Ήταν πράγματι αναπόφευκτο το "Μνημόνιο";

Μελετώντας τη χθεσινή συνέντευξη Τύπου του Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη, στάθηκα ιδιαίτερα στην κάτωθι δήλωσή του.
George Papandreou: «Διότι δεν μιλάμε για μια επιλογή μεταξύ ενός παραδείσου και του μνημονίου. Μιλάμε για μια επιλογή μεταξύ της χρεοκοπίας και του μνημονίου. Αυτή ήταν η επιλογή.»

Από το Δεκέμβριο του 2009, βλέποντας τον ΓΑΠ να φλερτάρει απροκάλυπτα και επικίνδυνα με το ΔΝΤ, ανάρτησα για το θέμα κάμποσα άρθρα στο παρόν ιστολόγιο, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια – αιθεροβάμων γαρ! – να αποτρέψω το μοιραίο, ήγουν τη θηλιά στο λαιμό που θα μας έβαζε το ΔΝΤ. (Βλέπετε, το παίζω κι εγώ μικρομέγαλη... Χι, χι, χι!)

Επειδή χθες τέθηκε και πάλι το ερώτημα στον Πρωθυπουργό, θεωρώ χρήσιμο να παραθέσω χαρακτηριστικά αποσπάσματα από πρόσφατο εμπεριστατωμένο άρθρο του antinews με τον τίτλο: «Είναι "αναγκαίο κακό" το Μνημόνιο;»

«Όταν τον Οκτώβριο του 2009 ανέλαβε η νέα κυβέρνηση Παπανδρέου, κανένας δεν μιλούσε για "χρεοκοπία" της Ελλάδος. Βέβαια, η Τράπεζα της Ελλάδος και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προειδοποιούσαν ότι το έλλειμμα πήγαινε να ξεφύγει σε ποσοστά της τάξης του 10%, όμως είχαν ήδη ληφθεί κάποια μέτρα φορολογικού χαρακτήρα, ενώ και ο απερχόμενος πρωθυπουργός, Κ. Καραμανλής, είχε υπογραμμίσει την ανάγκη λήψης "σκληρών" μέτρων (που τώρα πια βέβαια μοιάζουν με χάδι, σε σύγκριση με τα όσα επέβαλε τελικά η κυβέρνηση Παπανδρέου) για να μην ξεφύγει το έλλειμμα (πάγωμα των μισθών στο δημόσιο τομέα κλπ.).
Ξαφνικά, λίγες μέρες μόλις μετά τις εκλογές, είδαμε το νέο πρωθυπουργό, Παπανδρέου, να μιλάει για οικονομία "στα πρόθυρα της χρεοκοπίας", για "οικονομία στην εντατική", για ασφαλιστικά ταμεία υπό κατάρρευση, ενώ υπουργοί του έμειναν στην ιστορία για εκφράσεις του τύπου "δεν υπάρχει σάλιο", "Τιτανικός" κλπ.

Ταυτόχρονα, ανακοινωνόταν ένα παραφουσκωμένο έλλειμμα ύψους 12,7%, καρπός πολιτικής απόφασης και υπερδιπλάσιο από το στόχο-εκτίμηση που είχε θέσει η προηγούμενη κυβέρνηση στο 6%. Όλα αυτά, παράλληλα με μια πρωθυπουργική ρητορική, που μιλούσε, εκ του μη όντος τότε, για μειωμένη εθνική κυριαρχία, δήθεν λόγω των οικονομικών συνθηκών.

Στην αρχή οι αγορές δεν αντέδρασαν. Λίγες εβδομάδες, ωστόσο, μετά την έναρξη της πρωθυπουργικής ρητορικής, ήρθε πρώτα ο οίκος Fitch (ο πλέον αναξιόπιστος και διαπλεκόμενος, σύμφωνα με την τραπεζική πιάτσα), να υποβαθμίσει την ελληνική οικονομία, επίσης, σε εκείνη την φάση, εκ του μη όντος. Με την υποβάθμιση εκείνη, η Ελλάδα τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας. Το spread άρχισε να ανεβαίνει και σταδιακά άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα δημοσιεύματα στο διεθνή τύπο που συζητούσαν το (απίθανο, τότε) ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Ελλάδας.

Εντωμεταξύ, ο νέος πρωθυπουργός συνέχισε να οργιάζει στο εξωτερικό, καταγγέλλοντας τους Έλληνες σαν συλλήβδην φοροφυγάδες, κλέφτες και λωποδύτες, καλλιεργώντας εντέχνως κλισέ που σε κάποιο βαθμό ήδη προϋπήρχαν. Αυτός βέβαια, θα τα έστρωνε όλα.
(...)
Μπήκε ο Ιανουάριος και το πράγμα με το ελληνικό έλλειμμα σοβάρευε όλο και περισσότερο. Η Ευρώπη ζήτησε επιτακτικά Πρόγραμμα Σταθερότητας και η κυβέρνηση εμφάνισε ένα πρόγραμμα ανάξιο λόγου, γεμάτο αοριστολογίες για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής.
Άρχισε τότε να τίθεται στα σοβαρά το ερώτημα του αν η Ελλάδα θα μπορεί να δανείζεται στο μέλλον.

Μπροστά σε αυτόν τον κίνδυνο, ο ΟΔΔΗΧ ήλθε σε προσυνεννόηση με ορισμένες μεγάλες τράπεζες που όρισε αναδόχους και εξέδωσε στις 25 Ιανουαρίου 2010 5ετή ομόλογα, μεγάλο μέρος των οποίων είχε συμφωνηθεί να καλύψουν οι τράπεζες-ανάδοχοι. Η κίνηση αυτή βοήθησε να ξεκινήσει καλά η δημοπρασία και, όταν είδαν οι αγορές ότι αγοράζονται τα ομόλογα, έσπευσαν όλοι να πάρουν ελληνικά ομόλογα! Κι εκεί που η κυβέρνηση ζητούσε 3 με 5 δις, της προσφέρθηκαν 25. Από αυτά πήρε τελικά τα 8.

Όσοι παρακολουθούσαμε την κατάσταση, πήραμε βαθιά ανάσα ανακούφισης. Η χώρα δεν θα χρεοκοπούσε, μπορούσε, ακόμη, να δανειστεί χωρίς πρόβλημα. Λογαριάζαμε όμως χωρίς τον ξενοδόχο. Μέτρα η κυβέρνηση δεν έπαιρνε. Έφτασε στο σημείο ο αρχηγός της αντιπολίτευσης να τους λέει από το βήμα της Βουλής "ξεκολλήστε και πάρτε μέτρα"! Το spread συνέχιζε να ανεβαίνει.

Κάποια στιγμή ήρθε η 3η Μαρτίου 2010 και ο ΓΑΠ πήρε τελικά κάποια όντως σκληρά μέτρα (πολύ σκληρότερα από αυτά που είχε "υποσχεθει" ο Καραμανλής), μειώνοντας δώρα και επιδόματα στους μισθούς. Ο κόσμος σοκαρίστηκε, αλλά τουλάχιστον το spread άρχιζε να πέφτει. Αμέσως μετά τα μέτρα έπεσε στις 287 μονάδες και προβλεπόταν στις 250-280 μονάδες για το επόμενο χρονικό διάστημα. Με επιμονή και σωστή διαχείριση, είναι βέβαιο ότι, σταδιακά, θα έπεφτε κι άλλο.

