Ήταν πράγματι αναπόφευκτο το "Μνημόνιο";

Μελετώντας τη χθεσινή συνέντευξη Τύπου του Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη, στάθηκα ιδιαίτερα στην κάτωθι δήλωσή του.
George Papandreou: «Διότι δεν μιλάμε για μια επιλογή μεταξύ ενός παραδείσου και του μνημονίου. Μιλάμε για μια επιλογή μεταξύ της χρεοκοπίας και του μνημονίου. Αυτή ήταν η επιλογή.»

Από το Δεκέμβριο του 2009, βλέποντας τον ΓΑΠ να φλερτάρει απροκάλυπτα και επικίνδυνα με το ΔΝΤ, ανάρτησα για το θέμα κάμποσα άρθρα στο παρόν ιστολόγιο, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια – αιθεροβάμων γαρ! – να αποτρέψω το μοιραίο, ήγουν τη θηλιά στο λαιμό που θα μας έβαζε το ΔΝΤ. (Βλέπετε, το παίζω κι εγώ μικρομέγαλη... Χι, χι, χι!)

Επειδή χθες τέθηκε και πάλι το ερώτημα στον Πρωθυπουργό, θεωρώ χρήσιμο να παραθέσω χαρακτηριστικά αποσπάσματα από πρόσφατο εμπεριστατωμένο άρθρο του antinews με τον τίτλο: «Είναι "αναγκαίο κακό" το Μνημόνιο;»

«Όταν τον Οκτώβριο του 2009 ανέλαβε η νέα κυβέρνηση Παπανδρέου, κανένας δεν μιλούσε για "χρεοκοπία" της Ελλάδος. Βέβαια, η Τράπεζα της Ελλάδος και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προειδοποιούσαν ότι το έλλειμμα πήγαινε να ξεφύγει σε ποσοστά της τάξης του 10%, όμως είχαν ήδη ληφθεί κάποια μέτρα φορολογικού χαρακτήρα, ενώ και ο απερχόμενος πρωθυπουργός, Κ. Καραμανλής, είχε υπογραμμίσει την ανάγκη λήψης "σκληρών" μέτρων (που τώρα πια βέβαια μοιάζουν με χάδι, σε σύγκριση με τα όσα επέβαλε τελικά η κυβέρνηση Παπανδρέου) για να μην ξεφύγει το έλλειμμα (πάγωμα των μισθών στο δημόσιο τομέα κλπ.).
Ξαφνικά, λίγες μέρες μόλις μετά τις εκλογές, είδαμε το νέο πρωθυπουργό, Παπανδρέου, να μιλάει για οικονομία "στα πρόθυρα της χρεοκοπίας", για "οικονομία στην εντατική", για ασφαλιστικά ταμεία υπό κατάρρευση, ενώ υπουργοί του έμειναν στην ιστορία για εκφράσεις του τύπου "δεν υπάρχει σάλιο", "Τιτανικός" κλπ.

Ταυτόχρονα, ανακοινωνόταν ένα παραφουσκωμένο έλλειμμα ύψους 12,7%, καρπός πολιτικής απόφασης και υπερδιπλάσιο από το στόχο-εκτίμηση που είχε θέσει η προηγούμενη κυβέρνηση στο 6%. Όλα αυτά, παράλληλα με μια πρωθυπουργική ρητορική, που μιλούσε, εκ του μη όντος τότε, για μειωμένη εθνική κυριαρχία, δήθεν λόγω των οικονομικών συνθηκών.

Στην αρχή οι αγορές δεν αντέδρασαν. Λίγες εβδομάδες, ωστόσο, μετά την έναρξη της πρωθυπουργικής ρητορικής, ήρθε πρώτα ο οίκος Fitch (ο πλέον αναξιόπιστος και διαπλεκόμενος, σύμφωνα με την τραπεζική πιάτσα), να υποβαθμίσει την ελληνική οικονομία, επίσης, σε εκείνη την φάση, εκ του μη όντος. Με την υποβάθμιση εκείνη, η Ελλάδα τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας. Το spread άρχισε να ανεβαίνει και σταδιακά άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα δημοσιεύματα στο διεθνή τύπο που συζητούσαν το (απίθανο, τότε) ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Ελλάδας.

Εντωμεταξύ, ο νέος πρωθυπουργός συνέχισε να οργιάζει στο εξωτερικό, καταγγέλλοντας τους Έλληνες σαν συλλήβδην φοροφυγάδες, κλέφτες και λωποδύτες, καλλιεργώντας εντέχνως κλισέ που σε κάποιο βαθμό ήδη προϋπήρχαν. Αυτός βέβαια, θα τα έστρωνε όλα.
(...)
Μπήκε ο Ιανουάριος και το πράγμα με το ελληνικό έλλειμμα σοβάρευε όλο και περισσότερο. Η Ευρώπη ζήτησε επιτακτικά Πρόγραμμα Σταθερότητας και η κυβέρνηση εμφάνισε ένα πρόγραμμα ανάξιο λόγου, γεμάτο αοριστολογίες για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής.
Άρχισε τότε να τίθεται στα σοβαρά το ερώτημα του αν η Ελλάδα θα μπορεί να δανείζεται στο μέλλον.

Μπροστά σε αυτόν τον κίνδυνο, ο ΟΔΔΗΧ ήλθε σε προσυνεννόηση με ορισμένες μεγάλες τράπεζες που όρισε αναδόχους και εξέδωσε στις 25 Ιανουαρίου 2010 5ετή ομόλογα, μεγάλο μέρος των οποίων είχε συμφωνηθεί να καλύψουν οι τράπεζες-ανάδοχοι. Η κίνηση αυτή βοήθησε να ξεκινήσει καλά η δημοπρασία και, όταν είδαν οι αγορές ότι αγοράζονται τα ομόλογα, έσπευσαν όλοι να πάρουν ελληνικά ομόλογα! Κι εκεί που η κυβέρνηση ζητούσε 3 με 5 δις, της προσφέρθηκαν 25. Από αυτά πήρε τελικά τα 8.

Όσοι παρακολουθούσαμε την κατάσταση, πήραμε βαθιά ανάσα ανακούφισης. Η χώρα δεν θα χρεοκοπούσε, μπορούσε, ακόμη, να δανειστεί χωρίς πρόβλημα. Λογαριάζαμε όμως χωρίς τον ξενοδόχο. Μέτρα η κυβέρνηση δεν έπαιρνε. Έφτασε στο σημείο ο αρχηγός της αντιπολίτευσης να τους λέει από το βήμα της Βουλής "ξεκολλήστε και πάρτε μέτρα"! Το spread συνέχιζε να ανεβαίνει.

Κάποια στιγμή ήρθε η 3η Μαρτίου 2010 και ο ΓΑΠ πήρε τελικά κάποια όντως σκληρά μέτρα (πολύ σκληρότερα από αυτά που είχε "υποσχεθει" ο Καραμανλής), μειώνοντας δώρα και επιδόματα στους μισθούς. Ο κόσμος σοκαρίστηκε, αλλά τουλάχιστον το spread άρχιζε να πέφτει. Αμέσως μετά τα μέτρα έπεσε στις 287 μονάδες και προβλεπόταν στις 250-280 μονάδες για το επόμενο χρονικό διάστημα. Με επιμονή και σωστή διαχείριση, είναι βέβαιο ότι, σταδιακά, θα έπεφτε κι άλλο.

Ο ΓΑΠ όμως δεν μπορούσε να περιμένει να πέσει! Ήθελε "διεθνή στήριξη". Ξεκίνησε έναν μεγάαααλο και ένδοξο γύρο ("σώζει" την Ελλάδα) σε Ευρώπες και Αμερικές ζητώντας "στήριξη". "Στήριξη" για ποιο πράγμα. Διαλαλούσε στα πέρατα της οικουμένης ότι "δεν χρειάζεται χρήματα" και θέλει μόνον "στήριξη". Μα αφού το spread πέφτει άνθρωπέ μου, χάρη στα μέτρα που εσύ πήρες, τι άλλο θέλεις τώρα ως "στήριξη"; Μια χαρά τα καταφέρνεις μόνος σου.

Όταν όμως εκλιπαρείς για "στήριξη" είναι σαν να λες έμμεσα σε όλους, ότι δεν τα βγάζεις πέρα χωρίς να σε στηρίξουν. Κάπου εκεί το spread άρχισε να ανεβαίνει. Ήρθε και η φαιδρή ιστορία με την Κίνα και πήρε οριστικά την ανηφόρα.

Εκεί λοιπόν που παρακαλούσε για "στήριξη" και "πιστόλι πάνω στο τραπέζι" που"δεν το χρειαζόμαστε" αλλά "θέλουμε να υπάρχει", λήφθηκε με εκβιασμούς και πιέσεις η απόφαση της 25ης Μαρτίου από την Ευρώπη για "στήριξη" της Ελλάδας, για την περίπτωση που δεν θα μπορεί πια να δανείζεται από τις αγορές.

Κι αυτή η απόφαση δεν του άρεσε όμως τελικά του ΓΑΠ και άρχισε να θέλει να την τροποποιήσει. Όταν εξαιτίας αυτής της στάσης το spread άρχισε να παίρνει και πάλι την ανηφόρα, αμέσως μετά το Πάσχα, η κυβέρνηση άρχισε να ψάχνει για "βαθύ λαρύγγι", προσπαθώντας να πείσει τους ιθαγενείς ότι φταίει κάποιος άλλος και όχι ο ίδιος ο Παπανδρέου.

Και τότε φτάνει η 7 Απριλίου. Η ημέρα στην οποία η Τράπεζα της Ελλάδος απαγόρευσε, έμμεσα, το short selling, τοποθετώντας την κερδοσκοπική προθεσμία σε μία ημέρα, αντί για τρεις που ήταν επίσημα και δέκα που ήταν ανεπίσημα, μέχρι τότε: Το
σκάνδαλο Τ+10 μόλις είχε αποκαλυφθεί ευρύτερα! Πολλοί το ήξεραν ήδη από τότε που συνέβαινε.

Ήταν όμως πια αργά. Στις 23 Απριλίου και αφού το spread είχε ξεφύγει από κάθε έλεγχο, ο ΓΑΠ ανακοίνωνε την υπαγωγή της Ελλάδας στο "μηχανισμό στήριξης" με ρομαντικό background το λιμάνι του Καστελλόριζου.

Τι συμπέρασμα βγαίνει από όλα αυτά; Ήταν πράγματι "αναπόφευκτο" το μνημόνιο;

1) Τουλάχιστον μέχρι τις 25 Ιανουαρίου 2010, η Ελλάδα δανειζόταν χωρίς κανένα πρόβλημα. Ο ΓΑΠ επαίρεται γιατί βρήκε 110 δις και "έσωσε τη χώρα" (λέμε τώρα…), ενώ σε μία μόνον δημοπρασία, της 25ης Ιανουαρίου 2010, της είχαν προσφερθεί 25 δις χωρίς τους εξοντωτικούς όρους του μνημονίου.

2) Η καταστροφή της ελληνικής πιστοληπτικής ικανότητας ήταν μεθοδευμένη, συστηματική και σκόπιμη, από την πλευρά της κυβέρνησης. Η πρώτη σοβαρή ένδειξη ότι αυτό συνέβαινε ήταν το σκάνδαλο T+10. Όμως η προϋπάρχουσα κυβερνητική στόχευση για υπαγωγή στο ΔΝΤ ομολογήθηκε ανοιχτά από τον Υφυπουργό Οικονομικών Σαχινίδη («πρώτη επιλογή και μόνη που υπήρχε από τις 5 Οκτωβρίου και μετά»).

