Όταν η Γερμανία προσάρτησε την Αυστρία, επέβαλε την καταμέτρηση όλων των περιουσιακών στοιχείων των Εβραίων, στα πλαίσια της πολιτικής της «Αρειοποίησης» που είχε ξεκινήσει το 1937. Οι δύστυχοι υποχρεώθηκαν να καταγράψουν τα πάντα, όλα όσα είχαν στην ιδιοκτησία τους: έργα τέχνης, κοσμήματα, οικόπεδα, ακίνητα, μετοχές κοκ.
Οι τακτικές επιχορηγήσεις των πολιτικών παρατάξεων, οι έκτακτες για τις βουλευτικές εκλογές και τις ευρωεκλογές, οι μισθοί των βουλευτών, καθώς επίσης οι αμοιβές των ευρωβουλευτών δεν αιτιολογούν ούτε τη διαφθορά τους από την οικονομική εξουσία, ούτε τον ανεύθυνο τραπεζικό δανεισμό τους – ενώ καθιστούν υπερβολικά μεγάλο το κόστος της Δημοκρατίας.
“Η κατοχή δεν μπορεί να είναι ανθρώπινη. Υπάρχουν επομένως δύο επιλογές: ή αποδέχεσαι την κατοχή και όλες τις μεθόδους που είναι αναγκαίες για την επιβολή της, σκύβοντας πειθήνια το κεφάλι ή, διαφορετικά, την απορρίπτεις εξ ολοκλήρου και όχι μόνο κάποια συγκεκριμένα μέρη της» (πηγή).
Το άκρον άωτο της συλλογικής ηλιθιότητας, η οποία χαρακτηρίζει συνήθως μία ετερόκλητη μάζα και όχι συνειδητούς Πολίτες, είναι η πολλοστή επανάληψη του ίδιου πειράματος, περιμένοντας διαφορετικά αποτελέσματα – όπως επίσης η επιβράβευση αντί της τιμωρίας αυτών που έχουν ήδη εφαρμόσει καταστροφικές πολιτικές ενδιαφερόμενοι μόνο για την καρέκλα τους, δια της επανεκλογής τους.
