"Μεταρρυθμίσεις" με δημιουργία άχρηστων δημόσιων οργανισμών

 
Βουλή, 30/07/2020 - ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΙΛΙΑΡΔΟΣ (Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ελληνικής Λύσης): 

(...) Στο θέμα μας τώρα. Ενώ η Ελλάδα έχει τόσες ανάγκες, όσον αφορά τα εθνικά θέματα ως προς το αμυντικό κόστος, την οικονομία, την παιδεία, την υγεία, η Κυβέρνηση ιδρύει έναν ακόμη Οργανισμό που θα αξιολογεί την ποιότητα των υπηρεσιών υγείας, θυμίζοντας πως όταν δεν ιδρύει έναν καινούριο οργανισμό είτε επανιδρύει, όπως στην περίπτωση του ΕΟΔΥ, είτε μετονομάζει, όπως με τον Οργανισμό Διαστήματος.

Μήπως η «θεραπεία» του κορωνοϊού αποδειχτεί χειρότερη από την ασθένεια;

Τι γίνεται αν ο εγκλεισμός ήταν μεγάλο λάθος;

 By Ron Paul
 Ron Paul Institute

Από την California ως στο New Jersey, οι Αμερικανοί διαδηλώνουν στους δρόμους. Απαιτούν τον τερματισμό των εντολών εγκλεισμού κατ' οίκον που εκδίδονται από κυβερνητικούς αξιωματούχους για ένα ξέσπασμα ιού που ακόμη και σύμφωνα με τους τελευταίους αριθμούς της κυβέρνησης των ΗΠΑ θα στοιχίσει λιγότερες ζωές από το ξέσπασμα της εποχικής γρίπης του 2017-2018.

Thomas Mayer: Όσο η Ελλάδα παραμένει στο ευρώ το οικονομικό της μέλλον θα είναι σκοτεινό

Σε άρθρο του στην κυριακάτικη FAZ, o Thomas Mayer τονίζει ότι «σε σύγκριση με την κρίση στην Ελλάδα η “μεγάλη ύφεση” στις ΗΠΑ τη δεκαετία του ΄30 μοιάζει σύντομο επεισόδιο. 

Mayer (πρ. Deutsche Bank): Μόνο εκτός ευρώ η Ελλάδα εκτός κρίσης. 

Η χρηματοπιστωτική κρίση κλόνισε την εμπιστοσύνη στο σύστημα της ελεύθερης αγοράς

Ο «πατριωτικός φιλελευθερισμός»  είναι εξαιρετικά ελκυστικός στις χαμηλές εισοδηματικές τάξεις, αφού έχουν κουραστεί από την έκθεσή τους στον παγκόσμιο ανταγωνισμό, ενώ ταυτόχρονα μειώνονταν οι μισθοί τους, οι συντάξεις τους και το κοινωνικό κράτος, με την παράλληλη αύξηση των χρεών τους.

Ο πατριωτικός φιλελευθερισμός

 Βασίλης Βιλιάρδος

 Ανάλυση

Εισαγωγικά, στα τέλη της δεκαετίας του 1970 τελείωσε η εποχή της εθνικής οικονομικής πολιτικής, με αιτία τη δημιουργία υψηλού πληθωρισμού – ως αποτέλεσμα λανθασμένων μακροοικονομικών αποφάσεων. Μία από αυτές ήταν η έντονα επεκτατική δημοσιονομική πολιτική (=υψηλές δημόσιες δαπάνες) εκ μέρους των κυβερνήσεων στα πλαίσια του πελατειακού κράτους (στις Η.Π.Α. κυρίως λόγω των αναγκών χρηματοδότησης των πολέμων του Βιετνάμ), ενώ μία δεύτερη οι υπερβολικές απαιτήσεις των εργαζομένων.

Ο Τσίπρας έθαψε την ανάπτυξη της χώρας τουλάχιστον για μισόν αιώνα

Αιώνια λιτο-στασιμότητα. 
200 δισ. για εξόφληση τόκων έως το 2060. 
Όνειρο και τα ημίμετρα για χρέος.

Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους: Η Ελλάδα βρίσκεται σε παγίδα λιτότητας

Αυτό το άρθρο πρέπει να το διαβάσουν όλοι οι Έλληνες!

Η χώρα βυθίζεται και πάμε κατά διαόλου, έχοντας μπει σε παγίδα λιτότητας, χωρίς να φαίνεται να υπάρχει βραχυχρόνια ή μακροχρόνια έξοδος από την κρίση, διαπιστώνει ακόμη και το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στην έκθεση που δόθηκε στη δημοσιότητα στις 2 Μαΐου 2017.

Του Κώστα Παπουλή

 Αναφέρουμε ενδεικτικά ορισμένες κύριες διαπιστώσεις, από την έκθεση των 68 σελίδων, όπου υπογραμμίζουμε (σ.σ: με κόκκινα italics) ό,τι είναι από την έκθεση, ενώ οι προτάσεις που δεν είναι υπογραμμισμένες είναι δικές μας.

Η λιτότητα είναι όπως η αφαίμαξη στο Μεσαίωνα (2ο)

Η Λιτότητα Σκοτώνει…

by Tyler Durden

Authored by Raul Ilargi Meijer via The Automatic Earth blog,

Συνέχεια από το προηγούμενο

Αλλά ας επικεντρώσουμε το ενδιαφέρον μας στη λιτότητα καθ’ εαυτή, και σ’ αυτό που την κάνει μια τέτοια καταστροφή. Και στη συνέχεια, μετά από αυτό, θα προχωρήσουμε ένα βήμα παραπέρα. Μπορούμε να κατηγορήσουμε τους οικονομολόγους γι’ αυτό το χάος, και τους δύσμοιρους πολιτικούς, αλλά αυτό δεν είναι όλη η ιστορία∙ στο τέλος είναι απλά αγόρια και κορίτσια εντολοδόχοι.

Η Ελλάδα έχει αυτοπαγιδευτεί σε αλληλοτροφοδοτούμενο υφεσιακό σπιράλ

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

5η Ενδιάμεση Έκθεση:

H παγίδα του χρέους

Μάρτιος 2017

Πρόλογος 

Το ΓΠΚΒ αναγνωρίζοντας τη σπουδαιότητα του θέματος του ελληνικού δημόσιου χρέους εκπόνησε, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του, την παρούσα ενδιάμεση έκθεση με τίτλο «Η παγίδα του χρέους». Η εκπόνηση της έκθεσης πραγματοποιήθηκε από τα στελέχη του Γραφείου Ορέστη Βάθη και Δήμητρας Μήτση.

Με το ευρώ η Ελλάδα δεν θα δει ανάσταση...

ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ ΕΙΧΑΜΕ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ;;

Σε ένα κράτος με εθνική κυριαρχία, το οποίο έχει το δικό του εθνικό ανεξάρτητο νόμισμα, η φορολογία δεν γίνεται για να βρει το κράτος χρήματα να ξοδέψει, αφού το κράτος εκδίδει το χρήμα και μπορεί να εκδώσει όσο θέλει.

Η Ευρωζώνη τρώει τα παιδιά της

ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΥΣ “ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΥΣ” ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΞΟΝΕΣ ΤΟΥ κ. ΔΡΑΓΑΣΑΚΗ 

Της ΜΑΡΙΑΣ ΝΕΓΡΕΠΟΝΤΗ - ΔΕΛΙΒΑΝΗ

Με μια ελπίδα παράλογη, και σε πείσμα της χρόνιας μαυρίλας που σκεπάζει την ελληνική οικονομία, έσπευσα να διαβάσω το άρθρο του κ. Δραγασάκη. Ο τίτλος μου φάνηκε αισιόδοξος. Το περιεχόμενο δεν ήταν. Κι φεύ, δεν μπορούσε να είναι. Παρά τις εμφανείς διαφορές, το κείμενο μου θύμισε το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, που φυσικά ήταν από την αρχή σαφές ότι θα παρέμενε "άσκηση επί χάρτου", αν δεν τολμούσαμε τη ρήξη.