3) Δεν ήταν όμως δυνατόν να υπαχθούμε στο ΔΝΤ, εφόσον μπορούσαμε να δανειζόμαστε από τις αγορές. Συνεπώς, ήταν "αναγκαίο" να καταστραφεί πρώτα η ελληνική πιστοληπτική ικανότητα (εκεί αποσκοπούσε το σκάνδαλο Τ+10 και όλη η καταστροφολογική ρητορική) και μετά να ζητηθεί η υπαγωγή στο ΔΝΤ.

Σωστά λοιπόν χαρακτήρισε ο Στάθης τη συγκεκριμένη ενέργεια ως "εσχάτη προδοσία".
Όχι μόνον δεν ήταν αναπόφευκτη, αλλά ήταν, αντιθέτως, σκόπιμη.
Απομένει να απαντηθεί ένα ακόμη σοβαρό ερώτημα: Πώς, στο καλό, τόσος πολύς κόσμος δεν βλέπει αυτά τα προφανή και έχει πεισθεί ότι το Μνημόνιο ήταν "αναγκαίο κακό";»

Τα υπόλοιπα διαβάστε τα εδώ. Εγώ θα περιοριστώ απλά να πω ότι αν δεν πρόκειται περί εσχάτης προδοσίας τότε πρόκειται περί εσχάτης βλακείας, εξίσου επικίνδυνης, όταν πρόκειται για τον Πρωθυπουργό μιας χώρας.

ΩΧ! Τι μας βρήκε... Μήπως σα λαός το αξίζαμε;

Τα "δεν γίνεται" που έγιναν "ναι, γίνεται"

Διασκεδαστική ήταν, μα την ψευτοδημοκρατία, η χτεσινή ομιλία του Πρωθυπουργού στην 75η ΔΕΘ, στο Βελλίδειο. Εκτός από τα ανέκδοτα και τα 'θα', 'θα', 'θα' , το συγκλονιστικότερο ήταν ότι έπεφτε συχνά κι ένα βαρύγδουπο σύνθημα, American style, μιας και ο George Papandreou μας περνάει για Αμερικανάκια. Αν θυμάστε, πέρυσι το σύνθημα ήταν “μαζί μπορούμε”, σχεδόν αντίγραφο του συνθήματος του Ομπάμα “yes we can”. Αφού λοιπόν δεν μπορέσαμε, το φετινό σύνθημα έγινε απρόσωπο και ήταν “ναι, γίνεται”. Η διαφορά είναι πως ενώ το περυσινό είχε ακουστεί μόνο δυο-τρεις φορές, το φετινό ακούστηκε καμιά δεκαπενταριά φορές, για να το εμπεδώσουμε!
Ας το διασκεδάσουμε μαζί να πάνε τα φαρμάκια κάτω:

«Και σήμερα είμαστε εδώ για να κάνουμε ένα νέο ξεκίνημα από εδώ που φτάσαμε. Το "δεν γίνεται" να το κάνουμε "ναι, γίνεται"», είπε ο ΓΑΠ. Και ο Πρωθυπουργός συνέχισε:
«Με απόλυτη αυτοπεποίθηση στις δυνάμεις και στις δυνατότητές μας ότι μπορούμε να κάνουμε τα πάντα. Ότι μπορούμε να κάνουμε την χώρα μας όλα αυτά που έχει τις δυνατότητες να γίνει.
"Ναι, γίνεται"», επανέλαβε ο Γιώργος, το καμάρι μας.

Και πιο κάτω είπε:

«Με σιγουριά ότι θα αλλάξουμε το Δημόσιο και κάθε υπηρεσία του για να κάνει την δουλειά του με αποτελεσματικότητα, χωρίς σπατάλη και χωρίς διαφθορά. (…) Μια δημόσια υπηρεσία που στα χείλη της ακούγεται η φράση:
"Ναι, γίνεται".»

Και επειδή δεν έφταναν αυτά, ο Πρωθυπουργός εξακολούθησε με αοριστολογίες και μπλα-μπλα, επαναλαμβάνοντας φυσικά το ίδιο σύνθημα-ρεφραίν:

«Με μια νέα προσήλωση και έναν νέο σεβασμό στις ανάγκες της τρίτης ηλικίας, που να μετριέται και σε χρήματα αλλά πάνω από όλα σε συμπεριφορά.
"Ναι, γίνεται".»

Κι επειδή ο λογογράφος του Γιώργου είχε διαβάσει πολλά βιβλία για τη δύναμη της θετικής ομολογίας, που σπάζουν τα ταμεία των βιβλιοπωλείων στις ΗΠΑ κι έχουν κάνει το Αμερικανάκι να παραμιλάει, το σύνθημα έπρεπε να επαναληφθεί:

«Δίνουμε έναν αγώνα για να δώσουμε ευκαιρία στις ιδέες, στις ελπίδες, στις προσδοκίες του κάθε Έλληνα που θέλει να προσφέρει, που θέλει να δημιουργήσει, που θέλει να κάνει την ζωή του καλύτερη. Και αυτόν τον αγώνα θα τον κερδίσουμε.
"Ναι, γίνεται".»

Θέλει, λέει, να δώσει μια ευκαιρία στην ελπίδα και την προσδοκία! Μα το περί ελπίδας το έκλεψε από το Σαμαρά, επιτρέπεται; Δικαίωμα στη ελπίδα συνήθως υπόσχεται ανέξοδα η αντιπολίτευση. Ενώ η κυβέρνηση έχει καθήκον να κάνει την ελπίδα πραγματικότητα εδώ και τώρα. Άλλωστε σε τι να ελπίσει ο 80χρονος συνταξιούχος που του πετσόκοψαν τη σύνταξη για να τη στρογγυλέψουν; Δεν προλαβαίνει ο άνθρωπος ούτε να ελπίζει ούτε να προσδοκά. Το ένα πόδι του είναι στον τάφο… Ας όψεται ο νεοφιλελεύθερος "σοσιαλισμός" της βαρβαρότητας!

«Και μέσα από αυτόν τον αγώνα να δείξουμε όλα αυτά που μπορούμε να είμαστε. Όλα αυτά που μας κάνουν περήφανους. Όλα αυτά που κάνουν τον λαό και την πατρίδα μας ιδιαίτερους.
"Ναι, γίνεται".»

Εγώ, παίδες, από το πρωί ψαχνόμουνα να βρω κάτι για το οποίο να είμαι υπερήφανη για την πατρίδα μετά την απελευθέρωση, και το μόνο που βρήκα ήταν αλληλοφαγωμάρα, διαφθορά και χρεοκοπίες, πράγματα που δεν με κάνουν υπερήφανη. Όμως αφού το λέει ο Γιώργος, πες, πες, μπορεί να γίνεται…

«Έχω βαθιά πίστη στις δυνάμεις μας.
Βαθιά πίστη στην όρεξή μας για δουλειά.
Βαθιά πίστη στην φαντασία και την δημιουργία μας.
"Ναι, γίνεται."
Και βέβαια γίνεται.»

Σταμάτα να μας δουλεύεις, Πρωθυπουργέ! Εκτός από κάποια παιδάκια που μπορεί να εντυπωσιάζονται με τα συνθήματά σου, υπάρχουν και πολλοί ενήλικες που προσβάλλεται η νοημοσύνη τους. Μ' ακούς;

«Και βέβαια γίνεται να αλλάξουμε το ρου της ιστορίας, να κάνουμε την κρίση ευκαιρία, και να παραδώσουμε την πατρίδα μας πιο δυνατή, πιο δυναμική πιο πλούσια από ό,τι την παραλάβαμε. Κτίζοντας την Ελλάδα δικαίου, συνοχής και ευημερίας. Και λέω,
"Ναι, γίνεται".»

Ε, αφού το λες εσύ, έτσι θα είναι Γιώργο… Γνωστή γαρ η διορατικότητά σου!

Όπως με πληροφόρησαν αξιόπιστες πηγές, υπήρξαν πολλοί ενθουσιώδεις όψιμοι πατριώτες που από το πρωί ξεσηκώθηκαν από τις καρέκλες, τους καναπέδες, τα κρεβάτια, κλπ., στήθηκαν μπροστά στον καθρέφτη τους και βροντοφωνούσαν δεκάδες φορές το «Ναι, γίνεται», χτυπώντας σκαμπίλια τα μαγουλά τους για να μην αποκοιμηθούν. Υπήρξαν, όπως έμαθα από τις ίδιες πηγές, και ενδοοικογενειακές συγκρούσεις μεταξύ εκείνων που έλεγαν "δεν γίνεται" και των άλλων που ισχυρίζονταν "ναι, γίνεται". Ευτυχώς, στο τέλος πληροφορήθηκα ότι καταλάγιασαν τα πνεύματα διότι συμφώνησαν ότι ακόμη και τα "δεν γίνεται" στην πολιτική γίνονται.

Ακολουθούν μερικές χειροπιαστές περιπτώσεις, όπου, λογοτεχνική αδεία, το "δεν γίνεται" υποκαθιστά παρόμοια φράση, χωρίς να αλλοιώνεται το νόημα. Στα links θα βρείτε την ακριβή διατύπωση.

ΓΑΠ, 28/11/2009: «Δεν γίνεται να γίνουμε κυβέρνηση υπό ομηρία.»
«Ναι γίνεται», δηλαδή έγινε!
(ΓΑΠ, 24/4/2010): «Ήρθε η Ευρωπαϊκή Ένωση και… το ΔΝΤ, και επιτηρούν. Είναι μια μορφή κηδεμονίας... Δεν είναι καθόλου ευχάριστο»)

ΓΑΠ, 28/11/2009: «Δεν γίνεται η κυβέρνηση να δεχθεί να πληρώσουν την κρίση τα αδύναμα στρώματα.»
«Ναι, γίνεται», δηλαδή έγινε!

ΓΑΠ, 28/11/2009: «Δεν γίνεται αυτοί που συνεχίζουν να απολαμβάνουν παχυλές αμοιβές και να παίρνουν υψηλά μπόνους να μας λένε "κόψτε τους μισθούς των εργαζομένων και των συνταξιούχων".»
«Ναι, γίνεται», δηλαδή έγινε!

ΓΑΠ, 28/11/2009: «Δεν γίνεται αυτοί που δημιούργησαν την κρίση να θέλουν, τώρα, να λυθεί στις πλάτες και σε βάρος των πολλών που δεν ευθύνονται γι’ αυτή.»
«Ναι, γίνεται», δηλαδή έγινε!

24/4/2010 : Δεν γίνεται ο Πρωθυπουργός να δηλώνει από την Κρεμαστή Ρόδου ότι «Αυτή η κυβέρνηση θα κάνει κάθε τι για να μην πληρώσει αυτός που δεν φταίει», κι όμως να επιτίθεται με βλοσυρότητα εναντίον εκείνων που δε φταίνε και να τους κάνει να ματώνουν.
«Ναι, γίνεται», δηλαδή έγινε!

6/5/2010 : Δεν γίνεται ένας Πρωθυπουργός να δηλώνει ότι «σήμερα πληρώνουμε το λογαριασμό του χθες, της Ελλάδας του χθες, και ο λογαριασμός είναι οδυνηρός, ακόμα και άδικος για πολλούς», και να υλοποιεί εν γνώσει του την αδικία.
«Ναι, γίνεται», δηλαδή έγινε!

18/7/2010: Δεν γίνεται, κατόπιν των προηγούμενων δεσμεύσεων, ο ΓΑΠ να ομολογεί στη Guardian : «Το πιο επώδυνο είναι ότι πρέπει να πάρουμε μέτρα εναντίον ανθρώπων που δεν ευθύνονται για την κρίση, όμως πρέπει να παίρνεις σκληρές αποφάσεις στην πολιτική.»
«Ναι, γίνεται», δηλαδή έγινε!

ΓΑΠ, 11/8/2010: «Δεν γίνεται αυτοί που ευθύνονται λιγότερο για αυτήν την κρίση να πληρώσουν το ύψιστο τίμημα.»
«Ναι, γίνεται», δηλαδή έγινε!