Ο ΓΑΠ όμως δεν μπορούσε να περιμένει να πέσει! Ήθελε "διεθνή στήριξη". Ξεκίνησε έναν μεγάαααλο και ένδοξο γύρο ("σώζει" την Ελλάδα) σε Ευρώπες και Αμερικές ζητώντας "στήριξη". "Στήριξη" για ποιο πράγμα. Διαλαλούσε στα πέρατα της οικουμένης ότι "δεν χρειάζεται χρήματα" και θέλει μόνον "στήριξη". Μα αφού το spread πέφτει άνθρωπέ μου, χάρη στα μέτρα που εσύ πήρες, τι άλλο θέλεις τώρα ως "στήριξη"; Μια χαρά τα καταφέρνεις μόνος σου.

Όταν όμως εκλιπαρείς για "στήριξη" είναι σαν να λες έμμεσα σε όλους, ότι δεν τα βγάζεις πέρα χωρίς να σε στηρίξουν. Κάπου εκεί το spread άρχισε να ανεβαίνει. Ήρθε και η φαιδρή ιστορία με την Κίνα και πήρε οριστικά την ανηφόρα.

Εκεί λοιπόν που παρακαλούσε για "στήριξη" και "πιστόλι πάνω στο τραπέζι" που"δεν το χρειαζόμαστε" αλλά "θέλουμε να υπάρχει", λήφθηκε με εκβιασμούς και πιέσεις η απόφαση της 25ης Μαρτίου από την Ευρώπη για "στήριξη" της Ελλάδας, για την περίπτωση που δεν θα μπορεί πια να δανείζεται από τις αγορές.

Κι αυτή η απόφαση δεν του άρεσε όμως τελικά του ΓΑΠ και άρχισε να θέλει να την τροποποιήσει. Όταν εξαιτίας αυτής της στάσης το spread άρχισε να παίρνει και πάλι την ανηφόρα, αμέσως μετά το Πάσχα, η κυβέρνηση άρχισε να ψάχνει για "βαθύ λαρύγγι", προσπαθώντας να πείσει τους ιθαγενείς ότι φταίει κάποιος άλλος και όχι ο ίδιος ο Παπανδρέου.

Και τότε φτάνει η 7 Απριλίου. Η ημέρα στην οποία η Τράπεζα της Ελλάδος απαγόρευσε, έμμεσα, το short selling, τοποθετώντας την κερδοσκοπική προθεσμία σε μία ημέρα, αντί για τρεις που ήταν επίσημα και δέκα που ήταν ανεπίσημα, μέχρι τότε: Το
σκάνδαλο Τ+10 μόλις είχε αποκαλυφθεί ευρύτερα! Πολλοί το ήξεραν ήδη από τότε που συνέβαινε.

Ήταν όμως πια αργά. Στις 23 Απριλίου και αφού το spread είχε ξεφύγει από κάθε έλεγχο, ο ΓΑΠ ανακοίνωνε την υπαγωγή της Ελλάδας στο "μηχανισμό στήριξης" με ρομαντικό background το λιμάνι του Καστελλόριζου.

Τι συμπέρασμα βγαίνει από όλα αυτά; Ήταν πράγματι "αναπόφευκτο" το μνημόνιο;

1) Τουλάχιστον μέχρι τις 25 Ιανουαρίου 2010, η Ελλάδα δανειζόταν χωρίς κανένα πρόβλημα. Ο ΓΑΠ επαίρεται γιατί βρήκε 110 δις και "έσωσε τη χώρα" (λέμε τώρα…), ενώ σε μία μόνον δημοπρασία, της 25ης Ιανουαρίου 2010, της είχαν προσφερθεί 25 δις χωρίς τους εξοντωτικούς όρους του μνημονίου.

2) Η καταστροφή της ελληνικής πιστοληπτικής ικανότητας ήταν μεθοδευμένη, συστηματική και σκόπιμη, από την πλευρά της κυβέρνησης. Η πρώτη σοβαρή ένδειξη ότι αυτό συνέβαινε ήταν το σκάνδαλο T+10. Όμως η προϋπάρχουσα κυβερνητική στόχευση για υπαγωγή στο ΔΝΤ ομολογήθηκε ανοιχτά από τον Υφυπουργό Οικονομικών Σαχινίδη («πρώτη επιλογή και μόνη που υπήρχε από τις 5 Οκτωβρίου και μετά»).

3) Δεν ήταν όμως δυνατόν να υπαχθούμε στο ΔΝΤ, εφόσον μπορούσαμε να δανειζόμαστε από τις αγορές. Συνεπώς, ήταν "αναγκαίο" να καταστραφεί πρώτα η ελληνική πιστοληπτική ικανότητα (εκεί αποσκοπούσε το σκάνδαλο Τ+10 και όλη η καταστροφολογική ρητορική) και μετά να ζητηθεί η υπαγωγή στο ΔΝΤ.

Σωστά λοιπόν χαρακτήρισε ο Στάθης τη συγκεκριμένη ενέργεια ως "εσχάτη προδοσία".
Όχι μόνον δεν ήταν αναπόφευκτη, αλλά ήταν, αντιθέτως, σκόπιμη.
Απομένει να απαντηθεί ένα ακόμη σοβαρό ερώτημα: Πώς, στο καλό, τόσος πολύς κόσμος δεν βλέπει αυτά τα προφανή και έχει πεισθεί ότι το Μνημόνιο ήταν "αναγκαίο κακό";»

Τα υπόλοιπα διαβάστε τα εδώ. Εγώ θα περιοριστώ απλά να πω ότι αν δεν πρόκειται περί εσχάτης προδοσίας τότε πρόκειται περί εσχάτης βλακείας, εξίσου επικίνδυνης, όταν πρόκειται για τον Πρωθυπουργό μιας χώρας.

ΩΧ! Τι μας βρήκε... Μήπως σα λαός το αξίζαμε;

Οι Γιώργηδες χρειάζονται παιδοψυχίατρο!

Τελικά από Γιώργηδες θα πάμε, παίδες! Δεν τη γλιτώνουμε. (Κούφια η ώρα που τ' ακούει, χτύπα ξύλο, σίδερο κι ό,τι άλλο έχεις μπροστά σου για να μην πιάσει η κακιά πρόβλεψη.) Βρε τι μας βρήκε, σύντροφοι, και δεν έχουμε σε ποιον να πούμε τον πόνο μας… Πού μας πάνε και δεν το μαρτυράνε;

Αρχικά οι τρεις Γιώργηδες – οι δυο απόγονοι παπάδων (Ιησούς Χριστός νικάει) και ο άλλος απόγονος πεταλωτή που ουδόλως πεταλώνει τον ψύλλο – θριαμβολογούσαν για το διαβόητο Μηχανισμό Στήριξης που φιλοτεχνήθηκε στις Βρυξέλλες κατά τη σωτήρια ημέρα της 25ης Μαρτίου 2010. Ο Γιώργης ο ψηλός – που μας προέκυψε και δεινός κανουίστας – το περιέγραφε ως αξιόπιστη απειλή, ή περίστροφο στο τραπέζι, και απειλούσε τους κερδοσκόπους με λεονταρισμούς του τύπου «Μην παίζετε με την Ελλάδα!» Σας τα έχω πει αυτά, να μην τα επαναλαμβάνω και γεμίζω το κείμενο με παραπομπές.

