Μπορείς να ξαναγεννηθείς Ελλάδα;

Αύριο οι πολίτες, δηλαδή κάτι λίγοι, θα προσέλθουν ξανά στις κάλτσες, συγνώμη κάλπες ήθελα να πω, για ν’ ασκήσουν και πάλι το ύψιστο δημοκρατικό τους δικαίωμα (διάβαζε κομματικό τους χρέος). Αύριο είναι μια γιορτή τσι δημοκρατίας-κομματοκρατίας, ναι, αυτής της αμετανόητης πόρνης που εκδίδεται σε κάθε περαστικό, διχάζει και κατακερματίζει την κοινωνία, χωρίζοντάς την σε αλληλομισούμενες και αντιμαχόμενες ομάδες, και φιλοτέχνησε δημοκρατικά τη σημερινή μας εξαθλίωση.

Μην έχετε όμως την ψευδαίσθηση ότι με την ψήφο σας στέλνετε κάποιο μήνυμα, θετικό ή αρνητικό στην Κυβέρνηση (παιδότοπο) του μνημονίου-μνημοσύνου. Ό,τι και να ψηφίσετε, τα μηνύματα του λαού δεν θα αποκωδικοποιηθούν, και τη Δευτέρα θα ποζάρει και πάλι ως νικήτρια. Είναι κουφοί, σας λέω, στο Μαξίμου. Η κουφαμάρα τους - που είναι άλλωστε παραδοσιακή και διακομματική - προέρχεται από το καλοζώισμα και την αναλγησία που επιφέρει η πελατειακή άνοδος στην εξουσία.

Ξεφυλλίζοντας ένα παλιό μου βιβλίο που εκδόθηκε τον Οκτώβριο του 1987, με τον τίτλο «Ρωτήστε την Κοινωνία σας», και που δεν βρίσκεται πια στην κυκλοφορία – κουράστηκα να φιλάω κατουρημένες ποδιές εκδοτών για να εκδώσουν ή να επανεκδώσουν τα βιβλία μου – βρήκα κάτι δηλώσεις του Ανδρέα Παπανδρέου που είχε κάνει στις 28 Αυγούστου του 1987, άσχετα βέβαια αν τότε τις πίστευε. Παρόλο που δεν υπήρξα ποτέ θαυμάστρια του μακαρίτη, θα τις παραθέσω εδώ, μπας και φτάσουν στ’ αυτιά του υιού και σία και έλθουν στα συγκαλά τους με αυτά που τους ψέλνουμε. Ευσεβείς πόθοι μιας αθεράπευτα αιθεροβάμονος… Χα, χα, χάαα!

--«Η κριτική είναι σύμμαχος και συμπαραστάτης στο έργο μας. Δεν έχουμε το δικαίωμα να αδιαφορούμε ακόμη και για την παραμικρή δυσαρέσκεια του λαού απέναντι σε κάποια ενέργειά μας.»
--«Αν κάποιος κυβερνητικός αξιωματούχος πιστεύει ότι αδικήθηκε από κάποια δυσμενή κριτική, δεν πρέπει να δυσφορεί, αλλά να απαντά με παρρησία και αντικειμενικότητα.»
--«Πρέπει να εξαλειφθεί μια για πάντα η εσφαλμένη εντύπωση ότι η καλόπιστη κριτική, όσο αυστηρή κι αν είναι, αποτελεί κάποιας μορφής ενόχληση.»

Από το ίδιο βιβλίο είναι και η εικόνα που ακολουθεί. Τα προφητικά λόγια του 80άχρονου τείνουν να επαληθευτούν στις μέρες μας. Μπορούμε, όμως, όλοι μαζί ν’ αγωνιστούμε για ν' αποτρέψουμε στο παρά πέντε την επαλήθευσή τους.

Στη συνέχεια, και πάλι από το ίδιο πόνημα, παραθέτω ένα διασκευασμένο ποίημα που είχα αποτυπώσει τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου πριν από 23 χρόνια:

Τελειώνω μ' ένα αγαπημένο μου τραγούδι που το αφιερώνω στην Ελλάδα. Αν στη θέση του αγαπημένου/ αγαπημένης που έχουμε στην καρδιά μας κλείσουμε την Ελλάδα, τότε μπορούμε να ελπίζουμε σε μια εθνική παλιγγενεσία.

Τα ελληνικά πανεπιστήμια εκτός λίστας!

Τυχαίο; Δε νομίζω! Η έκπληξη και η είδηση θα ήταν εάν έστω και ένα ελληνικό πανεπιστήμιο συμπεριλαμβανόταν στη λίστα των 200 καλύτερων πανεπιστημίων του κόσμου. Δείτε τα εδώ.
Πάντως, όπως άκουσα, η απόρριψη αυτή προκαλεί έντονο προβληματισμό στην πανεπιστημιακή κοινότητα του «όχι σε όλα», σε σημείο που οι μεν καθηγητές κατέρχονται μετά ζήλου στις παραδοσιακές εποχικές απεργίες τους, οι δε φοιτητές στις μπαχαλο-(σ)καταλήψεις τους, με την ελπίδα ότι κάποτε θα μπουν και τα δικά μας πανεπιστημιακά ιδρύματα στη λίστα. Τώρα σε ποια λίστα δεν κατάλαβα, διότι οι αριστείς, έστω και στο μπάχαλο, είναι εκτός ανταγωνισμού και επομένως εκτός κάθε λίστας.

Όταν ολόκληρη η Ελλάδα από άποψη ευνομίας, ανάπτυξης, απασχόλησης, περιβαλλοντικής ευαισθησίας, κρατικής αποτελεσματικότητας, κοινωνικών υπηρεσιών, και φυσικά οικονομίας, είναι ουραγός, θα ήταν περίεργο και παράδοξο τα πανεπιστήμιά της να διακρίνονταν για τις επιδόσεις τους. Το μήλο πέφτει κάτω από τη μηλιά, λέει η παροιμία. Ελλάδα, δείξε μου την Παιδεία σου να σου πω ποια είσαι, λέω εγώ!

Το θλιβερό είναι ότι σύσσωμη η πανεπιστημιακή κοινότητα θεωρεί ότι τα χάλια των πανεπιστημίων οφείλονται αποκλειστικά και μόνο στην υποχρηματοδότησή τους! Κατανοητό, εφόσον η σύγχρονη ζούγκλα έχει ανακηρύξει το χρήμα για θεό της… Για μένα το πρόβλημα της Παιδείας είναι πρωταρχικά η κατάλυση αρχών και αξιών, που ξεκίνησε σταδιακά το 1982, όταν η τότε κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, συνεργασθείσα με την ριζοσπαστική πανεπιστημιακή κοινότητα, ανέτρεψε την παραδοσιακή δομή διοίκησης του πανεπιστημίου.