11/8/2010: Δεν γίνεται, κατόπιν των προηγούμενων δηλώσεών του, ο Πρωθυπουργός να λέει ότι δεν εγκατέλειψε το σοσιαλιστικό του πρόγραμμα, σημειώνοντας ότι «οι μειώσεις στους μισθούς μπορεί να είναι επώδυνες αλλά η εναλλακτική λύση θα ήταν η πτώχευση που θα είχε πονέσει ακόμη περισσότερο.»
«Ναι, γίνεται», δηλαδή έγινε!

11/9/2010 , ΔΕΘ: Δεν γίνεται ο ΓΑΠ να κομπάζει ότι, «Το 2004 είχαμε καταφέρει να ζούμε σε μια Ελλάδα που παρά τις διαρθρωτικές αδυναμίες της, προόδευε, ενέπνεε το σεβασμό σε γείτονες, σε φίλους, σε ολόκληρη την Ευρώπη και τον κόσμο», και να κρατάει τον εκσυγχρονιστή Κ. Σημίτη που πέτυχε το "θαύμα" εκτός Βουλής και εκτός Κυβέρνησης, έχοντας συνωστίσει στο υπουργικό συμβούλιο κάποια σούργελα.
«Ναι, γίνεται», δηλαδή έγινε!

Δεν γίνεται, κύριε Πρωθυπουργέ, τη στιγμή που επιβάλλεις άγρια μέτρα λιτότητας σ’ εκείνους που δε φταίνε, να εμπλουτίζεις προκλητικά το υπουργικό συμβούλιο με έναν υπουργό, 5 αναπληρωτές υπουργούς και 6 υφυπουργούς, στο οποίο θα προστεθούν στελεχικό δυναμικό 90 άτομα. (Τουτέστιν πρόσθετη ετήσια δαπάνη για μισθοδοσία της τάξης του 1.944.000 ευρώ, συν λιμουζίνες, laptop, κινητά και άλλα αξεσουάρ).

Και δεν γίνεται να προκαλείς το χειμαζόμενο και πανταχόθεν βαλλόμενο Έλληνα πολίτη, κουβαλώντας όλον αυτό το θίασο στη Θεσσαλονίκη για ολιγοήμερες διακοπές.
Κι όμως γίνεται, δηλαδή έγινε!

Κατόπιν όλων αυτών, δεν γίνεται να μας δουλεύεις απροκάλυπτα χωρίς να κοκκινίζεις, λέγοντας από το βήμα της 75ης ΔΕΘ: «Συμπάσχω με όσους φορτώνονται αμαρτίες άλλων.»
Κι όμως γίνεται, δηλαδή έγινε κι αυτό…

Όπως είπε ο Μοντεσκιέ, «η κατάπτωση μιας κυβέρνησης ξεκινάει με την παρακμή των αξιών, που η ίδια ευαγγελιζόταν.» (πηγή)

Θα πρόσθετα, η χρεοκοπία μιας κυβέρνησης επιβεβαιώνεται με την προδοσία των αξιών της.

Πρωθυπουργέ, δεν μας τα είπες όλα!

Στην αρχή της θριαμβευτικής ομιλίας του στην 75η ΔΕΘ, ο Πρωθυπουργός μας αλαζονεύτηκε για κάτι που είχε γράψει ο PIERRE BRIANCON. Είπε συγκεκριμένα:

«Πριν από λίγες μέρες, έγραψε ο PIERRE BRIANCON για τη χώρα μας στο "Reuters":
"Στην πρόσφατη ιστορία καμία άλλη Ευρωπαϊκή χώρα δεν έχει κάνει αυτό που καταφέρνει να κάνει η Ελλάδα.
Περιστολή των δαπανών, μεγάλες δομικές αλλαγές, μάχη κατά της φοροδιαφυγής, αναμόρφωση του δημόσιου τομέα, τεράστια μείωση του ελλείμματος μέσα σ’ ένα χρόνο.
Αυτοί είναι οι Έλληνες, που πυροδότησαν την κρίση δημοσίου χρέους στην Ευρώπη."
Ναι αυτοί είμαστε.»

Έψαξα λοιπόν κι εγώ να βρω το συγκεκριμένο άρθρο και να δω τι ακριβώς έλεγε, διότι έχω φτάσει πια να μην εμπιστεύομαι ούτε τη σκιά μου, και τι βρήκα πατριώτες; Κατ’ αρχήν το "πριν λίγες ημέρες" ήταν πριν δύο μήνες, και τότε δεν είχε καταγραφεί ακόμη η μεγάλη υστέρηση εσόδων (δείτε εδώ), δηλαδή τα πράγματα ήταν πιο αισιόδοξα από ό,τι είναι τώρα.
Δεύτερον, πιο κάτω ο ίδιος άνθρωπος, στο ίδιο άρθρο που βρήκα εδώ, έλεγε:

«Even if Greece implements its programme to the last detail, it might be difficult for the country to avoid restructuring of a debt load that will near 150 percent by 2016. With 10-year government bond spreads still at almost 8 percentage points above German bunds, the market is certainly deeply sceptical.»

Μεταφράζω: «Ακόμη και αν η Ελλάδα εφαρμόσει το πρόγραμμά της μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια, ίσως θα είναι δύσκολο για τη χώρα να αποφύγει αναδιάρθρωση ενός χρέους που θα πλησιάζει το 150% μέχρι το 2016. Με τα δεκαετή spreads των κρατικών ομολόγων να είναι σχεδόν 8 ποσοστιαίες μονάδες πάνω από τα Γερμανικά ομόλογα, η αγορά είναι βεβαίως πολύ σκεπτική.»

Δεν είχες διαβάσει ολόκληρο το άρθρο Γιώργο; Το είχες διαβάσει αλλά το αγνόησες κρατώντας μόνο αυτό που σε συνέφερε για να μας ξεγελάσεις και πάλι; Τα επόμενα τα έχεις διαβάσει κύριε Πρωθυπουργέ;

«Ο κίνδυνος για βαθύτερη ύφεση
Στην ΕΚΤ και την Κομισιόν εντείνεται ο προβληματισμός για το ενδεχόμενο η αυστηρή περιοριστική πολιτική που ακολουθείται στην Ελλάδα, χωρίς προηγουμένως η χώρα να έχει θωρακιστεί με ένα ισχυρό πλέγμα μεταρρυθμίσεων, να εντείνει και να επιμηκύνει την ύφεση, απειλώντας την επιτυχία του προγράμματος διάσωσης της χώρας.
Όπως αναγνωρίζουν, οι γενναίες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, μπορεί να ικανοποίησαν εν μέρει τις αγορές, κατέληξαν όμως να είναι πολύ μεγαλύτερες, αν συνεκτιμηθεί για παράδειγμα, η εκτίναξη του πληθωρισμού στην περιοχή του 6%, καθώς οι στρεβλώσεις στην ελληνική αγορά δεν έχουν ακόμη αντιμετωπιστεί.
Στο πλαίσιο αυτό ερμηνεύονται οι δηλώσεις - έκπληξη από τον εκπρόσωπο της Α. Μέρκελ την Πέμπτη, ότι Ε.Ε. και ΔΝΤ προβληματίζονται με τη στρατηγική που ακολουθεί το ΔΝΤ στην Ελλάδα…» (ΗΜΕΡΗΣΙΑ, 11/9/2010)

Για ρίξε μια ματιά, σε παρακαλώ, για να ετοιμαστείς για τη Συνέντευξη Τύπου που σε περιμένει σήμερα. Συγνώμη πάντως για την υπόδειξη, με όλο το θάρρος της συντρόφισσας σου τα λέω. Βλέπεις κι εγώ, όπως εσύ, για την πατρίδα νοιάζομαι.

Πάντως όταν οι ίδιοι οι γιατροί που μας πρότειναν το φάρμακο-φαρμάκι δεν το εμπιστεύονται, πώς να το εμπιστευτούμε εμείς τα πειραματόζωα που πεινάμε και πονάμε με τις γενναίες - διάβαζε ληστρικές - περικοπές σε μισθούς και συντάξεις;

Τα υπόλοιπα θα τα πούμε σε άλλο άρθρο... Καλό ξημέρωμα!

Σχολιασμός της θεατρικής παράστασης στη ΔΕΘ

Πρέπει να παραδεχτώ εξ’ αρχής ότι δεν είμαι καλή στην κριτική θεατρικών παραστάσεων, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν μου αρέσει η υποκριτική γενικώς. Κυρίως όμως απεχθάνομαι το πολιτικό θέατρο και όλες τις κινήσεις που γίνονται για εντυπωσιασμό και λαϊκή κατανάλωση. Η μετακόμιση του πολυάριθμου νέου κυβερνητικού θιάσου στη συμπρωτεύουσα με πρόσβαλε αισθητικά και υποτίμησε τη νοημοσύνη μου.

Αυτό το παιδί, ο Γιώργος, είναι αδιόρθωτος. Για εντυπωσιασμό, το πρώτο υπουργικό συμβούλιο τον περασμένο Οκτώβριο είχε γίνει με την παρουσία του Συνηγόρου του Πολίτη, Γ. Καμίνη. Το θυμάστε; Τώρα, κάτω από το φάσμα εθνικής πτώχευσης, σκαρφίστηκε να κουβαλήσει όλο το θίασο στη ΔΕΘ για να δώσει μια κακόγουστη παράσταση από εκεί. Και την έδωσε ο αφιλότιμος! Και πολλοί γελάσαμε πολύ, εν μέσω οργής, αγανάκτησης, αηδίας και ναυτίας. Πόσο κόστισε άραγε;

Τι είπε λοιπόν ο σωτήρας του έθνους στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο του νέου του θιάσου; Ας παραθέσω τα κυριότερα σημεία με σύντομο σχολιασμό:

«…Η σημερινή μας συνεδρίαση πραγματοποιείται στην Θεσσαλονίκη. Η παρουσία μας έχει και συμβολικό, αλλά και ουσιαστικό χαρακτήρα..»

Ήταν ένας προκλητικός συμβολισμός χωρίς ουσία. Για το θεαθήναι που λένε…

«Και η Βόρεια Ελλάδα, η Μακεδονία, η Θράκη, η Ήπειρος, η Βαλκανική μας γειτονιά, είναι ο φυσικός χώρος ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας.»

Για όσους δεν το γνωρίζατε, Μακεδονία, Θράκη και Ήπειρος είναι τα γειτονικά μας Βαλκάνια! Και είναι ο φυσικός χώρος ανάπτυξης της οικονομίας, ενώ η υπόλοιπη Ελλάδα είναι ο αφύσικος χώρος ανάπτυξης της εθνικής οικονομίας.

«…Εμείς θεωρήσαμε ότι έπρεπε να έρθουμε εδώ για να κάνουμε δουλειά.»

Αλίμονο! Μόνο τα Λύκεια θα κάνουν πενταήμερες εκδρομές; Τους χώρεσε όλους το πούλμαν;

«Και όποιος δεν το καταλαβαίνει αυτό, δεν καταλαβαίνει την εργώδη προσπάθεια αυτής της Κυβέρνησης να βγάλει τη χώρα από την κρίση. Ήρθαμε λοιπόν και κάνουμε δουλειά.»

Άντε να κουρεύεστε ζωντόβολα που δεν καταλαβαίνετε ότι τα παιδιά πήγαν στη Θεσσαλονίκη για να πιάσουν δουλειά. Άντε να κρυφτείτε εσείς που δεν αντιλαμβάνεστε την εργώδη προσπάθεια της κυβέρνησης για τη σωτηρία της πατρίδας. Δεν ντρέπεστε;

«Θα ήθελα επίσης να πω ότι τις ημέρες αυτές που θα είναι εδώ οι Υπουργοί, πέρα από τις επίσημες υποχρεώσεις που έχουν λόγω ΔΕΘ, θα έχουν επαφές, θα συνεχίσουν τις επαφές, γιατί ήδη έχουν πολλές απ’ ό,τι ξέρω, με τους αντίστοιχους φορείς των Υπουργείων τους και των αρμοδιοτήτων τους.»