Μετά από τους πανηγυρισμούς, ο Γιώργης ο ψηλός μας παραμύθιαζε ότι, και αν ακόμη χρησιμοποιούσε το υπερόπλο του Σχεδίου Στήριξης, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δεν θα ζητούσε κανένα πρόσθετο μέτρο, διότι τάχα ήταν ικανοποιημένο με τα σκληρά μέτρα που η κυβέρνησή του είχε ήδη πάρει! Το άκουσε αυτό ο παμπόνηρος πρόεδρος του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος-Καν, και βγήκε και είπε ότι αν τίθενταν σε εφαρμογή ο Μηχανισμός Στήριξης για την Ελλάδα, το ΔΝΤ θα έθετε τους δικούς του όρους.

Τότε οι τρεις ανεκδιήγητοι Γιώργηδες έκαναν στροφή 180 μοιρών και ορκίζονταν, όπου στέκονταν κι όπου βρίσκονταν, ότι δε θ’ αγγίξουν ποτέ το Μηχανισμό Στήριξης (τζίζ) κι ότι η Ελλάδα θα τα βγάλει πέρα μόνη της. Βλέποντας όμως τα spreads να πετάνε στα ύψη σκαρφίστηκαν να διαρρεύσουν κουτοπόνηρα ότι θα εισηγηθούν στις Βρυξέλλες άλλο σχέδιο στήριξης, αμιγώς ευρωπαϊκό.

Όπως ήταν αναμενόμενο, και αμέσως μετά το Χριστός Ανέστη, θύμωσαν οι βλοσυρές αγορές, διότι επιθυμούν σφόδρα να βάλει πλάτη και το υπερατλαντικό ΔΝΤ για να μας "σώσει", κι έστειλαν τα spreads πιο πάνω από κει που ήταν. Εδώ έχουμε διαγκωνισμό "σωτήρων" για το καλό μας.

Βλέποντας τα ληστρικά επιτόκια οι Γιώργηδες ζαλίστηκαν κι άρχισαν να ορκίζονται ότι εκείνοι που διέρρευσαν τη βλάσφημη είδηση δεν είχαν σχέση με την κυβέρνηση αλλά ήταν όργανα πονηρών κερδοσκόπων. Επανέλαβαν δε τον όρκο ότι μένουν πιστοί στο Σχέδιο Στήριξης που αποφασίστηκε ανήμερα της εθνικής μας εορτής. Επιβεβαίωσαν, δηλαδή, οι Γιώργηδες ότι είναι αφοσιωμένοι σ’ ένα Μηχανισμό Στήριξης που έχουν επανειλημμένα ορκιστεί πως δεν θ’ αγγίξουν ποτέ εις τον αιώνα τον άπαντα διότι καίει και ζεματάει!

Παρόλο, όμως, που δεν θα το αγγίξουν, άρχισαν να ξύνουν το κεφάλι τους από τη φαγούρα και ν' αναρωτιούνται τώρα για τις λεπτομέρειες που δεν είχαν ρωτήσει τότε που πανηγύριζαν. Όψιμα κόπτονται να μάθουν τα επιτόκια με τα οποία θα μας δανείσουν οι Ευρωπαϊκές χώρες, το ποσοστό συμμετοχής του ΔΝΤ, το ύψος του ποσού που θα συνεισφέρει και τους όρους που θα θέσει.

Και, επαναλαμβάνω, τα ζητούν όλα αυτά κατόπιν εορτής και πανηγυρισμών κι ενώ ορκίζονται ότι δεν θα χρησιμοποιήσουν ποτέ το επάρατο Σχέδιο Στήριξης!

Κατόπιν αυτών, παίδες, ζητούνται επειγόντως παιδοψυχίατροι διεθνούς φήμης με πολλές περγαμηνές για να εξετάσουν τους τρεις Γιώργηδες αλλά και όλα τα μέλη της κυβέρνησης-παιδικής χαράς, διότι κάπου χάνουν τα παιδιά και αυτό μας αφορά όλους.
Περαστικά τους και περαστικά μας!

ΒΟΗΘΕΙΑ! Η ΕΛΛΑΣ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΙΩΡΓΗΔΕΣ!

Υστερόγραφο: Και οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι που συνέταξαν το νεφελώδες Σχέδιο Στήριξης με ασαφείς όρους χρειάζονται επίσης ψυχίατρο. Εκτός εάν το άφησαν ασαφές πονηρά σκεπτόμενοι.

Το spread πετάει, πετάει και πίσω δεν κοιτάει!

Αμόκ ή ακράτεια δανεισμού έχει πιάσει την κυβέρνηση, η οποία μετά τη μεγάαλη "επιτυχία" της Συνόδου Κορυφής στις Βρυξέλλες, 25/3/2010, έχει αποδυθεί σ’ έναν αγώνα δρόμου για να μας αποδείξει ότι το κατόρθωμά της ήταν μια τρύπα στο νερό. «Η Αθήνα αναμένεται να εκδώσει και νέο ομόλογο, αυτή τη φορά σε δολάρια, ενώ έχει ξεσπάσει αντιπαράθεση μεταξύ του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ε.Ε. για το ποιος θα έχει το πάνω χέρι, σε περίπτωση που η Ελλάδα ζητήσει την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης.» (πηγή) Στο άθλημα του πανάκριβου δανεισμού η κυβέρνηση φιλοδοξεί να πάρει πολλά μετάλλια. Βέβαια για όοολα φταίει εκείνος ο παλιοΚαραμανλής...

Το μόνο πράγμα για το οποίο δεν έχω πια καμία αμφιβολία είναι ότι ο Γιώργος Παπανδρέου και το οικονομικό του επιτελείο μας οδηγούν σε επικίνδυνες περιπέτειες…

Είναι γεγονός ότι τα καταστροφικά για την ελληνική οικονομία spreads των ομολόγων ομολογούν την αποτυχία της κυβέρνησης να πείσει τις αγορές για την αξιοπιστία της. Κατά τ’ άλλα υπάρχουν κονδυλοφόροι που λιβανίζουν προκλητικά τον Πρωθυπουργό για την ανεπάρκειά του, όπως έγραφα εδώ. Μπήκαμε ήδη στον έβδομο μήνα από τη διενέργεια των εκλογών και η κυβέρνηση-οπερέττα ακόμη δεν έχει ψηφίζει το πολυδιαφημισμένο και πολλά υποσχόμενο φορολογικό σχέδιο.