Ακολούθησε η άγρια κομματικοποίηση, όχι μόνο του φοιτητικού κινήματος αλλά ολόκληρης της πανεπιστημιακής κοινότητας, κι από τότε τα πανεπιστήμια κατρακυλάνε από το κακό στο χειρότερο. Το επόμενο απόσπασμα από περυσινό δημοσίευμα του antinews.gr τα συνοψίζει όλα:

«Πέρα από τις δυνάμεις που συμμετείχαν στο κύκλωμα της συνδιοίκησης – και της οργιώδους συνδιαλλαγής – αναπτύχθηκε και μια εξω-θεσμική αντιπολίτευση που σύντομα ξεπέρασε τα όρια της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς κι εξελίχθηκε σε ένα συνονθύλευμα αντί-εξουσιαστικών, αναρχικών συσπειρώσεων.
Αυτό ήταν το τέλος του Ελληνικού Πανεπιστήμιου. Οι παρατάξεις της “συνδιοίκησης” το διέφθειραν συνεχώς και οι “αντι-εξουσιαστές” το κατέστρεφαν συστηματικά.
Τώρα πλέον έχει χαθεί ο έλεγχος ακόμα κι από τα κόμματα. Τα πάντα ελέγχονται από “αυτοφυή κυκλώματα” που επεκτείνονται, συγκρούονται, νέμονται δημόσιους (η κοινοτικούς πόρους) και τρομοκρατούν τους πάντες. Καθηγητές κακοποιούνται κάθε τόσο. Φοιτητικές συμμορίες συμπλέκονται καθημερινά. Κονδύλια διασπαθίζονται. Για να μη μιλήσουμε για “εκλογές διδασκόντων”. Αξίζει να ερευνηθεί κάποτε πόσοι καθηγητές Ανωτάτων Σχολών έχουν σχέσεις συγγένειας (ή άλλες πιο… “πικάντικες” σχέσεις) μεταξύ τους.»
Στους πρωτοετείς φοιτητές ο προσηλυτισμός είναι απροκάλυπτος και ενίοτε βίαιος.
«Το σκηνικό που στήνεται τον Σεπτέμβριο είναι ίδιο κάθε χρόνο.
Το καλωσόρισµα των παρατάξεων στους πρωτοετείς φοιτητές του ΑΠΘ συνεπάγεται τραπεζάκια µε ενημερωτικό υλικό για τη συνδικαλιστική τους δράση σε όλο το µήκος και πλάτος των χώρων που βρίσκονται δίπλα στις γραμματείες και αφίσες που καλύπτουν όλη την επιφάνεια των τοίχων των σχολών. Μάλιστα, φέτος, το σύνηθες καλωσόρισµα των πρωτοετών συνοδεύτηκε και από το προχθεσινό βίαιο επεισόδιο µεταξύ µελών αντίπαλων φοιτητικών παρατάξεων στη Σχολή Θετικών Επιστηµών.
Επισήµως, τα µέλη των φοιτητικών παρατάξεων έχουν µοναδικό στόχο να βοηθήσουν τους νεώτερους να συµπληρώσουν τις αιτήσεις εγγραφής και να τους δώσουν πληροφορίες για το τµήµα και τα µαθήµατα. Ωστόσο, είναι κοινό µυστικό ότι απώτερος στόχος είναι ο προσηλυτισµός τους στην παράταξη, για τον οποίο µάλιστα συχνά χρησιµοποιούν ως δέλεαρ εκπτώσεις σε εκδροµές, δωρεάν προσκλήσεις σε πάρτι, ακόµα και έτοιµες σηµειώσεις για τα µαθήµατα. (…)
Το ψάρεµα µελλοντικών ψηφοφόρων δεν γίνεται πλέον µόνο στα τραπεζάκια των φοιτητικών παρατάξεων που από τις αρχές Σεπτεµβρίου έχουν στηθεί στις εισόδους των πανεπιστηµιακών σχολών. Το Ιντερνέτ αποτελεί για τις παρατάξεις ακόµη έναν χώρο για να ρίξουν τα “δολώµατά” τους στους πρωτοετείς. (…)
Οι φοιτητές συχνά έρχονται στα χέρια για το ποιος θα καταλάβει µε τραπεζάκι το πιο στρατηγικό σηµείο ή θα προσεγγίσει τους περισσότερους νεοεισερχόµενους. » (tanea.gr)

Τι σας έλεγα σε προηγούμενο άρθρο μου, και κάποιοι με παρεξηγήσατε; Δεν σας έλεγα για τα κόμματα-μαστροπούς που διαφθείρουν ήθη χρηστά και μπαχαλοποιούν όλη την κοινωνία, μηδέ των πανεπιστημίων εξαιρουμένων;

Και σα να μην έφτανε η κομματικοποίηση, έχουμε και το νεποτισμό στα πανεπιστήμια της πλάκας. Θα μου πεις ελληνική παράδοση είναι το φαινόμενο, και οι Έλληνες σέβονται τις παραδόσεις τους:

«Μεγάλες σχολές, όπως η Ιατρική και η Νομική Αθηνών, αποδεικνύονται φέουδα ολίγων δεκάδων υψηλόβαθμων καθηγητών, ενώ άλλες μικρότερες είναι απλώς... οικογενειακές σχολές. Η Ιατρική είναι το απόλυτο παράδειγμα. Σε μια σχολή με περίπου 100 καθηγητές α' βαθμίδας, καταγράφηκαν 18 μέλη ΔΕΠ (Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού) όλων των επιπέδων (λέκτορες, επίκουροι, αναπληρωτές), που είναι τέκνα νυν και τέως καθηγητών στο ίδιο ίδρυμα, πλην ενός του οποίους ο πατέρας είναι καθηγητής στο ΑΠΘ. Ωστόσο, διπλάσιοι υπολογίζονται οι λοιποί συγγενείς, ανίψια, γαμπροί, νύφες, πρώην και νυν σύζυγοι που συγκροτούν το ευρύτερο συγγενικό περιβάλλον, το οποίο, όμως, απουσιάζει από τις λίστες που προορίζονται για το υπουργείο Παιδείας. (…)“Το 50% των καθηγητών στην Ιατρική φροντίζουν οι ίδιοι για τη διαδοχή τους”, λένε χαρακτηριστικά όσοι έχουν καλή γνώση της κατάστασης. Καθηγητές (νυν και τέως) και αναπληρωτές έχουν παιδιά κι ανίψια (ένα, δύο, τρία) ήδη διορισμένα στη σχολή ή και στο τμήμα τους. Άλλοι συμβαίνει να έχουν όλη ή σχεδόν όλη την οικογένεια κοντά τους, συμπεριλαμβανομένων των συζύγων των παιδιών τους, οι οποίοι σε ορισμένες περιπτώσεις τυγχάνει να είναι και τέκνα άλλων καθηγητών.» (enet.gr)

Κατά τ’ άλλα, αυτή τη στιγμή που μιλάμε, o πανεπιστημιακός χαβαλές καλά κρατεί:

«Περισσότερες από δέκα σχολές του Πανεπιστημίου Πατρών τελούν υπό κατάληψη, ύστερα από αποφάσεις των φοιτητικών συλλόγων.
Συγκεκριμένα οι φοιτητικοί σύλλογοι εκφράζουν την αντίθεση τους στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο για τη ανώτατη εκπαίδευση, ενώ για τον ίδιο λόγο, έχουν ξεκινήσει κινητοποιήσεις το διδακτικό και ερευνητικό προσωπικό, καθώς και οι διοικητικοί υπάλληλοι του Πανεπιστημίου. (…)
Κλειστό θα παραμείνει και την Παρασκευή το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, καθώς ο σύλλογος διδασκόντων στο ίδρυμα αποφάσισε την κήρυξη προειδοποιητικής απεργίας σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη μεταρρύθμιση που προωθεί η κυβέρνηση στην ανώτατη εκπαίδευση.» (news.in.gr)

Με την ευκαιρία να πω ότι στα πέντε χρόνια σπουδών μου στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, τον παλιό καλό καιρό, δεν θυμάμαι να είχε γίνει απεργία καθηγητών, και φυσικά το φαινόμενο των καταλήψεων ήταν άγνωστο την εποχή εκείνη… Μήπως τάχα τα πανεπιστήμια χρηματοδοτούνταν με περισσότερα κονδύλια τότε; Αστεία πράγματα. Απλά τότε η πανεπιστημιακή κοινότητα κρατούσε ψηλά τις αρχές και αξίες της Παιδείας. Και ούτε θυμάμαι τότε που σπούδαζα καθηγητή να χρίει το γιο του επιμελητή και διάδοχο στην έδρα του.

