Μάκης Τριανταφυλλόπουλος: ο “προφήτης” που δεν ήταν…

Ήταν ή δεν ήταν; Ή μάλλον, είναι ή δεν είναι προφήτης ο Δημοσιογράφος; Κι όταν λέω προφήτης, αναφέρομαι στην πρωταρχική έννοια του όρου, δηλαδή σε κάποιον που μιλάει για λογαριασμό του Κυρίου κι όχι σ' αυτόν που προλέγει τα μέλλοντα, πράγμα που είναι η δεύτερη σημασία της λέξης, αν και η πιο συνηθισμένη. Στην πράξη, το να μιλάει κανείς για λογαριασμό του Λόγου σημαίνει πρωτίστως να υπερασπίζεται δημόσια την Αλήθεια και τη Δικαιοσύνη, αλλά και όλες τις αρχές και αξίες που είναι η ηθική παρακαταθήκη της ανθρωπότητας και έχουν, λίγο έως πολύ, ενσωματωθεί στους ανθρώπινους νόμους. Και αυτόν ακριβώς το ρόλο βαυκαλίζεται ότι παίζει στην Ελλάδα ο Δημοσιογράφος με δέλτα κεφαλαίο, πράγμα που πιστεύεται κι από πολλούς συμπολίτες μας - θαυμαστές του. Δηλαδή ότι αποδίδει καλύτερα στο "λειτούργημά" του από οποιονδήποτε άλλο δημοσιογράφο που δεν έχει καβαλήσει καλάμι.

Έχει γραφτεί ότι κάθε λαός έχει τους άρχοντες που του αξίζουν. Το ίδιο ισχύει και για τους προφήτες. Κάθε λαός έχει τους προφήτες ή τους ψευδοπροφήτες που του αξίζουν. Και ένας απ’ αυτούς, ο πιο διάσημος Δημόσιος Κατήγορος στη χώρα μας, είναι ο Δημοσιογράφος. Θα τον ακούσετε από τις εκπομπές του και μέσα από τη zougla.gr να κατακεραυνώνει τους πάντες, κατά πάντα και δια πάντα, εν ονόματι της δικαιοσύνης και της νομιμότητας, και θα νομίσετε πως είναι η ενσάρκωση του προφήτη Ηλία ή του Ιερεμία, και πως η Ελλάδα είναι τυχερή που γέννησε τον Ζούγκλα.

Στον Ταρζάν υποκλίνεται έως εδάφους ολόκληρη η πολιτική, οικονομική και πολιτιστική ηγεσία της χώρας (η πνευματική ηγεσία είναι ανύπαρκτη), εκλιπαρώντας την εύνοιά του. Αρκεί ένα τηλεφώνημα συνεργάτη του για να τρέξει κάποιος "επώνυμος" ή ανώνυμος στις εκπομπές του και να σταθεί σα στρατιωτάκι μπροστά στον αλαζονικά υπομειδιώντα ψευδοπροφήτη, απολογούμενος για ό,τι έκανε και δεν έκανε, και δηλώνοντας τρεμάμενος το τι προτίθεται να κάνει. Το να παραβρεθείς έστω και σε ρόλο γλάστρας μπροστά στον ψευδοπροφήτη είναι άκρως τιμητικό για το νεοέλληνα. Αποκτάς τον τίτλο του “χατζή”, δηλαδή του προσκυνητή της δημοσιογραφικής Μέκκας. Την περασμένη Πέμπτη είδαμε και τον καθηγητή κ. Γιώργο Πιπερόπουλο - υποψήφιο Δήμαρχο της Θεσσαλονίκης - να επιδίδει κι αυτός τα "διαπιστευτήριά" του στο Δημοσιογράφο!

Και πώς ξεχώρισα ότι ο Μπανιέρας, που ομολογουμένως έχει φέρει στο φως της δημοσιότητας πολλά και μεγάλα σκάνδαλα, είναι ψευδοπροφήτης κι όχι γνήσιος προφήτης, δηλαδή απεσταλμένος του Κυρίου για να υπερασπίζεται το δίκιο του αδικούμενου, την αλήθεια και τη νομιμότητα; Πανεύκολο! Ο Ιησούς έδωσε τη συνταγή διάγνωσης. «Από τους καρπούς θα γνωρίσετε αυτούς», είπε. Και ποιοι είναι οι καρποί του Δημοσιογράφου; Μα ο χλιδάτος τρόπος ζωής του, ο κίτρινος αφρός της μπανιέρας όπου αυτοδιαφημίζεται αλαζονικά, και οι καθημερινές προκλήσεις του που σκανδαλίζουν. Εάν οι πράξεις δεν εναρμονίζονται με τα λόγια του, τότε ο ίδιος κατατάσσει τον εαυτό του στους ψευδοπροφήτες. Εξάλλου, τούτος ο δικός μας ψευδοπροφήτης έχει και επικίνδυνες πολιτικές προκαταλήψεις και εμπάθειες, πράγματα που δεν έχουν θέση στην ψυχή ενός αληθινού προφήτη. Ο Ταρζάν είναι δεδηλωμένος εχθρός των αστυνομικών (“μπάτσων” στη δική του διάλεκτο) και παντός δεξιού "μιάσματος".

Επιπλέον, όταν προάγει το τζόγο μέσα από τη zougla.gr, εκμαυλίζοντας αφελείς προς τα καζίνο, μήπως κάνει θεάρεστο έργο και δεν το κατάλαβα εγώ; Κι όταν προκαλεί με τα χλιδάτα πάρτι του, προσκαλώντας τους φτωχούς να δούνε live το πάρτι της zougla.gr και να θαυμάσουν τους υψηλούς καλεσμένους του – αλήθεια τι έγινε εκείνη η κλήρωση για το πάρτι; Μόνο οι "επώνυμοι" κληρώθηκαν; – μήπως επιτελεί φιλανθρωπικό έργο και δεν το αξιολόγησα σωστά; Ή μήπως το γεγονός ότι εν παντί καιρώ και χρόνω φοράει το τζιν παντελόνι τον κατατάσσει μεταξύ των προλετάριων αυτής της χώρας, τους οποίους τάχα υπερασπίζεται; Και τι πρότυπο τους προφέρει με τη ζωή του; Διότι περισσότερο από το να μπουν πέντε λαμόγια παραπάνω στη φυλακή, ο λαός έχει ανάγκη από πρότυπα ζωής! (Κάντε κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση.)

Από τους καρπούς, λοιπόν, θα γνωρίσετε αυτόν! Βεβαίως η εποχή μας, όπως άλλωστε και οι περισσότερες εποχές της ιστορίας, δε γεννά αληθινούς προφήτες. Δεν τους θέλουν άλλωστε οι λαοί. Δεν τους αντέχουν. Δεν τους πάνε. Τους θεωρούν μισάνθρωπους ή και γραφικούς. Προτιμούν τους ψευδοπροφήτες που τους γαργαλίζουν την ακοή. Πάντα τους προτιμούσαν. Έχουν πέραση οι ψευδοπροφήτες μεταξύ των πτωχών τω πνεύματι. «Διότι εσείς ευχαρίστως ανέχεστε τους άφρονες, που σας ραπίζουν κατά πρόσωπο και επαίρονται», έγραφε κάποτε ο Απόστολος Παύλος στους Κορινθίους. Είπαμε, τα χούγια δεν κόβονται εύκολα…

Και για να τελειώνω με τη διάγνωση, και μόνο το γεγονός ότι ο Ταρζάν έχει τόσους θαυμαστές που στέκονται σούζα μπροστά του τον κατατάσσει στη μεγάλη και δημοφιλή χορεία των ψευδοπροφητών. Θα του θυμίσω και κάτι άλλο που είπε ο Ιησούς και ταιριάζει στην περίπτωσή του: «Αλλοίμονο σε σας, όταν όλοι οι άνθρωποι μιλήσουν με καλά λόγια για σας• επειδή, έτσι έκαναν στους ψευδοπροφήτες οι πατέρες τους.»

Γιατί τα έγραψα τώρα όλα αυτά; Μήπως ελπίζω πως θα συνετίσω το Μάκη; Όχι, βέβαια! Δεν έχω τέτοιες ψευδαισθήσεις. Γνωρίζω ότι οι εκλεκτοί του Μαμμωνά είναι σκληροπυρηνικοί και δεν αλλάζουν με τίποτα. Απλούστατα τα έγραψα μπας και απομακρύνω κανένα υποψήφιο θύμα από το τζόγο που διαφημίζει στη zougla.gr και σωθεί καμιά οικογένεια από χρεοκοπία και διάλυση. Το να επηρεάσω θετικά έστω και έναν άνθρωπο θα είναι για μένα μεγάλη ηθική δικαίωση, κι ας μην το μάθω ποτέ.

Εικόνες πολιτισμού στην Τουρκία

Σκοπός αυτού του άρθρου δεν είναι να διαφημίσει την Τουρκία αλλά να τονίσει τις διαφορές μεταξύ της γειτονικής χώρας και της Ελλάδας σε θέματα καθαριότητας, πράσινου και ανάδειξης της πολιτιστικής κληρονομιάς. Ευελπιστώ ότι μια σύγκριση με τις Ελληνικές εικόνες ντροπής που παρουσίασα στο προηγούμενο άρθρο μου - και που αντικρίζετε όλοι καθημερινά - θα προβληματίσει και ίσως προκαλέσει ζήλεια που ενδεχομένως θα οδηγήσει σε μίμηση του ανώτερου. Βλέπετε, όταν ο άνθρωπος δεν εκδηλώνει αυθόρμητα την πηγαία αγάπη "του ωραίου, του μεγάλου, και τ' αληθινού" ώστε να δημιουργεί πολιτισμό χρησιμοποιώντας τη δική του έμπνευση και φαντασία, κι αυτό συμβαίνει επειδή η πνευματική του φύση έχει ατροφήσει λόγω έλλειψης στερεάς πνευματικής τροφής και αυθεντικών προτύπων, ο μόνος τρόπος για να τον παρακινήσεις σε ανώτερες επιλογές είναι ν' απευθυνθείς στα ζωικά ένστικτα της ζήλειας και του μιμητισμού. Εκεί δυστυχώς φτάσαμε...

Εκείνο που μου προκάλεσε εντύπωση είναι ότι δεν έβλεπα ούτε ένα σκουπιδάκι στους δρόμους και τις πλατείες της Κωνσταντινούπολης, αλλά ούτε και στη Ραιδεστό όπου σταματήσαμε για μερικές ώρες - παραθέτω και φωτογραφίες - ενώ οι υπάλληλοι καθαριότητας και οι κηπουροί ήταν πανταχού παρόντες ανά πάσα στιγμή της ημέρας, ακόμη και τις καυτές μεταμεσημεριανές ώρες. Ψάξτε παρακαλώ κι εσείς στις φωτογραφίες που τυχαία τράβηξα, μερικές μάλιστα μέσα από το πούλμαν εν κινήσει, να δείτε αν θα βρείτε πουθενά σκουπίδια. Απίστευτο! Εξάλλου, τα τραμ της Πόλης ήταν απαστράπτοντα και τα παράθυρά τους δεν καλύπτονταν από αποκρουστικές διαφημίσεις επιχειρήσεων, όπως τόσο συχνά γίνεται με τα μεταφορικά μέσα στη χώρα μας - χώρα του ασύδοτου φιλελευθερισμού και της αισχροκέρδειας.

Έκπληξη μου προκάλεσε επίσης το γεγονός ότι δεν είδα πουθενά τοιχογραφική ρύπανση με σπρέι και μπογιές. Τα μνημεία τους, οι τοίχοι τους, οι κάδοι απορριμάτων, οι πινακίδες τους, τα παγκάκια, ήταν πεντακάθαρα, λες και δεν υπήρχαν εκεί οργισμένα νιάτα να θέλουν με αυτό τον τρόπο να ξεσπάσουν και να εκδικηθούν την εξουσία.
Κι όμως η Κωνσταντινούπολη είναι μια τεράστια πόλη με 15 εκατομμύρια κατοίκους! Εξάλλου, η Τουρκία των 70 εκατομμυρίων ψυχών δεν είναι πλούσια χώρα. Η ανεργία βρίσκεται στο 14-15%. Παρόλα αυτά οι απογοητευμένοι νέοι δε βρίσκουν ευχαρίστηση με το να ρυπαίνουν και να καταστρέφουν τη χώρα τους. Η όλη εικόνα που αντίκρισα με έπεισε πέραν πάσης αμφιβολίας ότι οι Τούρκοι αγαπούν την πατρίδα τους και τη φροντίζουν στοργικά. Και κέρδισαν το θαυμασμό και την εκτίμησή μου γι' αυτό - δηλαδή για το αυτονόητο που στην Ελλάδα είναι ακατανόητο...

