ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΕΠΙΣΚΕΠΤΩΝ

Για τα άρθρα μου από τις 12 Μαΐου του 2022 μέχρι σήμερα, παρακαλώ επισκεφτείτε την ιστοσελίδα μου seferou-maria.gr. Σας ευχαριστώ πολύ.

ΖΗΤΕΙΤΕ ΚΑΙ ΕΥΡΗΣΕΤΕ: Για τα άρθρα από 12/05/2022 μέχρι σήμερα, μπείτε στο seferou-maria.gr

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άννα Διαμαντοπούλου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άννα Διαμαντοπούλου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 13 Μαρτίου 2017

Ποια "EXIT" κρέμονται πάνω από το κεφάλι της Ευρωζώνης;


Με την κρίση που “ξεπεράστηκε” να είναι παρούσα και να ακουμπά και τους “μεγάλους” της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μεγαλώνουν οι φόβοι των Βρυξελλών για τα... exit! 

Τρίτη 12 Μαΐου 2015

Ν/Σ Μπαλτά= εξισωτισμός προς τα κάτω στην εκπαίδευση


«Θα αντιμετωπίζει η Ευρώπη και ο κόσμος τις προκλήσεις του μέλλοντος, και εμείς θα ασχολούμαστε με την κουρελαρία των καταλήψεων και τις ιδεολογικές εμμονές περιθωριακών τύπων; Αντιστεκόμαστε στην έκπτωση των θεσμών, στην προσβολή της νοημοσύνης μας και στην αδιαφορία για τη νέα γενιά». Βάσω Κιντή
«Τα πανεπιστήμια είναι πολύ παλαιοί θεσμοί, από τους παλαιότερους στην Ιστορία, και θα επιβιώσουν παρά τις ασυναρτησίες του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά θα τραυματιστούν βαριά από αυτές τις σπασμωδικές επεμβάσεις που γίνονται στο γόνατο για να ικανοποιηθούν όσο προλάβουν πολιτικά ή πρακτικά ημέτεροι. Είμαστε εδώ για να πούμε όχι στην προχειρότητα, την ιδεοληψία, τον ρεβανσισμό, την ισοπέδωση». 

Σάββατο 3 Νοεμβρίου 2012

Ίντριγκες και συνωμοσίες στα άδυτα του ΠΑΣΟΚ


Τάδε έφη Σωκράτης Ξυνίδης, κι έβγαλε ξινή τη μωροφιλοδοξία για αρχηγιλίκι των ανθυπομέτριων δελφίνων - πάρε τον ένα, βάρα τον άλλο - του Π(Ρ)ΑΣΟΚ. Βρε τον Ξυνίδη, πώς τα λέει! Διασκεδαστικός, ε; Θα μου πεις περσινά ξινά σταφύλια...

Μη γελάτε χαιρέκακα, εσείς οι ασεβείς. Αυτά συμβαίνουν στα άδυτα των κομμάτων τση "δημοκρατίας". Πώς νομίζετε ότι αναδεικνύονται οι εκάστοτε αρχηγίσκοι; Με τη διαδικασία του σωλήνα; Με ίντριγκες και συνωμοσίες παράγονται, βρε ανιστόρητοι.

Καλά, όταν έχεις γαλαζοαίματη καταγωγή, δηλαδή είσαι από πολιτικό τζάκι, δεν το συζητάω, παίρνεις το "δαχτυλίδι" αριστίνδην (με εξαίρεση τη Ντόρα). Τούτο όμως δε σημαίνει ότι την πτώση σου δε θα την επισπεύσουν εξουσιομανείς σύντροφοι-φίδια με υπόγειες εσωκομματικές διεργασίες.

Βλέπετε, το πρόβλημά μας εδώ στο Λαμογιστάν είναι ότι η γη μας γεννάει πολλούς επίδοξους κομματάρχες, που διαγκωνίζονται ποιος να πρωτοπάρει το τιμόνι της εξουσίας στα χέρια του για να μας οδηγήσει στο χάος γρηγορότερα από τους άλλους. Και μέχρι τώρα, μα το διάβολό τους, τα έχουν καταφέρει μια χαρά και μύριες τρομάρες...

Αυτά τα ολίγα, και αναμένομεν εναγωνίως πράσινες εξελίξεις με πράσινα άλογα κούτσας, συγνώμη "κούρσας" ήθελα να πω. Χι, χι, χι! Χωρίς αμφιβολία, ο Ξυνίδης θα μας κρατάει ενήμερους.

Μου έκανε πάντως εντύπωση που δεν άκουσα το όνομα της Άννας Διαμαντοπούλου μεταξύ των συνωμοτών. Λέτε να είναι πιο "γάτα" από τους άλλους και να τους αφήνει να φαγωθούν προτού, ως "άφθαρτη", ανακοινώσει τις φιλοδοξίες της για αρχηγιλίκι; Ίδομεν...

Ένα πάντως είναι βέβαιο, ότι δεν θα μας αφήσουν να πλήξουμε από ανία, καθότι η πολιτική άνοια, παρά τις τραγικές για το λαό και τη χώρα συνέπειές της, παράγει πολύ γέλιο, έστω και πικρόχολο...

Τετάρτη 7 Μαρτίου 2012

Άννα Διαμαντοπούλου: Η "δασκάλα" με τ' ακριβά μοντελάκια ξαναχτύπησε


06-03-12 Στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων της ΝΕΤ from Anna Diamantopoulou on Vimeo.
Η Άννα Διαμαντοπούλου είναι γνωστή για τις διδασκαλικές παρεμβάσεις της με μανιφέστα - πότε μόνη της και πότε ως "αγία τριάδα" - και για τις βαρύγδουπες δηλώσεις της με αέρα Πάπα Ρώμης. Έτσι ουδόλως ξαφνιάστηκα με τη χθεσινή της παρέμβαση, σε επιλεκτικά σημεία της οποίας θα 'θελα εν συντομία ν' απαντήσω μέσω αυτής της ανάρτησης.

Α. Δ.: «Το ΠΑΣΟΚ προχωρά σε αλλαγή ηγεσίας, ζώντας την κρίση της χώρας αλλά και του δικού του ζωτικού πολιτικού χώρου.»

Το ΠΑΣΟΚ προχωρά σε αλλαγή ηγεσίας, χωρίς να έχει συνειδητοποιήσει ότι έχει διαχρονικά, και ιδιαίτερα την τελευταία τριετία, τη μεγαλύτερη ευθύνη για την κρίση της χώρας!

Α. Δ.: «Προχωρά στη κορυφαία διαδικασία ανάδειξης νέου αρχηγού με χαρακτηριστικά "κατεπείγοντος" χωρίς ουσιαστική συζήτηση, όταν μάλιστα έρχονται εκλογές.»

Τετάρτη 30 Νοεμβρίου 2011

Η Άννα Διαμαντοπούλου αναζητεί το ΠΑΣΟΚ "PLUS"!



Φαίνεται πως η Υπουργός Παιδείας, όπως και όλοι οι πολιτικάντηδες που με πράξεις ή παραλείψεις, με ενοχή ή ανοχή, μας βούλιαξαν στη σημερινή ηθική, κοινωνική και οικονομική χρεοκοπία, δεν έχουν αντιληφθεί τίποτα για το φόνο. Παριστάνουν τους εξωγήινους και αναζητούν νέα αφήγηση-παραμύθι, μια ακόμη απατηλή ιδεοληψία-αχταρμά αριστερο-προοδευτικο-δημοκρατικής επινόησης, για να κατέλθουν στις εκλογές και να μην καταποντιστούν στα τάρταρα.

Άννα της πολιτικής του χιονιά, τα παραμύθια σας τέλειωσαν! Τι θα μας πείτε; Ότι αυτά που δεν κάνατε ως κυβέρνηση, αυτά που δεν κάνατε ως συγκυβέρνηση, θα τα κάνετε αν σας ξαναψηφίσουμε; Κι εκείνα που μας λέγατε και μας τρομοκρατούσατε, ότι η λιτότητα ασφυξίας είναι μονόδρομος για να επιβιώσουμε, κι ότι τα μέτρα επιβάλλονται από το ΔΝΤ και τις Βρυξέλλες για τη "σωτηρία" μας, δεν θα ισχύουν σε δυο-τρεις μήνες; Εδώ μας έχετε δέσει με συμβάσεις για την επόμενη δεκαετία και βάλε… Τι άλλο τώρα θα μας τάξετε;

Δεν υπάρχει, λοιπόν, τίποτα το αλλιώτικο, τίποτα το καινούργιο που θα μπορούσατε να σκαρφιστείτε για να μας ξαναπαραμυθιάσετε. Όλες οι πολιτικές ιδεοληψίες έχουν ξεγυμνωθεί και η κουφότητά τους είναι πασιφανής. Μην ψάχνεις λοιπόν για ΠΑΣΟΚ plus και minus. Το ΠΑΣΟΚ έχει πεθάνει, όπως έχει πεθάνει και η ΝΔ και τ’ άλλα κόμματα. Και μην αναζητάς νέο αίμα που θα λανσάρει τα παλιά ψέματα. Δεν είναι μόνο οι παλιές πολιτικές φάτσες που μας αηδιάζουν, είναι και οι σκουριασμένες διχαστικές και αναποτελεσματικές ιδεοληψίες σας.

Ο μόνος φυσικός διαχωρισμός των ανθρώπων είναι:

Σε καλούς και κακούς,
Σε φιλαλήθεις και ψεύτες,
Σε έντιμους και απατεώνες,
Σε ανιδιοτελείς και εκμεταλλευτές,
Σε ικανούς και άχρηστους,
Σε δίκαιους και άδικους,
Σε λογικούς και παράλογους,
Σε εργατικούς και τεμπέληδες,
Σε δημιουργικούς και παρασιτικούς,
Σε ρεαλιστές και αιθεροβάμονες,
Σε ταπεινούς και αλαζόνες,
Σε νομιμόφρονες και παράνομους,
Σε ευαίσθητους και αναίσθητους,
Σε γενναίους και δειλούς,
Σε πατριώτες και προδότες,
Σε αισιόδοξους και απαισιόδοξους,
Σε οραματιστές και μωροφιλόδοξους,
Σε ελεύθερους και δουλοπρεπείς,
Σε ενωτικούς και διχαστικούς.

Θα μπορούσα να συνεχίσω τη λίστα, αλλά αυτοί οι διαχωρισμοί είναι αρκετοί για να καταλάβει κανείς σε ποια κατηγορία ανήκει, ή έστω, θέλει ν’ ανήκει. Φοβάμαι ότι η πλειοψηφία από το πολιτικό σκυλολόι έχει επιλέξει τη δεύτερη μαύρη κατηγορία της λίστας που παρέθεσα.

Τα αριστερός, αριστερότερος, δεξιός, δεξιότερος, κεντρώος, προοδευτικός, συντηρητικός και δε συμμαζεύεται, είναι λέξεις κενές περιεχομένου που τις σκαρφίστηκαν κάποιοι για να κατακερματίσουν τις κοινωνίες και να κυριαρχούν διαιρώντας και εκμεταλλευόμενοι τους λαούς. Δεν είναι μόνο η θρησκεία το όπιο των λαών αλλά και η δημοκρατία όπως την έχουμε γνωρίσει.

Μην ξοδεύεις λοιπόν, ναρκισσίστρια Αννούλα, το χρόνο σου σε άρθρα και τηλεοπτικές συνεντεύξεις, μεριμνώντας και τυρβάζοντας περί άλλα, αντί να στρωθείς στη δουλειά για να συμμαζέψεις, στο λίγο χρόνο που σου απομένει, τα ασυμμάζευτα στο Υπουργείο της ανεκπαίδευτης Παιδείας.

Δεν χρειάζονται ιδεοληψίες για ν' ανορθωθεί μια χώρα σε αποσύνθεση παρά μόνο η προσκόλληση στις αιώνιες αρχές και αξίες από άρχοντες και αρχόμενους. Μόνο έτσι θα έρθει η ανάπτυξη, η δίκαιη κατανομή του πλούτου και η ευημερία του λαού. Όλα τ' άλλα είναι ιστορίες γι' αγρίους και για αφελείς.

Κυριακή 20 Νοεμβρίου 2011

Υπό σύγχυση ο "χυλός" του ΠΑΣΟΚ!

Εν όψει των εκλογών, το αμετανόητο ΠΑΣΟΚ αγωνιά σφόδρα και ψάχνει για νέο προεκλογικό αφήγημα. Με τι άραγε θ' αντικαταστήσουν το σύνθημα "πρώτα ο πολίτης"; Με το "πρώτα οι τράπεζες";





Ενώ ο προδομένος λαός αγανακτεί, οργίζεται και στενάζει λόγω της αφαίμαξης των εισοδημάτων του, οι κύριοι υπαίτιοι της δυστυχίας του, πρώην πρωθυπουργός, υπουργοί και στελέχη του Πανελλήνιου Σοσιαληστρικού Κουνήματος, ζουν το δικό τους δράμα, και σας καλώ να συμμεριστούμε τον πόνο τους: Με ποιον αρχηγό και κυρίως με ποιο αφήγημα, κοινώς παραμύθι, θα κατέλθουν στις εκλογές σε τρείς-τέσσερις μήνες οι υποψήφιοι του ΠΑΣΟΚ; Να επαναλάβουν τα παραμύθια του 2009, λεφτά υπάρχουν, αυξήσεις πάνω από τον πληθωρισμό, και δε συμμαζεύεται; Μα φοβούνται ότι θα τους πάρουν με τις πέτρες.

Με ποια, λοιπόν, ψέματα, ποιες ιδεοληψίες, ποιες φρούδες ελπίδες, οι σταυρωμένοι παλιοί ψηφοφόροι τους θα δελεαστούν ώστε να ξανασταυρώσουν τους σταυρωτές τους; Πώς θα πάνε οι υποψήφιοι ξυπόλητοι και ξεβράκωτοι στ’ αγκάθια; Τα μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ, πρώην "κότες", έχουν αρχίσει να κακαρίζουν ακατάσχετα, αναζητώντας νέο αρχηγό παραμυθά και νέο απατηλό αφήγημα. Το διακύβευμα γαρ είναι μεγάλο. Τεράστιο! Παίζεται η βολευτική τους καρέκλα, κι αυτό δεν είναι παίξε γέλασε. Μόνο όποιος δεν έχει ποτέ καθίσει σε βολευτικό έδρανο για να γευθεί τη γλύκα δε μπορεί να συναισθανθεί τον πόνο που νιώθει κανείς χάνοντας τον επίγειο παράδεισο.