Πάντως, μη μου στεναχωριέστε: Αν είναι η Παιδεία να πεθάνει από την πολλή δημοκρατία, θεία ειν’ η δάφνη. Μια φορά κανείς πεθαίνει…

Όσο για τις ζημιές στα πανεπιστήμια, που τον Ιανουάριο του 2009 αποτιμήθηκαν στο ποσό του ενός εκατομμυρίου ευρώ, σύμφωνα με άρθρο της καλής εφημερίδας ΤΟ ΒΗΜΑ , μην οργίζεστε εναντίον των φοιτητών μας. Είναι εξωπανεπιστημιακά άτομα που τα κάνουν γης μαδιάμ! Οι φοιτητές μας δεν κάνουν τέτοια πράγματα, καθότι φοράνε ακόμη μπεϊμπιλίνο και βυζαίνουν την πιπίλα. Επομένως, ως νήπια δε μπορούν να προστατέψουν τα του οίκου τους, παρόλο που θα ’θελαν. Αμφιβάλλετε;
Και βέβαια τα καλά παιδιά δεν αφήνουν ούτε την Αστυνομία να προστατέψει τη δημόσια περιουσία για να μην βεβηλώσει το πανεπιστημιακό άσυλο! Βλέπετε, νυν υπέρ πάντων το άσυλο της βλακείας.

Ποιος όμως θα φιλοτεχνήσει το λάβαρο της σύγχρονης Ελλάδας, με την επιγραφή «Ελλάς Ελλήνων Ηλιθίων»;

Είμαι η Ντόρααα!! Και η Ντόρα φτιάχνει κώμα!

Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται, και δημοκρατίας ξεπεσούσης πας ανήρ ή γυνή φτιάχνει κώμα!
Δεν είναι δα και τόσο δύσκολο! Αρκεί να έχεις υπέρμετρες ηγετικές φιλοδοξίες, το μη γνώθι σ’ αυτόν και της πραγματικότητας, να αρνείσαι το παρελθόν σου, να διαθέτεις υποκριτικό ταλέντο, και να ’χεις καλές παρέες που θα σε ακολουθήσουν. Το να κατάγεσαι από πολιτικό τζάκι και να έχεις άνεση μπροστά στις κάμερες είναι επίσης μεγάλο ατού. Έτσι, με αυτά τα προσόντα, η εκ πολιτικής παρθενογένεσης προελθούσα Ντόρα Μπακογιάννη εξήγγειλε τη δημιουργία δικού της κώματος. Και για να μη γίνει καμιά παρεξήγηση, να υπογραμμίσω ότι όλα τα κόμματα κατάντησαν κώματα.

Η ίδρυση του κώματος, με το συμπάθιο, θα ανακοινωθεί επισήμως την Κυριακή 21 Νοεμβρίου 2010, και η σωτήρια ημερομηνία δεν επελέγη τυχαία. Την ημέρα εκείνη η Ορθοδοξία γιορτάζει «Τα Εισόδια της Θεοτόκου», μεγάλη η χάρη της. Ο συμβολισμός πρέπει να τύχει της δέουσας προσοχής. Όπως με πληροφόρησαν ευφάνταστες πηγές, την ημέρα των εισοδίων της Ντόρας στο ιερατείο των κομματικών ηγεσιών, θα ψαλλεί από τους οπαδούς της κατάλληλα διασκευασμένο το απολυτίκιο της Παρθένου:

«Σήμερον της ευδοκίας Διος το προοίμιον και της των Ελλήνων σωτηρίας η προκήρυξις. Εν Ναώ της Βουλής τρανώς η Ντόρα δείκνυται, και την σωτηρίαν τοις πάσι προκαταγγέλλεται. Αυτή και ημείς μεγαλοφώνως βοήσωμεν: Χαίρε της Οικονομίας του Δεινοσαύρου η εκπλήρωσις.»

Μιλώντας στο ΣΚΑΪ, η Ντόρα είπε ότι το αποτέλεσμα των εκλογών σημαίνει πως η κοινωνία δεν εμπιστεύεται τα κόμματα. Γι’ αυτό θα της προσφέρει το δικό της σωτήριο κώμα – εκ παρθενογένεσης με ανακυκλωμένα υλικά, όπως επιβάλλει η σύγχρονη πολιτική οικολογία – το οποίο θα συνεργαστεί μ’ εκείνα τα υπάρχοντα κώματα που η κοινωνία δεν τα εμπιστεύεται ώστε με την παρουσία της να τα εμπιστευθεί και να γίνουν κυβερνήσεις συνεργασίας. Αλληλούια!

Αναφερόμενη στο υπό ίδρυση κώμα της είπε ότι αυτό «δεν θα έχει γωνίες στις θέσεις του, αλλά θα μιλά με καθαρά λόγια και λύσεις.»
Τι εννοούσε η Ντόρα όταν έλεγε πως το κόμμα της δεν θα έχει γωνίες; Ποια γεωμετρικά σχήματα δεν έχουν γωνίες; Προφανώς ο κύκλος, δηλαδή το μηδενικό, ή το μηδέν εις το πηλίκιο. Και ποιο άλλο; Η ευθεία γραμμή δεν έχει γωνίες. Αυτό σημαίνει ότι η πολιτική της Ντόρας δεν θα έχει ζικ-ζακ αλλά θα είναι ένας νεοφιλελεύθερος οδοστρωτήρας, κι όποιος αντέξει.

Θα μιλάει, όμως, με καθαρά λόγια και λύσεις! Δηλαδή αυτές τις "λύσεις" που τις κράταγε κρυφές από τον Καραμανλή επί πεντέμισι χρόνια θα τις ξεφουρνίσει τώρα. Το ποιες θα είναι αυτές, ο δράκουλας και η ψυχή της γνωρίζουν…

Πάντως η Ντόρα το ξεκαθάρισε ότι δεν θα δημιουργήσει έναν «φορέα διαμαρτυρίας», αλλά «κόμμα εξουσίας». (πηγή) «Στη Βουλή η κ. Μπακογιάννη θα θέσει υπό την αιγίδα του νέου κόμματος τους ανεξάρτητους πλέον Κώστα Κιλτίδη και Χρήστο Μαρκογιαννάκη και τον ευρωβουλευτή Θόδωρο Σκυλλακάκη», διάβασα στην ίδια πηγή. Βλέπετε οι βολευτές δεν έχουν αναστολές να προδώσουν τους ψηφοφόρους τους και να λιποτακτήσουν από το κόμμα με το οποίο εξελέγησαν. Ούτε οι πρώτοι θα είναι ούτε οι τελευταίοι. Ψιλά γράμματα αυτά για βολευτές.

Α, ναι, ξέχασα να σας πω ότι άκουσα από καλά πληροφορημένες πηγές ότι στο κώμα της η Ντόρα θα επιτρέπει δημόσιες διαφοροποιήσεις στελεχών της, όταν πρόκειται για τη σωτηρία της πατρίδας όπως εκείνοι την αντιλαμβάνονται, και δεν θα τους διαγράφει όπως έκανε ο παλιοΣαμαράς στην ίδια.

Σε κάθε περίπτωση, καλή επιτυχία, Ντόρα! Έτσι κι αλλιώς, όλοι ίδιοι είσαστε, άρα υπάρχει και για σας κομματικός χώρος στο καταρρέον σάπιο πολιτικό σύστημα της χώρας μας - ένα σύστημα που εξευτέλισε την Ελλάδα και εξαθλίωσε τους Έλληνες, και στο οποίο ένας στους δύο ψηφοφόρους έστρεψε την πλάτη στις 7 Νοεμβρίου 2010.