Πολλές οι επαφές τους παίδες. Επαφές οριζοντίως και καθέτως… Να φανταστείτε εκεί έχουν μετακομίσει και οι φορείς των Υπουργείων τους με τις αρμοδιότητές τους! Απίστευτο! Πότε πρόλαβε και έγινε τέτοια εργώδης μετακόμιση; Μόλις προχτές δεν ορκίστηκαν;

«Τους πρώτους 11 μήνες, κληθήκαμε να διαχειριστούμε μια κρίση, που παρόμοια δεν είχε ποτέ αντιμετωπίσει η χώρα στο πρόσφατο παρελθόν. Και τα καταφέραμε, χωρίς βέβαια να δώσουμε κανένα μήνυμα λήξης συναγερμού.»

Η κρίση, λέει αντιμετωπίστηκε επιτυχώς, αλλά ο συναγερμός συνεχίζει να χτυπάει και μας έχει πάρει τ’ αυτιά. Γι’ αυτό άλλωστε σχηματίστηκε ο νέος κυβερνητικός θίασος, επειδή ο παλιός τα πήγε πολύ καλά και διαχειρίστηκε την κρίση.

«Τα καταφέραμε όμως κυρίως χάρη στη στήριξη, την ωριμότητα και τη σύνεση των πολιτών, που έβαλαν πλάτη στην πατριωτική αυτή προσπάθεια.»

Μεγάλη η πατριωτική μας προσπάθεια, σύντροφοι! Δεν το φανταζόμουνα ότι είμαστε τόσο εθνικιστές. Έτσι δε λέγονται οι πατριώτες; Και δε μας φαινότανε. Μας φαινότανε ότι είμαστε τόσο συνετοί και ώριμοι; Το "βάζω πλάτη" είναι βέβαια ένας κομψός τρόπος για να αποφευχθεί η μεταφορική έκφραση που περιγράφει κάποιο μέρος του σώματος να στήνεται άθελά του εις υποταγήν, με το συμπάθιο…

Α, ναι, ξέχασα να ρωτήσω, εκτός από μισθωτούς και συνταξιούχους που έβαλαν πλάτη, δηλαδή με το ζόρι έστησαν κ***, είναι ώριμοι και συνετοί και οι φοροδιαφεύγοντες, κι εκείνοι που αρνούνται να δηλώσουν τα αυθαίρετα και τους ημιυπαίθριους, κι εκείνοι που δεν επιστρέφουν το ΦΠΑ, κι εκείνοι που φυγάδευσαν 26 δις. στο εξωτερικό; Γι’ αυτούς τους "πατριώτες" τι έχεις να πεις πρόεδρε; Δε βλέπω να τους στριμώχνεις όπως στρίμωξες εμάς. Κρίμα δεν είναι να μην πάρουν κι αυτοί κανένα μετάλλιο πατριωτισμού; Εμείς οι μισθωτοί και συνταξιούχοι δεν είμαστε δα και μονοφαγάδες!

«Η αλλαγή της δομής του Υπουργικού Συμβουλίου αντανακλά και το νέο κύκλο προτεραιοτήτων. Η νέα αυτή δομή θα συμβάλει να αντιμετωπίσουμε προβλήματα, ελλείψεις και εμπόδια, που δημιουργεί η ανεπαρκής διάρθρωση της Δημόσιας Διοίκησης.»

Με άλλα λόγια, αντί η κυβέρνηση να φροντίσει να αναδιαρθρώσει την διάρθρωση της Δημόσιας Διοίκησης που γνωρίζει πως είναι ανεπαρκής, αύξησε τα μέλη του Υπουργικού θιάσου και ανακάτεψε για μια ακόμη φορά τα Υπουργεία ώστε να χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα, ή να χάνει το σκυλί τον αφέντη του… Βοήθειά μας!

«Έχω πει και το επαναλαμβάνω σ’ αυτό το Υπουργικό Συμβούλιο, με τη νέα του σύνθεση, ότι είμαστε αντιεξουσιαστές στην εξουσία.»

Του αρέσει αυτό του Γιώργου και κάθε τόσο μας το θυμίζει. Είναι λέει αντιεξουσιαστές στην εξουσία! Σχιζοφρενικό! Οι εξουσιαστές εναντίον του εαυτού τους! Προσπαθώντας να καταλάβω τι εννοεί ο πρωθυπουργός, εν τέλει τόπιασα. Σκέφτηκα: στις δημοκρατίες ποιος έχει την εξουσία; Ο λαός! Και ποιος είναι εναντίον του λαού, δηλαδή της εξουσίας; Οι κυβερνώντες. Άρα αλήθεια είπε ο Γιώργος. Είναι αντιεξουσιαστές στην εξουσία του λαού και του αλλάζουν τα φώτα.

«Εμείς, αν θέλουμε να προχωρήσει και να προοδεύσει η Μακεδονία, η Θεσσαλονίκη, δεν είναι για να κάνουμε τους καλούς. Είναι γιατί πιστεύουμε στη Θεσσαλονίκη και τη Μακεδονία. Και μάλιστα, πιστεύουμε ότι η πρόοδος και η ανάπτυξη αυτής της περιοχής είναι πρόοδος και ανάπτυξη για όλη τη χώρα. Είναι ζωτικής σημασίας. Δεν είναι πελατειακή η σχέση - να κάνουμε τη χάρη ή να κάνουμε τους καλούς.»

Καλά, εδώ ο Γιώργος ξεπέρασε τον εαυτό του! Θέλει λέει να προοδεύσει η Μακεδονία, όχι για να τους κάνουν χάρη ή να παραστήσουν τους καλούς ή για πελατειακή σχέση! Πού κολλάει βρε παιδιά αυτό; Για βοηθήστε με! Δηλαδή υπάρχουν περιοχές τις Ελλάδας που η κυβέρνηση ΓΑΠ βοηθάει να προοδεύσουν για να κάνουν τους καλούς, ή να τους κάνουν χάρη, ή για πελατειακή σχέση; Υπάρχουν περιοχές της Ελλάδας των οποίων η ανάπτυξη δεν είναι ανάπτυξη για όλη τη χώρα κι επομένως μπορούν να τις παραμελούν; Γιατί χτυπιέται ν' αποδείξει το αυτονόητο, ότι δηλαδή μια κυβέρνηση οφείλει να εργάζεται για την πρόοδο ολόκληρης της χώρας;

Καληνύχτα παιδιά και ας προσέξουμε να μην ξεπλατιστούμε από την πολλή πλάτη που βάζουμε…

Παρήλθε ο κίνδυνος χρεοκοπίας της Ελλάδας;

«Τέσσερις μήνες μετά το πακέτο στήριξης των 110 δισεκατομμυρίων ευρώ για την Ελλάδα, το έθνος ακόμη δεν έχει αποκαλύψει τις πλήρεις λεπτομέρειες των μυστικών συναλλαγών που χρησιμοποιούσε για να κρύψει το χρέος του», διάβασα σε άρθρο του Βloomberg.

«Δεν έχουμε δει ακόμη τα πραγματικά έγγραφα», είπε ο Walter Radermacher, επικεφαλής της Eurostat, σε συνέντευξή του στις 2 Σεπτεμβρίου (2010) στο γραφείο του στο Λουξεμβούργο. Σημειωτέον ότι η Eurostat ζήτησε για πρώτη φορά τα έγγραφα τον περασμένο Φεβρουάριο! Ο 58χρονος Radermacher είπε ότι η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που είπε ψέματα για τη χρήση των σύνθετων συμβολαίων Swaps μετά το 2008, οπότε η Eurostat είχε προειδοποιήσει τις ευρωπαϊκές χώρες να τα αναφέρουν. Περίπου το ένα τρίτο του χρέους της Ελλάδας είναι συνδεδεμένο με Swaps, σύμφωνα με άτομο που είχε άμεση γνώση των διαδικασιών.

Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται η μοναδικότητα και η "εφευρετικότητα" της φυλής μας, για ακόμη μια φορά οι κυβερνώντες, πρώην και νυν, κάνουν τον έντιμο Έλληνα πολίτη να ντρέπεται να δηλώσει την εθνικότητά του, για άλλη μια φορά οι εκλεγμένοι εκπρόσωποί μας οδηγούν την Ελλάδα στο γκρεμό της ανυποληψίας και της μιζέριας…

«Αυτό που έκαναν οι Έλληνες ήταν ένα θεμελιώδες απόλυτο αμάρτημα», είπε ο Ruairi Quinn, πρώην υπουργός οικονομικών της Ιρλανδίας, που ήταν πρόεδρος της συνεδρίασης του 1996 όπου τέθηκαν τα όρια για το χρέος και τα ελλείμματα στις χώρες που έμπαιναν στην Ευρωζώνη. Και πρόσθεσε: «Αξίζει να τιμωρηθούν γι’ αυτό. Νομίζω έχουν τιμωρηθεί σκληρά γι’ αυτό».

Δυστυχώς, όμως, το απόλυτο αμάρτημα της διεφθαρμένης πολιτικοοικονομικής ολιγαρχίας και της διαπλεκόμενης Δικαιοσύνης το πληρώνουν κυρίως οι αθώοι Έλληνες πολίτες. Αυτό συνήθως ξεχνούν να το επισημάνουν όσοι ρίχνουν το λίθο του αναθέματος εναντίον της Ελλάδας.

Ωστόσο, παρά τις υποσχέσεις της παρούσας κυβέρνησης για πλήρη διαφάνεια, οι ξένοι επενδυτές ακόμη δεν εμπιστεύονται την Ελλάδα, διάβασα στο ίδιο άρθρο του Βloomberg. Απαιτούν αποδόσεις πέντε φορές μεγαλύτερες της Γερμανίας για να κρατήσουν δεκαετή Ελληνικά ομόλογα – ένδειξη ότι οι αγοραστές φοβούνται ότι η χώρα θ’ αναγκαστεί να αναδιαρθρώσει το χρέος της.

«Νομίζω ότι η αναδιάρθρωση θα είναι ένα αναγκαίο μέσο για να βγουν από τη δυσάρεστη κατάσταση που βρίσκονται τώρα», είπε ο Andrew Bosomworth, επικεφαλής της διαχείρισης του χαρτοφυλακίου της Pacific Investment Management Co, που εδράζεται στο Μόναχο. (Δείτε κι εδώ.)

Εξάλλου, ο Amadeu Altafaj, εκπρόσωπος της Κομισιόν, ομολόγησε ότι η μομφή θα έπρεπε να μοιράζεται με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία δεν παρενέβη παρ’ όλες τις προειδοποιήσεις ετών από τη Eurostat για τα προβλήματα με τα Ελληνικά στοιχεία.
Μα είναι προφανές ότι και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει βαριές ευθύνες που δεν έκανε καλά τη δουλειά της σε σχέση με τα στατιστικά στοιχεία της Ελλάδας, είτε από ανικανότητα, είτε από αμέλεια, είτε από δόλο, Κύριος οίδε…

Δείτε τώρα πόσο "κολακευτικά" μιλάει για μας ο Michael Lewis στο πολυσέλιδο άρθρο του στο περιοδικό vanityfair, κι αναλογιστείτε νηφάλια αν έχει δίκιο ή άδικο:

«Το πού τελειώνει η ασωτία και αρχίζει η κλοπή, σχεδόν δεν έχει σημασία· το ένα καλύπτει, κι έτσι ενδυναμώνει, το άλλο. Απλά εξυπακούεται, για παράδειγμα, ότι οποιοσδήποτε δουλεύει για την κυβέρνηση είναι επόμενο ότι θα δωροδοκηθεί. Οι άνθρωποι που πάνε στις κλινικές δημόσιας υγείας αναμένουν ότι θα χρειαστεί να δωροδοκήσουν τους γιατρούς για να τους φροντίσουν. Υπουργοί της κυβέρνησης που έχουν περάσει τη ζωή τους ως δημόσιοι λειτουργεί θα αναδυθούν από την υπηρεσία ικανοί να αντέξουν το κόστος αρχοντικών δισεκατομμυρίων και δύο ή τρεις εξοχικές κατοικίες.»