Τζόζεφ Στίγκλιτς: Οι πιστωτές είναι πιο υπεύθυνοι για τα χρέη παρά οι οφειλέτες

Αυτή η ανάρτηση είναι μετάφραση προηγούμενης ανάρτησής μου στα Αγγλικά, όπου είχα παραθέσει αποσπάσματα από άρθρα και δηλώσεις του νομπελίστα Joseph Striglitz σχετικά με την κρίση στην Ελλάδα.  

02/03/2015: Μια Ελληνική ιστορία ηθικής

(...) Η λιτότητα απέτυχε επανειλημμένα, από την πρώιμη χρήση της υπό τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Χέρμπερτ Χούβερ, η οποία μετέτρεψε το κραχ του χρηματιστηρίου στη Μεγάλη Ύφεση, μέχρι τα "προγράμματα" που επέβαλε το ΔΝΤ στην Ανατολική Ασία και τη Λατινική Αμερική κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Και όμως, όταν η Ελλάδα βρέθηκε σε κρίση, δοκιμάστηκε ξανά. (...) 

Σε κατάσταση παραλυσίας η πραγματική οικονομία

Ενώ η πραγματική οικονομία βυθίζεται καθημερινά σε φοβερή ύφεση, και οι βλοσυροί δανειστές - άσπονδοι φίλοι-φίδια -  έχουν μουλαρώσει, το οικονομικό επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ, αγνοώντας ότι ο χρόνος είναι χρήμα, αναλώνεται στο να προσπαθεί να τετραγωνίσει τον κύκλο των μεταρρυθμίσεων χωρίς νέα υφεσιακά μέτρα και να κατευνάσει τους μαξιμαλιστές εσωκομματικούς του αντιπάλους που παιδαριωδώς βοούν με "αριστερό" πάθος,"ή όλα ή τίποτα"! 

Ούτως εχόντων των πραγμάτων, ουδείς ξέρει τι θα ξημερώσει εις την Εσπερία, και οι έχοντες και ευρώ κατέχοντες τα φυγαδεύουν άρον άρον σε τράπεζες του εξωτερικού, ανακράζοντες "ο σώζων εαυτόν σωθήτω, στη δε πατρίδα γαία πυρί μειχθήτω.

Behold! Οι νομπελίστες κατά των μέτρων λιτότητας

«Όταν ήμουν νέος και αφελής, πίστευα ότι οι σοβαροί άνθρωποι έπαιρναν θέσεις βασιζόμενοι σε προσεκτική θεώρηση των επιλογών», έγραφε ο νομπελίστας Paul Krugman, τον Ιούλιο του 2010, σε άρθρο του στην εφημερίδα New York Times.

Και συνέχιζε λέγοντας, «Τώρα γνωρίζω καλύτερα. Πολλά από αυτά που πιστεύουν σοβαροί άνθρωποι στηρίζονται σε προκαταλήψεις κι όχι σε ανάλυση. Και αυτές οι προκαταλήψεις υπόκεινται σε μανίες και μόδες.»

Το αυτονόητο που έγινε ακατανόητο!

Αυτό το άρθρο μου το υπαγόρευσε μια αγαπημένη αγρότισσα από το χωριό μου που νοιάζεται για την πατρίδα, η οποία έχει αποδείξει ότι, αν και αγράμματη, μπορεί να χωρίσει δίκαια δυο γαϊδουριών άχυρα. Με διαβεβαίωσε επίσης ότι είχε πρόσφατα εξεταστεί από ειδικό και της βρήκε τον κοινό νου σε απόλυτα φυσιολογική λειτουργία. Της υποσχέθηκα να παραθέσω τις απόψεις της χωρίς σάλτσες, εν όψει και του σαρωτικού ανασχηματισμού της κυβέρνησης, μπας και τις λάβει υπόψη του κανένας αρμόδιος.