Θα μου πεις εσύ πώς νιώθεις τον πόνο τους αφού δεν κάθισες ποτέ σε βολευτική καρέκλα του ναού τση δημοκρατίας; Σωστή η ερώτηση. Απλά διαθέτω αρκετή φαντασία, και επειδή είμαι και ψυχοπονιάρα πιάνω τα συναισθήματά τους στα βραχέα. Σας διαβεβαιώνω, αλύτρωτοι σύντροφοι, ότι τούτη εδώ τη στιγμή καρφί δεν καίγεται στους 154 για την τραγωδία που βιώνουν οι Έλληνες. Καίγονται όμως τα σωθικά τους στη σκέψη ότι μπορεί να επαληθευτούν οι δημοσκοπήσεις για μονοψήφιο ποσοστό του ΠΑΣΟΚ στις επόμενες εκλογές και οι περισσότεροι από δαύτους να μείνουν εκτός του νυμφώνος του Κυνοβουλίου. Συνειδητοποιούν, γαρ, ότι οι προδομένοι, καταληστευμένοι και οργισμένοι πρώην ψηφοφόροι τους στρέφονται προς τα αριστερά κόμματα - τα οποία τους τάζουν εκ του ασφαλούς λαγούς με πετραχήλια - και βγάζουν σπυριά από την αγωνία.

Για ελάτε στη θέση τους… Πολλοί από δαύτους είναι επαγγελματίες βολευτές και δεν έκαναν άλλη δουλειά τα τελευταία 30 χρόνια. Εκτός Βουλής θα νιώθουν σαν το ψάρι έξω από το νερό, δηλαδή δεν θα το αντέξουν, και μπορεί να επέλθει πρόωρα το μοιραίο. Άλλοι νεότεροι ανέβηκαν στα βολευτικά έδρανα χάρη στο μπαμπά τους, χωρίς ποτέ να έχουν εργαστεί. Και αυτοί θα είναι αξιολύπητοι αν χάσουν τη βολευτική καρέκλα.

Ζητείται, λοιπόν, εναγωνίως καινούργιο αφήγημα, προφάσεις εν αμαρτίαις, ως φύλλο συκής για να κρύψουν την πολιτική γύμνια τους και να ξεγελάσουν για μια ακόμη φορά τους ψηφοφόρους. Άπαξ γαρ ψεύτες, πάντα ψεύτες!

Λοιπόν, έχουμε και λέμε:

Η κεντρική ιδέα της αφήγησης θα περιστραφεί στα λόγια της Άννας Διαμαντοπούλου στο Υπουργικό Συμβούλιο, στις 3 Νοεμβρίου του 2011, όταν ο Πρωθυπουργός επέστρεψε με την ουρά στα σκέλια από τις Κάννες όπου είχε σοκάρει και εξαγριώσει τους Ευρωπαίους εταίρους με την απόφαση για δημοψήφισμα. Τι είχε πει τότε η Αννούλα;

--- «Η στάση του πρωθυπουργού είναι μια στάση ευθύνης. Με τις εξελίξεις που δρομολογεί ο Γιώργος Παπανδρέου είναι υπεράνω κριτικής.»

--- «Αυτή η κυβέρνηση θα καταγραφεί στην ιστορία για την τεράστια προσπάθεια που κατέβαλε. Είναι αντίστοιχη των κυβερνήσεων Τρικούπη και Βενιζέλου.»

Το εξαγγελθέν και εν συνεχεία αποσυρθέν πυροτέχνημα του - κατόπιν σφαγής των αμνών και πίσω από την πλάτη των Ευρωπαίων εταίρων - δημοψηφίσματος θα παρουσιαστεί προεκλογικά ως η ύψιστη δημοκρατική διαδικασία και ο απόλυτος σεβασμός της θέλησης του λαού ώστε να καθορίσει ο ίδιος το μέλλον του.

Ας θυμηθούμε τι είχε πει στο Υπουργικό Συμβούλιο την 1η Νοεμβρίου, μία μέρα μετά την εξαγγελία του δημοψηφίσματος:

«Φίλες και φίλοι, αγαπητοί συνάδελφοι, χθες πήρα μια πρωτοβουλία, μετά από πολλή συζήτηση και εντός του Κινήματος, αλλά και ευρύτερα στο δημόσιο διάλογο, για την ανάγκη να πάμε μπροστά. Η πρωτοβουλία αφορά τη διενέργεια δημοψηφίσματος.

Για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, να πει ο λαός τη γνώμη του για την πορεία της χώρας. (…)

Αποτελεί βασική μας προεκλογική αρχή, αποτελεί βασική θέση, και δική μου και του Κινήματος. (…)

Αποτελεί ύψιστη δημοκρατική διαδικασία, που προβλέπει το Σύνταγμά μας, ενώ βέβαια πολλές δημοκρατικές χώρες και χώρες της Ευρώπης την αξιοποιούν για τη δημοκρατική έκφραση και απόφαση των λαών τους.

Άρα, θέλω πρωτίστως να τονίσω ότι είναι απαράδεκτη η όποια φιλολογία και οι λυσσαλέες αντιδράσεις, που θέλουν να υπονομεύσουν αυτό το δικαίωμα του Ελληνικού λαού, με διάφορα επιχειρήματα, με τα οποία ουσιαστικά θέλουν να δημιουργήσουν μια αίσθηση κινδύνων, ότι δηλαδή, αν αποφανθεί ο Ελληνικός λαός υπάρχουν δήθεν κίνδυνοι. Αυτές είναι λογικές που απορρέουν από μία πολύ αντιδημοκρατική αντίληψη για την ωριμότητα του κάθε λαού, για τη δυνατότητά του να αποφανθεί για ένα μεγάλο σοβαρό εθνικό θέμα.

Είμαστε μια δημοκρατική Κυβέρνηση και παράταξη και αποδεικνύουμε περίτρανα αυτή τη δημοκρατικότητά μας, ζητώντας τη γνώμη και απόφαση του Ελληνικού λαού.»

Χα, χα, χάαα! Η δημοκρατικότητα τρέχει από τα μπατζάκια τους! Μιλάμε για πρωταθλητισμό πολιτικής υποκρισίας!



Δείτε τώρα τι είχε πει ως απερχόμενος, ου μην αλλά και αμετανόητος, πρωθυπουργός στο τελευταίο Υπουργικό Συμβούλιο, στις 8-11-2011:
«Θέλω να τονίσω, λοιπόν, πόσο σημαντικό είναι το θέμα της Δημοκρατίας καθώς και πόσο σημαντική είναι και η φωνή των λαών. Και για το θέμα αυτό, το δημοψήφισμα είναι πολύ σημαντικό εργαλείο, παρά τις όποιες κριτικές ακούστηκαν.»

Προφανώς ο Γιώργος Παπανδρέου δεν έχει καταλάβει σε τι συνίσταται η αναξιοπιστία και το βατερλό του! Φταίει άραγε ο χαμηλός δείκτης νοημοσύνης του; Ή φταίει ο υπέρμετρος εγωισμός του που τον εμποδίζει να παραδεχτεί το διπλό λάθος του;

Μετά από δύο χρόνια ανελέητων εκβιασμών του ελληνικού λαού για να περάσει τα μνημόνια με τα αλλεπάλληλα εξοντωτικά μέτρα λιτότητας, το ξεπούλημα αντί πινακίου φακής δημόσιας περιουσίας, και την εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας, ο λαοπλάνος GAP είχε όψιμα ανακαλύψει το δημοψήφισμα! Και δεν είχε το θάρρος, ο δειλός, να το συζητήσει εκ των προτέρων με τους Ευρωπαίους εταίρους, ή έστω να τους ενημερώσει πρoτού το αναγγείλει για τις αμετάκλητες προθέσεις του. Απεναντίας, το αποφάσισε και το εξήγγειλε ερήμην τους, και αφού είχε υπογράψει τη νέα δανειακή σύμβαση και το κούρεμα! Αναξιόπιστος εις τη νιοστή ο GAP! Κάποιοι μιλάνε για πολιτική αλητεία που εξαέρωσε την όποια αξιοπιστία είχε η χώρα μας.

Στη συνέχεια, ο θρασύδειλος ΓΑΠ υπαναχώρησε και δεν τόλμησε να διενεργήσει το δημοψήφισμα μέσα στις ημερομηνίες που του έθεσαν τελεσιγραφικά οι Βρυξέλλες και με το ερώτημα "μέσα ή έξω από το ευρώ". Ας μην κρυβόμαστε, όμως, πίσω από το δάχτυλό μας! Το ουσιαστικό νόημα του ερωτήματος "ναι ή όχι στη νέα σύμβαση", που ο Παπανδρέου θα έθετε στο δημοψήφισμα, ήταν "μέσα ή έξω από το ευρώ", αφού οι Ευρωπαίοιι δεν ήταν διατεθειμένοι να υποχωρήσουν ούτε κατά μία κεραία από τη συμφωνία-πακέτο της 26ης Οκτωβρίου 2011.

Τι θα έκανε όμως ένας υπεύθυνος ηγέτης, που έστω είχε προδώσει τους εταίρους και δανειστές της χώρας του; Θα υποστήριζε αυτό που πίστευε ότι ήταν σωστό και δημοκρατικό μέχρι τέλους, και θα αντιμετώπιζε ό,τι ήθελε προκύψει, ώστε να μην προδώσει και το λαό του. Άλλωστε ο εφιάλτης Γ. Παπανδρέου είχε επανειλημμένα δηλώσει ότι ο λαός είναι ώριμος και υπεύθυνος και ότι στο ερώτημα του δημοψηφίσματος θα αποφάσιζε με το λογικό κι όχι με το θυμικό.

Πήγε άραγε να πουλήσει τσαμπουκά στις Βρυξέλλες ο Τζέφρυ ή εσκεμμένα εξήγγειλε το δημοψήφισμα ως κεραυνό εν αιθρία, ώστε να βρει τρόπο να λιποτακτήσει; Τζάμπα μάγκας, κομπλεξικός, σχιζοφρενής, θρασύδειλος, βλάκας ή αρχιπροδότης; Οι διαγνώσεις διίστανται. Πόσοι άραγε γνώριζαν και κέρδισαν δισεκατομμύρια στη χρηματιστηριακή αγορά με το πυροτέχνημα του δημοψηφίσματος; Μήπως κάποιοι εξ αυτών βρίσκονται και στο στενό περιβάλλον του πρώην πρωθυπουργού;

Πάντως ο Νικολά Σαρκοζί τον ξέ**σε δεόντως. Δείτε το video:



Για τις ανάγκες της προεκλογικής καμπάνιας, η φαεινή ιδέα του δημοψηφίσματος θα παρουσιαστεί από τον George Papandreou ως δήθεν γροθιά στις τράπεζες και τα οργανωμένα συμφέροντα που θα ήθελαν μια κυβέρνηση-ανδρείκελο για να προωθήσει τα σχέδιά τους. Αυτά είναι λόγια του ίδιου του αρχιυποκριτή στη Βουλή, στις 4 Νοεμβρίου 2011. Γύρω από τα οργανωμένα συμφέροντα, που τάχα τον πολεμάνε διότι δεν τα υπηρέτησε, θα πλεχτεί μεγάααλη αφήγηση για αποχαυνωμένους οπαδούς. Ο αρχιπαραμυθάς θα παρουσιάσει τον εαυτό του ως θύμα των μεγάλων συμφερόντων και θα αποσείσει τις κατηγορίες ότι είναι θύτης του λαού για την εξυπηρέτηση της ντόπιας και ξένης πλουτοκρατίας.

Πάρτε μια γεύση από αυτά που είπε ο μεγάλος δημαγωγός στο Υπουργικό Συμβούλιο στις 8 Νοεμβρίου 2011, που βάζω στοίχημα ότι θα επαναλαμβάνονται και θα υπερτονίζονται στο νέο προεκλογικό αφήγημα-παραμύθι:

«Είναι τα λόμπι, τα πολύ μεγάλα συμφέροντα, τα τραπεζικά συμφέροντα, τα μιντιακά συμφέροντα, που μπορούν πια και αιχμαλωτίζουν το πολιτικό σύστημα.


Το ίδιο συμβαίνει και στην Ελλάδα. Και εμείς δεχθήκαμε ανελέητη επίθεση από τέτοια συμφέροντα. Και πολλές φορές, η προσπάθεια που γίνεται από αυτά τα συμφέροντα αφορά τη διάβρωση του ίδιου του κοινοβουλευτικού συστήματος, προκειμένου αυτό να πιεστεί για διάφορες ευνοϊκές αποφάσεις, ή να παρεμποδιστεί η διαφάνεια και να προστατευτούν κατεστημένα.»

Εδώ οι οπαδοί θα κλαίνε και θα οδύρονται για το "διωγμό" που υπέστη η ξεπουλημένη κυβέρνηση των ανδρεικέλων για τη "σωτηρία" τους.

Το προεκλογικό δημαγωγικό αφήγημα θα μιλάει επίσης για τις τεράστιες "επιτυχίες" της διετίας. Πάρτε μια γεύση από την ομιλία του GAP στο υπουργικό Συμβούλιο στις 20 Οκτωβρίου, του 2011 : «Σε ό,τι αφορά τα δικά μας συμφέροντα, παρά τα όσα με ευκολία λέγονται από πολλές πλευρές εντός και εκτός Ελλάδας, σήμερα κανείς δεν τολμά στα σοβαρά και με επιχειρήματα, να αμφισβητήσει αυτό τον άθλο της προσπάθειας που κάνουμε εμείς, που κάνει ο λαός μας. Κανείς δεν αμφισβητεί στα σοβαρά τις επιτυχίες που έχουμε, το δρόμο που έχουμε διανύσει, με αφετηρία το έλλειμμα των 36 δισεκατομμυρίων ευρώ του 2009. Αντιθέτως. Όλα αυτά αναγνωρίζονται όλο και περισσότερο, και αυτό ενισχύει τη διαπραγματευτική μας θέση.»

