουσιάζει με τη μικρότερη δυνατή λαϊκή αντίσταση μέσω των δήθεν λαοπρόβλητων κυβερνήσεων-οργάνων της.»

Για να ευθυμήσετε, θα παραθέσω ένα παθιασμένο σατιρικό ποιηματάκι που είχα αναρτήσει εδώ.

Δημοκρατία βρωμομάγισσα εσύ,
Που την απάτη ως τέχνη την καταλαβαίνεις,
Που μας πλανεύεις μέχρι που να βγει η ψυχή,
Και για να δώσεις ψίχουλα αίμα μας παίρνεις…

Δημοκρατία των κομμάτων και του διχασμού,
Που αδελφό ενάντια σ’ αδελφό τον στρέφεις,
Που δίνεις το παράδειγμα της αρπαχτής από ψηλά,
Και μέσα στην κακομοιριά μας περιστρέφεις.

Δημοκρατία καταχθόνια θεά,
Που μια ζωή μας τάζεις, μα δε δίνεις,
Που αλλάζεις ρούχα σαν το Μανωλιό,
Και για το χάος απεκδύεσαι πάσης ευθύνης…

Δημοκρατία πάψε πια να μας εξαπατάς,
Βγάλε τη μάσκα της υποκρισίας επιτέλους!
Πολλά δεινά μας φόρτωσες έως εδώ,
Και έχεις επισπεύσει την αρχή του τέλους…

Περισσότερες αναφορές στο τέρας της Δημοκρατίας θα βρείτε εδώ, εδώ, εδώ, και εδώ.

Ο Στρος Καν δείχνει και πάλι τα δόντια του

Σιγά την είδηση-βόμβα! Εξεπλάγησαν έκπληξη μεγάλη οι μωρές παρθένες της δημοσιογραφίας και σύσσωμη η καθεύδουσα, ου μην αλλά ακίνδυνα γαβγίζουσα, αντιπολίτευση! Ήθελαν προφανώς να δουν το ίδιο το "φίδι" και δεν τους αρκούσε η συρμή που ήταν ορατή. Και το "φίδι" τους το έδειξε ο Ντομινίκ, επιστήθιος φίλος και μέχρι πρότινος θαυμαστής του δικού μας.

Να μου το θυμηθείτε, παίδες, στο πρόσωπο του Στρος Καν ο George Papandreou θα βρει το μάστορά του, αν δεν σταματήσει την υποκρισία και τον τσαμπουκά κατά του ΔΝΤ. Μπορεί τον ελληνικό λαό να έχει μάθει να τον δουλεύει κανονικά, αλλά το χόμπι αυτό δεν θα περάσει στην Τρόικα. Ολίγον κατ’ ολίγον τον παίρνουν χαμπάρι, και αλίμονο στον ελληνικό λαό αν συνειδητοποιήσουν ότι κι αυτούς τους δουλεύει.

Για να δούμε, λοιπόν, πώς έχει το πράγμα:
Σύμφωνα με σημερινό άρθρο της Καθημερινής, «Ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου είχε ζητήσει την παρέμβαση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ελλάδα από τις αρχές Δεκεμβρίου του 2009, ούτε δύο μήνες αφότου ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, ενώ δημοσίως απέρριπτε κατηγορηματικά ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Αυτό αποκαλύπτει ο επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Ντομινίκ Στρος-Καν σε ντοκιμαντέρ του γαλλικού καναλιού Canal+ που θα μεταδοθεί τον επόμενο μήνα.»

Ακολούθησε η δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου Γ. Πεταλωτή, που εμμέσως πλην σαφώς επιβεβαίωσε την είδηση. Αν τολμούσε ας την διέψευδε. Ευτυχώς που κατάλαβαν ότι ο Στρος Καν δεν είναι ούτε Καραμανλής ούτε Σαμαράς που τρώνε φτύσιμο και απλά σκουπίζονται.

