Για τα άρθρα μου από τις 12 Μαΐου του 2022 μέχρι σήμερα, παρακαλώ επισκεφτείτε την ιστοσελίδα μου seferou-maria.gr. Σας ευχαριστώ πολύ.
ΖΗΤΕΙΤΕ ΚΑΙ ΕΥΡΗΣΕΤΕ: Για τα άρθρα από 12/05/2022 μέχρι σήμερα, μπείτε στο seferou-maria.gr
Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.
**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί. **"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει"Βίβλος **"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε." **"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων **"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν
«Τολμώ να ελπίζω ότι όλοι οι λαοί που έζησαν τον κομμουνισμό θα καταλάβουν ότι ο κομμουνισμός φταίει για τις πικρές σελίδες της ιστορίας τους». ~ Aleksandr Solzhenitsyn–Source: www.independent.co.uk
Υπήρξαν πολλές συζητήσεις με τα χρόνια, και πολλοί ισχυρίστηκαν ότι ο κομμουνισμός είναι νεκρός. Ο κομμουνισμός δεν πέθανε ποτέ, και στην πραγματικότητα συνέχισε να επεκτείνεται, ειδικά στη Δύση.
H κατάσταση αυτή τη στιγμή που ζούμε είναι "Σοσιαλοκομμουνισμός".
Απομαγνητοφώνηση αποσπασμάτων από το 6:39 λεπτό και μετά:
(...) Η Νέα Δημοκρατία είναι Σο-σι-α-λι-σμός! Ακολουθεί
ακριβώς τις αρχές του Σοσιαλισμού. Κι εσύ καλά θα κάνεις να ξεκαθαρίσεις κάποια
πράγματα μέσα σου. Αν είχαμε 100% κομμουνισμό, χίλιες φορές καλύτερο θα ήτανε.
Ο Σοσιαλισμός είναι το χειρότερο που μπορεί να υπάρχει. Γιατί; Διότι δεν είναι ούτε
καπιταλισμός ούτε κομμουνισμός. Είναι ένα συνονθύλευμα. Σ’ αυτό το
συνονθύλευμα, ξέρεις ποιος χάνει πρώτος; Εσύ, εσύ που βλέπεις τώρα, εσύ. Εσύ
που τους ψηφίζεις, εσύ χάνεις.
“The Great Reset” Fraud By Matthew Ehret-Kump Global Research, July 17, 2020 Strategic Culture Foundation 15 July 2020
Όπως όλοι, θα ήθελα πολύ να ζήσω σε έναν κόσμο χωρίς ρύπανση.
Θα ήθελα πολύ να δω τον ανθρώπινο πολιτισμό να ισορροπεί με τη φύση και, με τον κίνδυνο να ακούγομαι σαν αφελής ιδεαλιστής, πιστεύω ειλικρινά ότι αυτό είναι τελικά το πεπρωμένο μας ως είδος.
Η μετανάστευση είναι πολιτικά ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο. Το φαινόμενο της μετανάστευσης στην Ελλάδα είναι μεγάλο και περίπλοκο. Στην συντριπτική του πλειοψηφία πρόκειται για παράνομη μετανάστευση. Δηλαδή η είσοδος στην Ελλάδα γίνεται με παράνομο τρόπο.
Για την στρατηγική των «ανοικτών συνόρων»
και τη Νέα Δουλεία που προωθείται και κατασκευάζεται από την πλανητική,
ιμπεριαλιστική κακουργία και το σύγχρονο ΦΑΣΙΣΜΟ (4ο Ράιχ), γράφουμε εδώ και
δύο δεκαετίες: Αναλυτικά, σταθερά και ασυμβίβαστα…
Ποιος είπε το "ΟΧΙ" την 28η Οκτωβρίου 1940 που γιορτάζουμε σήμερα; Οι Έλληνες ντρέπονται να πουν το όνομά του...