Αυτοί είμαστε, παίδες! Μόνο που δεν υπάρχει πια αρκετή άμμος για να κρύψουμε τα πρόσωπά μας σαν τη στρουθοκάμηλο. Μας πήραν είδηση και γίναμε περίγελως των εθνών.

Και ο Michael Lewis συνεχίζει: «Ακριβώς τώρα το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα αναλώνεται με το ερώτημα εάν οι Έλληνες αθετήσουν τις υποχρεώσεις τους (default). Κατά καιρούς φαίνεται να είναι η μόνη ερώτηση που ενδιαφέρει, διότι εάν η Ελλάδα κάνει πίσω από τα 400 εκ. δολάρια χρέη της, και άλλες χώρες που τώρα φλερτάρουν με τη χρεοκοπία (Ισπανία, Πορτογαλία) μπορεί εύκολα ν’ ακολουθήσουν.

Όμως το ερώτημα εάν η Ελλάδα ξεπληρώσει τα χρέη της είναι στην ουσία ερώτημα για το εάν η Ελλάδα αλλάξει την κουλτούρα της, κι αυτό θα συμβεί όταν οι Έλληνες θελήσουν ν’ αλλάξουν. Μου έχουν πει 50 φορές ότι εκείνο για το οποίο οι Έλληνες νοιάζονται είναι δικαιοσύνη, κι αυτό που κάνει το αίμα τους να βράζει είναι η αδικία. Προφανώς αυτό δεν τους διαφοροποιεί από κανένα ανθρώπινο πλάσμα στον πλανήτη, αλλά αγνοεί εκείνο που είναι ενδιαφέρον: το τι ακριβώς ο Έλληνας θεωρεί άδικο (unfair). Σαφώς και δεν είναι η διαφθορά στο πολιτικό τους σύστημα. Δεν είναι το να εξαπατούν με τους φόρους τους, ή να παίρνουν μίζες για τις υπηρεσίες τους στο κράτος. Όχι: εκείνο που τους ενοχλεί είναι όταν ένας ξένος παράγοντας – κάποιος σαφώς διαφορετικός απ’ αυτούς, με κίνητρα έξω από το στενό και ευκολονόητο ατομικό συμφέρον – έρχεται και εκμεταλλεύεται τη διαφθορά του συστήματος. Βάλε τους καλόγερους .»(Βατοπαίδι) .

Και το ερώτημα που τίθεται ξανά και ξανά είναι: Θα χρεοκοπήσει η Ελλάδα;

Ο Michael Lewis αποφαίνεται: «Υπάρχει μια σχολή σκέψης που λέει δεν έχουν άλλη επιλογή: τα ίδια τα μέτρα που η κυβέρνηση επιβάλλει για να μειώσει τις δαπάνες και να αυξήσει τα έσοδα θα αναγκάσουν ό,τι έχει απομείνει από την παραγωγική οικονομία να εγκαταλείψει τη χώρα. Οι φόροι είναι χαμηλότεροι στη Βουλγαρία, οι εργάτες είναι πιο ελαστικοί στη Ρουμανία.
Αλλά υπάρχει μια δεύτερη πιο ενδιαφέρουσα ερώτηση: Ακόμη κι αν είναι τεχνικά πιθανό γι’ αυτούς τους ανθρώπους να ξεπληρώσουν τα χρέη τους, να ζήσουν ανάλογα με τις δυνατότητές τους, και ν' ανακτήσουν την υπόληψή τους μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έχουν τους εσωτερικούς (ψυχικούς) πόρους να το κάνουν; Ή μήπως έχουν χάσει τόσο πολύ την ικανότητα να νιώθουν συνδεδεμένοι με οτιδήποτε έξω από το μικρόκοσμό τους που θα προτιμούσαν να εγκαταλείψουν τις υποχρεώσεις τους;

Στην πραγματικότητα, αθέτηση των χρεών τους και αποχώρηση θα φαινόταν μια τρελή πράξη: Όλες οι ελληνικές τράπεζες θα χρεοκοπούσαν στιγμιαία, η χώρα δεν θα είχε τη δυνατότητα να πληρώσει για τις πολλές αναγκαιότητες που εισάγει, (πετρέλαιο, π.χ.), και η Ελλάδα θα τιμωρούνταν για πολλά χρόνια με τη μορφή πολύ υψηλότερων επιτοκίων, εάν και όταν της επιτρεπόταν να ξαναδανειστεί.

Αλλά η χώρα δεν συμπεριφέρεται συλλογικά· της λείπει το ένστικτο των καλόγερων. Συμπεριφέρεται σαν μια συλλογή από εξατομικευμένα τμήματα, κάθε ένα από τα οποία μεγάλωσε με τη συνήθεια να επιδιώκει το δικό του συμφέρον εις βάρος του κοινού καλού. Δεν τίθεται ερώτημα εάν η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να αναδημιουργήσει τη ζωή (συνείδηση) του Έλληνα πολίτη. Το μόνο ερώτημα είναι: Μπορεί ποτέ ένα τέτοιο πράγμα, όταν έχει χαθεί, να αναδημιουργηθεί;»

Το ερώτημα του Michael Lewis δεν είναι ρητορικό αλλά τραγικά ρεαλιστικό. Μπορεί η Ελλάδα να αναγεννηθεί από τις στάχτες της; Ας θέσει καθένας από μας, και πρώτα οι κυβερνώντες, το αμείλικτο ερώτημα στον εαυτό του: μπορώ να γίνω άλλος άνθρωπος και να βάζω το συλλογικό συμφέρον πάνω από το ατομικό;

Και στο σημείο αυτό θυμήθηκα τη συγκλονιστική όραση του προφήτη Ιεζεκιήλ, και τη φράση: "Και είπε προς εμέ, Υιέ ανθρώπου, δύνανται τα οστά ταύτα να αναζήσωσι; Και είπα, Κύριε Θεέ, συ εξεύρεις." (Ιεζεκιήλ 37: 3)

Ανασχηματισμός: Ώδινεν όρος και έτεκεν μυν!

Κατά παγκόσμια πρωτοτυπία, ο μεταμεσονύκτιος ανασχηματισμός του Γιώργου είχε προαναγγελθεί εδώ και μερικές ημέρες. Παρόλα αυτά, οι ωδίνες του τοκετού που άρχισαν χθες το απόγευμα συνεχίστηκαν μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα, και τελικά στη 1:35 π.μ. βγήκε "καπνός"!

Όσοι ξενύχτησαν περιμένοντας τις εκπλήξεις, που θα τους αναπτέρωναν το ηθικό και τις ελπίδες, διαπίστωσαν με απογοήτευση ότι επρόκειτο για ανακύκλωση παλιών και φθαρμένων υλικών με συγχωνεύσεις, διασπάσεις, ανασυστάσεις και αναβαπτίσεις υπουργείων, που αναμφίβολα θα επιφέρουν σύγχυση και καθυστερήσεις στο κυβερνητικό έργο. Γιατί άραγε έπρεπε να δημιουργηθεί ένα καινούργιο αλαλούμ, όταν το κυβερνητικό σχήμα, σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου του Πρωθυπουργού, ήταν τόσο επιτυχημένο;

Μόλις πριν τέσσαρες μέρες (3/9/2010) , στην ομιλία του στο Εθνικό Συμβούλιο του Κινήματος, ο Πρωθυπουργός είχε πει: «Συντρόφισσες και σύντροφοι, είμαι περήφανος για το έργο μας, τους 11 αυτούς μήνες. Παρά τις απίστευτες δυσκολίες, παρά τα όποια στραβοπατήματα, ποτέ άλλοτε μία κυβέρνηση, μια Κοινοβουλευτική Ομάδα, δεν παρήγαγε τόσο έργο, τόσο γρήγορα και μέσα σε τόσο δύσκολες συνθήκες.»

Ωστόσο, όταν ένας Πρωθυπουργός είναι περήφανος για το έργο της κυβέρνησής του δεν την πειράζει, λέει η κοινή λογική. Εδώ όμως ήρθαν τα πάνω κάτω. Οι αναλυτές χαρακτήρισαν τον ανασχηματισμό δομικό και σαρωτικό, κι εγώ τον χαρακτηρίζω μια τρύπα στο νερό, αποπροσανατολιστικό, μια προσπάθεια διατήρησης εσωκομματικών ισορροπιών, αποτέλεσμα ανασφάλειας και φόβου προς την αδιέξοδη πολιτική της κυβέρνησης, μια κίνηση εντυπωσιασμού. Είναι ένας ανασχηματισμός χωρίς ουσία, που μάλιστα αυξάνει τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου κατά 12, σε μια εποχή που απαιτείται περιστολή των κρατικών δαπανών προς κάθε κατεύθυνση. Πρωτοφανής είναι ο συνωστισμός αναπληρωτών υπουργών και υφυπουργών, και όπως λέει ο λαός, όπου λαλούν πολλοί κοκόροι αργεί να ξημερώσει.

Είναι ενδιαφέρον να θυμηθούμε ότι ο καινούργιος Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, κ. Χρήστος Παπουτσής, πρώην Γραμματέας Κοινοβουλευτικής Ομάδας και Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Παρασκευή και 13» (18/6/2010) και σε ερώτηση του δημοσιογράφου «Χρειάζεται ανασχηματισμός;», είχε απαντήσει: «Εκείνο που χρειάζεται είναι η ενίσχυση της αποτελεσματικότητας της δημόσιας διοίκησης και η επιτάχυνση στην εφαρμογή των πολιτικών μας.»

Τα ίδια είχε πει και πιο πρόσφατα (2/8/2010) σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ»: «Όσον αφορά στον ανασχηματισμό, η γνώμη μου είναι ότι δεν χρειάζεται. Δεν υπάρχουν περιθώρια για νέες καθυστερήσεις ούτε για περίοδο χάριτος σε νέους υπουργούς. Εκείνο που χρειάζεται είναι μεγαλύτερη αποφασιστικότητα στην κυβέρνηση, συνοχή και ταχύτητα στην εφαρμογή του νέου νομοθετικού πλαισίου.»

Στην τελευταία συνέντευξή του στην εφημερίδα ΗΜΕΡΗΣΙΑ (28/8/2010), ο Χρήστος Παπουτσής είχε πει μεταξύ άλλων:
«Χωρίς νέο σχέδιο για την ανάπτυξη όλες οι θυσίες θα πάνε χαμένες. (…) Θα ήταν αφέλεια να περιμένουμε έξοδο από την κρίση μόνο με τις περιοριστικές δημοσιονομικές πολιτικές. Είναι απολύτως απαραίτητες αλλά δεν είναι αρκετές ούτε ικανές για να εγγυηθούμε ότι δεν θα ξαναέλθει ο κίνδυνος της χρεοκοπίας. (…) Δεν υπάρχει κανένα περιθώριο ούτε για νέες καθυστερήσεις ούτε για αδράνεια. Η πορεία είναι δύσκολη, η προσπάθεια σκληρή και η επιτήρηση της οικονομίας μας διαρκής. Οι δανειακές ανάγκες είναι συγκεκριμένες και χρονοθετημένες. Για παράδειγμα θα είναι οδυνηρό εάν συνεχιστεί η αναποτελεσματικότητα των φοροεισπρακτικών μηχανισμών. Όπως θα είναι εγκληματική η συνέχιση της κρατικής σπατάλης. Και, όπως βλέπουμε, πάντα καιροφυλακτούν οι κερδοσκόποι... »
Ερώτηση Δημοσιογράφου: «Πότε πρέπει να γίνουν και πόσο βαθιές πρέπει να είναι οι αλλαγές;»
Απάντηση Χ. Παπουτσή: « Εγώ δεν θέλω να μπω σε αυτή τη συζήτηση. Αυτή η φημολογία για ανασχηματισμό εγκλωβίζει τους υπουργούς και ακινητοποιεί την κυβέρνηση. Και μάλιστα τώρα που είναι η ώρα της υλοποίησης του νέου νομοθετικού πλαισίου, των μεταρρυθμίσεων και των μεγάλων αλλαγών.»