Όλοι εμείς που σας στρέψαμε την πλάτη, διψάσαμε το μεσημέρι, μα το νερό της πολιτικής σας γλυφό...

Εν αρχή ην το κόμμα-κώμα

Και το κόμμα ην ο μαστροπός, και μαστροπός τσι “Δημοκρατίας” ην το κόμμα. Και η “Δημοκρατία” ην η εκδιδόμενη πόρνη για το συμφέρον του μαστροπού. Και τα πάντα στη “Δημοκρατία” εκ του κόμματος-μαστροπού εκπορεύονται, και χωρίς το κόμμα-μαστροπό ουδέν φαύλον εις την πολιτική γίνεται. Και το κόμμα-μαστροπός εκπορνεύει τους ψηφοφόρους, και ως άβουλα πρόβατα τους εκδίδει και τους χειραγωγεί ως προς το ποιον να σταυρώσουν και ποιον να φασκελώσουν, καθότι τους έχουν καταντήσει πιόνια στα χέρια τους. Ας ρίξουμε μια ματιά στ' αποτελέσματα:

Περιφερειακές - Δημοτικές εκλογές 2010 (πηγή)ΠεριφέρειεςΕνσωμάτωση: 99.54% Εγγεγραμμένοι: 9.771.911 Συμμετοχή: 61.01%Ψήφισαν: 5.961.718 Άκυρα /Λευκά: 542745 Αποχή: 39%ΔήμοιΕνσωμάτωση: 99.52% Εγγεγραμμένοι: 9.788.426 Συμμετοχή: 61.07%
Ψήφισαν: 5.978.002 Άκυρα/Λευκά: 327.964 Αποχή: 38,93%

Η των Ελλήνων εκλογική παράκρουση

Ουδέποτε στο “δημοκρατικό” παρελθόν της χώρας μας οι Έλληνες είχαν προσβληθεί από μια τόσο γενικευμένη κακοήθη εκλογική σύγχυση όσο σήμερα. Είναι κάτι σαν την περυσινή εργαστηριακά κατασκευασμένη γρίπη των χοίρων, που σε τούτη την περίπτωση είναι κομματικά κατασκευασμένη, προσβάλλει τον εγκέφαλο, και δεν υπάρχει εμβόλιο για την πρόληψή της. Η ιογενής (ιός της οξείας παραδημοκρατίτιδας) εκλογική παράκρουση οφείλεται αφ’ ενός στο γεγονός ότι οι ψηφοφόροι άγονται και φέρονται από τα συναισθήματα του φόβου, της ανασφάλειας, των ευσεβών πόθων ή φρούδων ελπίδων και της κομματικής εμπάθειας, και αφ’ ετέρου στο ότι η Δημοκρατία καθεαυτή είναι ένα διαβρωτικό σύστημα διακυβέρνησης με εγγενείς αδυναμίες και παθογένειες, εντελώς ακατάλληλο για πολιτικά ανηλίκους όπως εμείς.

Αν σε αυτά τα δεδομένα προσθέσεις το γεγονός ότι η χώρα βρίσκεται στο πιο κρίσιμο σημείο της μεταπολίτευσης, έχοντας κατρακυλήσει έως εδώ “δημοκρατικά”, και το ότι στο τιμόνι της κλυδωνιζόμενης ελληνικής βάρκας βρίσκεται ένας άκρως αλαζονικός γόνος της δυναστείας Παπανδρέου, μαέστρος στη δημαγωγία και στον εκβιασμό, επικεφαλής μιας πολυπληθούς όσο και αναποτελεσματικής κυβέρνησης “παιδικής χαράς”, και αν προσθέσεις και το γεγονός ότι η λαϊκίστικη αριστερή ρητορική κινείται στα όρια του παραλογισμού και της ουτοπίας, έχεις το σημερινό εκρηκτικό αποτέλεσμα της συλλογικής παράκρουσης, κορύφωση ενός ακόμη νεοελληνικού δράματος. Ωιμέ!

Η σχιζοφρενής και αντιδημοκρατική σύνδεση των αυριανών αυτοδιοικητικών εκλογών με το απατηλό σύνθημα “μνημόνιο ή αντιμνημόνιο” είναι περίτρανη απόδειξη της αλαζονείας και παραλογισμού που έχει προσβάλλει πρωτίστως την πολιτική ηγεσία της δύσμοιρης τούτης χώρας. Έτσι ο ψηφοφόρος αύριο δεν θα προσέλθει στις κάλπες για να ψηφίσει τον πιο ικανό αυτοδιοικητικό υποψήφιο, αλλά κάτω από τον εκφοβισμό “μνημόνιο ή αντιμνημόνιο”, σωτηρία από τη χρεοκοπία ή πτώχευση. Κατά τον αλαζονικό George Papandreou, πας ΠΑΣΟΚοστηριζόμενος αυτοδιοικητικός υποψήφιος αντιπροσωπεύει τη σωτηρία της χώρας, ενώ πας ανεξάρτητος ή στηριζόμενος από άλλα κόμματα αντιπροσωπεύει τη χρεοκοπία της! Πας ψηφίζων ΠΑΣΟΚικό εκπρόσωπο είναι υπεύθυνος και πατριώτης, και πας ψηφίζων άλλους υποψηφίους είναι ανεύθυνος και ανθέλληνας! Έτσι απλά, ΠΑΣΟΚικά και “δημοκρατικά”!



Αντί, λοιπόν, να συνεργαστούν όλοι οι κομματάρχες για να συναποφασίσουν, έστω και καθυστερημένα, ποιες από τις διατάξεις του Μνημονίου πρέπει οπωσδήποτε να εφαρμοστούν και ποιες χρειάζονται επαναδιαπραγμάτευση ή και ακύρωση, μαξιμαλίζουν παραλογιζόμενοι και δημαγωγούντες με το σύνθημα “μνημόνιο ή αντιμνημόνιο”. Οι δε οξαποδώ κηδεμόνες, άσπονδοι φίλοι μας, καγχάζουν χαιρέκακα, διότι γνωρίζουν το προαιώνιο αξίωμα “εν τη διαιρέσει η αδυναμία”.

Από την άλλη, ο Giorgos και το άχρηστο οικονομικό επιτελείο του, που αποδείχτηκαν αδίστακτοι πρωταθλητές στο ψαλίδισμα μισθών και συντάξεων, σημαιοφόροι στην επιβολή ληστρικών ειδικών και έμμεσων φόρων, και παταγωδώς ανίκανοι στην πάταξη της φοροδιαφυγής, που μάλιστα γελοιοποιήθηκαν στην εκτέλεση της προκλητικά χαριστικής περαίωσης, αντί ν’ αναζητήσουν τα αίτια της ανικανότητας και αναποτελεσματικότητάς τους, εκβιάζουν το υπό σύγχυση εκλογικό σώμα, ταυτίζοντας τους άχρηστους εαυτούς τους - ανίκανους ακόμη και στην εφαρμογή του Μνημονίου που υπέγραψαν - με τη σωτηρία της χώρας, και τους κομματικούς αντιπάλους τους με την καταστροφή της.