Κι ενώ ο Γιώργος Παπανδρέου πέρυσι τέτοιο καιρό βροντοφωνούσε ότι είχε έτοιμο το σχέδιο εξόδου της χώρας από την κρίση, και απαιτούσε άμεσες εκλογές για να μας "σώσει", ακόμη ψάχνεται η κυβέρνησή του για το πώς θα μας φορολογήσει. Ράβει γουνάκια, ξηλώνει, μπαλώνει, ορμάει και υπαναχωρεί, και έχει γίνει ρεζίλι διεθνώς, ενώ οι Έλληνες γονατίζουν κάθε μέρα και περισσότερο από τα πρόσθετα χρέη που συσσωρεύουν στο ελληνικό κράτος τα υψηλά επιτόκια δανεισμού.

«Προβληματισμό προκαλεί η άνοδος των spreads, στις 345 μονάδες βάσης. Άνω των 400 μονάδων διαμορφώνονται τα spreads σε 2ετές και 3ετές ομόλογο, ενώ για τον 5ετή τίτλο ενισχύεται στις 370 μβ και για τον 7ετή στις 354 μβ.» (πηγή)

Εκτός της προφανούς ανικανότητας της κυβέρνησης-οπερέτας, φοβάμαι ότι ίσως υπάρχουν και εγκληματικές σκοπιμότητες στις διαδικασίες ακριβού δανεισμού, αν και βεβαίως αυτό δεν μπορεί κανείς να αποδείξει. Όμως τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια; Δείτε εδώ. Το κωμικοτραγικό είναι ότι μέσα στους τοκογλύφους που μας δανείζουν είναι και δικές μας, ελληνικές τράπεζες! Στο προηγούμενο γιουρούσι είχαν λάβει μέρος η Εθνική Τράπεζα και η Τράπεζα Πειραιώς, όπως έγραφα εδώ. Τούτη τη φορά στο φαγοπότι των τοκογλύφων συμμετείχαν η ALPHA BANK και η Εμπορική! Δείτε εδώ. Δανείζονται περίπου με 1% από την ΕΚΤ και στη συνέχεια δανείζουν το ελληνικό κράτος με επιτόκιο γύρω στο 6%! Θυμάμαι τα λόγια ενός ενενηντάχρονου που κάθε φορά που τον βλέπω μου λέει: «Η Ελλάδα γεννάει 80% προδότες και 20% πατριώτες.» Έχει άδικο;

Κάθε αποφράδα μέρα που περνάει,
Το άτιμο το spread πετάει-πετάει!
Κι ο Πέτρος Χριστοδούλου το κοιτάει,
Κι ούτε «γιατί» τολμάει να ρωτάει!

Στις αγορές έχει ανοίξει η όρεξη,

Και στο κοψίδι έπεσαν με βουλιμία,
Και απροκάλυπτα τώρα που βρήκανε παπά,
προετοιμάζουν της Ελλάδας την κηδεία...

Τα spreads, μας λεν, θα πέσουνε,
Μετά τη δανειοδότηση για φέτος,
Όταν θα έχουν φάει όλοι τους καλά,
Κι οι αρπαχτές θ’ αναβληθούν για νέο έτος.

Στο μεταξύ οι Έλληνες προσεύχονται,
Τον άρτο τους τον επιούσιο να έχουν,
Άλλο ένα μήνα όπως–όπως για να βγάλουνε,
Και να μην παρατρώνε τώρα πια προσέχουν!

Άνθρακες ο θησαυρός της "αξιόπιστης απειλής" του Γ. Παπανδρέου

Μετά τις θριαμβολογίες και τους πανηγυρισμούς του Πρωθυπουργού για το επίτευγμα της 25ης Μαρτίου, ήρθε η ώρα της κρίσεως και αποδείχτηκε δυστυχώς ότι ο βασιλιάς ήταν γυμνός! Το διαβόητο "πιστόλι στο τραπέζι" που πέτυχε να τοποθετήσει o GAP με τις άοκνες προσπάθειές του και τα ατέλειωτα σουλάτσα σε Ευρώπη και Αμερική, ου μην αλλά και με τις επίμονες δηλώσεις του τους τελευταίους τρεις μήνες, αποδείχτηκε μια μεγάλη φούσκα!

Τοποθετήθηκε, λοιπόν, το "υπερόπλο" στο τραπέζι, που τάχα θα κάλμαρε τις αγορές για να μην παίζουν με την Ελλάδα, αλλά οι αγορές αγρόν ηγόρασαν. Συνέχισαν το χαβά τους, και τη Δευτέρα, 29/3/2010, που βγήκε ο Γιώργης για να τις τεστάρει έφαγε τη χυλόπιτα και το φυσάει και δεν κρυώνει. Δείτε το σχετικό βίντεο από το σημερινό δελτίο ειδήσεων του ALTER.

Για τους ασεβείς πόθους, την αναξιόπιστη απειλή στο τραπέζι και τις απειλές του Γιώργη προς τους κερδοσκόπους – καμία σχέση με τον Άη Γιώργη τον τροπαιοφόρο που κατά την παράδοση σκότωσε το δράκοντα όπως βλέπετε στην εικόνα – έχω γράψει εκτενώς εδώ, εδώ, εδώ κι εδώ. Όμως, οι τελευταίες δυσάρεστες εξελίξεις με αναγκάζουν να επανέλθω στο θέμα, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να βγάλω συμπέρασμα για τη συγκρότηση και την αξιοπιστία του άνδρα που στην πιο δύσκολη ώρα της μεταπολιτευτικής περιόδου έχει πάρει στα χέρια του τις τύχες της πατρίδας μας. Βοήθειά μας!

Κομπορρημονούσε λοιπόν ο Γιώργης ο ψηλός ότι η λύση, που μεθοδεύτηκε με τις ευλογίες της άσπονδης φίλη μας Άγκελα Μέρκελ, ήταν τάχα ανώδυνη για την Ελλάδα, διότι ακόμη κι αν σήκωνε το πιστόλι από το τραπέζι και πυροβολούσε, το βλοσυρό ΔΝΤ δεν θα ζητούσε, έλεγε, κανένα πρόσθετο μέτρο διότι τα επιθυμητά μέτρα είχαν ήδη παρθεί και με το παραπάνω! Το ερώτημά μου είναι αν ο Γιώργης απλώς μας παραμύθιαζε ή αν πίστευε αυτά που έλεγε, κόντρα στον κοινό νου, και στις επιφυλάξεις σύσσωμης της αντιπολίτευσης. Σε κάθε περίπτωση τα πράγματα είναι ανησυχητικά.

Τώρα που βγήκε ο Γάλλος πρόεδρος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Dominique Strauss-Kahn, και τον άδειασε, λέγοντας ότι το ΔΝΤ στις χώρες που δανείζει επιβάλλει τους όρους του, ο Γιώργης έβαλε την ουρά στα σκέλια και λέει άλλα. Μακάρι να σοβαρευτεί, αλλά δε βλέπω ενθαρρυντικά σημάδια.