«Πας γαρ ο αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει και τω κρούοντι ανοιγήσεται»,λέει η Βίβλος. Κι εγώ ψάχνοντας και κρούοντας και διερωτώμενη αν το σύστημα-έκτρωμα που μας κυβερνά είναι "δημοκρατία", προβληματισμένη και από παλαιότερο άρθρο του Κώστα Βαξεβάνη, βρήκα εδώ τα εξής ενδιαφέροντα και "αιρετικά" που παραθέτω στη συνέχεια. Προσοχή, όμως, τα όσα θα διαβάσετε βλάπτουν σοβαρά τη "δημοκρατία"!
«Το καθεστώς τής "4ης Αυγούστου" που επέβαλε ο Μεταξάς στην Ελλάδα (1936-1941) καταπολέμησε την κεφαλαιοκρατία (καπιταλισμό) αποτελεσματικά. Ο Μεταξάς γνώριζε τις σχέσεις κεφαλαιοκρατίας και δημοκρατίας και τις είχε μάλιστα ξεκάθαρα παρουσιάσει στο "Τετράδιο των σκέψεων" (22 Ιαν. 1940) όπου συγκεκριμένα έγραφε: "Αυτή λοιπόν η Δημοκρατία - ή Democracy - είναι το παιδί του Καπιταλισμού. Είναι το όργανο με το οποίο ο Καπιταλισμός κυριαρχεί επάνω στη λαϊκή μάζα. Είναι το όργανο με το οποίο κατορθώνει ο Καπιταλισμός να παριστάνει τη θέλησή του ως τη λαϊκή θέληση. Αυτό το είδος της Δημοκρατίας χρειάζεται εκλογές καθολικής μυστικής ψηφοφορίας, άρα οργανωμένα κόμματα, και συνεπώς μεγάλα κεφάλαια. Χρειάζεται για τον ίδιο λόγο εφημερίδες, άρα μεγάλα κεφάλαια.
Χρειάζεται εκλογική οργάνωση κάθε φορά και εκλογικούς αγώνες, άρα χρήματα. Και τόσα άλλα που απαιτούν κεφάλαια.
Άνθρωποι ή και ομάδες ανθρώπων χωρίς κεφάλαια, όσο μεγάλα κι αν είναι τα ιδανικά που υπερασπίζονται, είναι προορισμένοι να χάσουν.
Όταν δε έχει κανείς τις εφημερίδες, τότε μορφώνει την κοινή γνώμη όπως θέλει. Και αν ακόμα υπερασπίζεται πράγματα που γυμνά απεστρέφετο ο λαός, τα σκεπάζει με τέτοια δημοσιογραφικά ρούχα ώστε να τα καταπίνει ο λαός. Ή αν δεν τα καταπίνει, βάζει τις εφημερίδες να λένε πως τα κατάπιε. Και τότε ο καθένας πιστεύει ότι όλοι οι άλλοι τα κατάπιαν. Και υποτάσσεται και αυτός. Λοιπόν η Δημοκρατία είναι το μονογενές και γνήσιον παιδί του Καπιταλισμού, και το όργανο που επιβάλλει τη θέλησί του κάνοντάς την να φαίνεται ως λαϊκή θέλησι. Από την άλλη μεριά ο Καπιταλισμός, για να συσσωρεύσει τα κεφάλαια στα χέρια εκείνων που τον εκπροσωπούν, και να κάμει όλον τον κόσμο σκλάβους του - μα σκλάβους που να νομίζουν ότι είναι ελεύθεροι - έχει ανάγκη της ελευθέρας οικονομίας και του περιορισμού του Κράτους από κάθε επέμβαση εις την οικονομία της Κοινωνίας. Και αν πάλι πού και πού χρειάζεται επεμβασούλα, πάλι πρέπει η μηχανή του Κράτους να είναι στα χέρια του, ώστε η επέμβαση, πάντα όσο το δυνατόν μικρότερη, να είναι πάντα προς όφελός του. Κράτη με διευθυνόμενη οικονομία, όσο και αν είναι