«Όλοι θυμόμαστε τις τεράστιες προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης και ιδιαίτερα του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου να αντιμετωπίσει με τον πλέον άμεσο τρόπο το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της χώρας το οποίο αποκαλύφθηκε μετά τις εκλογές του 2009», είπε μεταξύ άλλων το καλό παιδί, ο Πεταλωτής.

Μετά την επαφή του Πρωθυπουργού μας με τον Στρος Καν, το Δεκέμβριο του 2009, όπου μόνο ένας Θεός ξέρει τι ακριβώς ειπώθηκε, o Γιώργος Παπανδρέου επανερχόταν συχνά στον τόπο του εγκλήματος, άλλοτε φλερτάροντας ανοιχτά με το ΔΝΤ κι άλλοτε διαψεύδοντας σχετικά σενάρια.

Ας θυμηθούμε μερικά χαρακτηριστικά στιγμιότυπα για να διασκεδάσουμε τη συμφορά που μας βρήκε. Τα είχα συγκεντρώσει σε παλιότερο άρθρο μου εδώ. Παραθέτω τα κυριότερα σημεία.

--- Βρυξέλλες, 11/12/2009:

Ερώτηση από Κ. Αδάμ: «Θεωρείτε ότι η χώρα ή δεν βρίσκεται ή έχει αποφύγει πλήρως τον κίνδυνο του έκτακτου δανεισμού; Και αν ένα τέτοιο ενδεχόμενο υπάρχει, αφήνετε ανοιχτή την πιθανότητα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου;»

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Εμείς διαμορφώνουμε αποφασιστική πολιτική για να ακολουθήσουμε μια δύσκολη, αλλά ρεαλιστική, εφικτή και εντέλει θετική πολιτική, για να αποφύγουμε ακριβώς όλα αυτά τα σενάρια. Βεβαίως, τα σενάρια για την προσφυγή μας στο IMF, στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, δεν υπάρχουν.»

--- Ζάππειο Μέγαρο, 13/01/2010:

Ερώτηση από Π. Σώκο: «Κύριε Πρόεδρε, διαβάζουμε συχνά στο διεθνή Τύπο και ακούμε αρμόδιους κοινοτικούς οικονομικούς παράγοντες να αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο να φύγει η χώρα απ' την Ευρωζώνη, το ακούσαμε προχθές. Ή να παρέμβει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.(…)
Τι ακριβώς συμβαίνει; Εξετάζετε εσείς ως κυβέρνηση να προσφύγετε μόνοι σας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, χωρίς τη δικιά της πρωτοβουλία;»

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Πρώτα απ' όλα, δεν υπάρχει περίπτωση ούτε να φύγουμε από το ευρώ, ούτε να προσφύγουμε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Δεν το έχουμε ανάγκη. Απ' την άλλη μεριά θα έλεγα "ναι" και στις δύο πλευρές.»

--- 12/02/2010, στη Συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου:

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Σε παρόμοιες περιπτώσεις, όπου γίνεται συστηματική κερδοσκοπία, όπου δημιουργείται πιστωτική ασφυξία, ή ακόμη και υψηλότατο κόστος δανεισμού, η χώρα μας θα αναγκαζόταν να προσφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Όμως, είμαστε μέλος της Ευρωζώνης και ήταν αναγκαίο να αποφασίσει η Ευρώπη τι θέλει.
Θα μπορούσε να μας πει "πηγαίνετε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο".»

---03/03/2010, στο Υπουργικό Συμβούλιο:

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Τώρα είναι η ώρα της Ευρώπης, εμείς αναλάβαμε τις ευθύνες μας. Σε περίπτωση που η Ευρώπη δεν αναλάβει τις δικές της ευθύνες, το σενάριο του ΔΝΤ είναι ανοιχτό.»