Πάμε τώρα στην πανηγυρική Συνέντευξη Τύπου που είχε δώσει ο Πρωθυπουργός στις Βρυξέλλες μετά τη λήξη της Συνόδου Kορυφής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (26/3/2010), μια συνέντευξη στην οποία είχε κυριολεκτικά σφυροκοπηθεί από τους δημοσιογράφους με ερωτήσεις σχετικά με την ανάμειξη του ΔΝΤ στο Σχέδιο Διάσωσης, και τι αυτό θα σήμαινε για την Ελλάδα.

Οι απαντήσεις του ΓΑΠ πρέπει να αξιολογηθούν από ειδικούς για να τεκμηριώσουν αν ο Πρωθυπουργός κορόιδευε τον εαυτό του ή εμάς. Σε κάθε περίπτωση, αν εκείνα που μας έλεγε αντιπροχθές διαψεύστηκαν χθες, δηλαδή αν μέσα σε τρεις μέρες αποδείχτηκε αναξιόπιστος, δικαιούμαστε να ελπίζουμε ότι θα μπορέσει να βγάλει το μεγάλο ασθενή από την κρίση χωρίς να τον ξεκάνει μέσω της ανάμειξης του ΔΝΤ;

Ας δούμε, λοιπόν, χαρακτηριστικά αποσπάσματα από τη βαρυσήμαντη, ου μην αλλά και αμφίσημη, συνέντευξη, για να προβληματιστείτε κι εσείς μπας και βγάλετε ακριβέστερη διάγνωση από μένα. (Ολόκληρη θα τη βρείτε εδώ).

Κα ΤΣΙΜΕΝΤΗ («CΝBC»): «Κύριε Πρωθυπουργέ, θέλω να σας ρωτήσω, η στρατηγική υπάρχει και συμφωνείτε μάλιστα ότι αυτό ήταν που ζήτησε η Ελλάδα. Οι συνάδελφοί σας λένε ότι το σχέδιο αυτό θα τεθεί σε εφαρμογή μόνο όταν το ζητήσετε. Πότε σκοπεύετε να το ζητήσετε;»

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Ελπίζουμε να μην χρειαστεί ποτέ να το ζητήσουμε, επειδή κάνουμε τη δουλειά μας.(…)»

Λ. ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ («REUTERS»): «Ήθελα να ρωτήσω εάν στο πλαίσιο αυτού του μηχανισμού και αν χρειαστεί να ενεργοποιηθεί από την πλευρά μας απ' το Συμβούλιο, η Ελλάδα, τότε, θα χρειαστεί να πάρει επιπλέον δημοσιονομικά ή μεταρρυθμιστικά μέτρα για να κάνει χρήση αυτής της βοήθειας;»

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Πιστεύω ότι έχουμε πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα, έγινε ό,τι χρειαζόταν. Έχουμε την έγκριση όχι μόνο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, όλων των 27 μελών για το Πρόγραμμα μας, αλλά και τη θετική στήριξη του ΔΝΤ.
Έτσι, δεν χρειάζονται άλλα μέτρα. Αυτό που χρειάζεται είναι η υλοποίηση, και αυτό ακριβώς κάνουμε και το κάνουμε με αποφασιστικό τρόπο.(…)»

Μ. ΜΠΕΚΑΤΩΡΟΥ («ASSOCIATEDPRESS»): «Κύριε Πρωθυπουργέ, είπατε ότι ελπίζετε ότι δεν θα χρειαστεί να ενεργοποιηθεί αυτός ο μηχανισμός. Και υποτίθεται ότι η ύπαρξη αυτού του μηχανισμού θα καθησυχάσει τις διεθνείς αγορές, ώστε να μειωθεί το κόστος δανεισμού. Αλλά γεγονός είναι ότι οι αγορές ακόμα δεν έχουν ανταποκριθεί. Μέχρι πότε μπορείτε να περιμένετε και σε ποιο σημείο θα πάρετε την απόφαση ότι πλέον δεν μπορούμε να περιμένουμε και θα πρέπει να ενεργοποιηθεί αυτός ο μηχανισμός υποστήριξης.»

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Πρώτα απ' όλα, νομίζω ότι η απόφαση αυτή είναι πολύ θετική και στέλνει ένα πολύ θετικό μήνυμα, τόσο στον Ελληνικό λαό, όσο και στους Ευρωπαίους πολίτες σε όλη την Ευρώπη, ειδικότερα όμως, στην Ευρωζώνη, τη ζώνη του ενιαίου νομίσματος, επειδή και εκείνοι ένοιωσαν το πρόβλημα. (…)
Και δεύτερον, πιστεύω ότι απευθύνει και ένα πολύ θετικό μήνυμα προς τις αγορές, ότι δηλαδή, η Ευρώπη στηρίζει την Ελλάδα. (…) Και θα βρούμε την κατάλληλη στιγμή για να επιστρέψουμε και στις αγορές.»

ΣΤ. ΜΟΥΡΕΛΑΤΟΥ («ΑΝΤ-1»): «Κύριε Πρόεδρε, μέσα στο σχέδιο της συμφωνίας που έχει υπάρξει, αναφέρεται ως σκαλοπάτι για να ενεργοποιηθεί ο μηχανισμός, η δανειακή ανεπάρκεια. Πότε μία χώρα επικαλείται δανειακή ανεπάρκεια; Αν δεν μπορέσει ν' αντλήσει το συγκεκριμένο ποσό για το οποίο θα βγει στις αγορές; Το επιτόκιο, εσείς το προσδιορίζετε σε κάποιο ύψος, έχετε βάλει δηλαδή μια κόκκινη γραμμή ότι από κει και πέρα πάμε στο μηχανισμό; Μπορείτε να γίνετε πιο σαφής ως προς αυτό;»

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Με τον μηχανισμό αυτό ήδη, και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα παρακολουθούν όχι μόνο τη χώρα μας, αλλά και τις δανειακές ανάγκες κάθε χώρας και θ' αξιολογούν ακριβώς τις τάσεις και θα είναι εκείνοι που τεχνικά θα μπορούν να δώσουν αυτή την απάντηση.

Αυτοί θα είναι εκείνοι οι οποίοι θ' αξιολογήσουν, ιδιαίτερα σε μια τέτοια περίπτωση. Είναι νομίζω λοιπόν θετικό ότι υπάρχει αυτός ο μηχανισμός ο οποίος είναι υποστηρικτικός. Όπως τόνισα, εμείς ελπίζουμε και πιστεύουμε ότι δεν θα χρειαστούμε να ενεργοποιήσουμε αυτό το μηχανισμό (…).»