Τα πανεπιστημιακά τους ιδρύματα είναι αξιοζήλευτα από άποψη συντήρησης κτιρίων, καθαριότητας, κήπων και τάξης. Σου εμπνέουν σεβασμό και θαυμασμό μόνο με το να τα ατενίζεις, αντίθετα με τα δικά μας (Πολυτεχνείο, Νομική, κλπ.) που προκαλούν ντροπή και απελπισία. Οι καταλήψεις είναι κάτι άγνωστο στα Τουρκικά πανεπιστήμια.
Άγνωστες είναι επίσης και οι εκτεταμένες πυρκαγιές του δασικού πλούτου της Τουρκίας. Γιατί άραγε; Δεν κάνει εκεί υπερβολική ζέστη το καλοκαίρι;
Δε φυσούν ποτέ ισχυροί άνεμοι; Μάλλον δε θα υπάρχουν οικοπεδοφάγοι-εμπρηστές για να τους ανοίγει η όρεξη...

Κατά την επιστροφή είχα την καλή τύχη να κάθομαι στο μπροστινό κάθισμα του πούλμαν κι έτσι μπόρεσα να τραβήξω κάποια βιντεάκια με τις καταπράσινες πλευρικές διαμορφώσεις των πρανών στον αυτοκινητόδρομο Κωνσταντινούπολης-Ραιδεστού. Οι πληθωρικές ζώνες χιλιομέτρων με ολάνθιστες κόκκινες τριανταφυλλιές ήταν σκέτη μαγεία! Παραθέτω σχετικό βιντεάκι στο τέλος αυτού του εικονογραφημένου άρθρου, καθώς κι ένα άλλο που δείχνει πόσο καθαρή είναι η διαχωριστική νησίδα στον αυτοκινητόδρομο. Λαμπρό παράδειγμα προς μίμηση!

Η πιο ευχάριστη έκπληξη, όμως, ήταν τα παγκάκια στην ακτή της νήσου Χάλκης. Τοποθετημένα σε απόσταση περίπου δύο μέτρων το ένα από το άλλο, έφεραν στην πίσω όψη της πλάτης τη φωτογραφία και το όνομα ενός Τούρκου ποιητή και μπροστά ήταν ανεξίτηλα γραμμένα αποσπάσματα από ποιήματά του. Δείτε πιο κάτω τη φωτογραφία με τους στίχους στο παγκάκι. Τί όμορφη ιδέα! Έτσι, όποιος καθόταν εκεί για να ξεκουραστεί, ατενίζοντας τη θάλασσα του Μαρμαρά, είχε την ευκαιρία να διαλογίζεται πάνω σε κάποιο ποίημα. Κανένας ιερόσυλος δεν είχε βρεθεί να μαυρίσει τους στίχους με σπρέι! Και κανένας βάνδαλος δεν είχε πασαλείψει τα πρόσωπα των ποιητών με μπογιές. Ήταν όλες ανέπαφες. Δυστυχώς είχα τον ήλιο κόντρα και οι φωτογραφίες που τράβηξα δε βγήκαν καλές για να τις παραθέσω εδώ.

Αναρωτιέμαι αν στην Ελλάδα θα επιβίωναν έστω για μισή ώρα στίχοι ποιητών μας και διάσημων Ελλήνων φιλοσόφων χαραγμένοι σε παγκάκια, προτού καλυφθούν με σπρέι από οργισμένους νέους... Όχι βέβαια πως θα είχε κανένας Υπουργός Πολιτισμού τη διάθεση να μιμηθεί τους Τούρκους στο σημείο αυτό. Αν όμως κάποιος το τολμούσε, θα ξεσηκώνονταν όλοι οι ψευτοπροοδευτικοί να τον αποκαλέσουν εθνικιστή και ρατσιστή, ζητώντας την κεφαλή του επί πίνακι, και το ευγενές εγχείρημα θα σταματούσε εν τη γενέσει του. Γι αυτό μας αποκάλεσα βαρβάρους στο προηγούμενο άρθρο μου. Και γι' αυτό τούτη η χώρα έχει μόνο παρελθόν και όχι μέλλον. Διότι ντρέπεται για την ομορφιά και ανέχεται την ασχήμια... Διότι οι Έλληνες κλαψουρίζουν γι' αυτά που τους πήραν οι Τούρκοι ενώ καταστρέφουν και εγκαταλείπουν ό,τι τους έχει απομείνει.

Μήπως τελικά, εκτός από βάρβαροι, είμαστε όλοι σχιζοφρενείς; Τόσο εκείνοι που ρημάζουν και βιάζουν τούτη την πανέμορφη χώρα όσο κι εκείνοι που τους δικαιολογούν και τους ανέχονται;

Αδιάσειστα τεκμήρια της νεοελληνικής βαρβαρότητας

Προσωπικά πιστεύω ότι ο πολιτισμός μιας χώρας δεν αποτιμάται μόνο με βάση τη διαφύλαξη και συντήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς της, που κι εκεί εμείς οι Έλληνες χωλαίνουμε, ούτε με το αν λαβαίνει μέρος σε διαγωνισμούς όπως η Eurovision. Για μένα ο πολιτισμός ή η βαρβαρότητα μιας χώρας αντικατοπτρίζεται στην καθημερινότητα, στην εντιμότητα ή μη των ηγετών της, στις σχέσεις μεταξύ των πολιτών και στην ποιότητα ζωής που προσφέρει στους κατοίκους της. Αντικατοπτρίζεται στην καθαριότητα ή τη βρωμιά των πόλεών της, στις πλατείες με τα σιντριβάνια και τα λουλούδια τους ή την τσιμεντοποίησή τους (βλέπε εδώ κι εδώ), ακόμη και στα παγκάκια που προσφέρει στον αποσταμένο περπατητή. Με βάση όλα τα ανωτέρω και πολύ περισσότερα, απλή παρατήρηση κατατάσσει τους Έλληνες στην κατηγορία των βαρβάρων.

Ναι σήμερα είμαστε βάρβαροι, κύριε Κώστα Πλεύρη, και ποσώς μ’ ενδιαφέρει πόσο “ανώτερη” φυλή ήταν οι αρχαίοι πρόγονοί μας, όπως ισχυρίζεστε… Ναι είμαστε απολίτιστοι κύριε Υπουργέ Πολιτισμού, κι αυτό δε θα το ακυρώσει ακόμη κι αν όλα τα κλεμμένα γλυπτά του Παρθενώνα επιστρέψουν στο Μουσείο της Ακρόπολης. ΕΙΜΑΣΤΕ ΒΑΡΒΑΡΟΙ!!! Αντιληφθείτε το, κι αν έχει κανένας αρμόδιος τσίπα και φιλότιμο ας κάνει κάτι ριζοσπαστικό να βγούμε κάποτε από την απόλυτη βαρβαρότητα και να περάσουμε έστω στη σχετική.

Οι φωτογραφίες που ακολουθούν, οι οποίες σημειωτέον δεν αντανακλούν το εις τη νιοστή βρώμικο και γκετοποιημένο ιστορικό κέντρο της Αθήνας – το οποίο δε μπορώ να επισκεφτώ και να φωτογραφίσω, επειδή χρειάζομαι άδεια από τον κ. Τσίπρα – αλλά έναν από τους πλουσιότερους δήμους της Αττικής, τη Γλυφάδα, πείθουν περί του λόγου μου το αληθές. Αυτές τις εικόνες βλέπουν οι τουρίστες και δεν ξαναπατάνε το πόδι τους στη χώρα μας. Έχουν άδικο; Μια φορά τους είναι αρκετή. Την επόμενη θα προτιμήσουν τη “φίλη” μας την Τουρκία, η οποία μας έχει βάλει τα γυαλιά και στο πολιτισμό. Αυτό διαπίστωσα στην πρόσφατη επίσκεψή μου στην Κωνσταντινούπολη και οι εικόνες που θα παραθέσω σε επόμενο άρθρο μου θα πείσουν ακόμη και τον πιο σκληροπυρηνικό εθνικιστή και "τουρκοφάγο".

Τις προάλλες μιλούσα μ’ έναν Έλληνα κάτοικο Γερμανίας και τον ρώτησα: «Πώς σας φαίνεται η Ελλάδα;» Η απάντησή του ήταν άμεση, μονολεκτική και αποστομωτική: «ΒΡΩΜΙΚΗ». Η έκφρασή του έδειχνε βαθιά απογοήτευση, ενώ εγώ δεν έβρισκα λόγια να μας δικαιολογήσω. Αυτοί είμαστε οι Έλληνες: βρωμιάρηδες! Κι επειδή η σοφή παροιμία λέει πως η πάστρα είναι η μισή αρχοντιά, η έλλειψή της, δηλαδή η βρωμιά τι είναι; Μα φυσικά βαρβαρότητα και καφρίλα.

Δείτε τώρα μερικά από τα ευρήματα και κράξτε τους πρώην, τους νυν και τους ερχόμενους καρεκλοκένταυρους στο Υπουργείο Πολιτισμού και όλους τους πολιτικάντηδες που έχουν το θράσος να αφορίζουν το 47,3% του εκλογικού σώματος που απείχαν στις εκλογές της 7ης Ιουνίου, 2009. Κύριε Πάγκαλε, εσείς που αποκαλέσατε τους μη ψηφίσαντες, «άχρηστους», και δηλώσατε ότι δε μας θέλετε για ψηφοφόρους σας, χα, χα, χα («Ποιος σε φίλησε που σκουπίστηκες;» λέει η παροιμία), δε δικαιούστε να ομιλείτε. Μάλιστα, επί κυβερνήσεων του εκσυγχρονιστή (από την ανάποδη) Κώστα Σημίτη, έχετε διατελέσει κι εσείς Υπουργός Πολιτισμού και δεν είδα να ξεσηκώσετε καμιά πολιτιστική επανάσταση. Τώρα θα μου πεις το πρώτο βήμα προς μια πολιτιστική επανάσταση θα έπρεπε ν’ αρχίσει από τον εαυτό σας και το δραστικό περιορισμό των περιττών κιλών σας. Διάολε, ένας Υπουργός Πολιτισμού πρέπει να έχει και το ανάλογο στυλ. Νομίζω;

Σχετικά με τα τεκμήρια της νεοελληνικής βαρβαρότητας, που όπως προείπα είναι από τη Γλυφάδα και την πλατεία Κατράκη, να σημειώσω ότι δεν είχα πάει εκεί με πρόθεση να φωτογραφίσω, αλλά βρέθηκα στο πλαίσιο της επίσκεψής μου σε κατάστημα ηλεκτρικών συσκευών για να μάθω περισσότερα για την απόσυρση του παλιού κλιματιστικού μου. Μου την έδωσε όμως καθώς είδα το εκλογικό περίπτερο του ψευτοπράσινου Γιώργου Παπανδρέου να μην έχει ακόμη ξηλωθεί, και κοίταξα στην τσάντα μου να δω αν είχα μαζί μου την ψηφιακή. Από κει και πέρα μου άνοιξε η όρεξη. Έκανα μια βόλτα στα πέριξ και απαθανάτισα τα τεκμήρια της καφρίλας μας, μερικά από τα οποία θα εκθέσω εδώ για να τρομάζουν οι μαμάδες τα μωρά τους, φοβερίζοντάς τα ότι θα τα πάνε βόλτα στη Γλυφάδα όταν δεν τρώνε το φαΐ τους.