--- 07/03/2010, στη συνάντηση με το Nicolas Sarkozy:

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Όμως, επειδή ξέρουμε τις διεθνείς αγορές, εάν υπάρξει πρόβλημα λόγω κερδοσκοπίας, παρ' ότι εμείς έχουμε πάρει αυτά τα μέτρα, θα χρειαστεί να υπάρξει αλληλεγγύη. Σε άλλες περιπτώσεις υπάρχει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το οποίο συμβάλλει ακριβώς σε τέτοιες καταστάσεις, όταν μια χώρα έχει δυσκολία δανεισμού. Πολλές φορές, δεν χρειάζεται καν να δανείσει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, απλώς το ότι υπάρχει είναι, όπως λένε, σαν να έχει βάλει το πιστόλι στο τραπέζι. (…)
Εμείς, όμως, θέλουμε ευρωπαϊκή λύση. Δεν είναι επιλογή μας να πάμε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.»

--- 08/03/2010, Συνέντευξη ΓΑΠ στο κανάλι PBS NEWSHOUR στην Ουάσιγκτον:

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Τι συμβαίνει όμως με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, αν κάποιος στραφεί σε αυτό; Το ΔΝΤ λέει ότι, προκειμένου να αποφευχθούν φαινόμενα κερδοσκοπίας, τα χρήματα θα μείνουν πάνω στο τραπέζι. Είναι σαν να αφήνεις ένα όπλο πάνω στο τραπέζι, λέγοντας όμως ότι δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιηθεί, ενώ η απειλή συνεχίζει να υπάρχει, εξασφαλίζοντας με τον τρόπο αυτό την απουσία κερδοσκοπικών φαινομένων.
Η Ελλάδα είναι μέλος της Ευρωζώνης και, επομένως, δεν συζητούμε την προσφυγή στο ΔΝΤ, αν και θα αναγκαζόμασταν να καταφύγουμε σε αυτό, σε περίπτωση που δεν υπήρχε η Ευρωζώνη για να μας βοηθήσει.»

--- 16/03/2010, Ομιλία ΓΑΠ στο φόρουμ που διοργάνωσε το Πανεπιστήμιο Corvinus με θέμα: «Η Οικονομική Κρίση»:

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Λάβαμε λοιπόν μέτρα, κατ' ουσίαν όμοια με αυτά που θα είχαμε λάβει εάν είχαμε στραφεί στο ΔΝΤ. Συζητήσαμε για το θέμα και με το ΔΝΤ και μας είπαν: "αν είχατε στραφεί σε εμάς, δεν θα σας είχαμε ζητήσει να προχωρήσετε σε λήψη άλλων μέτρων. Τα ίδια θα αρκούσαν, ώστε να υπάρξει δημοσιονομική σταθερότητα και να αντιμετωπισθεί η τρέχουσα κρίση".
Δεδομένης όμως της συμμετοχής μας στην Ευρωζώνη, δεν υπάρχει παρέμβαση του ΔΝΤ στις αγορές, και ο δανεισμός από τις αγορές είναι ιδιαιτέρως δαπανηρός. (...)

Χρειαζόμαστε παρά ταύτα μια άμεση απάντηση, αν και βεβαίως η Ελλάδα δεν ζητά χρήματα, ούτε οικονομική σωτηρία. (…)»

--- 17/03/2010, Κοινή Συνέντευξη Τύπου με τον Jose Manuel Barroso:

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Σε ό,τι αφορά τις επιλογές μας, εάν δούμε ότι υπάρχει πραγματικά ζήτημα να δανειζόμαστε πολύ ακριβά, όπως έχω πει και στο παρελθόν, υπάρχουν όλες οι εκδοχές και όλες οι πιθανότητες, τις οποίες δεν αποκλείουμε. Αλλά οπωσδήποτε, θα προτιμούσαμε μια ευρωπαϊκή λύση στο ζήτημα αυτό.»