J. STERN («BLOOMBERG»): «Νομίζω κύριε Πρωθυπουργέ, ότι πριν από την Σύνοδο Κορυφής εσείς και ο Υπουργός των Οικονομικών είπατε ότι έχετε ακουμπήσει ένα οπλισμένο περίστροφο στο τραπέζι, έτσι ώστε η Ελλάδα να μειώσει το κόστος δανεισμού και ταυτόχρονα να περιορίσει το ενδεχόμενο να χρησιμοποιήσει ένα μηχανισμό βοήθειας.
Μετά τη Σύνοδο, πόσο οπλισμένο παραμένει το περίστροφο λαμβάνοντας υπόψη τις επίμονες ερωτήσεις για το μηχανισμό που δεν έχουν ακόμα απαντηθεί; Και πότε θα αποφασίσετε να τον δοκιμάσετε;»

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Όπως είπα, δεν νομίζω ότι θα χρειασθεί να προσφύγουμε σε αυτόν το μηχανισμό και το γεγονός ότι υπάρχει ένα οπλισμένο περίστροφο στο τραπέζι, αποτελεί μία θετική ένδειξη για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε με ηρεμία και σταθερότητα στην εφαρμογή του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης. (…)
Για τον λόγο αυτό πιστεύω ότι πρόκειται για μια πολύ μεγάλη επιτυχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.»

Ι. ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ («MEGA»): «Κύριε Πρόεδρε, θα μου επιτρέψετε να επιμείνω λίγο (…). Ποιο θα θεωρείται επιτόκιο ανεπαρκές για μας, για την Ελλάδα; Και σας το λέω αυτό γιατί αν σε λίγο διάστημα δεν υπάρξει αποκλιμάκωση, ή συνεχιστεί το ίδιο γαϊτανάκι εις βάρος της χώρας μας, έχετε ένα πλαφόν στο οποίο θα μπορέσετε να πείτε ότι αυτό το επιτόκιο είναι ανεπαρκές για μας;»

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Το χειρότερο θα ήταν να μπούμε σε μία λογική αριθμών. Γιατί θα ήταν η ευκολότερη λύση, για να αρχίζουν να παίζουν οι αγορές μαζί μας. Αυτό το οποίο υπάρχει σήμερα είναι μια ξεκάθαρη δήλωση, "Μην παίζετε με την Ελλάδα". (…) Άρα είναι ένας συγκεκριμένος μηχανισμός και ο προσδιορισμός του πότε ακριβώς θα υπάρχει αδυναμία είναι κάτι το οποίο έχει αφεθεί στο να αξιολογηθεί τεχνοκρατικά από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα μαζί με την Επιτροπή. (…)»

Κα ΓΚΟΜΕΖ («ΙΣΠΑΝΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ»): «Εάν η χθεσινή απόφαση δεν ηρεμήσει τις κεφαλαιαγορές και έχοντας υπόψη μας ότι αυτή είναι η ύστατη λύση, δηλαδή η ενεργοποίηση του μηχανισμού, θα εξετάσετε το ενδεχόμενο να προσφύγετε και στο ΔΝΤ;»

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Καταρχήν, αποτελεί μια θετική κίνηση αφού πρόκειται για Ευρωπαϊκό μηχανισμό, έστω και αν εμπλέκεται το ΔΝΤ. Θα μπορούσαμε να το δούμε από δύο πλευρές. Ορισμένοι άσκησαν κριτική, αλλά εγώ θεωρώ ότι, προσφέρει μεγαλύτερη αξιοπιστία στον μηχανισμό η εμπλοκή του ΔΝΤ, εφόσον έχει την τεχνογνωσία και την εμπειρία για να αντιμετωπίσει παρόμοιες καταστάσεις. Εμείς δεν προβλέπουμε να χρησιμοποιήσουμε τον εν λόγω μηχανισμό, αλλά το γεγονός ότι υπάρχει και ότι προσφέρει, αν παραστεί ανάγκη, τα απαραίτητα χρήματα, αυτό από μόνο του αποτελεί προληπτικό μέτρο. (…)»

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ («WALLSTREETJOURNAL»): «Κύριε Πρωθυπουργέ, αν την επόμενη εβδομάδα η Ελλάδα θα χρειαστεί να δανειστεί 10 δις στις κεφαλαιαγορές και διαπιστώσετε ότι υπάρχει η προσφορά, αλλά ταυτόχρονα τα επιτόκια είναι υψηλά τι θα κάνετε; Αυτό αρκεί για να ενεργοποιηθεί ο μηχανισμός; (…) Επομένως, ένα μεγάλο σπρεντ αρκεί για να ενεργοποιήσει το μηχανισμό;»

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Δεν αξίζει τον κόπο να ασχοληθούμε με διάφορα σενάρια και με πιθανές εξελίξεις γιατί κάτι τέτοιο σίγουρα θα ήταν ανεδαφικό. Αυτό που θα ήταν χρήσιμο τώρα, είναι να πούμε ότι, υπάρχει ένα πολύ θετικό μήνυμα. Ότι το μήνυμα αυτό είναι σαφές και πολύ ισχυρό. Είναι ένα μήνυμα υποστήριξης της Ευρώπης των 27, αλλά και της Ευρωζώνης των 16, ότι θα είναι δίπλα μας. (…) Και λένε επίσης ότι υπάρχει το οπλισμένο περίστροφο, αν κάποιος θελήσει να υπονομεύσει τη σταθερή πορεία μας για την εφαρμογή του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης.
Αυτό είναι το μήνυμα μας, όχι το δικό μου μήνυμα, αλλά το μήνυμα των 27.»

Κ. ΑΔΑΜ («ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ»): «Εάν καταλαβαίνω καλά, κ. Πρόεδρε, από αυτά που αναλύετε και επιμένετε τόση ώρα, η Ελλάδα θα προτιμήσει για το επόμενο διάστημα να έχει ένα τσιμπημένο spread από τις διεθνείς αγορές παρά να χρησιμοποιήσει το μηχανισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Κι αν η θέση λοιπόν της Ελλάδας είναι να μην χρησιμοποιήσει αυτό το μηχανισμό, τότε δεν καταλαβαίνω γιατί οι Ευρωπαίοι εταίροι γίνανε επί δέκα ημέρες μαλλιά κουβάρια μεταξύ τους. Κόντεψε να σπάσει ο γαλλογερμανικός άξονας, για να καταλήξουμε σε ένα σχέδιο το οποίο για πρώτη φορά στην ιστορία εισάγει το Νομισματικό Ταμείο μέσα στην Ευρωζώνη, με τρελές αντιδράσεις και του κ. Τρισέ και των υπόλοιπων αξιωματούχων. Έκαναν οι εταίροι όλη αυτή τη φασαρία ακριβώς για να δηλώνουμε εμείς ότι αυτό το μηχανισμό δεν πρόκειται να τον χρησιμοποιήσουμε;»

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Πρώτα απ' όλα, κυρία Αδάμ, ξέρετε πολύ καλά την Ευρωπαϊκή Ένωση και νομίζω ότι αυτές οι εντάσεις είναι μέρος της σκληρής διαπραγμάτευσης. (…)
Δεν είπαμε ποτέ ότι θέλουμε ένα μηχανισμό, για να τον χρησιμοποιήσουμε. Το αντίθετο. Είπαμε ότι θέλουμε ένα μηχανισμό, για να μην χρειαστεί να προσφύγουμε οπουδήποτε αλλού, και ακριβώς αυτό είναι που πήραμε. Πήραμε ένα μηχανισμό πολύ σημαντικό. (…)»

Λ. ΜΠΕΘΑΝΗ («ΝΕΤ»): «Ήθελα να σας ρωτήσω για τον μηχανισμό στον οποίο καταλήξατε σε συμφωνία με το Eurogroup. Ποιο είναι το ύψος των δανείων που μπορούν να διατεθούν σε περίπτωση που ενεργοποιηθεί ο μηχανισμός αυτός και τι ποσά θα διατεθούν από ευρωπαϊκά κεφάλαια και ποια ποσά από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο; Και κάτι ακόμα: Αν πιστεύετε ότι θα έχετε τελικά τη συναίνεση και από τους πολιτικούς αρχηγούς στην Ελλάδα, τους αρχηγούς της αντιπολίτευσης για το πρόγραμμα που δρομολογείτε, για το πρόγραμμα των μεταρρυθμίσεων που θέλετε να προωθήσετε.»