Το γιατί μετά από τέτοια "επιτυχία" παρέδωσε την πρωθυπουργία στο Λουκά Παπαδήμο, δεν θα το απαντήσει ποτέ ο αναξιόπιστος εις τη νιοστή Τζέφρυ Παπανδρέου, ούτε θα τον ρωτήσουν οι μαζοχιστές ή οι καλοβολεμένοι φανατικοί οπαδοί του ΠΑΣΟΚ. Ούτε θ' απαντήσει στο γιατί θέλησε να μοιραστεί μια τέτοια "επιτυχία-θρίαμβο" με τον αντίπαλό του Αντώνη Σαμαρά και τον Καρατζαφέρη. Γιατί τέτοιος πρωτόγνωρος πολιτικός αλτρουισμός;

Βέβαια, το αφήγημα θα περιέχει την παραδιοσιακή σκληρή κριτική στη Νέα Δημοκρατία που παρέδωσε καμένη γη, και στον Αντώνη Σαμαρά που κατέφυγε στο "λαϊκισμό" για να πείσει τους πολίτες ότι η συνταγή σωτηρίας ήταν λάθος, λες και οι ίδιοι δεν το βλέπουν. Να μην έχετε αμφιβολία ότι ο νυν εταίρος – σανίδα σωτηρίας – στη συγκυβέρνηση θα φάει πολύ προεκλογικό "ξύλο" από τον επόμενο αρχηγό του ΠΑΣΟΚ, όποιος κι αν είναι.

Τώρα τι θα τάξουν στο λαό δύσκολο να μαντέψει κανείς. Πάντως αναστολές δεν υπάρχουν για την επιστράτευση ασύστολων ψεύτικων προεκλογικών υποσχέσεων.

Ας προσέχουν, όμως, διότι όπως πληροφορούμαι από αξιόπιστες πηγές, οι ψηφοφόροι, αντί για ντουντούκες και τα πατροπαράδοτα σημαιάκια με τον ημιανατέλλοντα και μηδέποτε ανατείλαντα πράσινο ήλιο, έχουν αρχίσει να συγκεντρώνουν αυγά, γιαούρτια, ντομάτες και άλλα ζαρζαβατικά για να "υποδέχονται" τους υποψήφιους βολευτές στις πλατείες ή τα κλειστά γήπεδα όπου θα εμφανίζονται για να ξαναπαραμυθιάσουν τον κόσμο. Αν μη τι άλλο, οι επόμενες προεκλογικές συγκεντρώσεις θα είναι άκρως επεισοδιακές.

Και για να τελειώνουμε με τον αμετανόητο δημαγωγό, George Papandreou, θα παραθέσω απόσπασμα από την ομιλία του σε σύσκεψη με τη συμμετοχή των Υπουργών και Υπουργών Αναπληρωτών που μετέχουν στην κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου που έκανε στις 14 Νοεμβρίου 2011:

«Θέλω να τονίσω ότι, εμείς, ως ΠΑΣΟΚ, και η Κοινοβουλευτική μας Ομάδα, είμαστε πυλώνας σταθερότητας. Εμείς είμαστε που πήραμε ψήφο εμπιστοσύνης πριν από λίγες μέρες, εμείς είμαστε η πλειοψηφία, εμείς είχαμε την πρωτοβουλία των εξελίξεων, εμείς εγγυόμαστε μια σίγουρη πορεία για τη χώρα.»

Όταν ένας πρώην πρωθυπουργός έχει το θράσος να επαίρεται για την αποτυχία του, τότε ή είναι τρελός και πρέπει να κλειστεί σε ψυχιατρείο ή είναι πανούργος και άκρως επικίνδυνος πολιτικός και πρέπει ν' απομονωθεί από τα πολιτικά δρώμενα της χώρας το ταχύτερο δυνατόν, μαζί με τους χειροκροτητές κωλοτούμπες τύπου Ευάγγελου Βενιζέλου.



Έχετε καμία αμφιβολία τώρα για το αλαζονικό και χωρίς ίχνος αυτοκριτικής προεκλογικό αφήγημα που θα πλασάρει το ΠΑΣΟΚ;

Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2011

«Εδώ Πολυτεχνείο», κι όλοι οι υποκριτές στην πίστα!






Σήμερα γιορτάζουμε την 38η επέτειο της εξέγερσης Ελλήνων φοιτητών ενάντια στη Χούντα των συνταγματαρχών για την αποκατάσταση τση Δημοκρατίας. Τώρα, γιατί αυτή η μέγιστη εθνική εορτή του Πολυτεχνείου έχει στοιχειώσει, μη με ρωτάτε διότι, παρόλο που επιστράτευσα όλες τις περί μεταφυσικής γνώσεις μου, δεν θα μπορέσω να σας απαντήσω. Απλά εικάζω ότι ο εορτασμός του Πολυτεχνείου κρύβει ένα μεγάλο ψέμα. Αναγνωρίζω όμως τα σκοτεινά "επιτεύγματα" αυτής της ηρωικής εξέγερσης, τα οποία συνοψίζω στα εξής:

Η λεγόμενη "γενιά του Πολυτεχνείου", ας μη λέμε ονόματα, εξαργύρωσε τους αγώνες της καταλαμβάνοντας περίοπτες θέσεις στο δημόσιο βίο της χώρας και συνέβαλε τα μάλα στο εφιαλτικό πολιτικό, οικονομικό, δημοσιονομικό, ηθικό και κοινωνικό μπάχαλο που βιώνουμε σήμερα.

Εξάλλου, οι τότε εν εξορία διατελούντες "αντιστασιακοί" πολιτικοί επέστρεψαν δριμύτεροι στην ελεύθερη πατρίδα, συν γυναιξί και τέκνοις, και μέσω "δημοκρατικών" διαδικασιών άρπαξαν τις κουτάλες του δημόσιου κορβανά και απεργάστηκαν μεθοδικά και μετά ζήλου τη σημερινή κοινωνική εξαθλίωση, ήγουν την ηθική και οικονομική χρεοκοπία της Ελλάδας. Αυτό νομοτελειακά οδήγησε στην εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας στους βλοσυρούς δανειστές, ελέω "σωτήρα" Γιώργου Παπανδρέου.



Ουσιαστικά σήμερα θάπρεπε να έχουμε το μνημόσυνο των οραμάτων του Πολυτεχνείου, της χαμένης μας ελευθερίας και του ενταφιασμού της εθνικής αξιοπρέπειας. Θάπρεπε δηλαδή να πενθούμε για τον πικρό καρπό τση Δημοκρατίας. Όλα τ’ άλλα είναι υποκριτικά. Οι μόνοι που έχουν λόγους να γιορτάζουν την επέτειο του Πολυτεχνείου είναι όλα τα πολιτικά λαμόγια και οι μετ’ αυτών διαπλεκόμενοι, που τις περασμένες δεκαετίες έτρωγαν με χρυσά κουτάλια ενώ οδηγούσαν τη χώρα στην πτώχευση, την ταπείνωση και την υποδούλωση.



Συγνώμη που δε μπορώ να γιορτάσω σήμερα μαζί με τους υποκριτές για το ΤΙΠΟΤΑ… Η τραγωδία είναι ότι, σε αντίθεση με τη στρατιωτική Χούντα που ήταν ορατή, η Κυνοβολευτική Χούντα ήταν αόρατη και υπονόμευε την πραγματική ελευθερία μας υπόγεια, μέχρι που μας παρέδωσε σιδηροδέσμιους στον εφιάλτη του ΔΝΤ. Αξίζει να σημειωθεί ότι το δημόσιο χρέος της Ελλάδας το 1974 ήταν 22,5%, ενώ το Σεπτέμβριο του 2011 είχε εκτοξεθεί στο 163% του ΑΕΠ. Μεγάαλο "δημοκρατικό" επίτευγμα αυτό!

Απολαύστε και την υποκριτική δήλωση της Υπουργού Παιδείας, Άννας Διαμαντοπούλου, για την 38η επέτειο του Πολυτεχνείου:

«Το Πολυτεχνείο και η εξέγερση των νέων και του λαού εναντίον της χούντας είναι ένα φωτεινό παράδειγμα, ένα σύμβολο, μια μνήμη που μας ενώνει και μας εμπνέει.

Σεβασμός στο Πολυτεχνείο σημαίνει πάνω από όλα σεβασμός στην αλήθεια. Και η αλήθεια είναι ότι - με τις συνθήκες που δημιουργούν εδώ και χρόνια οι εκτός δημοκρατικών ορίων ενέργειες δυναμικών μειοψηφιών - δεν έχει απολύτως κανένα νόημα να γίνονται καταθέσεις στεφάνων με τη συνοδεία είτε της αστυνομίας είτε των κομματικών υποστηρικτών. Αρνούμαι να συμμετάσχω σε αυτή τη διαδικασία που συνιστά βαθιά προσβολή της ιστορικής μνήμης και μετατρέπει την ουσία και το νόημα της επετείου του Πολυτεχνείου σε θέαμα βίας και εντυπώσεων.

Αντί στεφάνων οφείλουμε όλοι να καταθέσουμε αυτή την αλήθεια. Έχουμε χρέος να περιφρουρήσουμε το πραγματικό νόημα και το συμβολισμό του Πολυτεχνείου και να απομονώσουμε πολιτικά και ηθικά τις μειοψηφίες, που με τις πράξεις τους υπονομεύουν την έννοια της δημοκρατικής έκφρασης όλων των πολιτών.»

Άννα Διαμαντοπούλου, δεν είναι οι μειοψηφίες που αμαυρώνουν την επέτειο του Πολυτεχνείου, όσο αντιπαθείς και επικίνδυνοι κι αν είναι οι κουκουλοφόροι μπαχαλάκηδες. Την αμαυρώνετε ΚΥΡΙΩΣ εσείς οι επίορκοι και μωροφιλόδοξοι πολιτικοί με την κοντόφθαλμη, αδιαφανή, πελατειακή, αντιλαϊκή και αδιέξοδη πολιτική σας. Εσείς προσβάλλετε βάναυσα τη μνήμη των πεσόντων, κατά λάθος ή εξεπίτηδες, στην εξέγερση του Πολυτεχνείου!

Βεβαίως και δεν έχει κανένα νόημα η κατάθεση στεφάνων από κομματάρχες και άλλους βολεμένους. Ωστόσο, τα στεφάνια δεν έχουν νόημα όχι εξαιτίας των γνωστών-άγνωστων ταραξιών ή προβοκατόρων αλλά εξαιτίας υμών των πολιτικών που ασελγήσατε επί δεκαετίες πάνω στη Δημοκρατία και βυθίσατε τον Ελληνικό λαό στην σημερινή μιζέρια και απόγνωση.

Άλλωστε, ποιοι ευθύνονται που δε μπορούν να προλάβουν τα έκτροπα που επαναλαμβάνονται κάθε 17 Νοέμβρη εδώ και τρεις δεκαετίες; Ποιοι είναι παντελώς ανίκανοι να επιβάλουν το νόμο και την τάξη; Ποιοι αφήνουν ασύλληπτους και ατιμώρητους τους μπαχαλάκηδες αντιεξουσιαστές και άλλους προβοκάτορες; Δεν είστε όλοι εσείς οι άχρηστοι που παριστάνετε ότι δήθεν κυβερνάτε;

Μεταξύ μας, Αννούλα, είναι ο φόβος για γιουχαΐσματα που σε απέτρεψε από την κατάθεση στεφάνου, και όχι η "αλήθεια" που επικαλείσαι… Πολύ θα ήθελες να προσέλθεις να καταθέσεις στεφάνι, λανσάροντας ένα ακόμη από τα πανάκριβα μοντελάκια σου. Όμως φοβάσαι! Το Πολυτεχνείο μυρίζει λαϊκή οργή!



Τετάρτη 16 Νοεμβρίου 2011

Ο Λουκάς Παπαδήμος παρά λίγο να πάει από Λιανοδάγκωμα

Σκηνές απείρου αριστερού μίσους και πάθους, ου μην αλλά και γελοιότητας, υποκρισίας, ανευθυνότητας, παραλογισμού και λαϊκισμού, εκτυλίχτηκαν χθες στη Βουλή - εκ του ασφαλούς πάντα - εναντίον του άτυχου Λουκά Παπαδήμου, που άφησε την ηρεμία των ανά τον κόσμο διαλέξεων για να γίνει βορά στο λάκκο του ελληνικού Κυνοβουλίου. Ενός Κυνοβουλίου που θάπρεπε να βρίσκεται σύσσωμο πίσω από τα σίδερα για τις διαχρονικές του ευθύνες στην ηθική και οικονομική πτώχευση και το διχασμό του ελληνικού λαού.

Πάρτε ένα θεατρικό δείγμα:



ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ: «Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.(…)
Θα επιλέξω σήμερα τους χαμηλότερους των τόνων που έχω χρησιμοποιήσει στα δώδεκα χρόνια που είμαι Βουλευτής και αυτό για να με ακούσει ο Πρωθυπουργός, του οποίου το στιλ είναι εξαιρετικά αποδεκτό και πάρα πολύ αγαπητό κατά τις δημοσκοπήσεις.

Είναι πρωτοφανές σε αυτήν εδώ την Αίθουσα να επικαλείται Πρωθυπουργός σε προγραμματικές δηλώσεις δημοσκοπήσεις πριν καν μιλήσει και να έχουν δημοσιευθεί δημοσκοπήσεις που λένε ότι είναι αποδεκτός κατά 75% και ταυτόχρονα ότι ο ελληνικός λαός δημοσκοπήθηκε, πριν μιλήσει ο Πρωθυπουργός και θέλει αυτή η Κυβέρνηση να μείνει παραπάνω από τις 19 Φεβρουαρίου. Αυτά είναι πρωτοφανή πράγματα. Δεν είναι πρωτοφανή γιατί έγιναν οι μετρήσεις, ούτε πρωτοφανή γιατί έχουν αυτά τα αποτελέσματα. Μπορεί να σας βγάλει οποιοσδήποτε ειδικός, εντιμότατα, τη δημοσκόπηση που θέλετε.