Δυστυχώς φαίνεται ότι ο Πρωθυπουργός δεν αφουγκράστηκε τα πρωτοκλασάτα στελέχη του, κι έκανε το μοιραίο λάθος που θα στοιχίσει επικίνδυνες καθυστερήσεις στην πορεία του κυβερνητικού έργου σε μια τόσο κρίσιμη για τη χώρα περίοδο. Νωπές είναι οι μνήμες για την πολύμηνη καθυστέρηση του νομοθετικού έργου της κυβέρνησης που μοιραία μας οδήγησε στην αγκαλιά του ΔΝΤ.

Βέβαια εγώ έχω και άλλες απορίες σχετικά με τον μεταμεσονύχτιο ανασχηματισμό. Η κοινή λογική μου λέει πως όταν ένας υπουργός είναι επιτυχημένος στο πόστο του και παράγει έργο, όπως λέγεται πως ήταν ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, δεν τον μεταθέτεις αλλού, αλλά τον ενισχύεις ώστε να παράγει περισσότερο έργο. Έχει αποκτήσει εμπειρία και πολύτιμες γνώσεις, έχει διδαχτεί από τα σφάλματά του, και η προοπτική είναι να γίνει καλύτερος. Δεν τον κουνάς λοιπόν από τη θέση του. Κι όταν πάλι ένας υπουργός είναι αποτυχημένος στο πόστο του δεν τον μεταθέτεις σε άλλο υπουργείο για να αποτύχει κι εκεί, αλλά τον στέλνεις στο σπίτι του.

Θα μου πεις στην πολιτική κυριαρχούν άλλες σκοπιμότητες κι όχι η κοινή λογική. Τι να σας πω, φοβάμαι, και δεν είμαι η μόνη… Όπως έγραψε σήμερα ο Γιώργος Παπαχρήστος στα ΝΕΑ,
«Τα σχετικά "παραγεμίσματα" έδωσαν στο Υπουργικό Συμβούλιο διαστάσεις δεινοσαύρου! Το δυστύχημα είναι ότι και πάλι ο Γιώργος Παπανδρέου περιορίστηκε σε ρόλο παρατηρητή, αφήνοντας να κάνουν κουμάντο οι διάφοροι παρατρεχάμενοι. Κι αυτά είναι κακά μαντάτα, όταν επέρχονται θύελλες...»

Κακά μαντάτα και θύελλες; Και άλλες; Ώστε κάνουν κουμάντο οι παρατρεχάμενοι; Ένα θαύμα μόνο μπορεί να μας σώσει από τις παιδικές επιπολαιότητες του Γιωργάκη…

Υστερόγραφο:

Για την πλήρη σύγχυση με τις αρμοδιότητες στα υπουργεία διαβάστε άρθρο της Καθημερινής (8/9/10) εδώ.

Το αυτονόητο που έγινε ακατανόητο!

Αυτό το άρθρο μου το υπαγόρευσε μια αγαπημένη αγρότισσα από το χωριό μου που νοιάζεται για την πατρίδα, η οποία έχει αποδείξει ότι, αν και αγράμματη, μπορεί να χωρίσει δίκαια δυο γαϊδουριών άχυρα. Με διαβεβαίωσε επίσης ότι είχε πρόσφατα εξεταστεί από ειδικό και της βρήκε τον κοινό νου σε απόλυτα φυσιολογική λειτουργία. Της υποσχέθηκα να παραθέσω τις απόψεις της χωρίς σάλτσες, εν όψει και του σαρωτικού ανασχηματισμού της κυβέρνησης, μπας και τις λάβει υπόψη του κανένας αρμόδιος.

Απορούν και εξίστανται οι "ειδικοί" και οι "επαΐοντες"πώς μπήκαμε στο λούκι της ύφεσης και αν ποτέ θα βγούμε αλώβητοι από δαύτο με την οικονομική πολιτική του μνημονίου-μνημοσύνου. Τα ΜΜΕ τρέχουν και δε φτάνουν για να μας πληροφορήσουν ασθμαίνοντας τα νομοτελειακά αναμενόμενα, δηλαδή για την προβλεπόμενη αύξηση της ανεργίας μέχρι και στο 20%, το κλείσιμο επιχειρήσεων, την κατακόρυφη πτώση των πωλήσεων αυτοκινήτων, την ανησυχητική μείωση στις αγοραπωλησίες ακινήτων, την καθήλωση της οικοδομικής δραστηριότητας με ό,τι αυτή συνεπάγεται, τα μειωμένα έσοδα, και τα μύρια όσα κακά της μοίρας μας που προέκυψαν από τη σωτήρια υποτίθεται "χημειοθεραπεία" του διαβόητου πια μνημονίου.

Γιώργο πού μας πας με τα ψευτο-"μπαϊπάς";

Σε πυρετώδεις προετοιμασίες έχει αποδυθεί το κυβερνητικό επιτελείο της συμφοράς για να γεμίσει το καλάθι με τους δράκους και τα παραμύθια που θα εξαγγείλει ο Πρωθυπουργός στη Θεσσαλονίκη. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Γιώργος Παπανδρέου θα παρουσιάσει μια καλή παράσταση για άφθονο πικρόχολο γέλιο σε όσους δεν έχουν απολέσει τη μνήμη τους κι έχουν ακόμη πρόσβαση στον κοινό νου.

Εγώ ήδη από χτες έχω κα*****θεί, με το συμπάθιο, από τα γέλια διαβάζοντας για τα δαιμονικής σύλληψης απατηλά "μπαϊπάς" που σχεδιάζονται από το καπελωμένο όσο και ανοικονόμητο επιτελείο της κατευθυνόμενης ύφεσης, ώστε οι αμαρτωλές τράπεζες να μην κατασυκοφαντούνται πλέον από την παροιμία «Γιάννης κερνά και Γιάννης πίνει».
Άκου τι σκαρφίστηκαν, αν είστε βαφτισμένοι:

Θα αντικαταστήσουν, λέει, το ΤΕΜΠΜΕ (Ταμείο Εγγυοδοσίας Μικρών και Πολύ Μικρών Επιχειρήσεων) με νέο πρόγραμμα δανειοδότησης των επιχειρήσεων, διότι διαπίστωσαν ότι το παλιό σύστημα δεν λειτουργεί και δεν βοηθάει τις επιχειρήσεις! Διαβάστε κι εδώ αν δε με πιστεύετε. Καταλάβατε φίλτατοι; Το σύστημα έφταιγε, κι όχι οι καρεκλοκένταυροι! Θα κάνουν, όπως λένε, το ένα τρία, δηλαδή θα πολλαπλασιάσουν τα ταμεία ώστε να… μειωθεί το λειτουργικό τους κόστος και να πριμοδοτηθεί η γραφειοκρατία! Βρε τους μπαγάσηδες!

Και ποια θα είναι τα τρία που θα αντικαταστήσουν το ένα; Νάτα:

1. Ταμείο Ενίσχυσης Επιχειρηματικότητας. (Επιχειρηματίες, παλιοί και επίδοξοι, ανασκουμπωθείτε! Ο μπατίρης καταναλωτής δε βλέπει την ώρα και τη στιγμή να περάσει το κατώφλι σας με άδειες τσέπες.)

2. Ταμείο Καινοτομίας και Εξωστρέφειας. (Εν όψει κι άλλων καινοτομιών-κενοτομιών και εξωστρέφειας-εξοστρακισμού, ετοιμαστείτε για πολύ γέλιο, και καλού-κακού, προμηθευτείτε με ενισχυμένα πάμπερς)

3. Ταμείο Δικτύωσης και Εφοδιαστικής Αλυσίδας. (Πρόκειται για δικτύωση προμηθευτών και μιζαδόρων και αλυσίδα εφοδιασμού με υπερτιμολογημένα αζήτητα).

Μη μου πείτε ότι δε φούντωσε μέσα σας μια καινούργια ελπίδα για ανάταξη της χειμαζόμενης οικονομίας μας! Όπως διάβασα στο ΒΗΜΑ, για τη χρηματοδότηση των ταμείων αυτών η κυβέρνηση σχεδιάζει να ρίξει στην αγορά το ποσό των τριών δισεκατομμυρίων ευρώ ως το τέλος του έτους, για να ενισχύσει τάχα τη ρευστότητα των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Έχει, λέει, ήδη δεσμεύσει το αστρονομικό ποσό του 1,5 δισ. ευρώ από το ΕΣΠΑ (Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς), το οποίο θα διαθέσει σε ελληνικές και ξένες τράπεζες, ώστε εκείνες με τη σειρά τους ν’ αρχίσουν να χορηγούν μικρά δάνεια (από 15.000 ως 200.000 ευρώ)! Το άλλο 1,5 δις θα προέλθει από κεφάλαια ελληνικών (αλλά για πρώτη φορά και ξένων!) τραπεζών, οι οποίες από τον Οκτώβριο θα ξεκινήσουν να χορηγούν χαμηλότοκα δάνεια, έχοντας ήδη εξασφαλίσει το μισό από το κεφάλαιο που θα χορηγούν. (πηγή)

Με το νέο σχέδιο η κυβέρνηση επιχειρεί, λέει, ένα «μπαϊπάς» στις τράπεζες που δεν θα μπορούν πια να σαμποτάρουν ένα πρόγραμμα που δεν χρηματοδοτούν οι ίδιες, χορηγώντας ταυτόχρονα «φθηνά δάνεια» με επιτόκιο που σε καμία περίπτωση δεν θα υπερβαίνει το 3,5%.

Δηλαδή μέχρι σήμερα οι τράπεζες που έπιασαν συνολικά 55 δις. ευρώ
σε συνολικές εγγυήσεις του Δημοσίου – με το τελευταίο πακέτο των 25 δις ευρώ μόλις πρόσφατα - για να διοχετεύσουν υποτίθεται ρευστότητα στην αγορά, σαμποτάριζαν την προσπάθεια ανάπτυξης της οικονομίας;

Κι ας πούμε ότι τούτη τη φορά οι αδηφάγες τράπεζες δεν θα σαμποτάρουν το μεγαλεπήβολο πρόγραμμα και θα διοχετεύσουν φθηνά δάνεια στις πνέουσες τα λοίσθια μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Πού θα πάνε αυτά τα χρήματα; Μα στην εξόφληση χρεών προς τις τράπεζες! Δεν είπαμε ότι Γιάννης κερνά και Γιάννης πίνει; Ή μήπως νομίζατε ότι θα πάνε σε αγορά αγαθών για να προστεθούν σ’ εκείνα που βρίσκονται παρκαρισμένα και αδιάθετα στα ράφια, αφού δεν υπάρχει ζήτηση λόγω αφραγγίας του καταναλωτή; Ή μήπως πιστεύετε ότι θα βρεθούν τρελοί για να πάρουν δάνειο ώστε ν’ ανοίξουν καινούργια επιχείρηση όταν γύρω τους κλείνουν καθημερινά δεκάδες επιχειρήσεις επειδή δεν υπάρχει σάλιο στον καταναλωτή; (Για το ζοφερό παρόν και μέλλον των μικρομεσαίων επιχειρήσεων διαβάστε εδώ.)