Ήταν λίγο μετά τις 4 μ.μ., με τον υδράργυρο να έχει σκαρφαλώσει στους 37 βαθμούς C, όταν κάθισα σ’ ένα παγκάκι της Πλατείας Κατράκη για να πάρω μια ανάσα. Όμως, πετάχτηκα αυτόματα όρθια σα βολίδα διότι το μεταλλικό κάθισμα έκαιγε. Έψηνες ψωμί πάνω του! Σημειωτέον ότι σε κανένα από τα αντιοικολογικά αυτά παγκάκια δε φύτεψαν, δίπλα ή πίσω του, ένα δεντράκι ώστε να κάνει λίγη σκιά και να μην κινδυνεύει από ηλίαση ο αποσταμένος του οποίου ο πισινός και η πλάτη ίσως αντέξουν το καυτό σίδερο.

Ψιλά γράμματα αυτά για να τα έχουν προβλέψει οι αρχιτέκτονες του Δήμου Γλυφάδας προ έτους, όταν είχαν αποδυθεί μετά μανίας στην ανάπλαση επί τα χείρω (τσιμεντοποίηση) της κεντρικής πλατείας Γλυφάδας (ξαναδείτε παρακαλώ εδώ). Ο ήχος ενός συντριβανιού, που χαρίζει δροσιά και τέρπει την όραση και την ακοή του επισκέπτη σε όλες τις πλατείες πολιτισμένων χωρών, είναι ανύπαρκτος κι εδώ, κατά τα μοντέρνα αήθη κι έθιμα των αυτουργών των νεοπλασμάτων των ελληνικών πλατειών (ξαναδείτε και Μοναστηράκι εδώ).

Διότι όταν η παρακμή και ο εκφυλισμός ενός λαού είναι γενικευμένος, τότε αποτυπώνεται παντού, και πρώτα-πρώτα στο περιβάλλον και στην αρχιτεκτονική. Έχουμε και λέμε λοιπόν, κι όποιος αντέξει. Όποιος δεν αντέξει, ας εγκαταλείψει το Γιουνανιστάν πριν κλονιστεί σοβαρά η υγεία του, κι ας ζητήσει άσυλο στη… γείτονα Τουρκία!
(Παρακαλώ κάντε κλικ πάνω στις φωτογραφίες για να τις "απολαύσετε" σε μεγέθυνση.)

ΗΜΙΥΠΑΙΘΡΙΟΙ και… όλοι οι υποκριτές στην πίστα!

Τα παλιά καλύτερα χρόνια, όταν η υποκρισία και η κακόβουλη κομματική σκοπιμότητα δεν είχαν χτυπήσει κόκκινο, το ‘ναι’ σήμαινε ‘ναι’ και το ‘όχι’ σήμαινε ‘όχι’. Τότε, στο Γενικό Οικοδομικό Κανονισμό (ΓΟΚ) η ‘κάλυψη’ σήμαινε ‘κάλυψη’ και ο ‘ακάλυπτος’ σήμαινε ‘ακάλυπτος’. Όμως εγένετο δεξιο-δημοκρατική νύχτα και ακολούθησε αριστερο-σοσιαλιστική ομιχλώδης "ημέρα" και το “ναι, ναι” αναβαθμίστηκε στο “ναι μεν αλλά” ενώ το “ου, ου” μετεξελίχτηκε στο “ου μην αλλά”. Κατ’ επέκταση, ο ακάλυπτος μεταλλάχτηκε σε ημι-ακάλυπτο χώρο για ν’ αναβαθμιστεί στα μουλωχτά, και με το ανάλογο φακελάκι στην πολεοδομία, σε πλήρως καλυμμένο χώρο, κοινώς δωμάτιο!

Έτσι έχουν τα πράγματα με τους κατ' ευφημισμόν ημιυπαίθριους χώρους. Ήταν μια εκ του πονηρού επινόηση - ανοιχτή πρόσκληση σε παρανομία της κυβέρνησης του αείμνηστου “σοσιαλιστή” ηγέτη Ανδρέα Παπανδρέου - ένας οικοδομικός νόμος-έκτρωμα που απέβλεπε στη "σοσιαλιστική" σωτηρία του δεινοπαθήσαντος από την επάρατη Δεξιά λαού, μια σωτηρία που ωιμέ δεν ήρθε ποτέ, αφού ο ημιανατέλλων πράσινος ήλιος δε βγήκε ακόμη ολόκληρος πάνω από τον ορίζοντα. Ο "σωτήριος" νόμος 1577 δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 210/Α/18-12-1985, και Υπουργός Χωροταξίας Οικισμού και Περιβάλλοντος ήταν τότε ο μακαρίτης Ευάγγελος Κουλουμπής, ο ίδιος πολιτικός μηχανικός με τεράστια πείρα. Όπως δήλωσε ο Γιώργος Παπανδρέου για τον εκλιπόντα, «ο Ευ. Κουλουμπής υπήρξε καταξιωμένος επιστήμονας, ενεργός πολίτης, με μεγάλη συνδικαλιστική δράση και προσφορά στη δημοκρατική παράταξη... παντού με σημαντικότατο έργο». Δείτε εδώ.

Ο νόμος για τους ημιυπαίθριους ήταν βούτυρο στο ψωμί των εργολάβων οικοδομών, ενώ βολεύονταν και οι αγοραστές αποκτώντας μισοτιμής ένα επιπλέον δωμάτιο, με το ανάλογο φακελάκι στον κατάλληλο δημόσιο υπάλληλο, αν τους κάρφωνε κανείς. Τα γνωστά ελληνικά αήθη κι έθιμα... Σήμερα φτάσαμε στο σημείο να υπάρχουν 1.000.000 παράνομα δωμάτια (‘ημιυπαίθριοι’) – κατ’ άλλους 1.500.000 – που πρέπει ή να κατεδαφιστούν ή να νομιμοποιηθούν, αν η Ελλάδα πρόκειται ποτέ να γίνει ευνομούμενο κράτος και να σταματήσουν οι αυθαιρεσίες στη δόμηση.

Προσφάτως, η υπό πανικό και πανταχόθεν βαλλόμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, η οποία κώφευε στη μαζική αυτή παρανομία επί πέντε χρόνια για να μη χάσει ψηφοφόρους, επειδή πια δεν έχει πού την κεφαλή κλίναι αφού η ΕΕ της έχει βάλει το μαχαίρι στο λαιμό για να μειώσει το έλλειμμα κάτω από το 3% μέχρι το τέλος του 2010, είχε τη φαεινή ιδέα - σωστή και δίκαιη κατά τη γνώμη μου, αλλά πολύ καθυστερημένη - να νομιμοποιήσει τους μη-υπαίθριους ημιυπαίθριους ώστε να εισπράξει κάποια χρήματα και να κλείσει μέρος της μαύρης τρύπας. Όμως λόγω του ξεσηκωμού των άλλων υποκριτών εναντίον της, οι οποίοι αποκλείουν τόσο την κατεδάφιση όσο και τη νομιμοποίηση, ο Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, κ. Γ. Σουφλιάς επινόησε πρόσφατα έναν ακόμη μοντέρνο όρο, αυτόν του “τακτοποιημένου”. Δηλαδή οι ημιυπαίθριοι που θα δηλωθούν, και οι ιδιοκτήτες τους θα πληρώσουν το ανάλογο αντίτιμο, δε θα είναι πια ούτε παράνομοι ούτε νόμιμοι. Θα είναι απλά τακτοποιημένοι! Δείτε εδώ. Έστω, διάολε! Καλύτερο από το τίποτα...

Κάτω από το καθεστώς της γενικευμένης ασυδοσίας και χρεοκοπίας που ζούμε, είναι κι αυτή μια κάποια λύση, έστω και με μεγάλη καθυστέρηση, έστω και για εισπρακτικούς λόγους. Δε βλέπω δηλαδή κάτι το επιλήψιμο εδώ, αρκεί ο εκ του πονηρού και την αυθαιρεσία υποθάλπων νόμος για τους ημιυπαίθριους να καταργηθεί εδώ και τώρα ώστε να μη συνεχίζονται οι παρανομίες και η μελλοντική ανάγκη για νέες νομιμοποιήσεις αυθαίρετων κτισμάτων να εκλείψει κάποτε.

Εξάλλου, τυχόν απόφαση για κατεδάφιση όλων των ημιυπαίθριων χώρων θα ξεσήκωνε θύελλα και θα δημιουργούσε τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα διότι θα στερούσε πολλές φτωχές οικογένειες από το αναγκαίο δωμάτιο των παιδιών τους, και θα ήταν στην πράξη ανεφάρμοστη. Γιατί λοιπόν αυτό το φανατικό ΟΧΙ σε όλα απ’ όλους; Κοινή λογική λέει πως όταν είσαι κατά της νομιμοποίησης ή έστω της τακτοποίησης, θα είσαι υπέρ της κατεδάφισης. Δε μπορεί ν’ απορρίπτεις και το ένα και το άλλο, αν δεν εμφορείσαι από τυφλή κομματική εμπάθεια, άκρατη αντιδραστικότητα, και παραλογισμό.

Με απογοήτευση διάβασα στο Ενημερωτικό Δελτίο του ΤΕΕ, που είναι το επίσημο όργανο του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (τεύχος 1 Ιουνίου 2009), ότι ο Πρόεδρος του ΤΕΕ κ. Γιάννης Αλαβάνος (αδελφός του Αλέκου Αλαβάνου του ΣΥΡΙΖΑ) δήλωσε: «Δεν συζητούμε καμία πρόταση για νομιμοποίηση των ημιυπαίθριων», και «Λέμε ΟΧΙ στην τακτοποίηση». Οι αποφάσεις μάλιστα αυτές ελήφθησαν κατά τη Συνδιάσκεψη του Κεντρικού ΤΕΕ με τους εκπροσώπους των 17 Περιφερειακών Τμημάτων του ΤΕΕ που έγινε προ ημερών στο Καρπενήσι.

Βεβαίως κι εγώ προσωπικά είμαι εναντίον της εκ των υστέρων νομιμοποίησης της παρανομίας και εναντίον κάθε εκ του πονηρού νόμου που ενθαρρύνει την παρανομία. Το έγκλημα όμως τώρα έχει γίνει και είναι μαζικό. Ας βγουν όλοι οι αρχηγοί των κομμάτων, που λένε όχι στην τακτοποίηση των ημιυπαίθριων για εισπρακτικούς λόγους, να βροντοφωνάξουν: Ή κατεδαφίστε όλα τα αυθαίρετα εδώ και τώρα, ή νομιμοποιείστε όλα τα αυθαίρετα δωρεάν! Γιατί δεν το κάνουν; Διότι απλά είναι όλοι υποκριτές και λαϊκιστές! Και όπως δείχνει η εμπειρία, πιθανότατα αν η ΝΔ ήταν αντιπολίτευση το ίδιο θα έκανε. Θα έλεγε ΟΧΙ σε όλα…

Το έχω ξαναγράψει, και είναι ηλίου φαεινότερο, ότι τα κόμματα δε συνεργάζονται σε τίποτα για τη λύση προβλημάτων του τόπου, έστω και εκ των υστέρων. Και όταν πρόκειται ν’ αντιπολιτευθούν, αντιπολιτεύονται ακόμη και την ίδια την κοινή λογική… Αλίμονο! Δεν έχω πρακτικά της Βουλής του 1985 για να έβλεπα πόσοι Βουλευτές αντιτάχθηκαν τότε στο νόμο-έκτρωμα για τους ημιυπαίθριους. Και πόσοι πολεοδόμοι, πολιτικοί μηχανικοί και αρχιτέκτονες ξεσηκώθηκαν για να τον καταργήσουν εν τη γενέσει του;

Τουλάχιστον το ΠΑΣΟΚ, που είναι ο πατέρας αυτού του εκ του πονηρού νόμου και άρα ευθύνεται για τη σημερινή τραγελαφική κατάσταση, θα έπρεπε να λαμβάνει σαφή και καθαρή θέση – θα μου πεις και πότε το έκανε; – κι όχι ν’ αφήνει τις επιλογές του για αργότερα, όταν θα γίνει κυβέρνηση. Όπως δηλώνει στο Βασικό Σχολιασμό, «Αυτό το μέτρο έχει αφετηρία και ουσιαστική κατάληξη το εισπρακτικό. Δεν μπορούμε να κάνουμε πολιτική με μόνο γνώμονα την είσπραξη.
- Το ΠΑΣΟΚ θα παρουσιάσει, στη βάση συγκεκριμένων κανόνων που πρέπει να διέπουν ένα ευνομούμενο κράτος, ένα πλήρες και συνεκτικό πλαίσιο και για τη Δημόσια Διοίκηση και τη Χωροταξία και για την Πολεοδομία. Θα αντιμετωπίσουμε προβλήματα όπως οι ημιυπαίθριοι με ένα τρόπο δίκαιο, ο οποίος δεν στέλνει λάθος μηνύματα στην κοινωνία.»