Ήρθε εδώ πάνω στο Βήμα και μίλησε για το αληθές. Ενδεχομένως ίσως κρατώντας από τον ποιητή: « εθνικό είναι το αληθές». Και εγώ θα του πω εδώ σήμερα ότι ήταν πάρα πολύ ειλικρινής. Ένας άνθρωπος, ο οποίος δεν έχει εκλεγεί δεν μπορεί να επικαλεστεί παρά μόνο τις δημοσκοπήσεις. Δεν έχει το βάρος της εκλογικής διαδικασίας πάνω του, ούτε με τους όρους του αστικού κατεστημένου.

Ακούστηκαν, όμως και πολύ μεγάλες αλήθειες. Στις προγραμματικές του δηλώσεις, για παράδειγμα, δεν υπάρχει εξωτερική πολιτική ούτε κατ’ ιδέα. Δεν υπάρχει πρόβλημα εθνικό με το Καστελόριζο. Δεν υπάρχει πρόβλημα εθνικό στο Αιγαίο. Δεν υπάρχει πρόβλημα εθνικό με τα Σκόπια. Δεν υπάρχει κανένα εθνικό πρόβλημα. Η Ελλάδα δεν έχει κανένα εθνικό πρόβλημα γιατί η εθνική της πολιτική είναι ταυτισμένη κυριολεκτικά με την οικονομική δανειακή πολιτική με την οποία επιζεί έως σήμερα.

Λέχθηκαν πολύ μεγάλες αλήθειες από αυτά που παρουσίασε ως προγραμματικές δηλώσεις, το ύφος, η δομή του λόγου του, η θέση του. Αν είχε μπροστά του και την τριπλέτα του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, είχε και ένα λόγο για να είναι απολύτως κατανοητό αυτό. Δεν μπόρεσε να μας πείσει ότι όλοι οι Έλληνες θα πάμε κρουαζιέρα. Αποκλείεται. Δεν πρόκειται να πάμε κρουαζιέρα.

Λέχθηκαν πολύ μεγάλες αλήθειες. Στην πραγματικότητα κράτησε το ύφος της ανακοίνωσης των τριών -της κυρίας Διαμαντοπούλου, του κυρίου Ραγκούση και του κυρίου Λοβέρδου- από την οποία μάθαμε ότι η χώρα θα σωθεί αν ανοίξουν τα φαρμακεία όλες τις ώρες. Αυτή είναι η σωτηρία για τη χώρα: Αν θα ανοίξουν τα φαρμακεία όλες τις ώρες. Αν θα αλλάξει η τριτοβάθμια εκπαίδευση με τον τρόπο με τον οποίο αλλάζει. Συρρικνώνονται τα σχολεία. Κλείνουν τα σχολεία.

Κυρία Διαμαντοπούλου, δεν θα πάνε επί ίσοις όροις παιδιά να δώσουν εξετάσεις φέτος. Δεν θα πάνε. Υπάρχουν παιδιά που έχουν μπει στο πρώτο τρίμηνο ή στο πρώτο τετράμηνο στο γυμνάσιο ή στο λύκειο και δεν έχουν βιβλία. Δεν έχουν βιβλία και δεν έχουν όλα πρόσβαση. Εκατό χιλιάδες ήδη νοικοκυριά έχουν κομμένο το ηλεκτρικό.

Αν σας παρακολουθούσε κάποιος, έχετε χρησιμοποιήσει όλοι σας σε όλους τους λόγους –μηδέ του Πρωθυπουργού εξαιρουμένου- το βασικό χιτλερικό δόγμα: Το δημόσιο συμφέρον προηγείται του ατομικού.

Συγχωρήστε με, δεν γνωρίζω γερμανικά να σας το πω γερμανικά. Βασική χιτλερική θέση είναι αυτή. Εδώ ταυτίσατε το δημόσιο με το εθνικό. Αρχίσατε ξαφνικά να μιλάτε για έθνος. Συνάδελφοι του ΠΑΣΟΚ μέσα σε αυτήν την Αίθουσα ξαφνικά σήμερα για να δικαιολογήσουν την ψήφο εμπιστοσύνης μιλάνε για την ανάγκη περάσματος στην απλή αναλογική. Ακούσαμε απίστευτα πράγματα μέχρι αυτή τη στιγμή. Σήμερα θυμηθήκαμε την απλή αναλογική εδώ μέσα και αυτή ως ένα εργαλείο δημιουργίας εντυπώσεων και παρέλκυσης του ελληνικού λαού. Σε τι; Να σας πω. Να σας πω από τα κείμενα ακριβώς όπως ελέχθησαν. Θα σας διαβάσω: "Εγωισμός, έλλειψη δημόσιας πειθαρχίας, οι μάζες είναι μυωπικές, εγωιστικές, συντεχνίες". Αυτά δεν λέμε; Αυτά δεν λέτε συνεχώς ο καθένας; Ανεβαίνουν Νεοδημοκράτες, Πασόκοι, Λαΐτες.

Ο καθένας περιπαίζει κατ’ ιδίαν το νόμο, αλλά δημοσίως προσποιείται ότι δεν ξέρει τίποτα. Αυτά δεν λέτε; Μα, δεν τα λέτε εσείς. Τα λέει ο μεγάλος θεωρητικός του φασισμού ο Τζουστίνο Φορτουνάτο ακριβώς κατά λέξη, mot a mot. Ο άλλος θεωρητικός του φασισμού επιμένει: "Η πρώτη αρχή για εμένα είναι η κοινωνία". Σοβαρολογούμε; Πόσο ήρεμα να μιλήσει κάποιος εδώ; Έχετε βγει έξω.

Δεν ξέρω αν έχει υπηρετήσει τη θητεία του και αν ξέρει τι σημαίνει "Καστελόριζο" ο κ. Παπαδήμος. Δεν ξέρω. Έφυγε πάρα πολύ νωρίς από τη χώρα για να είναι σε θέση να ξέρει τι εστί ακριτική περιοχή. Δεν ξέρω ούτε πως και σε ποια ηλικία ενδεχομένως τακτοποίησε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις. Δεν το ξέρω αυτό, ούτε και με νοιάζει. Δεν ξέρω αν έχει παιδιά που πήγαν σε σχολεία εδώ με μαύρα κολλυβογράμματα χάρη σε κάποιους δασκάλους, κάποιο φιλότιμο, κάποιες θυσίες των γονέων. Σε ποια νεολαία απευθύνεστε; Σε αυτή που μαστίζεται από μια γιγάντια ανεργία και από ένα σκοτάδι μπροστινό;

Πού απευθύνεστε; Απευθύνεστε σε μια τάξη. Ταυτίσατε το εθνικό με τα συμφέροντα μιας συγκεκριμένης τάξης. Έρχεστε εδώ και μιλάτε με λογιστικές προδιαγραφές ταυτίζοντας τα συμφέροντα μιας δράκας πλουτοκρατών με το έθνος.
Κύριε Πρόεδρε, τελειώνω.

Η ζημιά γίνεται εδώ μέσα με το να παρουσιάζεται ως διαφανής διαδικασία η πλήρης αδιαφάνεια όπου η σπέκουλα επί δέκα μέρες μέχρι να φτάσουμε στις δημοσκοπήσεις γινόταν για το αν θα συγκεντρωθούνε και αν είναι εκβιασμένοι οι εκατόν πενήντα τρεις Βουλευτές, αν έκανε μπρος ή αν έκανε πίσω η δύστυχη συνάδελφος Εύα Καϊλή, αν την κυνηγάνε ή δεν την κυνηγάνε στο twitter, αν τα βρήκατε ή αν δεν τα βρήκατε οι τρεις, αν αναγγέλθηκε ή δεν αναγγέλθηκε και αν οι πενήντα συνάδελφοι Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, εδώ έβγαλαν ανακοίνωση να πούνε στον Γιώργο να κάνει αυτό που έκανε κ.λπ. Και μας μιλάτε για διαφάνεια; Τολμάτε να μιλάτε για διαφάνεια πίσω από κλειστές πόρτες, από γκρουπούσκουλα με συνεννοήσεις;

Γιατί δεν έγινε κουβέντα για τα εθνικά; Γιατί καταφέρετε να αναβάλετε ακόμη και την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, το διεθνές κατεστημένο που στηρίζει όλη αυτή τη διαδικασία και που έχει αποφασίσει. Ελέχθησαν πολλές αλήθειες εδώ μέσα. Η μεγαλύτερη από αυτές όμως, ελέχθη εξ στόματος του Προέδρου του ΛΑΟΣ στον υπέρτατο καθοδηγητή αυτής της μορφής συγκυβέρνησης -γιατί περί συγκυβέρνησης πρόκειται, κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, όσο και να το μαλακώσετε μιλάμε για συγκυβέρνηση- στον μεγάλο θεωρητικό κ. Αλέξη Παπαχελά, συνάδελφο δημοσιογράφο όπου συνεντευξιαζόμενος με τον Πρόεδρο του ΛΑΟΣ χθες τακτοποίησε το ζήτημα. Και εδώ να δούμε πόσο απίδια βάνει ο σάκος; Του: Δεν υπάρχουν κόμματα πια. Άλλαξαν όλα. (…)

Είπε όμως μια πάρα πολύ μεγάλη κουβέντα. Χωριζόμαστε σε δυο: Σε ευρωπαϊστές και σε κομμουνιστές. Σας το έθεσε ο συμμέτοχος στην Κυβέρνηση.

Συνάδελφοι του ΠΑΣΟΚ, αποφασίστε με ποιους είστε. Αποφασίστε αν είστε με το λαό ή αν είστε με τους ευρωπαϊστές και με αυτού του είδους την φάτσο προβοκάτσια. Κάντε την. Αυτό ζητάνε και ο φασίστες. Δράση. Να μείνουν οπωσδήποτε τα εργοστάσια ανοιχτά όταν είναι σε κατάληψη. Να πάνε οι πολίτες της μέσης τάξης με τη λογική σας, να τα κρατήσουν οπωσδήποτε ανοιχτά. Έτσι έγινε και με τη σφαγή του Τορίνο. Όταν η ιστορία επαναληφθεί με τέτοιο τρόπο, με τέτοιο ήθος και με τέτοιο ύφος μοιάζει με πάρα πολύ κακοπαιγμένη φάρσα. (…)

Προσπαθείτε να δικαιολογήσετε τα μαύρα στίγματα στο πράσινο και μπλε συνονθύλευμα. Αυτά δεν διορθώνονται. Η ζημιά είναι μεγάλη αλλά δεν θα περάσει. Ο λαός θα σας απαντήσει.
Στο δίλημμα του Καρατζαφέρη απαντήστε μόνοι σας: Με τους κομμουνιστές ή τους ευρωπαϊστές; Ο Αλέξης Παπαχελάς θα σας βγάλει μια πάρα πολύ χρήσιμη δημοσκόπηση αμέσως μετά.»

ΑΝΝΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: (Υπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): «Μόνο με το θάρρος των πολλών χρόνων στα ίδια Έδρανα θα έλεγα ότι ο λόγος σας, κυρία Κανέλλη - δεν ξέρω αν τον χαρακτηρίζετε χαμηλού προφίλ - ήταν όμως σίγουρα θεατρικότατος.

Δεν ξέρω πόσα πράγματα θα τα χαρακτηρίζατε πρωτοφανή στο ότι έγιναν ή δεν έγιναν, τα οποία περιγράψατε απολύτως με όρους καναλιών, δημοσιογράφων και παρασκηνίου. Τα πλέον πρωτοφανή που γίνονται σε αυτόν τον τόπο είναι ότι υπάρχουν δυνάμεις, κόμματα ή παρατάξεις, οι οποίοι θεωρούν ότι έχουν το δικαίωμα να μιλούν στο όνομα του λαού, χωρίς να προτείνουν απολύτως τίποτα, καταγγέλλοντας και αναλύοντας την υφήλιο και τον κόσμο με τα δεδομένα της δεκαετίας του ‘50 και του ‘60.

Σας διαβεβαιώ ότι όλοι, επειδή είμαστε πολλά χρόνια και επειδή ο καθένας έχει τα ταλέντα του και τις δεξιότητές του, μπορούμε και να προσβάλουμε και να χρησιμοποιήσουμε ακραίες εκφράσεις και θεατρινισμούς στο Βήμα, αλλά ο καθένας επιλέγει να λειτουργήσει με τον τρόπο που αυτός θεωρεί σωστό. (…)»

Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2011

Λογομαχίες περί καταλήψεων και βανδαλισμών στον ανίερο "ναό" της "Δημοκρατίας"



Οι καταλήψεις και οι βανδαλισμοί στα σχολεία είναι ένα διαχρονικό δημοφιλές σπορ της μαθητιώσας, τρόπος του λέγειν, νεολαίας, τόσο σε καλούς όσο και σε χαλεπούς καιρούς όπως σήμερα. Όποιος δεν το γνωρίζει αυτό πρέπει να ζει σε άλλη χώρα. Ο χαβαλές στα σχολεία μετά καταστροφών είναι ένα τρόπος εκτόνωσης των εφήβων που δεν διδάχτηκαν ποτέ από την ανεκπαίδευτη Παιδεία ποιοι είναι και ποιο είναι το νόημα της ζωής, δεν τους δόθηκε ποτέ ένα όραμα, και δεν είχαν ποτέ κοινωνικά, ακαδημαϊκά ή πολιτικά πρότυπα για να τους εμπνεύσουν και να τους διδάξουν με το ζωντανό τους παράδειγμα.

Έτσι, ακόμα κι αν η Πολιτεία τους έριχνε πακτωλό χρημάτων για να έχουν ό,τι ποθεί η ψυχή τους από σχολικά κτίρια, βιβλία και υλικοτεχνικό εξοπλισμό, πάλι θα έπλητταν και πάλι σε καταλήψεις και βανδαλισμούς θα κατέφευγαν για χαβαλέ. Η ανία μήτηρ πάσης κακίας. Δυστυχώς η Παιδεία δεν αγοράζεται με χρήμα. Η αληθινή Παιδεία είναι η εσωτερική καλλιέργεια του παιδιού, είναι εκ-παίδευση, αξία που πρέπει να εξαχθεί από μέσα, από τον πυρήνα της πνευματικής ύπαρξης του εφήβου, του φοιτητή, του ενήλικα, και δεν έχει τιμή. Αλλά περί αυτού οι δάσκαλοι και οι πολιτικοί έχουν άγρια μεσάνυχτα...