J. M. BARROSO: «Όσον αφορά το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, συνεργαζόμαστε. Πρόσφατα, επισκέφθηκε την Ελλάδα μία αποστολή της Κομισιόν με τον Όλι Ρεν, στην οποία συμμετείχε και κάποιος από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.»

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ («BLOOMBERG»): «Μήπως η Ελλάδα έχει δίκιο, όταν λέει ότι "θα πρέπει αναγκαστικά να στραφεί στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για βοήθεια";»

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Επαναλαμβάνω αυτό που είπα: ότι όλες οι δυνατότητες παραμένουν ανοικτές.»

--- 18/03/2010, Ομιλία ΓΑΠ στη συνεδρίαση της Ειδικής Επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου:

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Ουσιαστικά, είμαστε στο πλαίσιο μιας – ας πούμε – επιτήρησης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, παρότι δεν το λέμε έτσι. Από την άλλη, δεν έχουμε τις διευκολύνσεις που δίνει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Τα χρήματα, παραδείγματος χάρη, αν τα χρειαστούμε, που εμείς λέμε ότι δεν τα χρειαζόμαστε, αλλά αν τα χρειαστούμε, δεν τα έχουμε. (…)
Εμείς λέμε ότι δεν θέλουμε να μπούμε σε μία κατάσταση, όπου έχουμε τις τιμωρίες που προβλέπει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, με αποτέλεσμα να χαθούν τα πλεονεκτήματα της Ευρωζώνης.

Εδώ, θα πρέπει να παίξει το ρόλο της η Ευρωπαϊκή Ένωση και να πει "μπορούμε εμείς να υποκαταστήσουμε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, έστω και ad hoc, ή αλλιώς, η Ελλάδα θα πρέπει να έχει την επιλογή να προσφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο". Ελπίζουμε, βεβαίως, να μην χρειαστεί κάτι τέτοιο.»

--- 18/3/2010, Δηλώσεις ΓΑΠ μετά τη συνάντηση με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Jerzy Buzek:

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Όπως είπα, όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοικτά (…). Γιατί έχουμε υιοθετήσει μέτρα, επαρκή για χορήγηση βοήθειας από το ΔΝΤ, και συνεργαζόμαστε και με την Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και με το ΔΝΤ, όπως δήλωσαν οι αρμόδιοι και ο Dominique Strauss-Kahn.»

--- 18/03/2010 , Ομιλία ΓΑΠ στη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου:

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Θέλουμε να τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας, γι' αυτό δεν ζητάμε οικονομική βοήθεια. Και με τις προσπάθειες και τις θυσίες όλων μας, ξέρουμε ότι θα τα καταφέρουμε, αρκεί η χώρα μας να μπορεί να δανείζεται με λογικούς όρους.
Υπό αυτούς τους όρους, η χώρα μας δεν ζητά και δεν θα ζητήσει οικονομική βοήθεια από κανέναν, ούτε από τους Ευρωπαίους εταίρους μας, ούτε από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που θα ήταν η ύστατη επιλογή μας.»

Αυτά τα λίγα για να φρεσκάρουμε τη μνήμη μας.
Ένας χρόνος πέρασε από τότε, και το εργαλείο-πιστόλι που ζητούσε ο ΓΑΠ για να φοβίσει τους κερδοσκόπους – θυμάστε εκείνους τους λεονταρισμούς «Μην παίζετε με την Ελλάδα»; – δεν τέθηκε απλά άδειο στο τραπέζι, αλλά τοποθετήθηκε στον κρόταφο του ελληνικού λαού γεμάτο με 110 δις ευρώ. Κι όμως, των "κερδοσκόπων" το αυτί δεν ίδρωσε και τα spreads πέταξαν στα ύψη και κάτω δεν κοιτάζουν.