Ποιος τάχα είναι αυτός ο "δίκαιος" τρόπος; Αποκαλύψτε τον επιτέλους! Νομιμοποίηση, κατεδάφιση, ή τίποτα; Τι άλλο υπάρχει κάτω από τον ήλιο και δε μπορώ να το φανταστώ; Μήπως εννοείτε μισοκατεδάφιση ή μισονομιμοποίηση; Κάντε την πρότασή σας, τέλος πάντων, κι ας μη γίνει δεχτή. Τότε θα ευθύνονται εκείνοι που την απέρριψαν. Και για να ’χουμε καλό ρώτημα, που λένε και στο χωριό μου, εσείς στο ΠΑΣΟΚ πότε ανακαλύψατε ότι όλοι οι ημιυπαίθριοι έγιναν κανονικά δωμάτια εν τη γενέσει τους; Είκοσι περίπου χρόνια που ήσασταν στην εξουσία δε γνωρίζατε τίποτα για το "φόνο"; Περιμένατε τον Καραμανλή, το Σουφλιά και τον Παπαθανασίου για να το μάθετε; Αν όμως όντως δε γνωρίζατε, τότε ήσασταν εντελώς αποκομμένοι από την Ελληνική πραγματικότητα και αγνοείτε τα παραδοσιακά χούγια του Ελληνικού λαού. Από την άλλη, αν γνωρίζατε και δεν κάνατε τίποτα, τότε θα πει ότι και το κόμμα σας δεν ήθελε να δυσαρεστήσει τους παρανομούντες για να μη χάσει ψήφους, πράγμα που καθιστά κι εσάς άκρως αφερέγγυο κόμμα για να κυβερνήσετε.

Αντί να ντραπείτε για τον εκ του πονηρού νόμο που φτιάξατε για τους ημιυπαίθριους, αντί να έχετε τύψεις για τη μέχρι τούδε ανοχή σας στην παρανομία και τουλάχιστον να σιωπαίνετε, έχετε το θράσος να υψώνετε τους τόνους της αντιδραστικής ρητορικής σας! Αν ήσασταν στοιχειωδώς υπεύθυνο κόμμα, θα έπρεπε να συνεργαστείτε, κύριε Παπανδρέου, τουλάχιστον σε αυτό το θέμα, με την Κυβέρνηση ώστε η χώρα μας να κάνει έστω και καθυστερημένα ένα μικρό θετικό βήμα για ν' απομακρυνθεί από το γκρεμό. Αυτός άλλωστε είναι ο θεσμικός ρόλος της αντιπολίτευσης κι όχι το τυφλό “ΟΧΙ ΣΕ ΟΛΑ”. Καλώς ή κακώς, βλέπετε ότι ο Καραμανλής δε σας κάνει τη χάρη να παραιτηθεί εδώ και τώρα για να σας παραδώσει την εξουσία. Αυτό άλλωστε θα κάνατε κι εσείς στη θέση του. Έτσι δεν είναι; Θα λέγατε ότι ο λαός σας εξέλεξε για 4 χρόνια. Κάντε τουλάχιστον υπομονή μέχρι το Μάρτιο που θα τον ρίξετε με το πρόσχημα της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, και μη χειροτερεύετε με τη στείρα αντιπολιτευτική σας πολιτική τη δεινή θέση στην οποία όλοι εσείς έχετε βουλιάξει τη χώρα μας.

Να σας θυμίσω ακόμη ότι ο χρυσός κανόνας της ανθρώπινης συμπεριφοράς που θα έπρεπε να ισχύει και στα δημοκρατικά κόμματα είναι: «Ο συ μισείς, ετέρω μη ποιήσεις.» Και υπεράνω του κομματικού σας συμφέροντος, καταλάβετέ το επί τέλους όλοι σας, είναι, πρέπει να είναι, το συμφέρον του λαού και του τόπου. Ώ πόσο αποκρουστικοί είστε, στ’ αλήθεια!

Ηχηρότατο το ράπισμα της αποχής!

Χαστούκι, ε; Λέτε να τους έτσουξε, ή μήπως λόγω… παχυδερμίας το εξέλαβαν ως χάδι; 47,3% οι μη μασώντες και αποσχόντες! Δηλαδή κοντά στο ήμισυ του εκλογικού σώματος γύρισαν την πλάτη στο χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα. Κάποιοι από μας άρχισαν να ξυπνάνε και ν’ αντιδρούν, έστω δια της αποχής. Διακρίνω καλά ένα αμυδρό φως έντασης πυγολαμπίδας στο βάθος του σκοτεινού τούνελ, ή είναι παραίσθηση λόγω ζέστης; Όπως και νάχει το πράγμα, η τεράστια αποχή έστειλε πολιτικό μήνυμα. Το θέμα είναι πόσοι το έλαβαν και πόσοι θα θελήσουν να το αναλύσουν και να κάνουν την αυτοκριτική τους.

Αν κρίνουμε από τις μετά την καταμέτρηση των ψήφων δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών, ο Κ. Καραμανλής φαίνεται πως το έλαβε. Όπως είπε, «Το ποσοστό της αποχής είναι πρωτοφανές για τα ελληνικά δεδομένα. Και το ποσοστό αυτό εκφράζει το κεντρικό μήνυμα των Ευρωεκλογών. Εκφράζει τη δυσαρέσκεια των πολιτών από το χώρο της πολιτικής.»

Σωστά το καταλάβατε, κύριε Καραμανλή, απομένει τώρα σ’ εσάς να βρείτε σε τι οφείλεται αυτή η δυσαρέσκεια και τι πρέπει να κάνετε για να την ανατρέψετε, ή έστω να τη μετριάσετε. Προσωπικά πιστεύω ότι ως Πρωθυπουργός της τελευταίας πενταετίας είστε και ο μεγάλος υπεύθυνος αυτής της δυσαρέσκειας. Εδώ που τα λέμε, φτηνά τη γλιτώσατε. Με τον ορυμαγδό των σκανδάλων μέσα στα οποία είχε βουλιάξει η κυβέρνησή σας, με την έξαρση της βίας και της εγκληματικότητας στη χώρα μας, με την ανεξέλεγκτη εισροή λαθρομεταναστών επί των ημερών σας, και με την ακρίβεια και την αισχροκέρδεια στα ύψη – και γι’ αυτά δε σας έφταιξε η παγκόσμια οικονομική κρίση – εγώ θα περίμενα να πάρετε το πολύ κάνα 10%, αντί για το 32,29% που πήρατε. Αυτό, βέβαια, αν δεν υπήρχαν οι ψυχικά δεμένοι με το κόμμα σας, όπως άλλωστε υπάρχει και σταθερός αριθμός ψυχικά δεμένων - κοινώς προβάτων - με τ' άλλα παραδοσιακά κόμματα, που δε μετακινείται ούτε με σεισμό 10 ρίχτερ...

Είμαι περίεργη να δω τι θα κάνετε για να μετριάσετε το εις βάρος σας κλίμα στον ελάχιστο χρόνο που σας απομένει ως Πρωθυπουργός. Βέβαια, με 151 βουλευτές είστε κολοβός και δε μπορείτε να προχωρήσετε σε "καρατομήσεις". Είναι αυτό που λένε, πιάσε τ’ αυγό και κούρεψτο. Μπορείτε όμως να κάνετε κάτι σημαντικό διότι τώρα πλέον δε θα έχετε να φοβάστε το πολιτικό κόστος. Ο βρεγμένος το νερό δεν το φοβάται, λέει η παροιμία, κι εσείς, ως μούσκεμα μέχρι το λαιμό και χαμένος, δεν έχετε πλέον να χάσετε τίποτε άλλο.
Απομένει, λοιπόν, να τολμήσετε εκεί που μέχρι σήμερα ήσασταν αφάνταστα δειλός και αναποτελεσματικός. Βλέπετε έχουν και οι ήττες τις ευκαιρίες τους. Και δεν εννοώ ευκαιρίες για τη ΝΔ, αλλά για τον προδομένο λαό. Ποσώς μ' ενδιαφέρει η τύχη του κόμματός σας, για να μη γίνει και καμιά παρεξήγηση...

Εσείς, όμως, κύριε Γ. Παπανδρέου δε φαίνεται να πήρατε το ηχηρό μήνυμα της αποχής. Τουλάχιστον δεν ομολογήσατε κάτι τέτοιο με τις δηλώσεις σας, αν και η έκφρασή σας μαρτυρούσε κάποια υπολανθάνουσα απογοήτευση. Και γιατί με μια τόσο μεγάλη φθορά της κυβερνητικής παράταξης το κόμμα σας καρπώθηκε τόσο λίγο; Γιατί σε περιοχές όπου η ΝΔ έχασε περίπου 11%, το ΠΑΣΟΚ κέρδισε μόνο 1,5%; Δείτε εδώ. Αλήθεια, γιατί χάσατε περίπου 200.000 ψήφους σε σχέση με τις βουλευτικές εκλογές του 2007; Πάντως, καλού κακού, είπατε: «Μέχρι σήμερα παλέψαμε για την ψήφο του Έλληνα και μας την εμπιστεύτηκε. Από σήμερα παλεύουμε για την καρδιά και την ψυχή του, για την εμπιστοσύνη του.» Ομολογήσατε δηλαδή, εμμέσως πλην σαφώς, ότι ακόμη δεν έχετε κερδίσει την καρδιά, την ψυχή και την εμπιστοσύνη του Έλληνα! Αυτό σωστά το εννοήσατε...

Κύριε Παπανδρέου, το ότι ήλθατε πρώτο κόμμα στις Ευρωεκλογές, με διαφορά 4,34% από το δεύτερο, πρέπει να ερμηνευτεί και σε σχέση με όλα αυτά που προανέφερα. Και όταν ερμηνευτεί σωστά, πρέπει να οδηγήσει κι εσάς προσωπικά και το κόμμα σας σε περισυλλογή και αυτοκριτική. Κάτι λείπει από τις πολιτικές σας εξαγγελίες, που ομολογουμένως θύμιζαν εθνικές εκλογές. Σε κάποια σημαντικά προβλήματα που απασχολούν την κοινωνία, όπως φορολογία, οικονομία, αισχροκέρδεια, το μεταναστευτικό, θέματα δημόσιας ασφάλειας, εθνικά ζητήματα, κλπ., δεν έχετε πάρει ξεκάθαρη θέση. Δε μας είπατε συγκεκριμένα πώς θα τ' αντιμετωπίσετε και ποια θα είναι η πολιτική σας. Τ' αφήσατε όλα θολά και ομιχλώδη, όπως άλλωστε είναι και η οικογενειακή σας παράδοση.