δημοκρατικά - και εννοούμε τέτοια που αποσκοπούν το γενικό συμφέρον του λαού - δεν συμφέρουν τον Καπιταλισμό. Γιατί μέσα σε τέτοια Κράτη δεν είναι δυνατή η εκμετάλλευση του συνόλου του Λαού από τους εκπροσώπους του καπιταλισμού. Ακόμα δε περισσότερο όταν αυτά τα κράτη είναι και ολοκληρωτικά. Γιατί εκεί μέσα ούτε καν τον Τύπο μπορεί ο Καπιταλισμός να έχει στα χέρια του, ούτε την Κοινή Γνώμη να διευθύνει κατά τα συμφέροντά του, ούτε με κομματικές μανούβρες να αναποδογυρίζει ό,τι δεν τον συμφέρει, ούτε με εκλογές να γίνεται κύριος της Κρατικής Μηχανής. Τέτοια Κράτη μπορεί να είναι λαϊκότατα και να κυριαρχεί μέσα σ' αυτά καθαρότατο λαϊκό συμφέρον. Αλλά ο Καπιταλισμός τα ονομάζει τυραννίες - φασιστικές, χιτλερικές κτλ. Ονομάζει δε Δημοκρατίες, παίζοντας με τη λέξη, τα Κράτη που στο σύστημά τους επικρατεί αυτός. Και ξεγελάει το μικρό κόσμο με τις λέξεις. Την κυριαρχία του την ονομάζει Δημοκρατία. Το σύστημά του το πολιτικό που επιβάλλεται, το ονομάζει λιμπεραλισμό, φιλελευθερία, άρα και Ελευθερία.
Με τη Ρωσία όμως συνέβηκε το παράδοξο: να έχει πέρασει στην Αμερική ως Δημοκρατία, ενώ ήταν ολοκληρωτικό Κράτος. Γιατί; Γιατί ένα μεγάλο μέρος του Αμερικάνικου λαού συμπαθούσε τον Κομμουνισμό και η ροπή της Νεολαίας προς αυτόν ήτανε. Και έτσι ήτανε συμφέρον εις τον Καπιταλισμό, δια της κολακείας προς τη Ρωσία, να κρατάει τον εσωτερικό του κομμουνισμό δίπλα του. Και έπειτα τα εθνικά ολοκληρωτικά Κράτη ήτανε ενάντια προς τη Ρωσία ένεκα του διεθνικού κομμουνισμού της. Και αυτά ήτανε τα πιο επικίνδυνα για το Καπιταλιστικό σύστημα, γιατί ήτανε οργανωμένα για την οικονομική πάλη. (...) (...)
Ώστε δεν πρόκειται για ιδανικά και για ανατροπή των. Τουλάχιστον για εκείνους που διευθύνουν. Και εννοούμε ιδανικά της Ελευθερίας, της Ισότητας, της Δικαιοσύνης, της Ανεξαρτησίας και τα τέτοια.
Πρόκειται απλούστατα για τα εξής: Επικράτησις του Καπιταλισμού και επιβολή των μέσων της κυριαρχίας του, οργάνωσις της Κοινωνίας, διανομή του πλούτου, υποταγή του ατόμου εις το σύνολον, Τύπος ως όργανο του συνόλου κτλ. (...)" Κηφισιά, 22 Ιανουαρίου 1940.
Στην πράξη ο Μεταξάς εφάρμοσε ευρύτατη φιλεργατική πολιτική. Άλλως τε είναι γνωστόν ότι όλη, το ξαναλέω όλη, η εργατική νομοθεσία είναι έργον του (οκτάωρο, ΙΚΑ, συλλογικές συμβάσεις, 15ήμερη άδεια, δώρο, Κυριακάτικη αργία, εργατική εστία, διαιτησία, εργατικό εισιτήριο, προικοδότηση εργατριών κ.τ.λ.) Παράλληλα οργάνωνε την ιδιωτική οικονομία (σωματειακό κράτος) έτσι ώστε να αποτρέπονται οι κεφαλαιοκρατικές (καπιταλιστικές) εκμεταλλευτικές επιδιώξεις».