Η αλήθεια, όμως, δεν βρίσκεται ούτε σε όσα πρεσβεύει το ΠΑΣΟΚ, ούτε σ’ εκείνα που πρεσβεύει η ΝΔ ή ο ΛΑ.Ο.Σ., ούτε βεβαίως στις ουτοπιστικές κορώνες της διαμαρτυρόμενης αριστεράς, που δεν έχει ρεαλιστική πρόταση διακυβέρνησης. Η Αλήθεια βρίσκεται στη σύνθεση όλων αυτών των φαινομενικά αλληλοσυγκρουόμενων θέσεων και προτάσεων σε μια ρεαλιστική συνταγή διακυβέρνησης που θα έβγαζε τη χώρα από την κρίση και θα σηματοδοτούσε το δρόμο της προόδου, της βιώσιμης εθνικής ανάπτυξης και της ευημερίας. Για την Ελλάδα, που άγεται και ξεσκίζεται από κοντόφθαλμες αντιμαχόμενες κομματικές φατρίες που νοιάζονται πρωτίστως για τα στενά προσωπικά και κομματικά τους συμφέροντα, δεν υπάρχει σωτηρία είτε με Μνημόνιο είτε χωρίς Μνημόνιο. Υπάρχει μόνο μνημόσυνο. Το διχαστικό και πελατειακό σύστημα διακυβέρνησης που μας έφερε στο χείλος της καταστροφής δεν μπορεί το ίδιο με τις ίδιες μεθόδους να μας σώσει.

Πάντως, εδώ που τα λέμε, ο Γιωργάκης έχει άστρο, ή αν θέλετε, “άγιο”. Είδατε πώς χτύπησαν οι τρομοκράτες με τις στρακαστρούκες στην κατάλληλη στιγμή ώστε όλη η εβδομάδα να καταναλωθεί από τα ΜΜΕ στο να διαχωρίζουν τρομοκρατικές τρίχες; Αν δεν ασχολούνταν με τα παιδάκια και τα γελοία δεματάκια τους, δεν θα ασχολούνταν, έστω κάποιοι, με το να καταδείξουν την μέχρι σήμερα ανικανότητα της κυβέρνησης να εφαρμόσει στοιχειωδώς το Μνημόνιο “σωτηρίας” για το οποίο κόπτεται, και ν’ αναζητήσουν τα αίτια;

Το απατηλό σύνθημα που μας έθεσαν, “μνημόνιο ή αντιμνημόνιο”, είναι προπέτασμα καπνού για να κρύψει τη διαχρονική γύμνια του σαθρού πολιτικού συστήματος που ευθύνεται για τα σημερινά αδιέξοδα της Ελλάδας. Ρίξτε και μια ματιά εδώ.

Η αυτογελoιοποίηση της “τρομοκρατίας”

 

ΤρΕλλάς, η χώρα της γελοιοποίησης και του εκφυλισμού των πάντων, και γιατί να το κρύψομε άλλωστε; 

Όπως όλοι οι παροικούντες την ΤρΕλλάδα γνωρίζετε, εδώ είναι η κοιτίδα του γελοίου. Τα πάντα γελοιοποιούνται και εκφυλίζονται, ακόμη και η τρομοκρατία. Σαν τα καρπούζια, ο Έλληνας όλα τα κόβει και όλα τα μαχαιρώνει.

 • Η Δημοκρατία έχει εκφυλιστεί και γελοιοποιηθεί, πρώτα και κύρια από τους λειτουργούς της. 

 • Το κράτος έχει εκφυλιστεί και γελοιοποιηθεί από όλους τους κρατικοδίαιτους.

 • Ο Κοινοβουλευτισμός έχει γελοιοποιηθεί και εκφυλιστεί από τους ίδιους τους 300 Βολευτές. 

 • Οι νόμοι εκφυλίζονται, χλευάζονται και παραβιάζονται συστηματικά. 

 • Οι θεσμοί εκφυλίζονται και γελοιοποιούνται από εκείνους που τους εκπροσωπούν, βλέπε προκήρυξη εκλογών όποτε τους καπνίσει.

 • Το πανεπιστημιακό άσυλο εκφυλίζεται σε άσυλο βαριεστημένων μπαχαλάκηδων. Και πάει λέγοντας, και κατρακυλάει κλαίγοντας… 

Και μια και όλα εκφυλίζονται και γελοιοποιούνται στην ΤρΕλλάδα, η τρομοκρατία, ή αν θέλετε εσείς οι καχύποπτοι, η “τρομοκρατία”, δεν θα μπορούσε να μείνει πίσω και καταϊδρωμένη. Έβαλε λοιπόν τα δυνατά της να εκφυλιστεί και ν’ αυτογελοιοποιηθεί κι αυτή, και επέλεξε τούτη την κρίσιμη χρονική περίοδο για την “αναβάθμισή” της. Στο πλαίσιο αυτής της θεμιτής φιλοδοξίας εντάσσονται τα τελευταία τρομοκρατικά πακέτα με τις στρακαστρούκες. 

Δείτε μερικά δημοσιεύματα για να μπείτε στο πνεύμα: «Περίεργες προεκλογικές συμπτώσεις και περίεργο σκηνικό τρομολαγνείας! Πελώρια ερωτηματικά και ακόμα περισσότερες απορίες προκαλεί πλήθος δεμάτων, που, κατά την αστυνομία, είναι παγιδευμένα με εκρηκτικά και αποστέλλονται κατά κύριο λόγο σε πρεσβείες ξένων χωρών, για τις οποίες είναι δύσκολο, τουλάχιστον για ορισμένες (π.χ. Βουλγαρία), να εξηγηθεί η επιλογή τους!» (πηγή) 

Γραφείο Τύπου ΣΥΝ: «Το σήριαλ των εκρηκτικών μηχανισμών αποσκοπεί στη δημιουργία κλίματος αποπροσανατολισμού και εκφοβισμού της κοινωνίας λίγες μέρες πριν τις εκλογές. Οι νοσηροί εγκέφαλοι τέτοιων σχεδιασμών δεν θα πετύχουν τους στόχους τους.» (πηγή) 

Γραφείο Τύπου του ΚΚΕ: «Πολλά ερωτηματικά δημιουργεί το σκηνικό τρομοκρατίας που στήνεται τις τελευταίες μέρες λίγο πριν από τις εκλογές και λίγες μέρες μετά την ύποπτη επανεμφάνιση του Μπιν Λάντεν με απειλές σε βάρος της Γαλλίας και του Σαρκοζί. Το ΚΚΕ καλεί το λαό να είναι επιφυλακτικός και δύσπιστος σε όσα μεταδίδονται από τα ΜΜΕ, να επαγρυπνεί και να κρίνει τις εξελίξεις με βάση το ποιος επωφελείται, ποιον εξυπηρετούν οι προβοκατόρικες ενέργειες και το κλίμα τρομοφοβίας που κάποιοι δημιουργούν.» (πηγή)

   

«Το χειρότερο με τη νέα τρομοκρατία είναι ότι απουσιάζει το - έστω θεμελιωμένο σε παράλογα αξιώματα- προηγούμενο αριστερίστικο σκεπτικό. (…) Δεν έχουμε δηλαδή τον κλασικό αριστερισμό, έχουμε έναν επικίνδυνο για όλους χουλιγκανισμό. Στόχος τους δεν είναι καν η ανατροπή του καθεστώτος (…) αλλά η βαβούρα. Αιματηρή πολλές φορές, αλλά βαβούρα. (…) Μάλλον νιώθουν κάτι σαν πρωταγωνιστές σε αυτά τα νέου τύπου βίντεο-γκέιμ, που πυροβολείς σε όλες τις γωνιές και κερδίζεις πόντους.» (Πάσχος  Μανδραβέλης)

  

Εξάλλου, κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού της Βουλής για το 2011, ο Πρόεδρος Φίλιππος Πετσάλνικος, με σοβαρότητα ανάλογη των τρομοκρατικών περιστάσεων, είπε μεταξύ άλλων για τα εκρηκτικά πακετάκια: «Πριν προχωρήσω, κηρύσσοντας περαιωμένη τη συζήτηση, θα ήθελα ενημερωτικά να σας πω ότι σήμερα είχαμε συνέχιση των απαράδεκτων και καταδικαστέων απ’ όλους, και είμαι σίγουρος απ’ όλο τον ελληνικό λαό, πράξεων με την αποστολή δεμάτων με εκρηκτικά. (…) 

Έχουμε όμως πολύ ακριβή ενημέρωση για την εξουδετέρωση ενός φακέλου δέματος που έγινε από τις ειδικές υπηρεσίες εδώ έξω από τη Βουλή. Η Βουλή, λοιπόν, δεν ήταν παραλήπτης αυτού του φακέλου. Όμως, επειδή πλέον έχουμε τη δυνατότητα με ειδικά μηχανήματα, αλλά και με άλλα ειδικά μέσα να ελέγχουμε τέτοιου είδους δέματα, αυτός ο φάκελος διαβιβάστηκε εδώ από άλλη υπηρεσία και έγινε ελεγχόμενη –επαναλαμβάνω- εξουδετέρωση, ελεγχόμενη έκρηξη. 