Γέλασα πάντως, και σας ευχαριστώ γι’ αυτό, διότι θριαμβολογήσατε λέγοντας: «Αποδείξαμε ότι δεν υπάρχει ένα πολιτικό σύστημα, όπου όλοι είμαστε ίδιοι. Αποδείξαμε ότι σήμερα εκφράζουμε το νέο, το προοδευτικό και την ελπίδα. Ότι όλοι μαζί μπορούμε.» Μα καλά, θέλετε και τα λέτε κάτι τέτοια ή σας ξεφεύγουν; Με τρομάζετε στ’ αλήθεια! Δηλαδή κάθε φορά που ένα κόμμα κερδίζει τον αντίπαλο, και πριν ακόμη δοκιμαστεί στην πράξη, έχει αποδείξει ότι δεν είναι όλοι ίδιοι κι ότι εκφράζει το νέο; Δηλαδή το 2007 που κέρδισε για δεύτερη φορά σε εθνικές εκλογές η ΝΔ, εξέφραζε «το νέο, το προοδευτικό και την ελπίδα»; Ώστε δεν είσαστε όλοι ίδιοι! Και τότε γιατί σας εναλλάσσει κάθε τόσο ο λαός στην εξουσία, επιστρέφοντας εκεί που προηγουμένως έφτυνε; Επειδή δεν είσαστε όλοι ίδιοι;

Και κάτι άλλο που με απογοήτευσε από τη συμπεριφορά σας. Στις νίκες τους, κύριε Παπανδρέου, οι πολιτικοί αρχηγοί συνηθίζουν να είναι ενωτικοί και ευγενείς με τους χαμένους. Δε διδαχτήκατε τίποτα από τον Ομπάμα, ο οποίος στο λόγο που εκφώνησε στην ορκωμοσία του δεν είπε τίποτα εις βάρος του προκατόχου του, απεναντίας τον συνόδεψε ευγενικά μέχρι το ελικόπτερο; Εσείς όμως, που σαν γνήσιος Παπανδρέου έχετε την πόλωση για βιότοπό σας, στις δηλώσεις σας μετά τη νίκη του ΠΑΣΟΚ, είπατε μεταξύ άλλων: « Η καταδίκη της νεοσυντηρητικής ιδεολογίας και πρακτικής είναι πια γεγονός. Εδώ και καιρό, το ΠΑΣΟΚ ζητούσε εκλογές για να λυτρωθεί ο τόπος από πολιτικές που μας βουλιάζουν και μας προσβάλλουν όλους. Σήμερα, αυτό το αίτημα γίνεται λαϊκή απαίτηση.»

Έλεος, πια! Μην αρχίσετε αύριο το πρωί να μας κουδουνίζετε και πάλι τ’ αυτιά με το αίτημα άμεσων εκλογών! Μην αρχίσετε ξανά να κατασπαταλάτε τα χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου στις δημοσκοπήσεις. Αφήστε μας ν’ ανασάνουμε λίγο. Θα ’ρθει και η ώρα σας να "κυβερνήσετε". Γιατί βιάζεστε να καείτε κι εσείς μια ώρα αρχύτερα; Διότι κι εσείς θα καείτε με νομοτελειακή ακρίβεια, κύριε Παπανδρέου, ακόμη κι αν ο ίδιος είστε ο Άγιος Γεώργιος ο “Καστρίτης”. Τα τρωκτικά δεν έχουν χρώμα και είναι αόρατα. Βρίσκονται καλά κρυμμένα παντού μέσα στο Δημόσιο μπάχαλο, και δεν έχουν καμία πρόθεση να σταματήσουν τη νεοελληνική παράδοση της ρεμούλας και της μίζας. Ολόκληρο το σύστημα είναι σάπιο. Μη βιάζεστε, λοιπόν! Απολαύστε έστω για λίγο ακόμη την αίγλη του άφθαρτου (τρόπος του λέγειν, βέβαια, διότι κι εσείς συμμετείχατε σε αμαρτωλές κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ) και μελετήστε πώς θα καθαρίσετε, έστω επιφανειακά, την κόπρο του Αυγείου στη δημόσια ζωή της χώρας μας, όταν με το καλό ανεβείτε κι εσείς στον πολυπόθητο θρόνο της εξουσίας για να καείτε με τη σειρά σας.

Και κάτι ακόμη, πριν κλείσω το σύντομο μήνυμά μου σ’ εσάς τους αρχηγούς του εθνοκτόνου δικομματισμού. Θα μας πείτε πόσα χρήματα του Ελληνικού λαού ξοδέψατε για δημοσκοπήσεις, αφίσες, τηλεοπτικά σποτ, εκλογικά κέντρα, σημαιούλες, ντουντούκες, τραπεζώματα, μεταφορές ψηφοφόρων, κλπ; Δε νομίζετε ότι ο Ελληνικός λαός σας γνωρίζει πολύ καλά, τουλάχιστον εσάς τα παραδοσιακά κόμματα της νεοελληνικής συμφοράς, και δε χρειάζεται τις αφίσες και τ’ άλλα παραπλανητικά τεχνάσματά σας για να του θυμίσετε ποιοι είστε; Έχετε πολύ υποτιμήσει τη νοημοσύνη μας και δε σέβεστε τον ιδρώτα του ελληνικού λαού που κατασπαταλάτε χωρίς λόγο. Εξάλλου, με την άκρως πολωτική προεκλογική σας καμπάνια, αποτύχατε όλοι να μας δείξετε στην πράξη τι σημαίνει πολιτικό ήθος. Και χωρίς πολιτικό ήθος, πώς μπορούμε να ελπίζουμε σε κυβερνητικό ήθος;

Το ιλαροτραγικό πάντως είναι ότι, όπως συνέβη προεκλογικά έτσι και με τις μετεκλογικές τους δηλώσεις, οι πολιτικοί αρχηγοί "ξέχασαν" να μας πουν τι ακριβώς θα πάνε να κάνουν στην Ευρώπη οι νεοεκλεγέντες ευρωβουλευτές. Προφανώς αυτό δεν είναι σημαντικό να το γνωρίζει ο Ελληνικός λαός. Απλά όφειλε να πάει να ψηφίσει για κάτι που δε γνώριζε. Γι’ αυτό και το 47,3% τους έστρεψε την πλάτη.

Αυτοί γιατί να πάνε να ψηφίσουν;

Όχι, δεν είναι οι “Άθλιοι" του Βίκτωρος Ουγκώ αυτοί που βλέπετε στις φωτογραφίες που τράβηξα σήμερα γύρω στις 12 το μεσημέρι, ανήμερα των Ευρωεκλογών. Είναι οι τρισάθλιοι κάτοικοι του βρωμο-Ελλαδιστάν! Τούτοι οι εγκαταλελειμμένοι στη μοίρα τους πολίτες του "Γιουνανιστάν" γιατί άραγε πρέπει να πάνε να ψηφίσουν και να υπογράψουν με την ψήφο τους την περαιτέρω εξαθλίωσή τους; Τι τους προσφέρει το κράτος τους για να το σεβαστούν;

Και μη μας πουν οι κομματικοί αρχηγοί και τα φερέφωνά τους, που με "αφόρισαν" επειδή έγραψα πως δεν ψηφίζω σήμερα, ότι δε φταίει το σάπιο κράτος αλλά η σάπια Τοπική Αυτοδιοίκηση, διότι και η τελευταία πρέπει να ελέγχεται από το κράτος και να μην αφήνεται ασύδοτη. Οι πολίτες αυτής της χώρας στο κράτος πληρώνουν τους φόρους τους και από το κράτος απαιτούν προστασία και σεβασμό. Όχι βεβαίως πως η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι αθώα.

Λοιπόν, το ελεεινό θέαμα που έχετε την τύχη ν’ απολαμβάνετε, δεν είναι πρωτόγνωρο. Είναι σταθερό σκηνικό της τελευταίας 25ετίας τουλάχιστον. Οι κυβερνήσεις αλλάζουν, αλλά η αθλιότητα παραμένει. Έχω γράψει επανειλημμένως κι έχω δημοσιεύσει φωτογραφίες στις τοπικές εφημερίδες και στο in.gr αλλά κανενός δεν ίδρωσε τ’ αυτί. Κανενός το φιλότιμο δεν ξύπνησε. Έχω καλέσει και τηλεοπτικά κανάλια κατά καιρούς ν’ απαθανατίσουν την τρισαθλιότητα της κατ’ ευφημισμόν Πλαζ του Αγίου Νικολάου Καβουρίου, αλλά αγρόν ηγόρασαν. Κάποια στιγμή ο Δήμαρχος, όταν ενοχληθεί πολύ από κατοίκους της περιοχής, ευαρεστείται να κουρέψει όπως-όπως τα αγριόχορτα, αλλά μη φανταστείτε θεαματική βελτίωση του τοπίου, που όπως βλέπετε στην ταμπέλα το ονομάζει «πάρκο»! Χα, χα, χα!!! Και τι πάρκο!

Προχθές είδα ένα παιδί, 12 ή 13 ετών περίπου, αμούστακο ακόμη, να είναι σοβαρά απασχολημένο πασαλείφοντας με σπρέι τους τοίχους ενός οικίσκου, που πριν από 30 χρόνια ήταν το μπαρ της πλαζ του περίφημου τότε ξενοδοχείου «Καβούρι», όπου συχνά διέμενε ο Σαουδάραβας βασιλιάς Ιμπν Σαούντ και το χαρέμι του. Πήρα λοιπόν ένα γλυκό και χαζό ύφος και το πλησίασα για να πιάσω κουβέντα μαζί του. Το ρώτησα πόσο κοστίζει το μεταλλικό κυλινδρικό κουτί με το σπρέι και μου είπε 3 ευρώ το συγκεκριμένο μέγεθος. Στη συνέχεια το ρώτησα πόση επιφάνεια μπορεί να πασαλείψει με ένα κουτί και μου έδειξε στο περίπου. Φαινόταν ότι είχα κερδίσει την εμπιστοσύνη του και είχα πάρει θάρρος και για περισσότερες ερωτήσεις. Του ζήτησα να πιάσω το κουτί στα χέρια μου και ακούγοντας ένα θόρυβο μέσα στο κουτί ρώτησα τι ήταν. Μου είπε πως ήταν μπίλιες για να μην πήζει το περιεχόμενο.

Στη συνέχεια ρώτησα τι είναι αυτά που ζωγραφίζουν, που μοιάζουν με άλλες γλώσσες, συχνά κάτι σαν αραβικά, κλπ., και μου είπε πως είναι διάφορα συνθήματα και σχήματα. Ρώτησα αν ο γραφίτης είναι τέχνη, κάτι σαν ζωγραφική, και μου είπε, «ναι, είναι, αλλά απαγορεύεται. Μόνο σε μια συγκεκριμένη περιοχή κάπου στον Ταύρο, νομίζω, είναι νόμιμο.» Έκανα πως δεν το πίστεψα και για να με πείσει μου είπε πως ένας φίλος του που πιάστηκε να πασαλείφει μια τζαμαρία πλήρωσε 200 ευρώ πρόστιμο.

Η επόμενη ερώτηση που είχα έτοιμη ήταν να ρωτήσω τι νιώθουν όταν πασαλείφουν τοίχους, ταμπέλες με τα δρομολόγια λεωφορείων και άλλες χρήσιμες πληροφορίες, κλπ., αλλά δεν τόλμησα, διότι εν τω μεταξύ πλησίασε η παρέα του, μια ομάδα νεαρών που είχαν μας είχαν δει να ψιλοκουβεντιάζουμε, και δεν ήμουνα σίγουρη για το τι διαθέσεις είχαν απέναντί μου. Ευχαρίστησα για τις πληροφορίες και το παιδί με αποχαιρέτησε ευγενικά. Δείτε και τον εξαθλιωμένο οικίσκο:

Ένιωσα μεγάλη συμπάθεια και κατανόηση για τον έφηβο που η εγκατάλειψή του από την Πολιτεία τον οδήγησε σε παραβατικές συμπεριφορές. Μέσα μου ήταν απόλυτα δικαιωμένο. Πώς θα μπορούσε το παιδί να σεβαστεί ένα περιβάλλον που η εξουσία έχει αφήσει να ρημάξει; Γιατί να σεβαστεί ένα ρημαγμένο οικίσκο που θα μπορούσε να έχει μεταβληθεί σε ευπρεπείς τουαλέτες και ντους, αντί να είναι κλειστός και άχρηστος; Όχι, το παιδάκι αυτό δεν είναι ένα διαβολάκι. Είναι ένα προδομένο αγγελούδι που η εξουσία, κεντρική και τοπική, του κρύβουν τον ήλιο, του σκότωσαν τα όνειρά του, και του υπονόμευσαν το μέλλον του φορτώνοντάς το και με υπέρογκα χρέη.

Οι πραγματικοί διάβολοι κάθονται σε μεγάααλες καρέκλες και μας ζητούν σήμερα την ψήφο μας για να κάνουν κάποιοι χρυσοπληρωμένο Ευρωτουρισμό τα επόμενα 5 χρόνια. Αυτοί είναι οι τρισάθλιοι που εξαθλίωσαν μια πανέμορφη χώρα όπως η Ελλάδα. Είναι πρόσφατο ακόμη το ταξίδι μου στην Κωνσταντινούπολη και δε μπορώ ν’ αποφύγω τη σύγκριση. Το ξαναλέω: Οι Τούρκοι έχουν πολιτισμό. Εμείς έχουμε καφρίλα και δεν κρύβεται!