Μην πυροβολείτε, λοιπόν, τους μαθητές, ό,τι και να κάνουν. Αυτοί καταστρέφουν υλικά πράγματα αντιδρώντας έτσι προς τους ενήλικες βανδάλους λευκού κολάρου, που βιάζουν την ψυχή τους, που τους κλέβουν τα όνειρα και την ελπίδα, ρημάζουν την πατρίδα τους και τους παραδίνουν καμένη γη, ανεργία και δυσβάστακτο χρέος για πολλές γενιές.

Μην πυροβολείτε τους μαθητές-βανδάλους οι οποίοι απλά μιμούνται τους πολιτικούς βανδάλους που με "δημοκρατικές" διαδικασίες κατέστρεψαν την πατρίδα τους.

Δει, δη, Παιδείας, και η αληθινή παιδεία, που θα μεταμορφώσει το ζωικό άνθρωπο σε πνευματικό τοιούτο, και θα τον κάνει νόμο στον εαυτό του ταυτίζοντας το "θέλω" του με το "πρέπει", δεν αποκτιέται με περισσότερα οικονομικά κονδύλια. Χρειάζεται κάτι άυλο, κάτι που είναι ανεκτίμητο, κάτι που εκπηγάζει από τη μαγεία του ανθρώπινου πνεύματος, του Λόγου.
Αυτά τα λίγα σαν εισαγωγή.

Στη συνέχεια παραθέτω δύο ακόμη video καταλήψεων και βανδαλισμών σε σχολεία:





Ακολουθεί περίληψη της αντιπαράθεσης μεταξύ Άννας Διαμαντοπούλου, Υπουργού Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και του βουλευτή του ΚΚΕ, Αθανάσιου Παφίλη στη Βουλή, στις 6-10-2011. Δυστυχώς κανένας από τους δύο δεν αγγίζει το πρόβλημα στη ρίζα του, αναγνωρίζοντας τις ευθύνες της πολιτικής ηγεσίας και της κοινωνίας των ενηλίκων για την παραβατικότητα των μαθητών, ή έστω μιας μερίδας εξ αυτών.

Αθανάσιος Παφίλης: Σχολεία χωρίς βιβλία, χωρίς καθηγητές… Οι μαθητές διεκδικούν το δικαίωμα στη μόρφωση… Η κυβέρνηση κλείνει σχολεία με την πολιτική της και ποινικοποιεί οποιαδήποτε μορφή αγωνιστικής κινητοποίησης… Αξιοποιούνται δήθεν αγανακτισμένοι γονείς… Τα περί βανδαλισμών είναι προβοκατόρικα.

Άννα Διαμαντοπούλου: Τα σχολεία πρέπει να είναι ανοιχτά και να λειτουργούν με το θεσμικό πλαίσιο και τους νόμους που έχει βάλει η Πολιτεία. Μπαίνουν εξωσχολικοί μέσα στα σχολεία, κάνουν βανδαλισμούς και καταστροφές. Το Κομμουνιστικό Κόμμα φαντασιώνεται διάλυση της κοινωνίας. Σήμερα χρειαζόμαστε συμφιλίωση των δυνάμεων του λαού και της κοινωνίας για να μην εξελιχθεί η ιστορία σε συμφορά.

Στη συνέχεια παραθέτω τα επεισοδιακά video των επίμαχων ομιλιών:





Για όσους έχουν την περιέργεια ή απλά θέλουν ν' απολαύσουν τον ποδοσφαιρικών προδιαγραφών κοινοβουλευτικό "διάλογο" με μπόλικο εκατέρωθεν τσαμπουκά, παραθέτω ολόκληρη τη συζήτηση (μεταξύ κωφών) περί καταλήψεων και βανδαλισμών:

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Βέρα Νικολαΐδου): «Συνεχίζουμε με την με αριθμό 16/3-10-2011 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Αθανασίου Παφίλη προς την Υπουργό Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, σχετικά με το ρόλο της Κυβέρνησης στους μαθητικούς αγώνες.
Στην ερώτηση του κ. Παφίλη, θα απαντήσει η Υπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κ. Διαμαντοπούλου, αφού πρώτα ο κ. Παφίλης μας την παρουσιάσει.
Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε το λόγο.»

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΦΙΛΗΣ: «Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι μαθητές της δημόσιας εκπαίδευσης και φυσικά οι οικογένειές τους, λαϊκές οικογένειες κυρίως, είναι εκρηκτικά και τεράστια εξαιτίας της δικής σας πολιτικής, της πολιτικής της Κυβέρνησης με ακραία φαινόμενα – γνωστά μεν – όπως σχολεία χωρίς βιβλία και χωρίς καθηγητές. Στην πραγματικότητα η Κυβέρνηση κλείνει τα δημόσια σχολεία με την πολιτική της.

Σ’ αυτήν την πολιτική οι μαθητές απαντάνε με αγωνιστικές κινητοποιήσεις: με όλους τους τρόπους διεκδικούν το αυτονόητο, το δικαίωμα τους στη μόρφωση. Σ’ ένα δωρεάν ενιαίο δημόσιο σχολείο, διεκδικούν αύξηση των δαπανών για την παιδεία.

Απέναντι σ’ αυτές τις δίκαιες διεκδικήσεις, κυρία Υπουργέ, των μαθητών, αλλά και των οικογενειών τους, η Κυβέρνηση απαντά μ’ έναν αυταρχικό παροξυσμό κυριολεκτικά, επιστρατεύοντας όλους τους μηχανισμούς που έχει στη διάθεσή της συν τον ονομαζόμενο “κοινωνικό αυτοματισμό” για να σταματήσει τους μαθητικούς αγώνες. Διευθυντές καλούν την αστυνομία. Εισαγγελείς οργανώνουν συσκέψεις για την αντιμετώπιση του “εσωτερικού εχθρού”.
Προσέξτε: Τα παιδιά, οι μαθητές, οι δεκαπεντάχρονοι είναι ο “εσωτερικός εχθρός”. Συλλαμβάνονται μαθητές. Μεγαλώνουν οι απειλές, η τρομοκρατία, τα κρούσματα ανοικτής βίας και αυταρχισμού. Αξιοποιούνται δήθεν “αγανακτισμένοι” γονείς και ορισμένοι διευθυντές που βρίσκουν άλλοθι στην ίδια την Κυβέρνηση.

Υπάρχει η εγκύκλιος του αίσχους του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου του κ. Τέντε, όπου καλεί ουσιαστικά τους εκπαιδευτικούς να γίνουν χαφιέδες και καταδότες: να πουν ποιοι μαθητές πρωτοστατούν, ποιοι αγωνίζονται, ποιοι συμμετέχουν σε καταλήψεις ποινικοποιώντας οποιαδήποτε μορφή αγωνιστικής κινητοποίησης. Ταυτόχρονα – άκουσον-άκουσον! – απειλεί και τους γονείς με το έγκλημα της παραμέλησης εποπτείας ανηλίκου. Πρόκειται για αίσχος.

Παράλληλα υπάρχει και η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου – η γνωστή που τη ξέρουμε από το παρελθόν – η οποία ποινικοποιεί τους αγώνες.

Εμείς καταδικάζουμε αυτόν τον αυταρχικό κατήφορο. Συμπαραστεκόμαστε στους αγώνες των μαθητών. Καλούμε μαθητές και γονείς μαζί να αντιπαλέψουν αυτή τη βάρβαρη πολιτική της Κυβέρνησης.
Σας ρωτάμε, λοιπόν: Θα πάρετε πίσω αυτές τις εγκυκλίους του αίσχους, της απειλής, της τρομοκρατίας κατά των μαθητών και κατά των γονιών; Θα καταργήσετε την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου;

Τέλος – και τελειώνω, κυρία Πρόεδρε – θέλαμε να σας ρωτήσουμε πως αντιλαμβάνεστε τη λειτουργία των σχολείων και των στελεχών της εκπαίδευσης; Τι θέλετε τελικά: να επιβάλετε στρατιωτικό νόμο μέσα στα σχολεία; Έτσι θέλετε να κάμψετε τις αγωνιστικές διεκδικήσεις των μαθητών; Έτσι θέλετε να τους διαπαιδαγωγήσετε;
Ευχαριστώ.»

ΑΝΝΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η φετινή χρονιά ξεκίνησε με σοβαρά προβλήματα και με μεγάλες δυσκολίες. Είναι σαφές ότι οι πόροι είναι λιγότεροι. Έχουμε μείωση για τις δαπάνες στην παιδεία και φυσικά αυτό το κατανοεί ο καθένας, όταν η χώρα βρίσκεται στην εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση που βρίσκεται σήμερα. Τα σχολεία ξεκίνησαν με λιγότερους πόρους. Αυτό είναι αλήθεια. Όπως και το ότι ξεκινήσαμε με μείωση στους μισθούς των εκπαιδευτικών. Κι αυτό είναι αλήθεια.

Καλούμαστε όλοι – πολιτεία, γονείς, εκπαιδευτικοί – να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν ώστε όλο το πρόβλημα της κρίσης να μην το πληρώσουν τα παιδιά. Αυτό σημαίνει να μην χάσουν από την εκπαίδευσή τους. Η εκπαίδευση τους είναι βέβαια μια συνολική διαδικασία που δεν είναι μόνο μαθήματα, είναι σεβασμός στο κοινωνικό σύνολο, σεβασμός στις αρχές της πλειοψηφίας, σεβασμός στο διάλογο, σεβασμός στους κανόνες που θέτει η πολιτεία, είναι η λειτουργία της δημοκρατίας, της διεκδίκησης, του αγώνα μέσα σε πλαίσια που σέβονται τον άλλο.

Γι’ αυτό, αγαπητέ κύριε συνάδελφε, πριν πω τα υπόλοιπα, θα σας απαντήσω σ’ αυτό που γράφετε στην ερώτησή σας ότι υπάρχουν περιφερειακοί διευθυντές που κόβουν τις αλυσίδες και το θεωρείτε αυτό κακό.
Να ξεκινήσω απ’ αυτό και να πω ότι οι περιφερειακοί διευθυντές προφανώς δεν μπορεί να δέχονται αλυσίδες και λουκέτα στα σχολεία. Τα σχολεία πρέπει να είναι ανοιχτά και να είναι φυτώρια και μάθησης, αλλά και γνώσης, αλλά και δημοκρατίας.

Πρώτο βασικό στοιχείο. Φέτος είναι η χρονιά, παρά τα τεράστια προβλήματα με τα λιγότερα κενά σε εκπαιδευτικούς των τελευταίων χρόνων. Δώσαμε αναλυτικά τα στοιχεία ανά περιφέρεια και ανά νομό. (…)

Το πρόβλημα με τα βιβλία. Ναι, το εξηγήσαμε, γι’ αυτό και υπάρχουν όλες οι διαδικασίες σε εξέλιξη. Θέλω όμως, να σας πω, κύριε συνάδελφε, ότι λειτούργησαν μια σειρά από διαδικασίες, που ξεκινάνε από τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς. Είχαμε χρήση όλων των αποθεμάτων, τα οποία ήταν μερικά εκατομμύρια βιβλία σ’ όλη τη χώρα. Είχαμε πλήρη λειτουργία της τάξης με χρήση των βιβλίων που υπήρχαν. Είχαμε από τον Ιούνιο διανομή βιβλίων με το χαρτί που υπήρχε. Είχαμε χρήση του ψηφιακού σχολείου, το οποίο πολεμήσατε με όλους τους τρόπους όλη τη χρονιά, αλλά σήμερα έχουμε 1,5 εκατομμύριο ατομικούς χρήστες, όταν είναι 1.200.000 οι μαθητές και 500.000 οι καθηγητές, γιατί είμαστε σε μια νέα εποχή. Έχουμε βέβαια, παραγωγή έως 500.000 την ημέρα με εξομάλυνση πολύ γρήγορη σε πολλές περιοχές της πατρίδας μας.

Δεύτερο στοιχείο. Η χρονιά ξεκινάει με πολλά συγκεκριμένα ζητήματα, θετικά θέματα: τα πιλοτικά σχολεία για τα νέα προγράμματα σπουδών που είναι σε όλη τη χώρα, τα προγράμματα του ενιαίου σχολείου, που έχουν πιάσει 1.000 δημοτικά, δηλαδή στο 50% των μαθητών, έχουμε λειτουργία του ψηφιακού σχολείου με την υποστήριξη των μαθητών που δίνουν και ψηφιακό φροντιστήριο σε όλα τα παιδιά με ατομικά μαθήματα, έχουμε τα ζητήματα της αυτοαξιολόγησης και της επιμόρφωσης, τα οποία όπου μπόρεσε η δική σας παράταξη χτύπησε με πάθος, γιατί βεβαίως δεν υπάρχει ποτέ καμία πρόταση για κάτι καινούργιο.