Και το αμείλικτο ερώτημα είναι αν ο Γιώργος ήξερε τότε τι έλεγε και τι έκανε και απλά μας δούλευε για να μας καπελώσει με το ΔΝΤ λάου-λάου, ή είχε το ακαταλόγιστο, οπότε Κύριος οίδε τι άλλα δεινά μας περιμένουν... Διότι όταν νομίζεις ότι με μια θεωρητική υπόσχεση αλληλεγγύης από το ΔΝΤ ή την Ευρωζώνη θα φοβηθούν οι αγορές ("κερδοσκόποι") και θα ρίξουν τα spreads για να μη σε χάσουν από πελάτη, σημαίνει ότι έχεις νηπιακή άποψη για το πώς δουλεύει το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα, και είσαι άκρως επικίνδυνος για τη χώρα.

Για σοβαρευτείτε επιτέλους και οι 300 της συμφοράς πριν μας βουλιάξατε εντελώς! Θα μου πεις από πού περνάει η σοβαρότητα για να τη βρείτε εσείς... Είσαστε όλοι για ζουρλομανδύα!

SOS! Ελληνικό “fast-track” ίσον mega πατατράκ!

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΤΩΡΑααα!

Ποιος το φανταζόταν ότι η σοσιαλιστική κυβέρνηση της πράσινης ανάπτυξης (διάβαζε πράσινα άλογα) θα φιλοδοξούσε να συνδέσει τ’ όνομά της, εκτός από το Μνημόνιο, και με το μεγαλύτερο έγκλημα κατά του περιβάλλοντος και των κατοίκων του λεκανοπεδίου της Αττικής;

Στις 2 Φεβρουαρίου 2009, όταν ήταν στην αντιπολίτευση, ο Γιώργος Παπανδρέου κατακεραύνωνε το σχέδιο Σουφλιά για τσιμεντοποίηση και ξεπούλημα του Ελληνικού και δεσμευόταν: «Το ΠΑΣΟΚ, αναγνωρίζοντας την οριακή κατάσταση που επικρατεί και στο λεκανοπέδιο, ιδιαίτερα στο λεκανοπέδιο, προχώρησε πρόσφατα, με θάρρος και ευθύνη, στην πρόταση για μετατροπή ολόκληρου του χώρου του Ελληνικού, σε ένα από τα μεγαλύτερα μητροπολιτικά πάρκα της Ευρώπης, με πράσινο και υποδομές που θα υποστηρίξουν το πάρκο, θα είναι περιβαλλοντικά και ενεργειακά φιλικές και, μόνο, όπως είπαμε, για την εξυπηρέτηση του κοινού συμφέροντος και όλων των πολιτών του λεκανοπεδίου.» (Δείτε εδώ.)

Όπως είδατε και στο video, ο υπουργός Επικρατείας Χ. Παμπούκης αναχωρεί οσονούπω για το Κατάρ, διότι οι Εμίρηδες έχουν δείξει ζωηρό ενδιαφέρον για το Ελληνικό, και είναι, λέει, έμπειροι στην ανάπλαση εκτάσεων δια της τσιμεντοποίησης! Έχουν μάλιστα και προϋπηρεσία στο Λονδίνο, όπου γκριζοανάπλασαν το οικονομικό κέντρο Canary Wharf, όπως βλέπετε στη φωτογραφία, κάτι που ζήλεψε ο Χ. Παμπούκης.

Μάλιστα για να μη χάσουμε την ευκαιρία ν’ αναπλάσουν κι εμάς κατά τον ίδιο τρόπο οι Εμίρηδες του Κατάρ, η διαδικασία ανάθεσης σε δαύτους πρέπει να είναι fast-track. Αμ, πώς; Αφού η κυβέρνηση δε μπορεί να εφαρμόσει το fast-track στους φοροφυγάδες για την είσπραξη των οφειλόμενων φόρων, θα την εφαρμόσει για την άρον-άρον τσιμεντοποίηση-ξεπούλημα του Ελληνικού! Ή να είσαι προδότης σε όλα ή να μην είσαι! Δε μπορεί να είσαι ολίγον προδότης και ολίγον πατριώτης.