Επειδή αναφέρθηκα στον εγκαταλελειμμένο οικίσκο που είδατε και στην φωτογραφία, καταγγέλλω το γεγονός ότι μια τεράστια πλαζ που δέχεται καθημερινά χιλιάδες κολυμβητές δεν έχει τουαλέτες. Έτσι όλοι ουρούν, και εν ανάγκη τα μικρά παιδιά αφοδεύουν κιόλας, μέσα στη θάλασσα με επικίνδυνες συνέπειες για την υγεία όλων. ΑΙΔΩΣ ΑΡΓΕΙΟΙ! Άντε να κρυφτείτε άχρηστοι που έχετε το θράσος να μου ζητάτε και την ψήφο μου! Νισάφι πια! Είστε όλοι ασυγχώρητοι. Θα μου πεις, στον Αστέρα Βουλιαγμένης που συχνάζετε εσείς για κολύμπι πού ν’ αντιληφθείτε την εξαθλίωση ενάμισι χιλιόμετρο πριν... Και να φανταστείτε πως το αποκρουστικό θέαμα είναι 100 μέτρα από το πεντάστερο ξενοδοχείο Apollon Palace!


Να κι ένας ζηλευτός σκουπιδότοπος πίσω από το loux ξενοδοχείο, για να δέσει το σκηνικό.

Σήμερα ψηφίζω "παραλία"!

Ο κύβος ερρίφθη. Οι αμφιταλαντεύσεις μου κόπασαν. Τέρμα! Τέλος!
Σήμερα δε θα δώσω το παρόν στις "κάλτσες" όπως μου ζήτησε ο κ. Παπανδρέου. Σήμερα θα απέχω, κι ας μην είναι trendy! Όχι κυρία Συλβάνα Ράπτη, γουστάρω να είμαι ντεμοντέ, παρά να παίξω το παιχνίδι σας ώστε κάποιοι σαν και του λόγου σας να είναι trendy πηγαίνοντας στις Βρυξέλλες για Ευρωτουρισμό και με τη συνδρομή της ψήφου μου. Με τα γενικόλογα και τους αφορισμούς σας δε με πείσατε ότι πάτε στο Στρασβούργο να κάνετε κάτι σημαντικό για τη χώρα και το λαό της.

Όχι, κύριε Παπακωνσταντίνου, με το να στείλω και με την ψήφο μου κάποιους από το κόμμα σας για Ευρωτουρισμό δε θα σταματήσει ο κατήφορος της χώρας. Μπερδέψατε τις ευρωεκλογές με τις εθνικές εκλογές και τάζετε λαγούς με πετραχήλια λέγοντας ότι «Το ΠΑΣΟΚ έχει συγκεκριμένες προτάσεις για την οικονομική κρίση, για τη διαφάνεια στο δημόσιο βίο, για την αναβάθμιση της παιδείας, για την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, για την προώθηση της πράσινης ανάπτυξης.»

Και μη με φοβερίζετε κύριε Λαμπρινίδη ότι αν δεν πάω στις "κάλτσες" κάποιοι άλλοι θ’ αποφασίσουν για μένα. Έτσι κι αλλιώς, είτε πάω είτε δεν πάω, είτε πάμε όλοι στις "κάλτσες" είτε δεν πάμε, άλλοι αποφασίζουν για μας, χωρίς εμάς. Το έχω εμπεδώσει πια αυτό και το μόνο αξιοπρεπές που μπορώ να κάνω είναι να μην αυτοεμπαίζομαι συμμετέχοντας στη φαρσοκωμωδία των ευρωεκλογών για ν’ αποφασίζουν και να διατάσσουν κάποιοι με τις ευλογίες μου, χωρίς να με ρωτάνε.

Ούτε εσείς κυρία Γιαννάκου με πείσατε με τις αναλύσεις σας ότι η Ευρωβουλή αποτελεί σώμα διαβούλευσης για σοβαρές αποφάσεις. Εσείς δε μπορείτε να διαβουλευτείτε μέσα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο με τους ομοεθνείς σας, και μας λέτε ότι θα διαβουλευτείτε στο Στρασβούργο; Όταν είστε ανίκανοι να συζητήσετε πολιτισμένα στα τηλεοπτικά παράθυρα και σε χρόνο μηδέν ξεσπάτε σε σκυλοκαυγάδες, μας λέτε ότι θα διαβουλευτείτε στην Ευρωβουλή; Εσείς είστε στα μαχαίρια συναμεταξύ σας, κι όταν ο ένας θα ζητάει το άλφα για την Ελλάδα - αν βέβαια μπείτε στον κόπο να ζητήσετε οτιδήποτε - ο άλλος, απλά από κομματική εμπάθεια, θα το ακυρώνει. Σας έμαθα επιτέλους όλους…

Δυστυχώς, ούτε κι εσείς με πείσατε κυρία Ρόδη Κράτσα ότι το Ευρωκοινοβούλιο θα λύσει τα προβλήματα της καθημερινότητας. Αν ήταν αλήθεια, δε θα είχε φτάσει εκεί που έφτασε η ανεργία, δε θα μας απειλούσε η ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση, δε θα είχε εκτιναχθεί στα ύψη η εγκληματικότητα, δε θα οργίαζε η ακρίβεια και η κερδοσκοπία. Εκτός αν περίμενε η Ευρωβουλή να τα λύσει όλα αυτά μετά τις σημερινές εκλογές!

Και δε με πείθετε κύριε Πουπάκη λέγοντας ότι «Η αποχή από την κάλπη λειτουργεί μόνο υπέρ της γιγάντωσης και διαιώνισης των σημερινών προβλημάτων» και ότι τάχα «Έχουμε υποχρέωση όλοι μας να φέρουμε τις Βρυξέλλες πιο κοντά μας.» Τα προβλήματα που πρόσθεσε το κόμμα σας στη χώρα μας την τελευταία πενταετία δε θα τα λύσουν οι Βρυξέλλες όπως και δεν τα έλυσαν μέχρι τώρα. Ποιος τις εμπόδισε να το έχουν κάνει;

Όσο για εσάς κύριε Αγγουράκη, που ανήκετε σ’ ένα κόμμα που απορρίπτει και καταδικάζει κατά πάντα και δια πάντα την ΕΕ, δεν καταλαβαίνω τι ρόλο παίζετε που κατεβαίνετε στις Ευρωεκλογές. Προφανώς ακούσατε ότι εκεί πέρα υπάρχει πολύ ψητό και θέλετε κι εσείς να τσιμπολογήσετε κάνα μεζέ, για το καλό του ΚΚΕ προφανώς. Δει δη χρημάτων, και μακριά από σας η εφορία, όπως δήλωσε η κ. Παπαρήγα στο πρόσφατο γελοίο διακαναλικό debate για τις Ευρωεκλογές. Ζητάτε μαζική συμμετοχή και ενίσχυση του ΚΚΕ, έστω κι αν δε συμφωνούμε μαζί του, για ποιο λόγο; «Για να γίνει καταλύτης για την ανασύνταξη του εργατικού, λαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος.» (Η έρμη βελόνα του παλιού γραμμοφώνου έχει κολλήσει). Προφανώς κι εσείς μπερδέψατε τις Ευρωεκλογές με τις εθνικές εκλογές.

Κι εσείς κύριε Χουντή, υποψήφιε του κοκκινοπράσινου ΣΥΡΙΖΑ (λίγο απ’ όλα!), επίσης έχετε σύγχυση για ποιο λόγο τραβολογάτε το λαό στις κάλπες σήμερα. Μας είπατε ότι «Η άρνηση της συμμετοχής στις εκλογές, είναι σε τελική ανάλυση άρνηση της ίδιας της ιδιότητάς του, ως πολίτης.» Μεγάλος αφορισμός αυτός που είπατε, αλλά δε με μεταπείθει. Εγώ το βλέπω αλλιώς το πράγμα. Επειδή ακριβώς είμαι ενεργός πολίτης, δεν ανέχομαι άλλο τον εμπαιγμό και την προδοσία και επιλέγω την αποχή ως ένα είδος διαμαρτυρίας. Η δικαιολογημένη αγανάκτησή μου προς το πολιτικό σύστημα την οποία επικαλεστήκατε αφορά και το κόμμα σας. Κι εσείς στο ίδιο σάπιο πολιτικό σύστημα ανήκετε και μαζί με τους άλλους ψηφίζετε για τις αυξήσεις των παχυλών βουλευτικών αποζημιώσεών σας και τη βουλευτική ασυλία (ασυδοσία), η δε πολιτική σας, πολιτική των ανοιχτών συνόρων και της ανεξέλεγκτης λαθρομετανάστευσης, όπως και ο εναγκαλισμός του αναρχικού χώρου με τρομάζει.

Κυρία Τζαβέλλα, με τη δήλωσή σας ότι «Για τις ευρωεκλογές, πρέπει να επιλέγουμε ευρωβουλευτές και όχι κόμματα.», με οδηγείτε σε δύο συνειρμούς. Ή ότι ντρέπεστε για το κόμμα το οποίο σας τίμησε βάζοντάς σας επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου του, ή ότι σκέπτεστε να λειτουργείτε αυτόνομα και όχι σε συνεννόηση με το δεύτερο υποψήφιο του ΛΑΟΣ τον κ. Πλεύρη. Πολύ σωστά πάντως είπατε πως «Η αποχή δείχνει ότι ο πολίτης δεν εμπνέεται από την πολιτική. Καταδεικνύει έλλειψη οράματος.» Πραγματικά οι πολιτικοί δε μας έχουν εμπνεύσει μ’ ένα συλλογικό όραμα. Όταν το ένα κόμμα αντιμετωπίζει το άλλο ως λέπρα και μίασμα, πώς θα συνεργαστείτε στην Ευρώπη για το καλό της Ελλάδας;

Εσείς κύριε Πλεύρη, μας είπατε πώς «Σε κάθε περίπτωση η αποχή είναι βούτυρο στο ψωμί του δικομματισμού και όποιος δεν ψηφίσει να ξέρει ότι κάποιος άλλος θα ψηφίσει στη θέση του με την αναλογική αύξηση των ποσοστών όλων των κομμάτων.» Αυτός ο δικομματισμός σας έχει γίνει εφιάλτης όπως και σε όλα τα μικρότερα κόμματα. Όμως σας θυμίζω ότι πρόκειται για Ευρωεκλογές και όχι για εθνικές εκλογές, και ο δικομματισμός εδώ δεν παίζει. Εξάλλου, οι μαξιμαλιστικές σας θέσεις σε εθνικά θέματα, αν και σφόδρα επιθυμητές, δεν είναι ρεαλιστικές, και επομένως δεν έχουν προοπτική υλοποίησης όσους ευρωβουλευτές κι αν στείλει ο ΛΑΟΣ στο Στρασβούργο.

Όσο για σας, κύριε Μάνο, που σας αναγνωρίζω ότι μιλήσατε αμιγώς για την ΕΕ, με φοβίσατε δηλώνοντας πως ελπίζετε ότι θα επικυρωθεί τελικά η συνθήκη της Λισσαβώνας και θα περιοριστούν τα εθνικά βέτο, ενώ θα ισχύσει ο κανόνας της πλειοψηφίας! Δηλαδή χαράς ευαγγέλια για τα Σκόπια και την Τουρκία! Επαίρεστε δε ότι έχετε τις πιο προωθημένες θέσεις για την οικοδόμηση μιας ενιαίας Ευρωπαϊκής πολιτικής, και μας λέτε πως «η Ευρώπη έχει αποδείξει ότι μπορεί να "σπρώξει" την Ελλάδα σε μια σειρά τομείς, όπου οι δικές μας αδράνειες είναι ακόμα ισχυρές.» Ώστε λοιπόν η Ευρώπη θα σπρώξει για να βγούμε από τα χάλια μας; Η Ευρώπη θα στείλει την αστυνομία της για να περιοριστεί η εγκληματικότητα στην Ελλάδα; Η Ευρώπη θα πατάξει την αισχροκέρδεια και τη φοροδιαφυγή που είναι τα παραδοσιακά χούγια του Έλληνα; Η Ευρώπη θα καταργήσει τα λαμόγια που μας πίνουν το αίμα; Πολλές αρμοδιότητες αποδίδετε στην Ευρώπη κύριε Μάνο, δε νομίζετε;

Τελικά, εσείς κύριε Τρεμόπουλε, με τις «φρέσκιες απαντήσεις και οπτικές» που φέρνετε, επιτρέψτε μου να πω ότι με τρομάζετε. Ναι μεν καλά τα λέτε για την Οικολογία και την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά όταν καταπιάνεστε με εθνικά θέματα και ισχυρίζεστε ότι η Ελλάδα έχει τεράστιο έλλειμμα στα δικαιώματα, με πιάνει τρεμούλα. Στο μόνο που εγώ δε βλέπω έλλειμμα είναι στα δικαιώματα των λαθρομεταναστών και των μειονοτήτων.