Κατόπιν τούτων των ολίγων, τι γνώμη έχετε, σύντροφοι; Αυτοί που μας κυβέρνησαν στη μεταπολίτευση και μας έφτασαν στη χρεοκοπία ενώ οι ίδιοι θησαύριζαν, και όσοι μας κυβερνούν με το βούρδουλα τα τελευταία δέκα χαλεπά χρόνια των μνημονίων και εξακολουθούν να θησαυρίζουν, για ποιανού τα συμφέροντα μεριμνούν και τυρβάζουν; Πάντως όχι για το κοινό συμφέρον. (Δείτε εδώ την έκρηξη της φτώχειας.)
Και ποιο είναι το "κυριώτατον πάντων αγαθόν" κατά τον Αριστοτέλη; Ποια είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για την εξασφάλιση της υλικής, πνευματικής και ηθικής ικανοποίησης του ανθρώπου, δηλαδή του εὖ ζῆν του ατόμου και της κοινωνίας; η ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ! Αυτά για όσους αναμένουν την ευδαιμονία με τη μείωση των επιτοκίων και την επιστροφή της Ελλάδας για αέναο δανεισμό στην ελεύθερη αγορά (ζούγκλα) των τοκογλύφων.
Για όσο η ελληνική αριστερά δεν καταλαβαίνει ότι είναι ο χρήσιμος ηλίθιος ενός παγκόσμιου οικονομικού συστήματος που δεν θέλει πατριωτισμούς... στα σχολεία τα παιδιά θα διδάσκονται ότι το υψηλότερο αγαθό είναι να υπερασπίζεσαι τον πλούτο σου.
Αντιπατριωτισμός, μια πέμπτη φάλαγγα πληρωμένη με εκατομμύρια δολάρια και ευρώ.
Χλιδάτος και προκλητικός ο τρόπος ζωής του πρωθυπουργού και των συνεργατών του!
Όταν οι αριστεροί απολαμβάνουν τον καπιταλισμό! Γόβα-στιλέτο χρώματος ροζ, φορούσε η υποψήφια του ΣΥΡΙΖΑ για τον δήμο της Θεσσαλονίκης. Ο κατάλογος του γνωστού καταστήματος που την πωλούσε έγραφε πως κοστίζει 750 ευρώ.
Η κατάντια του λεγόμενου "Υπαρκτού Σοσιαλισμού" συμβολοποιήθηκε με το «τείχος του αίσχους» που εμπόδιζε τους Γερμανούς να εγκαταλείψουν το ανατολικό τμήμα της πατρίδας τους και να εγκατασταθούν στο δυτικό.
Η παγκοσμιοποίηση ως ιδεολογία είναι νεκρή και θαμμένη
Από Alvaro Garcia Linera* Η άρνηση της Μεγάλης Βρετανίας να παραμείνει στην Ε.Ε. και η
εκλογική νίκη του Τραμπ δείχνουν έναν κόσμο που αναποδογύρισε, καθώς φαίνεται
να εξάντλησε τις ψευδαισθήσεις που τον έτρεφαν για έναν αιώνα. Είναι μια εποχή
απόλυτης αβεβαιότητας και ακριβώς γι αυτό δυνητικά και πολύ γόνιμη.
(...) HΣυρία
καταστρέφεται με στρατιωτικά μέσα. Η Ελλάδα κυριολεκτικά καταστρέφεται ως έθνος, ως κοινωνία και ως κράτος, από τους
δικούς της «εταίρους», σε συμμαχία με το Διεθνή Οργανισμό Χρηματοδοτήσεων και τον κατ’ εξοχήν εκπρόσωπό του,
το ΔΝΤ, και με τη συγκατάθεση της διοίκησης των ΗΠΑ. (1)
Υπάρχει στην ελληνική κοινωνία ένα μεγαλύτερο πρόβλημα από το πρόβλημα της τωρινής κακής διακυβέρνησης. Είναι το πρόβλημα ότι αυτή αρέσκεται να αυτοαποκαλείται αριστερή. Υπό άλλες συνθήκες ίσως αυτό να μην αποτελούσε πρόβλημα, ειδικά στη χώρα του «είσαι ό,τι δηλώσεις». Όμως οι συνθήκες στις οποίες βρίσκεται η Ελλάδα αυτού του είδους οι χαρακτηρισμοί έχουν πολλές αρνητικές επιπτώσεις. Κατ’ αρχάς αλλοιώνουν την έννοια της λέξης αριστερός.