Απορούν και εξίστανται οι "ειδικοί" και οι "επαΐοντες"πώς μπήκαμε στο λούκι της ύφεσης και αν ποτέ θα βγούμε αλώβητοι από δαύτο με την οικονομική πολιτική του μνημονίου-μνημοσύνου. Τα ΜΜΕ τρέχουν και δε φτάνουν για να μας πληροφορήσουν ασθμαίνοντας τα νομοτελειακά αναμενόμενα, δηλαδή για την προβλεπόμενη αύξηση της ανεργίας μέχρι και στο 20%, το κλείσιμο επιχειρήσεων, την κατακόρυφη πτώση των πωλήσεων αυτοκινήτων, την ανησυχητική μείωση στις αγοραπωλησίες ακινήτων, την καθήλωση της οικοδομικής δραστηριότητας με ό,τι αυτή συνεπάγεται, τα μειωμένα έσοδα, και τα μύρια όσα κακά της μοίρας μας που προέκυψαν από τη σωτήρια υποτίθεται "χημειοθεραπεία" του διαβόητου πια μνημονίου.

Εξόντωση δια ψύξεως!

Φίλες και φίλοι, αναγνώστες και αναγνώστριες αυτού του blog, Καλό Φθινόπωρο, όσο καλό μπορεί να είναι κάτω από τις σημερινές συνθήκες. Κατ’ αρχήν σας ευχαριστώ που συνεχίζετε να με διαβάζετε (αυτό λένε τα μυστικά μου stats) παρότι έχω ν' αναρτήσω καινούργιο άρθρο σχεδόν δυο μήνες. Έπρεπε να προχωρήσω ένα βιβλίο που είχα αφήσει στη μέση εδώ και πολύ καιρό, το οποίο θα αναρτώ κεφάλαιο-κεφάλαιο στο καινούργιο ιστολόγιο που έφτιαξα. (Θα το βρείτε εδώ, αν δε φοβάστε μήπως κλονιστεί η πίστη σας.)

Έτσι αποσύρθηκα στην ιδιαίτερη πατρίδα μου το Ξυλόκαστρο, απ' όπου και το ηλιοβασίλεμα στη φωτογραφία, επέζησα χωρίς Ιντερνέτ για δυο μήνες (αναρωτιόμουν αν θα άντεχα τα στερητικά συμπτώματα), και ασχολήθηκα με ένα προσφιλές μου θέμα, την πεμπτουσία της Βίβλου, μια παλιά υπόσχεση που είχα δώσει στον εαυτό μου και είχα κάνει πολυετή έρευνα και προετοιμασία.

Εκτός αυτού, είχα φτάσει σ’ ένα σημείο κορεσμού και χρειαζόμουνα επειγόντως αποτοξίνωση από τη μιζερολαγνεία και καταστροφολαγνεία, από την κριτική της δημοσιογραφικής κουτοπονηρίας, από τις τοξικές αναθυμιάσεις των δημόσιων βόθρων και την καταγγελία των πολιτικο-οικονομικών συμμοριών που ρήμαξαν την πατρίδα μας, από τα μνημόνια, παλιό και επικαιροποιημένο, και από τα μνημόσυνα της χώρας γενικώς. Άλλωστε τι καινούργιο απέμενε να πω σε μωροφιλόδοξους, κουφούς, τυφλούς και ανάλγητους που επέλεξαν να γράψουν ιστορία σύροντας τη χώρα σ’ ένα άδοξο "χορό του Ζαλόγγου"; Τα είχα πει όλα, με οργή, θυμό, και πάθος, φθείροντας τη σωματική και ψυχική μου υγεία για το τίποτα… Διότι γνωρίζω ότι δεν ιδρώνει το αυτί κανενός από τα παχύδερμα, παλιά και νέα, που ευθύνονται για το κατάντημα της Ελλάδας.

Στο διάστημα της αποχής μου από το blogging πολλά και τρομερά συνέβησαν, με κορυφαίο την αποτρόπαια δολοφονία ενός νέου ανθρώπου, επιτυχημένου blogger, που η φωνή του φαίνεται πως ενοχλούσε κάποιους. Ποιους άραγε; (Τι κάνει νιαου-νιάου στα κεραμίδια;) Αυτή είναι η σύγχρονη μορφή της τρομοκρατικής «δημοκρατίας»!