Στο κόμμα του ΠΑΜΜΕ, που περιέργως δεν το περιέλαβε το in.gr στην πρόσκλησή του, έχω ήδη αναφερθεί σε προηγούμενο άρθρο μου.

Πείτε μου λοιπόν, ποιον θα ψήφιζα αν προσερχόμουν στην κάλπη σήμερα, αφού δεν εγκρίνω κανένα κόμμα; Εξάλλου το μη χείρον δε θεωρώ πως είναι και βέλτιστο. Ή μήπως θα ήταν καλύτερο να στηνόμουνα με τη ζέστη στις ουρές για να ρίξω λευκό ή άκυρο; Γι’ αυτό και για χίλιους άλλους λόγους ψηφίζω αποχή, ψηφίζω "παραλία". Αυτόν τον τρόπο επιλέγω για να στείλω κι εγώ το μήνυμά μου και τη διαμαρτυρία μου για την πλύση εγκεφάλου που μου έχουν κάνει τα διαπλεκόμενα τηλεοπτικά κανάλια τους τελευταίους δέκα μήνες με τις μαγειρεμένες δημοσκοπήσεις επί δημοσκοπήσεων τρεις φορές την ημέρα. Αντί οι υποψήφιοι να εξηγήσουν στον Ελληνικό λαό μέσα από την κρατική τηλεόραση, χωρίς επιπλέον δαπάνες, τι θα κάνουν στην Ευρωβουλή, αντί να μας ενημερώσουν ποια προβλήματα θα προωθήσουν - κι όχι να τα λένε μέσω του in.gr την τελευταία στιγμή στα μουλωχτά, γενικώς και αορίστως, και για τους λίγους - αναλίσκονταν και καταναλίσκονταν σε τηλεοπτικούς σκυλοκαυγάδες και μας άλλαζαν τα φώτα στον αλληλομηδενισμό, στη σκανδαλολογία, τα σκανδαλοκουκουλώματα και τις "τυχαίες" αποδράσεις κακοποιών.

Επειδή, λοιπόν, οι πολιτικάντηδες δεν έμαθαν να σέβονται στοιχειωδώς τον πολίτη, επειδή το πολιτικό τους επίπεδο είναι ελεεινό και τρισάθλιο και θυμίζει κάφρους, επειδή μου υποτιμούν τη νοημοσύνη και με ραπίζουν κατά πρόσωπο με τα λόγια και τις πράξεις τους, επειδή κατασπατάλησαν, Κύριος οίδε πόσα, εκατομμύρια ευρώ του ελληνικού λαού για τηλεοπτικά σποτ, αφίσες, πινακίδες, εκλογικά κέντρα, τραπεζώματα και δημόσιες σχέσεις, δε θα προσέλθω σήμερα στις κάλτσες για να τους τιμήσω. Κι αν ακόμη υπήρχε τιμωρία για την αποχή, ευχαρίστως θα τη δεχόμουνα, παρά να παραβιάσω τη συνείδησή μου συμμετέχοντας στο απατηλό παιχνίδι της προκλητικής και αναποτελεσματικής ψευτοδημοκρατίας τους, δίνοντάς τους άλλοθι για τις με μαθηματική ακρίβεια επακόλουθες ανεπάρκειες, λαμογιές και μειοδοσίες τους.

Τώρα, αν με την αποχή μου κοντά στα ξερά καίγονται και κάποια χλωρά, ζητώ συγνώμη, αλλά έχω πλέον απορρίψει ολόκληρο το σάπιο πολιτικό σύστημα. Ας όψονται όλοι εκείνοι που το ευτέλισαν και το απαξίωσαν, βουλιάζοντας τη χώρα στη σημερινή της εξαθλίωση… Το σύνθημα «Ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε», θα είναι πετυχημένο μόνο εάν η αυτή η αλλαγή σημάνει επανάσταση ήθους στα κόμματα και στο λαό, και αποκατάσταση αρχών, αξιών, κοινής λογικής, εθνικής εγρήγορσης, συλλογικής συνείδησης, αλληλοσεβασμού και πνεύματος συνεργασίας και αλληλεγγύης. Ωστόσο, ακόμη κι αν τούτο το θαύμα επρόκειτο να συμβεί ποτέ, πάλι το ισχύον μοντέλο της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας που στηρίζεται στον ανταγωνισμό, τον κοινωνικό κατακερματισμό και την πόλωση θα το εξαχρείωνε σε χρόνο μηδέν. Βλέπετε το πρόβλημά του είναι εγγενές. (Κάτι εναλλακτικό προσπάθησα να διατυπώσω σ' ένα προηγούμενο άρθρο μου)

Γι’ αυτό επιμένω "παραλία" αντί να δώσω κι εγώ το παρόν στις "κάλτσες"…
Πάντως δηλώνω ότι αγαπώ όλους τους συγκατοίκους μου στο τρελλοκομείο "Η Ελλάς". Καλή ψήφο στους νομοταγείς!

Ένα μνημόσυνο και μια ευχή για τον ήρωα Σπύρο Θεοδώρου

Ας είναι γαλήνια η ψυχή σου, ήρωα Σπύρο Θεοδώρου, στο μεγάλο ταξίδι της στην αιωνιότητα που μόλις άρχισε. Ας είναι μακαρία η ζωντανή συνείδησή σου στην τέταρτη διάσταση που βρίσκεται τώρα, μια διάσταση όπου δεν υπάρχει οδύνη, λύπη ή στεναγμός. Άφησες το πήλινο δοχείο στο οποίο είχε εγκλωβιστεί η ψυχή σου και πέταξες ψηλά. Είχες, φαίνεται, τελειώσει γρήγορα τη γήινη αποστολή σου... Εγώ προσωπικά σ’ ευχαριστώ για την ανεκτίμητη προσφορά σου στο κοινωνικό σύνολο, μια προσφορά που μάλιστα δεν την αξίζουμε… Πορεύσου στο ΦΩΣ, κι αν μπορείς συγχώρα ακόμη και το δολοφόνο σου.

Έφυγες νωρίς , χωρίς να προλάβεις να κλείσεις τον κύκλο της ζωής σου, γιατί έτσι το ήθελε ο στυγερός σου δολοφόνος, που τώρα θα συμβιώνει με τις αβάστακτες ερινύες του. Πάλεψες γενναία για να κρατηθείς στη ζωή αλλά η "Μοίρα" αποφάσισε αλλιώς.

Όμως, ο δολοφόνος σου δεν είναι μόνος σε τούτη τη στυγερή δολοφονία που διέπραξε. Ηθικοί αυτουργοί είναι όλοι εκείνοι οι ψευτοπροοδευτικοί "επώνυμοι" μισέλληνες που είχαν μεθοδικά ενσταλάξει στην ψυχή του εμπάθεια, μίσος και εκδικητικότητα εναντίον ολόκληρου του σώματος της Αστυνομίας. Είναι οι διάφοροι "Τριανταφυλλόπουλοι", οι "Λαζόπουλοι", και όλοι οι ψευτοπροοδευτικοί πολιτικάντηδες, δημοσιογράφοι και "καλλιτέχνες" που δούλεψαν υπερωρίες τις τελευταίες δεκαετίες για ν’ αμαυρώσουν το κύρος της Αστυνομίας και να γεμίσουν τις καρδιές μιας μεγάλης μερίδας του λαού με μίσος εναντίον εκείνων που αποκαλούν “μπάτσους”.

Κι ας φρουρούνται πολλά απ’ αυτά τα επώνυμα ανδρείκελα - που μάλιστα διαθέτουν τεράστιες ακίνητες περιουσίες και παχυλούς τραπεζικούς λογαριασμούς - από αστυνομικούς των 700 ευρώ τους οποίους ανερυθρίαστα αποκαλούν «μπάτσους, γουρούνια δολοφόνους». Αυτοί όλοι είναι οι ηθικοί αυτουργοί της δολοφονίας σου, αγαπητέ Σπύρο, και αυτοί ας όψονται. Ας κοιτάξουν το πρόσωπό τους στον καθρέφτη κι ας τον φτύσουν τουλάχιστον, αν δε μπορούν να εκφράσουν δημόσια συγνώμη και ν’ αλλάξουν την προβιά τους.

Αγαπητέ Σπύρο Θεοδώρου, ίσως ο πρόωρος θάνατός σου να ήταν λύτρωση από μια άποψη. Λύτρωση από ένα άχαρο, επικίνδυνο και τραγικό λειτούργημα που σε καλούσε, όπως κι όλους τους συναδέλφους σου, να διακινδυνεύεις καθημερινά τη ζωή σου για να περισώσεις ό,τι έχει απομείνει όρθιο από ένα σάπιο σύστημα που κατατρώει τα ίδια τα θεμέλια της Ελλάδας. Αλήθεια, με ποιον ενθουσιασμό μπορούσες να παίζεις κορόνα-γράμματα τη ζωή σου για να υπηρετείς ένα διεφθαρμένο κράτος, με διεφθαρμένους πολιτικούς, οικονομικούς και θρησκευτικούς ταγούς, ένα λαό χωρίς ιδανικά, χωρίς ιερό και όσιο; Γι’ αυτό σε θαυμάζω και σε θεωρώ ήρωα. Και είσαι ήρωας, Σπύρο Θεοδώρου.

Θυμάμαι με αποτροπιασμό ότι κάποια τρισάθλια ανδρείκελα σου είχαν προσάψει και την κατηγορία ότι διάλεξες το επάγγελμα του αστυνομικού για βιοποριστικούς λόγους και όχι από μεράκι! Μην τους κρατάς κακία. Ανθρωποειδή είναι, δε μπορούν να παράγουν υψηλότερες σκέψεις. Στη λάσπη της συναλλαγής, της υποκρισίας και της χλιδής που κυλιούνται καθημερινά, ο νους και η ψυχή τους ρυπαίνονται και δε μπορεί να περιμένει κανείς τίποτα καλύτερο από δαύτους. Είναι οι ίδιοι τυμβωρύχοι που θα σπεύσουν και τώρα να κερδοσκοπήσουν, έτσι ή αλλιώς, πάνω στην ιερή μνήμη σου.

Αγαπητέ Σπύρο, παρόλο που δε σε γνώριζα προσωπικά, σε νιώθω δικό μου άνθρωπο. Και νιώθω οδύνη για την πρόωρη αναχώρησή σου, όπως ένιωσα όταν έχασα αγαπημένα μου πρόσωπα. Και η οικογένειά μου έχει δοκιμαστεί σκληρά σε αυτό το σημείο... Όμως, οι εμπειρίες που είχα μου επιτρέπουν πέραν κάθε αμφιβολίας να πιστεύω ότι η ψυχή σου είναι ζωντανή κι ότι ο πνευματικός κόσμος όπου βρίσκεσαι τώρα είναι απείρως καλύτερος από τον υλικό. Αυτό ας παρηγορεί την οικογένειά σου που θρηνεί για το θάνατο του υλικού σου κελύφους και το κενό που τους άφησες.