Είδε φως και μπήκε! Άκουσε για "πρωτογενές πλεόνασμα" και κόπιασε για μερτικό! Ο GAP έκανε μια στάση στην Ελλάδα, ένα διάλειμμα από τις κοπιαστικές διαλέξεις του ανά τον κόσμο, όπου πασχίζει να εξανθρωπίσει την απατηλή παγκοσμιοποίηση και να εξαγνίσει τον επάρατο καπιταλισμό, και ήρθε να δηλώσει "παρών", αν και σταθερά απών από το Κοινοβούλιο από τότε που έγινε έκπτωτος από την πρωθυπουργία! Αναμενόμενο... Και σε ποιους ανακοίνωσε τη χαρμόσυνη είδηση για να παρηγορήσει τα "ορφανά" που άφησε πίσω του; Στους Έλληνες απόφοιτους του Harvard! Πού έβοσκε άραγε αυτή η επιστημονική ελίτ τις προηγούμενες δεκαετίες, όταν η Ελλάδα...
Σήμερα έχω όρεξη για προοδευτικό σοσιαλιστικό στοχασμό και σας καλώ να σοσιαλστοχαστούμε όλοι μαζί, σαν σύντροφοι στη συμφορά που μας βρήκε, μπας και αντιληφθούμε τη χοντρή κοροϊδία που μας πουλάει ο Πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του. Είναι χρέος μας να καταγγείλουμε τη σοσιαλιστική υποκρισία και ν' απαιτήσουμε να βγουν οι μάσκες. Έχουμε καθήκον να ζητήσουμε να μας σεβαστούν και να μην υποτιμούν τη νοημοσύνη μας.
Απ’ ό,τι φαίνεται, παίδες, τα όρια μεταξύ "σοσιαλισμού" και καπιταλισμού, "προοδευτικότητας" και συντήρησης, φιλολαϊκής και εχθρολαϊκής πολιτικής έχουν καταλυθεί παταγωδώς, αν ποτέ υπήρχαν. Το δόγμα «άλλοι κλέβουν και ο λαός πληρώνει» είναι πια η κυρίαρχη πολιτική ιδεοληψία, και ή πρέπει να το πάρουμε απόφαση και να σκύψουμε το κεφάλι στη λαιμητόμο ή οφείλουμε ν' αντιδράσουμε συλλογικά και μαζικά, με τρόπους, όμως, που να μην είναι αυτοκαταστροφικοί.
Στις 20 Μαρτίου 2010, στην ομιλία του στη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβούλιου του Κουνήματος, στο ξενοδοχείο "Porto Palace", στη Θεσσαλονίκη – τα έξοδα πληρώθηκαν από το πασχαλινό αρνί που έκοψαν από τους φαντάρους μας! – ο Πρωθυπουργός μας προκάλεσε για μία ακόμη φορά, πιστεύοντας προφανώς ότι έχουμε φάει αρκετό πολιτικό κουτόχορτο μέχρι σήμερα ώστε να καταπίνουμε όλα τα παραμύθια που μας σερβίρει.
Ως άλλος Νίκος Ξανθόπουλος, ο Γιώργος Παπανδρέου μας είπε ότι αμάρτησε εναντίον του ιδεώδους του σοσιαλισμού για το καλό μας! Αμάρτησε για να μας σώσει από βέβαιη καταστροφή. Ότι τα καπιταλιστικά αντιλαϊκά μέτρα ήταν ο μονόδρομος του σοσιαλισμού του! Ότι ο σοσιαλισμός είναι το δεκανίκι του καπιταλισμού. Ότι στην περίπτωσή μας δεν υπήρχε άλλος δρόμος!