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Πρώτα απ' όλα, το ξανατονίζω, εμείς δεν προσφεύγουμε στο μηχανισμό. Μια χώρα, εάν προσφύγει στο μηχανισμό, θα έχει όσα ποσά χρειάζεται. Αυτή είναι η λογική του οπλισμένου όπλου. (…)»

Γ. ΠΙΤΤΑΡΑΣ («ALPHA»): «Κύριε Πρόεδρε, επειδή πολλοί ρωτούν για τη συμμετοχή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, έστω και κατά το 1/3 σ' αυτό το μηχανισμό, και λένε πως μάλλον αυτή η συμμετοχή υποκρύπτει και κάποιου είδους μελλοντική παρέμβαση, υπόδειξη να παρθούν νέα μέτρα, εσείς μπορείτε να είσαι κατηγορηματικός ότι δεν υπάρχει αυτή η έννοια, δεν υπάρχει η έννοια της έμμεσης παρέμβασης;»

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Πρώτα απ' όλα, κανένας δεν μας ζήτησε νέα μέτρα. Ουδείς. Έχουμε πάρει και με το παραπάνω, αυτά που έπρεπε να πάρουμε. Έχουμε κάνει αυτό που έπρεπε να γίνει. (…) Θέλω όμως να πω κάτι, σε σχέση με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Όπως ξέρετε, κατά καιρούς έχουμε μιλήσει ακόμα και για την προσφυγή της χώρας μας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Όμως, είχα πει ότι, η προτίμησή μας θα ήταν μια ευρωπαϊκή λύση.

Βρέθηκε αυτός ο συμβιβασμός. Ο ευρωπαϊκός συμβιβασμός ήταν απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θέλω να τονίσω ότι είχαμε διαβουλεύσεις, και όχι μόνο διαβουλεύσεις, αλλά ήρθε και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στην Ελλάδα, και εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και όλοι αυτοί έδωσαν το πράσινο φως στο Πρόγραμμά μας.

Άρα και οι ίδιοι, και το ξέρει και ο Υπουργός Οικονομικών, γιατί είχε και συναντήσεις και επισκέψεις και με το ΔΝΤ, δεν θα ζητούσαν διαφορετικά ή και άλλα μέτρα. Μπορεί να ήταν διαφορετικό μίγμα, αλλά πάντως αν είχαμε αναγκαστεί να πάμε και εκεί, δεν θα ήταν διαφορετικά. Αυτό δείχνει το πού είχε φτάσει η Ελλάδα. Όμως έχουμε διασφαλίσει ότι αυτά που κάνουμε είναι υπεραρκετά.(…)»

Π. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ («ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ»): «Κύριε Πρόεδρε, από το 2000 μέχρι το 2009 ο Ελληνικός λαός έχει πληρώσει σε τόκο στις αγορές 340 δισεκατομμύρια ευρώ. Είναι κάτι παραπάνω από το δημόσιο χρέος. Σήμερα, μας παρουσιάζεται σαν θετική εξέλιξη ένα σχέδιο που η Ευρωπαϊκή Ένωση ουσιαστικά μας κλείνει πάλι τις αγορές. Γιατί θεωρείτε ότι είναι επιτυχία αυτό; Μήπως σε λίγους μήνες από τώρα ζητήσετε πάλι νέες θυσίες από τον Ελληνικό λαό για ν' αντιμετωπίσουμε τις αγορές;»

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Ακριβώς αυτός είναι ο στόχος μας, να μπορούμε με ηρεμία, χωρίς νέες θυσίες, με τις απαραίτητες βεβαίως αλλαγές που χρειάζονται (…) ν' αλλάξουμε τη χώρα μας προς το καλύτερο, προς το δικαιότερο.
Και ακριβώς η χθεσινή απόφαση μας δίνει τη σιγουριά ότι ο Ελληνικός λαός είναι δίπλα μας για να εφαρμόσουμε και να μπορέσουμε να προωθήσουμε αυτές τις αλλαγές, να μπορέσουμε και να μπορέσει και ο λαός με ηρεμία και με σιγουριά, χωρίς άγχος, χωρίς τον καθημερινό φόβο, χωρίς την καθημερινή ανασφάλεια, ναι, να προχωρήσουμε σε αυτές τις αλλαγές.»

Λοιπόν, έχουμε και λέμε: Το πολυδιαφημισμένο Σχέδιο Στήριξης – παραμύθι για απροσάρμοστους με την είσοδο του λύκου (ΔΝΤ) στο μαντρί της Ευρωπαϊκής Ένωσης – είναι απλά μια μπλόφα για να φοβίσει τις αγορές! Δεν πρόκειται εις τον αιώνα τον άπαντα να χρησιμοποιηθεί. Από την άλλη, το πότε και αν χρησιμοποιηθεί το "περίστροφο" δεν θα το αποφασίσουμε εμείς ως κυρίαρχο κράτος, διότι προφανώς έχουμε χάσει την εθνική μας κυριαρχία, αλλά η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα μαζί με την Επιτροπή. Και όταν οι κηδεμόνες μας το αποφασίσουν χωρίς να μας ρωτήσουν, δεν θα μας υποχρεώσει το ΔΝΤ σε νέα πιο σκληρά μέτρα διότι του αρέσουν αυτά που έχουμε ήδη πάρει και δε χρειάζονται άλλα! Αυτά μας είπε σε όλους τους τόνους ο Πρωθυπουργός μας από τις Βρυξέλλες.

Χειροκροτήστε τώρα τον Πρωθυπουργό μας που πέτυχε ένα απατηλό άυλο Σχέδιο Στήριξης για να συνετίσει τους κερδοσκόπους. Τη συνέχεια δείτε την στα βίντεο που ακολουθούν, για να διαπιστώσετε πόσο "τρομοκρατήθηκαν" οι αγορές. Όσο για το ΔΝΤ, ο πρόεδρός του, Dominique Strauss-Kahn, διαψεύδει τον κ. Παπανδρέου...

Κύριε Γερουλάνε, οι δηλώσεις σας είναι αστείες!