Κατά τ’ άλλα, πολλά ντουβάρια πέρασαν το κατώφλι των "πανεπιστημιακών" ιδρυμάτων με άσσο ή και με λευκή κόλα – μπράβο Αννούλα! – διότι τα θρανία πρέπει να γεμίσουν και η χώρα να συνεχίσει να παράγει ανέργους με πτυχία χωρίς αντίκρισμα που θα ονειρεύονται μια θέση στο Δημόσιο μπάχαλο, όπως είναι η "δημοκρατική" μας παράδοση.

Στο μέτωπο της ανοικονόμητης οικονομίας, φαίνεται ότι η κυβέρνηση δεν είναι ικανοποιημένη από την αύξηση της θνησιμότητας των ραγιάδων δια της λιτότητας (διάβαζε ασιτίας) και αποφάσισε να την αυξήσει δια ψύξεως. Αυτά επιτάσσει το επικαιροποιημένο μνημόνιο-μνημόσυνο, βοήθειά μας... Δείτε πράματα: «Με επιβάρυνση ύψους 750 ευρώ ανά 1.000 λίτρα πετρελαίου θέρμανσης ισοδυναμεί η ρύθμιση της εξίσωσης των φόρων του πετρελαίου θέρμανσης με το πετρέλαιο κίνησης.» (πηγή)

Πάντως εσείς οι αμετανόητοι κομματικοί οπαδοί, που έχετε πάρει διαζύγιο από τον κοινό νου, να είστε ετοιμοπόλεμοι διότι η μάχη για τις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης αρχίζει. Είστε οι στυλοβάτες της μπαχαλοδημοκρατίας μας και δεν έχετε δικαίωμα εφησυχασμού. Ετοιμάστε τις ντουντούκες, σημαιούλες, τα συνθήματα, και κάντε μια καλή κούρα με γαργάρες λεμονιού για ν’ ανοίξει ο λαιμός σας ώστε τα γιουχαΐσματα ή τα δοξαστικά να χτυπάνε πολλά ντεσιμπέλ. Με τον Καλλικράτη-Κακοκράτη πολλά είναι τα διακυβεύματα, παίδες, καθότι μεγάλωσαν οι πίτες σφόδρα. Με την ευκαιρία, μήπως άκουσε κανείς πού βρέθηκαν τα 5-6 δισεκατομμύρια ευρώ για τον Καλλικράτη;

Όσο για τον Πρωθυπουργό του μνημοσύνου, ετοιμάζεται να επιστρέψει στον τόπο του εγκλήματος για να μας ξαναπαραμυθιάσει και πάλι, διαβάζοντας όσα του εισηγήθηκαν οι 125 σύμβουλοι (τόσοι δεν είναι;) της συμφοράς που έχει προσλάβει. Φανταστείτε τι θα μας ξημέρωνε αν δεν τους είχε…
Και για την ιστορία ξαναδείτε το βιντεάκι από το περυσινό παραμύθιασμα του Γιώργου Παπανδρέου στη ΔΕΘ:



Άρα, όταν ο Πρωθυπουργός υπέγραφε το μνημόνιο-μνημόσυνο της Τρόικας, γνώριζε εκ των προτέρων ότι θα οδηγούσε τη χώρα σ’ ένα φαύλο κύκλο ύφεσης! Δηλαδή έχουμε να κάνουμε με πολιτικο-οικονομικό εθνικό έγκλημα εκ προμελέτης. Εμείς ας αρκεστούμε στα κόλλυβα που συνηθίζονται στα μνημόσυνα.

Κάποιοι θα ήθελαν να μας βγάλουν από την ΟΝΕ!