Η διαφορά από τα μελό της Μάρθας Βούρτση και του Νίκου Ξανθόπουλου ήταν ότι η ομιλία του πρωθυπουργού ήταν στεγνή. Όχι, δεν είχαν μοιραστεί χαρτομάντιλα για να σκουπίσουν οι σύνεδροι τα δάκρια, αφού δεν αναμένονταν ν' αναβλύσουν τέτοια. Οι παρευρισκόμενοι ήταν από τους προνομιούχους που το σχέδιο διάσωσης της πατρίδας προέβλεπε να μη ματώσουν για το καλό μας. Παραθέτω αποσπάσματα της μελοδραματικής ομιλίας του Πρωθυπουργού προς αποκωδικοποίηση και σοσιαλστοχασμό. «Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Εμείς, τα μέλη και τα στελέχη του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος, δεν έχουμε διλήμματα. Ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε μια δύναμη πάντα πατριωτική, που κοιτάει πρώτα απ' όλα το συμφέρον της χώρας. (…) Το δικαίωμα δηλαδή του λαού, της Ελλάδας, των Ελλήνων, να ορίζουμε εμείς την τύχη μας, χωρίς επιτηρήσεις, χωρίς κηδεμονίες, χωρίς εξαρτήσεις. Και αυτό παλεύουμε σήμερα, αυτό διεκδικούμε και αυτό θα καταφέρουμε και πάλι, ως ΠΑΣΟΚ, ως Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, σύμφωνα με τις αρχές μας. Ναι, η Ελλάδα να ορίζει τη δική της τύχη.
Ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε μια προοδευτική δύναμη, που κοιτάει πρώτα το συμφέρον του πολίτη. Σε αυτή την Κυβέρνηση, στην Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, έδωσε ο Ελληνικός λαός την εντολή να βγάλει τη χώρα από την κρίση, να τη σώσουμε ακριβώς από αυτές τις μεγάλες απειλές. Και σε αυτή την εντολή ανταποκρινόμαστε, διότι εμείς δεν λιποτακτούμε στα δύσκολα. Ό,τι πρέπει να κάνουμε, το κάνουμε. Όσο σκληρό, όσο επώδυνο κι αν είναι, όποιο κι αν είναι το κόστος, είτε για μένα προσωπικά, είτε για εμάς ως κόμμα. Γιατί πρώτα είναι η πατρίδα.»
Συγνώμη για τη διακοπή, μια στιγμή για να πάρω τα χαρτομάντιλα να σκουπίσω τα δάκρυά μου. Βλέπετε όταν ακούω πρώτα η πατρίδα συγκινούμαι. Κι όταν το ακούω αυτό από χείλη Έλληνα της διασποράς, όπως έχει πει ο πρωθυπουργός μας ότι είναι, με διπλές μάλιστα ρίζες, συγκινούμαι δυο φορές. Νάμαι πάλι, τα σκούπισα, πάμε παρακάτω: «Γι' αυτό και πήραμε αποφάσεις, που δεν θα λαμβάναμε ποτέ σε ομαλές συνθήκες, γιατί δεν ανταποκρίνονται στη δική μας πολιτική και ιδεολογική φυσιογνωμία, αλλά ζούμε σε εμπόλεμη κατάσταση. Γι' αυτό και οι αποφάσεις μας, μπορεί να είναι άδικες για όσους συμπολίτες μας δεν ευθύνονται για εκεί όπου φτάσαμε σήμερα, αλλά θα ήταν ακόμα πιο άδικο αυτό που θα συνέβαινε στην πατρίδα μας, αν δεν παίρναμε αυτές τις αποφάσεις, αν καθόμασταν με σταυρωμένα τα χέρια, περιμένοντας να παίζουν άλλοι με τις τύχες μας.»
Λοιπόν, για ν' αποκωδικοποιήσουμε τα παραπάνω λόγια του σοσιαλιστή ηγέτη μας, έχουμε και λέμε: Ο σοσιαλισμός είναι μόνο για ομαλές συνθήκες. Στις ανώμαλες συνθήκες αλλάζει φυσιογνωμία και γίνεται αγριοκαπιταλισμός! Όταν βρίσκεται ο σοσιαλισμός σε εμπόλεμη κατάσταση, βγάζει τη μάσκα της υποκρισίας και δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο, που δεν είναι άλλο από αυτό του αγριοκαπιταλιστή. Τότε παίρνει άδικες αποφάσεις εναντίον εκείνων που δεν ευθύνονται ώστε να μην πάρει δίκαιες αποφάσεις εναντίον εκείνων που ευθύνονται, δηλαδή της κλεπτοπλουτοκρατίας.