Όσον αφορά τους όρους λειτουργίας του σχολείου και το αν θα πάρουμε πίσω τις εγκυκλίους, κύριε συνάδελφε, θα σας πω το εξής: Το σχολείο δεν λειτουργεί με τους όρους που θέτει το ΠΑΜΕ. Το σχολείο λειτουργεί με το θεσμικό πλαίσιο και τους νόμους που έχει βάλει η πολιτεία. Υπάρχει το σχολικό συμβούλιο, η σχολική επιτροπή. Πρέπει να συγκεντρωθούν οι εκπαιδευτικοί, οι γονείς, οι μαθητές, η τοπική αυτοδιοίκηση για να αποφασίσουν για τα προβλήματα που έχει το κάθε σχολείο και πώς θα τα διεκδικήσουν.
Με αυτόν τον τρόπο, λοιπόν, θα πρέπει να λειτουργήσουν οι εκπαιδευτικοί ακολουθώντας τους κανόνες του οργανωμένου σχολείου. (…)

Κυρία Πρόεδρε, θα πω ένα παράδειγμα για να δούμε τη λειτουργία του συστήματος και ολοκληρώνω.
Ιόνιο: Βουλευτής σας βγαίνει στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και καλεί μαθητές, γονείς, κτλ. σε κοινή συστράτευση ουσιαστικά για το κλείσιμο των σχολείων. Λέτε λοιπόν, “ανοιχτά σχολεία”… (…)
Έχω στοιχεία απ’ όλη την Ελλάδα όπου το ΠΑΜΕ μπαίνει σε σχολεία στην Πάτρα, στη Σάμο, στη Θεσσαλονίκη σε διαδικασίες εκπαιδευτικές. Είναι μια σεβαστή παράταξη, αλλά είναι εξωσχολική και δεν έχει κανένα λόγο να μπλέκεται στο σχολείο. (…)

Λέω το παράδειγμα της Λευκάδας, όπου διευθυντής απαντάει στα παιδιά, υπάρχει το 95% των βιβλίων, δεν υπάρχει κανένα κενό στην τάξη και έχουμε απόφαση κατάληψης με λουκέτο και με σύνθημα βεβαίως απ’ έξω “Ανυπακοή στους διευθυντές και στους δασκάλους”. Εάν αυτό είναι το μοντέλο που φαντάζεστε, δεν είναι το μοντέλο που θέλει η ελληνική κοινωνία.»

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΦΙΛΗΣ: «Χρειάζεται πολιτικό θράσος, κυριολεκτικά, από την Κυβέρνηση, να προσπαθεί να φορτώσει στους μαθητές που αγωνίζονται τα προβλήματα που δημιουργεί η πολιτική της. Και το λέμε ευθέως: Υπάρχει ένα ανέκδοτο που κυκλοφορεί: “Λέει η μαμά στην Ουγκάντα στο παιδί της: Παιδί μου, πρόσεχε τα βιβλία γιατί στην Ελλάδα τα παιδιά δεν έχουν”. Εσείς κλείνετε τα σχολεία. Ποιος τα κλείνει; Οι μαθητές τα κλείνουν; Εσείς δεν τους δίνετε βιβλία και καθηγητές. Μπορώ να σας πω άπειρα παραδείγματα και όχι μόνο με αυτό, αλλά με τη γενικότερη πολιτική της Κυβέρνησης.

Σήμερα, συντρίβετε και τσακίζετε κυριολεκτικά τη λαϊκή οικογένεια. Γιατί αυτοί που έχουν χρήματα δεν έχουν κανένα πρόβλημα, ξέρουν πού τα στέλνουν τα παιδιά τους και στα ιδιωτικά και αλλού και στο εξωτερικό. Μιλάμε, όμως, για τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού. Ζητάτε, λοιπόν, από πάνω και τα ρέστα, ότι φταίνε οι μαθητές που κινητοποιούνται.

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι: Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος στηρίζει όλες τις μορφές αγώνων των μαθητών που γίνονται με διαδικασίες μαζικές και τα δίκαια αιτήματά τους. Θα συμβάλλουμε στο μέτρο των δυνατοτήτων μας να δυναμώσει η αγωνιστική στάση ζωής.

Και να ξεκαθαρίσουμε κάτι, κυρία Υπουργέ: Εσείς –δεν αναφέρομαι προσωπικά, εννοώ η πολιτική σας- θέλετε δειλούς, μοιραίους, άβουλους και υποταγμένους νέους στην πολιτική σας, εύκολα θύματα στο σύστημα χωρίς να διεκδικούν. Εμείς, λοιπόν, τους νέους δεν τους θέλουμε έτσι. Τους θέλουμε αγωνιστές και τους θέλουμε να διαπαιδαγωγηθούν σε ένα πνεύμα διεκδίκησης. Τους θέλουμε με το κεφάλι ψηλά να διεκδικούν τις σύγχρονες ανάγκες και τα δικαιώματά τους. Το 2011 δεν τους δίνετε βιβλία και λείπουν και καθηγητές. Υπάρχουν χιλιάδες αδιόριστα παιδιά που έχουν τελειώσει τα πανεπιστήμια και δεν έχουν δουλειά σήμερα και δουλεύουν με εκατό και διακόσια ευρώ και είναι άνεργοι. Αντί λοιπόν, να κάνετε μια αυτοκριτική, βγαίνετε και τους κατηγορείτε και από πάνω.

Το δεύτερο που θέλουμε να πούμε είναι ότι όλες αυτές οι υπερβολές δεν θέλω να πω ότι συκοφαντούν, αλλά προσπαθούν να συκοφαντήσουν ό,τι κινείται και αντιστέκεται σήμερα. Θέλετε να καταργήσετε τα βιβλία. Στο τέλος, θέλετε να τα καταργήσετε τα βιβλία και να μπείτε στο ψηφιακό σχολείο. Το βιβλίο είναι αναντικατάστατο. Δεν θέλετε να βγάλετε προσωπικότητες. Το σύστημα θέλει υποταγμένο, φθηνό και ευέλικτο εργατικό δυναμικό και σύγχρονους σκλάβους.

Δεν απαντήσατε καθόλου σε αυτά που σας ανέφερα περί ποινικοποίησης και γι’ αυτό το αίσχος κυριολεκτικά που συμβαίνει σήμερα, δεκαπέντε χρόνων παιδιά να τα θεωρούν εγκληματίες. Έχουμε εγκυκλίους των εισαγγελέων, μπαινοβγαίνει η αστυνομία και θέλετε να πείτε ότι αυτά τα κάνει το ΠΑΜΕ. Μα, εσείς υποκινείτε αυτούς τους αγώνες. Αν δεν είχαν τέτοιου είδους προβλήματα οι μαθητές, εκρηκτικά προβλήματα, δεν θα έβγαιναν στο δρόμο.

Εμείς λοιπόν, απέναντι σε αυτήν την πολιτική που θέλει να διαχωρίσει και να στρέψει τον ένα απέναντι στον άλλο λέμε ότι πρέπει να υπάρξει ένα ενιαίο μέτωπο μαθητών, γονιών και εκπαιδευτικών κατά του σύγχρονου μεσαίωνα που επιβάλλεται στην παιδεία. Εμείς θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν –και ξαναλέω- με όρους μαζικού κινήματος να αντιπαλευτεί αυτή η πολιτική, να ανατραπεί συνολικά.

Ξανατονίζω ότι είμαστε περήφανοι – και αυτό το λέω μετά λόγου γνώσεως- που προσπαθούμε να δώσουμε ένα μήνυμα στη νέα γενιά ότι πρέπει να ακολουθήσει αγωνιστικό δρόμο – αυτό έχει να κάνει και με το παρελθόν και με το μέλλον- και όχι να υποταχθεί στη σύγχρονη βαρβαρότητα.»

ΑΝΝΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Κύριε συνάδελφε, η ερώτησή σας εκφράζει την αγωνία όχι για τα παιδιά και όχι για τα σχολεία, αλλά για το σύνολο των εξωσχολικών παραγόντων που με διάφορα ονόματα και τύπους κάνουν παρεμβάσεις με βίαιο τρόπο στα σχολεία.»

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΦΙΛΗΣ: «Τις μεγαλύτερες παρεμβάσεις τις κάνετε εσείς, επίσημες και με τρομοκρατία.»

ΑΝΝΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Επειδή εδώ είναι Κοινοβούλιο, θα πρέπει, λοιπόν, να πάρουμε όλοι υπεύθυνες θέσεις, γιατί είμαστε εκλεγμένοι από τον ελληνικό λαό. Και πρέπει να απαντήσετε, γιατί θεωρώ ότι δεν γίνεται να υπάρχουν άλλες υπεκφυγές. Μιλάτε για εγκυκλίους. Βεβαίως, θα υπάρξουν και άλλες εγκύκλιοι. Ξέρετε γιατί; Γιατί το πιο σημαντικό πράγμα είναι να μη χάνονται εκπαιδευτικές ώρες.
Λέει λοιπόν, η εγκύκλιος ότι οι εκπαιδευτικές ώρες που χάνονται με τις καταλήψεις θα αναπληρωθούν οπωσδήποτε είτε το Σαββάτο, την Κυριακή, τις γιορτές…»

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΦΙΛΗΣ: «Αφού δεν έχουν βιβλία.»

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Βέρα Νικολαΐδου): «Μη διακόπτετε. Υποθέτουμε ότι θα απαντήσει η Υπουργός.»

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ: «Πολλή αγάπη, κυρία Πρόεδρε.»

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Βέρα Νικολαΐδου): «Αφήστε την πολλή αγάπη. Το Προεδρείο είναι αντικειμενικότατο. Όποιος διακόπτει προσπαθούμε να τον διακόψουμε.
Συνεχίστε, κυρία Υπουργέ.»

ΑΝΝΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Πραγματικά δεν έχω ανάγκη υποστήριξης, όπως και οι μαθητές και η εκπαιδευτική κοινότητα δεν έχει ανάγκη κηδεμονίας του ΠΑΜΕ. Η εκπαιδευτική κοινότητα έχει όλη τη δυνατότητα να κρίνει και να λειτουργήσει.

Θα ήθελα δημοσίως να πω ένα “ευχαριστώ” από την καρδιά μου και “συγχαρητήρια” για όλους αυτούς τους δασκάλους που με πάρα πολύ μεγάλη προσπάθεια και πολλές φορές ακόμη και με κίνδυνο της σωματικής τους ακεραιότητας κρατούν τα σχολεία ανοιχτά και αντιστέκονται. Και κύριε συνάδελφε, αντιστέκονται στη βία μειοψηφιών. Γιατί, βεβαίως, εγώ δεν μίλησα ούτε για τις διεκδικήσεις ούτε για τους αγώνες ούτε για όλα αυτά που η κοινωνία έτσι όπως είναι σήμερα, βεβαίως, τα εκφράζει μέσα, όμως, στα πλαίσια μιας δημοκρατικής λειτουργίας.

Πρέπει λοιπόν, να απαντήσετε: Πρέπει να αναπληρωθούν οι ώρες; Διότι αυτά λέει η εγκύκλιος. Εκτός αν θεωρείτε ότι η εκπαιδευτική διαδικασία και στα σχολεία και στα πανεπιστήμια είναι το τελευταίο πράγμα και ότι δεν μας ενδιαφέρει αν κάνουν μάθημα τα παιδιά.»

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΦΙΛΗΣ: «Εσείς θα απαντήσετε στο αν θα αναπληρωθούν οι ώρες;»

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Βέρα Νικολαΐδου): «Παρακαλώ, αφήστε την Υπουργό να ολοκληρώσει. Ξεπερνάει τα πέντε λεπτά στην ομιλία της.»

ΑΝΝΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Βεβαίως και δεν θα με αφήσετε να μιλήσω, γιατί έχουμε δώσει όλα τα στοιχεία ότι πότε ξανά τα σχολεία δεν είχαν τέτοια πληρότητα σε δασκάλους, όπως σήμερα. Και βεβαίως, δεν θα με αφήσετε να σας απαντήσω, γιατί ξέρετε πολύ καλά ότι σε όλη την Ελλάδα έχουμε παρεμβάσεις του ΠΑΜΕ που μπαίνουν μέσα στα σχολεία με πρωτόγονο τρόπο. Με πρωτόγνωρο τρόπο μπαίνουν συνδικαλιστικές παρατάξεις μέσα στα σχολεία. Και αυτό το θεωρείτε δικαίωμά σας, ενώ δεν θεωρείτε δικαίωμα του Υπουργείου, του περιφερειακού διευθυντή να σπάει την αλυσίδα. Και έχετε το θράσος, κύριε συνάδελφε, να καταγγέλλετε το διευθυντή που σπάει την αλυσίδα και τα λουκέτα στο σχολείο.

Η κοινωνία δεν μπορεί να λειτουργήσει με τους όρους που εσείς θέτετε. Πρέπει να μας απαντήσετε: Απορρίπτετε και καταδικάζετε την είσοδο εξωσχολικών – όποιοι και αν είναι οι εξωσχολικοί– μέσα στα σχολεία; Δεν μπορείτε να μην πάρετε θέση σε αυτό. Απορρίπτετε και καταδικάζετε τους βανδαλισμούς, τις καταστροφές;»

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Βέρα Νικολαΐδου): «Κυρία Υπουργέ, παρακαλώ ολοκληρώστε. Μη βάζετε ερωτήματα που δεν μπορούν να απαντηθούν.»

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΦΙΛΗΣ: «Αυτά αλλού! Κομμένα αυτά στο ΚΚΕ! Κομμένα αυτά για τους βανδαλισμούς στο ΚΚΕ!»

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Βέρα Νικολαΐδου): «Παρακαλώ, κύριε Παφίλη! Κυρία Υπουργέ, απαντήστε στην ερώτηση και μη βάζετε ζητήματα που δεν μπορούν να απαντηθούν. Παρακαλώ!»

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΦΙΛΗΣ: «Αυτά να τα πείτε αλλού. Ξέρει ο ελληνικός λαός.»

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Βέρα Νικολαΐδου): «Κυρία Υπουργέ, ολοκληρώστε παρακαλώ.»

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ: «Κυρία Πρόεδρε, έχει περάσει ο χρόνος. Είναι πεντέμισι λεπτά!»

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Βέρα Νικολαΐδου): «Προηγουμένως, μιλούσε για πεντέμισι λεπτά η Υπουργός. Θα έπρεπε να τη σταματήσω; Προσπαθούμε να λειτουργήσουμε πάρα πολύ αντικειμενικά, κύριε συνάδελφε. Δεν χρειάζεται να διαμαρτύρεστε, ειδικά εσείς.»

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ: «Για εσάς, ναι.»

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Βέρα Νικολαΐδου):
«Κυρία Υπουργέ, προχωρήστε και ολοκληρώστε, παρακαλώ.»

ΑΝΝΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Αυτού του είδους τον τσαμπουκά, λοιπόν, που θα μου λέτε εμένα που είμαι Υπουργός και εσείς που είστε Βουλευτής μέσα στο Κοινοβούλιο “κομμένα αυτά” εκεί που σας παίρνει!»

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΦΙΛΗΣ: «Τα περί βανδαλισμών αφήστε τα! Είναι προβοκατόρικα!»

ΑΝΝΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Υπάρχουν βανδαλισμοί στα σχολεία και πρέπει να τους καταγγείλετε.»

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΦΙΛΗΣ: «Είναι προβοκατόρικα αυτά! Ξέρετε τις αρχές μας.»

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Βέρα Νικολαΐδου): «Μην διακόπτετε, για να ολοκληρώσει η Υπουργός. Κυρία Υπουργέ, ολοκληρώστε την απάντησή σας.»

ΑΝΝΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ:
Δεν είναι δυνατόν να ανεχόμαστε ως κοινωνία να καταστρέφονται θρανία, υπολογιστές, τοίχοι, να γράφονται σχολεία και να μην βγάζετε και εσείς και άλλα κόμματα της Αριστεράς μία καταγγελία!»

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΦΙΛΗΣ: «Σε εμάς τα λέτε αυτά;»

ΑΝΝΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Βεβαίως, γιατί δεν είδα να ασχολείστε με τους βανδαλισμούς, είδα να ασχολείστε μόνο με τους διευθυντές και να τους κατακρίνετε.»

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΦΙΛΗΣ: «Ξέρετε πολύ καλά ότι εμείς τα περιφρουρούμε αυτά.»

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Βέρα Νικολαΐδου): «Κυρία Υπουργέ, έχει τελειώσει ο χρόνος σας.»

ΑΝΝΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Κυρία Πρόεδρε, σας παρακαλώ! Με διακόπτει συνέχεια…»

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Βέρα Νικολαΐδου): «Παρακαλώ, ολοκληρώστε. Έχετε ξεπεράσει προ πολλού το χρόνο σας και στην πρωτολογία σας και τώρα, παρά τις διακοπές.»

ΑΝΝΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Δεν έχω ξεπεράσει το χρόνο μου, γιατί με διακόπτει συνεχώς. Και να σας πω κάτι; Δεν υπάρχει κανείς εδώ μέσα που να έχει περισσότερα δικαιώματα, ούτε θα κουνά κανείς το χέρι στον άλλον.»

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΦΙΛΗΣ: «Ούτε κανένας θα προβοκάρει τον άλλον!»

ΑΝΝΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Μίλησα με τον πλέον σαφή και ήρεμο τρόπο, αλλά η έλλειψη απόλυτης αντίληψης του να ακούμε, να μιλάμε, να υπάρχει δημοκρατία, είναι αυτό που σας χαρακτηρίζει, γιατί είναι η λογική της κραυγάζουσας μειοψηφίας και όχι η λογική της μεγάλης πλειοψηφίας.

Εν πάση περιπτώσει, κυρία Πρόεδρε, πρέπει να πούμε πια ότι ζούμε μία πολύ δύσκολη περίοδο. Κατανοούμε και τον κόσμο που βγαίνει στους δρόμους και την αγανάκτηση. Και εμείς από τα σπλάχνα του λαού είμαστε. Από εκεί μέσα είμαστε όλοι εμείς και έχουμε τον ίδιο πόνο με τον ελληνικό λαό, αλλά δεν γίνεται να καταλύσουμε τη δημοκρατία. Ως Κυβέρνηση κάνουμε λάθη πολλά, γιατί είμαστε υπό φοβερή πίεση και πολλές φορές περνούμε κάτω από τον πήχη που πρέπει και ο οποίος υψώνεται συνεχώς. Θέλουμε να μας πείτε ο δικός σας πήχης πού είναι…»

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΦΙΛΗΣ: «Είναι τέτοιος που να μην σέρνεται ο κόσμος…»

ΑΝΝΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: «…Ο πήχης της διάλυσης της ελληνικής κοινωνίας, της διάλυσης με όρους εξουσίας τους οποίους φαντασιώνεται το Κομμουνιστικό Κόμμα και που δεν υπάρχουν σε καμιά χώρα. Όμως, έστω και τώρα, εγώ διατηρώ την ελπίδα ότι σε αυτή τη χώρα θα υπάρξει όχι συναίνεση – η συναίνεση είναι το δεύτερο- αλλά συμφιλίωση, κύριοι συνάδελφοι. Δεν θα ζούμε με το καθεστώς του εμφυλίου πολέμου μέχρι το 2011. Σήμερα χρειαζόμαστε συμφιλίωση των δυνάμεων του λαού και της κοινωνίας, για να αντιμετωπίσουμε το μεγαλύτερο πρόβλημα που είχε ποτέ η χώρα, για να μην εξελιχθεί η ιστορία σε συμφορά. Και σε αυτήν την συμφορά θα πάρετε και εσείς τις ευθύνες σας, όπως τις παίρνουμε όλοι μας.»

Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου 2011

Συνεχίζουν τις (Σ)καταλήψεις οι λάτρεις του ασύλου


3/9/2011
Ο νέος νόμος-πλαίσιο για την Παιδεία της Άννας Διαμαντοπούλου “καλωσορίστηκε” από φοιτητές και σπουδαστές με καταλήψεις. (Διευκρινίσεις του νόμου εδώ).
Όπως μου έλεγε προχτές η μητέρα ενός καταληψία, εκείνο στο οποίο αντιδρούν περισσότερο οι φοιτητές είναι η κατάργηση του ασύλου στα πανεπιστήμια. Έτσι πολλαπλασιάζονται καθημερινά οι καταλήψεις των πανεπιστημίων και ΤΕΙ.

«Η χτεσινή μέρα άρχισε με γενικές συνελεύσεις σε διάφορες σχολές, τα υπό κατάληψη τμήματα σύμφωνα με τους ίδιους τους φοιτητές ανέρχονται σε 230 σε πανεπιστήμια και ΤΕΙ, ενώ το Πολυτεχνείο της Αθήνας έβαλε "λουκέτο" για δύο μέρες (χτες και σήμερα).» (πηγή)

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι με φόντο το πανεπιστημιακό άσυλο γράφτηκαν οι πιο "ένδοξες" αντιστασιακές σελίδες της μεταπολίτευσης. Και φοβάμαι ότι θα συνεχίσουν να γράφονται, όσο οι νοσταλγοί του άσυλου (χάους) αρνούνται να χρησιμοποιήσουν τη λογική τους.
Στη συνέχεια θα παραθέσω αξέχαστα στιγμιότυπα της πρόσφατης ένδοξης ιστορίας που εκτυλίχτηκαν στη Βαρβαρία μας, δηλαδή στο πανελλήνιο άσυλο των ανιάτως βαρβάρων. Κάνοντας κλικ στα link, όσοι θαυμαστές του μπάχαλου, θα απολαύσετε και εικόνες "δημοκρατικής" βαρβαρότητας.

9-9-2006 «Τα πρώτα επεισόδια προκλήθηκαν έξω από το συνεδριακό κέντρο `Ι. Βελλίδης` λίγο πριν από την άφιξη του πρωθυπουργού, για την ομιλία του στους παραγωγικούς φορείς, όταν μια ομάδα κρανοφόρων και κουκουλοφόρων εκτόξευσαν βόμβες μολότοφ.

Απομακρύνθηκαν, όμως, αμέσως από τις δυνάμεις ασφαλείας, οι οποίες έκαναν χρήση χημικών ουσιών, ενώ η πυροσβεστική βρέθηκε σε άμεση ετοιμότητα για την κατάσβεση μικρών εστιών φωτιάς που προκλήθηκαν.

Οι κουκουλοφόροι διέφυγαν μέσω της οδού Αγγελάκη και των γύρω στενών στην οδό Εγνατία και "ταμπουρώθηκαν" στο ΑΠΘ, όπου κατέκαψαν πάνω από δέκα αυτοκίνητα, ενώ στο διάβα τους κατέστρεψαν τις προσόψεις πολλών καταστημάτων. Επικράτησε επί δίωρο ένας κλεφτοπόλεμος στους χώρους έξω από την παλιά Φιλοσοφική Σχολή, τη Θεολογική Σχολή και την αίθουσα τελετών του ΑΠΘ.» (πηγή)

9-10-2006: «"Καλημέρα σας κ. Γρυσπολάκη. Γεια σας κ. Γρυσπολάκη. Χρόνια πολλά". Αυτές ήταν οι πρώτες λέξεις που άκουσε ο πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης στις 9 Οκτωβρίου του 2006 από ομάδα κουκουλοφόρων. Η επόμενη κίνηση, ήταν να εκτοξεύσει ένας από αυτούς μία τούρτα προς τον επικεφαλής της διοίκησης του ιδρύματος. Αργότερα, την ευθύνη της ενέργειας ανέλαβε με κείμενο στο Διαδίκτυο μία ομάδα με τίτλο "Καταστασιακοί φοιτητές με χόμπι τη ζαχαροπλαστική", χαρακτηρίζοντας τον κ. Γρυσπολάκη ως τον "κυριότερο εκφραστή της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης".»(πηγή)

3-11-2006: «Οι ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις με ρίψη δακρυγόνων προσπάθησαν να απωθήσουν τους 200 ταραξίες, οι οποίοι με τη σειρά τους ταμπουρώθηκαν στο Πολυτεχνείο και κατά διαστήματα έβγαιναν πετώντας βόμβες μολότοφ και πέτρες. Η αστυνομία έκανε μόνο μια προσαγωγή.
Νωρίτερα, είχαν πετάξει βόμβες μολότοφ έξω από τη Βουλή, χωρίς όμως να υπάρξει απάντηση από αστυνομικής πλευράς.» (πηγή)

29-11-2006 «Στις 29 Νοεμβρίου του 2006, μικρή ομάδα φοιτητών της πολυτεχνικής σχολής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, έχτισαν με τούβλα και τσιμέντο την πόρτα του γραφείου του αντιπρύτανη Αθανάσιου Καραμπίνη. Αιτία γι’ αυτή την ενέργεια στάθηκε η αγωγή που είχε καταθέσει ο αντιπρύτανης εναντίον φοιτητή, επειδή τον είχε κατηγορήσει δημοσίως για, ούτε λίγο ούτε πολύ, κλοπή δημοσίου χρήματος.» (πηγή)

16-3-2007: «Τα επεισόδια κλιμακώθηκαν μετά το τέλος του συλλαλητηρίου, όταν περίπου εκατό κουκουλοφόροι απέκλεισαν την Εγνατία οδό με κάδους απορριμμάτων, στο ύψος της πλατείας Συντριβανίου, και ταμπουρώθηκαν στο προαύλιο της Θεολογικής Σχολής.» (πηγή)

28-4-2007: «Νωρίτερα – τα ξημερώματα – νεαροί ταμπουρώθηκαν στην ΑΣΟΕΕ, έστησαν οδοφράγματα στην Πατησίων και πέταξαν μολότοφ κατά των αστυνομικών δυνάμεων. Εξαιτίας των συμπλοκών, η κυκλοφορία στην οδό Πατησίων και στην οδό Μαυροματέων διακόπηκε από τις 3 μέχρι τις 5 το πρωί.» (πηγή)

Μάιος 2008 «Τον Μάιο του 2008, στο ΑΠΘ, ας πούμε, οι φοιτητές είχαν ξεσηκωθεί ενάντια στον νόμο - πλαίσιο. Είκοσι απ’ αυτούς ανέλαβαν δράση καταδρομέων. Κι έτσι, φτάσαμε στη σκηνή που ο πρύτανης Αν. Μάνθος δεν θα ξεχάσει ποτέ: μια δύσμοιρη γραμματέας να έχει αγκαλιά τα πρακτικά, είκοσι φοιτητές να προσπαθούν να της τ’ αρπάξουν και ο πρύτανης να ορμάει να σώσει τη γραμματέα. Τι κι αν φώναζε ο κ. Μάνθος πως θα δεχθεί τα αιτήματα των φοιτητών; Ένας νεαρός τον κρατούσε απ’ τον λαιμό όσο οι υπόλοιποι δοκίμαζαν πάνω του αυτά που ο Τζάκι Τσαν δίδαξε στις ταινίες. Το επόμενο που θυμάται ο Αν. Μάνθος είναι το ταβάνι του ΑΧΕΠΑ και το "εγκεφαλική διάσειση μετρίου βαθμού" που του ανήγγειλε ο γιατρός βάρδιας…» (πηγή)

5-6-2008, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας: «Περίπου οκτώ ώρες διήρκεσε ο χθεσινός εγκλωβισμός στην αίθουσα της Συγκλήτου, του πρύτανη και 20 μελών της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου Μακεδονίας από ομάδες φοιτητών που ζητούσαν να ανακληθεί η απόφαση που είχε ληφθεί για τον 4ετή οικονομικό προγραμματισμό του Ιδρύματος. (…)

Η χθεσινή ενέργεια των φοιτητών που άφησε εκ νέου άναυδη την πανεπιστημιακή κοινότητα, ξεκίνησε λίγο μετά τις 10 το πρωί όταν ομάδες φοιτητών από το χώρο της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς -καθώς και μελών από παράταξη που πρόσκειται στον ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα με τον πρύτανη- εισέβαλαν στον 3ο όροφο του κτιρίου του ΠΑΜΑΚ, την ώρα που ήταν σε εξέλιξη η συνεδρίαση της Συγκλήτου και ζήτησαν τα πρακτικά για το θέμα της 4ετούς ανάπτυξης του οικονομικού προγράμματος του Ιδρύματος. Το θέμα αυτό, που αποτελεί τμήμα του νέου νόμου, ήταν πρώτο στην ημερήσια διάταξη της Συγκλήτου και είχε ήδη ψηφιστεί. Οι φοιτητές, όπως συνέβη και την προηγούμενη εβδομάδα στο ΑΠΘ, ζήτησαν από τα μέλη της Συγκλήτου να ανακαλέσουν την απόφαση που πήραν.