«Γερουλάνος: "Όχι, δεν είναι αστεία τα περί δημοπράτησης της Ακρόπολης"» είναι ο τίτλος σχετικού άρθρου των ΝΕΩΝ! Μου θυμίζει την παροιμία, «Πάρτον στο γάμο σου να σου πει και του χρόνου.»
Ώστε κατά τη γνώμη σας τα περί δημοπράτησης της Ακρόπολης δεν ήταν αστεία αλλά σοβαρά, ε; Κι αφού κάνατε τέτοια μακάβρια διάγνωση τι γυρεύατε στο Βερολίνο; Δεν έπρεπε να καταγγείλετε δημόσια τους Γερμανούς βουλευτές, και σε ένδειξη διαμαρτυρίας να μην παραστείτε στην έκθεση του τουριστικού τομέα στη Γερμανική πρωτεύουσα; Και για νάχουμε καλό ρώτημα, πόσο στοίχισε στον Έλληνα φορολογούμενο η επίσκεψή σας στο Βερολίνο μετά της συνοδείας σας;

Σχετικά με την ιδέα που έριξαν κάποιοι Γερμανοί Βουλευτές να πουλήσει η Ελλάδα μερικά ακατοίκητα νησιά, όταν ρωτήθηκε, απάντησε: «Πιστεύω ότι η πρόταση είναι παράλογη». Απλώς παράλογη είναι κύριε Γερουλάνε μου; Τη λέξη "απαράδεκτη" δεν τη γνωρίζατε; Διότι αν την καταδικάσουμε απλά ως παράλογη δε θα γλιτώσουμε το μοιραίο. Πολλά πράγματα που συμβαίνουν σήμερα γύρω μας είναι παράλογα, κι όμως συμβαίνουν. Ζούμε στην εποχή της αποθέωσης του παραλόγου όπου ο παραλογισμός θεωρείται ο φυσιολογικός τρόπος σκέψης. Βιώνουμε την κουλτούρα του τίποτα, όπου ο λογικός θεωρείται γραφικός και ο παράλογος περνιέται ως μάγκας.

Αλλά και για τις κινητοποιήσεις έχει άποψη ο κ. Γερουλάνος, παρότι μεγάλωσε στα σαλόνια το παιδί. «Οι διαδηλώσεις είναι ειρηνικές», δήλωσε, και πρόσθεσε: «Επειδή οι περισσότεροι Έλληνες υποστηρίζουν τα μέτρα της κυβέρνησης και καταλαβαίνουν ότι είναι απολύτως απαραίτητα, πιστεύουμε ότι το καλοκαίρι τα πράγματα θα έχουν ησυχάσει», πρόσθεσε ο υπουργός.

Μην είστε τόσο σίγουρος, κύριε Γερουλάνε! Αλλά κι αν υποθέσουμε ότι έτσι είναι τα πράγματα, μήπως έχετε διαβάσει ότι και η Χούντα ήταν αποδεκτή από τους περισσότερους Έλληνες, αλλά ανατράπηκε από τους λίγους; Μην υποτιμάτε, λοιπόν, τη δύναμη των ολίγων, κύριε Γερουλάνε. Λίγοι είναι πάντα εκείνοι που γράφουν ιστορία. Οι πολλοί, η αδρανής μάζα, ήταν πάντα ουραγοί. Οι λίγοι είναι το ζητούμενο για ν’ ανατρέψουν τα κακώς κείμενα. Μην ελπίζετε λοιπόν στις υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού για να καταλαγιάσουν οι διαμαρτυρόμενοι.

Στα ΝΕΑ επίσης διάβασα ένα αποκαλυπτικό σχόλιο Έλληνα του εξωτερικού, στο άρθρο με τίτλο «Ευρωδάνειο με αυστηρούς όρους», και αξίζει να το μεταφέρω εδώ μεταφρασμένο (ήταν γραμμένο στα greeklish) διότι εμπεριέχει μεγάλες αλήθειες και είναι πολύτιμη τροφή για περίσκεψη.

«Και ο πιο τυφλός βλέπει ότι πρόκειται για τη δικτατορία του κεφαλαίου. Τα προσχήματα πέφτουν και η επίθεση είναι καθολική. Στις χώρες της βόρειας και κεντρικής Ευρώπης τα εργατικά σοσιαλδημοκρατικά συνδικάτα είναι το εργαλείο καθυπόταξης κάθε αντίδρασης από μέρους των εργαζομένων.

Έτσι η Σουηδία όπου μένω ήταν η πρώτη χώρα στον κόσμο όπου τα αποθεματικά των ταμείων δόθηκαν στο τζόγο, η πρώτη χώρα με το ΝΕΟ σύστημα καταλήστευσης των συντάξεων και αύξησης των ορίων συνταξιοδότησης.

Στη νότια Ευρώπη ευνόησαν τη μίζα στα μεγάλα έργα και κατόρθωσαν να έχουν στο χέρι όλες τις μιζαδόρικες κυβερνήσεις και ταυτόχρονα να μην αποκτήσουν οι μεσογειακές χώρες αξιόλογη και ανταγωνιστική υποδομή.

Έρχονται τώρα αυτοί που βοήθησαν στη δημιουργία των τεράστιων χρεών και απαιτούν όλη την υποδομή σαν αντάλλαγμα για να μας δώσουν δάνεια με καλύτερο επιτόκιο.

Το τι θα γίνει σας το δίνω με ένα απλό παράδειγμα. Στη Σουηδία, τη χώρα με τη φθηνότερη τιμή ηλεκτρικού ρεύματος πριν την ιδιωτικοποίηση, έφτασαν οι τιμές τις ακριβότερες στην Ευρώπη. Το θέμα μπαίνει ως εξής: Ή θα γίνουμε σκλάβοι στον καπιταλιστικό μεσαίωνα που μας προτείνουν σαν μέλλον ή θα τους πετάξουμε στη θάλασσα για να χτίσουμε από την αρχή μια ανθρώπινη κοινωνία. Η αρχή πρέπει να γίνει από τη Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας. Τα συνδικάτα πρέπει να πάψουν να είναι η πέμπτη φάλαγγα του κεφαλαίου.» (Eftichios Grammatikopoulos 13/3/2010).

Καταλάβατε τώρα γιατί οι Βρυξέλλες απαιτούν επίμονα άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων και άνοιγμα των αγορών, με πρώτη την ηλεκτρική ενέργεια; Μου θυμίζει την παροιμία που λέει τώρα που βρήκαμε παπά να θάψουμε καμπόσους. Τώρα που βρήκαν την Ελλάδα πνιγμένη στα χρέη, κι έναν πρωθυπουργό-“yes man”, ακονίζουν τα μαχαίρια για να επιπέσουν μετά βουλιμίας στο αχνιστό κοψίδι μιας πανέμορφης χώρας με γαλανό ουρανό και απέραντες παραλίες. Είναι οι ίδιοι δήμιοι που δεν αφήνουν τα spreads να κατέβουν, ώστε η Ελλάδα να παραδοθεί άνευ όρων. Και δυστυχώς, το έχω ξαναπεί, ο πρωθυπουργός μας δεν έχει το πολιτικό ανάστημα και την τόλμη να πορευτεί δι’ άλλης οδού, όπως είχαν κάνει οι τρεις μάγοι για ν’ αποφύγουν το βλοσυρό Ηρώδη.