Και ο Πρωθυπουργός έριξε και το τρομοκρατικό ψευδοδίλλημα: ή ματώνεις αδίκως αυτούς που δε φταίνε, ή κάθεσαι με σταυρωμένα τα χέρια και βουλιάζει η χώρα σου. Δεν του πάει το μυαλό να μην κάτσει με σταυρωμένα τα χέρια αλλά να ματώσει εκείνους που φταίνε. Αυτή η λύση δεν υπάρχει στην ατζέντα του ψευτοσοσιαλισμού-κρυπτοκαπιταλισμού.
Φοβερίζει λοιπόν ο μέγας πολιτικός άνδρας , όπως φοβέριζε μέχρι προχτές ότι είχε το πιστόλι του ΔΝΤ στο τραπέζι, χι, χι, χι, και του γύρισε μπούμερανγκ: «Τότε, οι συνέπειες θα ήταν αφόρητες και πολύ συγκεκριμένες: ούτε μισθούς θα μπορούσαμε να πληρώσουμε, ούτε συντάξεις θα μπορούσαμε να πληρώσουμε. Και οι συνέπειες θα ήταν ανυπολόγιστες αν, έστω και για μερικές ημέρες, το κράτος έπαυε να πληρώνει μισθούς και συντάξεις, αν δεν μπορούσαν να δανεισθούν οι επιχειρήσεις μας.»
Τ’ ακούς πράσινε σύντροφε; Τ’ ακούω να λες! Λοιπόν, λαέ, ή ματώνεις από τα σκληρά και άδικα μέτρα εναντίον σου, ή πας από ασιτία και άκλαυτος. Ο σοσιαλισμός του ΠΡΑΣΟΚ (από το πράσινα άλογα) δεν έχει εναλλακτικές λύσεις για σένα. Το αφεντικό του, ο αγριοκαπιταλισμός του ντόπιου και ξένου διεφθαρμένου χρηματοπιστωτικού συστήματος δεν προβλέπει μάτωμα της κλεπτοπλουτοκρατίας. Αλίμονο!
Κατά τ’ άλλα, «Η Ελλάδα έχει και ισχυρή και αποφασισμένη Κυβέρνηση, που κάνει αυτό που χρειάζεται, και έχει και ένα λαό θαρραλέο», είπε ο πρωθυπουργός χωρίς να κοκκινίζει. Πάντως εγώ, παίδες, έχω ήδη καταλήξει ότι ο σοσιαλισμός είναι το μακρύ χέρι του αγριοκαπιταλισμού για να εφαρμόζει τις πολιτικές του με τη μικρότερη λαϊκή αντίσταση. Το μάθαμε πια, το εμπεδώσαμε και η λέξη σοσιαλισμός μας προκαλεί αναγούλα. Είναι μια καλοστημένη απάτη και είναι ώρα ν’ ανοίξουμε τα μάτια μας.
Ακούστε τώρα και το σοσιαλιστικό ανέκδοτο, αντάξιο ενός λαϊκιστή Παπανδρέου: «Δίνουμε τον αγώνα μας, ώστε οι αγορές να υπηρετούν τον άνθρωπο, και όχι το αντίθετο. Δίνουμε τον αγώνα μας και εδώ, και διεθνώς. Και σε αυτό τον αγώνα, σε αυτό το μέτωπο, δεν είμαστε πια μόνοι. Χτίζουμε συμμαχίες εντός και εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.»