Γι’ αυτό ο George Papandreou αποφάσισε να είναι καθόλα προδότης του εαυτού του, των προεκλογικών του υποσχέσεων, και του ελληνικού λαού. Φαίνεται πως θαυμάζει την Αθηναϊκή τσιμεντοτερατούπολη της αντιπαροχής, και επιθυμεί ν’ αναπλάσει το Ελληνικό κατ΄ εικόνα και ομοίωσή της, προσφέροντάς το αντιπαροχή για μερικά αργύρια. Βλέπετε, προδοσία και αργύρια πάνε πακέτο, και ο λιγούρης δεν έχει ηθικές αντιστάσεις.

Άλλωστε, το πολύ πράσινο στην περιφέρεια της πρωτεύουσας βλάπτει, είπε κάποιος αρχιτέκτονας στο video! Βρε πού διάολο τους μαζεύουνε όλους αυτούς; Θα μου πεις, αρχιτέκτονες δεν είναι οι ηθικοί και φυσικοί αυτουργοί της τσιμεντοποίησης της Αθήνας και όλων των πόλεων της χώρας μας, που “αναπτύχθηκαν” κατ’ εικόνα και ομοίωσή της;

Πάντως ο Στέφανος Μάνος τα είπε έξω από τα δόντια, μιλώντας για μαγάρισμα του Ελληνικού. Ακούστε τον:

Πού το πάνε λοιπόν; Σχεδιάζουν ένα οικονομικό κέντρο-μαμούθ στο Ελληνικό; Αν το κάνουν, θα έχουν διαπράξει το ειδεχθέστερο εθνικό έγκλημα, ένα έγκλημα που δεν θα τους το συγχωρήσουν ποτέ οι επόμενες γενιές και η ιστορία! (Σχετικά άρθρα εδώ, εδώ, εδώ, κι εδώ.)

Ποιος, όμως, θα τους σταματήσει τώρα; Μπιρμπίλωωωω! Πού είσαι κρυμμένη; Παραιτήσου και κάνε χαρακίρι, αν δεν μπορείς να τους σταματήσεις!

Και ο αθηναϊκός λαός πώς αντιδρά που θα του στερήσουν το οξυγόνο; Θα βγει στους δρόμους μαζικά και δυναμικά να διεκδικήσει το δικαίωμα στο ν' αναπνέει; Δεν το βλέπω...

Δυστυχώς δεν υπάρχει περιβαλλοντική συνείδηση και ευαισθησία. Όταν γεννιέσαι και μεγαλώνεις στην αθηναϊκή τσιμεντούπολη, δεν καταλαβαίνεις το πράσινο που σου λείπει για να το διεκδικήσεις. Άλλωστε ο άνθρωπος συνηθίζει ακόμα και στην κόλαση, και θα του κακοφανεί αν τον μετακινήσεις από δαύτη, έστω και για έναν περίπατο… Η τσιμεντοκόλαση έχει γίνει πια ο βιότοπός του. Γι’ αυτό και επί δεκαετίες τώρα το προσφιλέστερο χόμπι του Έλληνα είναι να κατακαίει δασικές εκτάσεις, και στη συνέχεια να τις καταπατάει και να τις τσιμεντοποιεί. Κι όλα αυτά κάτω από το γεμάτο κατανόηση βλέμμα της εξουσίας, που θα έρθει αργότερα να του νομιμοποιήσει το έγκλημα αντί πινακίου φακής.

Αυτοί είμαστε, σύντροφοι, και το γουρούνι κι αν το πλένεις το σαπούνι σου χαλάς. Τσιμέντο να γίνουνε, λοιπόν! Ακούω ήδη τον εκκωφαντικό και μακάβριο θόρυβο από τις μπετονιέρες που στήνουν οι Εμίρηδες για μας τους κακομοίρηδες! Άξιοι του μισθού μας!