Ζεις, Σπύρο Θεοδώρου, και θα ζεις πάντα και στις ψυχές όλων των Ελλήνων που δεν έχουν αλλοτριωθεί από τη μηδενιστική κουλτούρα του τίποτα. Ας είναι αιωνία η μνήμη σου! Δε λέω να είναι ελαφρύ το χώμα που σε σκεπάζει, όπως συνηθίζεται, διότι το χώμα σκεπάζει μόνο το άψυχο κουφάρι σου, το πανωφόρι της ψυχής σου, η οποία, ανάλαφρη πια από το περιττό βάρος του πήλινου δοχείου που είχε δανειστεί, πετάει τώρα στους ουρανούς της αιωνιότητας και της μακαριότητας!

Καλό ταξίδι, Σπύρο Θεοδώρου. Και ένα μεγάλο ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου για τη θυσία σου!

Απάντηση στην "Αλεξία" του ΠΑΜΜΕ

Σήμερα το πρωί, καθώς σέρφαρα στα διάφορα blogs για να δω τι θα ψηφίσουν οι Έλληνες μεθαύριο, βρέθηκα μπροστά σε μια εκκωφαντική επιστολή της Αλεξίας (ή "Αλεξίας") που έλεγε γιατί θα ψηφίσει "δαγκωτό" ΠΑΜΜΕ. Την απάντησή μου, την οποία ήδη ανάρτησα ως σχόλιο στο "citypress-gr" , στα “Xalia”, και στο "Ας μιλήσουμε επιτέλους" , την παραθέτω και εδώ για όσους δεν την είδαν:

«Αλεξία, καλημέρα,

Επιτέλους, βρήκες δυο έντιμους Έλληνες για να ψηφίσεις!
Χαίρομαι για σένα.

Εγώ πάλι είμαι σε αδιέξοδο διότι δεν έχω βρει ένα ενωτικό κόμμα για να ψηφίσω, έναν κομματάρχη που να μη θεωρεί καθήκον του ν' απαξιώσει όλα τ' άλλα κόμματα (που όντως έχουν τα χάλια τους διότι είναι ο καθρέφτης ενός λαού-χάλια) για ν' αναδείξει το δικό του. Ένα κόμμα που να μπορεί να συνυπάρχει στην ίδια "πολυκατοικία" με ΟΛΑ τ' άλλα κόμματα, αφού ΟΛΑ εκπροσωπούν μια μερίδα του ίδιου λαού και πρέπει επιτέλους να συνεργαστούν συνθετικά για το καλό τούτου του έρμου τόπου, αντί να κατακερματίζουν το λαό σε αντιμαχόμενες και αλληλομισούμενες ομάδες, ξεσκίζοντας τον κοινωνικό ιστό.

Συγκεκριμένα για τους εκλεκτούς σου, στο φυλλάδιο που μου έστειλαν δεν είδα καμία αναφορά για το πώς προτίθενται να λύσουν το οξύτατο πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης, αλλά απλά γαργαλίζουν την ακοή του ψηφοφόρου μιλώντας για την ανύπαρκτη πλέον "λεβεντιά" και το ανύπαρκτο πλέον "φιλότιμο" του Έλληνα ως τάχατες διαχρονικές αξίες!
Ούτε μας είπαν πώς θα βρουν εργασία σε νέους σαν και σένα αφού δε θα συνεργαστούν με κανένα κόμμα. Μπορεί το 1% να φέρει την άνοιξη;

Επιπλέον, το ΠΑΣΟΚ που απέρριψες ήταν κόμμα στο οποίο τις δεκαετίες του '80 και του '90 είχε θητεύσει ως υπουργός ο κ. Παπαθεμελής. Με τη Ν.Δ. που επίσης απέρριψες, είχε συνεργαστεί το 2004, απλά και μόνο για να μπει στη Βουλή. Διάβασε και εδώ για να σου λυθούν κι άλλες απορίες.

Αλεξία, "ξέχασες" ν' αναφέρεις και το επώνυμό σου για να γινόσουνα πιο πιστευτή ότι είσαι υπαρκτό φυσικό πρόσωπο.»

Υστερόγραφο

Στο citypress-gr αναρτήθηκε η ακόλουθη απάντηση
από το ΠΑΜΜΕ:

"Από το Γραφ. Τύπου του ΠΑΜΜΕ. Η Δ/νση της κ. Αλεξίας Ανδρεαδάκη είναι alexiaandreadaki@ymail.com. Αναφορικά με τις θέσεις μας για τους λαθρομετανάστες, είναι ξεκάθαρη: α. Η Τουρκικη ΜΙΤ παίζει με τους Μουσουλμάνους και στη Θράκη και στην καρδιά της Αθήνας. β. Κρατάμε μόνον όσους μετανάστες έχουν εξαρτημένη σχέση εργασίας. Οι άλλοι στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή στις πατρίδες τους. Ευχαριστώ. Σταύρος Βιτάλης.
5 Ιούνιος 2009 3:02 μμ "

Και η δική μου ανάρτηση είναι:

Ευχαριστώ για την απάντηση, κύριε Βιτάλη.
Όμως, το γεγονός ότι απαντήσατε εσείς, αντί για την κ. Αλεξία, επιδεινώνει ακόμη περισσότερο την κατάσταση και ωθεί σκεπτικιστές να φαντάζονται ότι το κόμμα έγραψε το κείμενο κι εκείνη απλά το υπέγραψε, πράγμα που, αν συνέβη, είναι βεβαίως απογοητευτικό για μια νέα επιστήμονα.
Αλήθεια, τι έχει σπουδάσει και δε βρίσκει δουλειά που το κόμμα σας θα της εξασφαλίσει από τις Βρυξέλλες, αν και δε συνεργάζεται με κανένα από τα κόμματα εξουσίας λόγω της "λέπρας" τους;

Σχετικά με τη θέση σας για τους λαθρομετανάστες, γιατί την κρατήσατε κρυφή; Γιατί δε βρήκατε ούτε μία λέξη για το θέμα στο φυλλάδιο με τις θέσεις σας που μου στείλατε; Πόσοι θα βρουν αυτή την ανάρτηση για να ενημερωθούν;

Φοβηθήκατε μήπως σας χαρακτηρίσουν κι εσάς ως ακροδεξιούς και φασίστες; Φοβηθήκατε μήπως σας κράξει και σας αφορίσει ως κόμμα-βδέλυγμα ο Λαζόπουλος, όπως κάνει με τον Καρατζαφέρη; Φοβηθήκατε μήπως βγει ο Αφγανός στην Ομόνοια και σας καταγγείλει ως ρατσιστή, όπως έκανε με τον Καρατζαφέρη; Μα προφανώς!

Τελικά δεν κατάλαβα σε τι διαφέρουν οι θέσεις σας από εκείνες του Καρατζαφέρη για να δημιουργήσετε ένα ακόμη κόμμα. Και οι δυό είστε αγκαλιά με την Ορθοδοξία. Και οι δυό έχετε σημαία τα εθνικά θέματα. Πού βρίσκεται, λοιπόν, η διαφορά εκτός από το όνομα;

Εξάλλου, αν πράγματι το κόμμα σας είναι ένα προοδευτικό κόμμα, τότε γιατί μου στείλατε ψηφοδέλτια, και μάλιστα τρία, χρησιμοποιώντας παλαιοκομματικές τακτικές, και υποτιμώντας τη νοημοσύνη μου; Σας διαβεβαιώνω ότι κανένα άλλο κόμμα δεν τόλμησε να μου στείλει τα ψηφοδέλτιά του.

Σας παρακαλώ, κύριε Βιτάλη, διαβιβάστε στον πρόεδρό σας το εξής εκ μέρους μου: Η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από περισσότερα κόμματα και κομματάκια. Εκείνο από το οποίο έχει άμεση ανάγκη είναι περισσότερο πολιτικό ΗΘΟΣ, ευθύτητα και αλληλοσεβασμό.

Ορθόδοξη "ευσέβεια" και στο Ναό των Βλαχερνών!

Η Ορθόδοξη "ευσέβεια" δεν κρύβεται ούτε στο εξωτερικό. Όπως βλέπετε στη φωτογραφία που πήρα στο πρόσφατο ταξίδι μου στην Κωνσταντινούπολη, οι "πιστοί" καταθέτουν τον οβολό τους στην ποδιά της "Παναγίας", για να την καλοπιάσουν να τους κάνει τη χάρη. Ως γνωστόν οι χρηματικές συναλλαγές των Ελλήνων "Ορθοδόξων" επεκτείνονται και στους αγίους. Αλίμονο! Τζάμπα ρουσφέτι δε γίνεται! Το θλιβερό είναι πως εκεί που κατατίθεται το ρευστό και παραμένει δεν παίρνει ούτε τόκο. Θα μου πεις πρέπει να είναι διαθέσιμο για ώρα ανάγκης της Παναγίας. Διότι φαίνεται πως υπάρχουν υλικές ανάγκες ακόμη κι εκεί πάνω στον ουρανό.

Αυτά βλέπουν οι Τούρκοι και γελάνε όταν ο Πατριάρχης ζητάει να ξανανοίξει η θεολογική σχολή της Χάλκης. Σου λένε, τι χρειάζονται περισσότεροι αθεολόγητοι θεολόγοι; Αρκετό "ορθόδοξο" σκοτάδι υπάρχει! Έχουν άδικο;

Δείτε στη συνέχεια και τη φωτογραφία με τα μπουκαλάκια με το "αγίασμα" στον ίδιο ναό. Προφανώς για να πάρεις το μπουκαλάκι πρέπει να καταθέσεις το ρευστό. Το γράφει εκεί για να μην ξεχνιέται ο πιστός, αλλά υπάρχει και ο "φύλακας" δίπλα για να επιβλέπει την τήρηση του κανόνα. (Κάντε κλικ στη φωτογραφία για μεγέθυνση)

Ο Ιερός Ναός της Παναγίας των Βλαχερνών, αρχιερατικής περιφέρειας Φαναρίου-Κερατίου Κόλπου, είναι από τα γνωστότερα ιερά της Παναγίας και ένα από τα σημαντικότερα Ορθόδοξα προσκυνήματα της Πόλης. Βρίσκεται στις Βλαχέρνες, στην περίφημη αυτή συνοικία της Κωνσταντινούπολης, όπου εκτός του ναού υπήρχε και βασιλικό παλάτι. Όλοι οι Ορθόδοξοι που θα επισκεφτούν την Κωνσταντινούπολη με οργανωμένα γκρουπ θα περάσουν υποχρεωτικά από εκεί.

Λόγω της μεγάλης σπουδαιότητας του προσκυνήματος αυτού, το Πατριαρχείο έχει αναθέσει τη συντήρηση του ναού και των πέριξ κτισμάτων και κήπων σε ένα ζευγάρι... Αράβων από την Αντιόχεια (Χριστιανών) και σ' έναν Αλβανό, όπως έμαθα από την ευγενέστατη οικοδέσποινα που μιλούσε τσάτρα-πάτρα λίγα Ελληνικά. Είχε πάει εκεί με τον άνδρα της και τα δύο παιδιά της πριν από έξι χρόνια. Ο δεκάχρονος γιος της, ο Νίκος, που μαθαίνει Ελληνικά, έκανε που και που το διερμηνέα. Πληρώνονταν από το Πατριαρχείο. Βλέπετε, κανένας από τους 1500 εναπομείναντες Έλληνες της Πόλης, ή από τους εν Ελλάδι νοσταλγούς της Κωνσταντινούπολης, δεν ήταν πρόθυμος ν' αναλάβει ένα τόσο σημαντικό έργο! Ευτυχώς που υπάρχουν Άραβες και Αλβανοί να "φροντίζουν", έστω όπως-όπως, τα Ελληνορθόδοξα μνημεία της Πόλης!

Παραθέτω φωτογραφίες για να δείτε κι εσείς τα σπιτάκια των επιβλεπόντων στον περίβολο του ναού, καθώς και την "Ορθόδοξη" εγκατάλειψη των κήπων του "προσκυνήματος". Έχοντας μόλις επισκεφτεί τ' αρχοντικά Μουσουλμανικά μνημεία της Κωνσταντινούπολης με τους παραδεισένιους κήπους, ένιωσα για μια ακόμη φορά θλίψη και ντροπή. Εσείς νιώθετε υπερήφανοι με την κακομοιριά μας;