Επίσης, η Βουλή έγινε παραλήπτης και ενός άλλου δέματος, ενός ομοιώματος φακέλου-βόμβας που διαπιστώθηκε – όπως κρίθηκε από τον έλεγχο που κάνουμε σε όλα τα δέματα- ότι ήταν ύποπτο. Και σ’ αυτό λοιπόν έγινε εξουδετέρωση, χωρίς όμως, επαναλαμβάνω, αυτή η κατασκευή να είναι πραγματική βόμβα. Πιστεύω ότι εκφράζω όλες τις πτέρυγες και όλους τους συναδέλφους στην Αίθουσα αυτή, όσον αφορά ότι τέτοιου είδους απαράδεκτες και άθλιες πράξεις είναι καταδικαστέες από όλους μας και από ολόκληρο τον ελληνικό λαό. Επίσης, θέλω να υπογραμμίσω ότι η δημοκρατία δεν τρομοκρατείται. Το εθνικό Κοινοβούλιο δεν τρομοκρατήθηκε και δεν θα τρομοκρατηθεί από κανέναν! Η ίδια η δημοκρατία είναι ισχυρή στη χώρα μας και θα προχωρήσουμε όλοι μαζί σ’ αυτήν την Αίθουσα, προκειμένου να μπορέσει η χώρα μας να βγει από τη δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεται, όπως επισημάνατε και εσείς νωρίτερα, αλλά και οι πρώην Πρόεδροι της Βουλής. 

Ας έχουν, λοιπόν, όλοι υπ’ όψιν τους ότι με τέτοιου είδους άθλιες και απαράδεκτες πράξεις δεν τρομοκρατούν και δεν πρόκειται να τρομοκρατήσουν ούτε τους εκπροσώπους του ελληνικού λαού –όλους τους Βουλευτές, δηλαδή- αλλά ούτε και το ίδιο το εθνικό Κοινοβούλιο.» 

 Αλίμονο! Το Εθνικό μας Κοινοβούλιο να τρομοκρατηθεί από στρακαστρούκες; Τι λέμε τώρα; Κι αν, ο μη γένοιτο τρομοκρατηθεί, εμάς ποιος θα μας τρομοκρατεί με τρομοκρατικά νομοσχέδια, για το καλό μας; Κι όπως ομολόγησε και Πρωθυπουργός, George Papandreou ο Ατρόμητος, «η Δημοκρατία δεν δημοκρατείται», δηλαδή δεν ελέγχεται από το δήμο, τουτέστιν από το λαό. Βλέπετε, γλώσσα λανθάνουσα λέει την αλήθεια. Εκείνο που του διέφυγε να προσθέσει είναι ότι η Δημοκρατία απλά  λαμογιοκρατείται.

 

 Το διόρθωσε όμως στο επόμενο βίντεο, και παρακαλώ προσέξτε το ύφος του Πρωθυπουργού. Δεν σας “μυρίζει” θλίψη η έκφρασή του;

 

Μαύρη ειν’ η μέρα στην ΤρΕλλάς

Μαύρη σαν καλιακούδα...

Τη στιγμή που ο ανεύθυνος και πανικόβλητος Πρωθυπουργός του Μνημονίου συνεχίζει ακάθεκτος τα εκβιαστικά διλήμματα περί πρόωρων εθνικών εκλογών, εάν στις 7 Νοεμβρίου το διαμορφωμένο προ πολλού αντιμνημονιακό μέτωπο πολιτών του στείλει σαφές μήνυμα αποδοκιμασίας, και ενώ το ΔΝΤ ανησυχεί σφόδρα για την αδυναμία της κυβέρνησης να εισπράξει τους οφειλόμενους φόρους, βριάζουν τα ξένα δημοσιεύματα περί αναπόφευκτης πτώχευσης, κατ’ ευφημισμόν αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους.
Ο διεθνούς φήμης οικονομολόγος Νουριέλ Ρουμπινί, σε πρόσφατη συνέντευξή του στο οικονομικό περιοδικό Capital, είπε μεταξύ άλλων: «Το ερώτημα που τίθεται για μένα δεν είναι εάν θα πτωχεύσει η Ελλάδα, αλλά μόνο πότε», συμπληρώνοντας ότι «τα δεδομένα μιλούν μια πολύ καθαρή γλώσσα.» Ο Ρουμπινί εκτιμά ότι εκείνο που ενδεχομένως κάνει ο ευρωπαϊκός μηχανισμός διάσωσης είναι «να καθυστερεί την κατάρρευση των ελληνικών ομολόγων - στην καλύτερη περίπτωση μέχρι το χρονικό σημείο που οι υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης θα είναι σε καλύτερη κατάσταση». (πηγή).

Ολυμπιακά χαλάσματα και συντρίμμια

Ολυμπιακό Xωριό: παλιές δόξες, σημερινή ντροπή! Μια μικρογραφία της σύγχρονης Ελλάδας… Περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις… Παρακμή, εξαθλίωση, θάνατος της ελπίδας, σβήσιμο του χαμόγελου… Νυχτερίδες κι αράχνες στα ντουβάρια και στα ελληνικά μυαλά…

Ποιος φταίει; Ποιος θα λογοδοτήσει γι’ αυτό το έγκλημα; Ποιος θα πληρώσει τα σπασμένα και ρημαγμένα; Δεν είναι μόνο ένας ο ένοχος, αν και ο Καραμανλής ο Μικρός φέρει την κύρια ευθύνη. Ναι, είναι αυτός που κρύβεται, που μουγκάθηκε, αλλά συνεχίζει να εισπράττει την παχυλή βουλευτική αποζημίωση σταλίζοντας στη γαλαρία της Βουλής. Και είναι όλοι οι στενοί συνεργάτες του, βατοπεδινοί και μη.

Είναι όμως και πλήθος άλλων αρμοδίων και αναρμοδίων παρατρεχάμενων κρατικοδίαιτων που λυμαίνονται τη χώρα, κατά τα δημοκρατικά αήθη κι έθιμα. Είναι ακόμη και η παρούσα κυβέρνηση του George Papandreou, που επί δεκατρείς μήνες δεν κούνησε το δαχτυλάκι της για ν’ αποκαταστήσει την τιμή του στοιχειωμένου Ολυμπιακού Χωριού. Είμαστε, όμως, και όλοι εμείς που επί δεκαετίες αναδεικνύουμε και ανεχόμαστε κυβερνήσεις άχρηστων και επίορκων πολιτικών, χρυσοπληρώνοντάς τους από το υστέρημά μας για να μας ταπεινώνουν και να μας εξαθλιώνουν.