Για την ιστορία ας ρίξουμε μια ματιά στην πορεία του υπό κατάργηση ΤΕΜΠΕ:
Το πρόγραμμα Στήριξης Μικρομεσαίων του ΤΕΜΠΜΕ πρωτοξεκινούσε (παράλληλα με την έναρξη της κρίσης) τον Δεκέμβριο του 2008, και μέχρι τον Αύγουστο του 2009 ( δηλαδή σε 8 ουσιαστικούς μήνες λειτουργίας του) είχε εγγυηθεί 50.034 δάνεια προς ισάριθμες επιχειρήσεις, αξίας 4.824.078.315,74 ευρώ, διασφαλίζοντας μέσω των όρων του χιλιάδες θέσεις εργασίας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η διεκπεραίωση όλου αυτού του τεράστιου όγκου φακέλων σε ένα τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, υλοποιήθηκε από έναν «δημοσίου χαρακτήρα» οργανισμό όπως το ΤΕΜΠΜΕ, στελεχωμένο από μόλις 40 άτομα. Όπως διάβασα εδώ, από τη στιγμή που οι τράπεζες έστελναν τα αιτήματά τους, το ΤΕΜΠΜΕ ανταποκρινόταν άμεσα, εγκρίνοντας ή απορρίπτοντας τις εγγυήσεις σε μία μόλις εργάσιμη μέρα!

Με τη νέα κυβέρνηση η απαξίωση του ΤΕΜΠΜΕ ήταν ραγδαία:
«Σήμερα, έναν μόλις χρόνο μετά, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει καταφέρει ουσιαστικά να αδρανοποιήσει το πρόγραμμα. Από τις 8 Μαρτίου του 2010, που η υπουργός Ανταγωνιστικότητας κ. Κατσέλη εξήγγειλε τις νέες φιλόδοξες δράσεις του προγράμματος ύψους 2 δισ. ευρώ, μέχρι σήμερα, τον Αύγουστο του 2010, το ταμείο έχει εγγυηθεί μόλις 193 δάνεια αξίας 12 εκατ. Ευρώ.» (πηγή)

Παρακαλώ κάντε τη σύγκριση των αριθμών και βγάλτε αβίαστα και απροκατάληπτα, χωρίς κομματικές παρωπίδες, τα συμπεράσματά σας. Μήπως, εκτός από ανικανότητα, το ΤΕΜΠΜΕ το σαμποτάρισαν οι πράσινοι επειδή ήταν παιδί της ΝΔ; Διόλου απίθανο, αφού οι "δημοκρατικές" δομές της χώρας μας λειτουργούν με την κομματική μισαλλοδοξία, την εμπάθεια και το ράβε ξήλωνε.

Με αυτή την επισήμανση δε σημαίνει ότι παραβλέπω τις ευθύνες και τα οικονομικά εγκλήματα της ΝΔ, και επαναλαμβάνω ότι ο Καραμανλής, αντί να σουλατσάρει στα μουγκά στη γαλαρία της Βουλής και να μας προκαλεί, θα έπρεπε να έχει αυτοεξοριστεί.

Πάρτε τώρα κι ένα διασκεδαστικό βιντεάκι που ανακάλυψα πριν λίγο για να πάνε κάτω τα φαρμάκια:

Το πολύ βοδινό μας έφταιξε!

Στη χθεσινή πανηγυρική ομιλία του για την 36η ιδρυτική επέτειο του ΠΑΣΟΚ, ο Γιώργος Παπανδρέου έδειξε για μια ακόμη φορά ότι είναι εκτός τόπου και χρόνου. Φάνηκε να μην έχει ακόμη αντιληφθεί τις ευθύνες για το τέρας που εξέθρεψε το απατηλό σοσιαλιστικό παραμύθι, ένα τέρας που τον τελευταίο χρόνο δείχνει όλο και πιο απειλητικά τα δόντια του, βλασφημώντας επιδεικτικά τη θρυλική διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη. Ας είναι καλά, όμως, ο Πρωθυπουργός που κάθε τόσο μας κάνει και γελάμε. Το έχουμε ανάγκη, δεν τόχουμε; Ανάμεσα στ’ άλλα ανέκδοτα που είπε χθες, και που μπορείτε να τα διαβάσετε εδώ, ξεστόμισε και το εξής:

«Όταν διεθνώς (…) θεωρείται η υπερκατανάλωση βοδινού κρέατος ως δεύτερη μεγαλύτερη αιτία του φαινομένου του θερμοκηπίου, αλλά και πολλών νοσημάτων στον αναπτυγμένο κόσμο, (…) εμείς εισάγουμε αγροτικά προϊόντα διπλάσια από όσα παράγουμε. (…) Καταναλώνουμε τόσο - και συνήθως - εισαγόμενο βοδινό κρέας, που σε ευρώ συνολικά κοστίζει όσο όλη η κατανάλωση πετρελαίου στη χώρα μας.»

Η δήλωση αυτή με οδήγησε σε απαισιόδοξους συνειρμούς. Λέτε να φταίει το πολύ βοδινό που τρώνε οι Έλληνες που τους κάνει να συμπεριφέρονται σαν βοοειδή, κοινώς βόδια, απέναντι στους αχρείους πολιτικούς και τις ψευτιές τους; Λέτε η εκφυλιστική νευρολογική νόσος GREUTZFELDT JAKOB, που σχετίζεται με την κατανάλωση μολυσμένου βοδινού κρέατος, να έχει καμιά σχέση με τον εκφυλισμό του ελληνικού κυττάρου, που κάνει το νεοέλληνα να τα βλέπει όλα από την ανάποδη και να συμπεριφέρεται αυτοκαταστροφικά; Κι αυτό που νόμιζα μέχρι τώρα ότι για όλα φταίει η πολλή αυτοϊκανοποίηση (κοινώς μακακία) του Έλληνα- εξ ου και το δημοφιλές εθνικό υποκοριστικό - ήταν λάθος;

Αλλά και το άλλο με εξέπληξε σφόδρα: το εισαγόμενο βοδινό, λέει, μας στοιχίζει όσο όλη η κατανάλωση πετρελαίου στη χώρα μας! Δεν το χωράει το μυαλό μου, παίδες! Κάτι ψήνεται πίσω από αυτές τις δηλώσεις εναντίον των βοοειδών. Κι αυτή η σύνδεσή τους με το πετρέλαιο είναι εκ του πονηρού. «Το αντίστοιχο ελληνικό σπίτι καταναλώνει 4 φορές περισσότερο πετρέλαιο ή ρεύμα, σε σύγκριση με το αντίστοιχο σκανδιναβικό σπίτι, με καιρικές συνθήκες πολύ πιο δυσοίωνες στον Βορρά» είπε ο Γιώργος. Κι αφού το είπε, έτσι θα είναι διότι, όπως ισχυρίζεται σε κάθε ευκαιρία, δε λέει ποτέ ψέματα!

Ούτε πέρυσι είχε πει ψέματα στην ομιλία του στην 74η ΔΕΘ. Είχε πει το αυτονόητο: «Η πρόταση που ακούσαμε πριν από μια εβδομάδα, ήταν και είναι καταστροφική για τη χώρα. Αν σήμερα παγώσουμε τους μισθούς, θα παγώσουμε την αγορά. Αν αυξήσουμε τους φόρους στη μεσαία τάξη, θα μειώσουμε την αγοραστική της δύναμη, θα βαθύνουμε την ύφεση, θα μειώσουμε τα έσοδα του κράτους. Και θα επέλθει ο φαύλος κύκλος της κατάρρευσης.»

Δυστυχώς το τότε αυτονόητο έγινε ακατανόητο όταν ανέβηκε στην εξουσία. Τα ίδια τα λόγια του Γιώργου Παπανδρέου καταδικάζουν την πολιτική του. Αλλά την καταδικάζει και το θλιβερό αποτέλεσμα, που ήταν άλλωστε αναμενόμενο.

«Μπαράζ λουκέτων και μεγάλες ανατροπές στη δομή της ελληνικής οικονομίας
Ώρα μηδέν για μικρομεσαίες επιχειρήσεις», γράφουν σήμερα ΤΑ ΝΕΑ .

«Έχουν κλείσει 25.000 μικρές επιχειρήσεις, με τους ανθρώπους αυτούς να έχουν γίνει είτε υπάλληλοι είτε άνεργοι», συνεχίζει το ίδιο άρθρο.

«Βουτιά» 30,8% έκαναν οι πωλήσεις αυτοκινήτων το 8μηνο», γράφει η Καθημερινή.

Κι ενώ στη χθεσινή του ομιλία ο Πρωθυπουργός κομπορρημονούσε για τη "σωτήρια" πολιτική της κυβέρνησής του, λέγοντας μεταξύ άλλων, «Συντρόφισσες και σύντροφοι, είμαι περήφανος για το έργο μας, τους 11 αυτούς μήνες», ο κύριος Παπακωνσταντίνου ετοιμάζεται για μια ακόμη αναθεώρηση της αδιέξοδης φορολογικής πολιτικής του. «Για τρίτη αναθεώρηση της φορολογικής πολιτικής προετοιμάζονται στο Υπουργείο Οικονομικών, καθώς τα έως τώρα μέτρα έχουν αυξήσει σημαντικά τον πληθωρισμό, έχουν κλιμακώσει την ύφεση, ενώ δεν έχουν αποδώσει ούτε τα αναμενόμενα έσοδα.» (ΙΣΟΤΙΜΙΑ)

Είπε και το άλλο ο κ. Παπανδρέου: οι φόροι δεν είναι χαράτσι. «Ζητώ απ' όλους να κάνουμε για τη χώρα μας ό,τι θα κάναμε για το σπίτι μας. Γιατί η χώρα είναι το σπίτι μας και η ζωή μας είναι εδώ. Γιατί οι φόροι - φόροι, ναι - σε μια κοινωνία δικαιοσύνης, όπου το κράτος ξοδεύει το δημόσιο χρήμα σε όφελος του πολίτη, για την παιδεία, για την υγεία, για την πρόνοια, για την ανάπτυξη, και δεν το σπαταλά, δεν είναι χαράτσι.»

Τι γίνεται όμως όταν οι φόροι δεν βελτιώνουν ούτε την παιδεία, ούτε την υγεία, ούτε την πρόνοια, ούτε την ανάπτυξη, ούτε τις υποδομές; Πώς τους λένε τους φόρους που κατασπαταλώνται είτε λόγω ανικανότητας και αναποτελεσματικότητας της κυβέρνησης είτε λόγω διαφθοράς σε υψηλό επίπεδο; Ούτε τότε είναι χαράτσι;

Πάντως ο Πρωθυπουργός δεν είναι αχάριστος, όπως φαίνεται και από το απόσπασμα της ομιλίας του που ακολουθεί: «Αλλά θέλω σήμερα να πω ότι αν έχουμε ένα ακόμα μεγαλύτερο χρέος, όχι κοινωνικό, αλλά πατριωτικό, αυτό είναι απέναντι στον Έλληνα εργαζόμενο. Θέλω να εξάρω την επιμονή, αντοχή και αποφασιστικότητα του Ελληνικού λαού, που αναγνωρίζεται πια και διεθνώς. Θέλω να εξάρω την επιμονή, την αντοχή αυτών που πόνεσαν περισσότερο. Τον Έλληνα και την Ελληνίδα χαμηλοσυνταξιούχο, που με τη δική τους δύσκολη θυσία συνέβαλαν και αυτοί στο να σωθεί η πατρίδα.»