Οι αρχιτέκτονες του χρηματοπιστωτικού χάους που ενέσκηψε στην παγκόσμια οικονομία εδώ και λίγους μήνες, μαζί με τα τσιράκια τους, δεν παύουν να δείχνουν τις προθέσεις τους για τη διάλυση της ΟΝΕ. Τους ενοχλεί το ισχυρό EURO και θέλουν πάση θυσία να μεθοδεύσουν την αποδυνάμωσή του. Έτσι, ο ένας μετά τον άλλο επιτίθενται κατά της Ελλάδας, που είναι ένας από τους αδύνατους κρίκους της ΟΝΕ – δικό μας βέβαια το φταίξιμο, δική μας και η βλακεία, δεν το συζητώ – και αφήνουν τις σπόντες και το δηλητήριό τους σε κάθε ευκαιρία που τους δίδεται.

Ο Δρ. Paul Krugman, καθηγητής του Πανεπιστημίου Princeton και κάτοχος του βραβείου Νόμπελ Οικονομίας 2008, περιέγραψε με μελανά χρώματα την κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας, μιλώντας στην ημερίδα για τη διεθνή οικονομική κρίση με θέμα «The Financial Crisis: Managing in Challenging Times» ("Η χρηματοπιστωτική κρίση: το μάνατζμεντ σε εποχές πρόκλησης" ), και δήλωσε «Είμαι τρομοκρατημένος από την έκταση και το βάθος της κρίσης». (Δείτε εδώ). Η ημερίδα διοργανώθηκε στο Athenaeum InterContinental την Τετάρτη 18 Μαρτίου 2009 από την εταιρεία ΠΡΟΘΕΣΗ Α.Ε (μέλος του Ομίλου Εταιρειών της NEOSET).

Παγκόσμια Οικονομία: Φούσκα ήταν και έσκασε...

Επόμενο ήταν! Όλες οι φούσκες κάποτε σκάνε ή σπάνε… Και ήταν το σκάσιμο αυτής μεγάλο, και θρήνος κλαυθμός και οδυρμός επακολούθησε μεταξύ μικρών και μεγάλων, ωιμέ! Και η χώρα μας, που δε θέλει να υστερεί σε τίποτα από τα αρνητικά ρεκόρ της Δύσης, την οποία όμως αρνείται πεισματικά να μιμηθεί στα θετικά της επιτεύγματα, ακολούθησε τον καθολικό οικονομικό εκτροχιασμό, από υπερβολική αλληλεγγύη.“Πώς διάβολο έσκασε η φούσκα της προ ολίγου ανθηρής παγκόσμιας οικονομίας;” Αναρωτιούνται οι δόκτορες οικονομολόγοι, χρυσοπληρωμένοι γκουρού της χρηματοπιστωτικής επιστήμης (απάτης). “Τι συνέβη από τη μια στιγμή στην άλλη κι έσπασε η φούσκα μας;” 
Μα άνθρωποί μου, ω εσείς άξιοι υπηρέτες του θεού του χρήματος (Μαμμωνά), δε σας είπε ποτέ η γιαγιά σας στα παραμύθια ότι οι φούσκες έτσι ξαφνικά σπάζουν; Από τη μια στιγμή στην άλλη το παθαίνουν. Δε σπάζουν σταδιακά. Έχετε δει κανένα μπαλόνι να σπάζει λίγο-λίγο; Το φουσκώνεις, το ξαναφουσκώνεις, το τρομπάρεις, το ξανατρομπάρεις, και σε κάποια στιγμή που εσύ ανυποψίαστος το καμαρώνεις που έγινε τόσο μεγάλο, επέρχεται η ρήξη και σούρχονται τα κομμάτια κατακέφαλα. Αυτό συνέβη και τώρα, ενώ οι οικονομικοπολιτικοί ηγέτες της συμφοράς τρέχουν και δε φτάνουν απαρηγόρητοι. Τους καημένους τους λυπάμαι! Προκάλεσαν φθίση στην “αγελάδα” που τους έδινε γάλα – το λαό – και τώρα δεν έχουν ποιον ν’ αρμέξουν, οι τρισάθλιοι… Για ελάτε στη θέση τους. Τι να σας πω, εγώ συμμερίζονται την αγωνία τους.