Ναι, φταίτε κι εσείς, φταίμε κι εμείς, φταίνε κι οι άλλοι. Πώς όμως μπορεί κανείς να ελπίζει ότι τούτος ο λαός θα ξεπεράσει τα δύσκολα; Στις φιέστες είμαστε καλοί, στους Ολυμπιακούς του 2004 πήγαμε καλά, το ίδιο και στον προχτεσινό Μαραθώνιο. Μόλις όμως φύγουν από πάνω μας τα φώτα της δημοσιότητας, ξαναγινόμαστε ο παλιός άθλιος εαυτός μας που φιλοτεχνεί τον κακό μας τον καιρό…

Βραδιάζει, το σκοτάδι πέφτει πυκνό στη χώρα μου. Κρυώνω! Υπάρχουν άραγε πολλοί από μας που ζεσταίνονται με ψευδαισθήσεις;

Επίκαιρες γραφικότητες του Θόδωρου Πάγκαλου

Ο κύριος «Μαζί τα φάγαμε» ξαναχτύπησε! Τι να σας πω, σύντροφοι, όταν μιλάει αυτό το παιδί βγάζει πολύ γέλιο! Και, μα τη δημοκρατία του καραγκιόζη, το χρειαζόμαστε… Δεν υπάρχουν, δα, και πολλά ευτράπελα για να γελάσει το χειλάκι μας, στους τοξικούς καιρούς που ζούμε. Ο Θόδωρος μάλιστα ξέρει και ανέκδοτα!
Λοιπόν, τι καινούργιο είπε ο αντιπρόεδρος; Θα σας πω αμέσως, αλλά κρατηθείτε:

Θ. Πάγκαλος: «Βγαίνει ο κύριος Σαμαράς και προκηρύσσει δημοψήφισμα. Έρχεται ο Παπανδρέου και λέει, κοίταξε να δεις, εάν υπάρξουν συνθήκες που θα οδηγούν στην άποψη ότι δεν έχει η κυβέρνηση την υποστήριξη του κόσμου, δεν μπορώ να εφαρμόσω την πολιτική αυτή, γιατί δεν θέλω να την εφαρμόσω με αυταρχικά μέσα. Θέλω να έχω τη συμμετοχή του λαού και θα καλέσω το λαό να με βοηθήσει.
Βγαίνει ο Σαμαράς και λέει “τι είναι αυτά τα πράγματα”, “αίσχος”, “γιατί μας προκαλεί”, “γιατί μας εκβιάζει”.
Εγώ λοιπόν είπα στην Πάτρα, αυτό μου θυμίζει το ανέκδοτο του λαγού και του λιονταριού.»

Χαρείτε τον και στο video:



Προσέξτε παρακαλώ την υποκρισία: «δεν μπορώ να εφαρμόσω την πολιτική αυτή, γιατί δεν θέλω να την εφαρμόσω με αυταρχικά μέσα.»

Ξαφνικά ο George Papandreou απέκτησε δημοκρατικές ευαισθησίες! Δεν μπορεί, λέει ο αντ’ αυτού, να εφαρμόσει τη σωτήρια πολιτική του με αυταρχικά μέσα! Εμμέσως πλην σαφώς ο αντιπρόεδρος ομολογεί ότι ο Γ. Παπανδρέου μέχρι τώρα εφάρμοσε την πολιτική του “αποφασίζομεν και διατάσσομεν” με αυταρχικά μέσα. Εφάρμοζε μια βάρβαρη νεοφιλελεύθερη πολιτική, εκ διαμέτρου αντίθετη εκείνης για την οποία ψηφίστηκε τον Οκτώβριο του 2009. Και δεν είχε αναστολές, ούτε τύψεις, διότι το έκανε, όπως μας είπε επανειλημμένα, για τη σωτηρία της πατρίδας!

Βρε, βρε, βρέεε! Όψιμα, τώρα, ο Γ. Παπανδρέου απόκτησε σοσιαλιστικές υπερευαισθησίες και ο πατριωτισμός του χλώμιασε! Κοίτα να δεις μετάλλαξη! Κι αφού χωρίς να μας ρωτήσει μας έδεσε τη θηλιά του Μνημονίου στο λαιμό, αφού πετσόκοψε μισθούς και συντάξεις, και προέβη σε ποικίλες φορολογικές θηριωδίες, τώρα, αδιαφορώντας για τη σωτηρία της πατρίδας, φοβερίζει να μας τραβολογήσει σε πρόωρες εκλογές, διότι τάχα δεν θέλει να εφαρμόσει την πολιτική του Μνημονίου με αυταρχικά μέσα! Κι αυτό, επειδή βγήκε ο Σαμαράς και ζήτησε εκλογικό «δημοψήφισμα»!

Με άλλα λόγια, για να το κάνουμε λιανά, όπως λένε στο χωριό μου, ο Giorge Papandreou καμώνεται πως πιστεύει ότι αν δεν έβγαινε ο Σαμαράς, ο Τσίπρας και η Παπαρήγα να ζητήσουν ψήφο διαμαρτυρίας κατά του Μνημονίου, ο μαζοχιστής λαός, που ομολογουμένως εκτός από πολιτικές σφαλιάρες έχει φάει και πολύ κουτόχορτο, θα υπερψήφιζε τους πράσινους αυτοδιοικητικούς υποψηφίους, και η πολυπληθής κυβέρνηση της παιδικής χαράς θα συνέχιζε την αυταρχική πολιτική του “αποφασίζομεν και διατάσσομεν”, για το καλό της πατρίδας, φυσικά!

Είναι ηλίου φαεινότερο, παίδες, ότι ο Γ. Παπανδρέου, βλέποντας ότι η βάρβαρη πολιτική που εφαρμόζει είναι αδιέξοδη, αναζητεί άλλοθι για να λιποτακτήσει κι αυτός, όπως ανέλυσα σε προηγούμενο άρθρο μου. Για το λόγο τούτο έχει εξαπολύσει τον Θ. Πάγκαλο να προετοιμάσει τα πνεύματα για παν ενδεχόμενο. Στην “αποστολή” αυτή εντάσσεται και η απόπειρα αποδαιμονοποίησης της αναδιάρθρωσης του χρέους:

Θ. Πάγκαλος: «Η δαιμονοποίηση της αναδιάρθρωσης που βλέπω σε ορισμένα γραπτά και σε λόγους πολιτικών είναι παράταιρη. Τα χρέη υπάρχουν για να αναδιαρθρώνονται. Μπορεί να το επιδιώξουμε ή να μας προταθεί και να μη μας συμφέρει να το αποτρέψουμε. » (πηγή)

Χαρείτε τώρα το video με τον Θ. Πάγκαλο σε ανέμελο περίπατο με την παρέα του. Είναι χαριτωμένος, δε νομίζετε; Και μην ξεχνάτε ότι ο στυλοβάτης αυτός μας έρχεται από τα παλιά, και διαθέτει αξιόλογες υπουργικές περγαμηνές, έχοντας συμμετάσχει σε πολλές κυβερνήσεις που φιλοτέχνησαν δημοκρατικά το σημερινό νεοελληνικό χάος. Όταν, λοιπόν, λέει “μαζί τα φάγαμε”, μιλάει μετά λόγου γνώσεως ο άνθρωπος, και εννοεί βεβαίως μαζί με άλλα κυβερνητικά και παρακυβερνητικά τρωκτικά και λαμόγια.

Και Μαραθωνοδρόμος ο George Papandreou!

Ο χθεσινός Μαραθώνιος συνέπεσε με την επέτειο των 2500 ετών από τη μάχη του Μαραθώνα και έσπασε όλα τα ρεκόρ συμμετοχής.