Ίσως να είναι το πολύ βοδινό που τρώμε που μας έκανε τόσο ανθεκτικούς και υπομονετικούς στο οικονομικό μαστίγωμα της κυβέρνησής του. Ένα μαστίγωμα, όμως, που δε φαίνεται να σώζει την πατρίδα. Τζάμπα πατριώτες, που λένε…

Κατά τ’ άλλα, φταίνε και τα ΜΜΕ: «Ξέρω επίσης, κυρίες και κύριοι, ότι υπάρχει σχεδόν κάθε βράδυ στις οθόνες μια εικόνα τρομοκρατίας και φόβου. Καταλαβαίνω τα ΜΜΕ, που και αυτά, στο κυνήγι της τηλεθέασης, χρειάζεται ν’ αγγίξουν τα πιο βασικά μας ένστικτα, αυτά του φόβου και της αυτοσυντήρησης», είπε ο Γ. Παπανδρέου. Αυτά όμως δεν τα έλεγε πέρυσι, όταν τα ίδια ΜΜΕ τον πριμοδοτούσαν μανιωδώς με καθημερινές δημοσκοπήσεις και τον έφεραν στην εξουσία ως σωτήρα!

Εκεί που γέλασα, όμως, με το πρωθυπουργικό θράσος είναι όταν είπε ότι κατέθεσε προτάσεις στην ΕΕ ενάντια στην πολιτική λιτότητας! Μιλάμε για πολύ δούλεμα, παίδες… «Έχουμε καταθέσει προτάσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου κυριαρχεί μια αντίληψη λιτότητας. Εμείς προτείνουμε, αντί πολιτική λιτότητας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μια πολιτική υπευθυνότητας, ευθύνης για την πράσινη ανάπτυξη, ευθύνης για την παιδεία, ευθύνης για την καινοτομία, ευθύνης για την επένδυση για εργασία, ευθύνης για τις απαραίτητες υποδομές για μια Ευρώπη πραγματικά ανταγωνιστική. Που θα χρηματοδοτείται μέσα από πράσινους φόρους, πράσινα ομόλογα και μέρος των φόρων συναλλαγών.»
Δηλαδή, Γιώργο μου, η πολιτική λιτότητας και ασιτίας που εφαρμόζεις για να σώσεις την Ελλάδα δεν είναι κατάλληλη για τις άλλες χώρες της ΕΕ;

Και κλείνω με το πικρό ανέκδοτο της ομιλίας του Πρωθυπουργού: «Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες σήμερα είμαστε όλο και πιο αποφασισμένοι να αλλάξουμε. Μια κοινωνία ενωμένη σαν γροθιά, να παλέψουμε για να αλλάξουμε την πατρίδα μας, το κοινό μας σπίτι. Να κάνουμε - όπως κάνουμε - την κρίση ευκαιρία. Να τα αλλάξουμε και να τα αλλάξουμε όλα.»

Φοβάμαι ότι η πολιτική σας δεν ενώνει την κοινωνία, κύριε Παπανδρέου. Απεναντίας τη διχάζει και την κατακερματίζει σε αντιμαχόμενες κοινωνικές ομάδες. Η ίδια η "δημοκρατία", υπό την αιγίδα των πολιτικών κομμάτων, λειτουργεί με το διχασμό και τον κατακερματισμό της κοινωνίας. Εκεί βασίζεται. Φανατίζει και πολώνει, δεν ενώνει. Αυτό πώς θα το αλλάξετε, κύριε Πρωθυπουργέ; Προφανώς δεν θέλετε να το αλλάξετε. Απεναντίας το υποθάλπετε και το οξύνετε...

Υστερόγραφο:

Παραθέτω χαρακτηριστικό απόσπασμα από άρθρο της Καθημερινής που με εκφράζει απόλυτα:
«Είμαι βέβαιος ότι ούτε για αυτόν (τον Άκη Τσοχατζόπουλο) ούτε για κανέναν άλλον από τους ισχυρούς του παλιού ή του νεότερου ΠΑΣΟΚ δεν θα μάθουμε ποτέ τίποτα. Καμία απορία δεν θα λυθεί. Καμία υποψία δεν θα διαλυθεί. Καμία κατηγορία δεν θα οδηγηθεί στη λύση. Ενα πέπλο σιωπής και συνενοχής καλύπτει το πολιτικό σύστημα και οι ελάχιστες ρωγμές που εμφανίζονται κλείνουν αμέσως. Οι λιγοστές παραπομπές στη Δικαιοσύνη, οι επιτροπές, οι δηλώσεις και οι διαγραφές μοιάζουν περισσότερο με τελετές καθησύχασης του πλήθους.

Τόσο το εορτάζον ΠΑΣΟΚ όσο και το άλλο κόμμα εξουσίας, η Νέα Δημοκρατία, όσοι δηλαδή έφεραν την Ελλάδα στο χείλος της καταστροφής, δεν θα δώσουν ποτέ καμιά πειστική εξήγηση για το σπάταλο και διεφθαρμένο κράτος και τους αξιωματούχους του. Αυτό το ίδιο σύστημα που μας έφερε εδώ, που δεν έχει το κουράγιο να κοιταχτεί στον καθρέφτη, φιλοδοξεί να βγάλει την Ελλάδα από τη δεινή κρίση στην οποία έχει περιέλθει. Για την ώρα, την κρατά βυθισμένη στην ολέθρια ύφεση και την ανεργία.»

Εξόντωση δια ψύξεως!

Φίλες και φίλοι, αναγνώστες και αναγνώστριες αυτού του blog, Καλό Φθινόπωρο, όσο καλό μπορεί να είναι κάτω από τις σημερινές συνθήκες. Κατ’ αρχήν σας ευχαριστώ που συνεχίζετε να με διαβάζετε (αυτό λένε τα μυστικά μου stats) παρότι έχω ν' αναρτήσω καινούργιο άρθρο σχεδόν δυο μήνες. Έπρεπε να προχωρήσω ένα βιβλίο που είχα αφήσει στη μέση εδώ και πολύ καιρό, το οποίο θα αναρτώ κεφάλαιο-κεφάλαιο στο καινούργιο ιστολόγιο που έφτιαξα. (Θα το βρείτε εδώ, αν δε φοβάστε μήπως κλονιστεί η πίστη σας.)

Έτσι αποσύρθηκα στην ιδιαίτερη πατρίδα μου το Ξυλόκαστρο, απ' όπου και το ηλιοβασίλεμα στη φωτογραφία, επέζησα χωρίς Ιντερνέτ για δυο μήνες (αναρωτιόμουν αν θα άντεχα τα στερητικά συμπτώματα), και ασχολήθηκα με ένα προσφιλές μου θέμα, την πεμπτουσία της Βίβλου, μια παλιά υπόσχεση που είχα δώσει στον εαυτό μου και είχα κάνει πολυετή έρευνα και προετοιμασία.

Εκτός αυτού, είχα φτάσει σ’ ένα σημείο κορεσμού και χρειαζόμουνα επειγόντως αποτοξίνωση από τη μιζερολαγνεία και καταστροφολαγνεία, από την κριτική της δημοσιογραφικής κουτοπονηρίας, από τις τοξικές αναθυμιάσεις των δημόσιων βόθρων και την καταγγελία των πολιτικο-οικονομικών συμμοριών που ρήμαξαν την πατρίδα μας, από τα μνημόνια, παλιό και επικαιροποιημένο, και από τα μνημόσυνα της χώρας γενικώς. Άλλωστε τι καινούργιο απέμενε να πω σε μωροφιλόδοξους, κουφούς, τυφλούς και ανάλγητους που επέλεξαν να γράψουν ιστορία σύροντας τη χώρα σ’ ένα άδοξο "χορό του Ζαλόγγου"; Τα είχα πει όλα, με οργή, θυμό, και πάθος, φθείροντας τη σωματική και ψυχική μου υγεία για το τίποτα… Διότι γνωρίζω ότι δεν ιδρώνει το αυτί κανενός από τα παχύδερμα, παλιά και νέα, που ευθύνονται για το κατάντημα της Ελλάδας.

Στο διάστημα της αποχής μου από το blogging πολλά και τρομερά συνέβησαν, με κορυφαίο την αποτρόπαια δολοφονία ενός νέου ανθρώπου, επιτυχημένου blogger, που η φωνή του φαίνεται πως ενοχλούσε κάποιους. Ποιους άραγε; (Τι κάνει νιαου-νιάου στα κεραμίδια;) Αυτή είναι η σύγχρονη μορφή της τρομοκρατικής «δημοκρατίας»!

Κατά τ’ άλλα, πολλά ντουβάρια πέρασαν το κατώφλι των "πανεπιστημιακών" ιδρυμάτων με άσσο ή και με λευκή κόλα – μπράβο Αννούλα! – διότι τα θρανία πρέπει να γεμίσουν και η χώρα να συνεχίσει να παράγει ανέργους με πτυχία χωρίς αντίκρισμα που θα ονειρεύονται μια θέση στο Δημόσιο μπάχαλο, όπως είναι η "δημοκρατική" μας παράδοση.

Στο μέτωπο της ανοικονόμητης οικονομίας, φαίνεται ότι η κυβέρνηση δεν είναι ικανοποιημένη από την αύξηση της θνησιμότητας των ραγιάδων δια της λιτότητας (διάβαζε ασιτίας) και αποφάσισε να την αυξήσει δια ψύξεως. Αυτά επιτάσσει το επικαιροποιημένο μνημόνιο-μνημόσυνο, βοήθειά μας... Δείτε πράματα: «Με επιβάρυνση ύψους 750 ευρώ ανά 1.000 λίτρα πετρελαίου θέρμανσης ισοδυναμεί η ρύθμιση της εξίσωσης των φόρων του πετρελαίου θέρμανσης με το πετρέλαιο κίνησης.» (πηγή)

Πάντως εσείς οι αμετανόητοι κομματικοί οπαδοί, που έχετε πάρει διαζύγιο από τον κοινό νου, να είστε ετοιμοπόλεμοι διότι η μάχη για τις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης αρχίζει. Είστε οι στυλοβάτες της μπαχαλοδημοκρατίας μας και δεν έχετε δικαίωμα εφησυχασμού. Ετοιμάστε τις ντουντούκες, σημαιούλες, τα συνθήματα, και κάντε μια καλή κούρα με γαργάρες λεμονιού για ν’ ανοίξει ο λαιμός σας ώστε τα γιουχαΐσματα ή τα δοξαστικά να χτυπάνε πολλά ντεσιμπέλ. Με τον Καλλικράτη-Κακοκράτη πολλά είναι τα διακυβεύματα, παίδες, καθότι μεγάλωσαν οι πίτες σφόδρα. Με την ευκαιρία, μήπως άκουσε κανείς πού βρέθηκαν τα 5-6 δισεκατομμύρια ευρώ για τον Καλλικράτη;

Όσο για τον Πρωθυπουργό του μνημοσύνου, ετοιμάζεται να επιστρέψει στον τόπο του εγκλήματος για να μας ξαναπαραμυθιάσει και πάλι, διαβάζοντας όσα του εισηγήθηκαν οι 125 σύμβουλοι (τόσοι δεν είναι;) της συμφοράς που έχει προσλάβει. Φανταστείτε τι θα μας ξημέρωνε αν δεν τους είχε…
Και για την ιστορία ξαναδείτε το βιντεάκι από το περυσινό παραμύθιασμα του Γιώργου Παπανδρέου στη ΔΕΘ:



Άρα, όταν ο Πρωθυπουργός υπέγραφε το μνημόνιο-μνημόσυνο της Τρόικας, γνώριζε εκ των προτέρων ότι θα οδηγούσε τη χώρα σ’ ένα φαύλο κύκλο ύφεσης! Δηλαδή έχουμε να κάνουμε με πολιτικο-οικονομικό εθνικό έγκλημα εκ προμελέτης. Εμείς ας αρκεστούμε στα κόλλυβα που συνηθίζονται στα μνημόσυνα.