Χα, χα, χάαα! Βρε τι μας βρήκε αμάν, αμάν! Ο άνθρωπος δεν δίνει αγώνα εντός των τειχών για να μειωθεί έστω το spread μεταξύ επιτοκίων καταθέσεων και επιτοκίων χορηγήσεων, αλλά τον δίνει διεθνώς ώστε οι αγορές να υπηρετούν τον άνθρωπο, ενώ τώρα υπηρετούν τα τέρατα! Με την αύξηση του ΦΠΑ και του Ειδικού φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα που μας επέβαλε ξέχασε ο ίδιος να υπηρετήσει το άνθρωπο και τώρα μας ζητάει θάρρος για ν’ αντέξουμε τις αδικίες. «Να βάλουμε κανόνες στις αγορές, να θέσουμε λογικούς περιορισμούς στους κερδοσκόπους. Να σταματήσουμε το τζόγο - κυριολεκτικά - εις βάρος ολόκληρων κοινωνιών. Αύριο, δεν θα είναι μόνο η Ελλάδα το θύμα.»
Βρε χριστιανέ μου, ό,τι τέλος πάντων είσαι, βάλε πρώτα κανόνες στην εσωτερική αγορά, βάλε περιορισμούς στους ντόπιους κερδοσκόπους, σταμάτα το τζόγο στο δικό μας χρηματιστήριο και πάψε να γελοιοποιείσαι παριστάνοντας τον αναμορφωτή του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού κερδοσκοπικού συστήματος. Ούτε ο Ομπάμα δεν το επιχειρεί αυτό!
«Τις τελευταίες εβδομάδες, έχω κάνει έναν ολόκληρο κύκλο επαφών σε Ευρώπη και Αμερική. Και έχουμε πείσει. Έχουμε πείσει ότι δεν είμαστε επαίτες. Ούτε λαός ήσσονος προσπάθειας. Δεν ζητάμε από κανέναν να πληρώσει τα δικά μας λάθη και τα δικά μας χρέη.»Τι πράγμα; Έχετε πείσει ότι δεν είμαστε επαίτες; Και τότε προς τι τα σουλάτσα ανά την υφήλιο; Έτσι για δημόσιες σχέσεις;
«Σύμφωνα με το Βήμα, ο πρωθυπουργός είχε την Τετάρτη νέο κύκλο τηλεφωνικών επικοινωνιών με τον Γάλλο πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί, τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης Χέρμαν βαν Ρομπάι, τον πρόεδρο της Κομισιόν Ζοζέ Μπαρόζο και τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν-Κλοντ Τρισέ. Ο κ. Παπανδρέου φέρεται να ζήτησε από τους συνομιλητές του να υπάρξει ξεκάθαρη απόφαση, μέχρι τη λήξη της Συνόδου την Παρασκευή, για το σχέδιο της ευρωπαϊκής βοήθειας προς την Ελλάδα.» (in.gr)
Γιωργάκη, πες μας αγόρι μου τι βοήθεια ζητάς από την Ευρώπη και μας έχεις κάνει ρεζίλι; Να επιβάλουν στους τραπεζίτες τους το επιτόκιο με το οποίο θέλεις να δανειστείς; Μα αν αυτό είναι δυνατό και εύκολο, τότε γιατί δεν επιβάλλεις εσύ στις ντόπιες τράπεζες το επιτόκιο με το οποίο εκείνες θα δανείζουν το λαό;
Και τώρα όλοι μαζί, παίδες:
Θάρρος περήφανε λαέ, και σφίξε το ζωνάρι, Με Παπανδρέου θε να δεις Την κατοχή και πάλι! Θα επιστρέψεις στο χωριό, ντομάτες να φυτέψεις, τρύπια παπούτσια να φοράς, κι άγρια χόρτα να μαζέψεις…
Θα δεις τον ήλιο του ΠΡΑΣΟΚ Κάτω απ’ τον ορίζοντα να πέφτει, Και το ξημέρωμα που επερίμενες, Ν’ αργεί πολύ να έρθει...
Για σοσιαλισμό εψήφισες, Κι αγριοκαπιταλισμός σου βγήκε, Μυαλό όμως δεν έβαλες, Κι ούτε ξυπνάς με τούτο που σε βρήκε…
Ζητείται μουσικός για να μελοποιήσει το πατριωτικό εμβατήριο.