Ταυτόχρονα απέκλεισαν την είσοδο και το διάδρομο που οδηγεί στην αίθουσα της Συγκλήτου μη επιτρέποντας στον πρύτανη και στα άλλα μέλη να βγουν απ’ αυτή ούτε για τις σωματικές τους ανάγκες, όπως κατήγγειλε αργότερα ο ίδιος.» (πηγή)

15-12-2008: «Τον Δεκέμβριο του 2008 ταμπουρώθηκαν στη Νομική και κατόπιν στο Πολυτεχνείο δεκάδες άτομα, που, εκμεταλλευόμενοι το πανεπιστημιακό άσυλο, συμβάλλουν (κάποιοι ανεπίγνωστα, κάποιοι ενσυνείδητα) στην κατάλυση της Δημοκρατίας.» (πηγή)

22-12-2008 «Ταμπουρώθηκαν στη Νομική 100 κουκουλοφόροι!
Αφού τα έσπασαν σε Κολωνάκι, και στο κέντρο της Αθήνας, οι κουκουλοφόροι, πήγαν στην στη Νομική και τρύπωσαν μέσα, αρχίζοντας έναν πετροπόλεμο με τις δυνάμεις της αστυνομίας, που βρίσκονται έξω από το χώρο. Οι αρχές φοβούνται ότι οι νεαροί θα ξεσπάσουν.» (πηγή)

31-12-2008 «Τις "πληγές" που άφησαν πίσω τους οι καταληψίες αναρχικοί μετρούν οι πρυτανικές αρχές.
Στο ΕΜΠ, μάρμαρα και τζάμια έχουν σπάσει, πατώματα έχουν καεί, πόρτες γραφείων έχουν παραβιαστεί, ενώ ακόμη και τα σκαμπό των φοιτητών έχουν... εξαφανιστεί.

Οι τοίχοι είναι γεμάτοι συνθήματα σε διάφορες γλώσσες, από αγγλικά και γαλλικά μέχρι ρώσικα, αλβανικά και ρουμάνικα (λέτε να ξέρουν ξένες γλώσσες οι αναρχικοί;).
Οι καταστροφές είναι μεγαλύτερες απ΄ ό,τι είχε αρχικώς εκτιμηθεί στο κτίριο Γκίνη, με αποτέλεσμα να μην είναι πλέον λειτουργικό. Σημαντικές καταστροφές και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Εκτιμάται ότι το κόστος των ζημιών στο Σπουδαστήριο Ευρωπαϊκού Δικαίου, το οποίο παραδόθηκε στις φλόγες ξεπερνά τις 500.000 ευρώ. Ανάλογη είναι η εικόνα στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στη Νομική Αθηνών, μπορεί να "γλίτωσαν" τα γραφεία των καθηγητών, όμως υπάρχουν εκτεταμένες φθορές σε τοίχους, πόρτες και τζάμια.

Το ερώτημα είναι ποιός θα τα πληρώσει; Πάλι οι Έλληνες πολίτες; Οι Πρυτάνεις και οι εισαγγελείς που δεν καταργούν το άσυλο για τις παράνομες και κακουργηματικές πράξεις που διεπράχθησαν δεν έχουν ευθύνη; Σε αυτούς που συνελήφθηκαν δεν θα καταλογιστούν ευθύνες για τις ζημιές, ώστε να πληρώσουν;» (πηγή)

18-2-2009: «Το απότομο "ντου" 80-100 νεαρών με κουκούλες, που κουβαλούσαν αβγά και μπογιές, έγινε στις 12.15 το μεσημέρι. Μάλλον είχε διττό στόχο: αφ' ενός τον καθηγητή Γιάννη Πανούση, αφ' ετέρου καθ' εαυτό το συνέδριο, που αφορούσε την περίφημη "Επάνοδο", νεοσύστατο θεσμό του υπουργείου Δικαιοσύνης για τους αποφυλακισμένους.

Οι νεαροί μπήκαν σε χρόνο μηδέν στην αίθουσα. Μια ολιγομελής ομάδα κατευθύνθηκε προς τον Γιάννη Πανούση, που προήδρευε στο πάνελ. Τον κλώτσησαν, τον τραυμάτισαν ελαφρά στο μάτι και του έσκισαν επιφανειακά το φρύδι και μεταφέρθηκε αργότερα με ασθενοφόρο στον "Ευαγγελισμό". Παραδόξως, λίγο νωρίτερα, σε διάλειμμα του συνεδρίου, ο Γ. Πανούσης σχολίαζε πως την προηγούμενη εβδομάδα είχε δεχτεί επίθεση με γκαζάκια στο γραφείο του.» (πηγή)

13-3-2009: Κουκουλοφόροι ταμπουρώθηκαν στη Νομική.



14-3-2009: «Λίγο πριν τις εννιά το πρωί ήταν είκοσι άτομα στην Θεσσαλονίκη που εμφανίστηκαν στο κέντρο της πόλης, έσπασαν τράπεζες και ταμπουρώθηκαν στον Αριστοτέλειο.
Λίγο μετά τις 12 το μεσημέρι περίπου σαράντα κουκουλοφόροι έκαναν γυαλιά - καρφιά το κέντρο της Αθήνας, όχι όμως αυτή τη φορά στα Εξάρχεια αλλά στο Κολωνάκι, όπου έσπασαν τράπεζες, καταστήματα αλλά και αυτοκίνητα απλών πολιτών. Ακολούθως, κρύφτηκαν μέσα στο άσυλο της Νομικής.» (πηγή)

16-3-2009: «Οι ταραξίες συγκεντρώθηκαν ανενόχλητοι, έσπασαν τα πάντα χωρίς να εμποδιστούν και ταμπουρώθηκαν στη Νομική, παρ' ότι υπήρχαν δεκάδες αστυνομικοί στο Κολωνάκι.»(πηγή)

9-5-2009: «Επίθεση με βόμβες μολότοφ εξαπέλυσε ομάδα είκοσι ατόμων εναντίον δυνάμεων των ΜΑΤ, που βρίσκονταν στην οδό Τζορτζ. Στη συνέχεια οι νεαροί ταμπουρώθηκαν στο Πολυτεχνείο. Νωρίτερα, με πέτρες και ξύλα είχαν προκαλέσει φθορές σε υποκατάστημα της τράπεζας Πειραιώς.» (πηγή)

Νοέμβριος 2009: «Η ζωή του πρύτανη, δηλαδή, η οποία είναι γεμάτη εκπλήξεις. Πού να φανταζόταν, φερ’ ειπείν, ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Γ. Γεροθανάσης πως οι φοιτητές θα του συμπεριφέρονταν σαν να ήταν η Ελένη απ’ το Κωσταλέξι; Κι όμως! Τον Νοέμβριο του 2009, ο πρύτανης βρέθηκε κλειδωμένος μαζί με τα μέλη του Συγκλήτου στην αίθουσα συνεδριάσεων, και το κλειδί το πήραν οι φοιτητές που απαιτούσαν να αλλάξουν τα θέματα που θα συζητούσε η Σύγκλητος! Όταν πια ο πρύτανης απελευθερώθηκε, ψέλλισε κάτι για "παθογένειες" του συστήματος. Διότι είχε δει και χειρότερα, και μάλλον δεν επιθυμούσε να τα υποστεί στο μέλλον.» (πηγή)

7-12-2009 «Από τη μανία των κουκουλοφόρων δεν γλίτωσε ούτε ο πρύτανης του Πανεπιστημίου της Αθήνας Χρήστος Κίττας, ο οποίος τραυματίστηκε κατά την εισβολή των διαδηλωτών στο κεντρικό κτίριο του ιδρύματος. (…)
Όλα έγιναν λίγο μετά τις 2.00 χθες το μεσημέρι, όταν δεκάδες κουκουλοφόροι έσπασαν την πόρτα της πρυτανείας του Πανεπιστημίου της Αθήνας και εισήλθαν στο κτίριο. Κατά την έφοδό τους βρέθηκαν ενώπιον του κ. Κίττα. Τότε, σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, οι άγνωστοι χτύπησαν τον πρύτανη στο κεφάλι χρησιμοποιώντας βαρύ αντικείμενο, ενδεχομένως λοστό ή ξύλο. Ο κ. Κίττας διακομίστηκε στο "Ιπποκράτειο" όπου και υποβλήθηκε σε εξετάσεις, οι οποίες έδειξαν ήπια εγκεφαλική διάσειση εξαιτίας χτυπήματος στην αριστερή κροταφική χώρα και ήπιο καρδιακό επεισόδιο. Ο πρύτανης νοσηλεύεται στην Καρδιολογική Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του νοσοκομείου όπου παρακολουθείται από τους γιατρούς.» (πηγή)

23-2-2010: «Τα ξημερώματα της Κυριακής οι αστυνομικές αρχές κλήθηκαν όταν ομάδες νεαρών που είχαν διοργανώσει πάρτι σε κτίριο του Πολυτεχνείου άρχισαν να καταστρέφουν πόρτες, αλλά και πολύτιμο εξοπλισμό του ιδρύματος και να απειλούν ανοικτά τους φύλακές του. Ένας εξ αυτών, έντρομος για τη σωματική του ακεραιότητα, τηλεφώνησε στον πρύτανη του ΕΜΠ και του ζήτησε να τον βοηθήσει. Ο κ. Κ. Μουτζούρης επικοινώνησε με τον εισαγγελέα και ζήτησε τη συνδρομή του.» (πηγή)

7-12-2010: «Στις 19:00 οι κουκουλοφόροι ταμπουρώθηκαν στο Πολυτεχνείο.» (πηγή)

7-12-2010: «Κλεφτοπόλεμος και στη Θεσσαλονίκη, με μικρή ομάδα κουκουλοφόρων που αργά το απόγευμα ταμπουρώθηκαν στην Πολυτεχνική Σχολή και πετούσαν πέτρες και μάρμαρα στις δυνάμεις της αστυνομίας.» (πηγή)

15 -12-2010: «ΑΘΗΝΑ: Άγρια φαίνεται πως θα είναι η νύχτα, αφού δεκάδες κουκουλοφόροι έχουν ταμπουρωθεί εδώ και μια ώρα στο Πολυτεχνείο. Αποπνικτική η κατάσταση από τα δακρυγόνα.» (πηγή)

15-12-2010: «Βίαια επεισόδια σημειώθηκαν σήμερα στο κέντρο της Αθήνας, καθώς στο Σύνταγμα έπεσαν βόμβες μολότωφ και καήκαν πολυτελή αυτοκίνητα δίπλα από γνωστά ξενοδοχεία, ενώ στη συνέχεια προπηλακίστηκε ο κ. Χατζηδάκης και το μεσημέρι μέλη αντιεξουσιαστικών ομάδων ταμπουρώθηκαν στο Πολυτεχνείο και έδωσαν μάχη με τις δυνάμεις της αστυνομίας.» (πηγή)

16-12-2010: «Από τις 15:15 δεκάδες κουκουλοφόροι είχαν ταμπουρωθεί στους χώρους του Πολυτεχνείου και ξεκίνησαν πετροπόλεμο με τα ΜΑΤ που απαντούσαν με δεκάδες δακρυγόνα.» (πηγή)

28-1-2011: «Μετά από την κατάληψη της Νομικής σχολής από τους λαθρομετανάστες, οι οποίοι ανενόχλητοι έφτασαν με καράβι από την Κρήτη και “ταμπουρώθηκαν” με υποστηρικτές δυνάμεις του κοινοβουλίου, της ακαδημαϊκής κοινότητας (μεμονωμένα) καθώς και μερικών φοιτητικών παρατάξεων στη οδό Σόλωνος, προκλήθηκαν στην εικόνα της χώρας αρνητικά σχόλια παγκοσμίως.» (πηγή)

3-2-2011 «Συζητούσαν το άσυλο, θυμήθηκαν τον εμφύλιο.
(…) Οι ρόλοι γενικώς μπερδεύτηκαν στην αίθουσα της βουλής, αφού όποιος ήθελε έλεγε όποιον ήθελε “φασίστα” και “εγκληματία” ανατρέποντας αυτά που ξέραμε μέχρι σήμερα περί φασισμού και πολιτικού εγκλήματος.» (πηγή)

12-5-2011: «Στη συνέχεια σε πεδίο μάχης μετατράπηκαν οι δρόμοι γύρω από την πλατεία Εξαρχείων ενώ λίγο αργότερα μια ομάδα περίπου 20 νεαρών που είχαν "ταμπουρωθεί" στο Πολυτεχνείο επιδόθηκαν σε πετροπόλεμο με τις αστυνομικές δυνάμεις επί της οδού Στουρνάρη και σε καταστροφές προσόψεων καταστημάτων.» (πηγή)

ΑΡΚΕΤΑ ως εδώ! Όπως καταλαβαίνετε, παρέλειψα πολλά παρόμοια "γραφικά" στιγμιότυπα "ταμπουρώματος" για να μη σας κουράσω άλλο.
Μη μου πείτε, τώρα, ότι δεν παράγουμε "δημοκρατικό πολιτισμό", διότι θα σας αποκαλέσω συκοφάντες!
Η Ελλάδα κάνει έργο, βρε! Ανοίξτε τα μάτια σας! Ταμπούρωμα στο ταμπούρωμα, τα καταφέραμε στο τέλος να μας ταμπουρώσουν πανεθνικά οι εξαποδώ... Πλάκα έχει ο χαβαλές με το άσυλο, αλλά τελικά παραδώσαμε την ασυλία μας (εθνική κυριαρχία) στους δανειστές τοκογλύφους...

Ούτως εχόντων των πραγμάτων, Γιώργο Παπανδρέου, δε βλέπω να υπερισχύεις στη μάχη με τους καταληψίες. Το ξέρω ότι αγωνιάς, και συμμερίζομαι την επιθυμία σου να βάλεις τάξη στο μπάχαλο της ανεκπαίδευτης Παιδείας. Όμως, στην περίπτωσή σου επιβεβαιώνεται το αξίωμα : «Αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα.»
Ο μακαρίτης ο πατέρας σου, που κατοχύρωσε νομοθετικά το άσυλο (Ν. 1268), σου άφησε δυσβάστακτη κληρονομιά...

Δύσκολα τα πράγματα, Γιώργο! Όμως αυτά έχει η "δημοκρατία" αγόρι μου, όταν ασκείται από βαρβάρους σε βαρβάρους.

Δει, δη, Παιδείας!

5-4-2009

Ας θυμηθούμε τώρα τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα του Ανδρέα Παπανδρέου. 30 χρόνια από τότε, η σοσιαλιστική ΑΛΛΑΓΗ που ευαγγελίστηκε έγινε εφιάλτης:

16/10/1981