Στη διαδρομή των δέκα χιλιομέτρων του 28ου Κλασικού Μαραθωνίου της Αθήνας συμμετείχε και ο πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου, η Τίνα Μπιρμπίλη, ο Άδωνις Γεωργιάδης με την Ευγενία Μανωλίδου και άλλoι "λαμπεροί" (όπως τους αποκαλούν τα ΜΜΕ) εκπρόσωποι της "πέερα βρέχει" πολιτικής και καλλιτεχνικής ζωής της ψωροκώσταινας. Τον Πάγκαλο δεν τον πήρε το μάτι μου, ούτε τον Καραμανλή, που μάλλον έτρεχαν το δικό τους καθημερινό "μαραθώνιο" καταβροχθίζοντας σουβλάκια.

«Και για μένα, είναι μεγάλη χαρά που είχα την ευκαιρία να τρέξω έστω αυτά τα λίγα χιλιόμετρα, αυτή την ιστορική ημέρα, που προβάλει την Ελλάδα, την Ελλάδα που έχει και αυτή το δικό της μαραθώνιο, αλλά που σίγουρα όλοι μαζί θα τερματίσουμε και ελπίζω το γρηγορότερο», δήλωσε μεταξύ άλλων ο Γιώργος, το πράσινο καμάρι μας.

Όπως ήταν φυσικό, ο Μαραθωνοδρόμος Πρωθυπουργός έκλεψε την παράσταση και καταχειροκροτήθηκε. Α, όλα κι όλα! Ο Έλληνας ραγιάς ψοφάει για θέαμα και μη σώσει ο άρτος. Άλλωστε, o δημοκρατικός λαός, μη απαλλαγμένος από το βασιλικό σύνδρομο, βλέπει στη δυναστεία Παπανδρέου τη συνέχιση της βασιλείας και το φχαριστιέται.

Πάντως, για να λέμε την αλήθεια, μπράβο στον Πρωθυπουργό μας που είναι καλογυμνασμένος και σφριγηλός. Μακάρι σε αυτό τουλάχιστον το σημείο να μπορούσαμε να τον μιμηθούμε όλοι. Ωστόσο, χωρίς να έχω καμία διάθεση να μειώσω την αξία του γεγονότος, δράττομαι της ευκαιρίας να του υπενθυμίσω ότι θα ήταν προτιμότερο να επιτυγχάνει σε άλλους μαραθώνιους.

Δέκα τρεις μήνες μετά την εκλογή σας στον πρωθυπουργικό θώκο, κύριε Παπανδρέου, έχετε μείνει πίσω και καταϊδρωμένος στους εξής μαραθώνιους:

--Αποτύχατε παταγωδώς στο μαραθώνιο υλοποίησης των προεκλογικών εξαγγελιών και υποσχέσεων με τις οποίες υφαρπάξατε την ψήφο της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού στις 4 Οκτωβρίου του 2009.

--Αποτύχατε παταγωδώς στο μαραθώνιο εισαγωγής νέου ήθους και ύφους στην πολιτική ζωή της Ελλάδας. Απεναντίας, με τη διχαστική και συκοφαντική ρητορική σας, και με το μηδενισμό και εξευτελισμό των πολιτικών σας αντιπάλων, σηματοδοτήσατε έναν επικίνδυνο για την κοινωνική συνοχή κατήφορο με ολέθριες συνέπειες για τη χώρα.

--Αποτύχατε παταγωδώς στο μαραθώνιο της πάταξης της διαφθοράς σε κυβερνητικό επίπεδο, αρνούμενος πεισματικά να καταργήσετε το νόμο περί ευθύνης (ανευθυνότητας) των υπουργών και ασυλίας των βουλευτών.

--Αποτύχατε παταγωδώς στο μαραθώνιο του περιορισμού της σπατάλης σε επίπεδο κορυφής (σπατάλες υπουργών, βουλευτών, φιέστες, πολυέξοδα ταξίδια με πολυπληθείς συνοδείες, κομματικές επιχορηγήσεις, κλπ., ων ουκ έστιν αριθμός ούτε τέλος).

--Αποτύχατε παταγωδώς στο μαραθώνιο της είσπραξης των οφειλόμενων φόρων των 31 δις ευρώ, και στην επιστροφή των 50 δις καταθέσεων που δραπέτευσαν στο εξωτερικό.

--Αποτύχατε παταγωδώς στο μαραθώνιο της πάταξης της αισχροκέρδειας και της ακρίβειας.

-- Αποτύχατε παταγωδώς στο μαραθώνιο είσπραξης φόρων από την ταχτοποίηση των ημιυπαίθριων και των αυθαιρέτων.

--Αποτύχατε παταγωδώς στο μαραθώνιο πάταξης της εγκληματικότητας και ελέγχου της λαθρομετανάστευσης.

--Αποτύχατε παταγωδώς στο μαραθώνιο προσέλκυσης ξένων επενδύσεων και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

--Αποτύχατε παταγωδώς στο μαραθώνιο της πράσινης ανάπτυξης, έχοντας μείνει μόνο στα λόγια και στις πράσινες υποσχέσεις.

--Αποτύχατε παταγωδώς στο μαραθώνιο επιλογής ικανών συνεργατών και στο συντονισμό και απόδοση του κυβερνητικού έργου.

--Αποτύχατε παταγωδώς στο μαραθώνιο εξυγίανσης του μεγάλου ασθενούς, και δεν καταφέρατε να εισάγετε τάξη, αποτελεσματικότητα υπηρεσιών και νέο ήθος στο Δημόσιο μπάχαλο, αδυνατώντας να περιορίσετε τις αλόγιστες σπατάλες του κρατικού Λεβιάθαν.

Κοντολογίς, Πρωθυπουργέ του Μνημονίου και των υποσχέσεων χωρίς αντίκρισμα, αποτύχατε σε όλους τους μαραθώνιους, και κυρίως στο να εμπνεύσετε τον ελληνικό λαό ν’ αλλάξει νοοτροπία και πορεία ώστε να σηματοδοτήσει την εθνική παλιγγενεσία που ονειρεύεστε και όλοι ευχόμαστε. Και επειδή αποτύχατε και το ξέρετε, μας εκβιάζετε φασιστικά με πρόωρες εθνικές εκλογές για να βυθιστεί η χώρα στο χάος ώστε να μη φανεί η γύμνια της πολιτικής σας και η ανικανότητα της κυβέρνησής σας.

Πετύχατε όμως στον εξής μαραθώνιο: στο ν’ αρπάξετε τη μπουκιά από το στόμα των συνταξιούχων, περικόπτοντας στη δύση του βίου τους 13ο και 14ο μισθό, και στο να μας αλλάξετε τα φώτα στους έμμεσους φόρους και τις ανατιμήσεις. Και αυτό η Θεία Δίκη δεν θα σας το συγχωρήσει ποτέ! Η αρά των εβδομηντάρηδων και των ογδοντάρηδων θα σας συνοδεύει στο υπόλοιπο της ζωής σας, πολλώ μάλλον όταν ο ίδιος ομολογείτε πως αυτό ήταν άδικο.

Και όπως έχω γράψει σε προηγούμενα άρθρα μου, το να κομπάζετε επειδή μειώσατε το έλλειμμα με άδικες και άγριες περικοπές ουκ ανδρός σοφού. Την αυτοκριτική σας θα την κάνετε ποτέ, κύριε Πρωθυπουργέ, ή θα συνεχίσετε την αλαζονική και προκλητική συμπεριφορά σας που νομοτελειακά απεργάζεται την εκκωφαντική προσγείωση και ταπείνωσή σας;

Πιστέψτε με όμως, δεν θα χαρώ καθόλου γι’ αυτό, διότι στην πτώση σας θα συμπαρασύρετε και τη χώρα μας, κατά το Λουδοβίκειο “Après moi, le déluge” …